فهرست مطالب

جراحی استخوان و مفاصل ایران - سال شانزدهم شماره 4 (پیاپی 63، پاییز 1397)
  • سال شانزدهم شماره 4 (پیاپی 63، پاییز 1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/09/10
  • تعداد عناوین: 9
|
  • بهزاد امین زاده، مطهره ابراهیم نژاد، محمدحسین ابراهیم زاده، حسن مهراد مجد، علی مرادی* صفحات 265-271
    پیش‎ زمینه
    هدف از این مطالعه بررسی ارتباط بین تغییرات ایجاد شده در سونوگرافی قبل و بعد از عمل جراحی برای سندرم تونل کارپ (CTS) است.
    مواد و روش‎ها
    در یک مطالعه آینده‎نگر از 15 بیمار مراحعه کننده وکاندید عمل جراحی برای سندرم تونل کارپ بین سال‎های 96-97 سونوگرافی قبل و سه ماه بعد از عمل جراحی بعمل آمد و تغییرات ساختاری به وجود آمده در عصب مدین و ارتباط آن با تونل کارپ مورد بررسی قرار گرفت.
    یافته‎ها
    در یافته‎های سونوگرافی نشان داده شد که بعد از عمل، یافته‎های مربوط به ارتفاع، قطر و سطح مقطع  عصب مدین در تونل کارپ در ناحیه پیزیفرم، کاهش و در ناحیه هوک همیت افزایش یافت (P=0.002  در پیزیفرم و P=0.001 در هوک همیت) که دلیل بر رفع ادم عصب در پیزیفرم و برداشته شدن موثر فشار از روی عصب در هوک همیت است.
    نتیجه‎گیری
    سونوگرافی عصب مدین از نظر بررسی تغییرات حاصله در مساحت عصب مدین می‎تواند به‎عنوان روشی موثر و دقیق در تشخیص و پیگیری بعد از عمل بیماران مبتلا به سندرم تونل کارپ باشد.
    کلیدواژگان: واژه‎های کلیدی: سندرم تونل کارپ، عمل جراحی آزادسازی تونل کارپ، سونوگرافی
  • محمد رضا مینیاتور، رضا زندی*، کامیار مکوندی صفحات 272-275
    پیش‎ زمینه
    در جراحی تعویض مفصل زانو برای رسیدن به نتیجه مناسب اعاده ی زاویه 90 درجه بین سطح مفصل و محور مکانیکال ران مورد نظر می باشد و به طور معمول برش انتهای ران با زاویه 5-7 درجه توسط اکثر جراحان انتخاب می شود. در این مطالعه بر روی بیماران کاندید تعویض مفصل زانو با دفرمیتی واروس ما برای پاسخ به این سوال تلاش کردیم که ایا این زاویه برش انتهای ران یک طیف ثابت است یا خیر.

    مواد و روش‎ها
    در این مطالعه کیفی case series سه ساله از سال ابتدای 1394 تا انتهای 1396 روی 123 بیمار کاندید تعویض مفصل زانو در بیمارستان طالقانی تهران با دفرمیتی واروس زوایای واروس اندام (varus angle)، زاویه خمیدگی ران(bowing angle)، زاویه برش انتهایی استخوان ران (distal femoral cutting angle) ، زاویه بین محور گردن ران با شفت ران(NSA=neck shaft angle) ، زاویه بین محور مکانیکال ران و خط مفصلی(lateral distal femoral angle=LDFA) اندازه گیری شدند. جهت برسی اماری از نرم افزار SPSS با ورژن 20 استفاده شد و از تست اماری t هم برای مقایسه اطلاعات قابل شمارش استفاده شد.
    یافته‎ها
    متوسط زاویه واروس در مردان 4.34± 13.71 و در زنان 7.87±16.41 بود. متوسط زاویه برش دیستال راندرجنس مذکر 1.09±6.50 و در جنس مونث 1.75±7.38 بود.در 48 بیمار(39%) زاویه برش دیستال ران خارج از محدوده 5-7 درجه بود. در 32 بیمار(26%) این زاویه بین 7-9 درجه بوده ودر 8 بیمار(6%) این زاویه بیشتر از 9 درجه بود. در 8 بیمار (6%) زاویه برش دیستال ران کمتر از 5 درجه بود. تمام زوایا بر اساس جنس تفاوت قابل توجه با هم نداشتند. ارتباط معنی دار خوبی بین زاویه برش دیستال ران با زاویه خمیدگی ران وجود داشت(r= 0.769) همچنین ارتباط زاویه برش دیستال ران با زاویه NSA متوسط بود(r=0.523). ارتباط زاویه برش دیستال ران و LDFA بوده(r=0.11)و ارتباط زاویه واروس و LDFA پایین بود(r= 0.28) همچنین LDFA با زاویه NSA ارتباط داشتند(r=0.15) بر اساس یافته های مطالعه ما ، زاویه برش دیستال ران در بیمارانی که نیاز به تعویض مفصل زانو داشته و دفورمیتی واروس دارند ممکن است بیشتر از 7 درجه باشد.
    نتیجه‎گیری
     زاویه برش دیستال ران در تعویض مفصل زانو بیماران با واروس شدید عدد ثابتی نداشته و ممکن است بیشتر از 7 درجه باشد. به همین دلیل در این گروه از بیماران بهتر است رادیوگرافی ایستاده از لگن تا مچ پا گرفته شده و زاویه بین محور مکانیکال ران با محور اناتومیکال ران در یک سوم دیستال تعیین شود. بر اساس یافته های مطالعه ما اگر زاویه خمیدگی ران نیز زیاد باشد زاویه برش دیستال ران نیز بیشتر خواهد شد.
    کلیدواژگان: مفصل زانو، ارتروپلاستی، تعویض مفصل
  • ایمان فرهنگ نیا، امین بی غم *، صادق شیریان، موسی جاودانی صفحات 276-281
    پیش‎ زمینه
    جراحی‎های بازسازی غضروف مفصلی به‎علت عدم ترمیم خود به‎خودی این بافت از اهمیت ویژه‎ای برخوردار است. از این رو هدف اصلی این طرح استفاده از پیوند استخوانی_غضروفی زنوژنیک (گوساله جنینی) در ترمیم نقیصه غضروف مفصلی روی مدل حیوانی خرگوش می باشد.
    مواد و روش ها
    این مطالعه پژوهشی در بهار 97 در دانشگاه شهرکرد بر روی 10 قطعه خرگوش نر نیوزلندی یک ساله (دو گروه 5تایی) صورت گرفت. پس از مشاهده غضروف مفصلی زانو به روش جراحی و ایجاد نقیصه در ناحیه غیر وزن‎گیر با دریل، در گروه پیوندی، قطعه استخوانی_غضروفی گوساله جنینی در نقیصه قرار داده شد و در گروه شاهد، نقیصه بدون دستکاری رها شد. کپسول مفصلی و پوست در هر دو گروه بخیه گردید. در روزهای 14، 28 و 42 به صورت تصادفی یک خرگوش از هر گروه تحت عکس برداری رادیولوژی قرار گرفتند تا از نظر بروز واکنش های آرتریت بررسی شوند. در روز 60 به منظور نمونه برداری هیستوپاتولوژی خرگوش‎ها آسان کشی شدند.
    یافته ها
    در ارزیابی‎های بالینی هیچ‎گونه التهاب و لنگشی مشاهده نشد که با بررسی‎های رادیوگرافی عدم بروز آرتریت تایید گردید. در ارزیابی هیستوپاتولوژی، نقیصه گروه پیوندی بدون پس زدن پیوند، به‎صورت بافت فیبروزی غالب (2 از 5)، بافت غضروفی غالب (2 از 5) و بافت کامل غضروف (1 از 5) پر شده بود. در گروه شاهد، نقیصه بدون هر گونه بافت ترمیمی و مملو از گلبول قرمز مشاهده گردید.
    نتیجه گیری
    این مطالعه نشان می دهد، بافت استخوانی_غضروفی جنینی زنوژنیک به عنوان یک بافت کارامد در ترمیم نقیصه غضروف مفصلی نقش دارد.
    کلیدواژگان: غضروف مفصلی، زنوگرافت، بیومتریال
  • امیر سالاری*، امیررضا فرهود، احمدرضا نظام اسلامی صفحات 282-285
    این گزارش دررفتگی همزمان دوقطبی شانه و آرنج چپ است که به دنبال افتادن در یک پسر 16 ساله رخ داده است. هدف از گزارش این مطالعه توجه به دررفتگی همزمان اینفریور شانه و پوسترولترال مفصل آرنج بوده که بسیار نادر است. برای این بیمار پس از انجام معاینات بالینی (توجه به درد و تورم و دفورمیتی مفاصل شانه و آرنج و معاینات عصبی-عروقی) و انجام رادیوگرافی‎های لازم که در حد تحمل بیمار(شامل AP شانه و نیم رخ آرنج) قابل انجام بود، جا اندازی بسته دررفتگی‎ها با مانورهای لازم به‎صورت اورژانسی انجام شده و بیمار تحت فیزیوتراپی قرار گرفت. که با نتایج خوبی پس از 6 هفته از جااندازی مواجه شدیم. نکته آموزشی این گزارش توجه به مفصل مجاور در دررفتگی مفصل در یک اندام است.
    کلیدواژگان: واژه‎های کلیدی: دو قطبی، دررفتگی تحتانی شانه، دررفتگی، شانه، آرنج
  • محمد حلاج مقدم، سید رضا حبیب زاده * صفحات 286-288
    سندروم اهلرز- دنلوس (EDS) یک بیماری ارثی بافت همبند می‎باشد که حاصل اختلال متابولیسم کلاژن می‎باشد. افزایش محدوده حرکات مفصلی و افزایش قابلیت ارتجاعی پوست از یافته‎های اصلی می‎باشند. نوعI  یا نوع گراویس دارای ویژگی‎هایی از جمله افزایش قابلیت ارتجاعی پوست، افزایش محدوده حرکات مفصلی، فتق پوست، اتوزوم غالب وراثتی و پاره شدن زودرس «کیسه آب» و رگ واریسی به‎صورت غیرمنتظره می‎باشد. لیکن عقب‎ماندگی ذهنی گزارش نشده است که در این مقاله در دو برادر گزارش می‎شود.
    کلیدواژگان: سندروم اهلر، دنلوس، ناتوانی ذهنی، افزایش محدوده حرکتی
  • مائده موسوی*، سعید ضیائی راد، رضا تیکنی صفحات 289-295
    باتوجه به وسعت معلولیت ناشی از آسیب های طناب نخاعی و افزایش روزافزون مبتلایان به آن، تلاش های زیادی برای ترمیم این ضایعه انجام شده است. آسیب های طناب نخاعی به دو دسته ضربه ای و غیرضربه‎ای تقسیم می شوند که البته بیشتر آسیب های رخ داده در جامعه از نوع ضربه ای است. میزان وقوع سالانه این آسیب بین 40-15 مورد به ازای هریک میلیون نفر در سراسر دنیا تخمین زده می شود. باتوجه به وسعت این اتفاق لزوم بررسی هرچه بیشتر آسیب های نخاعی به ویژه آسیب های ضربه ای بیشتر حس می شود. به دلیل مشکلات و محدودیت های عملی، اخلاقی و همچنین هزینه هنگفت انجام مطالعات تجربی بر روی نخاع زنده و اجساد انسانی، استفاده از مدل سازی به روش المان محدود ابزار قوی و مکملی برای بررسی بیومکانیک نخاع است. این روش قادر به پیش بینی چگونگی آسیب های نخاعی در بارگذاری های متفاوت بوده و می تواند به صورت تئوری میزان کرنش طناب نخاعی و حد بحرانی برای آسیب‎دیدگی های طناب نخاعی را تعیین کند. این نوع پیش بینی‎های نخاعی می تواند در نهایت نقش مهمی در ترمیم این ضایعات و بهبودی بیماران ایفا کند. در این مطالعه سعی شده است با بررسی مطالعات صورت گرفته روی نخاع انسان، روش های مختلف مدل سازی آن ارائه شده و جنبه های مختلف آن ازقبیل تعیین خواص، نحوه مدل سازی اجزا محدود و چگونگی بارگذاری و در نهایت چگونگی آسیب پذیری طناب نخاعی بررسی شده و مورد مقایسه قرار گیرد.

    کلیدواژگان: طناب نخاعی، آسیب های طناب نخاعی، مدل سازی المان محدود
  • انجمن انجمن جراحان ارتوپدی ایران* صفحات 296-297
    نمایه های موضوعی مجله جراحی استخوان و مفاصل ایران (دوره 16، شماره‎های 1 تا 4)
  • انجمن انجمن جراحان ارتوپدی ایران* صفحات 298-299
    نمایه های نویسندگان مجله جراحی استخوانو مفاصل ایران (دوره 16، شماره های 1 تا 4)
  • صفحات 347-373
    مقالات بیست و ششمین کنگره انجمن جراحان ارتوپدی ایران 30 مهرماه تا 4 آبان 1397
|
  • Behzad Aminzadeh, Motahare Ebrahimnezhad, Mohammad H Ebrahimzadeh, Hasan Mehrad Majd, Ali Moradi* Pages 265-271
    Background
    This study aimed to evaluate the relationship between changes observed in an ultrasonography before and after the surgical release of carpal tunnel syndrome (CTS).
    Methods
    This prospective study was performed on 15 candidates of CTS surgery during 2017-2018 who underwent an ultrasonography before and three months after the surgery. The structural changes in the median nerve and their correlation with the carpal tunnel were analized.
    Results
    According to ultrasonography results, the findings related to height, diameter and cross-sectional area  of the median nerve decreased in the pisiform region of carpal tunnel while they increased in the area of hamate hook (P=0.002 in pisiform and P=0.001 in hamate hook), which might be due to the elimination of nerve dysfunction in the pisiform and effective decrease of pressure on nerve in hamate hook.
    Conclusion
    In terms of evaluation of changes in the area of the median nerve, ultrasonography of the median nerve could be an effective and accurate technique to recognize the compression and follow up the nerve status in patients with CTS after surgery.
    Keywords: Carpal Tunnel Syndrome, Surgical Release of the Carpal Tunnel, Ultrasonography
  • Mohammad Reza Miniator Sajjadi, Reza Zandi*, Kamyar Makvandi Pages 272-275
    Background
    In a total knee arthroplasty surgery the goal is to produce 90 degree angle between the knee articular lobe and the mechanical femoral line. Most orthopedic surgeons usually utilize a 5 to 7 degree for distal femoral cutting angle. In this study we will aim at clearing this question, that whether the” five-seven degree” distal femoral cutting angle supposed to be an equable spectrum?
    Method
    In this three year course of study, 123 candidate patients for knee arthroplasty with varus knee deformities underwent pre operatore radiologic assessment before joint replacement surgery. The femoral bowing angle, distal femoral cutting angle, neck shaft angle, angle between knee articular line and mechanical femoral angle were assessed and statistically analyzed.
    Results
    The mean varus angle was in 13.71±4.34 in male and 16.41±7.87 in female. The mean distal femoral cutting angle (DFCA) was 6.50±1.09 in male and 7.38±1.75 in female. In 48 patients (%39) the female DFCA was out of 507 degree range. In 32 (26%) of patients the DFCA was 7-9 degrees and in 8 (%6) it was over 9 degrees, and in 8 (%6) was less than 5. The angle differences had no sex-related variation. There was a good co-relation between DFCA and bowing angle (r=0.769). The co-relation between DFCA and NSA was moderator (r=0.523). The co-relation between DFCA and DFA (r=0.11) and varus angle with LDFA (r=0.28) was low. LDFA was also related to NSA (r=0.15). Therefore, the candidates for knee replacement who have varus deformity may need a distal femoral cutting angle over 7 degrees. Based on these results, the distal femoral cutting angle in patients in need of a knee arthroplasty and varus deformity might be more than seven degrees.
    Conclusion
    The distul femoral cutting angle in knee arthroplasty in face of severe varus does not have a constant value and maybe over 7 degrees. A long standing radiograph is needed to measure the mechanical and correlate with axis the anatomic axis of distal third of femur. When the bowing angle is high the DFCA will need to be higher.
    Keywords: Knee, Arthroplasty, Replacement
  • Iman Farhangnia, Amin Bigham, Sadegh*, Sadegh Shirian, Moosa Javdani Pages 276-281
    Background
    The destruction of articular cartilage is the major cause of articular problems. The articular cartilage has little repair postertial due to lack of perichondrium and direct blood circulation. It is, therefore important to consider this phenomena in surgical treatments. One of the articular cartilage reconstructive surgeries is using Osteo-Chondral graft. The main purpose of this research was to investigate the use of Xenogenic (calf foetal) Osteo-Chondral graft in repairing articular cartilage defect on Rabbit’s model.
    Methods
    Osteo-Chondral pieces were prepared under aseptic condition from the joints by skin punch device and kept at a temperature of 70ºc below zero. Ten male New Zealand rabbits of one year old were randomly divided into two groups of five, as control and transplantation groups calf's fetal. The skin and joint capsule were opened by surgery and articular cartilage was exposed. After defect creation by drill, in the transplanted group an Osteo-Chondral piece was inserted in the defected area; however, in the control group the defect was created but left empty. Joint capsule and skin were sutured in both groups. During 60 days of study, radiographs were taken from rabbits of each group randomly to evaluation of osteoarthritis signs on days 14, 28 and 42. Finally all rabbits were euthanized for histopathological sampling and evaluated on day 60.
    Results
    The result of the clinical evaluations did not show any sing of inflammation nor limping. In radiological evaluation there was no evidence of arthritis complications but showed defect filling signs in experimental group. In the histopathologic evaluations, the defect of transplanted group was filled with fibro-cartilage tissues and without any signs of graft rejection. In two samples of five specimens of transplanted group Fibrous tissue was the dominant tissue and in other two as the dominant tissue. Only in one sample of this group the integrity of the cartilage tissue was completely formed. But in the control group, the lesions were observed without any restorative tissue and only filled by red blood cells.
    Conclusion
    The study suggests that Xenogenic Foetal Osteo-Chondral tissue is an effective tissue for repairing articular cartilage defects.
    Keywords: Articular cartilage, Xenograft, Biomaterial
  • Amir Salari*, Amir Reza Farhoud, Ahmadreza Nezamslami Pages 282-285
    This is a report on simultaneous dislocation of the left shoulder and elbow resulting in a 16 years old boy. Bipolar dislocation of Luxatio Erecta and posterior dislocation of the elbow is extremely rare. After clinical examinations (attention to pain, swelling, and deformity of the shoulder and elbow joints and neurovascular examinations), the necessary radiography was performed for the patient at the level of his tolerance: AP of the shoulder and side imaging of the elbow. Closed reduction was carried out with emergency maneuvers, followed by physiotherapy. Good result was obtained in the 6 weeks follow-up the examination of the adjacent joints of a dislocated limb is an important issue and must be emphasized.
    Keywords: Bipolar, Luxatio Erecta, Dislocation, Shoulder, Elbow
  • Mohammad Hallaj Moghadam, Seyed Reza Habibzadeh Shojaei * Pages 286-288
    Ehlers Danlos syndrome (EDS) is an inherited connective tissue disease due to impaired collagen metabolism. Joint hypermobility and skin hyper extensibility are the major findings. Six types of EDS are recognized. Type I or Gravis type is characterized by skin hyperextensibility, joint hypermobility, skin splitting autosoml dominancy inheritance, preterm premature rupture of membrane (PPROM) and varicose vein.  Mental retardation has not been reported in the literature. Two cases of unusual type 1 EDS with joint deformity and mental retardation will be reported in this article.
    Keywords: Ehlers-Danlos Syndrome, Intellectual Disability, Hypermobility
  • Maede Mousavi*, Saeed Ziaei, Rad, Reza Tikani Pages 289-295
    Considering the extent of the disability caused by spinal cord injury and the increasing incidence of it, many attempts have been made to understand how this lesion is repaired. Most of the spinal cord injuries are traumatic injuries. The annual incidence of this damage is estimated between 15-40 cases per million people worldwide. Considering the extent of this incident, the need for study of the effects of spinal cord injuries, in particular, in traumatic injuries, is necessary. Due to the ethical and practical difficulties and limitations, as well as the high cost of performing empirical studies on the living and corpse, the use of finite element modeling is a powerful and complementary tool for the study of spinal biomechanics. This method is able to predict how the spinal cord gets injured in different loads and whether one can determine the amount of spinal cord strain and the critical level for spinal cord injuries. Such prediction can play an important role in treating these lesions and improving patients. This study, reviews the previous studies about finite element analysis on the spinal cord. Different aspects of finite element model include methods of its modeling, determination of mechanical properties, loading injury determination of spinal cord have been presented. The results of these studies are compared in order to provide accurate model in future.
    Keywords: Spinal Cord Injuries, Spinal Cord, Finite Element Analysis
  • Pages 296-297
    Subject Iranian Journal of Orthopaedic Surgery (Volume 16, No. 1-4)
  • Pages 298-299
    Author Indexes Iranian Journal of Orthopaedic Surgery (Volume 16, No. 1-4)
  • Pages 347-373
    Abstract's of 26th Congress of Iranian Orthopedic Association 22-26 Oct 2018