فهرست مطالب

تولیدات دامی - سال بیست و یکم شماره 2 (تابستان 1398)
  • سال بیست و یکم شماره 2 (تابستان 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/04/01
  • تعداد عناوین: 11
|
  • سید نادر آلبوشوکه*، محمدرضا بختیاری زاده صفحات 165-180
    هدف از این آزمایش بررسی و شناسایی RNAهای غیررمزکننده بلند (lncRNAs) مرتبط با عضله اسکلتی مرغ بومی اصفهان و جوجه تجاری راس 708 بود. پس از استخراج RNA از چهار نمونه عضله سینه در سن 28 روزگی، توالی یابی جفتی با استفاده از پلاتفرم illumine Hiseq 2000 انجام شد. برای هم ترازی خوانش ها با ژنوم مرجع مرغ اهلی، از نرم افزار Hisat2 و جهت سرهم بندی رونوشت ها از بسته نرم افزاری Stringtie استفاده شد. در مجموع 1097 lncRNA شناسایی شد که از این تعداد 925 ژن و رونوشت بین ژنی (اینترژنی) و 172 ژن و رونوشت اینترونی بودند. همچنین تعداد LncRNAهای جدید شناسایی شده در دو گروه بین ژنی و اینترونی به ترتیب 432 و 128 بود. آنالیز بیان افتراقی ژن منجر به شناسایی 19 ژن و 20 رونوشت با تفاوت بیان معنا دار بین دو گروه شد. بررسی جایگاه های ژنی lncRNAهای با تفاوت معنا دار، نشان داد که این ژن ها در مجاورت 45 ژن رمزکننده پروتئینی قرار دارند. از این تعداد بیان پنج ژن رمزکننده پروتئینی (ژن SCD در جوجه تجاری و ژن های GALNT15، KLHDC4، USP7 و ASB1 در مرغ بومی) - که روند بیان آنها هم سو با بیان lncRNAهای هم جوارشان بود - بین دو نژاد تفاوت معنا دار داشتند. بررسی عملکردی این ژن ها نشان داد  که همگی در رشد عضله اسکلتی موثر هستند.  نتایج حاصل از این پژوهش  نشان داد، lncRNAهای شناسایی شده، احتمالا پتانسیل تنظیم ژن های درگیر در رشد عضله اسکلتی را داشته و می توانند بخشی از تفاوت در سرعت رشد مشاهده شده بین دو نژاد مرغ مورد بررسی را توجیه نمایند.
    کلیدواژگان: رشد، عضله سینه، مرغ بومی اصفهان، LncRNA، RNA-seq
  • علی وجدان حسن کیاده، محمد رکوعی*، غلامرضا داشاب، احمدرضا سیدعلیان، هادی فرجی آروق صفحات 181-192
    این تحقیق با هدف برآورد عوامل محیطی موثر بر بقاء و برآورد پارامترهای ژنتیکی بقاء از یک تا آخرین روز رکوردبرداری در گوسفند زندی انجام شد. اطلاعات مورد استفاده شامل رکوردهای بقاء 9558 بره متولد شده از 273 قوچ و 2328 میش بود که توسط مرکز اصلاح نژاد دام کشور در طول 25 سال (1366 تا 1390) جمع آوری شده بود. عوامل موثر بر بقاء و خطر حذف توسط دو بسته نرم افزاری Survival و cmprsk برآورد شدند. برآورد مولفه های واریانس صفت بقاء با استفاده از توزیع نمایی بر مبنای داده های سانسور شده توسط مدل با اثر افزایشی (مدل 1) و مدل با اثر افزایشی و محیط دائم مادری (مدل 2) تحت رویکرد بیزین و تکنیک نمونه گیری گیبس انجام گرفت. تعداد 1000000 نمونه با دوره سوخته 100000 و فاصله نمونه گیری 75 برای برآورد مولفه های واریانس استفاده شد. نتایج نشان داد، که اثرات عوامل سال تولد، ماه تولد، وزن تولد، نوع تولد، جنس بره (p<0.001) و سن مادر (p< 0.01) بر صفت بقا معنی دار بود. وراثت پذیری مستقیم صفت بقا درمدل 1 و 2 به ترتیب 0.184(0.136-0.234) و 0.162(0.120- 0.210) بود. نسبت واریانس محیط دائمی مادری به واریانس فنوتیپی 0.046(0.031- 0.056) بود. براساس نتایج این تحقیق، بهبود ژنتیکی بقا بره های زندی توسط انتخاب ژنتیکی امکان پذیر بئده و مدیریت بهتر عوامل محیطی در کاهش خطر حذف بره های این نژاد موثر می باشد.
    کلیدواژگان: پارامتر ژنتیکی، خطر حذف، داده سنسور شده، گوسفند زندی، نمونه گیری گیبس، وراثت پذیری
  • ناهید کریمی زندی، مهدیه نجم الدینی، مهدی وفای والله* صفحات 193-207
    در این پژوهش، اثر تزریق زرده تخم مرغ نژاد بومی خزک به تخم مرغ سویه تجاری راس 308 در زمان قبل از انکوباسیون بر برخی پارامترهای مرتبط با نرخ متابولیزم در نتاج بررسی شد. پارامترهای مورد بررسی شامل میزان مصرف خوراک، ضریب تبدیل، برخی شاخص های بیوشیمیائی سرم، غلظت مالون دی آلدئید و نیز بیان نسبی ژن های AMP-activated protein kinase (AMPK و (Neuropeptide Y (NPYدر بافت مغز نتاج بود. بدین منظور تعداد 320 تخم مرغ بارور سویه راس 308 به طور مساوی در قالب طرح کاملا تصادفی به دو گروه آزمایشی شامل گروه آزمون (تزریق زرده تخم مرغ نژاد بومی خزک به زرده تخم مرغ راس) و گروه کنترل اختصاص داده شدند. نمونه های خون و بافت پرندگان در پایان دوره آزمایش جمع آوری و برای پارامترهای مذکور بررسی شدند. در مقایسه با گروه کنترل، تزریق زرده تخم مرغ نژاد بومی خزک سبب بهبود ضریب تبدیل غذایی، کاهش غلظت سرمی تری گلیسیرید، کاهش نسبت تری گلیسیرید به لیپوپروتئین با چگالی بالا، کاهش وزن نسبی چربی احشائی و نیز کاهش میزان بیان AMPK در بافت مغز نتاج شد (p<0.05). در مقابل تزریق زرده تخم مرغ نژاد بومی خزک تاثیری روی وزن بدن در سن 45 روزگی، میزان خوراک مصرفی، وزن نسبی مغز، غلظت سرمی گلوکز، کلسترول، لیپو پروتئین با چگالی پائین، غلظت مالون دی آلدئید و بیان NPY در بافت مغز نتاج نداشت. بر اساس نتایج این پژوهش، تزریق زرده تخم مرغ های نژاد بومی خزک به زرده تخم مرغ های سویه تجاری راس 308 به طور موثری سبب بهبود ضریب تبدیل غذایی و کاهش میزان بیان AMPK در بافت مغز میانجی نتاج شد.
    کلیدواژگان: اکسیداسیون چربی، چربی احشائی، مصرف خوراک، مغز میانجی، نسبت تری گلیسیرید به کلسترول لیپوپروتئین با چگالی بالا
  • حسین بیاتانی، محمدعلی نوروزیان*، احمد افضل زاده صفحات 209-221
    این مطالعه به منظور تعیین ارزش غذایی کاهوی وحشی در مراحل مختلف رشد و نیز برآورد و مقایسه روش های مختلف تعیین فاز تاخیری آن انجام شد. ترکیب شیمیایی، فراسنجه های تجزیه پذیری به روش کیسه های نایلونی و تولید گاز نمونه های مختلف کاهوی وحشی قبل و بعد گلدهی و یونجه خشک با هم مقایسه شدند. همچنین فاز تاخیری علوفه های آزمایشی به روش های مختلف اندازه گیری شد. میزان پروتئین خام کاهوی وحشی بعد گلدهی کمترین و میزان NDF و ADF آن بیشترین بود (0.05>p). مقدار کربوهیدرات غیرفیبری یونجه و کاهوی وحشی قبل گلدهی نسبت به کاهوی بعد گلدهی بیشتر بود(0.05>p). مقدار فراسنجه b ماده خشک در کاهوی وحشی بعد گلدهی بیشتر از سایر تیمار ها به دست آمد (0.05>p). تجزیه پذیری موثر و پتانسیل تولید گاز در کاهوی وحشی قبل گلدهی نسبت به سایر تیمار ها بالاتر بود (0.05>p). میزان انباشتگی در نرخ عبور پنج و هشت درصد برای کاهوی بعد گلدهی نسبت به سایر علوفه های آزمایشی بیشتر بود (0.05>p). برآورد زمان تاخیری با استفاده از روش های دو مرحله ای ون میلجن و تولید گاز برای کاهوی قبل گلدهی بیشترین و بعد گلدهی کمترین مقدار بود (0.05>p). با توجه به نتایج این مطالعه به نظر می رسد که کاهوی وحشی قبل گلدهی می تواند به عنوان منبع علوفه ای در تغذیه نشخوارکنندگان مورد توجه قرار گیرد.
    کلیدواژگان: ترکیب شیمیایی، تجزیه پذیری موثر، زمان تاخیری، کاهوی وحشی، یونجه
  • مصطفی لطفی، فرید شریعتمداری*، حامد احمدی، محسن شرفی صفحات 223-232
    این پژوهش به منظور معرفی مدل رگرسیون خطی چندگانه جهت پیش بینی انرژی قابل متابولیسم حقیقی تصحیح شده برای ازت (TMEn) در سبوس گندم انجام شد. چربی خام، خاکستر، پروتئین خام، فیبر خام (درصد در ماده خشک) وTMEn  (کیلوکالری در کیلوگرم ماده خشک) در 25 نمونه سبوس گندم با 4 تکرار اندازه گیری شد. برای تعیین TMEn، نمونه ها به روش تغذیه اجباری سیبالد به خروس های بالغ خورانده شد و فضولات به مدت 48 ساعت جمع آوری گردید. میانگین ترکیبات شیمیایی و  TMEn محاسبه شده، تفاوت معنی داری در این ماده اولیه نشان داد (p<0/001). میانگین چربی خام، خاکستر، پروتئین خام و فیبرخام سبوس گندم در این آزمایش به ترتیب 4/80، 5/68، 16/23 و 8/60 درصد محاسبه شد. میانگین TMEn نیز، 2062 کیلوکالری در کیلوگرم گزارش شد. مدل تعیین TMEn بر اساس ترکیب شیمیایی عبارت بود از: (خاکستر × 51/1) - (فیبر خام × 63) - (چربی خام × 46/1) + (پروتئین خام × 19) +2364 = TMEn. ضریب تعیین محاسبه شده (0/82=R2) نشان داد مدل مذکور می تواند به شکل قابل قبولی جهت پیش بینی  TMEnمورد استفاده قرار گیرد. مقادیر چربی خام و پروتئین خام تاثیر مثبتی بر TMEn داشتند. درصورتی که مقادیر خاکستر و فیبر خام هر دو اثرات منفی بر TMEn داشتند. آنالیز حساسیت نشان داد فیبر خام بیشترین تاثیر را بر TMEn داشته و پس از آن به ترتیب خاکستر، چربی خام و پروتئین خام تاثیرگذارترین فاکتور ها هستند. با توجه به نتایج، مدل رگرسیون خطی چندگانه روش مناسبی جهت پیش بینی TMEn در سبوس گندم با توجه به ترکیب شیمیایی آن می باشد.
    کلیدواژگان: انرژی قابل متابولیسم، ترکیبات شیمیائی، دقت پیش بینی، سبوس گندم، مدل پیش بینی
  • فهیمه دانش یار، سید محمد حسینی*، اکبر یعقوبفر صفحات 233-246
    به منظور تعیین تاثیر پلی ساکاریدهای غیرنشاسته ای بر عملکرد، بازده نسبی انرژی و پروتئین و اجزای لاشه جوجه های گوشتی، آزمایشی در دوره سنی یک تا 42 روزگی با استفاده از 420 قطعه جوجه گوشتی یک روزه سویه تجاری راس 308 از مخلوط دو جنس در قالب طرح کاملا تصادفی با هفت تیمار آزمایشی، شش تکرار و 10 قطعه جوجه در هر تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل جیره پایه، جیره حاوی 0/1 و 0/2 درصد مخمر ساکارومایسس سرویزیه، جیره حاوی پنج و 10 درصد سبوس گندم، جیره حاوی سه و شش درصد پوسته سویا بودند. نتایج آزمایش نشان داد در کل دوره پرورش تیمار شاهد کمترین خوراک مصرفی را نسبت به سایر تیما رهای آزمایشی به خود اختصاص داد (p<0/05). هم چنین بیشترین مصرف خوراک مربوط به سطح 10 درصد سبوس گندم و سطوح سه و شش درصد پوسته سویا بود (p<0/05). تیمار آزمایشی حاوی سه درصد پوسته سویا در کل دوره آزمایش نسبت به تیمار شاهد بیشترین میزان افزایش وزن روزانه را نشان داد (p<0/05). برای ضریب تبدیل خوراک در کل دوره آزمایشی اختلاف آماری مشاهده نشد. بیشترین بازده نسبی انرژی مربوط به تیمار حاوی سطوح مخمر نسبت به تیمارهای حاوی سطوح سبوس گندم و پوسته سویا می باشد (p<0/05). کمترین بازده نسبی انرژی و پروتئین مربوط به سطح 10 درصد سبوس گندم نسبت به تیمار شاهد بود (p<0/05). بر اساس نتایج این آزمایش، استفاده از سطوح 2/0 درصد مخمر، 10 درصد سبوس گندم و شش درصد پوسته سویا در جیره غذایی جوجه های گوشتی توصیه می شود.
    کلیدواژگان: پوسته سویا، جوجه گوشتی، سبوس گندم، عملکرد، مخمر ساکارومایسس سرویزیه
  • فاطمه فولادوند، علی کیانی*، سید داود شریفی، آرش آذرفر صفحات 247-259
    این پژوهش با هدف تعیین احتیاج انرژی نگهداری و بازده مصرف انرژی برای رشد به دو روش کشتار مقایسه ای و شاخص رشد نسبی (گرم افزایش وزن تقسیم بر کیلوگرم وزن متابولیکی(وزن بدن0.75)) در جوجه بوقلمون ها از وزن یک تا چهار کیلوگرم انجام شد. تعداد 40 قطعه جوجه بوقلمون نر (سن 24 روزگی، وزن 93±800 گرم) با جیره حاوی 12.3مگاژول انرژی قابل سوخت وساز تا رسیدن به وزن چهارکیلوگرم تغذیه شد. انرژی قابل سوخت وساز ظاهری و تصحیح شده، گوارش پذیری مواد مغذی جیره، و توازن انرژی در وزن-های تقریبی دو و سه کیلوگرم تعیین شد. در روش کشتار مقایسه ای، تعداد بیست جوجه (هر مرحله 5 قطعه) در وزن های60± 1119گرم،93±2539گرم، 68±3528 گرم و 82±3957گرم کشتار و ترکیبات شیمیایی لاشه آنها اندازه گیری شد. احتیاجات نگهداری و رشد از تابعیت خطی انرژی قابل سوخت وساز مصرفی و انرژی ذخیره شده برآورد شد. در روش شاخص رشد نسبی، از رابطه تابعیت خطی بین انرژی قابل سوخت وسازمصرفی و نسبت افزایش وزن به وزن متابولیکی جوجه ها احتیاجات کیلوژول به ازای کیلوگرم وزن متابولیکی و بازده استفاده از انرژی برای افزایش وزن 56 درصد برآورد شد. در روش شاخص رشد نسبی، احتیاجات انرژی نگهداری و رشد به ترتیب 3.66 کیلوژول به ازای هر گرم وزن متابولیکی و 10.4 کیلوژول به ازای هر گرم افزایش وزن روزانه بدست آمد. نتیجه کلی اینکه، روش شاخص رشد نسبی به دلیل سادگی بیشتر جهت برآورد احتیاجات نگهداری و رشد جوجه بوقلمون ها توصیه می شود.
    کلیدواژگان: انرژی قابل سوخت و ساز، بازده مصرف انرژی، توازن انرژی، حرارت تولیدی، طیور
  • ناصر محمودنیا*، بهروز دستار، امید عشایری زاده، جواد بیات کوهسار صفحات 261-271
    دو آزمایش جهت تعیین قابلیت هضم ایلئومی مواد مغذی هسته خرمای خام و تخمیری و تاثیر آن ها بر عملکرد و برخی صفات خونی  در جوجه های گوشتی انجام شد. آزمایش اول در قالب طرح کاملا تصادفی با 72 قطعه جوجه خروس گوشتی با سه تیمار و شش تکرار (چهار جوجه در هر تکرار) انجام شد. تیمارها شامل جیره پایه و دو جیره آزمایشی با جایگزینی هسته خرمای خام و تخمیری به جیره پایه با نسبت 25 درصد بودند. آزمایش دوم به صورت فاکتوریل 4×2 با یک تیمار شاهد در قالب طرح کاملا تصادفی با 540 قطعه جوجه یک روزه در نه تیمار و پنج تکرار (12 جوجه در هر تکرار) انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل جیره ذرت- سویا (شاهد)، جیره های حاوی دو، چهار، شش و هشت درصد هسته خرمای خام و یا هسته خرمای تخمیری بود. قابلیت هضم فیبرخام، پروتئین خام و خاکسترخام در هسته خرمای تخمیری بیشتر از هسته خرمای خام بود (p<0/05). تغذیه با هسته خرمای تخمیری در مقایسه با هسته خرمای خام، باعث بهبود افزایش وزن (2110/5 گرم در برابر 1991/3 گرم) و افزایش مصرف خوراک شد (p<0/05). غلظت کلسترول و LDL-c سرم  خون در جوجه های تغذیه شده با هسته خرمای تخمیری کمتر از جوجه های تغذیه شده با هسته خرمای خام بود (p<0/05). با توجه به نتایج این تحقیق، تخمیر هسته خرما موجب افزایش قابلیت هضم مواد مغذی آن و بهبود افزایش وزن جوجه های گوشتی می شود.
    کلیدواژگان: تخمیر، جوجه گوشتی، عملکرد، قابلیت هضم، هسته خرما
  • بهنام عباسپور، سید داود شریفی*، شکوفه غضنفری، عبدالله محمدی سنگ چشمه، شیرین هنربخش صفحات 279-290
    هدف از این مطالعه بررسی تاثیر اسیدآمینه آرژنین بر صفات کیفی و ترکیب اسیدهای چرب اسپرم در خروس های مسن مادر گوشتی سویه راس 308 بود. به همین منظور از تعداد 12 قطعه خروس مادر گوشتی در سن 52 هفتگی، در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تیمار و چهار تکرار به مدت هشت هفته استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل جیره های با سطوح 0/52 (توصیه راهنمای پرورش سویه راس 308)،0/68 و 0/83 درصد از اسید آمینه آرژنین بود. اسپرم گیری از خروس ها هر 14 روز یکبار و در هفته های 54، 56، 58 و 60 آزمایش انجام شد. در پایان دوره نیز از همه خروس ها نمونه اسپرم جمع آوری و ترکیب اسیدهای چرب اسپرم مورد بررسی قرار گرفت. در هفته 56، حجم منی خروس هایی که از تیمار  0/68 درصد آرژنین استفاده کرده بودند، نسبت به دیگر تیمارها بالاتر بود (p<0/05). در هفته 60 سطوح 0/52 و 0/68 درصد آرژنین؛ حجم منی، درصد جنبایی کل و پیش رونده بالاتری نسبت به سطح 0/83 درصد آرژنین داشت (p<0/05). در هفته 58، درصد اسپرم های با ریخت شناسی ناهنجار در خروس هایی که از تیمار 0/68 و 0/83درصد آرژنین استفاده کرده بودند نسبت به گروه 0/52 درصد آرژنین کمتر بود (p<0/05). غلظت منی، فعالیت غشای پلاسمایی و ترکیب اسیدهای چرب تحت تاثیر تیمارهای مورد استفاده در این آزمایش قرار نگرفتند. بر اساس نتایج حاصل، استفاده از 0/68 درصد آرژنین (30 درصد بیش تر از نیاز) در جیره، برخی فراسنجه های کیفی اسپرم  در خروس های مسن گله مادر گوشتی بهبود می بخشد.
    کلیدواژگان: اسپرم، جنبانی اسپرم، حجم منی، راهنمای پرورش راس، ریخت شناسی
  • حمیرا همتی، سعید زین الدینی*، احمد زارع شحنه، امین کاظمی زاده، علیرضا یوسفی صفحات 291-300
    روند تغییرات وزن بدن، هورمون های تیروئیدی و برخی از متابولیت های خونی مرغ های مادرگوشتی پس از اوج تولید بررسی شد. نمونه های خون تعداد 20 قطعه مرغ مادر گوشتی سویه راس 308 از سن 47 تا 55 هفتگی مورد مطالعه قرار گرفت. غلظت کلسترول، تری گلیسرید، لیپوپروتئین های با چگالی پایین (LDL) و لیپوپروتئین با چگالی بالا (HDL) و هم چنین غلظت گلوکز، هر دو هفته یک بار و غلظت هورمون های تری یدوتیرونین (T3) و تترایدوتیرونین (T4) و آنزیم های کبدی آسپارتات آمینوترانسفراز (GOT) و آلانین آمینوترانسفراز (GPT) در ابتدا و انتهای آزمایش اندازه گیری شد. نتایج نشان داد با افزایش سن، وزن بدن و غلظت گلوکز خون، تری گلیسرید، کلسترول و LDL افزایش  و غلظت HDL کاهش یافت (p<0/05). هم چنین، با افزایش سن، غلظت هورمون T4 کاهش یافت (p<0/05)، اما غلظت T3 تحت تاثیر سن قرار نگرفت. غلظت آنزیم های GOT و GPT در طول دوره آزمایش افزایش یافت (p<0/05). به طورکلی، افزایش سن مرغ های مادر گوشتی که با افزایش وزن آن ها همراه است موجب تغییرات شایانی در متابولیت های خونی و هورمون های متابولیکی می شود که می تواند تولید و عملکرد تولیدمثلی را کاهش دهد.
    کلیدواژگان: پلاسما، سن، متابولیت های خونی، مرغ مادرگوشتی، وزن بدن
  • محمد رزاق نیا، برهان شکراللهی* صفحات 301-308
    در این مطالعه موقعیت یابی ایمنوهیستوشیمی گرلین در بافت‎ جفت گاو مورد بررسی قرار گرفت. به منظور موقعیت یابی گرلین در جفت گاو، کل محتوای آبستنی پنج گاو ماده از کشتارگاه جمع آوری شده و به آزمایشگاه منتقل شد. پس از جداسازی جفت، بلوک هایی جهت آزمایش ایمونوهیستوشیمی تهیه گردید. برای انجام موقعیت یابی ایمونوهیستوشیمی گرلین، از آنتی‎بادی مونوکلونال موشی ضد گرلین به عنوان آنتی‎بادی اولیه و آنتی بادی پلی کلونال الاغی ضد ایمنوگلوبین (G (HRPبه عنوان آنتی بادی ثانویه استفاده شد. در مطالعه حاضر جهت راه اندازی آزمایش ایمنوهیستوشیمی از نمونه بیضه قوچ که قبلا وجود گرلین در آن تایید شده بود به عنوان کنترل مثبت استفاده شد که نتایج حاکی از واکنش ایمونوپروکسیداز در کنترل مثبت بود. هم چنین از سرم خرگوشی به جای آنتی بادی اولیه به عنوان کنترل منفی استفاده شد که نتایج حاکی از اختصاصی بودن آنتی بادی گرلین بود و واکنش ایمونوپروکسیداز در کنترل منفی مشاهده نگردید. نتایج به دست آمده نشان داد که گرلین در سلول های تک هسته ای تروفوبلاست و سلول‎های چندهسته ای سین سیتیوم بافت جفت گاو بیان می شود به این ترتیب که واکنش ایمونوپراکسیداز در سلول های تک هسته ای تروفوبلاست و سلول‎های چندهسته ای سین سیتیوم بافت جفت گاو مشاهده شد. بر اساس نتایج حاصل  از این پژوهش، می توان گفت که گرلین در بافت جفت گاو بیان می شود، اما مطالعات بیشتر روی نقش های دقیق این هورمون در جفت و در خلال آبستنی توصیه می شود.
    کلیدواژگان: ایمونوهیستوشیمی، جفت، سلول‎های تروفوبلاست، گاو هلشتاین، گرلین
|
  • Seyed Nader Albooshoke *, Mohammad Reza Bakhtiarizadeh Pages 165-180
    This experiment was carried out to identify lncRNAs associated with skeletal muscle of the Isfahan native chicken and the Ross 708 commercial broiler chicken. To do this, after extraction of RNA from the breast muscle samples at the age of 28 days, paired-end sequencing was performed using the Illume Hiseq 2000 platform. Hisat2 software was used to align the clean reads to the chicken reference genome and the Stringtie software was used to assemble the transcripts. A total of 1097 lncRNAs were identified as 925 of which were intergenic and 172 were intronic. Also, the number of novel LncRNAs in intergenic and intronic groups were 432 and 128, respectively. Differential gene expression analysis led to the identification of 19 genes and 20 transcripts differentially expressed lncRNAs between two groups. Syntenic analysis showed that differentially expressed lncRNAs are located near by 45 protein encoding genes. Of these, the expression of five gene coding proteins (SCD gene in commercial chickens and GALNT15, KLHDC4, USP7 and ASB1 genes in native chicken) - whose expression was consistent with the expression of their lncRNA - were significantly expressed between two breeds. Functional enrichment analysis of these genes showed that all of them are involved in the skeletal muscle growth. The results of this study showed that the identified lncRNAs probably have the potential to regulate the genes involved in skeletal muscle growth. In this regard, they possibly cause the differences in growth rates between the two chicken breeds.
    Keywords: Breast muscle, Growth, Isfahan native chicken, LncRNA, RNA-seq
  • Ali Vojdan Hassan Kiyadeh, Mohammad Rokouei *, Gholam Reza Dashab, Ahmad Reza Seyedalian, Hadi Faraji, Arough Pages 181-192
    This research was conducted with the aim of estimation of environmental factors affecting survival and estimate the genetic parameters survival from 1 to the last recording date in Zandi sheep. The survival records of 9558 Zandi sheep from 273 rams and 2328 ewes collected by Animal Breeding Center of Iran during the 25 years (1987 to 2011) were used in the analysis. The effective factors on survival and culling risk were estimated by Survival and cmprsk package. Estimation of variance components was performed by using of exponential distribution for censored dates by the fitting of model with additive genetic effect (model 1) and joint additive genetic and maternal permanent environmental of effects (model 2) under Bayesian approach and Gibbs sampling. A total of 1000000 samples with a burn-in of 100000 and a sampling interval of 75 were generated to estimate the posterior distribution of variance components. The results showed that year, month, birth weight, type birth, sex (P<0.001) and dam age (p<0.01) had significant effect on survival trait. the direct heritability of survival trait using models 1 and 2 was 0.184( 0.136-0.264) and 0.162( 0.120-0.202), respectively. the proportion of permanent variance to phenotypic variance was  0.046( 0.063- 0.031). According to the results of this study, genetic improvement of survival trait in zandi lamb is possible by genetic selection and the culling risk reduction is effective via management of environmental factors.
    Keywords: Censored data, Culling risk, Genetic parameter, Gibbs sampling, Heritability, Zandi sheep
  • Mehdi Vafaye Valleh *, Nahid Karimi Zandi, Mahdeieh Najmadini Pages 193-207
    In this research, the effect of in ovo injection of egg yolk of native Khazak chicken into the egg yolk of the commercial Ross 308 strain at prior to incubation on some metabolic-related parameters were tested in the resulting progeny. The search parameters included feed intake, feed conversion ratio, some of serum biochemical parameters, malondialdehyde concentration as well as relative expression of AMP-activated protein kinase (AMPK) and Neuropeptide Y (NPY) genes in progeny's brain tissue. To achieve this goal, 320 fertile Ross 308 eggs were equally allocated in a completely randomized design into two experimental groups, those injected with Khazak yolk (Test) and control group. Blood and tissue samples were collected at the end of experiment and evaluated for the parameters noted. Compared with the control group, Khazak egg-yolk injection resulted in a significant improvement in the feed conversion ratio as well as significant decreases in serum triglyceride, triglyceride/HDL-C ratio, relative visceral fat mass content and levels of AMPK expression in the progeny's brain. In contrast, Khazak yolk injection had no effect on the 45-day body weight, cumulative feed intake, relative brain weight, serum glucose, cholesterol and LDL-c levels but also had no effects on malondialdehyde concentration and NPY expression in progeny brain tissue. According to the results of this study, the injection of native Khazak egg yolk into the yolk of the commercial Ross 308 eggs have effectively improved the feed efficiency and reduced AMPK expression in the diencephalon region of the progeny's brain.
    Keywords: Diencephalon, Fat oxidation, feed intake, TG, HDL-C Ratio, Visceral Fat
  • Hossien Bayatani, Mohammad Ali Norouzian *, Ahmad Afzalzadeh Pages 209-221
    The aim of this research was to study the feeding value of Lactuca Serriola at different harvesting stages and comparison of different models for prediction of its lag time. The forage was cut at tow growing stages before and after bloom and chemical composition, degradability and gas production parameters were compared with alfalfa hay. Also lag time of experimental forages was determined. The crud protein and NFC concentration were the lowest and NDF and ADF content were the highest after bloom compared with alfalfa hay (p<0.05). potentially digestible fraction (b) of DM increased by enhancement of the growing stage od Lactuca Serriola (p<0.05). effective degradability (ED) and gas production potential before bloom stage were significantly higher than the other experimental forages (p<0.05). Results obtained from prediction of lag time showed that the lag timewas the highest before bloom of Lactuca Serriola (p<0.05). In conclusion, Lactuca Serriola ( before bloom) could be considered as a good potential forage source in ruminant nutrition.
    Keywords: alfalfa hay, chemical composition, effective degradability, Lactuca Serriola, lag time
  • Mostafa Lotfy, Farid Shariatmadari *, Hamed Ahmadi, Mohsen Sharafi Pages 223-232
    The purpose of this study was to develop multiple linear regression (MLR) model to predict the nitrogen-corrected true metabolizable energy (TMEn) value of wheat bran. The amount of crude fat, ash, crude protein, crude fiber (all used as % of DM) and TMEn (Kcal/kg DM) were measured in 25 wheat bran samples with 4 replicates. The force-fed method has been used to estimate TMEn and excreta were collected for 48 h. There were significant (P < 0.001) differences in chemical composition and TMEn of wheat bran samples. The average crude fat, ash, crude protein, crude fiber and TMEn content of samples was determined to be 4.80, 5.68, 16.23, 8.60 (all used as % of DM) and 2062 (Kcal/kg DM), respectively. The calculated MLR model to predict the TMEn value (Kcal/kg) based on chemical composition (% of DM) was obtained as follows: TMEn = 2364 + (19×crude protein) + (46.1×crude fat) – (63×crude fiber) – (51.1×ash). The R2 value revealed that developed model could accurately predict the TMEn of wheat bran samples (R2=0.82). Crude fat and crude protein had a positive effect on TMEn, while ash and crude fiber had a negative impact on TMEn. The sensitivity analysis on the model indicated that dietary crude fiber (%) is the most important variable in the TMEn, followed by dietary ash, crude fat and crude protein. The results suggest that the MLR model may be used to accurately estimate the TMEn value of wheat bran from its corresponding chemical composition.
    Keywords: chemical composition, Metabolizable energy, prediction accuracy, prediction model, wheat bran
  • Fahima Daneshyar, S. Mohammad Hosseini *, Akbar Yaghobfar Pages 233-246
    In order to determine the effect of non-starch polysaccarides on performance, energy and protein efficiencies and carcass characteristics of broiler chicks, an experiment was conducted in three periods of starter, grower and finisher period, using 420 one-day old Ross 308 broiler chicks from both sexes in a completely randomized design with seven treatments, six replicates and 10 chicks per replicate. The experimental treatments were basal diet, diets containing 0.10 and 0.20 percent of Saccharomyces cerevisiae yeast, diets containing 5 and 10 percent of wheat bran, diets containing three and six percent of soybean hull. The results of the experiment showed that the control treatment had the lowest feed intake during the whole period of breeding (P<0.05). The highest feed intake was related to 10 percent wheat bran and levels of 3 and 6 percent soybean hull (P<0.05). Treatments containing 3 percent soybean hull showed the highest daily weight gain (P<0.05) during the whole experiment. There is no statistical difference for the feed conversion ratio during the whole trial period. The highest relative energy efficiency related to yeast levels were compared to treatments containing wheat bran and soybean hull (P<0.05). The lowest relative energy and protein efficiency was related to 10 percent wheat bran compared to control treatment (P <0.05). The results of the experiment showed that the use of two tenths of yeast, 10 percent wheat bran and six percent soybean hull in the diet of broiler chickens is recommended.
    Keywords: Broiler, Performance, Saccharomyces cerevisiae yeast, Soybean hull, wheat bran
  • Fatemeh Fouladvand, Ali Kiani *, Seyed Davood Sharifi, Arash Azarfar Pages 247-259
    The aim of this study was to determine energy requirement for maintenance (MEm) and to estimate efficiency of energy utilization for gain (kg) using comparative slaughter technique (CST) and relative growth index (RGI: gain/BW0.75) in growing turkey chicks from one to four kg of live body weight (LBW). Forty male turkey chicks (24 days of age, 800 ± 93 g LBW) were fed a standard diet (12.3 MJ ME) up to 4 kg of LBW. Apparent metabolizable energy (AME, and AMEn), nutrient digestibility of the diet, and energy balance were determined at two and three kg of BW. In CST, twenty chicks were randomly killed at four stages (five birds at each stage) at 1119 ±60, 2539 ±93, 3528 ±68, 3957 ±82 g of body weight, and the chemical composition of carcass were measured. Maintenance energy requirement (MEm) and efficiency of energy utilization for gain were determined by linear regression in CST. In RGI, the MEm and energy for growth were estimated by a regression of ME intake and relative daily gain. The results showed that in CST, MEm and efficiency of energy utilization for gain were 450 (kJ/kg BW0.75/d), and 56% respectively. In RGI, the MEm and energy for growth were 3.66 (kJ/g BW0.75/d), and 10.4 kJ per g gain. In conclusion, using RGI method is recommended to estimate energy requirement for maintenance and growth in growing turkey due to its simplicity.
    Keywords: Energy balance, energy efficiency, heat production, Metabolizable energy, Poultry
  • Naser Mahmoudnia *, Behrouz Dastar, Omid Ashayerizadeh, Javad Bayat Pages 261-271
    Two experiments were conducted to determine the nutrient ileal digestibility of raw date pit (RDP) and fermented date pit (FDP) as well as their effects on performance and some bloody traits in broiler chickens,. The first experiment was conducted in a completely randomized design with 72 male broiler chicks, three treatments and six replicates (four chicks each) . The treatments consisted of a corn – soybean diet and two experimental diets which prepared by replacing RDP and FDP to basal diet at 25 %. The second experiment was performed in a 2× 4 factorial arrangement along with a control treatment in completely randomized design in a population of 540 day old broiler chickens in nine treatments with five replicates (12 chicks each). Dietary treatments included a diet without date pit (control), and diets containing two, four, six and eight percent of RDP or FDP. The digestibility of crude protein, fiber and ash in the FDP were higher than RDP (p<0.05). Feeding broiler chickens with FDP compared to RDP, improved weight gain (2110.5 g vs 1991.3 g ) and increased feed intake (p<0.05). The blood cholesterol and LDL-c decreased in chickens fed by FDP compared to RDP (p<0.05). According to the results of this experiment fermentation of date pit increases digestibility of its nutrients and improves weight gain of broiler chickens.
    Keywords: Broiler chicken, Date Pite, Digestibility, Fermentation, Performance
  • Behnam Abbaspour, Seyed Davood Sharifi *, Shokoufe Ghazanfari, Abdollah Mohammadi Sang Cheshmeh, Shirin Honarbakhsh Pages 279-290
    This study aimed to evaluate the effect of L-arginine on qualitative characteristics and fatty acid profile of Ross 308 aged broiler breeder roosters’ sperm. Twelve breeder roosters at age of 52 week were used in a completely randomized design with three treatments and four replicates in each treatment for eight consecutive weeks. Experimental groups were consisting diets with levels of 0.52 (Ross recommendation 308), 0.68 and 0.83 present of arginine amino acids. Semen collection was performed every 14 days and in weeks 54, 56, 58 and 60 were tested. At the end of the trial, fatty acid profile of sperm was also evaluated. On week 56, semen volume in roosters with 0.68 present arginine was higher than other treatments (P<0.05). On week 60, levels of 0.52 and 0.68 percent arginine in semen volume, percentage of  total and progressive motility were higher than the level of 0.83 percent of arginine (P<0.05). On week 58, the percentage of abnormal sperm were lower in 0.68 and 0.83 percent arginine treatment compared to 0.52 percent arginine (P<0.05). Semen concentration, sperm plasma membrane functionality and sperm fatty acid profile were not affected by treatments used in this study. It can be concluded that 0.68 percent of arginine (30% higher than recommendation) of diet improve some qualitative sperm parameters in aged broiler breeder roosters.
    Keywords: Morphology, Motility, Ross recommendation, Semen Volume
  • Homeira Hemmati, Saeed Zeinoaldini *, Ahmad Zare Shahneh, Amin Kazemizadeh, Alireza Yousefi Pages 291-300
    Trend in body weight, thyroid hormones and some blood metabolites changes in broiler breeder hens after the peak egg production was studied. Blood samples from 20 Ross 308 broiler breeder hens, were investigated from 47 to 55 weeks of age. Plasma lipid profile including cholesterol, triglyceride, lipoprotein LDL, lipoprotein HDL, and also glucose concentrations were measured every two weeks, and plasma concentrations of triiodothyronine (T3) and tetradothyronine (T4), aspartate aminotransferase (GOT) and alanine aminotransferase (GPT) were measured at the beginning and at the end of the experimental period. Results showed that body weight and plasma concentration of glucose, triglycerides, cholesterol, and LDL were increased, and concentrations of HDL were decreased (P<0.05) over the experimental period. Plasma T4 concentrations were decreased with age of the birds (P<0.05), while T3 concentrations were not affected. Plasma GOT and GPT enzymes activities were increased over the experiment period (P<0.05). In general, by increasing of age and subsequently body weight of breeder hens, several major changes have been occurred in blood metabolites and metabolic hormones which could reduce production and reproduction of broiler breeder flocks.
    Keywords: Age, Blood Metabolites, Body weight, Broiler breeder hens, plasma
  • Mohammad Razagh Nia, Borhan Shokrollahi * Pages 301-308
    In the current study, immunohistochemical localization of Ghrelin was investigated in placenta tissue of Holstein cows. In order to localization of Ghrelin, pregnancy content of 5 cows were collected in abattoir and transferred to the laboratory. After, placenta separation, paraffin blocks were prepared. Mouse monoclonal anti-ghrelin antibody as the primary antibody and donkey anti-rabbit IgG (HRP) Polyclonal antibody as the secondary antibody were used to localise ghrelin in bovine placenta immunohistochemically. In the present study, to set up the immunohistochemistry test, the ram's testicular sample that existence of ghrelin had previously been confirmed in it,, was used as a positive control. The results indicated that immunoprooxidase reaction was performed in positive control. Also, the serum of rabbit was used as negative control instead of primary antibody. The results demonstrated that the antibody was specific for ghrelin and no immunoprooxidase reaction was observed in negative control. The results showed that ghrelin is expressed in mono and syncytium multinuclear trophoblast cells of bovine placenta, so that the immuno-peroxidase reaction was observed in mono and syncytium multinuclear trophoblast cells in bovine placenta. In general, according to the results of the current study, it can be concluded that ghrelin is expressed in the bovine placenta tissue; however, future studies should focus on the precise role of the hormone in the placenta during pregnancy.
    Keywords: Ghrelin, Holstein cow, Immunohistochemistry, Placenta, Trophoblast cells