فهرست مطالب

  • سال نوزدهم شماره 2 (پیاپی 72، تابستان 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/05/10
  • تعداد عناوین: 9
|
  • شیرین محمدزاده، الهه ستوده نما*، سیده سوسن مرندی، مهناز اخوان صفحات 1-16
    هدف
    اگرچه پژوهش ها پیش از این به برخی ابعاد یادگیری زبان خارجی در نارساخوانی پرداخته اند، هیچ پژوهشی در ایران تاکنون دیدگاه دانش آموزان دارای نارساخوانی را در این زمینه بررسی نکرده، و دیدگاه والدین این دانش آموزان نسبت به تجارب زبان آموزی فرزندانشان نیز، با وجود اهمیت بسیار، در سطح بین المللی مغفول مانده است. پژوهش حاضر به منظور ارائه تحلیلی کیفی از تجربه های زبان آموزی دانش آموزان نارساخوان اجرا شد. .
    روش
    پژوهش حاضر بخشی از پژوهشی بزرگتر با هدف آموزش زبان انگلیسی با روش آوایی چندحسی به دانش آموزان دارای نارساخوانی است. در این پژوهش، پس از اتمام دوره آموزشی، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با نه نفر، شامل پنج دانش آموز دارای نارساخوانی و چهار مادر، که به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شده بودند انجام گرفت. سپس، متن مصاحبه ها پیاده سازی و با نرم افزار مکس کیو دی ای 2018 به روش تحلیل مضمون مورد بررسی قرار گرفت و مضامین فرعی به دست آمده درنهایت تحت عنوان 10 مضمون طبقه بندی شدند. همچنین مروری نظام یافته از مقاله های چاپ شده در مجلات علمی درباره نارساخوانی و مشکلات یادگیری زبان خارجی انجام شد.
    یافته ها و نتیجه گیری
    نتایج مرور نظام یافته نشان داد که بیشترین مشکلات پیش روی زبان آموزان دارای نارساخوانی، مشکل در املاء، خواندن، دستور، و به یاد سپردن واژگان زبان خارجی است. همچنین، بر اساس نتایج تحلیل مصاحبه ها، دانش آموزان تجربه ناخوشایندی از یادگیری زبان انگلیسی در مدرسه دارند. در مقابل، دانش آموزان و مادران اثربخشی روش آوایی چندحسی در آموزش زبان انگلیسی را گزارش کردند. علاوه بر این، مادران تجربه مادری خود را تجربه سختی می دانستند چراکه رابطه مادر-فرزندی آنها دچار تنش بود. همچنین، در مواردی تناقض هایی میان دیدگاه های مادران و دانش آموزان ملاحظه شد.
    کلیدواژگان: نارساخوانی، زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی، مصاحبه، تجربه زبان آموزی، مرور نظام یافته
  • مریم ذبیح *، مریم طهرانی زاده، محمد سعید مردوخی صفحات 2-16
    هدف
    هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی قصه درمانی بر سازگاری اجتماعی و احساس تنهایی کودکان معلول جسمی حرکتی بود.
    روش
    پژوهش از نوع نیمه آزمایشی، بر اساس طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل انجام گرفت. جامعه آماری دانش آموزان معلول جسمی حرکتی مقطع ابتدایی شهر تهران بود.از بین آنها 30 نفر (16 دختر و 14 پسر) با استفاده از نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند (هر گروه 15 نفر). برای گردآوری داده ها از پرسشنامه سازگاری اجتماعی دانش آموزان سینها و سینگ (فرم 55 سوالی) و پرسشنامه احساس تنهایی کودک آشر و ویلر استفاده شد. ابتدا هر دو گروه آزمایش و کنترل، پیش آزمون را اجرا و سپس گروه آزمایش به مدت 8 جلسه 45 دقیقه ای، برنامه قصه درمانی قرار گرفتند. پس از اتمام جلسات برای هر دو گروه آزمایش و کنترل، پس آزمون اجرا شد.
    یافته ها
    نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد بین میانگین نمره های پس آزمون سازگاری اجتماعی، سازگاری عاطفی، سازگاری آموزشی و احساس تنهایی در دو گروه آزمایش و کنترل، تفاوت معناداری وجود دارد، در گروه آزمایش، میزان سازگاری اجتماعی، سازگاری عاطفی و سازگاری آموزشی به طور معناداری افزایش یافته و میزان احساس تنهایی به طور معنادار کاهش یافته بود.
    نتیجه گیری
    برنامه آموزشی قصه درمانی می تواند باعث افزایش سازگاری اجتماعی، سازگاری عاطفی و سازگاری آموزشی و کاهش احساس تنهایی در کودکان معلول جسمی حرکتی شود.
    کلیدواژگان: قصه درمانی، سازگاری اجتماعی، احساس تنهایی، معلول جسمی حرکتی
  • لیلی ملکی*، عزت الله نادری، مریم سیف نراقی، مجید علی عسگری صفحات 17-34
    هدف
    هدف این پژوهش، طراحی و اعتبارسنجی الگوی برنامه درسی مکمل برای دانش آموزان نارسانویس دوره اول ابتدایی است.
    روش
    این پژوهش، جزء تحقیقات کاربردی است و با روش تحقیق زمینه ای انجام گرفت. جامعه آماری، جهت ارزشیابی از مولفه های الگو، از سه گروه: 40 متخصص برنامه درسی، 100 معلم اختلال یادگیری و 5607 معلم دوره اول ابتدایی استان مازندران، در سال تحصیلی 96- 1395 تشکیل شده است. 36 متخصص برنامه درسی، 80 معلم اختلال یادگیری و 381 معلم دوره اول ابتدایی به عنوان نمونه استان مازندران انتخاب شدند. داده ها، توسط پرسشنامه محقق ساخته ای با ضریب آلفای کرونباخ (0/96) جمع آوری گردید. میزان خطرپذیری  برابر با 0/05 در نظر گرفته شده است. برای تحلیل سوال های ویژه پژوهش، از روش آماری خی دو ( ) بهره گرفته شده است.
    یافته ها
    نتایج نشان داد که بین توزیع دیدگاه گروه ها یعنی متخصصان برنامه درسی و متخصصان اختلالات یادگیری و معلمان دوره اول ابتدایی، در رابطه با الگوی برنامه درسی مکمل برای اصلاح و ترمیم نارسانویسی، تفاوت معناداری وجود ندارد.
    نتیجه گیری
    مولفه های الگوی برنامه درسی مکمل، برای دانش آموزان نارسانویس دوره اول ابتدایی از دیدگاه این سه گروه، مطلوب است. بنابراین، دست اندرکاران تربیتی به این امر عنایت لازم داشته و از الگوی برنامه درسی پیشنهادی برای برطرف ساختن مشکلات نارسانویسی دانش آموزان بهره گیرند.
    کلیدواژگان: طراحی الگوی برنامه درسی مکمل، نارسا نویسی
  • سیاوش طالع پسند*، مینا برزگر، اسحق رحیمیان صفحات 35-42
    هدف
    پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی بازتوانی شناختی مبتنی بر رایانه، درمان با مکمل های غذایی و ترکیب این دو مداخله بر بهبود توجه و نشانگان رفتاری کودکان نارسا توجه/ بیش فعال انجام گرفت.
    روش
    روش پژوهش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل همه مدارس ابتدایی دخترانه مناطق چندگانه تهران در سال تحصیلی 97-96 بود که از بین آنها، چهار مدرسه با روش خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شد، 66 کودک با نارسایی توجه/ بیش فعالی شناسایی شدند که 52 نفر از آن ها برحسب شرایط ورود به پژوهش انتخاب و در چهار گروه آزمایشی و گواه (13 نفر در هر گروه) جای دهی شدند. به منظور تشخیص اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی از پرسشنامه اسنپ-4 و مصاحبه بالینی وبرای کنترل هوش از آزمون ریون استفاده شد. شرکت کنندگان از نظر سن، هوش و شدت علائم اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی در چهار گروه همتاسازی شدند. داده های پژوهش با کمک پرسشنامه نقاط ضعف و قدرت (SDQ) فرم والدین و آزمون عملکرد پیوسته (CPT) جمع آوری شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل کواریانس چند متغیری و با کمک نرم افزار Spss20 انجام شد.
     
    یافته ها
    هر سه گروه مداخله ای در زمینه توجه و نشانگان رفتاری نسبت به گروه کنترل پیشرفت معناداری داشته اند اما بین گروه های مداخله ای در تغییرات از پیش آزمون تا پس آزمون تفاوت معناداری دیده نشد.
     نتیجه گیری
     نتایج پژوهش نشان داد که توانبخشی شناختی و مصرف مکمل های غذایی می تواند منجر به بهبود عملکرد توجه و نشانگان رفتاری در کودکان نارسا توجه/ بیش فعال گردد. بیشترین اندازه اثر در خرده مقیاس پاسخ صحیح(0/85)دیده شد.
    کلیدواژگان: اختلال کم توجهی، بیش فعالی، بازتوانی شناختی مبتنی بر رایانه، مکمل های غذایی، درمان ترکیبی
  • لیلا اکرمی*، مختار ملک پور، سالار فرامرزی، احمد عابدی صفحات 43-58
    هدف
    هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر برنامه پیرز بر افزایش مهارت های اجتماعی و ارتباطی در نوجوانان پسر با اختلال اوتیسم با عملکرد بالا است.
    روش
    پژوهش حاضر، یک طرح مورد منفرد است که اثرات آزمایشی بر روی هر شرکت کننده، بررسی می شود. آزمودنی های پژوهش حاضر، چهار پسر با اختلال اوتیسم با عملکرد بالا هستند که به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. برای بررسی مهارت های اجتماعی و ارتباطی از پرسشنامه های سیستم بهبود مهارت های اجتماعی (SSIS)، کیفیت نقش(QPQ-P &A) و آزمون دانش مهارت های اجتماعی نوجوان) (TASSK استفاده شد.
    یافته ها
    با توجه به مقایسه نمرات آزمودنی ها در قبل از مداخله و بعد از مداخله، نتایج نشان داد برنامه پیرز بر بهبود مهارت های اجتماعی و ارتباطی نوجوانان با اختلال اوتیسم با عملکرد بالا موثر بوده است.
    نتیجه گیری
    با توجه به اهمیت مهارت های اجتماعی در دوره نوجوانی،  برنامه پیرز با ارائه محتوی ساختار یافته، گروهی و شرکت والدین در برنامه مداخله، می تواند نقش موثری در افزایش مهارت های اجتماعی و ارتباطی نوجوانان با اختلال اوتیسم با عملکرد بالا و افزایش محبوبیت آن ها در میان همسالان داشته باشد.
    کلیدواژگان: برنامه پیرز، اوتیسم با عملکرد بالا، نوجوانی، مهارت های اجتماعی و ارتباطی
  • فاطمه صادقی*، محبوبه طاهر صفحات 59-72
    هدف
    با توجه به نقش تصویر بدنی در کیفیت زندگی افراد، پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تصویر بدنی در تبیین رضایت از زندگی، امید و سلامت روانی افراد با ناتوانی های جسمی -حرکتی انجام شد

    روش
    طرح پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود، جامع ه آماری شامل تمامی افراد با ناتوانی های جسمی-حرکتی شهرستان شاهرود در سال 1396 بود که از بین آنها نمونه ای به حجم 111 نفر با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و پرسشنامه های چندبعدی رابطه خود و بدن، رضایت از زندگی (داینر، 1985)، امید و سلامت عمومی را تکمیل کردند
    یافته ها
    تحلیل داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون نشان داد تصویر بدنی با رضایت از زندگی افراد ربطه مستقیمی دارد .p<0/01
    همچنین بین تصویر بدنی با امید و سلامت روانی در این افراد رابطه وجود دارد p<0/01 از طرف دیگر مشخص شد که تصویر بدنی می تواند رضایت از زندگی را پیش بینی کند R به توان دو مساوی است با 0/21.و تصویر بدنی پیش بینی کنند ه امید R به توان دو مساوی است با 0/25 و سلامت روانی R به توان دو مساوی است با 0/19.
    نتیجه گیری
    بنابراین می توانیم نتیجه بگیریم که تصویر بدنی که افراد با ناتوانی های جسمی-حرکتی از خود دارند در پیش بینی متغیرهای روان شناسی مثبت مثل امید، رضایت مندی از زندگی، و سلامت روان نقشی اساسی دارد.
    کلیدواژگان: تصویر بدنی، رضایت از زندگی، امید به زندگی، سلامت روان، افراد با ناتوانی های جسمی- حرکتی
  • اکتساب بازنمایی درونی حرکتی توسط مشاهده یک نمایش نقاط روشن در کودکان مبتلا به عقب ماندگی ذهنی: نقش دشواری تکلیف
    سعید قربانی*، امیر دانا صفحات 89-100
    هدف

    یادگیری مهارت های حرکتی توسط مشاهده مدل به ندرت در کودکان مبتلا به عقب ماندگی ذهنی بررسی شده است. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر تمرین مشاهده ای با استفاده از نمایش نقاط روشن بر اکتساب بازنمایی درونی مهارت های حرکتی با دشواری های مختلف در کودکان مبتلا به عقب ماندگی ذهنی انجام شده است.  

    روش

    بیست کودک مبتلا به عقب ماندگی ذهنی متوسط و 20 کودک سالم آزمون مرتب سازی تصاویر مهارتهای حرکتی پرتاب آزاد بسکتبال و پرتاب بیسبال را قبل و بعد از مشاهده مدل نقاط روشن انجام دادند. تعداد تصاویری که به درستی مرتب شده بودند و زمان مرتب سازی این تصاویر به عنوان متغیرهای وابسته اندازه گیری شدند.  

    یافته ها

     نتایج نشان داد که کودکان مبتلا به عقب ماندگی ذهنی عملکرد خود را در پرتاب آزاد بسکتبال از پیش آزمون تا پس آزمون به طور معنی داری بهبود دادند، اما در مهارت پرتاب بیسبال این بهبود مشاهده نشد. همچنین یافته ها نشان داد که کودکان سالم نسبت به کودکان مبتلا به عقب ماندگی ذهنی در مرتب سازی تصاویر مربوط به مهارت پرتاب بسکتبال عملکرد بهتری نشان دادند، اما در مهارت پرتاب بیسبال تفاوت معنی داری در دو گروه مشاهده نشد. 

    نتیجه گیری

    با توجه به توانایی کودکان عقب مانده ذهنی برای یادگیری مهارت های حرکتی توسط مشاهده مدلهای نقاط روشن و همچنین نقش دشواری مهارت حرکتی مورد بحث قرار می گیرد.

    کلیدواژگان: نمایش مدل، نمایش نقاط روشن، عقب ماندگی ذهنی، دشواری تکلیف
  • تاثیر دو شیوه تمرین منتخب بر تبحر حرکتی و رشد اجتماعی کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی
    کلثوم علی پور، مریم رحیمیان مشهدی، پریسا حجازی دینان، مریم عبدالشاهی* صفحات 101-110
    هدف

     هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر برنامه حرکتی اسپارک و بازی های بومی‌محلی بر تبحر حرکتی و رشد اجتماعی کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی بود. 

    روش

     این پژوهش از نوع کاربردی است که برای انجام آن از روش تحقیق نیمه تجربی بهره گرفته شده است. بدین منظور از بین 1288 دانش آموز ابتدایی دختر و پسر شهرستان پیرانشهر، 36 کودک (7 تا 10 ساله) مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی با استفاده از سیاهه اختلال هماهنگی رشدی ویژه والدین، سیاهه مشاهده حرکتی مخصوص آموزگاران غربال شدند و بطور تصادفی به سه گروه12 نفره تقسیم شدند. گروه های آزمایشی به مدت 4 هفته و هر هفته 4 جلسه به اجرای برنامه های تمرینی (برنامه تمرینی اسپارک و بازی های بومی‌محلی) پرداختند. ابزار مورد استفاده آزمون تبحر حرکتی برونینکس-اوزرتسکی، آزمون وکسلر و پرسشنامه رشد اجتماعی واینلند بود. آزمون تی همبسته و تحلیل واریانس یک طرفه جهت تحلیل داده ها استفاده گردید. 

    یافته ها

     نتایج نشان داد تفاوت معناداری بین پیش آزمون و پس آزمون در گروه های تمرین اسپارک و بازی بومی‌محلی وجود داشت. همچنین نتایج آزمون تعقیبی توکی نشان داد که اجرای گروه تمرین اسپارک و گروه بازی های بومی‌محلی در آزمون تبحر حرکتی و رشد اجتماعی تفاوت معناداری با گروه کنترل داشت. بطوریکه برنامه حرکتی اسپارک تاثیر بیشتری بر بهبود تبحر حرکتی و بازی های بومی‌محلی تاثیر بیشتری بر بهبود رشد اجتماعی این کودکان داشت. 

    نتیجه گیری

      این یافته ها پیشنهاد می نماید که از برنامه تمرینی اسپارک و بازی های بومی‌محلی جهت بهبود تبحر حرکتی و رشد اجتماعی کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی استفاده گردد.

    کلیدواژگان: برنامه حرکتی اسپارک، بازی های بومی محلی، تبحر حرکتی، رشد اجتماعی، اختلال هماهنگی رشدی
  • اثربخشی تقویت تفکیکی رفتارهای ناهمساز در کاهش رفتارهای بیش فعالی دانش آموزان کم توانی هوشی
    فرزانه معتمدی*، باقر غباری بناب، احمد به پژوه، زهره سید آبادی صفحات 111-122
    هدف

    هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی تقویت تفکیکی رفتارهای ناهمساز بر کاهش رفتارهای بیش‌فعالی چهار شرکت‌کننده (دو پسر و دو دختر) با کم‌توانی هوشی در یک موقعیت مدرسه ویژه در بیرجند بود. 

    روش

    طرح پژوهش شبه آزمایشی از نوع تک آزمودنی و طرح برگشتی A-B-A-B بود و آزمودنی‌های پژوهش به روش تصادفی انتخاب شدند. در این پژوهش نه (9) رفتار به عنوان رفتار آماج طی جلسات مکرر خط پایه، مداخله درمانگری و پیگیری مورد مشاهده قرار گرفت و درصد این رفتارها ثبت شد و برای تحلیل داده‌ها از نمودار و تحلیل دیداری استفاده شد. 

    یافته‌ها

    تحلیل دیداری داده‌ها در خلال شرایط آزمایشی، کاهش رفتارهای آماج (رفتارهای بیش‌فعالی) همه شرکت‌کنندگان پژوهش را در طی مراحل مداخله درمانگری نشان داد. روند نزولی رفتارها در مرحله پیگیری نیز قابل‌مشاهده بود. 

    نتیجه‌گیری

    یافته‌های مطالعه، اثربخشی روش درمانگری رفتاری تقویت تفکیکی رفتارهای ناهمساز را به عنوان یک روش درمانگری در کاهش رفتارهای بیش‌فعالی کودکان کم‌توان هوشی مورد حمایت قرار می‌دهند.

    کلیدواژگان: تقویت تفکیکی رفتارهای ناهمساز، کم توانی هوشی، رفتار بیش فعالی
|
  • Shirin Mohamadzadeh, Elaheh Sotoudehnama*, S. Susan Marandi, Mahnaz Akhavan Pages 1-16
    Objective
    Although certain dimensions of foreign language learning in dyslexia have already been examined in the literature, no study has yet explored the language learning experiences of Iranian students with dyslexia, and parents’ views of the language learning experience of their children has also been neglected in the international literature despite its importance. The present study aimed to present a qualitative analysis of these experiences.
    Method
    The present study is part of a larger project aiming to teach English as a foreign language using the multisensory phonics method to Iranian students with dyslexia. In this study, following the educational course, semi-structured interviews were conducted with nine participants, including five students with dyslexia and four mothers, selected via convenience sampling. Interviews were transcribed, translated into English, and analyzed in MAXQDA 2018 using thematic analysis in order to extract emergent sub-themes which were eventually subsumed under 10 themes. Moreover, a systematized review was performed on articles published in scientific journals focusing on dyslexia and problems in learning a foreign language. Results and
    Conclusion
    Results of the systematized review indicated that the most prominent problems faced by students with dyslexia learning a foreign language are issues with spelling, reading, grammar, and memorizing vocabulary. Furthermore, based on the analysis of interviews, students disliked their English learning experience at school, whereas both students and their mothers witnessed the efficiency of multisensory phonics instruction for English. Moreover, the mothers judged their mothering experience to be difficult since their mother-child relationship was occasionally strained. Finally, mismatches were observed between the students’ and mothers’ views in certain cases.
    Keywords: Dyslexia, English as a Foreign Language, Interview, Language Learning Experience, Systematized Review
  • Maryam Zabih* Pages 2-16
    Objective
    The purpose of this study was to investigate the effectiveness of Narrative therapy program on social adjustment and loneliness in children with Physical-motor disabilities.
    Methods
    Present study was a Semi-experimental study based on pretest-posttest design with control group. The statistical population included all all Students with Physical-motor disabilities of elementary schools in district 3 of Tehran in the academic year of 2017-2018. Among them, 30 people (16 girls and 14 boys) were selected using available sampling and assigned randomly into experimental and control groups (each group with 15 members). Data were collected using Sinha & Singh’s Adjustment Inventory for School Students and asher and wheeler loneliness scale. First, a pre-test was performed for both experimental and control groups.Then the experimental group received Narrative therapy program for 8 sessions of 45 minutes, But the control group did not receive any intervention. After completing the sessions, Post-test was executed for both the experimental and control groups.
    Results
    The results of covariance analysis showed that there was a significant difference between the mean of post-test scores of Social adjustment, Emotional adjustment, Educational adjustment And loneliness in the experimental and control groups, so that Social adjustment, Emotional adjustment and Educational adjustment significantly were increased  and loneliness Was significantly decreased in the experimental group.
    Conclusion
    The educational program of  narrative therapy can increase Social adjustment, Emotional adjustment, Educational adjustment and reduce loneliness in children with Physical-motor disabilities.
    Keywords: Narrative Therapy, Social Adjustment, Loneliness, Physical-motor disabilities
  • Lili Maleki* Pages 17-34
    Objective
     The purpose of this study is to design and validate  supplementary curriculum model for first-grade elementary students with emphasis on remediation and restoration of dysgraphia from  the perspective of learning disabilities specialists, curriculum planners and primary school teachers .
    Method
    This research is applied research and was conducted by survey research method. Research statistical society consist of three groups of curriculum planners (n=40) ٫learning disabilities specialists(n=100) and primary school teachers (n=5607) in 2016 -2017. 36 curriculum planners٫80 learning disabilities specialists (by Morgan table and available sampling) and 381 primary school teachers (by morgan table and cluster randomsampling) serves as samples. This research data were collected by researcher made questionaire with)  /0= 96(coefficient . The   extent of the disaster was equal to 0/05 is considered. To analyze the research data statistical method has
    been used  .
    Results
    The findings of this study showed that the complementary curriculum model for students with learning disabilities in the first elementary school with an emphasis on improving & correcting insufficient writing was satisfactory from the point of view of curriculum specialists, learning disability specialists and primary school teachers and there was no significant difference between the three views.
    Conclusion
    According to the finding, appropriate goals, content, teaching activities - learning and evaluation components in this model, it is suggested that curriculum planners & practitioners try to use this model in order to improving & correcting insufficient writing in elementary school current & future programs.

    Keywords: Designing a supplementary curriculum, Dysgraphia, Elementary school, Specific learning disorders
  • Siavash Talepasand*, Mina Barzegar, Esaac Rahimian Pages 35-42
    Aim
    The aim of this study was to comparing of effectiveness in computer – based cognitive training, nutritional supplementations intervention and both combined on improvement of Attention and Behavioral symptoms of Attention deficit/ Hyperactivity Disorder ( ADHD).
    Methods
    the research method was experimental with pretest- posttest and control group. The statistical population consisted of all primary school girls in districts of Tehran  during the school year 2017-2018 that 66 children ADHD  Were Marked that 52 of them were selected as eligible for the study and  assigned to four experimental and control groups of 13. SNAP-IV and clinical interviews were employed to diagnose ADHD. The Raven intelligence scales was conducted to control of participants intelligence. The participants were matched in age, IQ and gravity of symptoms ADHD.  Data were gathered with strengths and difficulties questionnaire (SDQ) information and continuous performance test (CPT). Data were analyzed using of covariance analysis using spss20.
    Findings
    in order to analyze the data the results representing the increased mean improvement in behavioral symptoms and attention score in intervention groups in compare to control group. Although, there was no significant difference in the attention score and the behavioral symptoms between intervention groups.
     
    Results
    The findings showed that the effect of therapeutic interventions on attention and behavioral symptoms was significant. The maximum effect size was observed on  correct response (0.85).
    Keywords: Attention deficit, hyperactivity, Computer- Based cognitive Training, Nutritional supplementations, Combined Intervention
  • Leila Akrami*, Mokhtar Malekpur, Salar Faramarzi, Ahmad Abedi Pages 43-58
    Objective
    The purpose of this study was to investigate the effect of PEERS program on increasing social and communication skills in adolescent boys with High-functioning Autism (HFA) disorder.
    Method
    The present study is a single- subject design that experimental effects on each participant will be examined. The subjects of this study were 4 boys with HFA that selected by purposeful sampling method. The Social Skills Improvement System(SSIS), The Quality of Play Questionnaire (QPQ-P & A), and Test of Adolescent Social Skills Knowledge (TASSK) were used to assess social and communication skills.
    Results
    The results showed that, according to the comparison scores of the subjects before and after the intervention, PEERS's program has been effective in improving social and communication skills in adolescents with HFA disorder.
    Conclusion
    Considering the importance of social skills in adolescence, PEERS' program can have an effective role to increasing the social and communication skills of adolescents with HFA disorder and their popularity among peers by providing structured, grouped content and company parent in the interventional program.
    Keywords: PEERS program, High-functioning Autism (HFA), Adolescence, Social, Communication Skills
  • Fatemeh Sadeghi* Pages 59-72
    Objectives
    Considering the role of physical image in the quality of life, the present study aimed to investigate the role of body image in explaining the life satisfaction, life expectancy, and mental health of people with physical and mobility impairment.
    Method
    In this descriptive correlational study, the population comprised all individuals with physical and mobility impairment in Shahrood, Iran, in 2017. A sample of 111 individuals was selected using convenience sampling, and multidimensional questionnaires on the relationship with the body, satisfaction with life, life expectancy, and general health were administered.
    Results
    Correlation analysis showed that body image is directly related to the physical image of individuals with physical and mobility impairment (p≤0.01), and there is a relationship between physical image with life expectancy and mental health in these individuals (p≤0.01). Moreover, it was found that physical image can predict life satisfaction (R2=0.21), life expectancy (R2=0.25), and mental health (R2=0.19).
    Conclusion
    It can be concluded that the physical image of individuals with physical and mobility impairment plays a crucial role in predicting positive psychological variables such as life expectancy, life satisfaction, and mental health.
    Keywords: Physical image, Life satisfaction, Life expectancy, Mental health, People with physical, mobility impauirment
  • Acquisition of internal motor representation by observing a point-light display in mentally retarded children: The role of task complexity
    Saeed Ghorbani*, Amir Dana Pages 89-100
    Objective

    Learning motor skills by observation has been rarely investigated in mentally retarded children. This study aimed to examine the effects of observing a point-light display on acquiring internal motor representation of sport skills with different task complexity in mentally retarded children.

    Method

    Twenty mild mentally retarded and 20 healthy children performed photo arranging tests of a Basketball free throw and a Baseball-pitch, before and after observing the point-light model. Number of correctly arranged photos and time took the children performed the test were measured as dependent variables.

    Results

    The results showed that from pretest to posttest the mentally retarded children improved significantly their performances in Basketball free throw, but not in Baseball-pitch. Moreover, healthy children performed better than mentally retarded children in Basketball free-throw, but not in Baseball-pitch. Conclusion: The findings are discussed in terms of the ability of mentally retarded children to learn motor skills by observation and the role of task complexity.

    Keywords: Pattern display, Point-lightdisplay, Intellectual disability, Task complexity
  • Effect of Spark and traditional games on motor proficiency and social growth in children with Developmental Coordination Disorder
    Maryam Abdolshahi* Pages 101-110
    Objective

     the aim of this study was to study the effect of Spark and traditional games on motor proficiency and social growth in children with Developmental Coordination Disorder (DCD). 

    Methods

     This quasi-experimental study, 1288 Piranshahr primary school students were screened using the parent Developmental Coordination Disorder list  and teachers log Saw motor that 36 children with DCD boys and girls (7 to 10 years) were divided randomly into three groups with 12 participant (one control and two experimental groups). The experimental groups exercised for four sessions per week for 4 weeks (Spark and traditional games). The measurement tools were Brvnynkz- Oseretsky motor proficiency test (BOTMP), the Wechsler test and Vineland Social Maturity Scale (Vineland), respectively. The depended t test and analysis of variance were used. 

    Results

     The results showed that both groups Spark program and traditional games in motor proficiency had a significant difference between pre and posttest. Also the Tuky test showed that the Spark program and traditional games had a significant difference with control group. So that the Spark program had a greater impact on improving motor proficiency and traditional games had a greater impact on improving the social development. 

    Conclusions

     This finding emphasized that the Spark program and traditional games, can improve motor proficiency and social development of children with developmental coordination disorder.

    Keywords: Spark program, traditional games, motor proficiency, social development, DCD
  • Effectiveness of Defferential Reinforcement of Incompatible Behavior in Reduction of hyperactive behaviors in students with intellectual Disabilities
    Farzaneh Motamedi* Pages 111-122
    Objective

    The aim of the present study was to investigate the effectiveness of differential reinforcement of incompatible behaviors in reduction of hyperactive behaviors in four students (two boys and two girls) with intellectual disability in a special school setting in Birjand, Iran.

    Method

    The research design was quasi-experimental with single subject and reversal design A-B-A-B and the sample was selected by random sampling method. In this design nine target behaviors have been observed in frequent sessions baseline, treatment intervention and follow up phases and recorded percent of behaviors and charts and visual analysis have been used for data analysis.

    Results

    The results of the study showed that all target behaviors (hyperactivity behaviors) of the partcipants in intervention and follow up phases were reduced dramatically.

    Conclusion

    The findings of the study supported the effectiveness of the differential reinforcement of incompatible behaviors as a treatment method in reduction of hyperactive behaviors in students with intellectual disability.

    Keywords: Differential Reinforcement of Incompatible Behaviors, Intellectual Disability, Hyperactivity Behavior