فهرست مطالب

  • سال چهل و یکم شماره 4 (پیاپی 142، مهر و آبان 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/06/16
  • تعداد عناوین: 13
|
  • رامین امیرساسان*، مصطفی آرمان فر، جواد حصاری صفحات 7-16
    زمینه

    عامل رشد شبه انسولینی-1 (IGF-I) نقش های متنوعی دارد، اما شواهد علمی نشان می دهد که یک نشانگر زیستی مرتبط با شاخص های آمادگی جسمانی و سلامتی است. از این رو، مطالعه حاضر به بررسی تاثیر و رابطه بین غلظت IGF-I و آمادگی هوازی (VO2max)، بی هوازی، فشار خون سیستولی، دیاستولی و درصد چربی پسران نوجوان، قبل و بعد از هشت هفته تمرین تناوبی شدید (HIIT) می پردازد.

    روش کار

    در این مطالعه نیمه تجربی، 22 پسر نوجوان (17-15 ساله) انتخاب و پس از همگن سازی بر اساس سن، غلظت IGF-I و میزان آمادگی هوازی به صورت تصادفی در دو گروه کنترل (11 =n) و HIIT (11 =n) جایگزین شدند. سپس، هشت هفته (هر هفته 4-3 جلسه) تمرین HIIT را اجرا کردند که هر جلسه تمرین شامل 8-6 تکرار دویدن 60-30 ثانیه ای با شدت تمام و 4-5/3 دقیقه استراحت بین هر تکرار بود. در نهایت، مقادیر هر یک از شاخص های فوق الذکر، 24-18 ساعت قبل و بس از مداخله تمرینی اندازه گیری شد.

    یافته ها

    پس از هشت هفته تمرین HIIT، مقادیر IGF-I، اکسیژن مصرفی بیشینه (VO2max)، توان بی هوازی اوج (PPO) و میانگین توان بی هوازی (MPO) نسبت به دوره قبل از تمرینات افزایش و شاخص خستگی طی آزمون RAST و درصد چربی به طور معنی داری کاهش یافت . همچنین، همبستگی و رابطه مثبت معنی داری بین میزان تغییرات IGF-I و تغییرات آمادگی هوازی، بی هوازی و درصد چربی بدنی مشاهده شد. با این حال، فشار خونی سیستولی و دیاستولی پس اتمام دوره تمرینی تغییر معنی داری نشان نداد .

    نتیجه گیری

     بر اساس نتایج مطالعه حاضر به نظر می رسد IGF-I می تواند به عنوان شاخصی برای ارزیابی آمادگی بدنی پسران نوجوان مورد استفاده قرار گیرد.

    کلیدواژگان: آمادگی هوازی، آمادگی بی هوازی، عامل رشد شبه انسولینی -1، درصد چربی، پسران نوجوان
  • شیوا پاک زاد، مهریار نهایی*، سیامک فرزانه، رحیم محمودلو، معصومه پورجبلی صفحات 17-24
    زمینه

    آپاندیسیت حاد یکی از شایعترین علل جراحی های اورژانس می باشد، ولی گاه پیچیدگی ها و تفاوت های موجود در نحوه بروز آن باعث به اشتباه افتادن مجرب ترین پزشکان می شود. شمارش گلبول های سفید و CRP) C-reactive protein) از مدت ها قبل به منظور کمک به تصمیم گیری در کنار علایم بالینی در آپاندیسیت به کار گرفته شده اند. هدف مطالعه حاضر تلاش برای ارایه ی نظریه واحد نسبت به تاثیر اندازه گیری این عوامل در تشخیص موارد آپاندیسیت حاد می باشد.

    روش کار

    در این مطالعه، 251 نفر از بیماران مراجعه کننده با درد شکم مشکوک به آپاندیسیت حاد توسط یک دستیار ارشد جراحی معاینه شدند. از بیمارانی که نتیجه معاینات بالینی و روش های تشخیصی دیگر (سونوگرافی، سی تی اسکن و غیره) جهت اثبات آپاندیسیت حاد در آن ها مبهم و غیرتعیین کننده بود و امتیاز آلواردو 6- 4 داشتند، یک نمونه خون جهت چک WBC، CRP و PMN گرفته شده و بلافاصله به آزمایشگاه فرستاده شد. کیت آزمایشگاهی مورد استفاده برای سنجش های فوق متعلق به شرکت (Bio system Reagents & Instrument Barcelona-Spain) می باشد و حساسیت این تست براساس بروشور کیت شرکت Bio system، 15/0 میلی گرم در لیتر بود.CRP>10 mg/L داشنتد و PMN> 70%، WBC>10000cells/l مثبت در نظر گرفته شدند.

    یافته ها

     در این مطالعه کاربردی توصیفی 251 بیمار مبتلا به آپاندیست با میانگین سنی بیماران 10/58±26/42سال بررسی شدند. معیارهای آلواردو در بیماران با آپاندیست حاد 0/22±4/35 و در بیماران با آپاندیس طبیعی 0/27±4/09 بود (0/5 =P) نتیجه پاتولوژی در 102 نفر (40/6%) آپاندیس نرمال، 91 مورد (36/3%) آپاندیست حاد و 58 نفر (23/1%) آپاندیسیت پرفوره گزارش شده بود. 88 نفر (35/1%) از بیماران تحت مطالعه WBC نرمال داشتند و در 163 نفر (64/9%) سطح WBC بیشتر از 10000cells/l بود. 50 بیمار (19/9%) CRP نرمال و در 201 مورد (80/1%) CRP بیشتر از 10 mg/L بود.
    WBC جهت تشخیص آپاندیسیت حاد دارای حساسیت 12/69%، ویژگی 59%، ارزش اخباری مثبت 64/19% و ارزش اخباری منفی52/27% بود. CRP جهت تشخیص آپاندیسیت حاد دارای حساسیت90/6%، ویژگی 35/29%، ارزش اخباری مثبت 67/16% و ارزش اخباری منفی28% بود.

    نتیجه گیری

     با اندازه گیری CRP و شمارش گلبول های سفید خون در کنار معاینه بالینی می توان از میزان آپاندکتومی با نتیجه منفی کاست.

    کلیدواژگان: آپاندیسیت، لکوسیتوز، گلبول های سفید، CRP، جراحی، شکم حاد
  • معصومه پاینده، فاطمه ناهیدی*، ملیحه نصیری، افسانه فولادی صفحات 25-30
    زمینه

    زایمان یک تجربه پر از استرس و همراه با درد، خستگی و ترس می باشد. ترسیدن افراد از درد زایمان سبب تمایل آن ها به سزارین می گردد. اعتقاد بر این است که درد زایمان دردناک ترین دردی است که بشر تجربه می کند. این درد در طول مراحل مختلف زایمان از نقاط مختلفی منشا می گیرد. همچنین طول مدت زایمان از عوامل موثر بر نتایج حاملگی و آسیب های وارده بر مادر و جنین است. مطالعه حاضر باهدف مقایسه اثر TENS (تحریک الکتریکی عصب از راه پوست) با ترکیب دارویی هیوسین- پرومتازین بر طول مدت مرحله اول زایمان در سال 1395 انجام گرفت.

    روش کار

    این پژوهش یک مطالعه کار آزمایی بالینی دو سو کور است که در دو گروه 42 نفره که به طور تصادفی در دو گروه (تنس) و گروه (هیوسین-پرومتازین) قرار گرفتند انجام شد. در شروع فاز فعال در گروه دارو 20 میلی گرم هیوسین و 25 میلی گرم پرومتازین به صورت یک بار تزریق توام عضلانی تجویز شد. در گروه تنس از دستگاه تنس با دو جفت الکترود استفاده شد: به ترتیبی که الکترودهای بالایی بین مهره های L1-T10 و الکترودهای پایینی بین مهره هایS2-S4 در دو طرف ستون مهره ها قرار گرفتند. طول مدت مرحله اول در دو گروه مورد مطالعه قرار گرفت. برای ارزیابی نتایج تحقیق از آزمون تی تست با استفاده از نرم افزار spss استفاده شد.

    یافته ها

     نتایج نشان داد که متغیرهای سن، شاخص توده بدنی، سن بارداری، دیلاتاسیون در زمان پذیرش، طول مرحله دوم زایمان و وزن نوزاد بین دو گروه مورد مداخله تفاوت معنی داری نداشتند (0/05>P). میانگین طول انقباضات در مرحله اول زایمان در دو گروه ازنظر آماری تفاوت معنی دار نداشت (0/86=P). میانگین تعداد انقباضات در دو گروه ازنظر آماری تفاوت معنی دار نداشت (0/23=P). طول مرحله اول زایمان در دو گروه تفاوت معنی داری داشت و گروهی که مورد تحریک الکتریکی پوست قرار گرفتند میانگین طول مرحله اول زایمان کمتری نسبت به گروهی که هیوسین- پرومتازین گرفتند، داشتند (0/002=P).

    نتیجه گیری

     یافته های این مطالعه نشان داد که تنس در مقایسه با ترکیب دارویی هیوسین- پرومتازین به میزان بیشتری موجب کاهش طول مرحله اول زایمان می شود. لذا استفاده از آن در جهت کوتاه شدن مدت لیبر توصیه می شود.

    کلیدواژگان: تنس، هیوسین، پرومتازین، مرحله اول زایمان
  • سید مجید علوی مهر، مهدی مجلسی، امیرعلی جعفرنژاد* صفحات 31-39
    زمینه

    اورتوزهای پا اغلب برای اصلاح تغییرات الگوی راه رفتن مورد استفاده قرار می گیرند. باوجود این، اثرات استفاده طولانی مدت از کفی حمایت کننده قوس طولی داخلی بر روی مکانیک راه رفتن به خوبی مشخص نشده است. هدف این مطالعه بررسی اثر استفاده طولانی مدت از کفی حمایت کننده قوس طولی داخلی بر روی شاخص های عدم تقارن نیروهای عکس العمل زمین طی فاز استقرار راه رفتن در کودکان دارای کف پای صاف منعطف می باشد.

    روش کار

     15 کودک پسر دارای کف پای صاف منعطف داوطلب شدند که در این پژوهش شرکت نمایند. مقادیر نیروی عکس العمل زمین و کینماتیک حرکت قبل و بعد از 4 ماه استفاده از ارتز پا به ترتیب توسط دستگاه صفحه نیرو و سیستم وایکان طی فاز استقرار راه رفتن ثبت شد. سپس مقادیر شاخص عدم تقارن مولفه های نیروی عکس العمل زمین محاسبه شد. جهت تحلیل آماری از آزمون تی زوجی استفاده شد.

    یافته ها

     نتایج نشان داد که شاخص عدم تقارن مولفه داخلی-خارجی نیروی عکس العمل زمین طی پیش آزمون در دو فاز پاسخ بارگیری و هل دادن و همچنین شاخص عدم تقارن زمان رسیدن به اوج آن طی فاز میانه استقرار در پیش آزمون بیشتر از 4 درصد (حد نرمال) می باشد. یافته ها هیچ گونه اختلاف معناداری در شاخص عدم تقارن نیروهای عکس العمل زمین ، زمان رسیدن به اوج ، ایمپالس و نرخ بارگذاری بین دو شرایط پیش آزمون و پس آزمون نشان نداد. شاخص عدم تقارن اوج مثبت گشتاور آزاد کاهش معناداری را طی پس آزمون در مقایسه با پیش آزمون نشان داد.

    نتیجه گیری

    علی رغم بالا بودن شاخص عدم تقارن اوج مولفه ی داخلی-خارجی نیروی عکس العمل زمین، زمان رسیدن به این اوج در کودکان دارای کف پای صاف طی پیش آزمون، استفاده طولانی مدت از کفی اثری معنی داری را بر بهبود شاخص عدم تقارن مولفه های نیروی عکس العمل زمین نشان نداد. با وجود این، استفاده طولانی مدت از کفی شاخص عدم تقارن اوج مثبت گشتاور آزاد را کاهش داد.

    کلیدواژگان: ارتز پا، arch support، شاخص عدم تقارن، کف پای صاف
  • سیروس چوبینه، علی اکبرنژاد*، وحیدرضا کاکاوند، مرتضی یاری صفحات 40-48
    زمینه

    تمرین مقاومتی به عنوان موثرترین روش برای افزایش توده عضلانی شناخته شده و محور هورمونی GH-IGF-1 در هر دو دوره کودکی و بزرگسالی برای سلامت سیستم اسکلتی- عضلانی مهم در نظر گرفته شده است. هدف از پژوهش حاضر مقایسه پاسخ هورمون رشد و عامل رشد شبه انسوبین-1 به دو نوع تمرین مقاومتی با و بدون محدودیت جریان خون پس از یک جلسه فعالیت ورزشی بود.

    روش کار

     به این منظور 36 پسر ژیمناستیک کار 10 تا 14 ساله در یک طرح تحقیق نیمه تجربی شرکت کردند. آزمودنی ها (با میانگین وزن 8/11±37/11کیلوگرم، قد 16/58±145/11سانتی متر، شاخص توده بدن 1/77±17/40کیلوگرم بر مترمربع) به طور تصادفی به سه گروه 12 نفره تمرین مقاومتی شدت بالا، تمرین مقاومتی کم شدت همراه با محدودیت جریان خون و کنترل تقسیم شدند. تمرین شامل سه حرکت بازشدن زانو، خم شدن آرنج و پرس سینه بود. نمونه های خونی قبل و نیم ساعت بعد از اجرای تمرین گرفته شد. سنجش مقدار هورمون رشد و فاکتور رشد شبه انسولینی-1 به وسیله روش رادیو ایمونواسی و دستگاه گاماکانتر صورت گرفت. از آزمون آماری تی وابسته برای بررسی نتایج درون گروهی و از آنالیز واریانس یک راهه برای بررسی نتایج بین گروهی استفاده شد.

    یافته ها

    نتایج درون گروهی نشان داد که پس از یک وهله فعالیت ورزشی متغیر GH در هیچ یک از گروه های مقاومتی شدت بالا (1820 =P)، مقاومتی انسدادی (0/195 =P) و کنترل (0/317 =P) معنی دار نشد، لیکن متغیر IGF-1 تنها در گروه مقاومتی انسدادی (0/004 =P) افزایش معنی دار داشت. همچنین نتایج بین گروهی نشان داد در مقادیر GH و IGF-1 تفاوت معنی داری بین گروه ها وجود نداشت (p>0/05).

    بحث و نتیجه گیری

     فعالیت مقاومتی کم شدت همراه با مداخله محدودیت جریان خون در مقایسه با فعالیت مقاومتی شدت بالا، تاثیر بیشتری در بیان IGF-1 در کودکان ورزشکار داشت، لذا این شیوه تمرینی به جهت سازگاری های عضلانی ناشی از محور هورمونی GH-IGF-1، همانند تمرینات مقاومتی شدت بالا مناسب بنظر می رسد.

    کلیدواژگان: تمرین مقاومتی، نوجوان، محدودیت جریان خون، هورمون رشد، عامل رشد شبه انسولین-1
  • لطف الله ساعد، ایوب سعیدی، ذکریا وهاب زاده، صابر ساعدموچشی* صفحات 49-55
    زمینه

    عدم تحرک نقش مهمی در بروز چاقی در جمعیت سالمند دارد. بنابراین، هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر تمرین منظم هوازی و مصرف مکمل امگا- 3 بر سطوح(C-Ractive protein) CRP و IL-6 (انیترلوکین- 6) سرم در زنان سالمند چاق بود.

    روش کار

    در یک مطالعه دو سویه کور، 40 زن چاق (30 BMI≥) با میانگین سنی 42/7±65/61 سال به صورت نمونه ی در دسترس انتخاب شده و به طور تصادفی در 4 گروه 10 نفری تمرین، مکمل، تمرین مکمل (ترکیبی) و دارونما (کنترل) قرار داده شدند. آزمودنی های گروه های مکمل و ترکیبی روزانه 2080 میلی گرم امگا- 3، و آزمودنی های گروه کنترل نیز از شبه داروی روغن آفتابگردان تولیدی شرکت زکریا به مدت 8 هفته مصرف کردند. برنامه ی تمرینی شامل تمرینات هوازی با شدت 45 تا 55 درصد ضربان قلب بیشینه به مدت 8 هفته، 40 دقیقه و 3 جلسه در هفته اجرا شد. نمونه های خونی آزمودنی ها قبل از شروع دوره در وضعیت ناشتا و 24 ساعت پس از اتمام تمرینات جمع آوری شدند. تحلیل داده ها توسط آزمون تی همبسته و آنالیز واریانس دو راهه با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ی 16 انجام گردید.

    یافته ها

    نتایج آزمون آماری نشان داد که غلظت IL-6 و CRP در گروه های تمرین همراه با مصرف مکمل کاهش معناداری پیدا کرد (050 >P).

    نتیجه گیری

    بر طبق نتایج پژوهش حاضر، انجام 8 هفته تمرین هوازی به همراه مصرف مکمل امگا- 3 سبب بهبود وضعیت التهابی بدن ناشی از تمرین هوازی در ترکیب با مکمل امگا- 3 شد.

    کلیدواژگان: زنان سالمند چاق، تمرین هوازی، اسید چرب امگا- 3، IL-6، CRP
  • علیرضا فرنام، الهام رزاق کریمی*، مرتضی قوجازاده، سلمان صفی خان لو صفحات 56-63
    زمینه

    افسردگی با ایجاد اختلال عملکرد در حوزه های مختلف زندگی فردی و اجتماعی، در بین اختلالات روانپزشکی بزرگترین عامل بار بیماری جوامع در عصر حاضر می باشد. با توجه به وجود ارتباط پیچیده بین شخصیت و افسردگی، برخی اشکال شخصیت ممکن است فرد را مستعد افسردگی نماید و از طرف دیگر افسردگی و علایم آن در شخصیتهای متفاوت به صورتهای مختلف بروز می یابد.

    روش کار

     مطالعه از نوع مورد شاهدی بوده و جامعه آماری شامل 128 بیمار مبتلا به اختلال افسردگی اساسی و 131 فرد عادی می باشد که داده ها از طریق پرسشنامه مزاج و کاراکتر کلونینگر و مقیاس افسردگی همیلتون جمع آوری شده و در نرم افزار 18SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.

    یافته ها

    در مقایسه بین دو گروه مشخص گردید افراد مبتلا به افسردگی اساسی از نظر مزاج های خطرپرهیزی، پاداش خواهی و پشتکار، کاراکترهای خود راهبری و همکاری با افراد عادی دارای تفاوت معنی داری می باشند. افراد دارای افسردگی اساسی خطرپرهیزی، پاداش خواهی و پشتکار بالا و خود راهبری و همکاری پایین تری نسبت به افراد عادی تجربه می کنند.

    نتیجه گیری

     نتایج نشان داد افراد افسرده و عادی از نظر کاراکتر و مزاج، از یکدیگر متفاوت بوده و این عوامل می توانند در شدت افسردگی موثر باشند.

    کلیدواژگان: اختلال افسردگی اساسی، مزاج و کاراکتر کلونینگر، خطرپرهیزی، پاداش خواهی، پشتکار، خودراهبری، همکاری
  • مرضیه تولایی*، شقایق فروزان، محمدحسین نصر صفحات 64-72
    زمینه

    به نظر می رسد که استرس گرمایی و استرس اکسیداتیو فاکتورهای اصلی پاتوفیزیولوژی واریکوسل هستند. یکی از مهم ترین مسیرهای مولکولی که در اثر آن ها به راه می افتد، آپوپتوز است و با نشانگرهای مختلفی مانند خروج فسفاتیدیل سرین و قطعه قطعه شدن DNA قابل شناسایی است. کمبود پروتامین از دیگر پدیده های مرتبط با واریکوسل است. لذا هدف از انجام این مطالعه بررسی نشانگرهای آپوپتوز در افراد نابارور با واریکوسل و ارتباط این نشان گرها با پارامترهای اسپرمی و بلوغ کروماتین بود.

    روش کار

     در این مطالعه از نمونه مایع منی 15 مرد نابارور با واریکوسل و 15 مرد بارور مراجعه کننده به مرکز باروری و ناباروری اصفهان، استفاده شد. ابتدا پارامترهای اسپرمی (غلظت، تحرک و مورفولوژی اسپرم) بر اساس راهبردهای سازمان جهانی بهداشت (2010) ارزیابی شد. سپس به ترتیب جابه جایی فسفاتیدیل سرین با فلوسایتومتری، قطعه قطعه شدن DNA با روش TUNEL و کمبود پروتامین با رنگ آمیزی کرومومایسین A3 (CMA3) بررسی شدند.

    یافته ها

     نتایج نشان داد که پارامترهای اسپرمی به طور معنی داری در گروه واریکوسل نسبت به گروه بارور کاهش یافته است. خروج فسفاتیدیل سرین تفاوتی بین دو گروه نشان نداد اما درصد قطعه قطعه شدن و کمبود پروتامین در گروه مورد نسبت به گروه شاهد به طور معنی داری بیشتر بود.

    نتیجه گیری

    در افراد نابارور با واریکوسل، افزایش سطح آسیب DNA، کمبود پروتامین و کیفیت پایین اسپرم می تواند به علت اختلال در تنظیم دمایی بیضه ای باشد. مطالعات بیشتری برای تایید این نتایج مورد نیاز است. همچنین تفاوتی بین میزان خروج فسفاتیدیل سرین بین گروه ها دیده نشد که شاید به خاطر تعداد محدود افراد شرکت کننده در این مطالعه و یا عبور اسپرم ها از مراحل اولیه آپوپتوز و ورود آن ها به مراحل انتهایی مرگ سلولی باشد.

    کلیدواژگان: واریکوسل، آپوپتوز، فسفاتیدیل سرین، قطعه قطعه شدن DNA، کمبود پروتامین
  • علی قاسمی کهریزسنگی*، حسن فایضی، محسن اکبرپور صفحات 73-81
    زمینه

    دوره های ریکاوری در حین تمرینات شدید باعث تغییراتی در جریان خون، مانند عوامل هماتولوژی و آسیب عضلانی می شود. هدف از تحقیق حاضر بررسی ریکاوری های مختلف در یک جلسه تمرین تناوبی وامانده ساز شدید بر تغییرات مقادیر پلاکت، گلبول سفید خون و کراتین کیناز سرم قبل، بلافاصله و دو ساعت پس از اتمام تمرین در مردان سالم فعال بود.

    روش کار

    تعداد 24 نفر مرد سالم فعال (سن: 1/57±21/70، وزن: 75/11±41/68، درصد چربی: 6/11±15/93و 5/87±41/83:xam2VO) انتخاب و به روش تصادفی در سه گروه هشت نفره شامل: گروه ریکاوری غیر فعال کنترل، ریکاوری فعال هوازی و کشش PNF مورد مطالعه قرار گرفتند. نمونه های خونی در سه مرحله زمانی پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری از سیاهرگ بازوئی جمع آوری شد. برای سنجش گلبول های سفید و پلاکت خون از روش فلوسایتومتری و دستگاه Mindray BC-5800 و جهت سنجش کراتین کیناز سرم از روش الایزا استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده های تحقیق از آزمون آماری تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معناداری  α=0/05استفاده شد.

    نتایج

    نتایج آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر، تفاوت معنی داری برای تعداد گلبول های سفید، پلاکت خون و کراتین کیناز سرم در دوره های مختلف تمرینی پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری نشان داد (0/001 >p). نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی حاکی از تفاوت معنی دار در گروه کنترل بین مرحله پس آزمون و پیگیری (0/05 >p)، در گروه PNF بین مراحل پیش آزمون و پس آزمون و پس آزمون با پیگیری (0/05 >p) و در گروه هوازی بین مراحل پیش آزمون با پس آزمون (0/001 >p) و پس آزمون با پیگیری (0/01 >p) بود. همچنین نتایج آزمون بونفرونی میزان کراتین کیناز سرم تفاوت معنی داری بین مرحله پیش آزمون و پس آزمون(01/0>p) در گروه کنترل، بین پیش آزمون و پس آزمون(0/05>p) و پس آزمون و پیگیری (0/01 >p) در گروه PNFوجود داشت.

    نتیجه گیری

    نتایج تحقیق حاکی از عدم تاثیر ریکاوری هوازی و کششی PNF در فواصل استراحتی در یک جلسه تمرین HIT روی پلاکت، گلبول سفید خون و کراتین کیناز می باشد، اما باعث تغییر مقادیر در قبل و بعد از تمرین در هر گروه می شود. بنابراین نوع ریکاوری فعال و غیرفعال مزیتی جهت تغییر در برخی مقادیر هماتولوژیک و آسیب عضلانی پس از یک جلسه تمرین شدید ندارد.

    کلیدواژگان: کششی PNF، تمرین تناوبی شدید، پلاکت، گلبول سفید، کراتین کیناز، مردان فعال
  • ساناز محبی، فریبا بهرامی، گیتی ترکمان* صفحات 82-91
    زمینه

    با توجه به اهمیت عضلات پشتی تنه بر ثبات وضعیتی و خطر افتادن زنان یائسه ی استئوپروتیک، به منظور بررسی تاثیر استقامت عضلات اکستانسور پشتی بر پاسچر و تعادل وضعیتی زنان استئوپروتیک، رابطه ی استقامت عضلات اکستانسورتنه و پارامترهای ثبات وضعیتی زنان استئوپروتیک هایپر و نرمال کیفوتیک را مورد مطالعه قرار دادیم.

    روش کار

     22 زن یائسه استئوپروتیک، بر اساس درجه ی کیفوز در دو گروه هایپرکیفوتیک (10 نفر) و نرمال کیفوتیک (12 نفر) مورد بررسی قرار گرفتند. درجه ی کیفوز با خط کش انعطاف پذیر و قدرت ایزومتریک عضلات اکستانسور پشتی بوسیله ی دینامومتر دستی دیجیتال اندازه گیری شد. استقامت عضلات اکستانسور پشتی از طریق آزمون تغییریافته ی Sorensen، ارزیابی شد. تعادل ایستا در وضعیت ایستاده، به وسیله ی صفحه ی نیرو، ارزیابی گردید.

    یافته ها

     زمان آزمون تغییریافته ی Sorensen در گروه هایپرکیفوتیک به صورت معنادار کمتر از گروه نرمال کیفوتیک بود (0/029 =P) و همچنین با دامنه ی جابجایی مرکز فشار در راستای داخلی-خارجی، همبستگی منفی و معنادار نشان داد (ضریب همبستگی :0/521- ، 0/047 =P). آزمون چندگانه ی رگرسیون، تاثیرمعنادار زمان آزمون تغییریافته ی Sorensen را بر افزایش کیفوز توراسیک نشان داد (0/044=P). انحراف از معیار دامنه ی جابجایی مرکز فشار در راستای قدامی-خلفی در زنان هایپرکیفوتیک، به صورت معنادار، بیشتر از گروه نرمال کیفوتیک بود (0/05=P).

    نتیجه گیری

     با توجه به ارتباط منفی زمان آزمون تغییر یافته Sorensen با پاسچر هایپرکیفوتیک و جابجایی داخلی-خارجی مرکز فشار، پیشنهاد می شود تمرینات استقامتی عضلات اکستانسور تنه در برنامه درمانی زنان استئوپروتیک، لحاظ گردد.

    کلیدواژگان: استئوپروز، هایپرکیفوز توراسیک، آزمون تغییر یافته Sorensen، مرکز فشار
  • سعید نیکوخصلت، جواد وکیلی، مهدی عالی زاده* صفحات 92-100
    زمینه

    فاکتور رشد عصبی (NGF) مهم ترین عضو خانواده نروتروفین هاست که وجود آن برای رشد و حفظ فنوتیپ نورون ها و یکپارچگی عملکردی نورون های کولینرژیک ضروری است. هدف از پژوهش حاضر ارزیابی تاثیر تمرین هوازی، مقاومتی و ترکیبی بر سطوح سرمی NGF در بیماران دیابتی مبتلا به نوروپاتی محیطی بود.

    روش کار

     پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی و با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. بدین منظور آزمودنی ها به طور تصادفی به چهار گروه هوازی، مقاومتی، ترکیبی و کنترل تقسیم شدند. تمرین هوازی شامل سه جلسه تمرین در هفته با شدت 70 تا 75 درصد ضربان قلب بیشینه به مدت 25 تا 45 دقیقه و تمرین مقاومتی شامل دو ست از عضلات اصلی بالاتنه و تنه و سه ست از عضلات اصلی پایین تنه با 8 تا 12 تکرار، سه جلسه در هفته بود. تمرین ترکیبی نیز شامل هر دو تمرینات هوازی و مقاومتی می باشد که سه جلسه در هفته انجام شد. قبل و بعد از دوره ی سه ماهه پژوهش از آزمودنی ها خونگیری بعمل آمد. برای مقایسه نتایج پس آزمون همراه با کنترل نتایج پیش آزمون به عنوان کوواریانس، از آزمون آماری آنکووا استفاده شد.

    یافته ها

     نتایج نشان داد 12 هفته تمرین در هر سه گروه باعث افزایش معنی دار سطوح سرمی NGF شد. این در حالی بود که در گروه هوازی بیشترین افزایش مشاهده گردید.

    نتیجه گیری

     با توجه به یافته های حاضر می توان نتیجه گرفت که تمرین ورزشی منظم باعث افزایش سطوح سرمی NGF شده و احتمالا این امر از بروز نوروپاتی محیطی جلوگیری کند و یا در صورت بروز، باعث بهبود آن شود.

    کلیدواژگان: تمرین هوازی، مقاومتی، ترکیبی، فاکتور رشد عصبی، دیابت، نوروپاتی محیطی
  • خلیل یگانه*، بهروز نقیلی، زهره بابالو، محمدرضا علی پرستی صفحات 101-109
    زمینه

    جذام هنوز یک مشکل مهم سلامت جهانی مخصوصا در کشورهای در حال توسعه می باشد، و ایران یکی از مناطق اندمیک برای جذام در خاورمیانه محسوب می شود. بیماری جذام که توسط باکتری داخل سلولی مایکوباکتریوم لپره ایجاد می شود، یک بیماری عفونی مزمن انسان می باشد که موجب ایجاد ضایعات التهابی در پوست و اعصاب محیطی همراه با گرانولوم می گردد. مطالعات متعدد، نقش مهم ژنتیک میزبان در استعداد ابتلا به بیماری جذام را تایید می نمایند. ژن کد کننده CTLA4 انسان از چهار اگزون تشکیل شده است. پلی مورفیسم هایی در ژن CTLA4 شناسایی شده اند که با استعداد ابتلا به طیف گسترده ای از بیماری های مختلف خود ایمنی و عفونی وابسته به سلول T در ارتباط می باشند.
    هدف از این مطالعه بررسی ارتباط پلی مورفیسم CTLA-4 +49 A/G و استعداد ابتلا به بیماری جذام و تاثیرات آن بر نوع و شدت بیماری می باشد.

    روش کار

    در این تحقیق تعداد 157 نفر از بیماران جذامی درمان شده ساکن آسایشگاه بابا باغی تبریز و تعداد 185نفر به عنوان فرد سالم به عنوان گروه کنترل وارد مطالعه شدند. ابتدا با نمونه گیری خون (8-10ml) از بیماران DNA ژنومی استخراج و سپس پلی مورفیسم ژنی CTLA-4 در ناحیه +49 A/G در آنها تعیین شد، سپس فراوانی ژنوتیپ ها در دو گروه با هم مقایسه شدند. همچنین برای هر یک از بیماران اشکال بالینی بیماری، وضعیت کارآیی، سن شروع بیماری، طول مدت بیماری، نشانه های بالینی بیماری، سن و جنس بررسی و ارتباط بین ژنوتیپ و الل پلی مورفیسم مورد مطالعه قرار گرفت.

    یافته ها

    میانگین سنی نمونه ی مورد مطالعه 65.87 سال با انحراف معیار 11.90± به دست آمد و بیشترین میزان شیوع جذام در سنین 16 تا 30 سالگی مشاهده شد. ترکیب جنسیتی شامل 94 نفر مرد و 63 نفر زن بود. جذام لپروماتوز با درصد فراوانی 67.5% بیشترین فروانی و جذام نوع BT با درصد فراوانی 1.9% کم ترین فراوانی را داشت. شایع ترین عوارض ناتوانی اعضا، علایم عصبی، تظاهرات چشمی و جذام گوش، حلق و بینی با 33 درصد شیوع به دست آمد.

    نتیجه گیری

      بررسی ژنوتایپی حاصل از پلی مورفیسم CTLA-4 (+49 A/G) تفاوت معنی داری را بین گروه بیماران و گروه شاهد نشان نداد.

    کلیدواژگان: جذام، CTLA-4، پلی مورفیسم ژنی
  • خاطره طوبا*، افشان شرقی، بیتا یوسفی صفحات 110-118
    زمینه

    پروتئین پلاسمایی وابسته به حاملگی- آ(PAPP-A) جفتی به عنوان یک نشانگر پره ترم برای تشخیص و پیش آگهی نامطلوب بارداری/جنینی مطرح است. بررسی ارتباط سطح سرمی PAPP-A و سلامت مادر بویژه دیابت بارداری که شایعترین پیامد بارداری است مساله مهمی است که نیاز به مطالعه دارد. از این رو هدف از مطالعه حاضر بررسی ارتباط بین سطح سرمی PAPP-A طی سه ماهه اول بارداری با دیابت بارداری و سایر پیامدهای بارداری می باشد.

    روش کار

     در یک مطالعه کوهورت، 400 نفر از زنان بارداری که در طی 3 ماهه نخست به کلینیک‏ های مراقبت بارداری مراجعه می‏کردند، از لحاظ سطح سرمی PAPP-A ارزیابی ‏شدند. در صورتی که سطح سرمی PAPP-A آن‏ها کمتر از MoM 4/0 بود به عنوان نمونه های دارای ریسک فاکتور و گروه زنان بارداری که سطح سرمی PAPP-A آنها بیشتر از MoM 0/4 بود، نیز به عنوان شاهد قرار ‏گرفتند. در آزمودنی ها سن مادر، سطح سرمی PAPP-A، نوع زایمان، سن بارداری، محدودیت رشد داخل رحمی، پره اکلامپسی، سقط خود به خودی، و دیابت بارداری مورد ارزیابی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده ‏ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه‏ ی 16 و آزمون آماری کای دو و فیشر انجام گرفت و سطح معنی‏ داری در تمام موارد 05/ 0در نظر گفته شد.

    یافته ها

     میانگین سنی زنان باردار مورد بررسی در این مطالعه،4/74 ± 26/85سال بود. بین سطوح سرمی PAPP-A سه ماهه اول بارداری و ابتلا به پره اکلامپسی (0/003=P)، دیابت بارداری (0/039=P)، محدودیت رشد داخل رحمی (0/005=P)، و سقط خود به خودی (04/0=P) ارتباط آماری معنی دار معکوسی مشاهده شد ولی بین سطوح سرمی PAPP-A با تولد زودرس (0/102=P) و نوع زایمان (0/533=P) ارتباط معنی داری مشاهده نشد.

    نتیجه گیری

     یافته ‏های مطالعه‏ ی حاضر نشان داد که پایین بودن میزان PAPP-A در سه ماهه‏ی اول بارداری، به عنوان یک ریسک فاکتور احتمالی در بروز عوارض نامطلوب بارداری/جنینی از جمله پره اکلامپسی، دیابت بارداری، محدودیت رشد داخل رحمی، و سقط خود به خودی مطرح می باشد و لازم است مطالعات دقیق تری صورت گیرد.

    کلیدواژگان: سطح سرمی PAPP-A، سه ماهه اول بارداری، پیامدهای بارداری
|
  • Ramin Amirsasan*, Mostafa Armanfar, Javad Hesari Pages 7-16
    Background

    Insulin-like growth factor -1 (IGF-I) has a variety of roles, But the abundance of scientific evidence indicates that it is a metabolic biomarker associated with indicators of physical fitness and health. The present study examined the relationship between serum levels of IGF-I and aerobic fitness, anaerobic capacity and body fat percent, systolic, and diastolic blood pressure before and after the eight weeks of high intensity intermittent training (HIIT) in adolescent boys.

    Methods

    In this experimental study, 22 adolescent boys in a randomly and double-blinded design were allocated in two equal groups: HIIT group (N=11) and control group (N=11). Training programs were conducted 3-4 times per week for 8 weeks. The HIIT program consisted of 6-8 running sprints (30-60 seconds) with a 3.5-4 min recovery. Mentioned indicators assessments were performed 18-24 hours pre and post intervention.

    Results

    IGF-1, Maximum Oxygen uptake (VO2max(, Peak Power Output (PPO) and mean power output (MPO) were significantly higher after 8 week HIIT than the pre-exercise training evaluations (P<0.001). Fatigue index and body fat percent decreased in HIIT trial after 8 week HIIT (P<0.001). Also, there was a significant positive correlation between IGF-I changes and aerobic fitness, anaerobic and body fat percentage. However, Systolic and diastolic blood pressure did not change significantly after the training period (P > 0.05).

    Conclusion

    The IGF-I can be used as an indicator to assess the fitness of adolescent boys.

    Keywords: Aerobic Fitness, Anaerobic Fitness, Insulin-Like Growth Factor -1, Body Fat Percentage, Adolescent Boys
  • Shiva Pakzad, Mehryar Nahaei*, Siamak Farzaneh, Rahim Mahmodlou, Masoumeh Pourjabali Pages 17-24
    Background

    Acute appendicitis is one of the most common causes of emergency surgeries, but sometimes the physicians face difficulties in proper diagnosis and management. Counting white blood cells and (CRP) C-reactive protein were important factors along with related clinical symptoms. The purpose of this study was evaluate the diagnostic value of these two factors in the diagnosis of acute appendicitis.

    Methods

    In this descriptive study patients with abdominal pain suspected of acute appendicitis were examined. In patients who received the results of clinical examinations and other diagnostic procedures (sonography, CT scan, etc.) to prove Acute appendicitis was ambiguous and non-determinant, and the score of Alvarado 6-4, a blood sample was taken for checking WBC, CRP and PMN, and was immediately sent to the lab. The laboratory kit used for the above measurements belonged to Bio System Reagents & Instrument Barcelona-Spain, and the sensitivity of this test was 0.15 mg / L according to the Bio System brochure. CRP>10 mg / L and PMN> 70%, WBC> 10000 / cu mm positive were considered.

    Results

    A total of 251 patients with appendicitis with mean age of 26.48 ± 10.5 years were studied. Alvaro criteria in patients with acute appendicitis 3.95 ± 0.22 and 4.9 ± 0.27 in patients with normal appendix (P = 0.5). The result of the pathology were normal in 102 (40.6%) cases, acute appendicitis in 91 cases (36.3%), and aphthous aphastics in 58 cases (23.1%). And, 88 (35.1%) patients had normal WBC and 163 (64.9%) cases had WBC levels more than 10,000 Cumm. Also, 50 patients (19.9%) had normal CRP but in 201 cases (80.1%) the CRP was higher than 10 mg/L. WBC had a sensitivity, specificity, positive predictive value, and negative predictive value of 69.12 %, 59%, 16.19% and 52.27%, respectively in diagnosis of acute appendicitis. CRP had a sensitivity, specificity, positive predictive value, and negative predictive value of 69.12 %, 59%, 16.19% and 52.27% respectively in diagnosis of acute appendicitis.

    Conclusion

    By measuring CRP and white blood cell count, a negative appendectomy can be reduced along with a clinical examination.

    Keywords: Appendicitis, Leukocytosis, White Blood Cells, CRP, Surgery, Acute Abdomen
  • Masoumeh Payandeh, Fatemeh Nahidi*, Maliheh Nasiri, Afsaneh Fouladi Pages 25-30
    Background

    Delivery is an experience with full of stress, with pain, fatigue and fear. The fear of labor pain causes their tendency to cesarean section. It is believed that labor pain is the most painful pain experienced by human beings. This pain occurs at different stages of delivery. Labor duration is a factor affecting pregnancy outcomes and contributing to damages inflicted on mothers and their fetus. Present study was performed with aim of comparing effects of transcutaneous electrical nerve stimulation (TENS) with those of pharmaceutical hyoscine – promethazine compound on duration of the first phase of labor in 2015.

    Methods

    This research was done by clinical ergometric method on 84 eligible pregnant women (42 in TENS group; 42 in hyoscine – promethazine group) referring to the Martyr Chamran Hospital of Kangavar division. At the onset of active phase, medication group were injected once with 20 mg of hyoscine and 25 mg of promethazine intramuscularly simultaneously. For non – medication group, TENS device was employed, with a pair of upper electrodes being placed between L1-T10 and a pair of lower ones being placed between S2-S4 on both sides of spinal column. Two groups were tested for duration of the first phase of labor.

    Results

    Variables of age, body mass index(BMI), pregnancy age, dilatation of the second phase of labor and infant weight were tasted in both groups showing no significant differences in this regard (p>0.05). In the first phase of labor, no statistically significant difference was observed between 2 groups in terms of the means of contraction number means (p=0.23). But during of the first phase of labor exhibited some significant difference between 2 groups (p=0.002); in TENS group, mean duration of the first phase was shorter than hyoscine-promethazine group.

    Conclusion

    compared to pharmaceutical hyoscine-promethazine compound, TENS further shortened duration of the first phase of labor; therefore, it is recommended that TENS be used to shorten labor duration.

    Keywords: TENS, Hyoscine, Promethazine, The First Phase of Labor
  • Seyed Majid Alavi Mehr, Mahdi Majlesi, Amirali Jafarnezhad* Pages 31-39
    Background

    Foot orthoses are often used to correct altered gait patterns. However, effect of long term use of arch support foot orthoses on walking mechanics is not well understood. The aim of this study was to evaluate the effects of long term use of arch support foot orthoses on the asymmetry indices of ground reaction forces during stance phase of walking in male children with flexible flat feet.

    Methods

    Fifteen male volunteered children (with their parents’ permission) with flexible flat feet were evaluated. Walking ground reaction forces and kinematic data before and after four months use of foot orthoses were recorded by force plate and Vicon motion system, respectively. Then, the asymmetry indices of ground reaction force components were calculated.

    Results

    The results show that asymmetry index of the medio-lateral component of ground reaction force in loading response and push off phases during pre-test were higher than 4% (normal value). Also asymmetry index of its time to peak during the mid-stance phase in the pre-test were higher than normal value. Moreover, findings did not show any significant differences in asymmetry indices of other ground reaction force components and their time to peak, impulses and vertical loading rate between pre-test and post-test conditions.

    Conclusion

    Despite the high asymmetry values of the peak medio-lateral component and it’s time to peak in children with flexible flat feet during pre-test; long-term use of the foot orthoses did not show any significant effect on the improvement of the asymmetry index of these components. However, long-term wearing of the foot orthoses reduced asymmetry index of the peak positive free moment amplitude.

    Keywords: Foot Orthoses, Arch Support, Asymmetry Index, Flat Feet
  • Sirous Choobineh, Ali Akbarnejad*, Vahidreza Kakavand, Morteza Yari Pages 40-48
    Background

    Resistance training is the most effective way to increase muscle mass. The hormonal axis of GH-IGF-1 is considered important for the health of the musculoskeletal system in both childhood and adulthood .The purpose of this study was to compare two types to resistance training with and without blood flow restriction on GH-IGF-1 axis after the exercise.

    Methods

    In this study, 36 adolescent gymnast boys aged 10 to 14 years participated in a quasi-experimental research design. The subjects (mean weight 37.11 ± 8.11 kg, height 145.16 ± 11.58 cm, body mass index 17.40 ± 1.77 kg m) were randomly divided into three groups; control (n=12), high intensity resistance training (n=12), and low intensity resistance training with blood flow restriction (n=12). Training protocol contained three motions included leg extension, elbow flexion and bench press. Blood samples were taken before and half an hour after training.

    Results

    The results of inter-group showed that a GH variable after acute exercise in resistance exercise with blood flow restriction group (p=0.195), traditional resistance training groups (p=0.182), and control (p=0.317) was not significant; But IGF-1 variable increased significantly in blood flow restriction group (P=0/004). There was no significant difference between groups in levels of GH and IGF-1 (p>0.05).

    Conclusion

    One session low intensity resistance training with blood flow restriction compared to high intensity resistance training, has a similar effect on increasing serum IGF-1 in children athletes. Such as high intensity resistance exercise seems appropriate to provide hypertrophy and increased in the muscle mass.

    Keywords: Adolescent, Blood Flow Restriction, Growth Hormone, IGF-1, Resistance Training
  • Saber Saedmocheshi*, Lofollah Saed, Ayoub Saiedi, Zakaria Vahabzade Pages 49-55
    Background

    lack of mobility has an important role in the development of obesity in the elderly population. The purpose of this study was to investigate the effect of regular aerobic exercise and omega-3 supplementation on serum levels of CRP and IL-6 in elderly women were obese.

    Methods

    In a double-blind study, 40 obese women (BMI ≥ 30) 61.65±7.42 years old were selected as easily-accessible way and randomly categorized into 4 groups of 10 subjects an exercise, supplementation, exercise – supplementation (combination), and placebo (control) groups. Subjects in the supplement and combination groups consumed 2080 mg omega-3 supplement daily for 8 weeks and control groups used sunflower oil as placebo produced in Zachariah Company. Exercise program included aerobic activity at 45 to 55 percent of maximum heart rate for 8 weeks, 40 minute and 3 sessions per week. Blood samples before and 24 hours after the training period in the fasting state were collected. Data analysis was done by paired-t test and two-way ANOVA test using SPSS software (version 16).

    Results

    Statistical test results showed that the concentration of IL-6 and CRP were significantly decreased in the groups of exercise with supplements (p<0/05).

    Conclusion

    The result of this study, carried out 8 weeks of aerobic training with omega-3 supplementation improves the inflammatory status Caused by exercise training combined with omega 3.

    Keywords: Obese Older Women, Aerobic Exercise, Fatty Acid Omega -3, IL-6, CRP
  • Alireza Farnam, Elham Razzagh Karimi*, Morteza Ghojazadeh, Salman Safikhanlou Pages 56-63
    Background

    Depression, causes problems in social and individual aspects of life, so is the major disease burden in modern societies. There is complex relationship between personality and depression, so some special forms of personality may predispose the person to the depression, and depression and its symptoms may manifest different as a result of the various personalities.

    Methods

    This research case control study consisted of 128 patients with major depressive disorder and 131 normal people. Data have been collected through TCI questionnaire and Hamilton scale for depression.

    Results

    In patients with major depression the Harm-avoidance, Reward-dependence and persistence, Self-Directedness and Cooperativeness have significant differences with normal people. Patients with major depressive disorder experience high levels of Harm-avoidance and Reward-dependence and Persistence, with low levels of Self-directedness and Cooperativeness than normal people.

    Conclusion

    The depressed patients and normal people are different with temperament and character, and these differences can influence severity of depression.

    Keywords: Major Depressive Disorder, Cloninger’s Temperament, Character, Harm Avoidance, Reward Dependence, Persistence, Self-Directedness, Cooperativeness
  • Shaghayegh Foroozan, Marziyeh Tavalaee*, Mohammad Hossein Nasr Pages 64-72
    Background

    Heat and oxidative stress are the main pathophysiological elements of varicocele. One of the most important molecular pathways which is triggered by them is apoptosis and can be identified by various markers such as phosphatidylserine externalization and DNA fragmentation. Protamine deficiency is another phenomenon associated with varicocele. Therefore, the aim of this study was to evaluate apoptotic markers in infertile men with varicocele and correlation of these markers with sperm parameters and chromatin maturation.

    Methods

    In the current study, semen samples of 15 infertile men with varicocele and 15 fertile men who referred to Isfahan fertility and infertility center were used. Firstly, sperm parameters (sperm concentration, motility and morphology) were assessed based on World Health Organization guidelines (2010). Phosphatidylserine translocation, DNA fragmentation and protamine deficiency were evaluated by flow cytometry, TUNEL assay and chromomycin A3 (CMA3) staining, respectively.

    Results

    The results showed that mean values of sperm parameters have reduced significantly in varicocele group compared to fertile group. Phosphatidylserine externalization showed no difference between two groups but percentage of DNA fragmentation and protamine deficiency was significantly higher in study group compared to control group.

    Conclusion

    In infertile men with varicocele, increase in levels of DNA fragmentation, protamine deficiency and low quality of sperm parameters may be due to disturbance of testicular thermos-regulation. Further studies are needed to confirm these results. Moreover, no difference was observed in phosphatidylserine externalization which can be due to the small sample size of this study or result of transition of sperm from early to late stages of apoptosis.

    Keywords: Varicocele, Apoptosis, Phosphatidylserine, DNA Fragmentation, Protamine Deficiency
  • Ali Ghasemi Kahrizsangi*, Hasan Faezi, Mohsen Akbarpour Pages 73-81
    Background

    Recovery periods during intense exercise cause changes in blood flow, such as hematologic factors and Muscle Damage. The aim of present study was to evaluate the effect of different recovery in an high intensity training session changes of platelets, white blood cells and creatine kinase serum before, immediately after and two hours after exhaustive exercise in healthy active men.

    Methods

    In this stude, 24 healthy men (Age: 21/07± 1/57, weight: 68/41± 11/75, body fat percentage: 15/93± 6/11 and VO2max: 41/83± 5/87) were selected and randomly divided into three groups including: control, aerobic and stretching PNF recovery were studied. The blood samples were collected from anticubital venous in at pre-test, post-test and follow up. To measure the platelets and white blood cells values, Flowcytometry and equipment Mindray BC-5800 and to measure creatine kinase serum values ELISA technique was used. And to identify significant the data for the analysis of variance with repeated measures with Bonferroni post hoc tests at a significance level of α=0.05 was used.

    Results

    There was a significant difference about the amount of platelets, white blood cells and creatine kinase serum in different periods of pre-test, post-test and follow-up revealed(P<0.001). The Bonferroni Post-hoc test results showed a significant difference in the control group between post-test and follow-up(P<0.05), in the PNF group between pre-test and post-test(P<0.05) and post-test and follow-up(P<0.01) and in the aerobic group between pre-test and post-test(P<0.001) and post-test and follow-up periods(P<0.01). Bonferroni post hoc test creatine kinase serum results, showed significant differences between the control group post-test and follow-up(P<0.05), PNF group between pre-test and post-test periods(P<0.05) and post-test and follow-up (P<0.01).

    Conclusion

    There was no effect of aerobic recovery and PNF stretching at rest in a HIT training session on platelets, white blood cells and creatine kinase is, but a change in values before and after training in each group. The advantage of active and passive recovery for changes in some hematological values and no Muscle Damage after an intense training.

    Keyword: PNF Stretching, Exercises HIT, Platelets, White Blood Cell, Creatine Kinase Serum, Active Males

    Keywords: PNF Stretching, Exercises HIT, Platelets, White Blood Cell, Creatine Kinase Serum, Active Males
  • Sanaz Mohebi, Fariba Bahrami, Giti Torkaman* Pages 82-91
    Background

    Considering the Importance of Back Extensor Muscles on the Postural Control and Risk of Falling in Osteoporotic Postmenopausal Women, We Investigated the Effects of Back Extensor Endurance on the Thoracic Kyphosis and Static Balance Control in Hyper and Normal Kyphotic Women with osteoporosis.

    Methods

    a total of 22 Osteoporotic Women, based on the Kyphosis Degree, were evaluated in two groups: Hyperkyphotics (No=10) and Normal Kyphotics (No=12). The Kyphosis Degree Measured by Flexi curve ruler. The Isometric Strength of the Back Extensors measured by a Digital Hand-held Dynamometer. Modified Sorensen Test was used for Back Extensor Endurance Evaluation. Static Balance Parameters Evaluated in Double Stand Position by Force plate.

    Results

    In the Hyperkyphotic Group, the time duration of Modified Sorensen Test was Significantly Lower than that in the Normal Kyphotic Group (P=0.029), there was also a significant negative correlation to the Medio-Lateral Displacement of the center of pressure (Correlation Coefficient: - 0/521, P = 0.047). The Multiple Regression test showed a significant effect of the modified Sorensen's time Duration on the increase of thoracic kyphosis (P = 0.044). In Hyperkyphotic Group, Standard deviation of the Anterior-Posterior of the Center of Pressure displacement was significantly higher than that in the normal kyphotic Group (P = 0.05).

    Conclusion

    Regarding to the negative correlation between the Trunk Extensor Endurance and Thoracic Hyperkyphosis and also medio-lateral of COP displacement, it suggests the Trunk Extensor Endurance exercise be considered in therapeutic programs of osteoporotic women.

    Keywords: Osteoporosis, Thoracic Hyperkyphosis, Modified Sorensen Test, Center of Pressure
  • Saeed Nikookheslat, Javad Vakili, Mehdi Aalizadeh* Pages 92-100
    Background

    Nerve Growth Factor (NGF) is the most important member of the neurotrophin family that it is essential in the growth and preservation of neuronal phenotype and functional integrity of cholinergic neurons. Purpose of this study was to evaluate the effect of 12 weeks aerobic, resistance and combined training on serum levels of NGF in diabetic patients with peripheral neuropathy.

    Methods

    In this semi-experimental study cases were randomly selected and divided to four groups: aerobic, resistance, combined and control. Aerobic training includes three sessions per week with intensity 70-75% maximum heart rate for 25 to 45 minutes and resistance training, consists of two sets of upper body muscles and trunk muscles, three sets of lower body muscles with 8 to 12 repetitions, three sessions a week. Combined training includes both aerobic and resistance training, which was performed three sessions per week. In the combined training, aerobic training and then resistance training were performed three sessions per week. Before and after the three-month period of the research, subjects were blood sampled.

    Results

    The 12 weeks of training in all three groups significantly increased serum levels of NGF (P<0.05). Meanwhile, the highest increase was observed in aerobic group.

    Conclusion

    The regular training increases the levels of NGF and prevents the development of peripheral neuropathy.

    Keywords: Aerobic, Resistance, Combined Training, Nerve Growth Factor, Diabetes, Peripheral Neuropathy
  • Khalil Yeghaneh*, Behrooz Naghili, Zohreh Babalou, Mohamade Raza Ail Paristy Pages 101-109
    Background

    Leprosy is still a global health problem, especially in developing countries are important, and Iran is an endemic area for leprosy in the Middle East. Leprosy is a disease caused by the intracellular bacterium Mycobacterium leprae, is a chronic infectious disease of humans that causes inflammatory lesions in the skin and peripheral nerves with the granuloma. Numerous studies, the important role of host genetics in susceptibility to leprosy are confirmed. CTLA4 gene is one of the four exons. Polymorphisms have been identified in the CTLA4 gene with susceptibility to a wide range of autoimmune and infectious diseases dependent on T cells are connected. The aim of this study was to investigate the relationship between polymorphisms of CTLA-4 +49 A / G and susceptibility to leprosy and its impact on the type and severity of disease.

    Methods

    In this study, 157 treated leprosy patients living in nursing homes in Tabriz Baba Baghi and 185 healthy human subjects were enrolled as controls. First blood samples (8-10 ml) of patients Gene polymorphism CTLA-4 +49 A / G were determined, and then the genotype frequencies in two groups were compared. In addition, for each patient clinical forms of the disease, the performance, age at onset, duration of illness, symptoms, age, sex and relationship between genotypes and allele polymorphism review was studied.

    Results

    The average age was 11.90 ± 65.87 years and the highest prevalence of leprosy at the age of 16 to 30 years old. The most common side effects of organ failure, neurological diseases, leprosy protests eye and ear, nose and throat incidence was 33%.

    Conclusion

    Gene CTLA-4 (+49 A / G) showed that the frequency of AA greater was than the other two types.

    Keywords: Leprosy, CTLA-4, Gene polymorphism
  • Bita Yosefi Khangah, Khatere Tooba*, Afshan Sharghi Pages 110-118
    Background

    PAPP-A is a preterm marker for undesirable pregnancy diagnosis. The relationship between PAPP-A serum levels and maternal health, especially gestational diabetes, which is the most common outcome of pregnancy, is a major issue that needs to be studied. The aim of this study were to evaluate the serum level of PAPP-A and pregnancy outcomes.

    Methods

    in this study all pregnant women who referred to the pregnancy care clinics during their first 3 months, serum levels of PAPP-A were evaluated. As their PAPP-A serum level were less than 0.4 Mom, they were considered as risk-positive and pregnant women with a serum PAPP-A level of more than 0.4 MM as a control group. In the subjects, maternal age, serum PAPP-A level, type of delivery, gestational age, intrauterine growth restriction, preeclampsia, spontaneous abortion, and gestational diabetes were evaluated.

    Results

    The mean age of pregnant women were 26.85 ±4.74 years. There were a significant reverse correlation between serum concentration of first trimesters PAPP-A and preeclampsia (p=0.003), pregnancy Diabetes (p=0.003), restriction of intrauterine growth (p=0.005) and spontaneous abortion (p=0.04), but there were not significant corrections between serum level of PAPP-A with early birth (p=0.102) and gestation type (p=0.583).

    Conclusion

    A reduced amount of first trimester PAPP-A would used as a probable risk factor in complications of pregnancy or embryo including preeclampsia, Gestational Diabetes, restriction of intrauterine growth and spontaneous abortion.

    Keywords: PAPP-A serum level, First trimester of pregnancy, Consequences of pregnancy