فهرست مطالب

  • سال بیست و یکم شماره 3 (پاییز 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/07/01
  • تعداد عناوین: 7
|
  • علی احسانی پور*، حمید عباس دخت، منوچهر قلی پور، علیرضا ابدالی مشهدی صفحات 233-246
    به منظور بررسی بهره وری آب، درصد بریکس، قطر میانگره، وزن خشک ریشه و ارتفاع ساقه نیشکر و میزان کلروفیل در برگ لگوم ها در کشت مخلوط نیشکر با گیاهان لگوم، آزمایشی در سال زراعی 96-1395 در دو مکان در استان خوزستان به صورت طرح بلوک های کامل تصادفی با 14 تیمار و چهار تکرار به اجرا در آمد. تیمار ها شامل: خالص نیشکر، خالص سویا، خالص لوبیا چشم بلبلی، خالص سویا + تلقیح با رایزوبیوم، خالص لوبیا چشم بلبلی + تلقیح با رایزوبیوم، خالص نیشکر + تلقیح با قارچ میکوریزا، مخلوط نیشکر و لوبیا، مخلوط نیشکر و سویا، مخلوط نیشکر و لوبیا چشم بلبلی + تلقیح با رایزوبیوم، مخلوط نیشکر و سویا + تلقیح با رایزوبیوم، مخلوط نیشکر + تلقیح با میکوریزا و لوبیا چشم بلبلی، مخلوط نیشکر + تلقیح با میکوریزا و سویا، مخلوط نیشکر + تلقیح با میکوریزا و سویا + تلقیح با رایزوبیوم و مخلوط نیشکر + تلقیح با میکوریزا و لوبیا چشم بلبلی + تلقیح با رایزوبیوم بودند. نتایج نشان دادند بیش ترین مقدار بهره وری آب، ارتفاع ساقه، قطر میانگره در وسط ساقه و پایین ساقه، وزن خشک ریشه و درصد بریکس عصاره ی ساقه در نیشکر مربوط به تیمار کشت مخلوط نیشکر (تلقیح شده با قارچ) به همراه لوبیا (تلقیح شده با باکتری) بود که به ترتیب 31/61 درصد، 16/14 درصد، 32/42 درصد، 28/35 درصد، 8/89 درصد، 8/31 درصد بیش تر از خالص نیشکر بود. میکوریزا با نیشکر هم زیستی مثبت داشت و زمانی که میکوریزا و لوبیا هم زمان در یک تیمار حضور داشتند اثر هم افزایی آن ها روی صفات مورد ارزیابی مثبت بود.
    کلیدواژگان: درصد بریکس، رایزوبیوم، سویا، لوبیا چشم بلبلی، میکوریزا
  • احمد رایفی زاده، محمد آرمین*، متین جامی معینی صفحات 247-258
    به منظور تعیین زمان بحرانی کنترل علف های هرز در پنبه (رقم خرداد) در شرایط کشت رایج و فواصل ردیف خیلی باریک آزمایشی به صورت فاکتوریل، در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی 1394 در شهرستان سبزوار انجام شد. فاکتورهای مورد بررسی عبارت بودند از: نظام کشت رایج (کشت با فواصل ردیف 70 سانتیمتر) و فواصل ردیف خیلی باریک (کشت با فواصل ردیف 20 سانتیمتر) و طول دوره تداخل علف های هرز (0، 30، 45، 60، 75 روز بعد از سبز شدن به همراه تداخل کامل علف هرز در طی فصل رشد). نتایج آزمایش نشان داد در شرایط کشت با فواصل ردیف خیلی باریک کاهش 5/2، 5 و 10 درصدی عملکرد وش به ترتیب در 4/27، 1/36 و 7/44 روز بعد از سبز شدن و در شرایط کشت رایج در 1/8، 5/13 و 4/24 روز بعد از سبز شدن به دست آمد. در شرایط کشت با فواصل ردیف رایج شروع کاهش عملکرد وش و الیاف زودتر مشاهده شد (به ترتیب در 3/46 و 7/53 روز بعد از سبز شدن) در حالی که شروع کاهش عملکرد وش و الیاف در کشت با فواصل ردیف خیلی باریک به ترتیب تا 9/57 و 9/65 روز بعد از سبز شدن به تعویق افتاد. در مجموع نتایج آزمایش نشان داد که کشت با فواصل ردیف خیلی باریک در شرایط تداخل علف های هرز می تواند عملکرد مناسب تری از کشت با فواصل رایج تولید کند.
    کلیدواژگان: پنبه، رقابت، سیستم کاشت، کاهش عملکرد، طول دوره تداخل
  • عظیمه باقری، عطااله سیادت، احمد کوچک زاده*، محمدرضا مرادی تلاوت، مسعود رفیعی صفحات 259-273
    به منظور بررسی پاسخ‏های فیزیولوژیک ارقام نخود به آبیاری تکمیلی و سطوح مختلف پلیمر سوپرجاذب آزمایشی به صورت اسپلیت فاکتوریل بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی در سال‏ زراعی 1394-1393 در مزرعه تحقیقاتی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی شهرستان خرم آباد به اجرا درآمد. زمان آبیاری تکمیلی در سه سطح (بدون آبیاری تکمیلی، 50 درصد گلدهی و 50 درصد پرشدن دانه) به عنوان عامل اصلی و ارقام (آرمان، آزاد و گریت) و پلیمر سوپر جاذب (صفر، 100 و 200 کیلوگرم در هکتار) به صورت فاکتوریل در درون کرت‏های فرعی قرار گرفتند. نتایج نشان داد انجام آبیاری تکمیلی و استفاده از پلیمرهای سوپرجاذب موجب کاهش قندهای محلول و درصد پروتئین دانه شده و در مقابل قندهای نامحلول، کلروفیل a، کلروفیل b و کلروفیل کل در گیاه نخود افزایش پیدا کرد. در بین مراحل آبیاری تکمیلی آبیاری در مرحله گلدهی موجب افزایش 74 درصدی عملکرد دانه نسبت به کشت دیم شد. بالاترین عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک و شاخص برداشت از رقم گریت همراه با آبیاری تکمیلی در مرحله گلدهی و کاربرد 200 کیلوگرم در هکتار پلیمر سوپر جاذب به ترتیب با میانگین‏های 2179 کیلوگرم در هکتار، 4012 کیلوگرم در هکتار و 3/54 درصد به دست آمد. نتایج نشان داد که در تمام سطوح آبیاری تکمیلی استفاده از پلیمر سوپر جاذب موجب بهبود شرایط رشد گیاه و در نتیجه افزایش معنی‏دار عملکرد دانه می‏شود و با افزایش مصرف پلیمر سوپر جاذب در تیمارهای آبیاری تکمیلی این افزایش بیشتر نیز می‏شود.
    کلیدواژگان: پروتئین دانه، قندهای محلول، قندهای نامحلول، کلروفیل a، کلروفیل b
  • اسماعیل قلی نژاد*، علی رضا عیوضی صفحات 275-288
    به منظور بررسی اثر پلیمر سوپر جاذب و کود دامی بر کارآیی مصرف آب ارقام گندم در شرایط مختلف کم آبی، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی 97-1396 در مزرعه تحقیقاتی ساعتلوی استان آذربایجان غربی اجرا شد. فاکتور اول آبیاری در دو سطح شرایط مطلوب و تنش خشکی انجام شد و فاکتور دوم شامل سوپرجاذب به میزان 200 کیلوگرم در هکتار، کود دامی به میزان 40 تن در هکتار، مصرف توام آنها و عدم مصرف کود (شاهد) و فاکتور سوم شامل سه رقم گندم آبی (میهن، حیدری و زرینه) بود. نتایج نشان داد تنش خشکی در مقایسه با آبیاری مطلوب، عملکرد دانه، شاخص کلروفیل، شاخص برداشت و محتوای نسبی آب برگ را به ترتیب به میزان 32، 22، 24 و 19 درصد کاهش داد. بیشترین دمای برگ (10/33 درجه سانتی گراد) در شرایط تنش خشکی و عدم مصرف کود و کمترین دمای برگ (99/21 درجه سانتی گراد) در شرایط آبیاری مطلوب و مصرف توام سوپر جاذب و کود دامی به دست آمد. بیشترین کارآیی مصرف اقتصادی آب (34/1 کیلوگرم بر مترمکعب) و کارآیی مصرف بیولوژیک آب (10/4 کیلوگرم بر مترمکعب) در شرایط تنش خشکی و مصرف توام سوپر جاذب و کود دامی مشاهده شد. در بین ارقام مورد مطالعه، رقم میهن از نظر عملکرد دانه، شاخص برداشت و محتوای نسبی آب برگ در هر دو شرایط رطوبتی برتر از دو رقم دیگر بود. بیشترین عملکرد دانه و بیولوژیک در شرایط آبیاری مطلوب و مصرف توام سوپر جاذب و کود دامی به دست آمد.
    کلیدواژگان: &quot، پرولین&quot، &quot، دمای برگ&quot، &quot، عملکرد دانه&quot، &quot، محتوای نسبی آب برگ&quot، &quot، نشت یونی&quot
  • مصطفی درویش نیا*، مسلم موسویان صفحات 289-301
    این مطالعه به منظور دستیابی به آنتاگونیست های موثر در کنترل بیماری مرگ گیاهچه فلفل گلخانه‎ای با عامل Rhizoctonia solani انجام شد. آزمایشات در قالب طرح کاملا تصادفی در دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه لرستان در سال 97-1396 صورت گرفت. ابتدا قارچ‏ها و عوامل بیولوژیک از خاک گیاهان سولاناسه جداسازی و شناسایی شد. سپس با استفاده از روش کشت متقابل توانایی آنتاگونیستی جدایه‎های قارچی Trichoderma harzianum و Trichoderma virens و باکتری Bacillus subtilis علیه قارچ R. solani در آزمایشگاه بررسی شد. همچنین توانایی آنتاگونیستی این عوامل بیولوژیکی و قارچ‎کش بیولوژیک Trichomix HV در شرایط گلخانه روی این قارچ بیماری زا انجام شد. نتایج نشان دادند، دو گونه T. harzianum و T. virens با کلونیزه کردن و اسپورزایی در محیط PDA، به ترتیب به میزان 45/9 و 59/15 درصد باعث جلوگیری از رشد قارچ بیمارگر شدند و باکتری آنتاگونیست باعث بروز اثراتی چون خارج شدن محتویات هیف‎ها، تغییر رنگ در نوک هیف، ظریف شدن و کاهش رشد میسلیوم تا 47/8 درصد شد. نتایج آزمایش در شرایط گلخانه نیز نشان داد، تیمارهای B. subtilis و T. harzianum بیشترین اثرات مثبت رشدی را روی صفات اندازه‎گیری از جمله طول و وزن (تر و خشک) ریشه و ساقه را داشتند و به ترتیب شدت بیماری زایی را تا 33/60 و 33/70 درصد کاهش دادند، از این رو بهترین عوامل آنتاگونیستی برای کنترل R. solani روی فلفل در این تحقیق بودند.
    کلیدواژگان: کنترل بیولوژیک، تریکودرما، باسیلوس، تریکومیکس، ریزوکتونیا
  • فاطمه احمدی، علی مومن پور*، مریم دهستانی اردکانی، جلال غلام نژاد صفحات 303-321
    به منظور ارزیابی اثر تنش شوری بر برخی از ویژگی های رشدی ژنوتیپ های انتخاب شده انار از مناطقی با آب و خاک شور، آزمایشی به صورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملا تصادفی با دو عامل ژنوتیپ در 4 سطح (’وحشی بابلسر‘، ’نرک لاسجرد سمنان‘، ’چاه افضل‘ و ’وشیک ترش سروان‘) و شوری آب آبیاری در پنج سطح (1، 3، 5، 7 و 9 دسی زیمنس برمتر)، انجام شد. نتایج نشان داد که نوع ژنوتیپ و سطح شوری بر تغییرات صفات مورفولوژیک، فیزیولوژیک و غلظت عناصر غذایی موثر است. در تمامی ژنوتیپ های مطالعه شده با افزایش سطح شوری، شاخص های رشد شامل ارتفاع شاخه، قطر شاخه، تعداد برگ کل، درصد برگ های سبز، وزن تر و خشک اندام هوایی، محتوی رطوبت نسبی، شاخص کلروفیل، کلروفیل a، b و کل، کاهش و درصد برگ های نکروزه، درصد برگ های ریزش یافته، نسبت وزن تر ریشه به وزن تر اندام هوایی، درصد نشت یونی، درصد سدیم، درصد کلر، نسبت سدیم به پتاسیم برگ ها، افزایش یافتند ولی میزان کاهش و افزایش در صفات اندازه گیری شده در بین ژنوتیپ های مطالعه شده با یکدیگر اختلاف معنی داری داشتند. در این تحقیق در مجموع، ژنوتیپ های ’چاه افضل‘ و ’وشیک ترش سراوان‘ به ترتیب به عنوان متحمل ترین و حساس ترین ژنوتیپ ها به شوری انتخاب شدند. ژنوتیپ چاه افضل توانست از طریق حفظ خصوصیات رشدی خود و افزایش جذب پتاسیم در مقابل سدیم، به خوبی شوری تا 7 دسی زیمنس برمتر را تحمل نماید.
    کلیدواژگان: آب های شور، کسر آبشویی، نسبت سدیم به پتاسیم، ویژگی های رشدی، ژنوتیپ ’چاه افضل‘
  • خیرمحمد محمدی، علی عبادی*، محمد علی عسکری سرچشمه، محمدرضا فتاحی مقدم، حسین حکم آبادی صفحات 323-336
    گیاهان هنگام مواجه شدن با انواع تنش های محیطی از سیستم آنتی اکسیدانی جهت مقابله با عوارض ناشی از تنش استفاده می کنند. در این تحقیق به منظور بررسی اثر تنش شوری ناشی از افزایش کلرید سدیم بر سیستم آنتی اکسیدانی و برخی خصوصیات فیزیولوژیک دانهال های پسته (بادامی ریز زرند، قزوینی، سرخس، آتلانتیکا، UCB1 و دورگ های cv. BadamiRiz-e-Zarand × P. Integerrima ، Pistacia. vera، cv. Sharakhs× P. Integerrima P. vera P. atlantica Desf× P. Integerrima,) آزمایشی گلخانه ای به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در بستر کوکوپیت و پرلایت انجام شد. عوامل آزمایش شامل تنش شوری (صفر، 75، 150 و 225 میلی مولار) و پایه بودند. اعمال تنش در سال دوم به مدت نه هفته انجام گردید. در پایان آزمایش برخی خصوصیات فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی دانهال ها اندازه گیری شدند. نتایج نشان داد که با افزایش سطح شوری، سطح برگ و کلروفیل کل در گیاهان مورد مطالعه کاهش یافتند. پایه آتلانتیکا بیشترین و پایه بادامی ریز زرند کمترین کاهش را در این خصوص نشان دادند. همچنین با افزایش سطح شوری، میزان پرولین برگ، فنول کل و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان افزایش یافتند. بیشترین افزایش فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان در دورگ بادامی ریز زرند× اینتگریما، پایه های بادامی ریز زرند و قزوینی مشاهده شد. با توجه به نتایج این پژوهش به نظر می رسد دورگ بادامی ریز زرند× اینتگریما، پایه های بادامی ریز زرند و قزوینی توانایی بیشتری در حفظ پروتئین های برگ داشته و تحمل بالاتری نسبت به تنش شوری دارند.
    کلیدواژگان: آتلانتیکا، پرولین، تحمل به شوری، سطح برگ، فعالیت آنزیمی
|
  • Ali Ehsani Pour *, Hamid Abbasdokht, Manoochehr Gholipoor, Alireza Abdali Mashhadi Pages 233-246
    In order to evaluate the water productivity, stem height and diameter, root dry weight, brix percentage of sugarcane, an experiment was conducted in a randomized complete block design with 14 treatments and four replications during 2016-17 at two locations in Ahwaz. The treatments were: sole sugarcane, sole soybean, sole cowpea, sole soybean+ rhizobium, sole cowpea+rhizobium, sole sugarcane+mycorrhizal, intercropping sugarcane with cowpea, intercropping sugarcane with soybean, intercropping sugarcane with cowpea+rhizobium, intercropping sugarcane with soybean + rhizobium, intercropping sugarcane+mycorrhizal and cowpea, intercropping sugarcane+mycorrhizal and soybean, intercropping sugarcane+mycorrhizal and soybean+rhizobium and intercropping sugarcane + mycorrhizal and cowpea +rhizobium. The results showed that the highest water productivity, the highest sugarcane stem height, the largest diameter in the middle of the stem and at the bottom of the stem, the highest dry weight roots and the highest brix percentage of sugarcane stem extract were related to intercropped sugarcane + mycorrhizal and cowpea+ rhizobium treatment. which was 31.61, 16.14, 32.42, 28.35, 8.89, and 8.31% higher than sole sugarcane. Mycorrhizal symbiosis was positive in sugarcane, and when mycorrhizal fungi and cowpea were present simultaneously in a treatment, their synergistic effect on the evaluated traits were positive.
    Keywords: Brix percentage, cowpea, mycorrhizal, rhizobium, soybean
  • Ahmad Raefizadeh, Mohammad Armin *, Matin Jamaimoeini Pages 247-258
    To determination of critical time of weed control in Cotton (Gossypium hirsutum L.) (Khordad cultivar) in conventional and ultra-narrow row spacing conditions, a field experiment was arrange as a factorial arrangement in a randomized complete block design with three replications in Sabzevar in 2015. Factors were cultivation systems (conventional (70 Cm row spacing) and ultra narrow row (20 Cm row spacing) and duration of weed interference (0, 30, 45, 60, 7 days after emergence and weedy in full season. The results of the experiment showed that in ultra-narrow row condition, seed cotton yield losses of 2.5, 5 and 10 percent were estimated to occur on 27.4, 36.1 and 44.7 day after emergence, respectively and in conventional condition yield losses of 2.5, 5 and 10 percent were estimated to occur on 8.1, 13.5 and 24.4 day after emergence, respectively. The onset of seed cotton yield an lint yield loss was earlier (46.3 and 53.7 days after emergence, respectively) in conventional condition while in ultra-narrow row condition the onset of seed cotton yield and lint yield loss was postponed to 57.9 and 65.9 days after emergence, respectively, Overall, the results of the experiment showed that cultivation of cotton in ultra-narrow row spacing in weed interference conditions could provide a better seed cotton yield than conventional spacing.
    Keywords: Cotton, Competition, cultivation system, interference, yield losses
  • Azimeh Bagheri, Ataalah Siadat, Ahmad Koochekzadeh *, Mohammad Reza Moradi Telavat, Masoud Rafiee Pages 259-273
    In order to investigate the physiological responses of chickpea cultivars to supplemental irrigation and super-absorbent polymer use, an experiment was conducted in 2015 using a split factorial experiment based on randomized complete block design in the research farm of Khorramabad Agricultural Research Center. Factors were supplemental irrigation times (without supplemental irrigation, irrigation in 50 percent of flowering and irrigation in 50 percent of seed filling) as main factor and cultivars (Arman, Azad and Greet) and super absorbent polymer (zero, 100 and 200 kg/ha) in the sub plots. The result showed that the supplemental irrigation and super absorbent polymer reduced soluble carbohydrates and seed protein and increased insoluble carbohydrates, chlorophyll a, chlorophyll b and total chlorophyll. Supplemental irrigation in 50 percent of flowering satge increased 74 percent of seed yield compared to dry land condition. The highest seed yield, biological yield and harvest index were obtained from Greet cultivar with supplemental irrigation at 50 percent of flowering stage and application of 200 kg/ha super absorbent polymer, with the averages 2179 kg/ha, 4012 kg/ha and 54.3 percent, respectively. The results showed that at all levels of supplemental irrigation, the use of superabsorbent polymer improves plant growth conditions and, consequently, significantly increased seed yield. This will increase further by increasing the consumption of super absorbent polymer within supplementary irrigation.
    Keywords: Chlorophyll a, chlorophyll b, seed protein, soluble carbohydrates, unsoluble carbohydrates
  • Esmaeil Gholinezhad *, Ali Reza Eyvazi Pages 275-288
    In order to investigate the effect of super absorbent polymer and manure fertilizer on water use efficiency of wheat (Triticum aestivum L.) cultivars under different water deficit conditions, an experimental was carried out in a factorial layout based on randomized complete block design with three replications at the research field of West-Azerbaijan (Saatlo station) during 2017-2018 cropping seasons. The first factor was irrigation in two levels: normal and drought stress conditions. The second factor was super absorbent polymer 200 kg ha-1, manure fertilizer 40 ton ha-1, dual their application and control (non-application fertilizer) and the third factor included wheat cultivars (Mihan, Heidari and Zarineh). The results indicated that drought stress compared to normal irrigation reduced grain yield, chlorophyll index, harvest index and relative water content about 32, 22, 24 and 19 percent, respectively. The highest leaf temperature (33.10 °C) was obtained under drought stress and non-application fertilizer application and the lowest leaf temperature (21.99 °C) under favorable irrigation conditions and dual application of super absorbent polymer and manure fertilizer. The highest economical water use efficiency (1.34 kg m-3) and biological water use efficiency (4.10 kg m-3) were observed under drought stress conditions and dual application of super absorbent polymer and manure fertilizer. Mihan was superior cultivar for grain yield, harvest index and relative water content among cultivars under two different moisture conditions. The highest grain and biological yields were obtained under favorable irrigation conditions and dual application of super absorbent polymer and manure fertilizer.
    Keywords: &quot, Grain yield&quot, &quot, ion leakage&quot, &quot, leaf temperature&quot, &quot, proline&quot, &quot, relative water content&quot
  • Mostafa Darvishnia *, Moslem Moosavian Pages 289-301
    The current study been conducted to achieveto effective antagonists for diseases control of seedling damping-off greenhouse pepper, casead by Rhizoctonia solani. Experiments has conducted based on completely randomized design in the faculty of agriculture and natural resources of Lorestan University in 2016-17. First, the fungi and biological agents were isolated and identified of the rhizosphere of Solanaceae plants. The antagonistic ability of fungal and bacterial isolates, such as Trichoderma harzianum and Trichoderma virens fungi and Bacillus subtilis bacteria, against R. solani was studied by using dual culture method. As well as antagonistic ability of fungal and bacterial agents and Trichomix HV biological fungicide were study in a greenhouse condition. The results showed that both species of T. harzianum and T. virens the prevented growth of fungi 9.45 and 15.59 percent respectively by colonization and sporulation in PDA. Antagonistic bacterial also caused effects such as outpour of the contents of hyphae, color change at the tip of hyphae, thinning and reduction of mycelium up to 8.47 percent. Also, results in greenhouse condition showed that B. subtilis and T. harzianum treatments have the most positive effects on growth traits such as height and weight (wet and dry) of the root and stem and reduced the severity of the disease up to 60.33 and 70.33 respectively; therefore they are the best antagonistic agents to control R. solani on pepper.
    Keywords: biological control, Trichoderma, Bacillus, Trichomix, Rhizoctonia
  • Fatemeh Ahmadi, Ali Momenpour *, Maryam Dehestani, Ardakani, Jalal Gholamnezhad Pages 303-321
    To evaluate the effect of salinity stress on some of growth characteristics of selected pomegranate (Punica granatum) genotypes of regains with salinity water and soil, a factorial experiment was carried out based on completely randomized design (CRD), with two factors; genotypes in 4 levels (‘Vahshi Babolsar’, ‘Narak Lasjerd Semnan’, ‘Chah Afzal’ and ‘Voshik Torsh Saravan’ genotypes and irrigation water salinity in 5 levels (1, 3, 5, 7 and 9 dS/m respectively). The results showed that type of genotype and level of salinity affected morphological and physiological characteristics and concentration of leaves element nutrient. In all of the studied genotypes, with increasing of salinity concentration, growth characteristics including branch height, branch diameter, number of total leaves, green leaves percentage, aerial organs fresh and dry weight, relative humidity percentage, SPAD, contents of a, b and total chlorophylls reduced. But, necrotic leaves percentage, downfall leaves percentage, root fresh weight to aerial organs fresh weight ratio, relative ionic percentage, Na+ and cl- percentage and Na+ to K+ ratio increased. Overall, ‘Chah Afzal’ and ‘Voshik Torsh Saravan’ genotypes were recognized as the most tolerant and sensitive genotypes to salinity stress, in respectively. ‘Chah Afzal’ genotype could be tolerated salinity and 7 dS/m by maintaining its growth characteristics and increasing potassium uptake against sodium.
    Keywords: Chah Afzal’ genotype, Growth characteristics, Leaching fraction, Salinity waters, ‘Na+ to K+ ratio
  • Khiermohammad Mohammadi, Ali Ebadi *, Mohammad Ali Askari Sarchishmeh, Mohammad Reza Fattahi Moghaddam, Hossein Hokmabadi Pages 323-336
    Plants employ antioxidant mechanism to face different stresses. In this research work the effect of salinity stress, caused by increasing sodium chloride, on the antioxidative system and some physiological characteristics of selected pistachio seedlings (Badami-Riz-e- Zarand, Qazvini, Sarakhs, Atlantica UCB1, and Hybrids of Pistacia. vera cv. Badami-Riz-e-Zarand × P. Integerrima, P. vera cv. Sharakhs× P. Integerrima, P. atlantica Desf. × P. Integerrima ) was studied. A greenhouse experiment was conducted as a factorial based on a completely randomized design with three replications in Cocopit and Perlite media. Treatments consisted of four salinity levels (0, 75, 150 and 225 mM NaCl) and above mentioned Root stocks. Using salt in nutrient solution was carried out in the second year of seedling growth for nine weeks. At the end of experiment, some physiological and biochemical traits of seedlings were measured. Results showed that, leaf area and total chlorophyll contents decreased in all treated plants. Under the salinity stress, a higher reduction in the observed traits was noticed in the Atlantica rootstock while less effect on the Badami-Riz-e-Zarand was noticed. Also, it has been found that by increasing salinity levels the levels of proline, total phenol content and antioxidant enzymes activity were higher in Badami-Riz-e-Zarand × P. Integerrima, Badami-Riz-Zarand and Qazvini compared to others. It seems that Hybrid of Badami-Riz-e-Zarand × P. Integerrima, Badami-Riz-Zarand and Qazvini rootstocks had more ability to sustain leaf water and proteins and therefore, were more resistant to salinity stress.
    Keywords: Atlantic, Enzymatic activity, leaf Area, Proline, Root stock, Salt tolerance