فهرست مطالب

دانشکده پزشکی اصفهان - پیاپی 533 (هفته اول شهریور ماه 1398)
  • پیاپی 533 (هفته اول شهریور ماه 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/06/02
  • تعداد عناوین: 5
|
  • عسکریان فرد، نصرالهی*، شتابی، نقیبی صفحات 747-753
    مقدمه

     این مطالعه، با هدف مقایسه ی تاثیر دو سطح مختلف دی اکسید کربن انتهای بازدمی بر اختلالات شناختی بیماران سالمند تحت عمل جراحی انجام شد.

    روش ها

     در این مطالعه کارآزمایی بالینی، 240 بیمار بالاتر از 65 سال به صورت اتفاقی در دو گروه توزیع شدند. در گروه اول، میزان دی اکسید کربن انتهای بازدمی در محدوده ی 40-35 میلی مترجیوه و در گروه دوم در محدوده ی 45-40 میلی متر جیوه حفظ شد. نمره ی شناختی بیماران قبل از عمل، 24 ساعت، یک هفته و شش هفته بعد از عمل بین دو گروه مقایسه شد.

    یافته ها

     در 24 ساعت اول بعد از عمل، بروز اختلالات شناختی در دو گروه اول و دوم به ترتیب 5/12 و 7/11 درصد بود؛ در حالی که هفته ی اول بعد از عمل، این میزان به ترتیب به 7/6 و 7/11 درصد رسید و در هفته ی ششم بعد از عمل، میزان بروز اختلالات شناختی بر اساس آزمون کوتاه وضعیت ذهنی در نامبردگان در دو گروه اول و دوم به ترتیب به 0/5 و 2/9 درصد کاهش یافت. در تمام موارد، اختلاف بین دو گروه از نظر آماری معنی دار نبود.

    نتیجه گیری

    دی اکسید کربن انتهای بازدمی در محدوده ی 45-35 میلی متر جیوه تاثیری بر اختلالات شناختی بیماران سالخورده ی تحت عمل جراحی کاتاراکت با بیهوشی عمومی نداشت. از این رو، انجام مطالعات بیشتر در خصوص تاثیر سطوح و محدوده ی وسیع تری از دی اکسید کربن انتهای بازدمی بر این اختلالات شناختی ضرورت دارد.

    کلیدواژگان: اختلال شناختی، کاتاراکت، سالخوردگی
  • کریمی، ضیایی راد*، امامی نجفی دهکردی، جمالی صفحات 754-761
    مقدمه

    عدم تبعیت از رژیم غذایی در بیماران مبتلا به سلیاک، به دلیل عدم آگاهی و رفتارهای تغذیه ای نامناسب، با افزایش سرعت پیشرفت بیماری و عوارض طولانی مدت در این بیماران همراه است. این پژوهش، با هدف تعیین تاثیر مشاوره ی پرستاری بر دانش و عملکرد بیماران مبتلا به سلیاک در زمینه ی تبعیت از رژیم غذایی انجام گردید.

    روش ها

     این مطالعه ی کارآزمایی بالینی، بر روی 100 بیمار مبتلا به سلیاک که به شیوه ی تصادفی سازی به دو گروه مورد و شاهد تقسیم شدند، انجام گردید. بیماران گروه آزمون، تحت مشاوره ی پرستاری و بیماران گروه شاهد، تحت مراقبت های معمول مرکز سلیاک قرار گرفتند. ابزار جمع آوری اطلاعات، پرسش نامه ی محقق ساخته، شامل اطلاعات دموگرافیک و سنجش آگاهی و عملکرد در زمینه ی تبعیت از رژیم غذایی بود. اطلاعات قبل و بعد از 7 هفته مداخله، جمع آوری شد. تجزیه و تحلیل داده ها، با استفاده از نرم افزار SPSS و در دو سطح توصیفی و استنباطی انجام شد.

    یافته ها

    در گروه شاهد میانگین امتیاز دانش و عملکرد در زمینه ی تبعیت از رژیم غذایی در پیش آزمون به ترتیب برابر 63/8 ± 12/91 و 30/5 ± 12/54 و در گروه مورد، به ترتیب برابر 43/9 ± 18/91 و 06/6 ± 94/52 بود که با انجام مشاوره ی پرستاری در گروه آزمون، میانگین امتیاز میزان تبعیت از رژیم غذایی در زمینه ی دانش به مقدار 80/1 ± 58/127 و در بعد عملکرد، به مقدار 24/3 ± 78/73 افزایش داشت؛ به طوری که میزان دانش و عملکرد بیماران در زمینه ی تبعیت از رژیم غذایی در گروه مورد به طور معنی داری بیشتر از گروه شاهد (به ترتیب 43/7 ± 62/92 و 13/6 ± 82/54) بود (050/0 > P).

    نتیجه گیری

    مشاوره ی پرستاری با ارتقای دانش بیماران در زمینه ی بیماری سلیاک و عوامل خطر مرتبط با آن، موجبات تبعیت بیشتر از رژیم غذایی را فراهم می کند. از این رو، بر اهمیت نقش مشاوره ی پرستاری در تبعیت بیماران مبتلا به سلیاک از رژیم غذایی تاکید می گردد.

    کلیدواژگان: بیماری سلیاک، دانش، عملکرد، تبعیت بیمار، رژیم غذایی بدون گلوتن، مشاوره ی پرستاری
  • حسین بیگی، فتاحیان*، شهبازی گهرویی صفحات 762-767
    مقدمه

     در سال های اخیر، استفاده از نانوذرات در تشخیص، تحویل دارو و درمان به دلیل کوچک بودن این ذرات و افزایش نسبت سطح به حجم بسیار مورد توجه قرار گرفته است. مهم ترین مشکل زمان درمان سرطان به وسیله ی شیمی درمانی، عدم دسترسی به قسمت های مرکزی توده به علت خون رسانی کمتر آن است. هدف از انجام این پژوهش، بررسی میزان سمیت نانوذره ی اکسید آهن با پوشش پلی دوپامین و بدون پوشش پلی دوپامین بر روی سلول های سرطانی ملانوما B16-F10 بود.

    روش ها

    ابتدا، نانوذره ی اکسید آهن به روش هم رسوبی ساخته و به وسیله ی دوپامین پوشش دار گردید. سپس، با استفاده از روش MTT، اثر سیتوتوکسیسیته ی این نانوذره ی پوشش دار و بدون پوشش بر روی رده ی حیوانی B16-F10 مورد مطالعه قرار گرفت.

    یافته ها

    استفاده از نانوذره ی اکسید آهن بدون پوشش بر روی رده ی B16-F10 در غلظت 450 میکروگرم/میلی لیتر و در بازه ی زمانی 72 ساعت سمیت نشان داد و در خصوص نانوذره با پوشش، در هیچ یک از غلظت ها و در هیچ یک از دو بازه ی زمانی 48 و 72 ساعت، سمیت قابل توجهی وجود نداشت.

    نتیجه گیری

    خاصیت سمیت سلولی نانوذره ی بدون پوشش در مقایسه با نانوذره ی با پوشش، به طور معنی داری بیشتر بود. با استفاده از پوشش، می توان سمیت نانوذره ی اکسید آهن را کمتر کرد و از آن برای باند کردن هدایت دارو و همچنین، به عنوان یک ماده ی کنتراست در تصویربرداری رزنانس مغناطیسی (Magnetic resonance imaging یا MRI) استفاده نمود

    کلیدواژگان: نانوذره ی اکسید آهن، پلی دوپامین، ملانوما، سمیت سلولی
  • حسن پور، کشاورز*، آذین، انصاری پور، قاسمی صفحات 768-774
    مقدمه

     سقط مکرر، یکی از معضلات تولید مثلی است که 5-1 درصد زوجین را تحت تاثیر قرار می دهد. کارکرد جنسی زنانی که از سقط مکرر رنج می برند، اغلب مورد توجه قرار نمی گیرد. مطالعه ی حاضر، با هدف مقایسه ی کارکرد و صمیمیت جنسی در زنان با سقط مکرر و زنان بدون سقط مکرر انجام شد.

    روش ها

     این مطالعه ی مقطعی در سال 1397 بر روی 208 نفر از زنان مراجعه کننده به مراکز منتخب شهر تهران انجام شد. ابزار گردآوری داده ها، شامل پرسش نامه ی مشخصات جمعیت شناختی و مامایی، پرسش نامه ی بررسی کارکرد جنسی زنان (Female sexual function index یا FSFI) و پرسش نامه ی صمیمیت جنسی Bagarozzi (بعد جنسی) بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS انجام شد.

    یافته ها

    میانگین نمره ی کل کارکرد جنسی زنان در گروه با سقط مکرر، 99/4 ± 25/27 و در گروه بدون سقط مکرر 57/2 ± 22/31 بود. 53 نفر (51 درصد) از زنان با سقط مکرر و 13 نفر (5/12 درصد) از زنان بدون سقط مکرر، دچار اختلال کارکرد جنسی بودند (001/0 > P). میانگین نمره ی صمیمیت جنسی (بعد جنسی) زنان در گروه با سقط مکرر 41/6 ± 88/43 و در گروه بدون سقط مکرر، 07/3 ± 08/47 به دست آمد (001/0 > P).

    نتیجه گیری

    شیوع بالای اختلال کارکرد جنسی در زنان با سقط مکرر، لزوم توجه به مسایل جنسی در این زنان را نشان می دهد.

    کلیدواژگان: سقط، زنان، اختلالات جنسی، روان شناسی، رضایت جنسی
  • حسینی*، نجدمظهر، شریعت زاده، جعفری صفحات 775-783
    مقدمه

     بیماری ابهام آمیز کین باخ، در افراد جوان باعث درد و ناتوانی مچ دست می شود. هدف از اجرای این مطالعه، ارزیابی نتایج کوتاه سازی استخوان رادیوس در این بیماران، از نظر بالینی و رادیولوژیک بود.

    روش ها

     در یک مطالعه ی گذشته نگر، داده های پرونده ی 100 بیمار با سابقه ی کین باخ، مورد بررسی قرار گرفت. این افراد، شامل 66 مرد و 34 زن با میانگین سنی 6/7 ± 9/28 سال بودند که به روش جراحی کوتاه کردن رادیوس درمان شدند. اندکس های مچ و پرسش نامه ی Disabilities of the arm, shoulder and hand score (Quick DASH) برای کلیه ی این افراد محاسبه و تکمیل گردید.

    یافته ها

     بیماران 60 درصد اولنار مینوس، 26 درصد نوتر و 14 درصد اولنار پلاس بودند. متوسط امتیاز کسب شده از پرسش نامه ی Quick DASH برای مرحله ی اول و دوم Lichtman 30/6 ± 34/11 و برای مرحله ی سوم Lichtman 40/10 ± 05/23 بود. در 3 درصد بیماران، تاخیر جوش خوردن بیش از 5 ماه و در 1 درصد بیرون زدگی پیچ از استخوان پیدا شد و یک مورد عفونت سطحی به وجود آمده بود. متوسط زمان تا یونیون 16 هفته بود. واریانس اولنا در گروه های مختلف Lichtman مشابه بود. از نظر درد بعد از عمل، 29 درصد بدون درد، 39 درصد درد خفیف، 23 درصد درد متوسط، 8 درصد درد شدید و 1 درصد درد بسیار شدید داشتند. اولنار واریانس از متوسط 9/0- به 1/0+ رسید. 4 درصد درگیری دوطرفه و 45 درصد درگیری دست غالب داشتند و بعد از عمل، در 26 درصد رادیوس کمتر از 1 میلی متر کوتاه شده بود. در طول مدت پی گیری بیماران در هیچ یک از بیماران پیشرفت رادیولوژی دیده نشد.

    نتیجه گیری

    در بیماری کین باخ بعد از عمل کوتاه سازی رادیوس، حتی در مواردی که رادیوس تا رسیدن به اولنار واریانس نوتر کوتاه نشده بود، درد بیماران بهبود یافت. این بهبود در مراحل اول و دوم بیماری چشم گیرتر بود.

    کلیدواژگان: بیماری کین باخ، استیوتومی، رادیوس، مچ دست، جراحی ارتوپدی
|
  • Najmeh Askarianfard, Kobra Nasrollahi*, Hamidreza Shetabi, Khosrou Naghibi Pages 747-753
    Background

    This study aimed to compare the effect of two different levels of end-tidal carbon dioxide on cognitive impairment in elderly patients undergoing surgery.

    Methods

    In this clinical trial study, 240 patients over 65 years of age were randomly distributed into two groups. In the first group, the end-tidal carbon dioxide (ETCO2</sub>) pressure was maintained in the range of 35-40 mmHg, and in the second group in the range of 40 to 45 mmHg. Patients' cognitive scores before surgery, and 24 hours, one week, and six weeks later were compared between the two groups.

    Findings

    In the first 24 hours, the incidence of cognitive impairment was 12.5 and 11.7 percent in first and second groups, respectively; while at the first week after surgery, this rate was 6.7 and 11.7 percent, and at the sixth week, 5.0 and 9.2 percent, respectively, based on the short test of mental status. In all cases, the difference between the two groups was not statistically significant.

    Conclusion

     in the range of 35 to 45 mmHg has no effect on the cognitive impairment of elderly patients under cataract surgery with general anesthesia. Therefore, further studies on the effects of different extents of ETCO2</sub> on cognitive impairments are necessary.

    Keywords: Cognitive disorder, Cataract, Elderly
  • Tahereh Karimi, Marzieh Ziaeirad*, Seyed Mohammad Hasan Emami, Najafi, Dehkordi, Nahid Jamali Pages 754-761
    Background

    Non-compliance to gluten-free diet (GFD), due to less of knowledge and inappropriate nutritional behaviors, is associated with an increase in disease progression and long-term complications in patients with celiac. The aim of this study was to determine the effect of nursing consultation on knowledge and practice of patients with celiac for adherence to GFD.

    Methods

    100 patients with celiac disease participated in this clinical trial study. They were divided into two groups (control and experimental) randomly. The patient in experimental group received a nursing counseling intervention and the control group received the celiac association routine care. Data collection tool was a reasearcher-made questionnaire including demographic variables and questions for assessing knowledge and practice for adherence to GFD. Data were collected before and after 7 weeks of intervention. Data were analyzed (descriptive and analytic) using SPSS software.

    Findings

    Before the intervention, the level of knowledge and practice of the subjects in adherence to GFD was 91.12 ± 8.63 and 54.12 ± 5.30 in control group and 91.18 ± 9.43 and 52.94 ± 6.06 in experimental group, respectively. After counseling, there was an increase in the knowledge and practice scores in GFD adherence in the experimental group (127.58 ± 1.80 and 73.78. ± 3.24, respectively) compared to the control (92.62 ± 7.43 and 54.82 ± 6.13, respectively) (P < 0.050).

    Conclusion

     Nursing counseling results in greater adherence to GFD by raising knowledge of patients about celiac disease and related risk factors as well as the benefits of changing behavior and performance. The importance of the role of nursing counseling in following up the GFD was emphasized in this study.

    Keywords: Celiac disease, Knowledge, Practice, Patient adherence, Gluten-free diet, Nursing, Counseling
  • Fahimeh Hossein, Beigi, Soheil Fatahian*, Daryoush Shahbazi, Gahrouei Pages 762-767
    Background

    In recent years, due to their small size and increased surface-to-volume ratio, the use of nanoparticles in diagnosis, drug delivery, and treatment has received much attention. The most important problem in chemotherapy is the limited access to the central part of the tumor due to its low blood flow. The aim of this study was to investigate the toxicity of polydopamine-coated and uncoated  nanoparticles on melanoma B16-F10 cells.

    Methods

     nanoparticles were co-precipitated and coated with dopamine. Then, the effect of cytotoxicity of the coated and uncoated nanoparticles on the B16-F10 cells was studied using MTT assay.

    Findings

     nanoparticles were toxic to B16-F10 at the concentration of 450 μg/ml and duration of 72 hours. Coated nanoparticles had no toxicity at any concentration at the duration of 48 and 72 hours.

    Conclusion

    The cytotoxic properties of uncoated nanoparticles were significantly higher than the coated nanoparticles. Polydopamine coating shell can reduce the toxicity of the nanoparticles, and it can be used for bonding the drugs, as well as a contrast agent in magnetic resonance imaging (MRI).

    Keywords: Iron oxide, Nanoparticles, Polydopamine, Melanoma, Cytotoxicity
  • Vajiheh Hasanpour, Zohreh Keshavarz*, Seyed Ali Azin, Soheila Ansaripour, Erfan Ghasemi Pages 768-774
    Background

    Recurrent miscarriage is a reproduction problem that affects 1-5 percent of couple. Sexual function of women suffering from recurrent miscarriage is not considered as it should be. The purpose of this study was to compare sexual function and intimacy in women with and without recurrent miscarriage.

    Methods

    This cross-sectional study was performed on 208 women referring to selected health centers in Tehran City, Iran, in 2018. Data collection tools included a demographic and midwifery questionnaires, Female Sexual Function Index, and Bagarozzi Sexual Intimacy Questionnaire (sexual dimension). Data analysis was performed using SPSS software.

    Findings

    The mean of total female sexual function score was 27.25 ± 4.99 and 31.22 ± 2.57 in groups with and without recurrent miscarriage, respectively. 53 women (51%) with and 13 cases (12.5%) without recurrent miscarriage had sexual dysfunction (P < 0.001). Moreover, the mean score of female sexual intimacy was 43.88 ± 6.41 and 47.08 ± 3.07 in women with and without recurrent miscarriage, respectively (P < 0.001).

    Conclusion

     The high prevalence of sexual dysfunction in women with recurrent miscarriage reveals the need for attention to sexual issues in these women.</div>

    Keywords: Abortion, Women, Sexual dysfunctions, psychological, Sexual satisfaction
  • Bahman Hosseini*, Farid Najd, Mazhar, Hooman Shariatzadeh, Davod Jafari Pages 775-783
    Background

    Kienbock's disease is an enigmatic entity that causes wrist pain and disability in young adults. This study aimed to assess clinical and radiological outcomes radial shortening as its most common treatment.

    Methods

    In a retrospective research, the data of medical records of 100 patients with Kienbock's disease were studied. They included 66 men and 34 women with mean age of 28.9 ± 7.6 years, who treated using radial shortening surgery. The wrist indexes and Disabilities of the Arm, Shoulder, and Hand Score (Quick DASH) were calculated and analyzed.

    Findings

    60% of the patients were ulnar minus, 26% neutral, and 14% ulnar plus. Mean Quick DASH score was 11.34 ± 6.30 in patients in the Lichtman stages I and II, and 23.05 ± 10.40 in the Lichtman stage III. Delayed union after 5 months occurred in 3%, screw back out in 1%, and superficial infection in 1%. Mean duration of union was 16 weeks. Ulnar variance was the same amongst different Lichtman stages. At follow up, 29% had none, 39% mild, 23% moderate, 8% severe, and 1% extreme pain. Ulnar variance changed from -0.9 to +0.1. Bilateral involvement was noted in 4% and dominant arm involvement in 45%. In 26% of patients, radius was shortened less than 1 millimeter. No radiological progression or improvement occurred during follow up.

    Conclusion

     After radial shortening surgery in Kienbock's disease, clinical improvement was commonly expected, even if the radius was not shortened to reach to neutral ulnar variance. This improvement was more obvious in patients in in the Lichtman stages I and II.</div>

    Keywords: Kienbock's disease, Osteotomy, Radius, Wrist, Orthopedic surgery