فهرست مطالب

مطالعات کاربردی تندرستی در فیزیولوژی ورزش - سال ششم شماره 1 (بهار و تابستان 1398)
  • سال ششم شماره 1 (بهار و تابستان 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/06/01
  • تعداد عناوین: 12
|
  • نوید لطفی*، محمدرضا زارعلی، محمود محمدخانی، رضا شربت زاده صفحات 1-6
    هدف و زمینه

    در سال های اخیر استفاده از داروهای گیاهی به منظور افزایش سطح سلامت و بهبود توانایی های جسمانی مورد توجه محققان قرار گرفته است. از این رو، هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر مصرف اسانس نعناع در دوره بازیافت متعاقب فعالیت بدنی درمانده ساز بر شاخص های جسمانی و عملکردی نظامیان بود.

    روش شناسی

    30 نفر از دانشجویان دانشگاه افسری (سن: 20 تا 25 سال) بدون سابقه تمرینی منظم به عنوان آزمودنی در مطالعه حاضر شرکت کرده و به طور تصادفی به دو گروه دارو و دارونما تقسیم شدند. ابتدا شاخص های جسمانی و عملکردی آزمودنی ها ارزیابی شد و سپس، پروتکل خستگی را انجام دادند. سپس، آزمودنی ها دارو و دارونما را مصرف کرده و همه آزمون ها مجددا تکرار شد.

    یافته ها

    نتایج نشان داد قدرت عضلانی، سرعت، چابکی و عملکرد تیراندازی آزمودنی های دو گروه دارو و دارونما پس از فعالیت وامانده ساز تغییر معنی داری نداشت (05/0P≥). و همچنین، اختلاف معنی داری بین تغییرات دو گروه مشاهده نشد. علاوه بر این، نتایج نشان داد بین استقامت عضلانی و زمان واماندگی آزمودنی های گروه آزمون و کنترل پس از فعالیت وامانده ساز اختلاف معناداری وجود دارد (05/0P<).

    نتیجه گیری

    بر اساس نتایج مطالعه حاضر مصرف اسانس نعناع در دوره بازیافت متعاقب یک فعالیت درمانده ساز می تواند سبب بهبود استقامت و کاهش میزان افت سایر عوامل آمادگی جسمانی گردد.

    کلیدواژگان: بهبود عملکرد، داروی گیاهی، بازیافت، خستگی، آمادگی جسمانی
  • مهرداد مرادی، وریا طهماسبی*، محمد عزیزی صفحات 7-14
    زمینه و هدف

    هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر شش هفته تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) و مکمل سیترولین مالات (CM) بر سطوح نیتریک اکساید (NO) و عملکرد ورزشی در کشتی گیران نخبه بود.

    روش تحقیق

    در یک طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل دارونما، 28 ورزشکار مرد نخبه کشتی (سن، 4/2±9/21 سال؛ قد، 8/3±5/174 سانتی متر) به طور تصادفی به سه گروه CM، دارونما و کنترل تقسیم شدند، هر سه گروه 6 هفته برنامه HIIT را بر اساس تکنیک های کشتی انجام دادند. ترکیب بدن و توان بی هوازی و هوازی آزمودنی ها قبل و بعد از 6 هفته برنامه HIIT اندازه گیری شد و نمونه خون وریدی استراحتی قبل و بعد از تمرین نیز گرفته شد.

    یافته ها

    نتایج آماری افزایش NO گروه مکمل+تمرین را در مقایسه با گروه دارونما+تمرین (033/0P=) و تمرین (030/0P=) را نشان داد. شاخص های توان بی هوازی بالا تنه بین گروه مکمل+ تمرین با گروه تمرین اختلاف معنادار نشان داد (022/0P=) و بین سایر گروه ها تفاوت معناداری مشاهده نشد (05/0P>). همچنین داده های ترکیب بدنی در سه گروه بجز در شاخص FFM اختلاف معناداری نشان ندادند (05/0P>).

    نتیجه گیری 

    مصرف روزانه CM به همراه شش هفته برنامه HIIT باعث افزایش NO و افزایش توان بی هوازی بالا تنه کشتی گیران نخبه مرد در مقایسه با اجرای برنامه HIIT به تنهایی شد.

    کلیدواژگان: برنامه HIIT، ال- سیترولین، NO، آزمون وینگیت، ال-آرژنین
  • امیر اکبری، حمید محبی*، موسی خلفی، کامیلیا مقدمی صفحات 12-12
    هدف پژوهش حاضر، بررسی آثار تمرینات ورزشی تناوبی با شدت بالا (HIIT) و تداومی با شدت متوسط (MICT) بر فاکتورهای التهابی(TNF-α و IL-10) در رت های نر چاق بود. 40 سر رت نر در دو گروه به مدت 10 هفته تحت رژیم غذایی پرچرب (32 سر) و رژیم غذایی استاندارد (8 سر) قرار گرفتند. پس از القاء چاقی، 8 سر رت از گروه رژیم غذایی پرچرب (O) و 8 سر رت گروه رژیم غذایی استاندارد (C) قربانی شده و سایر رت های چاق به طور تصادفی به 3 گروه شاهد چاق (OC)، تمرین تداومی با شدت متوسط (MICT) و تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) تقسیم شدند. پروتکلHIIT شامل اجرای 10 مرحله فعالیت 4 دقیقه ای با شدت معادل 85 تا 90 درصد VO2max و با دوره های استراحتی فعال 2 دقیقه ای و پروتکل MICT با شدت معادل 65 تا 70 درصد VO2maxبا مسافت طی شده همسان با پروتکل HIIT به مدت 12 هفته و 5 جلسه در هر هفته اجرا شدند. نمونه های سرمی برای اندازه گیری سطوح سرمی TNF-α و IL-10 به روش الایزا جمع آوری شد. در هر دو گروه HIIT و MICT نسبت به گروه OC سطوح سرمی TNF-α بطور معنی داری کاهش و سطوح سرمی IL-10 به صورت معنی داری افزایش یافت (05/0P≤). اما در مقایسه بین گروه های HIIT و MICT در سطوح سرمی TNF-α و IL-10، تفاوت معنی داری مشاهده نشد. به نظر می رسد که هر دو پروتکل تمرینی HIIT و MICT منجر به بهبود التهاب مزمن به واسطه کاهش TNF-α وافزایش IL-10 می شوند.
    کلیدواژگان: تمرین تناوبی با شدت بالا، تمرین تداومی با شدت متوسط، عامل نکروز توموری الفا، اینترلوکین 10، چاقی
  • یزدان فروتن*، سعید دانشیار، مجید زندی صفحات 15-21
    برای دستیابی به پیشرفت های مضاعف در ورزش حرفه ای بررسی پروتکل های جدید تمرینی بویژه استفاده از اثر تمرین گرم کردن کششی بر فاکتورهای آمادگی جسمانی ضروری می باشد. پژوهش حاضر با هدف مقایسه پروتکل گرم کردن همزمان کشش ایستا-پویا قبل از تمرین تناوبی شدید هوازی و تمرین تناوبی فوتبال بر عوامل آمادگی جسمانی بازیکنان جوان فوتبال انجام شد. 24 بازیکن فوتبال جوان(3±18سال،سن،4±176سانتی متر قد و 4±68کیلوگرم وزن) انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 12نفره قرار گرفتند. تمرینات به مدت 6هفته، شش جلسه در هفته (سه روز متوالی تمرین و یک روز استراحت) و هر جلسه به مدت 60دقیقه انجام شد.یک؛ شامل تمرین گرم کردن کشش هم زمان ایستا و پویا 8ثانیه ای سپس اجرای 4نوبت دویدن 4دقیقه ای با شدت 95درصد ضربان بیشینه بود و تمرین گروه دوم؛ شامل تمرین گرم کردن کشش هم زمان ایستا و پویا 15ثانیه ای سپس اجرای 4نوبت 4دقیقه ای بازی فوتبال در زمین کوچک بود. قبل و بعد از دوره؛شاخص های انعطاف پذیری، دوی سرعت، توان انفجاری، چابکی،درصد چربی زیر جلدی آزمودنی ها ارزیابی شد. یافته های تحقیق نشان داد، دو مدل تمرین گرم کردن موجب افزایش معنی داری انعطاف پذیری، توان بی هوازی، سرعت و چابکی، و کاهش معنی داری در درصد چربی زیرپوستی شد(05/0p≤).با این حال، رکورد توان بی هوازی و انعطاف پذیری، درگروه دوم درقیاس با گروه اول، به میزان بیشتری افزایش یافت(05/0p≤).به طور کلی اجرای تمرین هوازی شدید و بازی در زمین های کوچک پس ازپروتکل گرم کردن کششی بادوره های زمانی منتخب باعث توسعه ویژگی های زیست حرکتی آزمودنی ها به خصوص پس ازکشش 15ثانیه ای شد، و نقش موثری دربهبود انعطاف پذیری،چابکی، توان و سرعت آزمودنی ها دارد.
    کلیدواژگان: تمرین کششی، عوامل آمادگی جسمانی، بازیکنان فوتبال، چابکی
  • لیلا گنج خانی*، علی اوصالی صفحات 22-30

    ABCA1 عضوی از خانواده ناقل های غشایی ABC در پستانداران است که نقشی اساسی در نوآراییHDL-C و پیشگیری از بیماری آترواسکلروزیس (تصلب شرائین) دارد. هدف از پژوهش بررسی تغییرات ABCA1 کبدی و سطوح پلاسمایی HDL-C موشهای نرویستار به دنبال چهار هفته تمرین مقاومتی است. 16 موش صحرایی نر ویستار 14-12 هفته ای با میانگین وزن290 گرم در دو گروه کنترل (8n=) و تمرین (8n=) در این پژوهش مورد استفاده قرار گرفت. تمرین مقاومتی شامل بالا رفتن از یک نردبان یک متری به همراه وزنه بسته شده به دم حیوانات بود. موش ها 48 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرینی قربانی شدند. بافت کبد نمونه برداری شده فورا پس از شستشو با سرم فیزیولوژیک توسط نیتروژن مایع فریز، و به یخچال بادمای C 70- انتقال یافت. پلاسما نیز جهت اندازهگیری HDL وapoA-I (آپولیپوپروتئین اصلی HDL) از نمونه خونی که بطورمستقیم از قلب گرفته شده بود، جداسازی گردید. برای بررسی میزان پروتئین ABCA1و apoA-I ازکیت الایزا و برای انداره گیری سطح HDL از روش ایمنی آنزیمی استفاده شد. نتیجه نشان داد که میزان ABCA1در کبد موش های تمرین کرده حدود 25درصد بالاتر از گروه کنترل بود، اما این اختلاف از نظر آماری معنی دار نبود. بعلاوه سطوح HDL وapoA-I با وجود مقداری افزایش از نظر آماری معنا دار نبودند. با وجود چهار هفته تمرین مقاومتی از نظر آماری تغییر معنی داری در فاکتور های اصلی ایجاد نشد، اما با توجه به روند داده ها به نظر می رسد این پروتکل تمرین تاحدودی موثر بوده است. احتمالا با افزایش شدت و طول تمرینات و یا طراحی تمرینات ترکیبی نتایج بهتری حاصل گردد.

    کلیدواژگان: ABCA، تمرین مقاومتی، HDL- C، apoA-I
  • نسیم متاع پور، حسن فرجی* صفحات 31-36
    زمینه و هدف

    PYY باعث سرکوب اشتهاء، کاهش انرژی دریافتی و افزایش انرژی مصرفی بدن می شود. فعالیت حاد ورزشی موجب افزایش آن می شود اما اثر مدت فعالیت ورزشی بر سطوح PYY مشخص نیست. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثرات مدت فعالیت ورزشی بر سطوح پلاسمایی PYY در زنان ورزشکار بود.

    روش بررسی

    نه آزمودنی (سن 9/4±3/25 سال، وزن 8/5±6/73 کیلوگرم، قد 9/3±4/171سانتی متر و درصد چربی 85/4±97/19) برای شرکت در این مطالعه داوطلب شدند. آزمودنی ها صبحانه استاندارد دریافت کردند و متعاقب آن فعالیت روی چرخ کارسنج با شدت 60 درصد حداکثر ضربان قلب (220-سن) به مدت 30، 60 و 90 دقیقه یا استراحت (جلسه کنترل) انجام دادند. ترتیب جلسات به این صورت بود که در جلسه اول فعالیت به مدت 60 دقیقه، جلسه دوم کنترل، جلسه سوم 90 دقیقه و جلسه چهارم 30 دقیقه اجرا شد. نمونه های خونی قبل از فعالیت، بلافاصله بعد و 60 دقیقه پس از آن جهت اندازه گیری غلظت PYY جمع آوری شد. داده ها با استفاده از آزمون آنوای دوطرفه با اندازه گیری مکرر و آزمون تعقیبی توکی آنالیز شد.

    یافته ها

    فعالیت حاد موجب افزایش PYY در تمام جلسات تجربی شد. مدت فعالیت اثری بر غلظت پلاسمایی PYY نداشت و افزایش آن پس از تمام جلسات تجربی مشابه بود.

    کلیدواژگان: طول جلسه فعالیت ورزشی، پپتید YY، اشتها
  • زیبا رضایی*، سعید شاکریان، مسعود نیکبخت صفحات 37-44
    هدف

    در این پژوهش، مقایسه تاثیر 10 هفته تمرین تناوبی با شدت بالا با تمرین استقامتی تداومی بربیان MIR-205 و ژن VEGF در موش های مبتلا به سرطان پستان مورد بررسی قرار گرفته است.

    مواد و روش ها

    مطالعه برروی23 سر موش بالب سی ماده 6تا7هفته ای،با میانگین توده بدنی20-18گرم انجام شد. رده سلولی کارسینومای وابسته به استروژن MC4-L2 درمحیط کشت،کشت داده شد، و سپس تعداد یک میلیون سلول سرطانی به شکل زیرپوستی به هرموش تزریق شد.یک هفته پس ازایجاد تومور،موش ها به شکل تصادفی به سه گروه 6 تایی: کنترل(C)، هوازی تناوبی(E)،تناوبی باشدت بالا(H)، تقسیم شدند.تمرینات به مدت 10 هفته،5 بار در هفته انجام شد.هرجلسه پروتکل گروه E باشدت65-60درصد vo2max وگروه H با شدت 90-85 درصد vo2maxبود. میزان بیانMIR-205 وژن VEGF به روش Real time-PCR اندازه گیری شد.

    یافته ها

    میزان بیان MIR-205 در گروه تناوبی باشدت بالا (000/0=p)، و در گروه استقامتی تداومی(001/0=p)،نسبت به گروه کنترل افزایش معناداری داشت. و میزان بیان ژنVEGF در گروه تناوبی باشدت بالا(003/0=p)، و درگروه استقامتی هوازی (005/0=p)، نسبت به گروه کنترل کاهش معناداری داشت.

    نتیجه گیری

    باتوجه به اثر افزایشی تمرین تناوبی باشدت بالا واستقامتی هوازی بربیان MIR-205 و اثر کاهشی بربیان ژن VEGF در موش های مبتلا به سرطان پستان،این دو نوع تمرین باعث کاهش رشد تومور شدند.

    کلیدواژگان: سرطان پستان، تمرین استقامتی تداومی، تمرین HIIT، mir-205، VEGF
  • اشکان متقیان، لیدا مرادی، رستم علی زاده* صفحات 45-52

    ای سلکتین بازگوکننده تخریب و فعال سازی اندوتلیال می باشد، همچنین نقش مهمی در فرایندهای التهابی بازی می کند. هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر هشت هفته تمرین مقاومتی تناوبی با شدت بالا بر سطح پلاسمایی ایی سلکتین و شاخص های گلبول های سفید در مردان سالم بود. تعداد 23 نفر مرد جوان فعال از طریق فراخوان انتخاب و به روش تصادفی ساده به دو گروه تمرین مقاومتی تناوبی با شدت بالا (11 نفر) و گروه کنترل (12 نفر) تقسیم شدند. گروه تمرین به مدت 8 هفته فعالیت مقاومتی تناوبی با شدت بالا را به صورت 3 جلسه در هفته انجام داد و گروه کنترل زندگی عادی روزمره خود را ادامه دادند. از آزمون t همبسته و مستقل در سطح 0.05 ≥P برای تحلیل آماری داده ها استفاده شد. یافته نشان داد که 8 هفته تمرین مقاومتی تناوبی سبب کاهش معنی دار ایی-سلکتین شد (0.001 =P) اما بر منوسیت ها، نوتروفیل ها، آئوزینوفیل ها و لنفوسیت ها تاثیر معنی داری نداشت (0.05 <P)، علاوه براین ارتباط معنی داری نیز بین تغییرات وزن و ایی-سلکتین مشاهده شد (0.001 =p، 0.67 -=r). نتایج بیانگر این است که هشت هفته تمرین مقاومتی با شدت بالا به دلیل وجود ریکاوری مناسب بین ست ها و تکرارها منجر تحریک شاخص های گلبول های سفید نمی شود ولی ایی-سلکیتن به تغییرات فشار ناشی از تمرین حساس تر بوده و سازگاری بیشتری با تمرین مقاومتی با شدت بالا نشان می دهد.

    کلیدواژگان: تمرین مقاومتی تناوبی با شدت بالا، ایی-سلکتین، منوسیت، لنفوسیت
  • کامران قدرتی*، بهمن میرزایی، وحید تادیبی صفحات 53-59

    مولکول های چسبان شاخص های نوینی هستند که به عنوان یکی از حلقه های ارتباط چاقی، کم تحرکی، و بیماری های قلبی عروقی مورد تاکید قرارگرفته اند. لذا به منظور بررسی تاثیر 8 هفته تمرین هوازی به دو شیوه تداومی و تناوبی با شدت بالا (HIIT)4 ، 36 نفر آزمودنی داوطلب از جامعه آماری افراد چاق کم تحرک با سن، درصد چربی و وزن (83/1±83/24سال، 48/1±85/33 درصد، 66/3±9/91 کیلوگرم) انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه تجربی و یک گروه کنترل تقسیم شدند. برنامه های تمرین شامل 8 هفته تمرین هوازی تداومی با شدت 65 تا 75 درصد ضربان قلب بیشینه و تناوبی به صورت 4 ست در هر جلسه (شدت کار 70 تا 95 درصد HRmax) اجرا شد. خون گیری در سه مرحله شامل، پیش از آغاز، 48 ساعت پس از خاتمه دوره تمرین و بلافاصله پس از یک جلسه تمرین، صورت گرفت. داده ها با استفاده از آزمون آماری آنالیز واریانس با اندازه گیری های مکرر 3×3 در سطح معنی داری 05/0 P < تجزیه وتحلیل شدند. نتایج نشان داد که مقادیر ICAM-1 و E-selectin در گروه هوازی تداومی به ترتیب به میزان 7/3 و 13/6 درصد به صورت معنی دار و در گروه HIITکاهش ICAM-1 به میزان 01/5 درصد به صورت معنی دار و کاهش E-Selectin به میزان 3/0 در صد غیر معنی دار بود. تمرین ورزشی هوازی تداومی و HIIT به نحو مشابهی موجب کاهش ICAM-1 اما کاهش E-Selectin در گروه HIIT برخلاف گروه تداومی معنادار نبود. یک جلسه تمرین حاد، تغییری در میزان متغیرها در هیچکدام از گروه ها ایجاد نکرد. نتایج پژوهش نشان داد که تمرین تداومی مولکول های چسبان را به نحو موثرتری کاهش می دهد.

    کلیدواژگان: تمرین هوازی، تمرین هوازی تناوبی با شدت بالا، التهاب عروقی، ICAM-1 و E-selectin، اضافه وزن
  • محمدرضا مرادپوریان*، امیر خسروی صفحات 60-70
    هدف

    تحقیق حاضر به منظور تعیین تاثیر مصرف روزا کانین بر واکنش دستگاه دفاع آنتی اکسیدانی مردان جوان غیر ورزشکار پس از فعالیت هوازی حاد انجام شد. 20 دانشجوی پسر غیر فعال به طور تصادفی در دو گروه دریافت کننده روزا کانین و گروه کنترل جایگزین شدند. گروه روزا کانین 1/0 گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن روزا کانین و گروه کنترل به همان میزان دارونما را به مدت سه روز مصرف کردند. از آزمودنی ها در سه مرحله پایه، بلافاصله قبل و بلافاصله بعد از آزمون بروس نمونه خونی گرفته شد. برای تجزیه و تحلیل متغیرها از آزمون های تحلیل واریانس مکرر استفاده شد.

    یافته ها

    متعاقب آزمون بروس میزان TAC وMDA سرم گروه کنترل به طور معنی دار به ترتیب کاهش و افزایش یافت. از سوی دیگر، مصرف روزا کانین از تغییرات معنی دار TAC و MDA متعاقب آزمون بروس جلوگیری کرد.

    نتیجه گیری

    به نظر می رسد مصرف حاد روزا کانین با افزایشTAC پایه، از افت ظرفیت تام ضداکسیدان و آسیب های استرس اکسیداتیو ناشی از انجام فعالیت هوازی وامانده ساز جلوگیری می کند..

    کلیدواژگان: فعالیت هوازی حاد، دستگاه دفاع آنتی اکسیدانی، روزا کانین
  • هادی قائدی*، سیروس فارسی، امیر تقی پور اسرمی، راحله کاکا صفحات 69-77

    هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر تمرین مقاومتی غیر خطی همراه با مصرف مکمل اسپیرولینا بر سطوح لپتین و گرلین زنان چاق بود. 40 زن چاق با شاخص توده بدنی (BMI) 30 و بالاتر به طور تصادفی در چهار گروه تمرین مقاومتی غیر خطی، مکمل اسپیرولینا، تمرین مقاومتی غیر خطی +مکمل اسپیرولینا و دارونما (هر گروه 10 نفر) قرار گرفتند. مداخلات به مدت 8 هفته انجام شد. 24 ساعت قبل و 48 ساعت بعد از پایان مداخلات، از هر چهار گروه در وضعیت 12 ساعت ناشتایی نمونه خونی گرفته شد و سطوح سرمی لپتین و گرلین اندازه گیری شد. برنامه تمرین مقاومتی غیرخطی شامل اجرای تمرین وزنه در شدتهای مختلف و با تاکید بر استقامت عضلانی و با یک الگوی زمان بندی منعطف بود. افراد گروه مکمل، روزانه 2 عدد کپسول اسپیرولینا 500 میلی گرمی مصرف کردند. قبل و بعد از مداخله، نمونه خونی گرفته شد. تغییر معناداری در سطوح گرلین مشاهده نشد (P>0.05)، سطوح لپتین در دو گروه تمرین+اسپیرولینا و تمرین در مقایسه با دو گروه دیگر به طور معنادار کاهش یافت (P<0.05). بین تغییرات متغیرهای دو گروه تمرین مقاومتی غیر خطی + اسپیرولینا و تمرین مقاومتی غیر خطی و نیز بین تغییرات متغیرهای دو گروه اسپیرولینا و دارونما تفاوت معنادار نبود (P>0.05). احتمالا هشت هفته تمرین مقاومتی غیرخطی منجر به بهبود متابولیسم چربی در جهت پیشگیری بیماری های ناشی از اضافه وزن و چاقی نظیر بیماری های قلبی و دیابت در زنان چاق میشود. در مورد مصرف مکمل اسپیرولینا اکنون نمیتوان پیشنهاد مشخصی ارائه داد.

    کلیدواژگان: تمرین مقاومتی غیر خطی، اسپیرولینا، لپتین، گرلین، چاقی
  • مرتضی جورکش*، حبیب عبادی صفحات 78-85
    مقدمه و هدف

    بیماری کبد چرب، نوعی تجمع چربی در سلول های کبدی است که در صورت عدم کنترل،روندی بدخیم را به سمت فیبروز شدن بافت کبد و تخریب سلولی آن طی می کند. در این مطالعه تاثیر تمرینات استقامتی، مقاومتی و بر آنزیم های کبدی در رت های اوریکتومی شده مورد بررسی قرار گرفت.

    مواد و روش ها

    بدین منظور50 سر موش صحرایی ماده نژاد ویستار تحت شرایط کنترل شده)دما، چرخه روشنایی و تاریکی و دسترسی آزاد به آب و غذا(نگهداری شدند و بعد از آشناسازی با پروتکل تمرینی، به صورت تصادفی به 5 گروه 10 تایی شامل: گروه شم(Sham) ، گروه اواریکتومی((OVX ، گروه اواریکتومی شده و تمرین مقاومتی (OVX+RE) ، گروه اواریکتومی شده و تمرین استقامتی (OVX+EN) ، گروه اواریکتومی شده و ترکیب تمرینات استقامتی-مقاومتی (OVX+EN+RE) تقسیم شدند. 48 ساعت پس از پایان آخرین جلسه تمرینی حیوانات بیهوش و تشریح شدند وبافت کبد برای بررسی آنزیم های مربوطه از بدن جدا شد.

    نتایج

    نتایج نشان داد که تمرینات استقامتی و مقاومتی وترکیبی برآنزیم های کبدی ALT و AST در رت های اوریکتومی شده تاثیر معناداری دارد (05/0 p<). ولی تمرینات ترکیبی بیشترین تاثیر را برآنزیم کبدی ALT و AST در رت های اوریکتومی داشت (05/0 p<). اواریکتومی باعث افزایش آنزیم های کبدی ALT و AST شد (05/0 p≤)

    کلیدواژگان: اواریکتومی، تمرین ورزشی، AST، ALT، کبد
|
  • Navid Lotfi *, Mohamadreza Zarali, Mahmood Mohamadkhani, Reza Sharbatzadeh Pages 1-6
    Abstract Aim and Background

    In recent years, the use of herbal medicines to improve health and physical ability has been the focus of researchers. Therefore, the aim of the present study was to investigate the effect of peppermint essential oil consumption during recovery after exhaustive physical activity on physical and functional indices of the military.

    Methodology

    Thirty students (age: 20 to 25 year) of officer university with no regular training participated as subject in this study and were randomly divided into drug or placebo groups. At first the subjects' physical and functional indices were evaluated and then they performed the exhaustion protocol. Then, subjects consume the drug and placebo and all tests were repeated.

    Results

    The results showed that the strength, speed, agility and shooting performance of the two groups did not change significantly after the exhaustion exercise and there was no significant difference between the two groups. Also, the results showed that there was a significant difference between endurance and time of exhaustion between groups after exhaustion exercise (p<0.05).

    Conclusion

    According to the results of this study, consumption of peppermint essential oil in recovery period after an exhaustive exercise can improve endurance and reduce the decline in other fitness factors.

    Keywords: Performance improvement, Herbal medicine, Recovery, Fatigue, Physical fitness
  • Mehrdad Moradi, Worya Tahmasebi *, Mohammad Azizi Pages 7-14
    Background

    The aim of this study was to investigate the effect of six weeks of High intensity interval training (HIIT) program and citrulline malate (CM) supplement on nitric oxide levels and exercise performance in elite wrestlers.

    Materials and Methods

    In a randomized, placebo-controlled design, 28 elite males’ wrestlers (age, 21.9±2.4 y; height 174.5±3.8 cm) were randomly assigned to CM+training, placebo+training and training, while also all groups participating in 6 weeks of HIIT based on wrestling techniques. Participants completed testing sessions for body composition and aerobic and anaerobic tests before and after 6 weeks of HIIT program. Venous blood samples were obtained before and after 6 weeks.

    Results

    Nitric Oxide level after six weeks of HIIT and CM supplementation showed significant increase comparing to placebo+training (P=0.001) and training (P=0.035) groups. There is no significant difference between other groups for NO (P> 0.05). There was a significant difference between upper body anaerobic power (peak power, Mean power and fatigue index) of CM group and placebo group (P=0.22), and there was no significant difference between the other groups (P>0.05). Among all body composition data after six week HIIT just FFM of CM+training group showed significant increase comparing placebo and training group (P<0.05).

    Conclusion

    Daily CM supplementation during six weeks of HIIT training increases serum NO levels and upper body anaerobic power in elite male wrestlers comparing HIIT alone.

    Keywords: HIIT program, L-Citrulline, NO, Wingate Test, L-Argenin
  • Amir Akbari, Hamid Mohebbi *, Mousa Khalafi, Kamilia Moghaddami Pages 12-12
    The purpose of this study was to investigate the effects of high intensity interval training (HIIT) and moderate intensity continuous training (MICT) on inflammatory factors (TNF-α and IL-10) in obese male rats. Forty male rats were divided into two groups: high-fat diet (n=32) and standard diet (n=8), for 10 weeks. After inducing obesity, eight rats from the high-fat diet group (O) and eight from the standard dietary group (C) were sacrificed, and the other obese rats were randomly divided into three groups: obesity control (OC), moderate intensity continuous training (MICT) and high intensity interval training (HIIT). The HIIT protocol, including 10 bouts of 4-minute activity with equivalent intensity of 85-90% vo2max and 2 minute active rest periods, and the MICT protocol with equivalent intensity of 65-70% VO2max, with covered distance matched to that of the HIIT protocol, were performed for 12 weeks and 5 sessions per week. Serum samples were collected to measure serum levels of TNF-α and IL-10 by ELISA. In both HIIT and MICT groups, serum levels of TNF-α were significantly decreased and serum levels of IL-10 were significantly increased compared to OC group (P<0.05). But there was no significant difference between the HIIT and MICT groups in serum levels of TNF-α and IL-10. It seems that both HIIT and MICT training protocols improve chronic inflammation by decreasing TNF-α and increasing IL-10.
    Keywords: High Intensity interval training, moderate intensity continuous training, Alpha Tumor Necrosis Factor, Interleukin 10, Obesity
  • Yazdan Foroutan *, Saeid Daneshyar, Majid Zandi Pages 15-21
    To achieve further progress, particularly in professional sport training new protocol to evaluate the effect of warm-up stretching exercises on fitness factors is essential. This study aimed to compare the static-dynamic stretch protocols at the same time warm up before exercise high intensity intermittent aerobic and fitness training young football players were periodic Football factors.24young football players(3±18 years of age,4±176 cm tall and 4±68kg)were selected and randomly divided into two groups of12.Training for 6weeks, six days a week (three days training and one day of rest)and each session was 60minutes. One group consisted of static and dynamic synchronous stretching warm-up 8 seconds followed by4-minute running at95% of the maximum pulse intensity and the second group consisted of 15-minute static and dynamic synchronous stretching exercise. It was 4 minutes 4minutes of playing soccer on a small field. Before and after the course, the flexibility, speed, explosive power, agility, subcutaneous fat percentages were measured. The results showed that the two models of warm-up training significantly increased flexibility, anaerobic power, speed and agility, and a significant decrease in the percentage of subcutaneous fat(p≤0.05). However, the record anaerobic power and flexibility, the second group compared with the first group increased to a greater extent(05/0 p≤). In general, high intensity aerobic exercise and play in small lands after warm-up protocol The elongation of the selected temporal lobes increased the biomotor characteristics of the subjects, especially after a15-second stretch, and played an important role in improving the flexibility, agility, power, and speed of the subjects.
    Keywords: Stretching Exercise, Fitness Factors, Soccer Players, Agility
  • Leila Ganjkhani *, Ali Osali Pages 22-30

    ABCA1, a member of ABC (ATP-binding cassette transporters) family in mammals plays a fundamental role in HDL-C remodeling and thus prevent atherosclerosis. The purpose of this study was to investigate the changes of hepatic ABCA1 and plasma of HDL-C levels of male Wistar rats following four weeks of resistance training. 16 male Wistar rats with the age of 12-14 weeks and a mean body weight of 290± 10g were used. Rats were divided in Two groups of control (n=8) and exercise (n=8). Resistance training consisted of climbing a one meter ladder (26 stairs and 80 degree angle with the ground) with weights tied to the tail of the animal. ELISA kit was used to evaluate the amount of ABCA1 and apoA-I and Plasma HDL level was determined by enzymatic immune method. For data analysis, independent T test was used. The resultes showed that ABCA1 in the liver of rats was higher for about 25 percent higher than the control group, but was not statistically significant. Plasma HDL levels were not significantly different between two groups. Moreover, despite some increases in apoA-I levels they were not statistically significant. Thus, despite the fact that four weeks of resistance training didn’t make statistically significant changes in ABCA1 and HDL and apoA-I, but according to the trend of the data this resistance training protocol seemed to be partly effective Possibly, better results can be achieved by increasing the intensity and leng of the the execises, or by designing a beter combination of exercises.

    Keywords: ABCA1, resistance training, HDL-C, apoA-I
  • NASIM MATAPOUR, HASSAN FARAJI * Pages 31-36
    Background and aim

    PYY suppresses appetite, reduces energy intake and increases energy intake. Acute exercise can increase it, but the effect of exercise activity on PYY levels is unclear. This study aimed to evaluate the effects of exercise duration on the plasma levels of peptide YY (PYY) in female recreational athletes.

    Materials and Methods

    Nine subjects (aged 25.3±4.9 years, body mass 73.6±5.8 kg, height 171.4±3.9 cm, and body fat 19.9±4.8 %) volunteered to participate in this study. Subjects received a standardized breakfast, which was followed by constant cycling exercise at 60% HRmax( 220-age) for 30, 60 and 90 min, or rest (control session). Blood samples were collected before, immediately after and 60 min after exercise to assess plasma PYY concentrations. Data were analyzed by repeated measures two way ANOVA and Tukey post hoc test at the significant level (p <0.05).

    Results

    Plasma PYY were unaffected by duration of exercise and were higher than before exercise at immediately after exercise trials similarly.

    Conclusion

    Acute exercise increased PYY in all experimental sessions. The duration of exercise did not affect the plasma concentration of PYY and its increase was similar after all experimental sessions.

    Keywords: Duration of exercise, Peptide YY, Appetite
  • Ziba Rezaei *, Saeid Shakerian, Masoud Nikbakht Pages 37-44
    Background

    the effect of ten weeks of high intensity interval training and continuous endurance training on the expression of MIR-205 and VEGF gene in mice with breast cancer has been compared.

    Materials and Methods

    Study was done on 23 female Balb/crats with age of6 to 7 weeks and mean body mass of 20-18 g. the estrogen-dependent carcinoma cell line MC4-L2 were cultured in the culture medium. Then one million cancer cells were injected into each mouse subcutaneously. A week after tumor induction, mice were randomly divided into three groups of 6: control (C), continuous aerobic (E), interval high intensity (H). Training were done for 10 weeks, five times a week. Each session of protocol for Group E was done with the intensity of 65-60 percent vo2max and for Group H was done with an intensity of 90-85 percent vo2max . Expression levels of MIR-205 and VEGF genes were measured by Real time-PCR metho.

    Results

    compared to the control group ,MIR-205 expression levels in high intensity Interval (p=0/000), and continuous endurance (p=0/001), increased significantly. And compared to control group, gene expression levels of VEGF in high intensity Interval (p=0/003), and aerobic endurance group (p=0/005), decreased significantly.

    Conclusion

    with regard to the increasing effect of High intensity aerobic Interval training and aerobic endurance training on the expression of MIR-205 and depressing effect of these mentioned training on VEGF gene expression, these two types of practice could reduce tumor growth on mice with breast cancer.

    Keywords: breast cancer, continuous endurance training, Hiit training, mir-205, VEGF
  • Ashkan Motaghian, Lida Moradi, Rostam Alizadeh * Pages 45-52

    E-selectin reflects endothelial degradation and activation, also plays an important role in inflammatory processes. The aim of this study was to investigate the effects of 8 weeks of high intensity interval resistance training on E-selectin and White blood cell indices in healthy men.twenty four active healthy men were selected and randomly divided into two groups: training (n=11) and control (n=12). Training group was performing high intensity interval resistance training for 8 weeks while control group continued their normal daily life styles. Dependent and independent t-test was used for statistically analyses of variances. Level of significance was p≤0.05.the results showed that 8 weeks of interval resistance exercise decreased significantly level of E-selectin (p=0.001), but differences between control and training groups in monocytes, lymphocytes, basophiles and eosinophils was not significant (p>0.05), also there was significant relation between body weight and E-selectin changes (r=.67, p= 0.001). The results indicate that the high intensity interval resistance training did not result in white blood cells' indices excitation because of enough recovery between sets and repetitions, but E-Selectin were sensitive to exercise pressure and load imposed on body by training and showing higher adaptation to high intensity interval resistance training.

    Keywords: High intensity interval resistance training, E-selectin, Monocytes, Lymphocytes
  • Kamran Ghodrati *, Bahman Mirzaei, Vahid Tadibi Pages 53-59

    Adhesion moleculs are new indices that have been emphasesed as a communication loops among obesity, sedentary and cardiovascular deaseas. So for the study of the effect of 8 weeks of aerobic training with two forms of continous and HIIT, sedentary overweight volunteear men with age , % BF and weight(24/83±1/83 ,33/58±1/48,91.9±3/66) were randomly divided to two experimental and control groups. The training programs consist for 8 weeks with 65 to 75 %HRmax in a continuous group and interval group preformed 4 set/days with (work) 70 to 95 %HRmax. The blood sampling was preformed after 12 fasting hours in three stages consist of baseline, 48 h after 8 weeks of training and immediately after one session of caute exercise. Resulting data were analyzed by ANOVA with repeated measure 3×3 and post hoc Tukey test (α= 0.05). The finding showed that ICAM1 and E-selectins values in continuous group decreased respectively 3.7 and 6.13 percent significantly and in HIIT group ICAMI decreased as 5.01 percent significantly and E-Selectin decreased 0.3 insignificantly p

    Keywords: aerobic training, high interval intensity training, vascular inflammation, ICAM-1, E-selectin
  • Mohammadreza Moradpourian *, Amir Khosravi Pages 60-70
    Background

    The aim of this study is to investigate the Effect of Rosa canina L on the response antioxidant defense system in non-athlete young men after an acute aerobic exercise.. Twenty inactive men students were randomly divided into two groups of Rosa canina L, and control.The group of Rosa canina L consumed 0.1 g per kg body weight of Rosa canina L and the control group consumed the same placebo place for three days.The blood samples were taken at baseline, immediately before and after Bruce test. The parameters were analyzed using repeated measure ANOVA .

    Results

    the TAC and MDA levels in the control group after Bruce test significantly decreased and increased, respectively. On the other hand, the use of Rosa canina L prevented the significant changes in TAC and MDA following the Bruce test.

    Conclusion

    it seems that acute term Rosa canina L supplementation will be useful for improving levels of plasma Total Antioxidant Capacity and thereby inhibiting exercise-induced lipid peroxidation and modification in plasma after an acute exhaustion aerobic exercise.

    Keywords: Rosa canina L, antioxidant defense system, acute aerobic exercise
  • Hadi Ghaedi *, Sirous Farsi, Amir Taghipour Asrami, Rahele Kaka Pages 69-77

    The purpose of this study was to investigate the effect of nonlinear resistance training along with supplementation of spirulina on serum leptin and Ghrelin in obese women. A sample of 40 healthy obese women with body mass index (BMI) of 30 and above were selected through stratified sampling method. They were randomly assigned to four groups of nonlinear resistance training, spirulina supplement, nonlinear resistance training + spirulina supplementation and Placebo. Interventions were done for 8 weeks. 24 hours before and 48 hours after the end of the interventions, blood samples were taken from groups in a 12-hour fasting state. For each sample, leptin and ghrelin serum levels were measured . The nonlinear resistance training program included exercising weight training at varying intensity, with emphasis on muscular endurance. Supplements and placebo daily consumed 2 capsules of 500 mg of spirulina or starch. In order to compare and evaluate in two blood sampling times, the inter-interstitial analysis of variance analysis was used in a 4 × 2 test. There was no significant change in the level of Ghrelin (P>0.05). Leptin levels decreased significantly in the two groups nonlinear resistance training + spirulina supplementation and nonlinear resistance compared to the other two groups (P<0.05). There was no significant difference between the variables of the two nonlinear resistance training + spirulina supplementation and nonlinear resistance training groups and between the variables of the two groups of spirulina and placebo(P>0.05). Probably eight weeks of nonlinear resistance training will lead to improved fat metabolism in overweight

    Keywords: Nonlinear resistance training, Spirulina, Leptin, Ghrelin, obese women
  • Morteza Jourkesh *, Habib Ebadi Pages 78-85
    Background and Objective

    Fatty liver disease is a kind of fat accumulation in the liver cells which uncontrolled subjects have a trend to parenchymal fibrosis and cell death. In this study, we investigated the effects the combined Resistance-Endurance training and Soybean supplementation on expression of Mir-133 in the heart ovariectomized (OVX) rats.

    Materials and methods

    Fifty wistar female rats under controlled conditions (temperature, light/dark (12:12) cycle, with ad Libitum access to food and water) were housed and after familiarization with protocol they were divided into five groups, ten per group: Sham, Ovariectomy (OVX), OVX with Soy (OVX+SOY), OVX with Resistance-Endurance training (OVX+RE+EN) and OVX+RE+EN with Soy (OVX+ RE+EN+SOY). 48 hours after the end of the last session rats were anesthetized and sacrificed.

    Results

    The results showed that endurance and resistance training and combination of Endurance- Resistance training had a significant effect on ALT and AST liver enzymes in orectomized rats (p <0.05) Combined exercises had the greatest effect on ALT and AST liver enzymes in OVX rats (p <0.05)

    Keywords: Exercise training, Ovariectomy, AST, ALT, Liver