فهرست مطالب

به نژادی نهال و بذر - سال سی و پنجم شماره 1 (بهار 1398)
  • سال سی و پنجم شماره 1 (بهار 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/03/01
  • تعداد عناوین: 6
|
  • حبیب الله قزوینی*، مهدیه مرندی، اشکبوس امینی سفید آب صفحات 1-25

    پایداری عملکرد دانه و تغییرات ژنتیکی 17 ژنوتیپ امیدبخش گندم نان متحمل به شوری به همراه سه رقم شاهد ارگ، بم و افق در دو آزمایش مزرعه ای و مولکولی بررسی شد. در آزمایش مزرعه ای، مقایسه عملکرد ژنوتیپ ها در اراضی شور ایستگاه های میلیشبار یزد، امیرآباد بیرجند، رودشت اصفهان، اختیارآباد کرمان و زهک زابل در دو سال زراعی 92-1391 و 93-1392انجام شد. برای ارزیابی تنوع ژنتیکی ژنوتیپ ها از 18 نشانگر ریزماهواره (SSR) مرتبط با تحمل به شوری استفاده شد. تجزیه واریانس مرکب عملکرد دانه تفاوت معنی دار برای اثر رقم، اثر متقابل سال × مکان و اثر سال × رقم و همچنین اثر متقابل سه گانه رقم × سال × مکان نشان داد. مقایسه میانگین ژنوتیپ ها با استفاده از آزمون حداقل تفاوت معنی دار (LSD) نشان داد که لاین های 14، 16، 11 و 5 به ترتیب با عملکردهای 649/4، 517/4، 441/4 و 300/4 تن در هکتار دارای عملکرد دانه بالا بودند. با استفاده از روش های مختلف تجزیه پایداری ژنوتیپ های 11، 15، 16 و 20 (افق) پایداری عملکرد دانه بالایی داشتند. تجزیه خوشه ایداده های مولکولی به روشUPGMA و تجزیه به بردارهای اصلی (PCoA)، ژنوتیپ های مورد مطالعه را در چهار گروه مختلف قرار داد. در مجموع نتایج حاصل ازگروه بندی ژنوتیپ ها بر اساس داده های مولکولی مطابقت کمی با نتایج حاصل از ارزیابی مزرعه ای داشت. نتایج آزمون مانتل نشان داد که همبستگی بین عملکرد دانه ژنوتیپ های گندم نان در محیط های شور با تنوع آللی ژنوتیپ ها حدود 13/0 و غیرمعنی دار بود. علی رغم این همبستگی ضعیف، نشانگرهای SSR به خوبی توانستند تغییرات و تفاوت موجود میان ژنوتیپ های گندم نان مورد ارزیابی را آشکار سازند. این تنوع ژنتیکی می تواند به طور موثری در برنامه های ملی به نژادی تحمل به شوری گندم نان به کارگرفته شود.

    کلیدواژگان: تنش شوری، سازگاری، نشانگرهای مولکولی، تجزیه خوشه ای، میزان اطلاعات چندشکلی
  • حمید عبداللهی*، مهدی علیپور، مصطفی محمدی گرمارودی صفحات 25-46
    به دلایل متعدد نظیر سفتی بافت و گسی نسبتا زیاد بافت، میوه ارقام تجاری درخت به خصوصا رقم به اصفهان کمتر به صورت تازه خوری مصرف می شود، گرچه ژنوتیپ های متعددی نیز که اخیرا شناسائی و جمع آوری شده اند دارای خاصیت تازه خوری می باشند. در این پژوهش، ویژگی های ارگانولپتیک میوه 30 رقم و ژنوتیپ به بومی جمع آوری شده از مناطق مختلف ایران و رابطه آنها با صفات فیزیکوشیمیائی میوه مطالعه شد. ویژگی های ارگانولپتیک شامل عطر میوه، آبداری و سفتی بافت حسی، میزان گسی، طعم میوه و خصوصیات فیزیکوشیمیائی شامل سفتی بافت فیزیکی، pH، TSS و TA در عصاره میوه بود. برای صفات فیزیکوشیمیائی میوه، میانگین سفتی بافت 6/12 کیلوگرم بر سانتی مترمربع، TSS برابر 2/16 درجه بریکس و TA برابر 8/9 اکی والان گرم بر میلی گرم اسید قابل تیتر مشاهده شد. ژنوتیپ های به با منشاء منطقه کاشان، بویژه ژنوتیپ KVD4، با میانگین سفتی بافت 3/15 کیلوگرم بر سانتی مترمربع دارای سفت ترین بافت میوه بودند، درحالی که ژنوتیپ های به گیلان میوه های نرم داشتند. میزان TSS ژنوتیپ ها بین 14 تا 19 درجه بریکس متغیر بود، ولی ژنوتیپ های منطقه گیلان دارایTSS پائین بودند. دو ژنوتیپ PH2 و SVS2 بالاترین میزان TSS را داشتند که یکی از دلائل طعم مطلوب دو ژنوتیپ فوق در ارزیابی های ارگانولپتیک بود. ارزیابی های ارگانولپتیک بیانگر وجود بالاترین ارزش این صفات در ژنوتیپ های دشت اصفهان بود. بالاترین میزان بازارپسندی در ژنوتیپ حساس به آتشک KM1 و NB4 و بعد از آنها در رقم اصفهان دیده شد. پائین ترین ارزش حسی صفت مزه میوه در ژنوتیپ های به استان گیلان و به ویژه ژنوتیپ AS2 مشاهده شد. سفتی بافت میوه در ارزیابی حسی و فیزیکی در اغلب ژنوتیپ ها منطبق بودند. ارزیابی همبستگی صفات نشان داد که امتیاز دریافتی توسط هر رقم با کلیه ویژگی های ارگانولپتیک، بجز میزان گسی، همبستگی مثبت و معنی دار داشت. در یک جمع بندی، ژنوتیپ های به استان اصفهان به عنوان اصلی ترین ذخایر ژنتیکی گونه به برای گزینش و اصلاح ارقام جدید، از نظر عادت باردهی و خصوصیات مطلوب درخت بر اساس نتایج تحقیقات قبلی این تحقیق از نظر کیفیت میوه قابل استفاده می باشند.
    کلیدواژگان: به، آزمون حسی، رقم به اصفهان، تازه خوری، گسی
  • مهدی زهراوی*، محمدرضا وظیفه شناس صفحات 47-72
    به منظور بررسی تنوع ژنتیکی در ژرم پلاسم انار جمع آوری شده از استان کرمان، 94 نمونه ژنتیکی از کلکسیون انار بانک ژن گیاهی ملی ایران در یزد مورد ارزیابی قرار گرفت. بدین منظور 21 صفت کیفی مطابق با توصیف نامه بین المللی انار ارزیابی شد. بررسی شاخص شانون نشان داد که صفات شکل تحتانی میوه، رنگ دانه و بنیه درخت دارای بیشترین و صفات رنگ شاخه یکساله، عادت رشد و عادت گلدهی دارای کمترین میزان تنوع بودند. تغییرات شاخص شانون در هر یک از انواع ژنوتیپ های شیرین، ملس و ترش الگوی مشابهی داشت. دندروگرام تجزیه خوشه ای، ژنوتیپ های شیرین، ملس و ترش را به ترتیب به پنج، هفت و هشت گروه تقسیم نمود. نتایج بررسی باکس پلات براساس نواحی منشاء ژنوتیپ ها حاکی از تنوع بیشتر در فواصل ژنتیکی نواحی راور، بافت و رفسنجان نسبت به سایر نواحی بود. خاستگاه ژنوتیپ های مورد بررسی با استفاده از دندروگرام به پنج گروه تقسیم شد. راور، رفسنجان و بافت در یک گروه قرار گرفتند. جیرفت و شهداد نیز در یک گروه و شهربابک و بم در گروهی جداگانه واقع شدند. نواحی سیرجان و چترود نیز هر یک بطور انفرادی در دندروگرام قرار گرفتند. نتایج تجزیه خوشه ایبه روش K means مبتنی بر مولفه های اصلی، نشان داد که براساس شاخص اطلاعات بیزی (BIC) حداکثر میزان تمایز ژنتیکی در 10 = K حاصل می شود. صفات شاخص هر یک از گروه های دهگانه مورد بررسی قرار گرفت. نتایج بررسی های انجام شده در این تحقیق در زمینه تمایز ژنتیکی و گروه بندی ژرم پلاسم مورد بررسی، جهت شناسایی ژنوتیپ ها و انتخاب نمونه هایی با حداکثر میزان تمایز در مطالعات آینده، قابل بهره برداری می باشد.
    کلیدواژگان: انار، بانک ژن، تنوع ژنتیکی، تغییرات ژنتیکی، خزانه ژنی
  • مشهید هناره*، قاسم حسنی صفحات 73-94
    گلابی آسیایی (Rehd. Pyrus serotina) از نظر شکل، اندازه، رنگ، طعم، بافت و زمان رسیدن با گلابی اروپایی (Pyrus communis L.) تفاوت دارد. این تحقیق با هدف ارزیابی رشد و عملکرد هشت رقم گلابی آسیایی شامل KS6، KS7، KS8، KS9، KS10، KS12، KS13 و KS14 همراه با دو رقم شاهد شاه میوه و اسپادونا طی هشت سال باغی (1387 تا 1394) در شرایط اقلیمی ارومیه انجام شد. تجزیه واریانس مرکب داده ها نشان داد که ارقام گلابی از نظر صفات رویشی رشد سالانه شاخساره ها، ارتفاع درخت، قطر تنه و عرض گسترش تاج درخت و طول، عرض، وزن، سفتی بافت، اسید قابل تیتر کل، مواد جامد محلول کل و pH میوه، تعداد میوه در درخت، عملکرد میوه درخت و شاخص عملکرد بر سطح مقطع عرضی تنه تفاوت معنی دار (01/0 > p) وجود داشت. کمترین رشد رویشی برای رقم KS14 مشاهده شد. ارقام گلابی آسیایی نسبت به ارقام شاهد (گلابی اروپایی) از وزن میوه و مواد جامد محلول کل کمتر داشتند ولی از سفتی بافت میوه، تعداد میوه، عملکرد و شاخص عملکرد بر سطح مقطع عرضی تنه بیشتری برخوردار بودند. رقم شاهد شاه میوه با 37/3 کیلوگرم و رقم KS13 با 06/10 کیلوگرم میوه در درخت به ترتیب دارای کمترین و بیشترین میانگین عملکرد میوه در سه سال آخر بودند. بیشترین شاخص عملکرد بر سطح مقطع عرضی تنه مربوط به رقم KS13 بود. در میان ارقام گلابی آسیایی می توانKS7 وKS10 را بعنوان ارقام زودرس وKS13 ،KS14 را بعنوان ارقام متوسط رس با عملکرد میوه و بازارپسندی بهتر، جهت کشت در ارومیه و مناطق دارای شرایط اقلیمی مشابه توصیه کرد.
    کلیدواژگان: گلابی آسیایی، ارتفاع درخت، قطر تنه، کیفیت میوه، شاخص عملکرد
  • منصوره کشاورزی*، سیما دامیار، داریوش آتشکار، مسعود نادرپور صفحات 95-108
    بیماری آتشک با عامل Erwinia amylovora از خسارت زاترین بیماری های درختان میوه دانه دار از جمله سیب در سراسر جهان است. در این تحقیق سطح مقاومت به بیماری آتشک در 22 رقم و ژنوتیپ منتخب بومی سیب در کنار دو رقم شاهد سیب زرد لبنانی (Golden Delicious) و سیب قرمز لبنانی (Red Delicious) مورد بررسی قرار گرفت. مواد گیاهی در تابستان 1392 روی پایه بذری سیب پیوند شدند. نهال های پیوندی در زمستان 1393 به گلدان منتقل و در اواسط بهار سال های 1394 و 1395 با روش تلقیح سرشاخه در شرایط گلخانه مایه زنی شدند. زادمایه شامل مخلوطی از سویه های E. amylovoraبا منشا استان های البرز، آذربایجان غربی، کردستان و خراسان رضوی بود. پنج هفته پس از مایه زنی، شدت بیماری بلایت بر اساس نسبت طول نکروز به طول شاخه تلقیح شده تعیین و ژنوتیپ ها در گروه های مختلف مقاومتی رده بندی شدند. در سال 1394 میانگین شدت بلایت 54/24 درصد بدست آمد که بیشتر از 68/17 درصد در سال 1395 بود. تجزیه واریانس مرکب داده ها نشان داد که ژنوتیپ بذری (SSB) و رقم محلی شمیرانی تابستانه حساس ترین و ژنوتیپ های بیگی کنار رودخانه (B-K-KH)، تربتی (T-R1) و کوزه ای سلماس (GO-SA) از سطح مقاومت بالاتر برخوردار بودند. در مجموع، ژنوتیپ ها در چهار گروه حساس، نیمه حساس، نیمه مقاوم و مقاوم با فراوانی به ترتیب 12/4 درصد، 5/12 درصد، 7/21 درصد و 5/62 درصد از کل ژنوتیپ ها رده بندی شدند. هیچیک از ارقام و ژنوتیپ ها در گروه بسیار حساس قرار نگرفتند. بر این اساس، درصد قابل توجهی از ژنوتیپ های بومی مورد مطالعه که بطور عمده از ژنوتیپ های امیدبخش بودند از سطح مقاومت بالایی به آتشک برخوردار بودند.
    کلیدواژگان: سیب، میوه دانه دار، حساسیت، زادمایه، نکروز
  • نسیم سلیمانی، منصوره کشاورز*، نادر حسن زاده، داراب حسنی، اصغر سلیمانی صفحات 109-120
    شانکر پوستی سطحی با عامل باکتریایی Brenneria nigrifluens از بیماری های مهم گردو است که باعث کاهش عملکرد و کیفیت چوب، زوال تدریجی و مرگ درخت می شود. در این تحقیق مقاومت نسبی چهار ژنوتیپ امیدبخش بومی گردو H2-12،H2-1، 88-1، KZ3، یک رقم داخلی جمال و هشت رقم تجاری خارجی لارا (Lara)، سر (Serr)، پدرو (Pedro)، وینا (Vina)، شینوا (Shinova)، چندلر (Chandler)، روند (RDM) و شاهد حساس هارتلی (Hartley) به این بیماری و ارتباط آن با اندام مایه زنی شده مطالعه شد. نمونه های بیماری از استان کهگیلویه و بویراحمد جمع آوری و سویه های باکتری عامل جداسازی و توسط آزمون های فنوتیپیک رایج شناسایی شدند. مخلوط چهار سویه منتخب به عنوان مایه تلقیح بکار برده شد. ارقام و ژنوتیپ ها در زمستان 1391 پیوند و شاخه و تنه آن ها در بهار سال 1394 در شرایط باغی مایه زنی شده و طول شانکر 18 ماه بعد در زمستان 1395 اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که باکتری عامل شانکر گونه B. nigrifluens بود. طول شانکر در ارقام و ژنوتیپ های گردو متفاوت بود. بر این اساس، ارقام هارتلی و شینوا با میانگین طول شانکر به ترتیب چهار و 75/1 سانتی متر حساس ترین و مقاوم ترین ژنوتیپ ها شناسایی شدند. هیچ کدام از ژنوتیپ های گردو کاملا مقاوم نبود. هر دو اندام شاخه و تنه حساسیت نشان دادند اما تنه با میانگین طول شانکر 91/2 سانتی متر حساس تر از شاخه با میانگین 90/1 سانتی متر ارزیابی شد. بین قطر اندام و طول شانکر همبستگی مثبت معنی داری (**56/0 = r) دیده شد. نتایج این پژوهش نشان دهنده تفاوت در سطح مقاومت ارقام و ژنوتیپ های بررسی شده در این پژوهش به بیماری شانکر پوستی سطحی بود و با توجه به تاثیر بسزای تنش آبی بر شدت این بیماری و شرایط خشکسالی حاکم بر کشور، شناسایی و کاشت ارقام با مقاومت نسبی بیشتر می تواند در کاهش میزان خسارت اقتصادی آن موثر باشد.
    کلیدواژگان: گردو، مایه تلقیح، طول شانکر، شاخه، تنه
|
  • Habibollah Ghazvini *, Mahdeieh Marandi, Ashkbous Amini Sefidab Pages 1-25

    Yield stability and genetic variation in 17 salt-tolerant bread wheat promising lines and three cultivars; Arg, Bam and Ofough were evaluated in field trials as well as by molecular assay. In field, yield trials of genotypes was carried out in saline soils of Melishbar (Yazd), Amirabad (Birjand), Roudasht (Isfahan), Ekhtiarabad (Kerman) and Zahak (Zabol) agriculturar research stations, Iran, in 2012-13 and 2013-14 cropping cycle. To evaluate genetic variation among genotypes, 18 SSR markers that were previously mapped on salt-tolerant quantitative trait loci (QTLs) were used. Combined analysis of variance revealed significant differences for genotype main effect and year × location, year × genotype and year × location × genotype interaction effects. Grain yield comparison of genotypes using least significant difference(LSD) test showed that lines 14, 16, 11 and 5 with grain yields of 4.649, 4.517, 4.441 and 4.300 tha-1 had higher grain yields among genotypes. Different methods of stability analysis revealed that genotypes 11, 15, 16 and 20 (cultivar Ofough) had higher yield stability compared to the other genotypes. Cluster analysis of molecular data using UPGMA method and principal component analysis (PCoA) classified studied genotypes into four major groups. Results of cluster analysis based on molecular data were not in agreement with the results of field experiments. Results of Mantel’s test indicated that correlation between grain yield under salinity stress conditions and their allelic diversity was about 0.13 and not-significant. Despite this weak correlation, SSR markers could greatly reveal genetic variation among wheat genotypes. This genetic variation can effectively be used in wheat breeding programs for salt tolerance in Iran.

    Keywords: Salinity stress, Adaptation, molecular markers, cluster analysis, polymorphism information content
  • Hamid Abdollahi *, M. Alipour, M. Mohammadi Garmaroud Pages 25-46
    Due to several reasons such as firmness and high astringency, the fruits of quince are rarely used as table fruit, however, there are genotypes that produce fruits for table fruits. Considering this issue, in current research, the organoleptic properties and their relationship with physicochemical attributes of fruits of quince genotypes collected from different regions of Iran were evaluated in Karaj, Iran. The organoleptic properties included aroma, juiciness, sensory firmness, astringency and taste of pulp, while physical fruit firmness, pH, TSS, TA were also evaluated as physicochemical attributes. Means of physicochemical attributes were: physical fruit firmness with 12.6 kg/cm2, TSS with 16.2 °Brix and TA equivalent to 9.8 mEq/mg titratable acids. Fruits of quince genotypes originated from Kashan region, especially KVD4, with physical fruit firmness as high as 15.3 kg/cm2 had the firmest fruit texture. On the contrary, the fruit of genotypes originated from Guilan region, in general, had the softest fruits texture. TSS in all genotypes ranged from 14-19 °Brix, but similarly the fruits of Guilan region had the lowest TSS levels. PH2 and SVS2 genotypes had the highest TSS that could be the main reason that they gained highest sensory values in the organoleptic tests. The organoleptic tests demonstrated that sensory values were highest in the fruits of genotypes originated from Isfahan plain; in this case the highest sensory values were evaluated in fire blight susceptible genotype, KM1, followed by NB4 and Isfahan cultivar. The lowest sensory values were scored in Guilan genotypes, and AS2 genotype demonstrated the lowest scores. Fruit firmness by sensory evaluation were significantly correlated with physical firmness. Correlation analysis also showed that the total score of fruit in organoleptic tests were significantly and positively correlated with all of the organoleptic properties, except fruit astringency. It is concluded that the quince genotypes originated from Isfahan province are the most important genetic resources for selection and breeding of new quince cultivars, both for growth and bearing habit purposes as reported in the previous works as well as for fruit quality based on the results reported in this research.
    Keywords: Quince, Sensory test, quince cv. Isfahan, table fruit, astringency
  • M. Zahravi *, M.R. Vazifehshenas Pages 47-72
    To study genetic diversity in pomegranate germplasm collected from Kerman province, 94 accessions from the pomegranate collection of the National Plant Genetic Bank of Iran in Yazd were evaluated. For this purpose, 21 qualitative attributes were evaluated using the international descriptor for pomegranate. Analysis of Shannon index showed that shape of fruit base, seed color and vigour of tree had the highest, and color of one-year-old shoot, growth habit and bearing habit had the lowest diversity. Variation of Shannon index in each type of sweet, sweet-sour and sour genotypes followed similar pattern. Dendorgram of the cluster analysis divided sweet, sweet-sour and sour genotypes into five, seven, and eight groups, respectively. The results of boxplot study based on genotype origins indicated higher variation in the genetic distances of Ravar, Baft and Rafsanjan areas with other regions. The origins of the genotypes were divided into five groups using dendrogram. Ravar, Rafsanjan and Baft formed one group. Jiroft and Shahdad also belonged to a common group, and Sharababak and Bam, in a separate group. Sirjan and Chatroud regions stood individually in dendrogram. Results of cluster analysis by K-means method, using the principal components, showed that based on the Bayesian information criterion (BIC), the maximum genetic differentiation obtained at K = 10. The characteristics of each of the ten groups were studied. The results of this research in the field of genetic differentiation and germplasm grouping will be useful in future studies to identify genotypes and to select accssions with high levels of differentiation.
    Keywords: Pomegranate, Gene bank, Genetic diversity, Genetic variation, gene pool
  • Mashhid Henareh *, Ghasem Hasani Pages 73-94
    Asian pears (Pyrus serotina Rehd.) are different from European pears in shape, size, color, flavor, texture and ripening time of fruit. This research was conducted to study growth and fruit yield of eight Asian pear cultivars; KS6, KS7, KS8, KS9, KS10, KS12, KS13 and KS14 as well as cv. Shah Miveh and cv. Spadona as control cultivars in Kahriz field station, Urmia, Iran, from 2008 to 2015. Combined analysis of variance revealed significant differences (P≤0.01) among cultivars for vegetative characteristics including annual growth, tree height, trunk diameter and tree canopy, and fruit attributes; fruit length, diameter, weight, firmness, TSS, pH and TA, fruits number per tree, fruit yield per tree, and fruit yield per unit trunk cross-sectional area (TCSA) index. The lowest vegetative growth was observed in KS14 cultivar. Asian cultivars had fruit weight and TSS less, and fruit firmness, fruit number per tree, fruit yield per tree and fruit yield per unit trunk cross-sectional area greater than control cultivars. Cv. Shah Miveh with 3.73 kg and KS13 with 10.06 kg had the lowest and the highest mean fruit yield per tree for last three years. The highest yield per unit trunk cross-sectional area index was observed in KS13. Among Asian pear cultivars; KS7, KS10, as early ripening, and KS13, KS13, as medium ripening with high fruit yield and marketability can be recommened for being grown in Urmia and other regions with similar climatic conditions.
    Keywords: Asian pear, tree height, trunk diameter, fruit quality, fruit yield index
  • M. Keshavarzi *, S. Damyar, D. Atashkar, M. Naderpour Pages 95-108
    Fire blight disease caused by Erwinia amylovora is one of the most important diseases of pome fruits worldwide. In this research, the resistance of 24 selected apple genotypes was evaluated using a mixture of four Erwinia amylovora strains collected from Alborz, Kordestan, West Azarbijan and Khorassan Razavi. The plant material was grafted on apple seedlings in 2013. The grafted plants were transferred to the greenhouse and evaluated for fire blight resistance in spring 2015 and 2016- using shoot-tip inoculation method. Five weeks after inoculation, the blight severity were scored and recorded based on the progression of necrotic area on shoots. Based on the results, the fire blight severity was higher in 2015 than 2016 (24.54% and 17.68%, respectively). The results also indicated that seedling (SSB) and Shemirani Tabestaneh (SH2) genotypes were susceptible and three genotypes including Bigi Kenar Roundkhameh (B-K-Kh), Torbati (T-R1) and Kouzehei Salmasi (Go-Sa) were resistant. Genotypes were grouped into four classes including; susceptible (4.35%), moderately susceptible (13.04%), moderately resistant (17.39%) and resistant (65.52%), and there was no highly susceptible genotype. The results showed that most of the local apple genotypes examined in this research were resistant to fibre blight disease.
    Keywords: Apple, pome fruit, Susceptibility, Inoculum, necrosis
  • N. Soleymani, M. Keshavarz *, N. Hassanzadeh, D. Hasani, A. Soleymani Pages 109-120
    Shallow bark canker caused by Brenneria nigrifluens is an important walnut disease which causes reduction in yelid and wood quality, tree decline and death. In this research, relative resistance of four local walnut genotypes KZ3, 88-1, H2-12, H2-1, one improved cv. Jamal, and eight commercial introduced cultivars; Lara, Serr, Pedro, Vina, Shinova, Chandler, RDM and Hartley (susceptible control) to brack canker and its relationship with the inoculated organs were evaluated. Disease samples were collected from Kohgiloyeh and Boyrahmad province and causal bacterial strains isolated and identified using common phenotypic tests. A mixed suspension from four selected strains was used as inoculum. Plant materials were grafted in winter 2012 and inoculated in spring 2015 in orchard conditions and canker length was measured 18 months later in winter 2016. The canker causal agent was identified as Brenneria nigrifluens. Canker severity was different among walnut genotypes and cultivars, Hartley and Shinova with average canker length at four centimeters and 1.75 cm were rated as the most susceptible and resistant, respectively. No cultivar or genotype was completely resistant. Both shoot and trunk were susceptible, but trunk with mean canker length of 2.91 cm was more susceptible than shoot with 1.90 cm mean canker length. A significant positive correlation was found between organ diameter and canker length (r = 0.56**). Walnut cultivars and genotypes demonstrated different levels of resistance to shallow bark canker. Considering adverse effects of drought on canker severity and prevailing drought conditions in Iran, identification and growing walnut cultivars with relative resistance to this disease can reduce economic losses.
    Keywords: walnut, Inoculum, canker length, shoot, TRUNK