فهرست مطالب

مجله علمی پزشکی جندی شاپور - سال هجدهم شماره 3 (پیاپی 120، مرداد و شهریور 1398)
  • سال هجدهم شماره 3 (پیاپی 120، مرداد و شهریور 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/05/01
  • تعداد عناوین: 10
|
  • علی دهقان* صفحات 215-223
    مقدمه
    تجزیه و تحلیل آکوستیکی صدا می تواند داده ابزاری در رابطه با ناهنجاری های صوتی در اختیار قرار دهد. این یافته ها می تواند برای بررسی بالینی در افراد مبتلا به اختلالات صوتی مورد استفاده قرار گیرند. شکاف کام به شدت ساختار مسیر صوتی را تحت تاثیر قرار می دهد. بنابراین کیفیت صدا نیز می تواند متاثر شود. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر شکاف کام بر پارامترهای آکوستیکی صدا است. مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی - تحلیلی و مقطعی بود که بر روی 60 کودک 6 تا 12 ساله، 30 کودک در گروه کنترل(17 دختر و 13 پسر) و 30کودک(15 دختر و 15 پسر) دارای VPI ماندگار بعد از عمل شکاف کام صورت گرفت. کودکان دارای پر خیشومی متوسط و شدید بودند واکه /a /را برای حداقل 5 ثانیه کشیدند و سپس 3 ثانیه میانی برای تجزیه و تحلیل آکوستیکی توسط نرم افزار 6.0.55 PRAAT مورد استفاده قرار گرفت. برای مقایسه توزیع نرمال از آزمون کولموگروف اسمیرنف استفاده شد و با توجه به برقراری نرمالیتی از آزمون t مستقل برای مقایسه گروه ها استفاده شد. یافته ها:تفاوت معنی داری بین F0، JITTER، F0 HIGH، I LOW،DSI و MPT در دو گروه کودکان دارایVPI ماندگار و طبیعی وجود داشت. نتیجه گیری: با توجه به یافته های مطالعه حاضر، به نظر می رسد گنجاندن استراتژی های صوت درمانی در مداخلات درمانی بیماران مبتلا به بی کفایتی دریچه نرم کام از اهم اولویات باشد و مطالعات آینده بایستی بر روی بررسی بیشتر اختلالات صدا در این جمعیت متمرکز گردند
    کلیدواژگان: شکاف کام، تجزیه و تحلیل آکوستیکی، شاخص شدت بدآوایی، فرکانس پایه، آشفتگی
  • فرخ سواددار، احمد کچویی، مژده بهادرزاده، مصطفی واحدیان*، عنایت الله نوری، فاطمه امیرکانیان، محمدمهدی شاطر، علی اکبر محمدی صفحات 225-231
    زمینه و هدف

    شناخت عوامل خطر تبدیل کله سیستکتومی لاپاراسکوپیک به جراحی باز لازم و ضروری می باشد. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط بین ضخامت جدار کیسه صفرا قبل از عمل کله سیستکتومی لاپاراسکوپیک با میزان تبدیل به جراحی باز بود.

    روش بررسی

    در این مطالعه مقطعی اطلاعات 1104 بیمار از قبیل سن, جنس, ضخامت کیسه صفرا و سیر بیماری از پرونده استخراج شدند. در مرحله بعد ضخامت کیسه صفرا را در بیمارانی که کله سیستکتومی لاپاروسکوپی با موفقیت انجام شده بود، با گروهی که کله سیستکتومی لاپاروسکوپی به جراحی باز تبدیل شده بود مقایسه شد. داده ها به کمک نرم افزار SPSS نسخه 22 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

    یافته ها

    در مجموع 1104 بیمار وارد مطالعه شدند که از این تعداد 765 نفر زن (69.3%) و 339 نفر مرد (30.7%) بودند. میانگین سن بیماران در گروه تبدیل 8.9 ± 45.49سال بود. تبدیل کله سیستکتومی لاپاراسکوپیک به عمل باز در 104 مورد (9.4%) به ترتیب در 67 مورد زن(6.06%) و در 37 مورد مرد(3.35 درصد) اتفاق افتاد. در 326 مورد از سونوگرافی بیماران قبل از جراحی، افزایش ضخامت جدار کیسه صفرا گزارش شد.ارتباط معنی داری بین سن بیماران ، جنس، سیرکله سیستیت با Conversion وجود نداشت(P value≥0.05)، اما بین جراحی اورژانس، ضخامت جدار کیسه صفرا با Conversion ارتباط معنی داری یافت شد(P value≤0.05).

    نتیجه گیری

    نتایج این مطالعه نشان داد که ضخامت جدار کیسه صفرا با میزان تبدیل به جراحی باز ارتباط مستقیم دارد.

    کلیدواژگان: کله سیستکتومی لاپاراسکوپیک، جراحی باز، تبدیل
  • هادی فراهانی*، علیرضا علمیه، سید علی صمدی، رامین شعبانی صفحات 233-243
    بررسی ادبیات موجود نشان می دهد که آب درمانی بر روی رفتارهای افراد دارای اتیسم اثر مثبت دارد و همچنین مطالعات نشان داده است که فاکتور نرون زایی مشتق شده از مغز نقش مهمی در نوروبیولوژی اتیسم دارد. این پژوهش با هدف درک تاثیر یک دوره آب درمانی بر میزان فاکتور نرون زایی مشتق شده از مغز سرم کودکان دارای اتیسم انجام شده است. این تحقیق از نوع نیمه تجربی و کاربردی است. در این پژوهش از طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل استفاده شده است، تعداد 32 کودک دارای اتیسم به عنوان نمونه با توجه به متغیرهای کنترل در 2 گروه کنترل (16 نفر) و آزمایش (16 نفر) به شیوه تصادفی قرار گرفتند. برنامه مداخله آب درمانی با اصول هالی ویک به مدت 8 هفته و سه جلسه در هفته و به مدت 60 دقیقه انجام شد. خون گیری به منظور اندازه گیری سطح فاکتور نرون زایی مشتق شده از مغز در سرم قبل و بعد از 8 هفته مداخله انجام شد. بین میزان فاکتور نرون زایی مشتق شده از مغز در گروه تجربی در پیش آزمون و پس آزمون و در گروه کنترل در پیش آزمون و پس آزمون تفاوت معناداری وجود نداشت. بین میزان فاکتور نرون زایی مشتق شده از مغز بین دو گروه کنترل و تجربی در پیش آزمون و پس آزمون اختلاف معناداری وجود ندارد. (05/0≤p)با توجه به نتایج حاصل می توان نتیجه گرفت که آب درمانی بر روی سطح فاکتور نرون زایی مشتق شده از مغز در سرم کودکان دارای اتیسم اثر معناداری ندارد.
    کلیدواژگان: آب درمانی، اتیسم، فاکتور نرون زایی مشتق شده از مغز
  • مجتبی بابایی زارچ*، منصور مقیمی، احسان علوی راد، سیدمجتبی غلمانی، فرزین بانه ای صفحات 245-252
    زمینه و هدف

    تومورهای نورواندوکرین از سلول های تولیدکننده ی پپتید و آمین دستگاه نورواندوکرین بوجود می آیند. اطلاعات ارائه شده در گزارش های پاتولوژی مربوط به این بدخیمی، تعیین کننده ی پروگنوز و رویکرد درمانی بیماران می باشد. این مطالعه چگونگی گزارش این شاخص ها را مورد بررسی و مطالعه آماری قرار می دهد.

    روش بررسی

    این مطالعه،توصیفی-مقطعی است و تمامی گزارش های پاتولوژی با تشخیص تومور نورواندوکرین بین سال های 1390 تا 1394 از بخش پاتولوژی بیمارستان شهید صدوقی یزد به صورت سرشماری مورد بررسی قرار گرفت و نهایتا 73 مورد بدست آمد که از نظر شاخص های استاندارد پاتولوژی شامل تشخیص پاتولوژی، منشا آناتومیک تومور، ذکر تعداد میتوز، انجام رنگ آمیزی ایمونوهیستوشیمی، نوع رنگ آمیزی ایمونوهیستوشیمی، تعیین Ki67 index ، ذکر وضعیت نکروز و تهاجم عروقی و اطراف عصبی بررسی شدند.

    یافته ها

    از بین 73 گزارش پاتولوژی مورد بررسی، شایع ترین تشخیص پاتولوژی کارسینوم سلول کوچک با 6/46 % از موارد بود و شایع ترین منشا آناتومی با 3/49 % مربوط به دستگاه تنفسی بود. تعداد میتوز در 5/31 % ،ki67 index در 8/28 % ، وضعیت نکروز در 2/34 % و تهاجم عروقی و دور عصبی در 1/15 % از گزارشات پاتولوژی ذکر شده است.

    بحث

    با توجه به نتایج به دست آمده اکثر گزارش های پاتولوژی تومورهای نوراندوکرین،یک یا تعداد بیشتری از معیارهای ضروری جهت گزارش دهی را ندارند . این در حالی است که این شاخص ها برای تعیین پروگنوز بیماران و تصمیم گیری جهت رویکرد درمانی ضروری است.

    کلیدواژگان: تومورهای نورواندوکرین، گزارش پاتولوژی، ایمنوهیستوشیمی
  • امین بویراحمدی، وحید تادیبی*، صدیقه حسین پور دلاور، ناصر بهپور صفحات 253-261
    مقدمه
    انتقال دهنده ویتامین C وابسته به سدیم 2 (SVCT2) نقش مهمی در انتقال اسید آسکوربیک به درون سلول دارد. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر القاء دیابت و تمرینات ورزشی بر سطح اسید آسکوربیک و SVCT2 کبدی در موش های صحرایی ویستار بود.
    روش ها
    در این مطالعه تجربی، 20 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به صورت تصادفی به 4 گروه: 1) کنترل سالم) کنترل دیابت، 3) تمرین دیابت و 4) شم تقسیم شدند. پس از القای دیابت برنامه تمرینی شامل 6 هفته دویدن روی تردمیل، 5 جلسه در هفته اعمال شد. بافت کبدی و سرم به منظور بررسی تاثیر تمرین بر متابولیسم اسکوربیک بررسی شد.
    یافته ها
    نتایج نشان داد که القای دیابت باعث کاهش معنی دار سطوح سرمی و کبدی اسید آسکوربیک در گروه های دیابت و دیابت و ورزش، در مقایسه با گروه کنترل سالم و شم می شود (001/0 > P). همچنین موجب افزایش معنی دار SVCT2 کبدی در گروه دیابت نسبت به گروه کنترل سالم (041/0 = P) و افزایش معنی دار در گروه های دیابت و دیابت و ورزش، در مقایسه با گروه شم (05/0 > P) شد.
    بحث و نتیجه گیری
    با توجه به نتایج این مطالعه، القاء دیابت موجب کاهش سطح اسید آسکوربیک کبدی می شود که به نظر می رسد با کاهش سطح اسید اسکوربیک سرم در ارتباط باشد و افزایش سطح SVCT2 کبدی یک مکانیزم افزایشی برای جبران کاهش سطح اسید اسکوربیک کبدی باشد.
    کلیدواژگان: دیابت، کبد، تمرین هوازی، اسید اسکوربیک، انتقال دهنده اسیداسکوربیک وابسته به سدیم نوع 2
  • نجمه حمید*، اسرا باقرزاده، کیومرث بشلیده، مهناز مهرابی زاده صفحات 263-274
    زمینه و هدف

    هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان فراتشخیصی مبتنی بر افکار تکرار شونده ی منفی بر الکسی تایمیا و تنظیم هیجانی در بیماران مبتلا به تشنجات غیر صرعی روان زاد می باشد.

    روش بررسی

    در این پژوهش از طرح تجربی تک موردی با خط پایه چندگانه ناهمزمان استفاده گردیده است. کارآیی درمان فراتشخیصی مبتنی بر افکار تکرار شونده ی منفی، طی سه مرحله مداخله شامل بررسی خط پایه، مرحله ی درمان و پیگیری، مورد ارزیابی قرار گرفت. سه بیمار به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و وارد پژوهش شده و از پرسش نامه ی الکسی تایمیا تورنتو و تنظیم هیجان برکینگ استفاده گردید. جهت تحلیل داده ها، روش شاخص تغییر پایا، درصد بهبودی و ترسیم دیداری مورد استفاده قرار گرفت.

    یافته ها

    شاخص تغییر پایا برای متغیر الکسی تایمیا در بیمار اول تا سوم به ترتیب 46/4، 08/4 و 46/4 می باشد. با توجه به(96/1 RCI>)، شاخص تغییر پایا معنی دار بوده و تغییرات تصادفی نبوده است. همچنین درصد های بهبودی به ترتیب برای بیمار اول تا سوم %53، %47 و %57 می باشد که بیانگر موفقیت درمانی در بیمار اول و سوم و موفقیت نسبی در بیمار دوم می باشد. در متغیر تنظیم هیجانی شاخص تغییر پایا در هر سه بیمار 02/2 می باشد که با توجه به (1.96RCI>) تغییرات به صورت معنی دار بوده است. درصد بهبودی تنظیم هیجانی در این سه بیمار به ترتیب %75، 72% و %57 می باشد که در دامنه ی بهبودی و موفقیت درمان قرار دارد.

    کلیدواژگان: تشنجات غیرصرعی روان زاد، الکسی تایمیا، تنظیم هیجانی، درمان فراتشخیصی مبتنی بر افکار تکرار شونده ی منفی
  • رویا کیانی*، فاطمه بهرامی، کوروش گودرزی، مهدی روزبهانی صفحات 275-285
    زمینه و هدف
    هدف این پژوهش مقایسه امواج مغزی زوجین دارای شخصیت اضطرابی زن و مرد با افراد عادی می باشد.معمولا زوجین دارای اختلال شخصیت اضطرابی در کنار هم زندگی پر از تنشی را تجربه می کنند و با مشکلات عدیده ای دست به گریبان هستند . این تفاوت شخصیت باعث کاهش سازگاری زناشویی در زندگی آنان می شود مشکلاتی در عملکرد فردی ،خانوادگی ،اجتماعی ایشان ایجاد می کند.
    روش بررسی
    نمونه ای به تعداد 40 نفر از زوجین به روش نمونه گیری در دسترس به طور مساوی از هر دو جنس انتخاب شدند. در گروه مقایسه نیز 40 نفر از زوجین فاقد این دو اختلال شخصیت انتخاب شدند.دو گروه بر اساس متغیر های سن سطح تحصیلات طول مدت ازدواج با یکدیگر همتاسازی شدند .از پرسشنامه سبک دلبستگی کولینز و رید برای تشخیص اختلال شخصیت و سبک دلبستگی زوجین و از پرسشنامه سازگاری زناشویی لاک والاس برای تعیین میزان سازگاری زناشویی برای ثبت فعالیت الکتریکی مغز از الکتوآنسفالوگرافی کمی (QEEG)استفاده شد.اطلاعات حاصله توسط نرم افزار SPSS22 با استفاده از آزمون آماری تحلیل واریانس چند متغیره با رعایت مفروضه های آن مورد تجزیه تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    یافته ها نشان داد در نواحی PZ و F4 امواج بتای مغزی زوجین اضطرابی مردان با افراد عادی تفاوت وجود دارد(05/0<P).همچنین در نواحی F3 ،FZ ،CZ ،PZ مربوط امواج آلفای زوجین اضطرابی زنان با افراد عادی تفاوت وجود دارد(05/0<P).
    نتیجه گیری
    در مجموع می توان نتیجه گرفت که امواج مغزی زوجین اضطرابی زن و مرد با افراد عادی متفاوت است . کلید واژگان:امواج مغزی،شخصیت اضطرابی ،الکتروانسفالوگرافی
    کلیدواژگان: امواج مغزی، شخصیت اضطرابی، الکتروانسفالوگرافی
  • حمید رجبی*، احسان خدمتگزار، جلال دستمالچی، محمدرضا دهخدا صفحات 287-300
    زمینه و هدف

    تضعیف عملکرد فیبرینولیز یک عامل پاتوژنیک بسیار مهم در پیشرفت بیماری CAD محسوب می شود و تمرینات ورزشی مختلف از روش های متفاوتی باعث بهبود عملکرد سیستم فیبرینولیتیک در این بیماران می شوند. این تحقیق اثر دو نوع تمرین تناوبی و تداومی را بر برخی شاخص های فیبرینولیتیک بیماران CAD مطالعه می کند.

    روش بررسی

    تعداد 30 نفر بیمار واجد شرایط به صورت داوطلبانه در 3 گروه تمرین تناوبی، تمرین تداومی و گروه کنترل تقسیم و گروه های تمرینی به مدت 12 هفته و 3 جلسه در هفته تمرین کردند. تغییرات آنتی ژن TAFI و کمپلکس t-PA/PAI-1 قبل و بعد از دوره تمرین با استفاده از آزمون آماری کوواریانس آنالیز شدند.

    یافته ها

    بین تغییرات آنتی ژن TAFI در گروه های کنترل با تناوبی و همچنین کنترل با تداومی تفاوت معنی داری وجود نداشت (05/0<P) اما کمپلکس t-PA/PAI-1 در هردو گروه تناوبی (0/001=p) و تداومی (0/001=p) نسبت به گروه کنترل به طور معنی داری کاهش یافت. کاهش آنتی ژن TAFI در گروه تناوبی به طور معنی داری بیشتر از گروه تداومی بود (028/0P=) در مقابل کاهش کمپلکس t-PA/PAI-1 در گروه تداومی به طور معنی داری بیشتر از گروه تناوبی بود (024/0P=).

    نتیجه گیری

    به نظر می رسد تمرینات تناوبی و تداومی هر کدام از طریق مکانیزم جداگانه ای باعث ایجاد اثرات مطلوب در سیستم فیبرینولیتیک بیماران CAD می شوند و شاید بتوان گفت که استفاده از هر دو نوع تمرین برای بهبود عملکرد این سیستم در بیماران CAD ضروری است.

    کلیدواژگان: تمرین تناوبی شدید، تمرین تداومی، فاکتورهای فیبرینولیتیک، CAD
  • بیژن شفیعی*، هدیه هاشمی صفحات 301-310
    زمینه و هدف
    تعیین نوع نگرش نسبت به توانایی برقراری ارتباط گفتاری در سالمندان شهر اصفهان بود.
    روش بررسی
    این پژوهش توصیفی- تحلیلی روی 100 نفر از بازنشستگان اداره آموزش و پرورش استان اصفهان و 100 نفر از کارمندان آموزش و پرورش استان انجام شد. اطلاعات در این پژوهش با تست ارزیابی طرز تلقی و نگرش نسبت به توانایی برقراری ارتباط گردآوری و نتایج حاصل توسط آزمونهای t مستقل وکای اسکوئر تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت .
    یافته ها
    این بررسی نشان داد بهترین طرز نگرش نسبت به توانایی برقراری ارتباط گفتاری در افراد سالمند 35درصد (خوب) ، به تفکیک جنسیت 7/38 درصد در مردان (خوب) و 5/26 درصد در زنان (متوسط) ، به تفکیک وضعیت تاهل 50 درصد در افراد مجرد (متوسط) و 8/34 درصد در افراد متاهل (خوب) می باشد و طرز نگرش در گروه میانسال ، 33 درصد (خوب) ، به تفکیک جنس 2/37 درصد در مردان (خوب) و 3/33 درصد در زنان (متوسط) ، به تفکیک وضعیت تاهل 4/44 درصد در افراد مجرد (خوب) و 2/35 درصد در افراد متاهل (متوسط) می باشد .
    نتیجه گیری
    احتمال بین طرز نگرش نسبت به توانایی برقراری ارتباط گفتاری در سالمندان در مقایسه با افراد میانسال تفاوت معنی داری وجود ندارد ولی در طرز نگرش دو گروه نسبت به جنسیت (جنس مذکر) با 003/0p =و وضعیت تاهل (افراد متاهل) با 04/0p =تفاوت معنی داری وجود دارد .
    کلیدواژگان: نگرش، ارتباط گفتاری، سالمندان، میانسالان
  • مهرداد مسعودی فر، بهزاد ناظم رعایا*، زهرا رحیمی، مهدی خادمی صفحات 311-317
    مقدمه
    اعمال بی حسی در جراحی های حساس مانند استریوتاکسی مغز از لحاظ کنترل همودینامیک و ثبات شرایط بیمار بسیار اهمیت دارد. از بین دارو هایی که به صورت معمول جهت بی حسی استفاده می شوند، میدازولام و دکسمدتومیدین می باشند. اثر این دارو های در بی حس شدن بیماران در مطالعات مختلف به اثبات رسیده است اما میزان اثر این دو دارو بر روی همودینامیک و عوارض پس از عمل، در عمل جراحی استریوتاکسیک تا کنون مطالعه نشده است.
    روش ها
    در این مطالعه کارآزمایی بالینی، 64 بیمار کاندید عمل جراحی استریوتاکسی مغز تحت تزریق داروی های میدازولام و دکسمدتومیدین قرار گرفتند و معیار های همودینامیکی از جمله فشار خون سیستولیک و دیاستولیک، ضربان قلب و تعداد تنفس بیمار و میزان آرامبخشی دارو، رضایتمندی بیمار و جراح، مدت زمان ریکاوری بیماران و عوارض جراحی در بیماران نیز اندازه گیری و ثبت شد.
    یافته ها
    طبق نتایج حاصل از این طرح، در هر دو گروه بیماران ، میانگین فشار خون سیستولی و دیاستولی، ضریان قلب تفاوتی با یکدیگر نداشت. اما از طرفی نشان داده شد که میزان تعداد تنفس در دقیقه در گروه میدازولام کمتر از گروه دکسمتومیدین بود و آنها بیشتر دچار آپنه و اپیزود های کاهش O2 saturation شده بودند.
    نتیجه گیری
    داروی دکسمتومیدین نسبت به میدازولام اثرات بهتری دارد و استفاده از آن در اعمال جراحی حساس که پایداری همودینامیک مهم است دارای ارحج بوده و عوارض تنفسی کمتری نسبت به میدازولام ایجاد میکند.
    کلیدواژگان: میدازولام، دکسمدتومیدین، استریوتاکسی، سطح آرام بخشی
|
  • Ali Dehqan * Pages 215-223
    Introduction
    Acoustic analysis of voice can provide instrumental data concerning vocal abnormalities. These findings can be used for monitoring clinical course in cases of voice disorders. Cleft palate severely affects the structure of the vocal tract. Hence, voice quality can also be also affected. The purpose of this study was to investigate the effect of cleft palate on acoustic parameters of voice.
    Method
    This study was a descriptive- analytic one and the participants consisted of30 children (15 girls and 15 boys) who had persistent velopharyngeal insufficiency (VPI) with cleft repair surgery and 30 children(17 girls and 13 boys) participated as normal peers. The age range of children in the both groups was 6-12 year-old. Severity of hypernasality was moderate to severe. Participates phonated vowel /a/ minimum for 5 seconds and mid 3 seconds of that was used for acoustic analysis by PRAAT 6.0.55 software. The Kolmogorov-Smirnov test was used to assess normality of distributions in the groups. Independent sample T tests were used for comparing mean differences of both groups.
    Results
    There were significant differences in acoustic parameters in F0, jitter, F0 High, Low intensity, DSI and MPT between two persistent VPI and normal groups.
    Conclusion
    Regarding to the results of the present study, it seems reasonable to include strategies for voice therapy in the speech and language pathology intervention plans for patients with VPI and future research should focus on voice disorders in patients with VPI is needed.
    Keywords: Cleft palate, Acoustic analysis, Dysphonia Severity Index, F0, Perturbation
  • Farokh Savaddar, Ahmad Kachoie, Mozdeh Bahadorzadeh, Mostafa Vahedian *, Enayatollah Noori, Fatemeh Amirkanian, Mohmadmehdi Shater, Ali Akbar Mohamadi Pages 225-231
    Introduction

    Identifying the risk factors for the conversion of laparoscopic cholecystectomy to open surgery is necessary and essential. The aim of this study was to determine the relationship between the thickness of the gallbladder wall before the operation of cholecystectomy and the rate of conversion to open surgery.

    Methods

    In this retrospective cross-sectional study 1104 patients, including age, sex, gallbladder thickness, and disease history of the case were extracted. Then, the thickness of the gallbladder was successfully compared with those who completed laparoscopic cholecystectomy and the group that had open-laparoscopic cholecystectomy surgery. Data were analyzed by SPSS software version 22.

    Results

    1104 patients were entered the study. 765 women (69.3%) and 339 men (30.7%) were female. Mean age of patients in conversion group was 45.49±8.9 years. Conversion to open surgery occurred in 104 (9.4%) including 67 female (6.06%) and 37 male (3.35%). In 326 cases of ultrasonography, patients had a pre-surgical increase in thickness of the gallbladder wall. There was no significant relationship between age, sex, and conversion (P≥0.05) (P = 0.26), but between emergency surgery and gallbladder wall thickness Meaningful found. (P≤0.05).

    Conclusion

    According to the study’s results, gall bladder wall thickness had a direct relation to conversion rate to open surgery.

    Keywords: Laparoscopic cholecystectomy, Open surgery, Conversion
  • Hadi Farahani *, Alireza Elmieh, Sayyed Ali Samadi, Ramin Shabani Pages 233-243
    Hydrotherapy has positive effects on the behavior of people with autism. Studies have shown that BDNF plays an important role in autism neurobiology. The aim of this study was to determine the effect of hydrotherapy on the BDNF level in children with autism spectrum disorders. In this semi-experimental study, a pretest-posttest, control-group design was applied. A total of 32 participants were randomly assigned to the control (n, 16) and experimental (n, 16) groups. The Halliwick intervention continued for eight weeks, three sessions per week for 60 minutes. Blood samples were collected to measure the BDNF level before and after eight weeks of intervention. There was no significant difference between BDNF in pre-test and post-test in control group and experimental groups. There was no significant difference between BDNF levels the control and experimental groups in the pre-test and post-test. (P≤0.05) According to the results, Hydrotherapy on serum BDNF level does not have a significant effect on children with autism spectrum disorders.
    Keywords: Autism, Hydrotherapy, BDNF
  • Mojtaba Babaei Zarch *, Mansour Moghimi, Ehsan Alavi Rad, Seyed Mojtaba Ghelmani, Farzin Banehei Pages 245-252
    Introduction

    Neuroendocrine tumors (NETs) originate from peptide and amine producing cells of neuroendocrine system. Data presented in pathology reports, determine the prognosis and therapeutic approach of patients. The aim of this study was to investigate that how these indicators are reported in Shahid Sadoughi Hoaspital.

    Methods

    In this cross-sectional and descriptive study, all neuroendocrine tumors reported by pathology department of Shahid Sadoughi Hospital, were studied by census method from 2011 to 2015. Finally, 73 cases were studied regarding pathologic standard indices including pathology diagnosis, anatomic origin of the tumor, amount of mitosis, immunohistochemical staining, immunohistochemical staining type, determination of Ki67 index, the status of necrosis, vascular and perineural invasion.

    Findings

    Among 73 investigated pathology reports, small cell carcinoma was the most common pathologic diagnosis with 46.6% of cases. The most common anatomic site was respiratory system with 49.3% of cases. Amount of mitosis, Ki67 index, the status of necrosis and vascular, perineural invasion were mentioned in 31.5%, 28.8%, 34.2% and 15.1% of pathology reports respectively.

    Discussion

    According to the results, most pathologic reports of neuroendocrine tumors lack one or more factors that is necessary for reporting. However, these factors are pivotal for determination of prognosis and therapeutic approach in patients.

    Keywords: Neuroendocrine tumors, pathology reports, immunohistochemistry
  • Amin Boyerahmadi, Vahid Tadibi *, Sedigheh Hosseeinpoor Delavar, Naser Behpour Pages 253-261
    Introduction
    Sodium-dependent vitamin C transporter 2 (SVCT2) plays an important role in the transport of ascorbic acid into the cell. The purpose of this study was to investigate the effect of diabetes induction and exercise training on hepatic ascorbic acid and SVCT2 levels in Wistar rats.
    Methods
    In this experimental study, 20 male Wistar rats were randomly divided into 4 groups: 1) healthy control) diabetes control, 3) diabetes training and 4) sham. After diabetes induction training program consisted of 6 weeks of running on the treadmill, 5 sessions per week and each session of 20 to 40 minutes at a speed of 10-20 m / min was applied. Liver and serum tissues were evaluated to investigate the effect of exercise training on ascorbic acid metabolism.
    Results
    The results showed that induction of diabetes significantly decreased serum and hepatic ascorbic acid levels in the diabetic and diabetic & exercise groups compared with the control and sham groups (P <0.001). Also, hepatic SVCT2 was significantly increased in the diabetic group compared to the control group (P = 0.041) and significantly increased in the diabetic and diabetic & exercise groups compared to the sham group (P <0.05).
    Conclusion
    According to the results of this study, induction of diabetes reduces hepatic ascorbic acid levels, this appears to be associated with a decrease in serum ascorbic acid levels, and increased levels of liver SVCT2 are an up regulation mechanism to compensate for lower levels of liver ascorbic acid.
    Keywords: Diabetes, Liver, Aerobic exercise, Ascorbic acid, Sodium-dependent vitamin C transporter 2
  • Najmeh Hamid *, ASRA Bagherzadeh, Kiomars Beshlide, Mahnaz Mehraby Pages 263-274
    Background and Objective

    The purpose of this study is to determine the effectiveness of Transdiagnostic Therapy Based on Repetitive Negative Thoughts on the Alexithymia, Emotional Regulation in patients with Psychogenic Non-Epileptic Seizures. Subjective and

    Methods

    In this study, a single-case experimental design with asynchronous multiple base line was used. The efficacy of Transdiagnostic Therapy Based on Repetitive Negative Thoughts was evaluated during three steps of intervention, including the study of the baseline, the treatment phase and follow-up. Three patients were selected through purposive sampling and entered the study. In this study, Alexithymia Toronto scale and Berking Emotional Regulation Questionnaire were used. The data were analyzed using the Reliable Change Index, clinical significances and visual inspection.

    Results

    In this study, the Reliable Change Index for the Alexithymia variable in patients was 4.46, 4.08 and 4.46, respectively, which was significant (RCI >1.96), and therefore, no random changes were made. Percent of improvment was 53%, 47% and 57% for patient respectively, indicating success in treatment in the first and third patient and the relative success in the second patient. In the emotional regulation variable, the Reliable Change Index was 2.02 in all three patients, which was significant (RCI>1.96). The improvement percentage of emotional regulation in these three patients was 75%, 72%, and 57%, which was in the range of improvment and treatment success.

    Conclusion

    The findings indicate the effectiveness of Transdiagnostic Therapy Based on Repetitive Negative Thoughts in decreasing Alexithymia and increased emotional regulation.

    Keywords: Psychogenic Non Epileptic Seizures, alexithymia, emotional regulation, Transdiagnostic therapy based on repetitive negative thought
  • Roya Kiani *, Kourosh Ghodarzi, Mehdi Rozbahani Pages 275-285
    Background and Aim
    This study aims compare brain waves couples having an anxious personality with ordinary people. Couples with this disorder often experience stressful life together. This disorder reduces marital adjustment in their lives. Therefore, this study investigates and compares the brain waves couples with an anxious personality with ordinary people. Analysis
    method
    sample containing 40 couples was selected equally from both sexes by convenient sampling method. In the comparison group, 40 couples without anxious personality were also selected equally both sexes. These two groups were matched based the variables age, gender, and education level. Then, Collins & Read’s RAAS (Revised Adult Attachment Scale) and The Locke-Wallace’s MAT (Marital Adjustment Test) questionnaires were used identify personality disorder and attachment style couples and determine degree marital adjustment, respectively. Also, Quantitative Electroencephalogram (QEEG) was used to record electrical activity the brain. Then, data obtained SPS22 software was analyzed using statistical multivariate analysis variance analysis with respect its assumptions.
    Results
    The findings showed that beta brain waves men anxious personality and without are different in the PZ and F4 regions, (P>0.05). They also showed that there is significant and meaningful difference between alpha brain waves women with anxious personality and ordinary ones in F3, FZ, CZ, and PZ regions (P>0.05).
    Conclusion
    it can be generally concluded that brain waves men and women with an anxious personality are different. Keywords: brain waves, personality, Electroencephalogram.
    Keywords: Brain Waves, Anxiety Character, Quantitative Electroencephalography
  • Hamid Rajabi *, Ehsan Khedmatgozar, Jalal Dastmalchi, Mohmmadreza Dehkhoda Pages 287-300
    Background and Objective

    The degradation of fibrinolysis is considered as a very important pathogenic factor in FULL NAME (CAD) progression and different exercises improve the function of the fibrinolytic system in these patients in various ways. This study surveys the effects of two types of high intensity interval and continuous training on some fibrinolytic factors of CAD patients. Subjects and

    Methods

    A total of 30 volunteered eligible patients divided into three groups of interval or continuous training and control group and exercised for 12 weeks, 3 sessions per week. Changes of TAFI anti-gene and the tPA/PAI-1 complex were analysed by covariance test before and after the training period.

    Results

    There was no significant differences in changes of TAFI anti-gene between control and interval group as well as control and continuous group (P>0.05) but the t-PA / PAI1 complex in both interval groups (P=0.001) and continuous (P=0.001) had a significant decrease regarded to control group. Decrease of the TAFI anti-gene was significantly more than the continuous group (P=0.028), however, the reduction of t-PA / PAI-1 complex was significantly more than the periodic group (P = 0.024).

    Conclusion

    The results showed that that both of the interval and continuous training creates desirable effects in the fibrinolytic system of CAD patients through separate mechanisms. It can be concluded that applying both types of these two exercises is essential for improving performance of this system.

    Keywords: High interval training, continuous training, fibrinolytic indicators, CAD
  • Bijan Shafiei *, Hedieh Hashemi Pages 301-310
    Background and Aim
    Geriatric period has such particular conditions that the aged feel the need of helpful and dynamic communication more than any other time. In this research, we are going to measure the aged people attitude toward their speech communication in comparison with middle-aged people. Methods and Materials: In this descriptive-analytic study, one hundred staffs of Isfahan education department are compared with one hundred staffs working in Isfahan education department. In this study data was collected by the adjustment and attitude scale (AAS) and results were analyzed by SPSS16 and through chi-square and T- test.
    Results
    This survey revealed that Attitude toward ability to communication in experimental group was 35% (generally). It was reported 84% in male group and 26/5% in females based on gender and based on marriage, in single group are 50% and 34/8% in marrieds. In the control group attitudes are 37/2% in males and 33/3% in females, 44/4% in single group and 35/2% among the marrieds.
    Conclusion
    There is no significant difference between attitudes toward the ability to speech communication in elderly compared with middle-aged people, but in the attitude of two groups by sex, male subjects with p = 0.003 and marital status, married people with p = 0.04, there is a significant relationship with the ability to communicate..
    Keywords: Attitude, speech communication, Aged, middle-aged
  • Mehrdad Masoudifar, Behzad Nazemroaya *, Zahra Rahimi, Mehdi Khademi Pages 311-317
    Background
    Sedation in critical surgeries such as brain stereotaxic surgeries is an important issue due to the need for hemodynamic stability of the patients. Midazolam and dexmedetomidine account as important sedative drugs in clinic. Their role as sedatives are well proven in different studies but there has been no previous study, comparing their influence on hemodynamic and post operation complication in brain stereotaxic surgery.
    Methods
    In this clinical trial, 64 patients candidate for brain stereotaxic surgery went under sedation with midazolam and dexmedetomidine and hemodynamic values such as systolic and diastolic blood pressure, heart rate, respiratory rate, sedation level, patient and surgeon satisfaction, recovery time after surgery and post operation complications were evaluated and collected and data were analyzed.
    Results
    In both groups (midazolam and dexmedetomidine) mean systolic and diastolic blood pressure and heart rate had no differences but respiratory rate in midazolam group was lower than dexmedetomidine group and they also experienced more frequent apnea episodes and decreased O2 saturation.
    Conclusion
    Dexmedetomidine is safer drug in comparison to midazolam and use of this drug is suggested in those critical surgeries such as brain stereotaxic surgeries in which hemodynamic stabilities are important. And dexmedetomidine causes fewer respiratory complications than midazolam.
    Keywords: Midazolam, dexmedetomidine, sedation level, stereotaxic surgery