فهرست مطالب

پرستاری قلب و عروق - سال هفتم شماره 3 (پاییز 1397)
  • سال هفتم شماره 3 (پاییز 1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/09/10
  • تعداد عناوین: 8
|
  • شیوا اسلامیان کوپایی، سمانه پارچه بافیه*، محمد صاحب الزمانی، شبنم مددی صفحات 6-11
    هدف

    پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مدل مراقبت از خود اورم بر واکنش های هیجانی بیماران دارای دفیبریلاتور داخل قلبی انجام شد.

    زمینه

    شوک دفیبریلاتور داخل قلبی غیرقابل پیش بینی و همراه با درد جسمی است. بعد از دریافت شوک، برخی بیماران دچار مشکلات جدی روان شناختی (مانند اضطراب، افسردگی و استرس) می شوند. طبق نظر اورم، یادگیری فعالیت های خودمراقبتی می تواند فرد را به سمت حفظ سلامتی و رفاه سوق دهد و سازگاری فرد را با بیماری افزایش دهد.

    روش کار

    در این مطالعه نیمه تجربی،60 بیمار دارای دفیبریلاتور داخل قلبی، بستری در مرکز آموزشی تحقیقاتی درمانی قلب و عروق شهید رجایی تهران انتخاب و به صورت تک گروهی قبل و بعد مورد برسی قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه دموگرافیک و پرسشنامه DASS-21 بود. برنامه آموزشی بر اساس الگوی خودمراقبتی اورم طی سه جلسه 20 تا 30 دقیقه ای بر اساس نیازهای خودمراقبتی به صورت منحصر به فرد اجرا شد. واکنش های هیجانی طی دو مرحله شامل قبل از آموزش و یک ماه بعد از پایان جلسه آموزشی سنجیده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS  نسخه 22 تحلیل شدند.

    یافته ها

    قبل از مداخله، میانگین نمره اضطراب، 06/18 با انحراف معیار 49/5 بود که پس از مداخله، به 26/11 با انحراف معیار 49/3 کاهش یافت (0001/0P≤). میانگین نمره افسردگی شرکت کنندگان پس از مداخله نسبت به قبل از مداخله به طور معناداری کاهش پیدا کرد (78/10 با انحراف معیار 91/3 در مقابل 28/16 با انحراف معیار 96/5) (0001/0P≤). قبل از مداخله، میانگین نمره استرس، 58/23 با انحراف معیار 17/6 بود که پس از مداخله، به 51/15 با انحراف معیار 18/48 کاهش یافت (0001/0P≤).

    نتیجه گیری

    به کارگیری مدل آموزش مراقبت از خود اورم می تواند در کاهش شدت واکنش های هیجانی بیماران دارای دفیبریلاتور داخل قلبی موثر باشد. پرستاران می توانند با اجرای این مدل و بررسی نیازهای آموزشی بیماران در کاهش شدت واکنش های هیجانی نقش داشته باشند.

    کلیدواژگان: آموزش، مدل مراقبت از خود اورم، واکنش های هیجانی، دفیبریلاتور داخل قلبی
  • محمد اورکی، مسعود جان بزرگی، احمد علی پور، فاطمه نیکویی* صفحات 12-22
    هدف

    این مطالعه با هدف تعیین تاثیر توانبخشی شناختی رفتاری مبتنی برآموزش ایمن سازی در برابر استرس بر اضطراب، استرس و افسردگی در بیماران تحت جراحی بای پس عروق کرونر انجام شد.

    زمینه

    استرس، اضطراب و افسردگی که در بروز اختلالات کرونری نقش مهمی دارند بعد از جراحی بای پس عروق کرونر نیز مانعی برای بهبودی فرد محسوب می شوند. به نظر می رسد آماده کردن بیمار درباره روش های مقابله ای صحیح با استرس در جلوگیری از عود مجدد مفید باشد.

    روش کار

    این پژوهش از نوع نیمه تجربی با گروه کنترل و طرح پیش آزمون-پس آزمون بود. جامعه آماری این پژوهش شامل افرادی بود که برای عمل جراحی بای پس عروق کرونر به مرکز بازتوانی بیمارستان قلب تهران مراجعه کردند. تعداد 30 نفر از این افراد به روش مستمر انتخاب و به صورت تصادفی ساده در یکی از دو گروه آزمون یا کنترل قرار گرفتند. ابزار این پژوهش مقیاس افسردگی، اضطراب و استرسDASS-21  بود که قبل از انجام مداخله و نیز در پایان جلسه دهم توسط نمونه های هر دو گروه تکمیل شد. گروه آزمون طی 10 جلسه 90 دقیقه ای تحت آموزش ایمن سازی در برابر استرس مایکنبام قرار گرفت. برای گزارش داده ها از آمار توصیفی و استنباطی در نرم افزار  SPSS استفاده شد.

    یافته ها

    آموزش ایمن سازی در برابر استرس به طور معناداری نمرات اضطراب (39/0 F=؛0001/0P≤)، استرس (35/0 F=؛0001/0P≤) و افسردگی (68/0 F=؛0001/0P≤) گروه آزمون را در مقایسه با گروه کنترل به طور مطلوب تغییر داد (24/36 F=؛0001/0P≤).

    نتیجه گیری

    آموزش ایمن سازی در برابر استرس نقش مهمی در کاهش هیجانات منفی (اضطراب، استرس و افسردگی) در بیماران تحت جراحی بای پس عروق کرونر دارد و انجام مداخلات مبتنی بر نتایج این پژوهش برای این دسته از افراد توصیه می شود.

    کلیدواژگان: استرس، افسردگی، اضطراب، جراحی بای پس عروق کرونر، ایمن سازی در برابر استرس
  • شیوا خالق پرست، صادق حیدرپور دستگردی*، محمود ثالثی، ضیا توتونچی، مریم کریمیان کاکلکی صفحات 24-29
    هدف

    این مطالعه با هدف بررسی تاثیر آموزش همتایان به مراقبین خانوادگی بر اضطراب مراقبین و بیماران تحت عمل جراحی بای پس عروق کرونر انجام شد.

    زمینه

    بیماران تحت عمل جراحی بای پس عروق کرونر اضطراب متوسط رو به بالایی را تجربه می کنند که این اضطراب در میان همراهان این بیماران نیز گزارش شده است. مطالعات نشان داده است که آموزش به بیماران و همراهان آنها در موارد بسیاری منجر به کاهش اضطراب آنها گردیده است. موضوع آموزش و انجام تحقیقات در زمینه تاثیر همتایان در پیشبرد اهداف درمانی مراقبتی اهمیت زیادی دارد.

    روش کار

    این پژوهش کارآزمایی بالینی تصادفی شده در سال 1397 در بخش های جراحی مرکز آموزشی تحقیقاتی درمانی قلب و عروق شهید رجایی انجام شد. در این پژوهش، 60 مراقب خانوادگی و دایمی بیماران تحت عمل جراحی بای پس عروق کرونر در زمان ترخیص از بخش مراقبت ویژه و ورود به بخش جراحی وارد مطالعه شدند. گمارش افراد در دو گروه به روش تصادفی انجام شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و فرم”اضطراب حالت و صفت“اشپیل برگر بود. در ابتدا، همراهان بیماران که به عنوان همتا انتخاب شده بودند توسط پژوهشگر در سه مرحله آموزش دیدند. قبل از ملاقات همراهان بیماران (مراقبین خانوادگی) با بیمارشان، اضطراب بیماران و همراهانشان در هر دو گروه سنجیده شد. پس از آن، همراهان بیماران در گروه کنترل آموزش های معمول را دریافت نمودند و همراهان بیماران در گروه آزمون توسط همتایان شان در دو جلسه، آموزش همتامحور دریافت کردند. در مرحله سوم، اضطراب بیماران و همراهان آنها در هر دو گروه در روزهای دوم و پنجم اندازه گیری شدداده های گردآوری شده در نرم افزار SPSS نسخه 20 تحلیل شدند.

    یافته ها

    قبل از انجام مداخله، میانگین نمره اضطراب گروه آزمون و کنترل، هم در بیماران و هم در همراهان تفاوت معنادار آماری نداشتند و میانگین نمره اضطراب هر دو گروه متوسط به بالا بود. پس از انجام آموزش، میانگین نمره اضطراب گروه آزمون در مقایسه با گروه کنترل به طور معناداری کمتر بود (0001/0P≤). همچنین، در روزهای دوم و پنجم پس از مداخله، تفاوت معناداری بین گروه آزمون و کنترل از نظر میانگین نمره اضطراب همراهان و بیماران وجود داشت (0001/0P≤).

    نتیجه گیری

    به نظر می رسد آموزش همتامحور پس از ترخیص از بخش مراقبت ویژه موجب کاهش اضطراب در همراهان و بیماران می شود. پیشنهاد می گردد از آموزش همتایان به عنوان آموزش موثر و کم هزینه برای کاهش اضطراب بیمار و همراه استفاده گردد.

    کلیدواژگان: آموزش همتا، مراقبین خانوادگی، اضطراب، جراحی بای پس عروق کرونر
  • الناز یزدان پرست، ملیحه داودی*، مرضیه صفوی نژاد، حسن قربانی، سحر ندیمی، بهاره رضوانی دهاقانی صفحات 30-38
    هدف

    این پژوهش با هدف سنجش تاثیر به کارگیری راهبرد آموزشی بازخوردمحور بر درک از بیماری، آگاهی تغذیه ای و تبعیت از رژیم غذایی در مبتلایان به پرفشاری خون خون انجام شد.

    زمینه

    به دلیل مزمن بودن بیماری پرفشاری خون و اهمیت تغذیه در کنترل آن، نقش کلیدی درک از بیماری و آگاهی در تبعیت از رژیم تغذیه ای و کنترل بیماری دارای اهمیت است.

    روش کار

    تحقیق حاضر یک مطالعه نیمه تجربی دو گروهی همراه با پیش آزمون-پس آزمون است. براساس نمونه گیری و تخصیص تصادفی دو مرکز بهداشتی درمانی شهر فردوس (به عنوان مکان های حضور افراد گروه آزمون و کنترل) انتخاب گردید. با استفاده از روش تصادفی ساده، از میان بیماران دارای پرونده پرفشاری خون، تعداد 35 نفر در هر گروه آزمون و مداخله وارد شدند. این افراد پس از اعلام موافقت و براساس معیار ورود وارد مطالعه گردیدند. قبل و بعد از مداخله، ادراکات بیماری، آگاهی تغذیه ای و وضعیت تبعیت از رژیم غذایی بیماران توسط پرسشنامه خودگزارش دهی اندازه گیری و بین دو گروه مقایسه شد.

    یافته ها

    پس از مداخله، میانگین نمره آگاهی تغذیه ای گروه آزمون و کنترل به ترتیب، 17/48 با انحراف معیار 21/5 و 16/41 با انحراف معیار 51/0 بود که از نظر آماری، تفاوت معنی دار داشتند (56/9 t=؛0001/0P≤). پس از مداخله، میانگین نمره درک از بیماری در گروه آزمون و کنترل به ترتیب، 75/9 با انحراف معیار 81/1 و 72/7 با انحراف معیار 60/1 بود که از نظر آماری، تفاوت معنی دار داشتند (15/4 t=؛0001/0P≤). پس از مداخله، میانگین نمره تبعیت از رژیم درمانی در گروه آزمون و کنترل به ترتیب، 55/17 با انحراف معیار 17/4 و 88/16 با انحراف معیار 62/3 بود که این تفاوت از نظر آماری معنی دار نبود.

    نتیجه گیری

    با توجه به تاثیر مثبت روش آموزشی بازخوردمحور و نقش ویژه پرستاران در آموزش به بیمار، توجه به این روش آموزشی امری ضروری به نظر می آید. استفاده از این روش آموزشی به عنوان بخشی از مراقبت به منظور کاهش مشکلات بالینی بیماران پیشنهاد می گردد.

    کلیدواژگان: روش آموزشی بازخوردمحور، پرفشاری خون، درک از بیماری، آگاهی تغذیه ای، تبعیت از رژیم غذایی
  • فرزانه صدیقی، معصومه برخورداری*، خدیجه نصیریانی، حسین فلاح زاده صفحات 40-49
    هدف

    این پژوهش با هدف بررسی تاثیر زاویه تخت بر درد پشت، احتباس ادراری و عوارض عروقی (هماتوم و خونریزی) پس از آنژیوگرافی عروق کرونر انجام شد.

    زمینه

    برای کاهش شدت کمردرد و اختلال ادراری بعد از آنژیوگرافی از روش هایی مانند تغییر وضعیت بدن، تغییر زاویه تخت و خروج زودهنگام بیمار از تخت استفاده شده است، اما هنوز در مورد زاویه مناسب تخت اختلاف نظر وجود دارد؛ زاویه ای که ضمن تامین راحتی بیمار، عوارض قلب عروقی را کاهش دهد.

    روش کار

    این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی بود که در بخش های قلب و آنژیوگرافی بیمارستان شهید صدوقی یزد در سال 1397 انجام شد. تعداد 120 بیمار کاندید آنژیوگرافی، با استفاده از جدول اعداد تصادفی در دو گروه کنترل و آزمون قرار گرفتند. برای گروه کنترل، زاویه تخت، صفر درجه و برای گروه آزمون، زاویه تخت 30 درجه از بدو ورود تا 4 ساعت بعد از آنژیوگرافی تنظیم شد. ابزار گردآوری داده ها  شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و بالینی، مقیاس عددی اندازه گیری شدت درد، فرم ثبت هماتوم و خونریزی و فرم مشاهده و ثبت احتباس ادراری بود. تحلیل داده ها در نرم افزار SPSS ویرایش 20 با استفاده از آمار توصیفی و  استنباطی انجام شد.

    یافته ها

    دو گروه از نظر شاخص های دموگرافیک اختلاف آماری معنی دار نداشتند. میانگین نمره درد پشت در گروه آزمون، بلافاصله و چهار ساعت بعد از آنژیوگرافی به ترتیب 166/0 با انحراف معیار 767/0 و 216/0 با انحراف معیار 55/0 و کمتر از گروه کنترل بود؛ این مقادیر در گروه کنترل به ترتیب، 233/0  با انحراف معیار 615/0 و 433/0 با انحراف معیار 977/0 بود، ولی این تفاوت از نظر آماری معنی دار نبود. همچنین، تفاوت آماری معنی داری بین دو گروه، از نظر احتباس ادراری بلافاصله و 2 ساعت بعد از آنژیوگرافی وجود نداشت. از نظر بروز عوارض عروقی (هماتوم و خونریزی) نیز بین دو گروه آزمون و کنترل تفاوت معنی داری مشاهده نشد.

    نتیجه گیری

    نتایج این مطالعه شواهدی مبنی بر اینکه تاثیر تنظیم زاویه تخت به میزان 30 درجه بر شدت درد، بروز احتباس ادراری و همچنین، میزان بروز عوارض عروقی نسبت به زاویه صفر درجه متفاوت است نشان نداد. توصیه می شود بعد از آنژیوگرافی، زاویه تخت بر اساس راحتی و ترجیح بیمار در وضعیت صفر یا 30 درجه قرار گیرد.

    کلیدواژگان: آنژیوگرافی، درد پشت، احتباس ادراری، عوارض عروقی، زاویه تخت
  • شیرین شیخی، نرگس صادقی* صفحات 50-57

    هدف. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط استرس شغلی پرستاران بخش مراقبت ویژه با اضطراب کودکان آنها در بیمارستان شهید رحیمی شهرستان خرم آباد انجام شده است. زمینه. تعارض کار خانواده منبع استرسی است که بیشتر افراد به ویژه پرستاران آن را تجربه می‌کنند و پیامدهای آن می‌تواند اعضای خانواده را نیز تحت تاثیر قرار دهد. روش کار. مطالعه‌ حاضر یک مطالعه‌ توصیفی همبستگی از نوع مقطعی است که جامعه آماری آن را کلیه‌ پرستاران شاغل در بخش های مراقبت ویژه بیمارستان‌ شهید رحیمی شهرستان خرم آباد در نیمه اول سال 1396 تشکیل دادند. تعداد 150 پرستار از طریق سرشماری و بر اساس معیارهای ورود وارد مطالعه شدند. برای جمع آوری داده‌ها از سه پرسشنامه‌ مشخصات دموگرافیک پرستاران، اضطراب کودکان اسپنس نسخه والدین و پرسشنامه‌ استرس شغلی پرستاری تافت گری و اندرسون استفاده گردید. داده‌ها در نرم‌ افزار SPSS نسخه 19 با استفاده از آزمون های آماری اسمیرنوف کولموگروف، تی مستقل, همبستگی پیرسون، اسپیرمن و رگرسیون تحلیل شدند. یافته ها. میانگین نمره استرس شغلی پرستاران، 75/61 با انحراف معیار 14/98 و میانگین نمره اضطراب کودکان آنها 77/04 با انحراف معیار 11/14 بود. آزمون ضریب همبستگی پیرسون نشان داد بین استرس شغلی والدین پرستار در بخش مراقبت ویژه و اضطراب کودکان آنها همبستگی مثبت و معنی دار وجود دارد (0/214 r=؛0/008P=). نتیجه گیری. با افزایش استرس شغلی پرستاران بخش مراقبت ویژه اضطراب کودکان آنها افزایش می یابد. پیشنهاد می شود زمینه برای کاهش استرس شغلی پرستاران فراهم گردد.

    کلیدواژگان: پرستار بخش مراقبت ویژه، استرس شغلی، اضطراب کودک
  • رویا خرمی استخری، معصومه ذاکری مقدم * صفحات 58-67
    هدف

    پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل تاثیرگذار بر پیامدهای نارسایی قلبی در این بیماران صورت گرفت.

    زمینه

    نارسایی قلبی یک سندرم بالینی پیچیده است که به دلیل ایجاد مشکلات عملکردی و ساختاری در قلب و شیوع زیاد و بار مالی همراه آن، به عنوان یک مشکل سلامت عمومی مطرح می شود. میزان مرگ و عوارض جدی ناشی از بیماری رو به افزایش است. کاهش کیفیت زندگی و بستری شدن های مکرر ازجمله این عوارض هستند.

    روش کار

    در این مطالعه مروری، جست و جوی جامعی در پایگاه های داده های علمی و موتورهای جست و جو نظیر Science Direct، Ovid، PubMed،Google Scholar ، و Medline با کلید واژه های نارسایی قلبی، آموزش بر اساس شاخص سواد سلامت، خودمراقبتی، دانش نارسایی قلبی، بستری مجدد، پیامدهای نارسایی قلبی و حمایت خانواده به دو زبان فارسی و انگلیسی بین سال های 2003 تا 2018 انجام و مطالعات مرتبط وارد مطالعه شدند.

    یافته ها

    نارسایی قلبی با مشکلات فراوانی همراه است و عوامل متعددی روی بیمار تاثیر دارد. با تمرکز بر مطالعات انجام شده پیشین، از عوامل موثر بر پیامدهای نارسایی قلبی می توان به سواد سلامت بیمار، خودمراقبتی، دانش نارسایی قلبی و حمایت خانواده بیماران اشاره کرد. آموزش بیماران مبتلا نیز بر پیامدهای بیماری و بستری شدن مکرر بیماران تاثیرگذار بوده است.

    نتیجه گیری

    آموزش بر اساس شاخص سواد سلامت بر روی پیامدهای نارسایی قلبی تاثیر دارد.

    کلیدواژگان: نارسایی قلبی، پیامدهای نارسایی قلبی، عوامل موثر
  • محمد جوادی نژاد، معصومه ذاکری مقدم *، سمانه احمدی، مریم طهماسوند، خاطره سیلانی صفحات 68-75
    هدف

    این مطالعه مروری با هدف بررسی تاثیر زمان ثبت نوار قلب بیمار دچار درد قفسه سینه در هنگام مراجعه به بخش اورژانس بر عوارض و بروز مرگ انجام شد.

    زمینه

    درد قفسه سینه دومین عامل شایع مراجعه به بخش اورژانس است. انجمن قلب امریکا پیشنهاد می کند برای بیمارانی که با ناراحتی یا درد در قفسه سینه به بخش اورژانس مراجعه می کنند باید یک نوار قلب در عرض حداکثر 10 ده دقیقه پس از مراجعه آنها ثبت شود. این به عنوان خط اول تست های تشخیصی برای تشخیص سکته قلبی در نظر گرفته شده است.

    روش کار

    در این مطالعه مروری روایتی برای جمع آوری داده ها از پایگاه های داده ای علمی و موتورهای جست و جو نظیر SID، Scopus، PubMed،Google Scholar ، و Web of Science برای یافتن متون منتشرشده از ابتدای سال 2000 تا سال 2018 استفاده شد. کلیدواژه های جست و جو شامل door to ECG،chest pain، emergency unit و triage بودند. مقالاتی که جهت مرور انتخاب شدند از نوع مداخله ای یا توصیفی، به زبان فارسی یا انگلیسی، و دارای متن کامل قابل دسترس بودند. معیار انتخاب مقالات، تشابه موضوعی با عنوان مورد مرور، مربوط به زمان ورود تا ثبت اولین نوار قلب در تریاژ و ارزش آن در تشخیص و درمان زودهنگام اختلالات کرونری قلب بودند.

    یافته ها

    در مجموع 20 مقاله یافت شد که پس از حذف مقالات فاقد معیارهای ورود، 11 مقاله مرتبط با موضوع در مرور باقی ماند. پیامد های مهم تریاژ به موقع، زمان مناسب برای ثبت نوار قلب و موانع دسترسی و پیشنهادات جهت سریع تر شدن رویه توسط سیستم، به ویژه نقش پرستاران مرور شد.

    نتیجه گیری

    کاهش زمان تریاژ و کوتاه کردن زمان ثبت نوار قلب و نقش پرستار در موارد یاد شده با کاهش عوارض و کاهش موارد مرگ بیماران قلبی همراه است.

    کلیدواژگان: نوار قلب، تریاژ، بخش اورژانس، درد قفسه سینه
|
  • Shiva Eslamiankoupaie, Samaneh Parchebafieh*, Mohammad Sahebalzamani, Shabnam Madadi Pages 6-11
    Aim

    The purpose of this study was to examine the effect of education based on Orem’s self-care model on emotional reactions in people with Implantable Cardioverter Defibrillator (ICD).

    Background

    ICD shock is unpredictable and associated with physical pain. After receiving shock, some patients find serious psychological problems such as anxiety, depression and stress. According to Orem, learning self-care activities can help a person to maintain health and well-being and increase the ability to adapt to illness.

    Method

    In this quasi-experimental study, 60 people with ICD who were admitted to Shahid Rajaie Cardiovascular Medical and Research Center in Tehran, were recruited. The data collection tool was a demographic form and DASS-21 questionnaire. The educational program based on Orem’s self-care model was performed in 3 sessions of 20-30 minutes based on individual self-care needs of the participants. Emotional responses were measured in two stages, before and one month after the end of intervention. Data were analyzed using SPSS software version 22.

    Findings

    Before intervention, the mean score for anxiety was 18.06±5.49 that decreased after intervention (11.26±3.49) (p≤0.0001). The mean score of depression was significantly decreased after intervention (10.78±3.91 against 16.28±5.96; (p≤0.0001). Before intervention, the mean score for stress was 23.58±6.17 that decreased after intervention (15.51±4.18) (p≤0.0001).

    Conclusion

    Application of Orem’s self-care model can be effective in reducing the intensity of emotional reactions in people with ICD. Nurses can play a role in reducing emotional reactions by implementing this model and assessing educational needs of patients.

    Keywords: Education, Orem’s self-care model, Emotional reactions, Implantable Cardioverter Defibrillator
  • Mohammad Oraki, Masud Janbozorgi, Ahmad Alipor, Fateme Nequee* Pages 12-22
    Aim

    This study was conducted to determine the effect of cognitive-behavioral rehabilitation based on stress immunization training on anxiety, stress and depression in patients with coronary artery bypass graft surgery.

    Background

    Stress, anxiety and depression that play an important role in coronary artery disorders, are being considered as a hindrance to recovery after CABG. Providing the patient with correct coping strategies with stress seems to be helpful in preventing the recurrence.

    Method

    The study was a quasi-experimental with control group with pretest-posttest design. The statistical population of this study included patients who had coronary artery bypass graft surgery and referred to the Rehabilitation center of Tehran Heart Hospital, Tehran, Iran. Thirty subjects were selected by continuous sampling method and randomly assigned into experimental and control group. The instruments for data collection were “Depression, Anxiety and Stress Scale” (DASS-21), which completed before and after the intervention. The experimental group was exposed to stress immunization training in 10 sessions of 90 minutes. To analyze the data, multivariate covariance analysis, and one-variable covariance analysis were used in SPSS software.

    Findings

    Stress immunization training significantly influenced the anxiety (p≤0.0001; F=0.39), stress (p≤0.0001; F=0.35), and depression (p≤0.0001; F=0.68) scores of the experimental group compared to the control group.

    Conclusion

    Stress immunization training plays an important role in reducing negative emotions (anxiety, stress and depression) in patients with coronary artery bypass graft surgery. It is recommended to use this intervention for patients undergoing CABG.

    Keywords: Stress immunization training, Depression, Anxiety, Stress, Coronary artery bypass graft surgery
  • Shiva Khaleghparast, Sadegh Heydarpoor*, Mahmud Salesi, Mohamadziae Totonchi Pages 24-29
    Aim

    The purpose of this study was to examine the effect of peer education on the anxiety - of post Coronary Artery Bypass Graft patients and caregivers

    Background

    Patients undergoing coronary artery bypass surgery experience moderate to high anxiety, which has also been reported among their family members. Studies have shown that educating patients and their family caregivers has in many cases reduced their anxiety. Peer education and research on the effect of peers is of great importance in promoting therapeutic and caring goals.

    Method

    This randomized clinical trial study was performed in year 2018 in surgery wards of Rajaee Cardiovascular Medical and Research center. In this study, 60 family caregivers of patients undergoing coronary artery bypass graft surgery and their respective patients were recruited at the time of discharge from intensive care unit and entering into the surgical ward. The subjects were randomly assigned to experimental and control group. Data collection tools included demographic information questionnaire and Spielberger's "State and trait anxiety" form. Initially, patients' family caregivers who were selected as peers were trained by the researcher in three stages. Before visiting the patients by family caregivers, their anxiety and also, patients' anxiety was measured in both groups. Thereafter, the patients’ family caregivers in the control group received routine training, and the patients' family caregivers in the experimental group received peer training in two sessions by their peers. In the third step, the anxiety of patients and their family caregivers in both groups were measured on the second and fifth days after intervention. The data were analyzed in SPSS 20 software.

    Findings

    Before intervention, the mean scores of anxiety in the experimental and control groups were not statistically different in both patients and their family caregivers, and the mean anxiety scores in both groups were moderate to high. After intervention, the mean score of anxiety in the experimental group was significantly lower than the control group (P≤0.0001). Also, in the second and fifth days after the intervention, there was a significant difference between the experimental and control groups in the mean score of anxiety of the patients and their family caregivers (P≤0.0001).

    Conclusion

    Peer education seems to reduce anxiety in patients and their family caregivers after discharge from ICU. It is suggested that peer education be used as effective and low cost education to reduce patient and family caregiver anxiety.

    Keywords: Peer education, Family caregivers, Anxiety, Coronary artery bypass Graft surgery
  • Elnaz Yazdanparast, Malihe Davoudi*, Marziye Safavinejad, Hasan Ghorbani, Sahar Nadimi, Bahare Rezvani Dehaghani Pages 30-38
    Aim

    The aim of this study was to examine the effect of teach back learning strategy on illness perception, nutritional knowledge and dietary adherence in people with hypertension.
    Background. Because of the chronicity of hypertension and the importance of nutrition in hypertension control, illness perception and nutritional knowledge play an important role in adherence to nutritional regimen and disease control.

    Method

    The present study is a quasi-experimental study control group and pretest-posttest design. Based on random sampling, two health care centers in Ferdows were selected as the place for experimental and control group. Using a simple randomized method, of patients with hypertension, 35 individuals were recruited for each group. These people entered the study based on inclusion criteria and after that they signed the consent form. Before and after the intervention, illness perception, nutritional knowledge and dietary adherence were measured by self-report questionnaire and compared between the groups.

    Findings

    After intervention, the mean score of nutritional knowledge in experimental and control group was 48.17±5.21 and 41.16±0.51, respectively, and a statically significant difference was found between groups in terms of nutritional knowledge (P≤0.0001; t=9.56). After intervention, the mean score of illness perception in experimental and control group was 9.75±1.81 and 7.72±1.60, respectively, and there was a statically significant difference between groups in terms of illness perception (P≤0.0001; t=4.15). But no statically significant difference was found between experimental and control group in terms of dietary adherence (17.55±4.17 against 16.88±3.62).

    Conclusion

    Given the positive effects of teach back method and the special role of nurses in patient education, attention to this teaching method seems necessary. The use of this method of training is suggested as part of care process to reduce patients' clinical problems.

    Keywords: Teach back method, Hypertension, Illness perception, Nutritional knowledge, Dietary adherence
  • Farzane Sedighi, Maasoumeh Barkhordari Sharifabad*, Khadijeh Nasiriani, Hossein Fallahzadeh Pages 40-49
    Aim

    The purpose of this study was to examine the effect of bed angle on back pain, urinary retention and vascular complications after coronary angiography.

    Background

    To minimize the severity of low back pain and urine retention after angiography, modalities such as changing position, changing bed angle, and early out of bed have been used, but there is still controversy about the appropriate bed angle that reduces cardiovascular complications and at the same time provides patient comfort.

    Method

    This study was a randomized clinical trial conducted on 120 patients after angiography in cardiology and angiography wards of Shahid Sadoughi Hospital, Yazd, Iran, in 2018. A total of 120 patients who were candidates for angiography were randomly divided into control and experimental group. After angiography, for the control group, the bed angle was zero, and for the experimental group, the bed angle was set at 30 degrees, from entry to the ward for 4 hours. Data collection tools included demographic and clinical information questionnaire, numerical scale for measuring severity of pain, hematoma and hemorrhage recording form and urinary retention observation and recording form. Data analysis was performed in SPSS Version 20 using descriptive and inferential statistics.

    Findings

    The mean score of back pain in the experimental group, immediately and four hours after angiography was 0.166±0.767 and 0.216±55.0, respectively, which was lower than that of control group (0.233±0.615 and 0.433±0.927, respectively), but the difference was not statistically significant. Also, there was no statistically significant difference between groups in terms of urinary retention, immediately and 2 hours after angiography. There was no statistically significant difference between groups in terms of vascular complications (hematoma and hemorrhage).

    Conclusion

    The results of this study did not show any evidence that 30 degrees bed angle adjustment have any different effect on pain severity, urinary retention, and vascular complications of the zero degree bed angle. It is recommended that after angiography, the angle of the bed be set to zero or 30 degrees according to the patient's comfort and preference.

    Keywords: Angiography, Back pain, Urinary retention, Vascular complications, Bed angle
  • Shirin Sheikhi, Narges Sadeghi* Pages 50-57
    Aim

    The aim of this study was to determine the relationship between critical care nurses’ occupational stress and their child anxiety in Shahid Rahimi Hospital in Khoramabad City, Iran, in 2017. Background. Work-family conflict is the source of stress that most people, especially nurses experience and its consequences can also affect family members.

    Method

    This study is a cross-sectional analytical study in which all critical care nurses (n=150) in Shahid Rahimi Hospital in Khoramabad City, Iran, were recruited using census sampling method and based on inclusion criteria. To collect data, a demographic form, Spence Children’s Anxiety Scale (SCAS)-Parent Version, and Nurses Stress Scale were used. Data analysis was conducted SPSS 19 using descriptive and inferential statistics.

    Findings

    The average scores of nurses’ stress and child anxiety were 75.61±14.98 and 77.04±11.14, respectively. Pearson Correlation Coefficient showed the relationship between critical care nurses job stress and child anxiety (p=0.008, r=0.214).

    Conclusion

    Critical care nurses' job stress increases the anxiety of their children. Therefore, providing some programs for reducing nurses’ job stress is recommended.

    Keywords: Critical care nurse, Occupational stress, Child anxiety
  • Roya Khorrami Estakhri, Masoumeh Zakeri Moghaddam * Pages 58-67
    Aim

    The aim of this study was to identify the factors affecting the outcomes in people with heart failure.

    Background

    Heart failure is a complex clinical syndrome. Due to functional and structural problems occurs in the heart failure and its high prevalence and associated financial burden, it is considered a public health problem. Mortality rate and serious complications from the disease are on the rise. Decreased quality of life and frequent hospitalizations are among these complications.

    Method

    In this review study, a comprehensive search on scientific databases and search engines such as Science Direct, Ovid, PubMed, Google Scholar, Medline was conducted with the keywords heart failure, education, health literacy education, heart failure knowledge, self care, readmission, family support and heart failure outcomes for papers published between 2003 to 2018.

    Findings

    Heart failure is associated with many problems and several factors affect the patient. Focusing on previous studies on factors influencing the outcomes of heart failure, we can refer to patient health literacy, self-care, heart failure knowledge and patient family support. Education of affected patients has also influenced the outcomes of the disease and frequent hospitalization of patients.

    Conclusion

    Patient education based on health literacy has effect on heart failure outcomes.

    Keywords: Heart failure, Outcomes of heart failure, Effective factors
  • Mohammad Javadinejad, Masoumeh Zakeri Moghaddam *, Samaneh Ahmadi, Maryam Tahmasvand, Khatereh Seylani Pages 68-75
    Aim

    This review study aims to investigate the impact of reducing Door-to-ECG (DTE) time on on morbidity and mortality of patients with chest pain referred to emergency department.

    Background

    Chest pain is the second most common reason for referral to an emergency unit. According to American Heart Association, all patients with chest pain presenting to the emergency ward should be approached with an ECG within 10 minutes of entrance to the emergency department. This is considered as the first line of diagnostic tests for myocardial infarction.

    Method

    In this narrative review study, several databases and search engines including SID, Pub Med, Google Scholar, Web of Science and Scopus were used to find the articles published between 2000 and 2018. The keywords used to search articles were “Door to ECG”, “chest pain”, “emergency unit” and “triage”. The articles selected for review were interventional or descriptive in terms of design, in Persian or English, with available full text. The criterion for selecting articles was the similarity of the their subject with the search keywords including Door to ECG (DTE) time and triage and their value in the early diagnosis and treatment of coronary disorders.

    Findings

    A total of 20 articles were found. After removing the articles that didn’t meet the inclusion criteria, 11 articles related to the subject of the study remained in review. The significant outcomes of timely triage, appropriate time to perform ECG, barriers to access and suggestions for faster treatment by the system especially the role of nurses, were investigated.

    Conclusion

    The reduction of triage time and Door to ECG (DTE) time as well as the role of the nurse in those cases are associated with a reduction in the morbidity and mortality of cardiac patients.

    Keywords: Electrocardiography, Emergency unit, Triage, Chest pain