فهرست مطالب

  • سال هشتم شماره 2 (بهار و تابستان 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/06/01
  • تعداد عناوین: 11
|
  • علی طالبی، مهین ناز میردهقان*، سپیده عبدالکریمی، قاسم درزی صفحات 1-20

    پژوهش حاضر، استعاره های شیئی را از جزء بیست و ششم (ابتدای سوره احقاف) تا جزء سی ام قرآن مجید تحلیل کرده است. هدف اصلی پژوهش، تعیین مهم ترین حوزه های مقصد در استعاره های مفهومی شیءبنیاد و تبیین شناختی آنها همراه با تعیین بسامد وقوع آنهاست. دسته بندی مفاهیم استعاری در چهار حوزه روابط انسان با خدا، خودش، طبیعت و دیگر انسان ها صورت می گیرد. احتساب «شیء» در زمره «طرحواره انگاره ای» مجزا براساس دیدگاه سانتیبانز[1] (2002) است که مبنای تحلیل طرحواره های انگاره ای در پژوهش کنونی نیز هست. بر پایه تقسیم بندی چهارگانه فوق، مفاهیم مقصد مربوط به هر نوع رابطه، کانون استعاری و بسامد وقوع آنها در بافت سوره / آیه مشخص و بررسی شده اند. طرحواره های شیئی در به وجود آمدن استعاره ساختار رویداد در قرآن نقش مستقیم و بنیادی دارند. سببیت، حالت ها و رویدادهای متحرک سه جنبه پرکاربرد در استعاره ساختار رویداد در قرآن اند و طرحواره انگاره ای شیء نقش اصلی را در مفهوم سازی این سه جنبه استعاری دارد. در این بررسی تعداد 17 مفهوم مقصد با مجموع فراوانی 34 مورد به دست آمد و تحلیل شد. عذاب، آیه، رخداد قیامت، شر، اعمال، آرامش و زمان مفاهیم پرکاربرد در 5 جزء آخر قرآن کریم اند که با طرحواره شیئی مفهوم سازی استعاری شده اند. [1] Santibáñez

    کلیدواژگان: طرحواره انگاره ای شیء، استعاره مفهومی، ساختار رویداد، استعاره یکپارچه، مفهوم سطح پایه، کانون استعاری
  • احمد پاشازانوس*، معصومه رحیمی صفحات 21-36

    تحلیل گفتمان انتقادی به عنوان رویکردی جدید از تحلیل گفتمان، روشی است که در کشف جهان‏بینی گفته‏ پرداز اهمیت بالایی دارد. تئون ون دایک از نظریه‏ پردازان برجسته‏ ی حوزه‏ ی تحلیل گفتمان انتقادی با تاکید بر این نکته که جهان‏بینی گفته‏ پرداز (ایدئولوژی) قابلیت بازنمایی در زبان را دارد؛ تئوری مربع ایدئولوژیک را بیان می‏کند. اصطلاح مربع ایدئولوژیک که از چهار ضلع تاکید بر ویژگی مثبت خود یا خودی ها، تاکید بر ویژگی منفی دیگران، کمرنگ جلوه دادن ویژگی‏های منفی خود یا خودی ها و کمرنگ جلوه دادن ویژگی مثبت دیگران تشکیل شده؛ ویژگی‏های متضاد گفتمان‏ها را نمایان و وجود قطب ‏بندی در جوامع را نیز توجیه می‏کند. در این مقاله، نگارنده با روش توصیفی-تحلیلی بر آن است تا گفتگوی جریان یافته بین حضرت موسی و فرعون را که نمونه ای از داده ‏های قرآنی است، بر مبنای مربع ایدئولوژیک ون دایک تحلیل و بررسی کند تا ضمن کشف چگونگی بازنمود ایدئولوژی طرفین گفتگو در بافت درونی و بیرونی متن و شناخت عمیقتر لایه‏ های متن، قابلیت آزمون این نظریه در متن قرآنی را محک بزند. نتایج بررسی حاکی تحلیل گفتمان انتقادی، رویکردی جدید از تحلیل گفتمان، در کشف جهان بینی گفته پرداز اهمیت زیادی دارد. تئون ون دایک از نظریه پردازان برجسته حوزه تحلیل گفتمان انتقادی، با تاکید بر این نکته که جهان بینی گفته پرداز (ایدئولوژی) قابلیت بازنمایی در زبان را دارد، نظریه مربع ایدئولوژیک را بیان می کند. اصطلاح مربع ایدئولوژیک از چهار ضلع تاکید بر ویژگی مثبت خود یا خودی ها، تاکید بر ویژگی منفی دیگران، کمرنگ جلوه دادن ویژگی های منفی خود یا خودی ها و کمرنگ جلوه دادن ویژگی مثبت دیگران تشکیل شده است. مربع ایدئولوژیک ویژگی های متضاد گفتمان ها را نمایان و وجود قطب بندی در جوامع را نیز توجیه می کند. گفتگوی جریان یافته بین حضرت موسی و فرعون، تجلی ماکتی از داده های قرآنی است. در این مقاله، نگارنده با روش توصیفی تحلیلی بر آن است این گفتگو را بر مبنای مربع ایدئولوژیک ون دایک، تحلیل و بررسی کند تا ضمن کشف چگونگی بازنمود ایدئولوژی طرفین گفتگو در بافت درونی و بیرونی متن و شناخت عمیق تر لایه های متن، قابلیت آزمون این نظریه در متن قرآنی محک زده شود. نتایج بررسی نشان دادند گفتمان فرعون با کاربست صورت های مختلف زبانی، سعی در سیاه نمایی و مخدوش سازی آن دیگری - موسی - دارد؛ برخلاف موسی که گفتمانی بر پایه تقویت من ارائه می دهد. از آن است که گفتمان فرعون با کاربست صورت‏های مختلف زبانی سعی در سیاه‏ نمایی و مخدوش‏ سازی آن دیگری-موسی- دارد. بر خلاف موسی که گفتمانی بر پایه‏ ی تقویت من ارائه می‏دهد.

    کلیدواژگان: تحلیل گفتمان انتقادی، مربع ایدئولوژیک ون دایک، متن قرآن، موسی و فرعون
  • حدیث کرمانی، عامر قیطوری*، کورش صابری صفحات 37-52
    دستور نقش گرایی هلیدی بر اهمیت نقش و معنا تاکید می ورزد و زبان را با توجه به نقش آن در تعاملات اجتماعی بررسی می کند. در پژوهش حاضر، ساختار گذرایی سوره یوسف از منظر فرانقش تجربی با توجه به دستور نقشی - نظام مند هلیدی بررسی شده است تا میزان و نقش فرایندهای به کاررفته در شکل دهی سبک خاص این سوره، آشکار و از این رهگذر شناخت بهتری از آن حاصل شود. برای این منظور، تمامی جمله واره های موجود در سوره یوسف، بررسی و فرایندها، شرکت کننده ها و عناصر آنها استخراج و تحلیل شدند. نتایج این پژوهش نشان دادند در این سوره، فرایند مادی، بیشترین فراوانی را دارد. متنی که روایت کننده حوادث مهم زندگی پیامبری است، به طور طبیعی از کنش های مادی بهره بیشتری می برد. پس از فرایند مادی، فرایند کلامی دارای بیشترین بسامد وقوع است. دلیل این بسامد این حقیقت است که متن سوره یوسف به صورت مجموعه ای از «قول ها» ارائه شده است که اشخاص گوناگون را در گفت وگوهایی در برابر هم قرار می دهد. درواقع، در کنار بیان وقایع مهم ازطریق فرآیندهای مادی، قرآن به کنش های گفتاری اشخاص روایت نیز توجه ویژه ای دارد. همین ویژگی سبب می شود کل روایت با گفت وگو جریان یابد.
    کلیدواژگان: دستور نقشی - نظام مند، ساختار گذرایی، سوره یوسف، فرایند مادی، فرایند کلامی
  • مهدی مطیع*، محمدرضا حاجی اسماعیلی، مهدیه خورسندی صفحات 53-72
    قرآن به عنوان متنی ادبی دارای گونه های زیبایی شناختی است که لایه های معنایی به هم پیوسته آن در عین یکپارچگی معنایی در چینش واژگان «تفصیل» یافته است؛ بنابراین نیازمند ابزاری است که مخاطب را تا عمیق ترین این لایه ها رهنمون شود و او را به فضای این یکپارچگی معنایی نزدیک کند. نماد، نشانه امری قدسی و فرودآمده از عوالمی فراتر از انسان است که خود را در بستر واژگان می نمایاند تا رشته پیوند میان انسان و این معانی قدسی باشد. جایگزینی مفهومی بر مفهوم دیگر نخستین کلید کشف نماد در متن است که همان تشبیه و استعاره است. در این پژوهش تلاش شده است میان آیات قرآن رابطه میان انسان و عالم هستی با توجه به ویژگی هایی متناظر یکدیگر بررسی شود. نتیجه اینکه قرآن کریم با ایجاد تناظر میان وجود انسان با اجزای هستی، مخاطب خود را با تغییرات، ویژگی ها و حالات اجزای هستی همراه کرده و مسیر او به سمت رشد و تعالی را هماهنگ با اجزای عالم هستی به تصویر کشیده است. این تناظر درنتیجه ایجاد رابطه جانشینی میان انسان و عالم هستی و در مواردی سایر اجزای عالم رخ داده است.
    کلیدواژگان: قرآن، نماد، روابط جانشینی، السماوات والارض، انسان
  • احمد زارع *، محمدعلی لسانی، میثم خلیلی صفحات 73-94

    یکی از مباحث جدید قرآن شناسی، مطالعه الگوهای گفته پردازی در زبان (بیان) قرآن کریم است. بررسی این موضوع از زوایای مختلف امکان پذیر است؛ یکی از آنها بازخوانی کوشش های مرتبط با این موضوع در میان متقدمان است. همچنین، بازخوانی و تحلیل رکوعات قرآنی که از تقسیم بندی های کهن متن قرآن کریم بوده و با علامت «ع» در برخی مصاحف شناخته شده، با این نگاه از نقطه های شروع در این مباحث است. با مطالعه چینش آیات در رکوعات یک سوره، الگوهای متن سازی (گفته پردازی) و ساختار متن قرآن کریم استخراج می شوند. جستار حاضر درصدد است با بهره گیری از روش های مختلف تحلیل شکلی و محتوایی و نیز روش های نقد متن به این پرسش پاسخ دهد که چینش آیات در رکوعات سوره بقره بر چه الگوهایی استوار است تا بدین وسیله الگوهای گفته پردازی را بازشناسد. بررسی ها نشان می دهند الگوهای گفته پردازی در این سوره به الگوهای عمومی شامل بلاغت سامی (ارتباط متقابل متون به صورت متوازی و دایره ای)، ساختار شمارشی، تقابل یا گفتمان برابر (تقابل دوگان ایمان و کفر و انفاق و ربا) ساختار توالی (ترتیب زمانی اعطای نعمت ها به بنی اسرائیل و ذکر انبیای الهی به ترتیب زمانی)، شیوه تفصیل با بیان مصداق و تمثیل (رفتارشناسی منافقین)، تصریف در بیان (پاسخ به شبهه معاد در قالب ذکر سه داستان)، الگوهای سبک ساز شامل شیوه بیانی یکسان در آیات رکوع (اوامر) و آغازین مشترک آیات رکوع، الگوهای مبتنی بر گونه سخن شامل سخن روایی که دربردارنده (داستان آدم و روایت طالوت و جالوت) و سخن حقوقی و بیان آیات الاحکام تقسیم می شوند.

    کلیدواژگان: رکوعات قرآنی، سوره بقره، چینش آیات در رکوع، گفته پردازی، الگوهای بسط متن، گفتمان قرآنی
  • فتح الله نجارزادگان*، فاطمه نجارزادگان، مریم اقبالیان صفحات 95-110
    قرآن کریم سه نقش «مسول»، «مطاع و متبوع» و «الوهیت» را برای نفس بر می شمرد که خطرناک ترین آنها، نقش سوم - در آیات 43 سوره فرقان و 23 سوره جاثیه - است و از آن به شرک الوهی تعبیر می شود. این الوهیت در کلام مفسران به دو صورت «انتخاب معبود یا دین به خواست نفس» - با تصرف در «هوا» - و «تبعیت از نفس» - با تصرف در «اله» - تبیین شده است. در مقاله حاضر با روش تحلیلی انتقادی، نخست نقاط قوت و ضعف دیدگاه مفسران در این خصوص بیان می شود، سپس دیدگاه معیار را ناظر به آیه 31 سوره توبه ارائه می کند. این دیدگاه بدون تصرف در معنای «اله» و «هوی»، هر دو را به معنای اصلی خویش به کار می برد؛ بدون آنکه آنها را بر تشبیه و استعاره حمل کند یا عبارتی را در تقدیر گیرد.
    کلیدواژگان: هوای نفس، الوهیت نفس، قرآن کریم، آیه 43 فرقان، آیه 23 جاثیه
  • مرضیه سادات کدخدایی، محسن صمدانیان* صفحات 111-128

    قرآن کتاب هدایت بشر، برای ارتباط با مخاطبان خود روش های متعددی را برگزیده  است. به کار بردن سوگند یکی از این روش ها است که در بسیاری از نمونه ها کاربرد این اسلوب برای از بین بردن شک و تردید مخاطب است. هرچند کلام خدا حق است و تردیدی درآن نیست، زمانی که با سوگند همراه شود، هدایت پذیرتر است. در هرکدام از سوره هایی که با قسم آغاز می شوند، خداوند قسم هایی یاد کرده است که از نظر محتوا و معنا با قسم های آن سوره بی ارتباط نیست. در این مقاله سعی شده است برای نمونه ارتباط معنایی قسم در سوره فجر با موضوعات مطرح در همان سوره بررسی شود تا شاهد این مدعا باشیم که در این سوره نیز مانند سوره های دیگر، بین مصادیق قسم و موضوعاتی که پس از آن آمده، تناسب و هماهنگی معنایی برقرار است.

    کلیدواژگان: قرآن کریم، قسم، سوره فجر، بلاغت
  • جواد آسه* صفحات 129-144

    در کتاب «الاثر العقدی فی تعدد التوجیه الاعرابی لآیات القرآن الکریم» چگونگی نقش باورهای کلامی مفسران فرقه های اهل سنت و جماعت (پیروان سلف)، اشاعره، معتزله، صوفیه، خوارج و شیعه در تعدد توجیه اعرابی آیات کلامی بررسی شده است. آیه 24 سوره یوسف از جمله آنهاست. تفسیر حاصل از توجیه اعرابی براساس ظاهر آن، خدشه به عصمت حضرت یوسف و انبیاست؛ از این رو مفسران شیعی و معتزلی توجیه اعرابی ای از این آیه به دست داده اند که حاصل تفسیر آن رفع این خدشه است. صاحب «الاثر العقدی» که مذهب سلفی دارد، این توجیه اعرابی و توجیه نحوی آن و تفسیر حاصل از آن را به سبب عدول از ظاهر آیه، تاویل آن، توجه نکردن به سخن صحابه و ارائه توجیه اعرابی و توجیه نحوی ضعیف، نقد کرده است. ما نیز بر پایه روش توصیفی تحلیلی برای ارائه یک نمونه عملی در راستای پژوهش «آسیب شناسی جریان های تفسیری» نقد و تفسیر او را نقد کرده ایم. نقدهای ما عبارت اند از: نخست، هر مفسری از ظاهر هر آیه کلامی مخالف با باورهای کلامی خود درصورتی که با ادله عقلی ثابت شده باشد، می تواند عدول آن را تاویل کند. دوم، تلقی حجیت عام روایات صحابه صحیح نیست. سوم در توجیه اعرابی به دست آمده از آیه 24 یوسف خلاف ظاهری رخ نداده است. توجیه اعرابی ارائه شده از این آیه براساس قواعد فصیح و از سوی برخی از بزرگان تفسیر و عرب تایید شده و توجیه نحوی آن نیز صحیح است.

    کلیدواژگان: تفسیر سلفی، روش تفسیری، توجیه اعرابی، توجیه نحوی، اعراب القرآن، الاثرالعقدی
  • رویا اسماعیلیان، عباس اقبالی*، علی بشیری صفحات 145-162

    یکی از مسائلی که ابوالفتح عثمان ابن جنی زبان شناس (وفات 392ق) مطرح می کند، مساله منشاء زبان و دلالت ذاتی آوای الفاظ بر معنا است که از دیرباز در یونان باستان مطرح بوده و به نظریه (صدامعنایی) معروف است. وی مدعی ارتباط معنایی میان مشتقاتی است که تعداد و نوع حروف اصلی آن ها یکسان ولی در ترتیب متفاوتند. واکاوی و شناخت جوانب این پدیده، مایه دریافت دقیقتر مدلول و مفاهیم واژگان است و این نوع واژه شناسی می تواند مقدمه ای برای شناخت دال ها و مدلول و پیام های متون هدفمند، از جمله تفسیر آیات شریفه قرآن باشد. در این جهت، جستار حاضر براساس نظریه ابن جنی به واکاوی یکی از مشتقات قرآنی که از آواهای (ح،ر،م) برگرفته، پرداخته است و به تبیین تناسب معنایی واژگانی آواها از رهگذر توصیفی تحلیلی برآمده است. از یافته های این پژوهش می توان به اعجاز معنوی آوا در تفهیم و اقناع مخاطب، اعجاز کمینه گویی قرآن در تجسیم مفاهیم انتزاعی با کمترین صوت اشاره کرد، چراکه مشتقات با واج های یکسان، معانی مرتبطی دارند. مثلا تمام ترکیب های متفاوت (ح،ر،م) به مثابه یک دال بر مدلول هایی قبیل حرارت پنهان، کثرت، بست و قوت هستند.

    کلیدواژگان: قرآن کریم، معناشناسی آوایی، صدامعنا، اشتقاق، ابن جنی
  • سیده رقیه احمدی*، نصرالله شاملی، سمیه حسنعلیان صفحات 163-174

    قرآن کریم یکی از حوزه های فعال و پردامنه مطالعات ادبی و زبان شناختی است که محققان بسیاری بدان تمایل پیدا کرده اند. یکی از زمینه های مطرح در این خصوص، نگاه «بینامتنیت» به این کتاب آسمانی است. بینامتنیت یکی از پدیده های زبان است که به روابط بین متون پرداخته است و هر متنی را خوانشی از متون دیگر می داند. میراث دینی یکی از مهم ترین مراجع الهام شاعران و نویسندگان از دیرباز بوده است و قرآن کریم در راس این میراث دینی قرار دارد و شاعران شیعه از این میراث، بیش از سایر شاعران الهام گرفته اند. علی بن عیسی اربلی از شاعران بزرگ و محدثان برجسته شیعه و نیز از بزرگان علمای امامیه و صاحب اثر گرانقدر کشف الغمه </em>است که از این امر مستثنی نبوده است. بنابراین، بررسی و تبیین وام گیری این شاعر برجسته شیعه از قرآن کریم با روش توصیفی تحلیلی از اهداف مقاله حاضر است. از مهم ترین نتایج پژوهش، این حقیقت است که إربلی در اشعار خود به واژگان و مضامین قرآنی و ساختارهای دستوری قرآن اهتمام فراوانی داشته است و بین اشعار او و قرآن کریم روابط بینامتنی مختلفی روی داده است؛ بدین صورت که گاه واژگان و الفاظ قرآنی و گاهی عبارت ها و ترکیب های قرآنی را به کار برده و گاهی به حوادث و شخصیت های قرآنی اشاره داشته و گاهی نیز تنها، مضمون آیه را در نظر داشته است. ایشان در مواردی معدود نیز به ساختار دستوری آیه توجه کرده است تا این حقیقت را به اثبات برساند که شاعران مسلمان و بخصوص شیعه، پیوندی ناگسستنی با قرآن دارند و از آیات قرآنی برای قداست بخشیدن به اشعار خویش و نیز غنای ساختاری و معنایی آن بهره فراوان برده اند.

    کلیدواژگان: بینامتنیت، إربلی، بینامتنیت قرآنی، شاعر شیعه
  • علی فتحی*، محسن قاسم پور، راضیه سادات سید خراسانی صفحات 175-190

    یکی از ویژگی‌های برجسته و طبیعی موجود در یک زبان، تقابل معنایی است که معناشناسی نوین ساختگرا آن را بالنده کرد. تقابل معنایی، یکی از انواع روابط مفهومی در سطح واژه است که با استفاده از آن و سایر روابط مفهومی، میدان معنایی واژگان به دست می‌آید. شناخت مقابل‌های هر واژه در روشن‌شدن معنای دقیق آن بسیار موثر است. کشف میدان معنایی براساس تقابل، یکی از روش‌های پذیرفته‌شده و کاربردی معناشناسی است. درخصوص معنای حق، پژوهش‌های پراکنده‌ای و بیشتر با رویکرد حقوقی انجام گرفته است؛ ولی پژوهش مستقلی درباره تقابل‌های معنایی حق انجام نشده است؛ ازاین‌رو، انجام پژوهشی مستقل و درخور در این خصوص، ضرورت دوچندان دارد. در پژوهش پیش‌رو، به روش توصیفی‌تحلیلی، براساس نظریه‌های واژگانی معناشناسی ساختگرا، تقابل معنایی حق و باطل در قرآن کریم تبیین شده است. نیز با تبیین مولفه‌های معنایی حق مانند ثبات، استواری و مطابقت و تحلیل مشخصه‌های معنایی باطل یعنی فساد، نابودی و عدم‌ثبات حق این نتیجه به دست آمد که حق در قرآن کریم در سه گونه از انواع تقابل، واژه مقابل دارد. حق با واژه‌هایی چون باطل، کذب و لعب تقابل مکمل دارد و با بغیر الحق، تقابل واژگانی و با واژگانی مانند ظن، شرک و ظلم تقابل ضمنی دارد.

    کلیدواژگان: تقابل معنایی، معناشناسی، تقابل مکمل، تقابل ضمنی، حق، باطل
|
  • Ali Talebi, Mahinnaz Mirdehghan *, Sepideh Abdolkarimi, Ghasem Darzi Pages 1-20

    The present article is an attempt to study and classify object metaphors in 26th (from the beginning of Sura Ahghaf) to 30th parts of the Quran with the aim of determining most important target domains of object metaphors and their cognitive justification and also their frequencies in above-mentioned parts of Quran. Metaphorical concepts have been arranged into four groups; namely human relationships with God, himself, nature and other people. Based on the four above introduced groups, target concepts of each kind of relationship, their related mappings and their frequencies in the context of each verse/ chapter have been recognized and analyzed. Considering object as one of the image schemas, roots in Santibáñez (2002) which is the basis of analysis in the present research as well. Object image schemas play a direct and basic role in forming Event Structure metaphor in the Qur’an. Causation, states and motion events are three important aspects of Event Structure metaphor and object image schema has the main role in conceptualizing these three aspects. 17 target concepts with the total frequency of 34 cases have been recognized and analyzed in this investigation. Torment, Ayeh, occurrence of Resurrection, evil, actions, calmness, and time were the most used concepts in the last five parts in the Holy Qur’an which are metaphorically conceptualized through object schema.

    Keywords: Object image schema, Conceptual metaphor, Event structure, integrated metaphor, Basic level concept, Metaphorical focus
  • Ahmad Pashazanoos *, Masoomeh Rahimi Pages 21-36

    Analysis of critical speech as a new approach of speech analysis is a significant method in detecting the speech-based cosmology. Neon Van Dupek, one of the prominent theorists of critical speech analysis, emphasizing on this fact that speech-based cosmology (ideology) which has the capability to reflection in the language presents the quadrate theory of ideology. The term "ideology quadrate" composed of four sides emphasizing on our positive characteristics, negative features, paling our negative characteristics and other positive characteristics, makes clear the opposite characteristics of speech and justifies the polarization in the societies. Through descriptive-analytical method, in the present paper, it has been tried to study and analyze the conversation between Moses and Pharaoh which is a representation of Quran's data in order to detect the ideology reflection of conversation parties in the internal and external texture of text and deeply recognize the text layer as well as test the testability of this theory in Quran. The results of this study imply that the discourse of Pharaoh tries to distort the other-Moses-through applying various language forms. It is in contrast to Moses who presents a discourse based on my enhancement.

    Keywords: Critical discourse analysis, Van Dijk & Ideological square, Quranic text, Moses & Pharaoh
  • Hadis Kermani, Amer Gheitury *, Korosh Saberi Pages 37-52
    Halliday's functional grammar underlines the significance of function and meaning and deals with language for its function in social interactions. The present research aims at exploring the transitivity structure of chapter 12(Joseph) in order to reveal the frequency with which different processes are used and their function in forming the specific style of the narrative. In doing so, we studied all clauses used in the story and described all processes, participants, as well as circumstantial elements in the clauses. Results indicated that material processes outnumbered other processes. A text narrating important events in a prophet’s life is naturaly expected to use more material processes. However, after material processes, verbal processes were the second frequently used ones. The high frequency of verbal processes could be explained with reference to the fact that the story of Joseph is narrated in the form of a set of dialogues where characters converse one another. This is to believe that while narrating events in material processes, the Quran pays much attention to the speech acts performed by characters in the narrative, making the whole narrative proceed in a dialogical style.
    Keywords: systemic functional grammar, transitivity structure, Joseph chapter, material process, verbal process
  • Mahdi Motia *, Mohammadreza Hajiesmaeili, Mahdieh Khorsandi Pages 53-72
    As a literary book, Qur'an is a text that consists of many contiguous layers of meaning which donate unity of meaning, while abounding with words. So it is substantial to reach this domain of meaning unity, yet deep meaning layers. Symbol as an indicator of celestial matter descended to man from higher worlds, is represented in words to conjoin man with the celestial meanings. Accordingly, semantic paradigmatic in the sense of conceptual replacement on another concept under similar conditions can be the first key to the discovery of symbols in the text, which is the same as the metaphor in the next stage. The Holy Qur'an, by establishing the correspondence between the existence of man and the components of the universe, accompanies his audience with the changes, features, and states of the components of the universe and depicts his path to growth and excellence in harmony with the components of the universe. In this research we analyze the relationship between man and the universe. This correspondence results from the creation of a substitute relationship between man and the universe and, in some cases, other components of the universe.
    Keywords: Qur'an, symbol, paradigmatic relations, universe, human
  • Ahmad Zarezardini *, Mohammad Ali Lesani, Meysam Khalili Pages 73-94

    One of the newest topics of Quranic study is the discourse genres in the language of the Holy Qur'an which can be examined from different perspectives, one of them is to recite the efforts of Traditional scholars. For example, study about Rokuat that includes verses related to an issue and is an old divisions of the Holy Qur'an and identified with«ع» in codices of quran. By studying the ordering of the verses in rokuat as a part of the revelation of a surah, we can extract the patterns of texturing and the text structure of the Holy Qur'an. The present article analyze surah al- baqara as a case study. Surveys show that the discourse genres in surat al-baqarah are as below: general patterns including semitic rhetoric (parallel construction, ring composition , mirror composition), numerical pattern, oppositional discourse (dual confrontation between faith and disbelief), the sequential pattern (the order of giving blessings to the Israelites), the logogenesis with example , the expression diversity(the response to the resurrection in the form of mention Three stories), stylistic patterns include the same expressive way in the verses of bowing (commands) and the beginning of the common verses of bowing; the patterns based on the speech genres contained narrative genre (the story of Adam and the narrations of the Talut and Goliath), and the legal speech(jurisprudence).

    Keywords: Quranic verses, surah al- baqarah, Discourse Genres, Rokuat, Koranic discourse, Logo genesis
  • Fathollah Najjarzadegan *, Fateme Najjarzadegan, Maryam Eghbalian Pages 95-110
    Among the agents of polytheism (shirk) - which is the imitation of the fathers, following of suspicion and caprices, caprices play a pivotal role. The most dangerous part mentioned in Holy Quran - in the verses 43 of furqān and 23 of jāthiyah- for caprices is divinity. It is explained in the words of commentators in two ways: choosing of god or religion by the will of the caprices and obedience of the caprices. The present paper with the analytical-critical method first evaluates the views of commentators in this regard, and then presents the criterion's perspective. This view uses both ilah and hawā (caprices) in its original meaning without having to carry them metaphorical expressions, or deleting or adding a term.
    Keywords: caprices, divinity of caprices, verse 43 of furqān, verse 23 of jāthiyah
  • Marzieh Sadat Kadkhodai, Mohsen Samadanian* Pages 111-128

    Holy Qur’an is the book  of guidance for human. It employs several ways to communicate with its audience. One way is to use ‘oath’, a style by which suspicions and doubts among readers are attempted to be removed. Despite the fact that the ‘word of God’ is ‘right’ and that there should be no doubt about it, nevertheless, it becomes more effective in guiding when it is accompanied with ‘oath’.In every chapter (sura) that starts with an oath, God has taken an oath using objects or things that are not irrelevant with the vows included in the content and meaning of that particular sura.This study tries to investigate, as an example, the semantic relations between the ‘oath’ statement and the subjects included  in ‘Fajr Chapter’.This is done to claim that, in other chapters with oaths, there are ‘meaningful harmony’ and ‘congruence’ between ‘oath’ and subjects.

    Keywords: Fajr Surah, Holy Quran, Oath, Eloquence
  • Javad Aseh * Pages 129-144

    Interpreters have presented one or more aspects from among a variety of E’rabi aspects of a word due to some reasons. The author of the book “الاثر العقدی” believes interpreters’ E’rabi and syntactic justifications of discursive signs have a root in their discursive beliefs. Hence such justifications have been criticized. In this article, through a descriptive-analytic method, the author’s justification of the book “الاثر العقدی” as well as the relevant interpretation has been criticized.

    Keywords: E’rabi justification interpretation of sign 24 of Surah Yusuf syntactic justification E’rabi aspects Discursive beliefs
  • Roya Esmaeilian, Abbas Eghbaly*, Ali Bashiri Pages 145-162

    The language is the main means of human communication that plays a key role in creating this relationship, and is a sign of a better understanding of the speaker's intentions. Occasionally, Ava has an inherent intrinsic meaning of what is known as onomatopoeia. The Holy Quran has used the high standard of speech in communicating its message to Al-Qa'ir and Saddamnah's vocals whose songs contain a certain meaning in their minds. The purpose of this study is to analyze the derivatives derived from the voices based on the theory of Ibn Jenni in the derivation and relying on the case study (H, R, M) and the relationship between the lexical semantic relation of "voices through analytic descriptive. From the findings of this research, we can refer to the Ava's spiritual miracle in addressing the audience, along with the miracle of minimizing it in the conception of abstract concepts with minimal sound, since the derivatives with the same phoneme have related meanings. For example, in the combination of voices "H,R,M " in all material movements it means Heat, plurality and strength.

    Keywords: Holy Quran, Phonetic Semantics, Sound of Meaning, Derivation, Ibn Jenny
  • Sayyedeh Roghayyeh Ahmadi *, Nasrollah Shameli, Somayyeh Hasanalian Pages 163-174

    No doupt that the  Scientists  Paid attention to Holy Quran since coming off the Prophet (pbuh ) and the topic that they placed great care is Quranic system and its relationship with miracle that peaked when Abd _ alghaher Al _ Jorjani whome drew from all springs which preceded and called for system idea and Philosophized it by  his Logical approach and Conscious Thought .Therefore this research aims to study this theory in Zomar Sura, using descriptive analytical approach, referring to the definition of the systems and the most important views of the scientists, meditating in the three parts of the systems, namely: the words, compositions , meaning. The results of the study revealed that compatibility is clear in Sura in its different levels such as Words, compositions, and meaning. And there is Complete  Harmony in Using different Styles As Well As The presence of Eloquence imagery Combined with the exact Expressions.
     

    Keywords: Quran, system, Zomar, Miracle, compatibility
  • Ali Fathi*, Mohsen Ghasempour, Razeyhsadat Seyedhkorasani Pages 175-190

    One of the prominent features of a language is the Semantic opposition which has been developed in the modern structural semantics. Semantic opposition is one kind of the conceptual relations at the level of words, by which as well as other conceptual relationships, the semantic field of the vocabulary can be obtained. Recognition of the antonyms of each word is effective in making the exact meaning of the word clear. Discovering the semantic field is based on one of the accepted and practical oppositions in semantics. Regarding the meaning of Haq (=right), there are dispersed works in the field of law, whereas no independent research has been carried out with regard to its semantic oppositions. Hence the present study as an independent one is conducted. The current paper has been carried out through a descriptive-analytic method to explain the semantic opposition of Haq and Batil (right and wrong) in the Holy Koran on the basis of lexical semantics. By making a distinction among the semantic components of Haq and Batil separately, it concluded that the word Haq has 3 antonyms in the Holy Koran. Haq is in complementary opposition with such words as باطل, کذب, and لعب. It is in lexical opposition with the expression بغیر الحق and in implicit opposition with such words as ظن, شرک and ظلم.

    Keywords: Semantic opposition, semantic, gradable opposition, opposition complementary, Right, vain