فهرست مطالب

تولید و فرآوری محصولات زراعی و باغی - سال نهم شماره 3 (پیاپی 83، پاییز 1398)
  • سال نهم شماره 3 (پیاپی 83، پاییز 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/08/10
  • تعداد عناوین: 15
|
  • ساناز فرهادفر، منصوره کشاورزی*، علیرضا لادن مقدم، ناصر بوذری، داریوش اتشکار صفحات 1-11

    سرمازدگی زمستانه از مهم ترین عوامل خسارت زا در درختان میوه به ویژه هسته داران است. مقاومت نسبی20 رقم/ ژنوتیپ بومی و وارداتی گیلاس به سرمازدگی زمستانه در شرایط برودت مصنوعی و ارتباط شدت سرمازدگی با درصد نشت یونی و برخی خصوصیات کمی و کیفی شامل قطر شاخه و تنه، شدت رنگیزه آنتوسیانین نوک شاخه و تعداد عدسک در سال 1390 مورد بررسی قرار گرفت. در بهمن ماه شاخه های خواب دو ساله تحت تیمار سرمایی مصنوعی از 4 تا 24- درجه سلسیوس و معکوس آن قرار گرفتند و شدت سرمازدگی بر اساس درصد تغییر رنگ از سبز به قهوه ای بررسی شد. نتایج، شدت سرمازدگی در شاخه و جوانه ارقام/ ژنوتیپ های مختلف را به صورت متفاوتی نشان داد. شدت آسیب جوانه بیشتر از شاخه بود و این دو با هم همبستگی مثبت معنی دار داشتند. در هر دو اندام، ژنوتیپ های آلبالوگیلاس دانشکده مقاوم ترین و مشکین شهر حساس ترین رده بندی شدند. با توجه به کمینه برودت مورد آزمون، ارقام/ ژنوتیپ ها در سه گروه بسیارحساس (10 درصد)، نسبتا حساس (15 درصد) و نسبتا مقاوم (75 درصد) گروه بندی شدند. نتایج این پژوهش نشان داد اولا، بیشتر ارقام/ ژنوتیپ های گیلاس مورد مطالعه به سرمای زمستان نسبتا متحمل بودند و بین شدت خسارت و قطر شاخه همبستگی دیده شد که نشان می دهد نهال حساسیت بالاتری دارد، با توجه به ضعیف بودن ارتباط شدت خسارت با تعداد عدسک/ شدت رنگیزه آنتوسیانین، این صفات معیار مناسبی برای به گزینی مقاومت به سرمازدگی زمستانه نیستند.

    کلیدواژگان: گیلاس، رقم، مقاومت، سرمازدگی زمستانه، هدایت الکتریکی
  • صفورا انصاری، سید عبدالرضا کاظمینی* صفحات 13-25

    بلال کوچک در ذرت، بلال های نارسی هستند که معمولا دو تا سه روز بعد از ظهور تارهای ابریشمی و قبل از بارور شدن به عنوان سبزی بلال بدون غلاف برداشت می شوند که کمتر مورد توجه تحقیقات قرار گرفته است. به منظور بررسی اثر تراکم بوته و آرایش کاشت بر عملکرد، برخی صفات کیفی و مورفولوژیک بلال کوچک در هیبرید دانه طلایی (KSC403 su) آزمایشی مزرعه ای در دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز در سال 1393 اجرا شد. تیمارها شامل تراکم بوته در چهار سطح 100، 125، 150 و 175 هزار بوته در هکتار و سه آرایش کاشت یک، دو و سه ردیفه بود که به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار اجرا شدند. نتایج نشان داد که عملکرد بلال کوچک، کل مواد جامد محلول، تابش خورشیدی و بیشتر صفات مورفولوژیک به طور معنی داری تحت تاثیر تیمارها و برهم کنش آنها قرار گرفتند. با افزایش تعداد ردیف و تراکم کاشت، سطح برگ، ارتفاع بوته افزایش یافت، درحالی که تعداد پنجه در بوته، تعداد بلال در بوته، عملکرد بلال با و بدون غلاف، وزن بلال با و بدون غلاف و قطر بلال کاهش یافت. بیشینه عملکرد بلال بدون غلاف (1834 کیلوگرم در هکتار) و با غلاف (9128 کیلوگرم در هکتار) در تراکم 150 هزار بوته در هکتار با آرایش کاشت یک ردیفه به دست آمد. به طورکلی آرایش کاشت یک ردیفه در تراکم 150 هزار بوته در هکتار برای دستیابی به بلال کوچک با عملکرد قابل قبول و کیفیت مطلوب به عنوان مناسب ترین تیمار شناخته شده و قابل توصیه در منطقه است.

    کلیدواژگان: تابش خورشیدی، شاخص سطح برگ، عملکرد، مواد جامد محلول
  • امین عباسی* صفحات 27-43

    گلرنگ (.Carthamus tinctorius L) گیاهی چند منظوره است که به ویژه به دلیل برخورداری آن از اسیدهای چرب چند اشباعی به عنوان گیاه روغنی کشت می شود. اما تنش خشکی بین فصلی و انتهای فصل علاوه بر کاهش عملکرد دانه سبب تغییر در کیفیت محصول نیز می شود. از طرفی استفاده از نانو ذرات به خاطر سطح تماس بالای آنها، می تواند موجب کاهش اثرات ناشی از تنش های محیطی شود. به همین منظور، پژوهش حاضر برای بررسی اثرات افشانه کردن نانو دی اکسید سیلیکون (10 و 20 میلی مولار)، نانو دی اکسید تیتانیوم (25 و 50 میلی مولار) و نانو اکسید روی (30 و 60 میلی مولار) بر رشد و عملکرد گلرنگ بهاره در سه رژیم رطوبتی متفاوت (مرطوب (عدم تنش)، تنش کم آبی و تنش شدید) در سال 1394 انجام شد. نتایج این پژوهش نشان داد که کاربرد نانو ذرات تاثیر مثبتی بر کاهش اثرات منفی تنش خشکی داشت. در بین نانوذرات، کاربرد نانو تیتانیوم توانست شاخص سبزینگی، غلظت پروتئین، خاکستر، روغن دانه، درصد رطوبت، آنزیم آلفا-آمیلاز و دمای کانوپی را به ترتیب 11/45، 28/68، 15/47، 14، 38/02، 16/38 و 16/71 درصد بهبود بخشد. با توجه به اهمیت اسیدهای چرب لینولئیک و اولئیک، بیشترین مقادیر این اسیدهای چرب به ترتیب در تیمارهای نانو تیتانیوم 50 میلی مولار و عدم کاربرد نانو کود در شرایط تنش خشکی مشاهده شد. به عنوان نتیجه نهایی از پژوهش حاضر می توان اذعان کرد که کاربرد نانوذرات به خصوص نانو تیتانیوم می تواند با تاثیر مثبت بر کاهش اثرات تنش خشکی سبب بهبود کمی و کیفی روغن دانه گلرنگ شود.

    کلیدواژگان: اولئیک اسید، آلفا آمیلاز، پروتئین، دمای کانوپی، فیبر، لینولئیک اسید
  • وهب اسدی، منصور غلامی، موسی رسولی*، معصومه ملکی صفحات 45-59

    تنش خشکی از مهم ترین عوامل محدود کننده کشت و تولید انگور در جهان و ایران است. برای بررسی اثر تنش خشکی بر برخی صفات فیزیولوژیکی سه رقم انگور فخری، ملایی و قلاتی، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تیمار شامل پتانسیل آب خاک در محدوده 0/2- (شاهد)، 0/7- و 1/2- مگاپاسکال در شرایط گلخانه ای در سال 1395 اجرا شد. در این پژوهش تاک های غیر پیوندی انگور در گلدان های بزرگ 26 لیتری با بافت لومی رسی مستقر شدند. بر اساس نتایج این پژوهش هر دو سطح تنش اثر معنی داری بر نسبت وزن خشک به سطح برگ، پایداری غشای سلولی، غلظت کلروفیل، پرولین، کربوهیدرات های محلول، محتوای آب نسبی برگ، فعالیت آنزیم های کاتالاز و پراکسیداز داشتند. کربوهیدرات های محلول در سطح تنش 1/2- مگاپاسکال افزایش معنی دار 47 درصدی نسبت به شاهد (10/57 میلی گرم در گرم وزن خشک) نشان داد. تنش خشکی باعث کاهش در صفت میزان محتوای آب نسبی برگ (2 درصد) و افزایش در صفات میزان پرولین (9 درصد)، مالون دی آلدئید (55 درصد)، میزان فعالیت پراکسیداز (15 تا 20 درصد) و میزان فعالیت آنزیم کاتالاز (9 درصد) شد. بیشترین و کمترین میزان کلروفیل به ترتیب در رقم قلاتی (1/63 میلی گرم در گرم وزن تر) و رقم فخری (1/31 میلی گرم در گرم وزن تر) مشاهده شد. به طورکلی رقم قلاتی پتانسیل بالاتری برای تحمل شرایط تنش خشکی نسبت به ارقام ملایی و فخری دارد.

    کلیدواژگان: انگور، پراکسیداز، پرولین، تنش خشکی، کاتالاز، مالون دی آلدئید
  • مهدیه نادوکی، وحیدرضا صفاری*، مهدی سرچشمه پور صفحات 61-74

    با توجه به خطرات زیست محیطی عناصر سنگین، استفاده از گیاهان برای پالایش محیط زیست در دهه های اخیر مورد توجه قرارگرفته است. در این پژوهش به منظور بررسی امکان استفاده از گیاه لالهعباسی، برای کشت در خاکهای آلوده به عناصر سرب و مس، آزمایش ی شامل چهار سطح سرب (صفر، 200 ،400 و800 میلیگرم برکیلوگرم خاک) و چهار سطح مس (صفر ، 200 ،400 و800 میل یگرم برکیلوگرم خاک) بهصورت فاکتوریل، در قالب طرح کاملا تصادفی در گلخانه تحقیقاتی دانشگاه شهید باهنر کرمان انجام شد. کاربرد هر دو عنصر باعث کاهش رنگیزه های فتوسنتزی و صفات مورفولوژیک گیاه شد. صفات روزنهای نیز بهطور معنی داری تحت تاثیر این عناصر کاهش یافتند. همچنین افزایش معنی داری در فاکتورهایی از قبیل غلظت قند احیا، پرولین، تجمع سرب و مس در ریشه و ساقه و همچنین فعالیت آنزیمهای مورد ارزیابی مشاهده شد. بیشترین تجمع عناصر فوق، در ریشه های گیاه مذکور بود. غلظتهای سرب و مس ریشه در بالاترین سطوح، نسبت به شاهد به ترتیب 32 و 22 برابر و در اندام هوایی نیز نسبت به شاهد 6 و 6/3 برابر افزایش یافتند. به علاوه فعالیت آنزیمهای سوپراکسیددیسموتاز، کاتالاز و آسکورباتپراکسیداز، در بالاترین سطوح کاربردی هر دو عنصر سنگین نسبت به شاهد به ترتیب 7/2 ،5/2 و 4/2 برابر افزایش یافت. این درحالی بود که غلظت پرولین تحت تنش، بیش از 9 برابر افزایش یافت. نتایج نشان میدهد که لاله عباسی میتواند به عنوان یک گیاه باغچه ای متحمل به غلظتهای مختلف سرب و مس در مناطق آلوده به این فلزات استفاده شود.

    کلیدواژگان: آنزیم، پرولین، تنش، عناصرسنگین
  • آتوسا شفارودی، عبدالقیوم قلی پوری*، محسن زواره، داوود حسن پناه، برومند صلاحی صفحات 75-93

    به منظور شناسایی واکنش ژنوتیپ های مختلف سیب زمینی به رژیم های متفاوت آبیاری و ارزیابی بهره وری آب آنها، آزمایشی به صورت کرت های یک بار خرد شده در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی 95- 1394 در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اردبیل اجرا شد. پنج ژنوتیپ سیب زمینی (آگریا، کایزر، ساوالان، 1- 397081 و 10- 397082) و سه رژیم متفاوت آبیاری (آبیاری نرمال، 15 و 30 روز قطع آبیاری پس از 75 روز آبیاری نرمال) به عنوان تیمارهای آزمایش در نظر گرفته شدند. نتایج نشان داد که تاثیر قطع آبیاری روی میانگین وزن تر غده، تعداد غده در بوته، عملکرد غده در واحد سطح، عملکرد غده قابل فروش، عملکرد ماده خشک کل، شاخص برداشت، درصد ماده خشک غده و بهره وری مصرف آب در ژنوتیپ های مورد آزمایش، معنی دار بود. به طوری که بهره وری مصرف آب بر مبنای عملکرد غده در واحد سطح و عملکرد غده قابل فروش در ژنوتیپ های 1- 397081، آگریا و 10- 397082 در شرایط تنش افزایش یافت. بیشترین بهره وری مصرف آب بر مبنای شاخص برداشت در ژنوتیپ های کایزر و آگریا (54/29 و 49/29 درصد) و نیز بر مبنای درصد ماده خشک غده در ژنوتیپ های 1- 397081، کایزر و آگریا به ترتیب (6، 9 و 26 درصد) مشاهده شد. بنابراین درصورتی که هدف تولید بالاترین عملکرد غده و بهره وری مصرف آب در شرایط تنش خشکی باشد، ژنوتیپ های 1- 397081، آگریا و 10- 397082، استفاده موثری از آب می کنند و رشد و عملکرد بهتری در شرایط تنش خشکی نشان می دهند.

    کلیدواژگان: استفاده موثر از آب (EUW)، شاخص برداشت، کم آبیاری، عملکرد غده، عملکرد ماده خشک
  • پرستو نورالهی، علیرضا ابدالی مشهدی*، احمد کوچک زاده، محمدحسین قرینه صفحات 95-111

    به منظور بررسی اثر اسید سولفوریک، اسید هیومیک و نیترات پتاسیم بر صفات گل همیشه بهار آزمایشی در سال 95-1394 در دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، به صورت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه عامل و چهار تکرار اجرا شد. عامل نیترات پتاسیم با سه سطح (N1 = عدم کاربرد، N2 = 250 میلی گرم بر کیلوگرم و N3 = 500 میلی گرم بر کیلوگرم) به عنوان فاکتور اصلی، اسید سولفوریک با دو سطح (S1 = عدم کاربرد و S2 = 5 لیتر در هکتار) و تیمار اسید هیومیک با دو سطح (H1 = عدم کاربرد و H2 = 16 کیلوگرم در هکتار) به عنوان فاکتور فرعی بررسی شدند. صفات مورد بررسی شامل قطر کاپیتول، تعداد گل های زبانه ای در گل آذین، مجموع تعداد گل آذین در متر مربع، مجموع وزن تر و خشک گل آذین، شاخص برداشت گل آذین، اندازه گیری کاروتنوئید گلبرگ، فعالیت آنتی اکسیدانی و کیفیت رنگ گل های زرد و نارنجی (شاخص های L*a*b) بود. بیشترین وزن خشک گل آذین (53 گرم در متر مربع)، وزن تر گل آذین (380 گرم در متر مربع)، تعداد گل آذین در متر مربع (372)، تعداد گل زبانه ای در گل آذین (58) و شاخص برداشت (14 درصد) به ترتیب در تیمارهای N2S1،N2S2 ، N2S2، N2S1 و N1H2 به دست آمد. کمترین فعالیت آنتی اکسیدانی در تیمار S1H2 مشاهده شد. بالاترین شاخص a برای گل های زرد (5/23)، شاخص L برای گل های زرد (61/64) و شاخص b برای گل های نارنجی (84/44) به ترتیب از تیمارهای N1S1H1، N3S2H2 و N2H2 به دست آمد. در کل، بهترین تیمارها برای دو صفت مهم عملکرد ماده خشک گل آ ذین و تعداد گل آذین در متر مربع به ترتیب N2S1 و N2S2 بود.

    کلیدواژگان: گیاه دارویی، دستگاه رنگ سنج، L*a*b، گل های زبانه ای
  • محمد حق شناس آدرمنابادی، سید احمد میره ای*، مرتضی صادقی، مجید ناظری صفحات 113-123

    با توجه به استقبال بازار از محصولات کشاورزی با کیفیت و سالم، استفاده از روش های غیرمخرب برای تعیین کیفیت آن ها مورد توجه قرار گرفته است. در این میان، روش طیف سنجی فروسرخ نزدیک (NIR) یکی از روش های پرکاربرد در حوزه ارزیابی کیفی محصولات کشاورزی است. در این پژوهش، سامانه ای برای اندازه گیری طیف NIR میوه گوجه فرنگی در مد "عبور نیمه" توسعه داده شد. از لامپ های هالوژنی به عنوان منابع تحریک نور و از یک اسپکترومتر پرتابل مجهز به فیبر نوری برای جمع آوری طیف در محدوده 400 -1100 نانومتر استفاده شد. بلافاصله پس از جمع آوری طیف از 170 نمونه گوجه فرنگی (رقم گلدی) که در طول مراحل مختلف رسیدگی برداشت شده بودند، سفتی نمونه ها با استفاده از آزمون نفوذ با پروب استاندارد اندازه گیری شد. برای حذف اثر عوامل مزاحم از روش های مختلف پیش پردازش و برای مدل سازی سفتی از روش رگرسیون چند متغیره حداقل مربعات جزئی (PLS) استفاده شد. در بررسی نتایج اولیه طیف ها، دو پیک جذبی در طول موج های 670 و 990 نانومتر مشاهده شدند که به ترتیب مربوط به وجود کلروفیل و آب در میوه گوجه فرنگی بودند. روش طیف سنجی NIR توانست سفتی گوجه فرنگی را با یک ضریب همبستگی در مرحله پیش بینی (rp) برابر با 0/921 و خطای پیش بینی (RMSEP) برابر 2/5 نیوتن پیشگویی کند.

    کلیدواژگان: طیف سنجی فروسرخ نزدیک (NIR)، گوجه فرنگی، سفتی، مد عبور نیمه، حداقل مربعات جزئی (PLS)
  • حسن بیات*، مرتضی علیرضایی نغندر صفحات 125-135

    هدف از این پژوهش بررسی تاثیر گلیسرول و سالیسیلیک اسید بر تحمل به تنش یخ زدگی گیاه اطلسی ایرانی بود. بدین منظور، آزمایشی به صورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملا تصادفی با سه تکرار تحت شرایط کنترل شده انجام شد. فاکتور اول شامل دما (صفر و 4- درجه سانتی گراد) و فاکتور دوم محلول پاشی با ترکیبات ضد تنش (24 ساعت قبل از تیمار سرمایی) شامل شاهد (آب مقطر)، سالیسیلیک اسید (75 و 150 میلی گرم در لیتر)، گلیسرول (0/1، 0/25، 0/5 و 1 درصد) و تیمارهای ترکیبی 150 میلی گرم در لیتر سالیسیلیک اسید+ گلیسرول 0/25 درصد، 150 میلی گرم در لیتر سالیسیلیک اسید+ گلیسرول 0/5 درصد، 200 میلی گرم در لیتر سالیسیلیک اسید+ گلیسرول 0/25 درصد و محلول تجاری ضد سرما با غلظت چهار درصد بود. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که در شرایط تنش یخ زدگی، محلول پاشی گیاهان با سالیسیلیک اسید و گلیسرول باعث کاهش درصد تخریب ظاهری و نشت الکترولیت و افزایش میزان پرولین، کربوهیدرات کل، فنل کل و فعالیت آنتی اکسیدانی در مقایسه با گیاهان شاهد شد. درصد تخریب گیاهان تیمار شده با 150 میلی گرم در لیتر سالیسیلیک اسید+ 0/5 درصد گلیسرول در دمای 4- درجه سانتی گراد 33/3 درصد بود، درحالی که درصد تخریب گیاهان شاهد و تیمار شده با ترکیب تجاری ضد سرما به ترتیب 57/61 و 22/88 درصد بود. بیشترین میزان پرولین از تیمار 150 میلی گرم در لیتر سالیسیلیک اسید+ 0/25 درصد گلیسرول و دمای 4- درجه سانتی گراد حاصل شد. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که استفاده از گلیسرول و سالیسیلیک اسید باعث کاهش خسارت های ناشی از یخ زدگی از طریق بهبود شاخص های فیزیولوژیکی در گیاه اطلسی شد.

    کلیدواژگان: پرولین، تخریب ظاهری، فریزر ترموگرادیان، محلول پاشی برگی
  • محسن پرجود، محمد جواد آروین، ایرج توسلیان، نادیا بهره مند* صفحات 137-151

    به منظور بررسی اثر متیل جاسمونات بر جوانه زنی، رشد و نمو و عملکرد ارقام طالبی، دو آزمایش جداگانه، در سال 1390 در آزمایشگاه و ایستگاه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید باهنر کرمان انجام شد. آزمایش جوانه زنی به شکل فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با تیمارهای آماده سازی بذر با متیل جاسمونات در پنج سطح (صفر، 25/1، 5/2، 5 و 10 میکرومولار)، رقم در دو سطح (شاه پسندی و آناناسی)، چهار تکرار و هر تکرار شامل 500 عدد بذر بود. آزمایش مزرعه ای به صورت اسپلیت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با تیمارهای آماده سازی بذر با متیل جاسمونات در سه سطح (صفر، 5 و 10 میکرومولار)، محلول پاشی متیل جاسمونات در دو سطح (صفر و 5 میکرومولار)، محلول پاشی اتفون در دو سطح (صفر و 300 پی پی ام) با چهار تکرار انجام شد. نتایج آزمایش جوانه زنی نشان داد، بیشترین درصد جوانه زنی (81/6 درصد) و سرعت جوانه زنی (6/74 بذر در روز) مربوط به غلظت پنج میکرومولار متیل جاسمونات بود. رقم شاه پسندی از لحاظ جوانه زنی بر رقم آناناسی برتری داشت. نتایج آزمایش مزرعه ای نشان داد، پیش تیمار با غلظت پنج میکرومولار متیل جاسمونات، سطح برگ را در رقم شاه پسندی 39/2 درصد افزایش داد. شاخص سبزینگی (7/7 درصد) تعداد برگ (19/2) و تعداد میوه (40 درصد) در مقایسه با شاهد افزایش یافت. افزایش وزن میوه (21/2 درصد) و ضخامت گوشت (10/3 درصد) رقم شاه پسندی با محلول پاشی جاسمونات پنج میکرومولار مشاهده شد. آماده سازی بذر با متیل جاسمونات پنج میکرومولار در افزایش عملکرد نسبت به محلول پاشی آن برتری داشت. پیش تیمار بذر با متیل جاسمونات پنج میکرومولار به منظور افزایش عملکرد ارقام شاه پسندی و آناناسی طالبی (به ترتیب 43 و 52 درصد) قابل توصیه است.

    کلیدواژگان: اتفون، آماده سازی، درصد و سرعت جوانه زنی، سطح برگ
  • ملیحه اکرمی ابرقویی، عبدالرحمان محمدخانی*، غلامرضا ربیعی صفحات 153-163

    با توجه به اهمیت تغذیه درختان میوه در طول فصل رشد و نقش مهم آن در رشد، باروری و کیفیت میوه، همچنین کاربرد روز افزون محرک های زیستی به عنوان یکی از مهم ترین راهبردهای سیستم های کشاورزی پایدار، در پژوهشی اثر محلول پاشی چند محرک زیستی بر برخی از ویژگی های رشد رویشی و غلظت عناصر برگ درخت زردآلو رقم شکرپاره با هدف بهبود شاخص های کمی و کیفی آن، در بهار 1394 در منطقه ابرکوه از توابع استان یزد بررسی شد. این آزمایش در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با اعمال هفت تیمار تغذیه ای شامل شاهد (محلول پاشی با آب)، اسید هیومیک یک و دو در هزار، ترکیبات آمینواسید دار آمینول فورته سه و شش در هزار و هیومی فورته نیم و یک در هزار در چهار تکرار که هر تکرار شامل یک درخت هشت ساله بود، انجام گرفت. محرک های زیستی به صورت محلول پاشی در دو نوبت، دو هفته بعد از مرحله تمام گل و یک ماه پس از آن اعمال شد. نتایج به دست آمده نشان داد که اثر محرک ها بر رشد شاخه های سال جاری و بر میزان عناصر پرمصرف و کم مصرف برگ به جز میزان پتاسیم معنی دار بود (0/003=p). درحالی که اثر آنها بر میزان کلروفیل اختلاف معنی داری را نشان نداد. بیشترین میزان رشد طولی (115 سانتی متر) و کمترین میزان رشد قطری (9/71 میلی متر) شاخه های سال جاری با کاربرد آمینول فورته سه در هزار به دست آمد. حداکثر میزان نیتروژن (2/46 درصد) و فسفر (0/14 درصد) برگ با کاربرد هیومی فورته یک در هزار دیده شد، درحالی که حداکثر میزان عناصر کم مصرف تحت تاثیر اسید هیومیک دو در هزار حاصل شد. به نظر می رسد به منظور افزایش رشد رویشی و تغذیه بهینه درخت زردآلو، محلول پاشی با محرک های زیستی آمینول فورته سه در هزار و اسید هیومیک دو در هزار در زمان دو هفته بعد از تمام گل و یک ماه پس از آن می تواند مفید باشد.

    کلیدواژگان: آمینواسید، تغذیه، کشاورزی پایدار، محلول پاشی
  • مریم دهستانی اردکانی*، یونس مستوفی صفحات 165-176

    استفاده از پوشش های خوراکی یکی از روش های مهم برای افزایش عمر تازه تجاری میوه ها و سبزی هاست که مانند یک سد گازی عمل می کنند. در پژوهش حاضر، اثر پوشش خوراکی کایتوسان به همراه اسانس آویشن بر افزایش ماندگاری پس از برداشت انگور رقم "بیدانه قرمز" بررسی شد. انگورها در مرحله رسیدگی تجاری (با TSS حدود 25 درجه بریکس)، برداشت و بلافاصله به آزمایشگاه پس از برداشت گروه علوم باغبانی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران منتقل شدند. سپس میوه ها با محلول w/v) 0/5) و 1 درصد چیتوزان، 150 و 300 میکرولیتر بر لیتر اسانس آویشن و ترکیب آنها تیمار شدند. روی نمونه های شاهد تیمار اعمال نشد. پس از تیمار انگورها، در بسته های 200 گرمی بسته بندی و به انبار دو درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی 90 درصد به مدت 60 روز منتقل شدند. تغییرات در وزن، رنگ، pH، TSS، فساد و فاکتورهای کیفی میوه در فواصل 10 روز یک بار ارزیابی شدند. نتایج به دست آمده نشان داد که تیمارهای کایتوسان و اسانس به طور معنی داری کاهش وزن، فساد، تغییرات رنگی، چروکیدگی و خردشدگی حبه ها را کاهش دادند. از نظر پانلیست ها، میوه های تیمار شده با شاهد تفاوت معنی دار نداشتند. به نظر می رسد که در میان تیمارهای مورد استفاده ترکیبی از کایتوسان و اسانس آویشن به طور معنی داری نسبت به سایر تیمارها در بهبود کیفیت میوه ها موثر بوده است.

    کلیدواژگان: انگور، عمر پس از برداشت، فساد قارچی، کیفیت
  • مسلم تقی پور، علی قنبری، مهدی راستگو* صفحات 177-189

    به منظور بررسی اثرات تلفیقی کاربرد نواری علف کش و استفاده از کولتیواتور بر کنترل علف های هرز و عملکرد سیب زمینی، آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد در سال 1394 انجام شد. آزمایش به صورت فاکتوریل و بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار و 12 تیمار شامل: دو سطح از عامل کولتیواتور بین ردیفی (بدون کاربرد کولتیواتور و کاربرد یک بار کولتیواتور) و عامل علف کش در شش سطح، شامل کاربرد پیش رویشی پندیمتالین + کاربرد پس رویشی متری بیوزین به صورت سراسری، کاربرد پیش رویشی پندیمتالین + کاربرد پس رویشی متری بیوزین به صورت نواری، کاربرد پیش رویشی پندیمتالین به تنهایی، کاربرد پس رویشی متری بیوزین به صورت سراسری به تنهایی، کاربرد پس رویشی متری بیوزین به صورت نواری به تنهایی و بدون کاربرد علف کش بودند. علف کش پندیمتالین با فرمولاسیون EC 33 درصد و به میزان 1/1 کیلوگرم ماده موثره در هکتار و علف کش متری بیوزین با فرمولاسیون WP  70 درصد و به مقدار 700 گرم ماده موثره در هکتار، استفاده شدند. نتایج آزمایش نشان داد که استفاده از تیمارهای کاربرد پیش رویشی پندیمتالین + کاربرد پس رویشی سراسری و نواری متری بیوزین، باعث بیشترین عملکرد (41/158 و 36/168 تن در هکتار) و کمترین زیست توده کل علف های هرز شد. همچنین تیمارهای بدون کاربرد علف کش و کاربرد علف کش پندیمتالین به تنهایی نیز، کمترین عملکرد (16/482 و 18/752 تن در هکتار) و بیشترین زیست توده کل علف هرز را ایجاد کردند. کاربرد یک بار کولتیواتور بر زیست توده کل علف های هرز و عملکرد سیب زمینی تاثیر معنی داری ایجاد نکرد و فقط سبب کاهش تراکم کل علف های هرز شد. به طورکلی بر اساس نتایج این پژوهش، برهم کنش کاربرد کولتیواتور و کاربرد علف کش، بر تراکم و زیست توده کل علف های هرز و عملکرد غده و زیست توده سیب زمینی معنی داری نشد که دلیل احتمالی آن ناکافی بودن دفعات کاربرد کولتیواتور بود.

    کلیدواژگان: پندیمتالین، زیست توده، کاربرد سراسری، متری بیوزین
  • فراست صادقی، محمدعلی ابوطالبیان* صفحات 191-204

    به منظور مطالعه عملکرد، اجزای عملکرد و کارایی زراعی فسفر در گیاه سویا تحت تاثیر مصرف نواری نیتروژن با فسفر در شرایط تنش رطوبتی، آزمایشی در سال 1396 در مزرعه پژوهشی دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا به صورت اسپلیت پلات فاکتوریل بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. فاکتور اول تنش رطوبتی شامل سه سطح آبیاری پس از 60، 90 و 120 میلی متر تبخیر بود که در کرت های اصلی قرار داده شد و در کرت های فرعی نیز دو عامل نیتروژن (در دو سطح مصرف نواری و مصرف پخش) و فسفر (در دو سطح مصرف نواری و عدم مصرف) به صورت فاکتوریل قرار گرفتند. نتایج نشان داد با مصرف نواری نیتروژن تعداد غلاف در بوته و تعداد دانه در غلاف به ترتیب 8 و 16/21 درصد افزایش یافت. مصرف نواری نیتروژن با فسفر عملکرد دانه را نسبت به مصرف پخش نیتروژن با فسفر 11/4 درصد افزایش و به 3855/8 کیلوگرم در هکتار رسانید. مصرف نواری نیتروژن در سطوح آبیاری پس از 60، 90 و 120 میلی متر تبخیر، کارایی زراعی فسفر را به ترتیب 14/3، 27/6 و 35/4 درصد افزایش داد. عملکرد روغن نیز در مصرف همزمان نیتروژن با فسفر نسبت به مصرف فسفر به‎تنهایی در سطح آبیاری پس از 60 میلی متر تبخیر افزایش معنی‎داری به‎میزان 19/7 درصد نشان داد. به طور کلی مصرف نواری نیتروژن و فسفر در تمامی سطوح آبیاری عملکرد دانه و روغن را افزایش داد و سبب کاهش اثر منفی تنش رطوبتی بر سویا شد.

    کلیدواژگان: دانه در غلاف، درصد روغن، غلاف در بوته
  • سید علی محمد میرمحمدی میبدی*، حسین راضی اردکانی، محمدحسین حکیمی میبدی، مریم حقیقی صفحات 205-217

    ریشه های گیاه روناس دارای رنگدانه هایی است که می تواند برای تولید یکی از بادوام ترین رنگ های قرمز گیاهی استفاده شود و در رنگرزی به ویژه در صنعت فرش استفاده می شود. به منظور بررسی تاثیر شوری بر افزایش یا کاهش میزان رنگدانه ای گیاه روناس، آزمایشی در قالب طرح کاملا تصادفی و در سه تکرار انجام گرفت. بر اساس مدل رنگی طراحی شده نزدیک به بینایی انسان و نتایج این مطالعه مشخص شد که میزان روشنایی (L*) با افزایش شوری خاک کاهش یافت، اما زردی و آبی بودن رنگ پشم (B*) و میزان قرمزی و سبزی رنگ پشم (A*) با افزایش شوری خاک تا سطح 8 دسی زیمنس بر متر افزایش یافت. همبستگی مثبت بین مولفه A* و پارامتر Ca+Mg و همبستگی منفی بین مولفه L* با پارامتر Ca+Mg در سطح آماری پنج درصد مشاهده شد. بین مولفه B* و اسیدیته آب نیز همبستگی مثبت دیده شد. سه مدل رگرسیون غیر خطی بین صفات خاک و صفات مرتبط با رنگ برازش داده شد که نمایانگر تنوع خاص پارامترهای مرتبط با رنگ نمونه های پشم رنگ شده تحت شرایط شوری مختلف است. این مدل ها رابطه مناسب و قابل قبولی را بین شرایط رشد روناس و صفات مرتبط با رنگ L*، A* و B* توصیف کردند. با توجه به مقاومت بسیار زیاد روناس به شوری، افزایش شوری در آب و خاک محیط کشت روناس باعث تقویت و بهبود کیفیت رنگی روناس شده است و کاربرد آن در مناطق شور مرکزی ایران اقتصادی است.

    کلیدواژگان: شوری، روناس، رنگدانه، ضرایب همبستگی، تجزیه ضرایب مسیر
|
  • S. Farhadfar, M. Keshavarzi*, A. Ladan, N. Bouzari, D. Atashkar Pages 1-11

    Winter cold is a significant damaging factor in fruit trees specially stone fruits. Relative resistance of 20 local and introduced sweet cherries (Prunus avium) to winter cold in artificial cold condition and its association with electrical conductivity and a number of morphological traits including trunk diameter, shoot diameter, anthocyanine and lenticels frequencies was studied in year 2011. In February, dormant shoots and buds were collected and treated in a freezer with temperatures decreasing from 4 OC to -24 OC and increasing from -24 OC to 4 OC. Then, cold damage was determined based on percentage of discoloration from green to brown. Results showed variability of shoot and bud cold tolerance among different genotypes/cultivars. Cold damage to buds was higher than shoots and they showed significantly positive correlation. In both organs, Albaloogilas Daneshkadeh was rated as the most resistant and Meshkinshahr as the most susceptible genotypes. According to the observed responses to the low temperature treatment, the germplasm was divided in three relative susceptibility groups including highly susceptible (10%), relatively susceptible (15%) and relatively resistant (75%) and no genotype was completely resistant. Accordingly, it is concluded that most genotypes/cultivars studied were relatively tolerant to winter cold. A correlation existed between cold damage and shoot diameter, indicating that this species is more cold-susceptible at the seedling stage. Considering low correlation between cold damage and lenticel numbers/anthocyanin pigment intensity, these traits are not appropriate criteria for winter cold tolerance selection in cherry.

    Keywords: cherry, cultivar, winter cold, electrical conductivity, resistance
  • S. Ansari, S. A. Kazemeini* Pages 13-25

    Baby corn is a premature ear of maize that is harvested as dehusked vegetable corn at 2-3 days after silking before fertilization. No enough attention has been paid to this kind of maize in the literature. In order to investigate the effect of planting density and pattern on yield and some qualitative and morphological traits in baby corn hybrid KSC403su a field experiment was conducted at College of Agriculture, Shiraz University, Shiraz, Iran in 2014. The treatments were plant density at four levels: 100, 125, 150 and 175 thousands plant ha-1 and three planting patterns: one, two and three rows which arranged in factorial based on a randomized complete block design (RCBD) with three replications. The results showed that yield, solar radiation, total soluble solid (TTS) and a majority of morphological traits of baby corn were significantly affected by the treatments and their interactions. With increasing of the number of rows and plant density, leaf area and  plant height were increased, while the number of tillers per plant, number of ears per plant, husked and dehusked ear yield, husked and dehusked ear weight and ear diameter were decreased. The highest husked and dehusked ear yield were obtained in 150 thousands plant ha-1 and single row planting pattern with average of 1834 and 9128 Kg ha-1, respectively. In general, one row planting pattern at 150 thousands plant ha-1 were considered as the most suitable treatments and could be suggested for achieving acceptable yield and appropriate quality.

    Keywords: Leaf area index, Solar radiation, Total soluble solid, Yield
  • A. Abbasi* Pages 27-43

    Safflower (Carthamus tinctorius L.) is a multipurpose plant; since its seeds contain multi-saturated fatty acids it is grown as an oilseed plant. Drought stress at late season, reduces both seed yield and quality. On the other hand, the use of nanoparticles due to their high contact surfaces can reduce the effects of environmental stresses. Hence, the present study was carried out to investigate the effects of Nano-silicon oxide (10 and 20 mM), Nano-titanium dioxide (25 and 50 mM) and Nano-zinc (30 and 60 mM) on the growth and yield of spring safflower exposed to different moisture regimes (non-stress, drought stress, and severe stress) in 2015. The results of this study showed that the application of nanoparticles decreases the negative effects of drought stress. Among nanoparticles, the application of nano-titanium improved the amount of chlorophyll index, concentration of protein, ash and oil, moisture content, α-amylase activity and canopy temperatures by 11.45, 28.68, 15.47, 14, 38.02, 16.38 and 16.71 percent, respectively. The highest amounts of linoleic and oleic fatty acids were observed in 50 mM nano-titanium treatments and non-application of nanoparticles under drought stress conditions. It can be concluded that application of nanoparticles, especially nano-titanium, may have a positive effect on reducing the effects of drought stress and improve the quality and quantity of safflower seed oil.

    Keywords: Oleic Acid, Alpha Amylase, Protein, Canopy Temperature, Fiber, Linoleic Acid
  • W. Asadi, M. Gholami, M. Rasouli*, M. Maleki Pages 45-59

    Drought stress is one of the most important limiting factors for cultivation and production of grapes in the world and Iran. To study the effect of drought stress on some physiological traits of three cultivars, i.e. ‘Fakhri’, ‘Molaei’ and ‘Ghalati’, a factorial experiment in completely randomized design with three soil water potential treatments. i.e. -0.2 (control), -0.7 and -1.2 MPa was implemented in greenhouse conditions in 2016. In this study, non- grafted grape vines were placed in large 26-liter pots filled with a clay loam textured soil. According to the results of this study, both levels of stress had a significant effect on dry matter to leaf area ratio, cell membrane stability, chlorophyll, proline, and soluble carbohydrates concertation, leaf relative water content, catalase and peroxidase activities. Soluble carbohydrates concentration showed a significant increase of 47 percent compared to control (10.57 mg g-1 DM) in -1.2 MPa stress level. Drought stress decreased the RWC (2 Percent) and increased proline (9 Percent) and malondialdehyde (55 percent) concentration, the peroxidase (15 to 20 percent) and catalase activity (9 Percent). The highest and the lowest chlorophyll concentrations were observed in ‘Ghalati’ (1.63 mg g-1 FM) and ‘Fakhri’ (1.31 mg g-1 FM), respectively. In conclusion, ‘Ghalati’ cultivar had higher potential to withstand drought stress conditions than ‘Molaei’ and ‘Fakhri’ cultivars.

    Keywords: Catalase, Drought stress, Grape, Malondialdehyde, Proline, Peroxidase
  • M. Nadouki, V. R. Saffari*, M. Sarcheshmeh Pour Pages 61-74

    In recent decades cultivation of plants as a tool to manage the polluted areas by heavy metals has received an increased attention. In order to evaluate the possibility of using Four o’clock plant as a phytoremediator in soils polluted by Cu and Pb, an experiment was conducted using four levels of Cu and Pb (0, 200, 400, and 800 mg/kg) concentrations, as a factorial experiment based on a completely random design in the Research Greenhouse of Shahid Bahonar University of Kerman, Iran. Results showed that pollution by each of these metals alters photosynthetic pigments concentration and morphological traits of plants. Stomatal characteristics were significantly decreased by these heavy metals. Significant increases were also found in concentration of reducing sugars and proline, Pb and Cu accumulation in stems and roots and also activities of antioxidative enzymes. High levels of metal accumulation were found in roots. Compared to the control condition, plants which were grown under the highest levels of pollutions accumulated 32 and 22 times more Cu and Pb, respectively, in root tissue and 6 and 3.6 times more in the shoot tissue. Superoxide dismutase, catalase and ascorbate peroxidase activities were also increased up to 2.7, 2.5 and 2.4 times in plants grown in the soil polluted with the highest level of both metals. Meanwhile, proline concentration increased 9 times in plants grown under the same conditions. These Results showed that this species can be used as a Cu and Pb tolerant ornamental plant in Cu and Pb polluted conditions.

    Keywords: Enzyme, Heavy metals, Proline, Stress
  • A. Shafaroodi, A. Gholipouri*, M. Zavereh, D. Hassanpanah, B. Salahi Pages 75-93

    In order to detect the reaction of different potato genotypes to different irrigation regimes and evaluate their water productivity, a research was carried out as a split plot experiment based on a randomized complete block design with three replications in Agricultural Research Center and Natural Resources of Ardabil, Iran in 2015-2016. Five potato genotypes (Agria, Caesar, Savalan, 397081-1 and 397082-10) and three irrigation regimes (normal irrigation, 15 and 30 days without irrigation after 75 days of normal irrigation) were considered as treatments. The results showed that the effect of irrigation cuttings on the genotypes was significant for the mean fresh weight of tuber, number of tubers per plant, tuber yield per unit area, total dry matter yield and harvest index, marketable yield, dry matter percentage of tuber and water use efficiency. Under water stress conditions, water use efficiency was increased on the basis of tuber yield per unit area and marketable yield in genotypes 397081- 1, Agria and 397082-10. The highest water use efficiency was observed based on harvest index in Caesar and Agria genotypes (54.29 and 49.29 percent, respectively), and also based on the percentage of dry matter of tubers in genotypes 397081- 1, Caesar and Agria (6, 9 and 26 percent, respectively). When producing the highest tuber yield and water use efficiency under drought stress is aimed at planting genotypes 1-397081, agria and 397082-10 may bring about an effective use of water and show better growth and yield.

    Keywords: Dry matter yield, Effective use of water (EUW), Harvest index, Low irrigation, tuber yield
  • P. Nourolahi, A. Abdali Mashhadi*, A. Koochekzadeh, M. H. Gharineh Pages 95-111

    In order to investigate the effects of sulfuric acid, humic acid and potassium nitrate foliar spraying on quantitative and qualitative of marigold a field trial was conducted in Ramin Agriculture and Natural Resources University of Khuzestan, Iran in 2015-2016. This study was carried out using a split factorial experiment in a randomized complete block design with four replications. Treatments included potassium nitrate (N1=no application, N2=250 ppm and N3= 500 ppm) as the main factor, sulfuric acid (S1=no application and S2=5 L/ha) and humic acid (H1=no application and H2=16 kg/ha) as the second factor. Studied traits included capitol diameter, number of ray flowers in inflorescences, total number of inflorescences per m2, fresh and dry weight of inflorescences, harvest index, petal carotenoid concentrations, antioxidant activity and petal color quality (L*a*b parameters). The highest inflorescence dry weight (53 g m-2), fresh and dry weight of inflorescences (380 g m-2), total number of inflorescences per m2 (372), number of ray flowers in inflorescences (58) and harvest index (14%) were detected in N2S1, N2S2, N2S2, N2S1 and N1H2, respectively. The least antioxidant activity (0.048 mg ml-1) was obtained in S1H2. The highest a (5.23) and L (61.64) color parameters for yellow flowers and b (84.44) color parameter for orange flowers were found in N1S1H1, N3S2H2 and N2H2, respectively. In general, the best treatments for the two important traits of inflorescence dry matter yield and number of inflorescences per square meter were N2S1 and N2S2, respectively.

    Keywords: Chroma meter, L*a*b, Medicinal plant, Ray flowers
  • M. Hagh, Shenas Adarmonabadi, S. A. Mireei*, M. Sadeghi, M. Nazeri Pages 113-123

    Today, nondestructive methods are widely used to determine the quality of agricultural products. Meanwhile, visible and near-infrared (Vis/NIR) spectroscopy is regarded as one of the most widely used methods in the field of quality assessment of agricultural products. In this study, a system was developed to measure the Vis/NIR spectra of tomato fruit samples in the half-transmittance mode of measurement. Halogen lamps were used as the sources of irradiation and a portable fiber optic spectrometer was utilized to collect the spectra in the range of 400-100 nm. Immediately after collecting the spectra of 170 tomato samples, harvested at different stages of ripening, the firmness of the samples was measured using the standard Magness-Taylor penetration test. In order to eliminate the effects of irregular factors, different preprocessing methods were applied to the collected spectra. Then, partial least squares (PLS) regression was implemented to develop the firmness predictive models. Preliminary results showed two absorption peaks around 670 and 990 nm in the acquired spectra that were related to the chlorophyll and water contents of tomato, respectively. The spectroscopy method could nondestructively predict the tomato fruit firmness with a correlation coefficient (rp) of 0.920 and the root mean squares error of prediction (RMSEP) of 2.5 nm.

    Keywords: Near-infrared spectroscopy, Tomato, Firmness, Half-transmittance mode, Partial least squares
  • H. Bayat*, M. Alirezaie Noghondar Pages 125-135

    The aim of this study was to investigate the effects of glycerol (GL) and salicylic acid (SA) on freezing tolerance of Iranian Petunia (Petunia hybrida). For this purpose, a factorial experiment based on completely randomized design with three replications was conducted under controlled conditions. The first factor was temperature (0 and -4 °C) and the second factor was spraying with anti-stress compounds (24 hours prior to freezing) consisting of control (distilled water), salicylic acid (75 and 150 mg per liter), glycerol (0.1, 0.25, 0.5 and 1 percent) and the combined treatment of 150 mg/l SA+ 0.25% GL, 150 mg/l SA+ 0.5% GL, 200 mg/l SA+ 0.25% GL and anti-frost trade agent with concentration of 4 percent. The results of this study showed that under freezing stress conditions, SA and GL reduced the percentage of visual damage and electrolyte leakage and increased concentration of proline, and total carbohydrates, total phenols and antioxidant activity as compared to control plants. The percentage of visual damage in plants treated with 150 mg/l of SA + 0.5% GL at -4 °C was 3.33%, while the percentage of visual damage of control plants and those treated with anti-frost trade agent were 57.61 and 22.88 percent, respectively. The highest proline concentration was obtained from application of 150 mg/l of SA + 0.25% GL at -4 °C temperature. The results of this study showed that the use of SA and GL reduced the freezing-induced damage in Iranian Petunia through the improvement of physiological indices.

    Keywords: Proline, Visual damage, Thermogradient freezer, Foliar spray
  • M. Porjoud, M. J. Arvin, I. Tavasolian, N. Bahremand* Pages 137-151

    This study was conducted having the goal of investigating the effects of Methyl Jasmonate on germination, growth and development indices  and fruit yield in melon cultivars through two experiments separately performed at Labarotary and Research Station of Agricultural College, Shahid Bahonar University of Kerman in 2011. Germination test was conducted as a factorial experiment on the basis of completely randomized design with seed soaking in Methyl jasmonate at 5 levels (0, 1.25, 2.5, 5 and 10 μM), two levels of the cultivar (Shapasandi and Annanasi), four replications and each replication consisting 500 seeds. The field experiment was performed as split split plot using randomized complete blocks with seed soaking in methyl jasmonate at three levels  (0, 5 and 10 μM), spraying jasmonate at two levels (0 and 5 μM) and ethephon spraying at two levels (0 and 300 ppm) with four replications. The results of germination experiment demonstrated that the highest germination percentage (81.6%) and germination rate (6.74 seeds/day) was related to the 5 μM concentration of methyl jasmonate. Shapasandi cultivar had superiority over Annanasi cultivar. In the field experiment, the Jasmonat pre-treatment increased leaf area in Shapasandi cultivar by 39.2%. It was showed that the chlorophyll index (7.7%), leaf number (19.2%), as well as the number of fruits (40%) were increased in the presence of 5 μM of jasmonate. The 5μM seed pretreatment was superior to Jasmonat spraying in terms of increasing the fruit yield. Jasmonat spraying increased fruit weight and flesh thickness in Shapasandi cultivar. Seed pretreatment with 5μM jasmonate can be recommended for increasing the yield of Shapasandi and Annanasi cultivars.

    Keywords: Ethephon, Germination Percentage, Rate, Leaf Area, Priming
  • M. Akrami Abarghoei, A. Mohammadkhani*, Gh. R. Rabiei Pages 153-163

    Nutrition of fruit trees during the growing season plays an important role in growth, fruitfulness and fruit quality. Given the increasing application of bio-stimulators as one of the most important approaches towards sustainable agriculture, some bio-stimulators were applied to elucidate their effects on vegetative characteristics and leaf mineral content of apricot trees cv. “Shekarpareh” in the spring of 2015 in Abarkuh, Yazd, Iran. The experiment was conducted based on a randomized complete blocks design with four replications on 8-years-old trees. Seven treatments of foliar applications, included control (spraying with water), Humic acid (0.1 or 0.2% v/v); Humiforte™ (0.05 or 0.1% v/v) and Aminol forte (0.3 or 0.6% v/v) that were applied twice including two weeks after full bloom and a month after the first spray. The results showed that bio-stimulators significantly affected current season’s growth (branches length and diameter), leaves macro and micronutrients contents, except for potassium (P=0.003), while there was no significant effect on chlorophyll content. The highest branch length (115 cm) and the lowest branch diameter (9.71 cm) were obtained by the application of Aminol forte 0.3% v/v. The highest leaves content of N (2.46%) and P (0.14%) were achieved by applying Humiforte 0.1%, while the highest content of leaves micronutrients were observed following the application of Humic acid at 0.2% v/v. It appears that applying Aminol forte 0.3% and Humic acid 0.2% at two weeks after full bloom and one month following the first application could promote vegetative growth and mineral content of apricot trees.

    Keywords: Amino acid, Nutrition, Sustainable agriculture, Foliar application
  • M. Dehestani, Ardakani*, Y. Mostofi Pages 165-176

    The application of edible coatings is one of the most innovative methods to extend the commercial shelf-life of fruits and vegetables by acting as a gas barrier. In this study, the effects of chitosan, thymus essential oil and their combination in extending shelf life of grape (‘Bidaneh Ghermez’) and quality properties were investigated. Grapes were harvested when were fully ripened and their total soluble solid (TSS) was about 25% and immediately transferred to laboratory. Then fruit treated by 0.5% and 1% (w/v) solution of chitosan, 150 and 300 µl/l thymus essential oil and their combination (untreated fruit were as control). After treatments, grapes were packed in 200g packages and stored at 0-2 ºC and 90% ± 5 RH for 60 days. Changes in weight loss, color, pH, TSS, decay and sensory quality were measured in ten-day intervals until 60 days after the treatments. Results showed that chitosan and essential oil treatment significantly decreased weight loss, decay, color change, shrivel and berry shatter in comparison to the control. According to the panelists’ votes, treated fruits did not show significant difference to the non-treated control fruits. It seems that among different treatments examined, the combined treatment of chitosan and thymus essential oil was more suitable for maintaining the fruit quality.

    Keywords: Table grape, Postharvest life, Fungal decay, Quality
  • M. Taghipoor, A. Ghanbari, M. Rastgoo* Pages 177-189

    To evaluate the effect of herbicide band application and cultivator on weed control, yield and yield components of potato, an experiment was conducted using factorial arrangement based on randomized complete block design (RCBD) with four replications at Research Field of Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran during 2015. Experimental factors included cultivator at two levels (with and without cultivator application) and herbicide treatments at six levels, including 1. Pre plant herbicide application (Pendimethalin) + broadcast application of post emergence herbicide (Metribuzine), 2. Pre plant herbicide application (Pendimethalin) + band application of post emergence herbicide (Metribuzine), 3. Pre plant herbicide (Pendimethalin) alone, 4. Broadcast application of post emergence herbicide (Metribuzine) alone, 5. Band application of post emergence herbicide (Metribuzine) alone, and no herbicide treatment. The results showed that application of Pendimethalin + broadcast or band application of Metribuzine reduced total weed density and total weed biomass and increased tuber weight, tuber number and total biomass of potato. The highest tuber yield was observed in Pendimethalin + broadcast (41 ton ha-1) and band application of Metribuzine (36 ton ha-1), and the lowest tuber yield was observed in no herbicide (16 ton ha-1) and Pendimethalin alone (18.75 ton ha-1). It was concluded that interaction of cultivator and herbicide application had no significant effect on total weed density, total weed biomass and tuber and biomass yield of potato, due perhaps to inadequate repeat of cultivator application.

    Keywords: Biomass, Broadcast application, Metribuzin, Pendimethalin
  • F. Sadeghi, M. A. Aboutalebian* Pages 191-204

    In order to study yield, yield components and agronomic efficiency of phosphorus in soybean affected by simultaneous placement of nitrogen with phosphorus, an experiment was carried out under moisture stress conditions, at Agricultural Research Station of Bu Ali Sina University, Hamedan, Iran in 2017 in a factorial split plot based on randomized complete block design with three replications. The first factor of moisture stress which was placed in the main plots included three levels of irrigation after 60, 90 and 120 mm evaporation, and two factors of nitrogen (in two levels of placement and no placement) and phosphorus (in two levels of placement and no-application) were appointed to sub plots. The results showed that with nitrogen placement the number of pods per plant and the number of seeds per pod were increased by 8 and 16.21%, respectively. Nitrogen placement with phosphorus increased grain yield by 11.4% compared to non-placement of nitrogen with phosphorus and yielded 3855 kg/ha. Nitrogen placement at irrigation after 60, 90 and 120 mm evaporation increased phosphorus agronomic efficiency by 14.3, 27.6 and 35.4%, respectively. Oil yield was increased by placing nitrogen with phosphorus at irrigation after 60 mm evaporation, by 19.7%, compared to phosphorus alone treatment. In general, nitrogen placing with phosphorus at all irrigation levels increased grain and oil yields and reduced the negative effect of moisture stress on soybeans.

    Keywords: Oil percent, Pods per plant, Seeds per pod
  • A. M. Mirmohammady Maibody*, H. Razi Ardakani, M. H. Hakimi, M. Haghighi Pages 205-217

    The roots of the madder plant (Rubinia tinctorum) contain some pigments that can be used to produce the red dyes. In order to study the effect of salinity on alterations in the amount of plant pigment an experiment was conducted according to a completely randomized design with three replications. Based on the CIE XYZ color space model designed close to human color vision, the results showed that increasing soil salinity decreased the value of The lightness value parameter (L*), but the A* (redness and greenness) and B* (yellowness and blueness) values were increased with increasing soil salinity up to the level of 8 dSm-1. There was a significant positive correlation between A* value and Ca + Mg and a significant negative correlation between L* value and Ca+Mg at the 5% level. Fitting three nonlinear regression model to data, simulated and described the variation of colorimetric specification of woolen samples dyed under different madder dyes and salinity conditions. These models proved to be an appropriate and reasonable link between madder growth conditions and colorimetric specification of woolen samples dyed such as L*, A* and B* values. Due to the high resistant characteristics of madder to salinity, increasing salinity in the madder root zone lead to acceptable quality and efficiency of pigment production and to expand the possibilities for economic production of Rubinia tinctorum in soil salinity in the central arid region of Iran

    Keywords: Madder, Salinity, Rubia tinctorum, Pigment, Correlation coefficients, Path analysis