فهرست مطالب

  • پیاپی 28 (مهر و آبان 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/08/10
  • تعداد عناوین: 10
|
  • سودابه کشاورزی*، زرین تاج واردی، محمود رضایی دشت ارژنه صفحات 1-22

    جنگ در اساطیر ایرانی از آغاز آفرینش وجود داشته است برخی از ایزدان ایرانی مانند: بهرام، میترا، باد، هوم و سروش از جنگ در اساطیر ایرانی از آغاز آفرینش وجود داشته است. برخی از ایزدان ایرانی مانند بهرام، میترا، باد، هوم و سروش از طرف خدای بزرگ اهورامزدا برای استقرار صلح و امنیت و پاکی، با انگره مینو و نیروهایش می جنگند. اساطیر نقشی فعال در پس زمینه ذهنی و ناخودآگاه جمعی دارند. به نوعی که در ادیان، هنر، ادبیات و فرهنگ عمومی هر دوره ای تاثیر بسزایی دارند. از این رو، در این مقاله به بررسی ایزدان جنگ در افسانه های استان های چهار محال و بختیاری، لرستان و کهگیلویه و بویراحمد پرداخته می شود. بستر پژوهش، افسانه هایی است که به زبان فارسی در استان های چهار محال و بختیاری، لرستان و کهگیلویه و بویراحمد گردآوری شده اند. هدف تحقیق، تبیین و تحلیل چگونگی حضور ایزدان اساطیری جنگ در افسانه های استان های مذکور است. خواننده با مطالعه این مقاله درمی یابد که ایزدان جنگجویی چون بهرام، سروش، باد و مهر در افسانه های این استان ها گاه به عنوان موجودی فوق بشر و گاه نیز به عنوان موجودی زمینی همراه با دگردیسی هایی در زمینه ویژگی های ظاهری و کارکرد حضور دارند.

    کلیدواژگان: افسانه، اسطوره، ایزدان جنگ، کهگیلویه و بویراحمد، چهارمحال و بختیاری، لرستان
  • محمد خداداد نوش آبادی، سعید خیرخواه*، امیرحسین مدنی صفحات 23-46

    باورها و سنت های ایرانی و از پی آن نقش و جایگاه معصومان و قهرمانان کهن این سرزمین، در آیین ها، اسطوره ها و نمادهای شیعیان ایران، به ویژه در فرهنگ و شعائر و هنرهای عاشورایی، نمودها و جلوه های زیادی دارند و در بسیاری از سنت های دینی، بن مایه های این پندارها را می توان مشاهده کرد. در این میان، نسخ تعزیه، به دلیل حشر و نشری که با عامه مردم داشته اند، از این باورمندی سرشارترند. در این مقاله کوشش شده است تاثیر داستان سیاوش بر روایت نسخه تعزیه امام حسین(ع) نشان داده شود. از این رو، ضمن روایت خلاصه دو داستان و ویژگی هایشان، همانندی ها و پیوندهای آن ها در زمینه تولد رازناک از مادری آسمانی، جنبه ازلی بودن، کنش ها و واکنش های طبیعت در برابر این قهرمانان، پیشگویی و آگاهی ایشان از سرنوشتشان، حضور فرازمینی ها در روایت دو داستان، مرکب و ادوات ویژه، پاک نهادی و شهادت طلبی، تکرار شوندگی در بستر تاریخ، نیایش و شفاعت و نمادها و اشارات مشترک، واکاوی می شود. این پژوهش در پی پاسخ به این پرسش است که چگونه می توان در کنار روایت یک واقعه تاریخی، سرگذشت رازآلود قهرمانان اساطیری را با پیشوایان مذهبی در آمیخت؛ به گونه ای که آن شخصیت را برای مردم باورپذیرتر و حتی در خور ستایش بیشتر سازد.

    کلیدواژگان: اسطوره، شاهنامه، سیاوش، امام حسین(ع)، تعزیه
  • علیرضا براتی*، فرزاد قائمی، محمود حسن آبادی، محمد جعفر یاحقی صفحات 47-72

    نظریه فرمول شفاهی که از پژوهش های پری و لرد در آثار هومر شکل گرفت، در زبان های بسیاری به کار گرفته شد. در زبان فارسی نیز پژوهش هایی در این حوزه در متون منثور عامیانه انجام شده است که تمام این پژوهش ها به مسئله گزاره های قالبی عمومی آثار پرداخته اند. پژوهشگران خارجی بر اساس این دستاورد ها متون منظوم حماسی فارسی به ویژه شاهنامه را محصول نقالی و شفاهی بنیاد دانسته اند. این مقاله با نگاهی تازه به طومار های نقالی به عنوان متون حماسه شفاهی، علاوه بر معرفی گزاره های عمومی آن ها، نوع دیگری از گزاره ها را با عنوان گزاره های قالبی حماسی با تمرکز بر رزم کشتی، در سه بخش الف) گزاره های بیانگر ورود به کشتی ب) گزاره های بیانگر آغاز کشتی ج) گزاره های بیانگر پایان کشتی معرفی کرده است و کارکرد هر دسته را نیز تشریح می کند. در پایان، اثبات می کند که نقالان و راویان طومار ها گنجینه ای از این گزاره ها را در ذهن داشته اند و در زمان توصیف رزم به گونه ای خودکار و بدون اندیشه از آن بهره می برده اند. بنابراین، با استفاد از این روش و استخراج گزاره های به کار رفته در انواع رزم ها، می توان به ساختار روایی حماسه شفاهی فارسی دست یافت.

    کلیدواژگان: نظریه فرمول شفاهی، گزاره های قالبی، حماسه شفاهی فارسی، هفت لشکر (طومار جامع نقالان)، طومار نقالی شاهنامه، رزم کشتی
  • ایلناز رهبر*، شیلان مسرور صفحات 73-97

    با گذشت زمان، بسیاری از اسطوره ها بنا به عللی در پشت پرده تاریک تاریخ پنهان شده و به دست ما نرسیده اند. امروزه بیشتر مردم جهان مار را جانوری مضر و موذی می دانند و این هم صرفا به دلیل ترس نیش زدگی و مرگ است. به همین دلیل، انسان در افسانه ها که پدیده ها و حقایق تلخ و شیرین زندگی آن قوم است و با گذشت زمان در هاله ای از داستان ها و  خیال پردازی ها پنهان شده و به عنوان بازتاب استمرار یک سنت قدیمی به دست ما رسیده است، ترکیبی از خود و جانوران را می سازد که نقش رام کنندگی دارد و نماد قدرت در مقابل حیوانات محسوب می شود. در ارتباط با اسطوره شاماران، به مرور زمان رابطه انسان و مار شکل تازه ای به خود می گیرد و تا جایی پیش می رود که مار جزئی از وجود انسان می شود و با هم تشکیل یک موجود هیبریدی را می دهند. شاماران (نیمه انسان - نیمه مار)، اسطوره کردی سرزمین کردستان، یکی از این نقوش است که از زمان های قدیم با فرهنگ این سرزمین گره خورده است. شاماران در نقوش مربوط به مردم کرد زبان منطقه مکریان مهاباد، خدا بانوی مارها، گنج و ثروتی که به شاماران نسبت داده می شود و استعاره ای کهن از دانش هایی است که در اختیار اوست. اسطوره، تکرار نقوش جانوران و فراوانی کاربرد آن ها، بازتاب اعتقاد مردمان هر سرزمین است. مار مهم ترین نماد قدسی و شاماران نماینده دانش های مادی و غیرمادی و نگه دارنده رازها برای کردهاست. روش به کار برده شده در این تحقیق، از نظر ماهیت، توصیفی - تحلیلی و تاریخی است و سعی شده است از طریق توصیف و بررسی نقش این جانور، مقایسه ای در مناطق مختلف مکریان به مرکزیت شهر مهاباد صورت گیرد. نتیجه نشان داد شاماران نماد قدرت، دانایی، برکت خیزی، دوستی و محافظت است و نقش آن روی دست بافته ها و دست ساخته های مردمان این منطقه همچون پرده، دستمال جیبی و گهواره کودک، روبالشی و غیره حضوری پررنگ دارد.

    کلیدواژگان: اسطوره شاماران، خدابانوی مارها، انسان - مار، منطقه مکریان مهاباد، کردستان
  • محمود فیروزی مقدم*، مهیار علوی مقدم صفحات 99-121

    هیچانه ها، اشعاری هستند که به سبب گریز از اصول و قواعد ادبیات نوشتاری رسمی، از ادبیات شفاهی و عامیانه سرچشمه می گیرند و آمیزه ای از بازی های کلامی و موسیقایی به شمار  می روند که به ظاهر، حاوی پیامی نیستند. هیچانه ها با اینکه بی معنا به نظر می رسند؛ اما سرشار از حرکت و رویدادند. مفاهیم به هم پیوسته هیچانه ها و خیال انگیزی بسیارشان، دنیایی پر از هیجان را برای کودک به تصویر می کشد؛ دنیایی که قاعده و قانونی ندارد و مانند تخیل کودکان به هر جا که دلش بخواهد سر می زند و از هر چیزی که بخواهد قصه ای می سازد. این پژوهش به یاری گردآوری داده ها به روش کتابخانه ای و بر پایه تحلیل داده ها، عمدتا به صورت کیفی و روش استدلالی استقرایی، با بررسی «بلاغت زیباشناسی»، از جمله هنجارگریزی زبانی و نحوی، مشارکت حسی، آهنگین بودن، خیال پردازی های نامتعارف، وارونگی تصویر، تصویرسازی های فرا واقعیتی، پویا سازی و جان بخشی به اشیا، بی زمانی و بی مکانی و نیز «بلاغت معناگریزی»، از جمله معنا ستیزی، حتی بی معنایی، فقر اندیشه و تکرار محتوا به تحلیل هیچانه ها می پردازد. نتایج تحقیق نشان می دهد، هیچانه ها اشعاری پویا و زنده در عرصه ادبیات عامیانه هستند که متناسب با شرایط زمانی و مکانی، تغییر و تحول می یابند و ویژگی های بلاغی زیباشناسی و معنایی آن ها، بیشتر در ساختارهای زبانی و فرم نمود پیدا می کند و هنجارشکنی در حوزه هم نشینی و جانشینی از مهم ترین ویژگی آن هاست. معناگریزی نیز از ویژگی های جدایی ناپذیر هیچانه ها به شمار می رود.

    کلیدواژگان: ادبیات کودک عامیانه، هیچانه، بلاغت زیباشناختی، معناگریزی
  • سمیه السادات طباطبایی*، علیرضا حسینی صفحات 123-146

    هزار و یک شب اثری است که تا اواخر سده دوازدهم هجری، پیوسته در حال بالیدن بوده است و از این رو، لایه های تاریخی گوناگون در داستان های آن به چشم می خورد؛ از جمله لایه تاریخی بغدادی که داستان خلفای عباسی و درباریان درپیوسته با آنان، نمایانگر آن است. داستان منادمت شیطان با ابراهیم موصلی و حکایت اسحاق موصلی با شیطان که هر دو سرآمد خنیاگران زمانه خویش بودند در همین لایه جای می گیرد. این دو داستان گرچه در بغداد ساخته و پرداخته شده اند؛ اما بن مایه های به کار رفته در زیرساخت آن ها نه در بغداد عهد عباسی، بلکه در عربستان پیش از اسلام ریشه دارد؛ زیرا این داستان ها بر پایه دو بن مایه کهن عربی پرداخته شده اند. یکی پیوند دیرسال میان جن و موسیقی و دیگری شناختن جن به عنوان باشنده ای الهام گر که در اعتقاد به «تابع/ رئی الکاهن» و «شیطان الشاعر» پدیدار می شود. جستار پیش رو از رهگذر کاوش در منابع کهن عربی نشان می دهد که چگونه داستان سرا متاثر از این بن مایه ها، ابلیس را بسان خنیاگری زبردست ترسیم می کند که مقامی موسیقایی را به ابراهیم موصلی می آموزد.

    کلیدواژگان: هزار و یک شب، منادمت شیطان با ابراهیم و اسحاق موصلی، جن، موسیقی، الهام
  • رضا غوریانی*، فرزاد قائمی صفحات 147-170

    حمزه نامه نام یکی از داستان های عامیانه فارسی است که تحریرهای متنوعی از آن به نثر و نظم، در زبان های مختلف جهان اسلام موجود است. این جستار با گردآوری داده های تاریخی و مرور و نقد نظرهای موجود درباره خاستگاه این حماسه شفاهی، با روش توصیفی - تحلیلی، به بررسی اسناد تاریخی موجود درباره خاستگاه آن پرداخته است. بررسی پیشینه حمزه نامه - به عنوان یک گونه ادبی در ادبیات فارسی و تحریرهای مختلف آن، در تطبیق با مستندات تاریخی نشان می دهد که ریشه های این داستان با وقایع ایران زمان ساسانی مطابقت دارد. در این جستار، برای جست وجوی خاستگاه حمزه نامه در عصر ساسانی، برای اولین بار، ضمن تطبیق اثر با داستان حماسی« بهرام چوبین»، کوشیده است مشابهت میان این اثر با حماسه گمشده ای از ادبیات پهلوی به نام کتاب بهرام چوبین را توصیف و برای تحلیل دلایل این شباهت، تمامی وقایع تاریخی را که حمزه در آن ها حضور دارد با روایت تاریخی بهرام چوبین مقایسه و همخوانی های فراوان این دو را استخراج کند. این بررسی ضمن طرح احتمال ریشه های ساسانی برای این داستان، این فرض را مطرح می کند که داستان حمزه، تحت تاثیر ترجمه یا برگردان آزادی از متن پهلوی داستان بهرام به زبان عربی (با واسطه های متعدد) تکوین یافته است یا لااقل در ادبیات عامیانه اعراب، افسانه پهلوانی های بهرام، در شکل گرفتن حماسه شفاهی حمزه تاثیر مستقیم داشته است؛ هرچند که اصل عامیانه اثر، به تدریج، چهره ای عربی اسلامی به خود گرفته است.

    کلیدواژگان: ادبیات عامیانه، حماسه شفاهی، حمزه نامه، بهرام چوبین، ادبیات پهلوی
  • محمدرضا شریعتی راد، غلامحسین شریفی ولدانی*، اسحاق طغیانی اسفرجانی صفحات 171-191

    تقدس درخت و گیاه از دیرباز تا امروز سبب شده است تا در اساطیر، ادبیات و فرهنگ عامه بر جلوه های گوناگون آن اشاره شود. در فرهنگ مردمان کهگیلویه و بویراحمد، بن مایه های اساطیری درخت و گیاه مانند اعتقاد به درمانگری آن، سوگند خوردن، آیین خوشبو کردن خانه ها و نماد مرگ و زندگی بودن آن در اشعار محلی و آیین های این مردمان نمودی آشکار دارد. هدف این پژوهش، تحلیل بن مایه های اساطیری گیاه و درخت در فرهنگ مردمان کهگیلویه و بویراحمد و توجه به جنبه های ادبی این بن مایه ها در اشعار محلی آن هاست. این پژوهش به شکل بنیادی، بر پایه مطالعات کتابخانه ای میدانی و به روش تحلیل محتوا انجام شده است. بسیاری از بن مایه های گیاهی مانند گیسو بران، معطر کردن خانه با دود گیاهان، اعتقاد به شفابخشی گیاهان در فرهنگ مردمان کهگیلویه و بویراحمد، نمودی اساطیری دارند که در فرهنگ ایران باستان یافت می شوند. عمل سوگند خوردن به درخت، بیشتر از سوی کشاورزان و با تاکید بر سبزی آن و در اثبات درستی سخن خود است. آن ها برای خوشبو کردن فضای خانه ها و همچنین، برای درمان بیماری ها از گیاهان کوهی استفاده می کنند که سبب دور شدن شیاطین به اعتقاد این مردمان می شود. زنان این مردمان در مراسم سوگواری، موی سر خود را برای مرگ عزیزان پس از گشودن بریده و در زیر درخت دفن می کنند که نمادی از مرگ است. پس از گذشت یک سال و با رشد موهایشان امکان ازدواج مجدد را برای خود فراهم می کنند. همچنین، آن ها موی سر و ناخن خود را زیر درخت بلوط برای باروری، دوری از بیماری و جادو دفن می کنند.

    کلیدواژگان: گیاه، درخت، بن مایه، اساطیر، مردمان کهگیلویه و بویراحمد
  • فرزانه سادات علوی زاده*، امید وحدانی فر صفحات 193-218

    هدف از این مقاله، بررسی جلوه های فرهنگ عامه در سفرنامه سه سال در آسیا نوشته ژوزف آرتور گوبینو است. نگارندگان بر مبنای روش تحلیل محتوا با بررسی گزارش گوبینو از سفر خود به ایران، اشارات گوبینو به فرهنگ عامه را در شش دسته پذیرایی و مهمان نوازی، تعارفات، آداب پوشش و انواع آن، جلوه های هنر ایرانی، ویژگی های معماری و شهرسازی ایرانی و تفکرات خرافی، بررسی و تحلیل کرده اند. نتیجه این تحقیق نشان می دهد، اگرچه گوبینو در روایت خود از سفر به ایران توانسته است با دقت در جزئیات، شرح مفصلی را از خصایل اخلاقی و عادت های رفتاری ایرانیان ارائه دهد؛ اما با این حال نمی توان تقابل میان «من» اروپایی و «دیگری» شرقی را که زیربنای تفکرات و توصیفات وی از وجوه مختلف زندگی و آداب و رسوم ایرانیان است نادیده گرفت. تقابل هایی که در ذهنیت سیاح نسبت به دیگری و آنچه به قلمرو او تعلق دارد و دنبال آن گزارش ها و توصیفات وی تاثیری مستقیم دارد.

    کلیدواژگان: فرهنگ عامه، سفرنامه، گوبینو، سه سال در آسیا، دوره قاجار
  • اصغر شهبازی* صفحات 219-242

    سوگ چکامه یا «شوخین» (šowxin) در زبان بختیاری، گونه ای از اشعار عامه و حماسی است که در ضمن آن، رشادت ها، دلاوری ها، مبارزات و کشته شدن یکی از بزرگان یا دلیرمردان قوم بختیاری به تصویر کشیده می شود. این اشعار همچون سایر اشعار عامه، به وسیله افرادی ناشناس از عامه مردم سروده شده اند و در ترتیب و تعداد ابیات آن ها اختلاف وجود دارد و عمدتا ترجمان عشق و ارادت عامه مردم به قهرمانان قومی خود هستند. البته، در ضمن این اشعار به پاره ای از آداب و رسوم، باورها و مسائل تاریخی، سیاسی و اجتماعی قوم بختیاری نیز اشاره شده است. از آنجا که در بیشتر آثاری که درباره زبان و ادب عامه مردم ایران نوشته شده، آن گونه که شایسته است به این نوع از اشعار توجه نشده است، در این مقاله با مروری بر تحقیقات موجود، این گونه از اشعار عامه بختیاری معرفی و توصیف شده اند و به طور خلاصه مشخص شده است که حدود 24 سوگ چکامه یا «شوخین» (389 بیت) در زبان بختیاری وجود دارد که از این تعداد، چهار نمونه از آن ها، جزو سوگ چکامه های برجسته و مهم اند. همچنین، در این مقاله به مهم ترین ویژگی های ساختاری و محتوایی سوگ چکامه های بختیاری، از قبیل قالبی بودن، داشتن عناصر و زمینه های شعر حماسی ، توصیفات قوی و... اشاره شده و نشان داده شده است که این اشعار جزو اشعار تاثیرگذار عامه اند و از این رو، شایسته است که در بررسی اشعار عامه اقوام گوناگون، به آن توجه شود.

    کلیدواژگان: اشعار عامه، زبان بختیاری، سوگ چکامه، شوخین (شبیخون)، علیمردان خان، بی بی مریم
|
  • Soodabeh Keshavarzi*, Zarrintaj Varedi, Mahmood Rezayi Dashtarjene Pages 1-22

    In Iranian mythology and since the beginning of creation war has been a current theme. Some Iranian gods, such as Bahrām, Mitrā, Bād, Hoom and Soroush, are fighting for peace, security and purity on behalf of Ahuramazdā against Angra Mainyu (Ahriman). Myths play an important role in the collective and subconscious memory. As such, they have a profound impact on religions, arts, literature and general culture of all times. Therefore, this article examines the gods of war in the legends of Chahārmahāl and Bakhtiāri, Lorestān and Kohgiluyeh and Boyerahmad province. The research context consists of legends written in Persian in Chaharmahāl and Bakhtiāri, Lorestān and Kohgiluyeh and Boyerahmad province. The purpose of this research is to explain and analyze the presence of mythological war gods in the legends of the above-mentioned provinces. Through a careful reading of this article, the reader will understand that the gods of war such as Bahrām, Soroush, Wind and Mehr are present in the legends of these provinces, sometimes superhuman and sometimes terrestrial with metamorphoses in their appearance and function.

    Keywords: Myth, god of war, Kohgiluyeh, Boyer Ahmad, Chahārmahāl, Bakhtiāri, Lorestān
  • Mohammad Khodadad, Saeed Kheirkhah*, Amirhosein Madani Pages 23-46

    Rituals and arts, Iranian beliefs and traditions, and therefore the role and status of the ancient and innocent heroes of this land bring about diverse events in the rituals, myths and symbols of the Iranian Shiites, especially in Ashurā culture. The traces of these contents and thoughts can be found in many religious traditions. In this sense, the Ta'zieh manuscript is even more widespread because of its reputation among the general public. This article has attempted to show the impact of Siāvash's story on Ta'zieh version of Imam Hussein. Therefore the purpose of this research is through summarizing the two stories and their characteristics, to examine their similarities and their links with the mysterious birth of a celestial mother, their eternal aspect, their actions and reactions of nature to these heroes, their prediction and awareness of their destiny, their presence of supernatural, equipment, martyrdom, repetition of history, worship and protection, as well as common symbols and references. This research attempts to answer the question of how, in addition to tell a historical fact, it would be possible to combine the myths of mythical heroes with religious leaders in order to make the character more credible and even more praiseworthy.

    Keywords: Myth, Shāhnāmeh, Siāvash, Imām Hussein, Ta’zieh
  • Alireza Barati*, Farzad Ghaemi, Mahmoud Hassanabadi, Mohammad Jafar Yahaghi Pages 47-72

    Oral –formulaic composition (theory) has been originated from Homeric studies in Parry and Lord Works and is widely used in most languages. In the field of folk prose texts of Persian several researches have been conducted, all of which have addressed the issue of general stereotyped propositions. On the basis of these achievements, foreign scholars have considered Persian epic poems, particularly Shāhnameh, as a product of narrative and oral tradition. With a new look at narrative scrolls as oral epic texts, this article in addition to presenting their general propositions, introduces another type of proposition in the form of epic statements in three parts: a) Propositions indicating the beginning or entry to the scene of wrestling c) Propositions indicating the beginning of wrestling and C) Proposals indicating the end of wrestling that are presented and describe the function of each category. The paper concludes by proving that the scrolls and narrators of the manuscripts had in mind a treasure trove of these propositions and used them automatically when they thought of combat. Therefore, one can better understand the narrative structure of the Persian oral epic by using this method and extracting the assertions used in various martial art.

    Keywords: Oral formulaic theory, formal propositions, Persian oral epic, Haftalashkar (scroll), Shāhnameh’s scroll, martial art
  • Ilnaz Rahbar*, Shilan Masrour Pages 73-97

    Our accessibility to myths has been limited for us throughout the history for some reasons. Today, most people has the concept of snake as pest and insidious simply for fear of bite and death. For this reason, human beings have come to reflect the continuation of an old tradition belonging to myths whose phenomena are the experiences and truths of people's lives, hidden in a myriad of stories and fantasies over time. This is certainly a combination of self and animals which has the domesticated role and is considered the symbol of power against animals. In relation to Shāmārān’s myth, the relationship between man and the snake has taken over time a new form to the extent that the snake becomes a part of human existence and forms a hybrid being. Shāmarān (half human - half snake), the myth of Kurdish culture, is one of the motives associated with this culture throughout history. In the motives of Kurdish people of Mokriyān, Shāmārān is the goddess of snakes which is the symbol of treasure and wealth attributed to it- an old metaphor of the knowledge it possesses. The myth, the repetition of animal motifs and their frequency of use, reflect the beliefs of the peoples in this culture. The snake is the most sacred symbol of the Kurds and the shāmār represents the material and immaterial knowledge and the conservation of the secrets for the Kurds. The method used in this study is descriptive-analytical and historical in nature, and it has been attempted to describe and compare the role of this animal in different parts of Mokariyān in Mahābād. The results showed that Shāmārān is the symbol of power, wisdom, blessing, friendship and protection, and its image woven on the crafts of local residents such as the curtain, the handkerchief and the cradle indicates a strong presence.

    Keywords: Shāmārān myth, goddess of snake, human-snake, Mokriyān region, Kurdistan
  • Mahmoud Firouzi Moghaddam*, Mehyar Alavi Moghaddam Pages 99-121

    Due to their deviation from the principles and rules of formal written literature, nonsense are the poems driving from oral and popular literature, and are a mixture of verbal and musical games that seem to have no message. Although seemingly meaningless, nonsense are full of movement and events. The interconnected notions of nonsense and their imaginative images portray a world full of enthusiasm for children, a world without rules, like the imagination that makes up for everything it wants. In order to analyze nonsense, this study uses data collection by the library method and is based on data analysis, primarily qualitative and inductive reasoning, by examining "aesthetic rhetoric," including linguistic and syntactic deviation, synesthesia, rhythmic pattern, unusual imagination, image inversion, surreal imagery, personification, animation without any temporality and spatiality, the aesthetics of deviation even with the conflict of meaning and repetition of content. The results show that nonsense are dynamic and living poems in the field of folk literature that change and adapt to temporal and spatial conditions and that their aesthetic and semantic rhetorical traits are more expressed in linguistic structures and forms. It should be noted that the semantic deviation is their proper and inseparable character at syntagmatic and paradigmatic levels.

    Keywords: folkloric literature of child, nonsense verse, aesthetic rhetoric, meaningfulness
  • Somayeh Al, Sadat Tabatabaei*, Alireza Hosseini Pages 123-146

    “One Thousand and One Nights”, has continued to grow until the end of the twelfth Hijri. There are therefore several historical layers in this stories, including the historic layer of Baghdād which represents the history of the Abbasid caliphs and the court that accompanies it. Satan’s companionship history with Abū Isḥāq Ibrāhīm al-Mawṣilī and the history of Ishāq al-Mawsili with Satan – two expert minstrels of their time, fit into this same layer. Although these two stories were made and discussed in Baghdad, the themes used in their infrastructure are not anchored in Baghdad in Abbāssid dynasty but rather in pre-Islamic Saudi Arabia because they are based on two ancient Arab myths. The first is the long-standing link between jinn and music, and the other is the recognition of jinn as an inspirer who emerges in the belief of "obedience to Cohen" and "the devil -the poet". An upcoming exploration of ancient Arab sources shows how the storyteller, influenced by these myths, describes Iblis as a masterful minstrel who teaches musician Abū Isḥāq Ibrāhīm al-Mawṣilī.

    Keywords: One Thousand, One Nights, the companionship of Satan with Abū Isḥāq Ibrāhīm al-Mawṣilī, Ishāq al-Mawsili, music, inspiration
  • Reza Ghoryani*, Farzad Ghaemi Pages 147-170

    Hamzamehnāmah is one of the Persian folk tales published in different languages, in prose and verse, in the Islamic world. By collecting historical data and while examining and commenting on the origins of this oral epic, this study examines descriptively and analytically the historical documents on its origin. According to historical documents, the review of literature on Hamzamnāmeh as a literary genre in Persian literature and its various writings show that the origins of this story correspond to the events of Sasānian Iran. For the first time, the authors of the present research have tried to compare the origin of Hamzanāmeh in the Sassānid era with the epic story of Bahrām Chobin and have attempted to describe the similarity of this work to a lost epic of pahlavi literature called Bahrām Chōbīn book. This analogy compares all the historical events in which Hamzah is present with the historical narrative of Bahram Chōbīn and shares any similarities. By examining the probability of the Sasānian origins for this story, it is possible to make this hypothesis that the story of Hamzah has been implemented based on the free translation of Bahrām's Pahlavi story into Arabic (with many intermediaries), or at least into Arab folk literature, the myths of Bahrām has had a direct influence on the formation of Hamza's oral epic, although the popular principle of the work gradually took on an Arab-Islamic character.

    Keywords: Folk literature, Oral epic, Hamzenāmah, Bahrām Chōbīn, Pahlavi Literature
  • Mohammadreza Shariatirad, Gholamhosein Sharifiveldani*, Eshagh Toghiani Pages 171-191

    The various representations of the sanctity of tree and plant have long been recorded in mythology, literature and culture. In the culture of the Kohgiluyvu-Bouir-Ahmad tribe, certain representations of the mythology of tree and plant enjoy from evident exemplifications. These include swearing, the ritual of the freshening up the houses, the alighnment of the human race with the plant, the symbol of the death and livelihood of the local poems, and the rituals of these people. The aim of this study is towards an analysis of mythological indices of plant and tree in the Kohgiluyvu-Bouir-Ahmad people with respect to the literary facets of these indices in their folk/local poem. Being fundamental in type, using content analysis, this study has been conducted based upon library-local resources and studies. Many of the indices such as hair cutting, freshening up the house using the plant smoke, believing in the healing power of plants and vegetal pedigree of human have got mythological representation, which can also be found in the culture of ancient Iran. Swearing to the tree is done mostly by farmers, intended to put an emphasis upon the greanness of the tree and proving the truthness of his words. They use mountain plants to freshen up their home environment and to treat illnesses. This is believed to remove the evils.

    Keywords: plant, tree, indices, myth, Kohgiluyvu-Bouir-Ahmad
  • Farzaneh Sadat Alavizadeh*, Omid Vahdanifar Pages 193-218

    The purpose of this study is to examine the effects of folk culture in Joseph Arthur Gobino's travel book entitled “Three Years in Asia” , based on the content analysis method in which he tries to divide these effect in six categories of hospitality, compliments, customs and types, Iranian art, architectural and urban features and the story of his trip to Iran. Superstitious thoughts were also studied and analyzed. The result of this study shows that although in his account of his trip to Iran Gobino was able to provide a detailed account of Iran's morality and behavior patterns, it would be impossible not to ignore the contrast between the European “I " and the oriental “other” that underlies his thoughts and descriptions of different aspects of Iranian life and customs. Conflicts that have a direct impact on the spectator's mind with the other and with what belongs to his territory, followed by his reports and descriptions.

    Keywords: popular culture, travel narrative, Gobino, three years in Asia, Qajār era
  • Asghar Shahbazi* Pages 219-242

    In Bakhtiāri dialect, šowxin is a type of folk and epic poetry that describes the bravery, struggle and murder of one of the brave elders or men of Bakhtiāri people. Like other folk poems they have had anonymous poets. The order and number of their verses are different, and mainly reflect the love and devotion of people towards their ethnic heroes. These poems also refer to certain traditions, beliefs in addition to historical, political and social issues of Bakhtiāri people. Since most of works on Persian folk language and literature has not been adequately addressed, this article provides an overview of the research on Bakhtiāri poetry. These poems have been described and it is briefly stated that there is about 24 šowxin type (389 verse) in this dialect, among them four are important and remarkable. The present paper seeks to explore the structural and content characteristics of Bakhtiāri's šowxin, such as their templatic characters, elements, contexts of epic poetry and strong descriptions. Šowxins are considered influential folk poems and deserve to be taken into account from different viewpoints among different ethnic groups.

    Keywords: Folk poems, Bakhtiāri dialect, ode, šowxin, Ali Mardān Khan, Sardār Maryam Bakhtiāri