فهرست مطالب

  • سال دهم شماره 2 (پاییز و زمستان 1397)
  • تاریخ انتشار: 1398/01/28
  • تعداد عناوین: 5
|
  • مرجان دیانت*، سید اسماعیل مفیدی، محمد کاظم رمضانی صفحات 1-14

    متریبوزین یکی از رایج‏ترین علف کش های مورد استفاده در زراعت سیب‏زمینی است. به منظور بررسی تاثیر خصوصیات خاک و سابقه مصرف علف کش متریبوزین بر کارایی این علف کش در کنترل علف هرز تاج خروس وحشی، آزمایشی به صورت فاکتوریل و در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در گلخانه موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور در سال 1391 انجام شد. عامل اول نوع خاک در شش سطح (همدان با 15 سال و بدون سابقه مصرف، جیرفت با 15 سال و بدون سابقه مصرف، اصفهان دو سال سابقه مصرف و مشهد سه سال سابقه مصرف) و عامل دوم غلظت علف کش متریبوزین در شش سطح (صفر، 100، 300، 700، 1000 و 1500 گرم در هکتار(به ترتیب 10،0، 30، 70، 100 و 150% درصد غلظت توصیه شده)) بود. قبل از کاشت تاج خروس وحشی، گلدان ها با مقادیر مورد نظر علف کش متریبوزین تیمار شد و 4 هفته بعد از کاشت، برداشت انجام شد و صفات طول ریشه و اندام هوایی و وزن خشک آن ها اندازه گیری و منحنی های غلظت-پاسخ رسم گردید. بالاترین و پایین ترین خسارت به تاج خروس وحشی به ترتیب در خاک های جیرفت بدون سابقه مصرف و همدان با 15 سال سابقه مصرف دیده شد. در خاک جیرفت با 15 سال سابقه ی مصرف، کاهش وزن خشک اندام هوایی در غلظت های 0/1، 0/3، 0/7، 1 و 1/5 کیلوگرم متریبوزین در هکتار نسبت به عدم مصرف آن، به ترتیب 15، 29، 45، 46 و 56 درصد بود، درحالی که در خاک همدان با 15 سال سابقه مصرف، کاهش وزن اندام هوایی در غلظت های مذکور متریبوزین نسبت به عدم مصرف علف‏کش به ترتیب 6، 11، 25، 31 و 36 درصد بود. نتایج نشان داد که در خاک های مختلف افزایش غلظت علف کش سبب کنترل مطلوب تر تاج خروس وحشی گردید ولی افزایش میزان رس و ماده آلی و همچنین افزایش سابقه مصرف، از شدت تاثیر بقایای متریبوزین کاست.

    کلیدواژگان: سیب زمینی، متریبوزین، منحنی غلظت-پاسخ، وزن خشک
  • گودرز احمدوند، سمیه حاجی نیا* صفحات 15-27

    به منظور بررسی اثر گیاه پوششی و علف کش متریبوزین بر بانک بذر علف های هرز سیب زمینی در سیستم های مختلف خاک ورزی، آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا در سال 1392، به صورت کرت های دو بار خردشده در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار، اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل سیستم های خاک ورزی در دو سطح (خاک ورزی متداول و حداقل) در کرت های اصلی، کاربرد گیاهان پوششی در سه سطح (گیاه پوششی جو، ماشک و شاهد) در کرت های فرعی و کاربرد علف کش متریبوزین (با علف کش و بدون علف کش) در کرت های فرعی- فرعی قرار گرفتند. نتایج نشان داد کاربرد علف کش متریبوزین موجب کاهش تراکم بانک بذر علف های هرز گردید. کاهش میزان تراکم بانک بذر علف های هرز با علف کش متریبوزین نسبت به بدون علف کش معادل 33/62درصد بود. گیاهان پوششی جو و ماشک به صورت میانگین در روش خاک ورزی حداقل و متداول در مقایسه با تیمار شاهد به ترتیب 44/43و 54/88درصد تراکم بانک بذر علف های هرز را کاهش دادند. استفاده از گیاه پوششی جو و ماشک باعث کاهش شاخص غنای گونه ای بانک بذر علف های هرز شد. علف کش متریبوزین در روش خاک ورزی حداقل و متداول در مقایسه با تیمار شاهد به ترتیب 23/52و 71/50درصد شاخص غنای گونه ای علف های هرز را کاهش داد. گیاهان پوششی در روش خاک ورزی متداول و حداقل شاخص تنوع شانون- وینر علف های هرز را به ترتیب 60/24 و 13/23 درصد کاهش دادند. میزان کاهش شاخص تنوع شانون- وینر با کاربرد توام علف کش و گیاهان پوششی در روش های خاک ورزی متداول و حداقل نسبت به تیمار شاهد به ترتیب 85/17و 32/60درصد بود.

    کلیدواژگان: بانک بذر، خاک ورزی حداقل، شاخص های تنوع، گیاه پوششی
  • فرود بذرافشان*، مهدی زارع، عبداله بحرانی، محمد جواد جمال زاده، امید علی زاده صفحات 29-36

    به منظور بررسی علف کش ها بر عملکرد و اجزای ذرت در سیستم های مختلف خاک ورزی در منطقه فسا، آزمایشی در سال زراعی 96-1395 به صورت اسپلیت پلات در قالب بلوکهای کامل تصادفی در 3 تکرار در 2 سال زراعی انجام شد. کرت های اصلی شامل خاک ورزی در 3 سطح خاک ورزی رایج ، کم خاک ورزی و بی خاک ورزی و تیمار کرتهای فرعی شامل علف کش ها در 7سطح نیکوسولفورون در 2 غلظت 2 و یک لیتر در هکتار، فورام سولفورون در دو مقدار 2 و یک لیتر در هکتار، فورامسولفورون + یدوسولفورون در 2 غلظت 5/1 و 75/0 لیتر در هکتار و شاهد بدون علف کش بود. نتایج نشان داد که بیشترین تراکم علف های هرز در خاک ورزی مرسوم (7/5 و 5/5 بوته در متر مربع) بود و کمترین تراکم علف های هرز در بی خاک ورزی به دست آمد. بیشترین وزن خشک علف های هرز در خاک ورزی مرسوم (45/3و 36/1 گرم در متر مربع) بود و کمترین وزن خشک علف های هرز در بی خاک ورزی به دست آمد. نیکوسولفورون در میزان 2 لیتر در هکتار بیشترین تاثیر برکاهش تراکم علف های هرز باریک برگ را داشت و در کاهش تراکم علف های هرز پهن برگ تفاوت معنی داری بین علف کش های مصرفی مشاهده نشد. همچنین نیکوسولفورون در میزان 2 لیتر در هکتار بیشترین تاثیر در کاهش وزن خشک علف های هرز باریک برگ و پهن برگ نسبت به شاهد (به ترتیب 8/22 و 8/13 گرم در متر مربع) داشت. بیشترین عملکرد دانه ذرت (12 تن در هکتار) در تیمار کم خاک ورزی و نیکوسولفورون به میزان 2 لیتر در هکتار به دست آمد و کمترین عملکرد دانه (5/6 تن در هکتار) در تیمار خاک ورزی مرسوم و شاهد بدون علف کش به دست آمد.

    کلیدواژگان: علف کش، خاک ورزی، ذرت، عملکرد
  • رحمان خاک زاد*، محمد تقی ال ابراهیم، مصطفی اویسی صفحات 37-47

    به منظور ارزیابی اثر عملیات مختلف مدیریتی بر زمان رویش گاوپنبه، آزمایشی به صورت کرت های دو بار خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در 3 تکرار در شرکت دشت ناز ساری در سال های 1395 و 1396 اجرا شد. فاکتورهای آزمایشی، دو سیستم خاک ورزی رایج و بدون خاک ورزی، سه مقدار بذرپاشی سویا (200، 300 و 400 هزار بذر در هکتار سویا) و سه دز مختلف علف کش ایمازاتاپیر (SL 10%) (صفر، 50 و 100 گرم ماده موثره در هکتار) بودند. رویش گاوپنبه به طور معنی داری به وسیله عملیات مدیریتی نظیر سیستم های خاک ورزی، مقادیر بذرپاشی سویا و دزهای ایمازاتاپیر تحت تاثیر قرار گرفت. سیستم بدون خاک ورزی، تراکم 400 هزار بذر در هکتار و دز 100 گرم ماده موثره در هکتار ایمازاتاپیر نه تنها منجر به پایین ترین تراکم گیاهچه گاوپنبه در متر مربع شدند بلکه زمان تاخیری طولانی تری برای رسیدن به 50 درصد رویش گیاهچه را ایجاد کردند، لذا منجر به فاز تاخیری طولانی تری از رویش گاوپنبه در ابتدای فصل رشد شدند. نتایج این مطالعه ممکن است به تکامل راهبردهای مدیریتی موثر برای این گونه کمک کند.

    کلیدواژگان: بدون خاک ورزی، خاک ورزی رایج، دز علف کش، مقدار بذرپاشی، نرخ رویش
  • احمد رهبری*، ابراهیم ایزدی، محمدحسن راشد، غلام حسین ظهوری، اسکندر زند صفحات 49-59

    به منظور بررسی کارایی فرمولاسیون میکروکپسول علف کش تریفلورالین در کنار فرمولاسیون امولسیون (ترفلان 48 درصد) با مقادیر 50، 75 و 100 درصد ماده موثره توصیه شده (6/0، 9/0 و 2/1 کیلوگرم ماده موثره در هکتار) و روش های کاربرد، اختلاط و عدم اختلاط با خاک، آزمایشی بصورت فاکتوریل بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار طی سال زراعی 1393 در مرکز تحقیقات تیرتاش انجام شد. طی مراحل اجرا تراکم و وزن خشک علف های هرز 40 و 60 روز پس از نشاکاری و عملکرد گیاه توتون در چهار مرحله برداشت مورد سنجش قرار گرفت. علف های هرز غالب مزرعه شامل دم روباهی سبز و تاج خروس ریشه قرمز بودند. برطبق نتایج فرمولاسیون میکروکپسول موجب افزایش معنی دار کارایی هر یک از مقادیر مصرفی نسبت به فرمولاسیون امولسیون گردید. کاربرد 50 درصد دز توصیه شده فرمولاسیون میکروکپسول اثر کنترل کنندگی مشابه کاربرد 75 درصد فرمولاسیون امولسیون داشت؛ بطوریکه کنترل علف های هرز دم روباهی سبز و تاج خروس ریشه قرمز در 50 درصد دز توصیه شده میکروکپسول به ترتیب حدود 72 و 69 درصد و در 75 درصد امولسیون حدود 79 و 65 درصد گردید. همچنین کاربرد 50 درصد دز توصیه شده فرمولاسیون میکروکپسول موجب افزایش عملکردی هم سطح کاربرد 100 درصد فرمولاسیون امولسیون به ترتیب با عملکرد 26/4 و 30/4 تن در هکتار شد. اختلاط علف کش با خاک جهت افزایش کارایی ضروری است.

    کلیدواژگان: توتون، دز کاهش یافته، رهاسازی کنترل شده، علف هرز
|
  • Marjan Diyanat *, Seyyed Esmaeil Mofidi, Mohammad Kazem Ramezani Pages 1-14

    Metribuzin is one of the most common herbicides used in potato cultivation. This experiment was conducted to study the effect of soil characterstics and utilization history of metribuzin on its efficiency to redroot pigweed control as factorial on the base of randomized complete blocks design with three replications at Institue of Plant Protection in 2012. First factor was soil type in six levels (Hamedan with 15 years and without utilization history, Jiroft with 15 years and without utilization history, Isfahan with 2 years utilization history and Mashhad with 3 years utilization history) and second factor was different concentrations of metribuzin (0, 100, 300, 700, 1000 and 1500 g ai ha-1). Before cultivating redroot pigweed seed, the pots with mentioned soils were treated with metribuzin and harvesting was done four weeks after cultivating. Then, length and dry weight of shoot and root were measured and dose-response curves were drawn. The highest and lowest damage to redroot pigweed was observed in soils of Jiroft without utilization history and Hamedan with 15 years utilization history, respectively. In Jiroft soil with 15 years utilization history, shoot dry weight reductions were 15, 29, 45, 46 and 56 percent at concentrations of 0.1, 0.3, 0.7, 1 and 1.5 kg ai ha-1 of metribuzin, while in Hamedan soil with 15 years utilization history shoot dry weight reductions in the mentioned concentrations of metribuzin were 6, 11, 25, 31 and 36 percent, respectively. Results showed in different soils, increasing the concentration of herbicide resulted in a more favorable control of redroot, but increasing the amount of clay and organic matter, as well as increasing the history of consumption, affected the severity of the effects of metribuzin residues.

    Keywords: Dose-response curve, dry weight, Metribuzin, Potato
  • Goudarz Ahmadvand, Somayeh Hajinia * Pages 15-27

    To investigate the effects of cover crop and metribuzin herbicide on weed seed bank of potato in different tillage systems, the experiment was carried out as a split- split plot based on a randomized complete block design with three replications at the Research Station of Agricultural Faculty of Bu-Ali Sina University, 2013. The treatments included tillage systems at two levels (conventional tillage and minimum tillage) as main plots, three levels of cover crop (Vetch (vica villosa roth), barley (Hordeum vulgare L.) and without cover crops) as subplot, and two levels of metribuzin herbicide (with herbicide and no herbicide) as sub-sub plots. The results showed that the application of metribuzin herbicide reduced seed bank density of weeds. Seed bank density of weeds reduced with application of metribuzin herbicide was about 33.62 percent, compared to no herbicide. Application of cover crops in the minimum and conventional tillage reduced seed bank density of weeds 44.43 and 54.88 percent, respectively, compared to no cover crops. The use of barley and vetch cover cover decreased the richness index of seed bank of weeds. Metribuzin herbicide in the minimum and conventional tillage in comparison to control treatment decreased 23.22 and 71.51 percent the richness index of the weed species. Cover crops decreased by 24.60 and 23.13 percent in conventional tillage and minimum indices of Shannon-Weiner weeds. The decrease in the Shannon-Weiner index with application of herbicides and cover crop in the conventional and minimum tillage was 85.17 and 32.66 percent, respectively, compared to no cover crops.

    Keywords: Seed bank, Minimum tillage, Diversity indices, Cover crops
  • Froud Bazrafshan *, Mohammad Javad Jamalzadeh, Omid Alizadeh, Mehdi Zare, Abdollah Bahrani Pages 29-36

    In order to evaluate the herbicides on yield and corn components in different tillage systems in Fasa, an experiment was conducted in split plot in a randomized complete block design with three replications in two years. Main plots consisted of tillage in three levels: common tillage, low tillage and no tillage and subplots were treated with herbicides in 7 levels of Nicosulfuron in 2 concentrations of 2 and 1 liter per hectare, Furamsulfuron in 2 and 1 liter per hectare, formasulfuron + iodosulfuron in 2 Concentration was 1.5 and 0.75 liters per hectare and without herbicide as control. The results showed that the highest weed density was in conventional tillage (7.5 and 5.5 plants / m 2), and the lowest weed density in weed loss was obtained. The highest dry weight of weeds was in conventional tillage (45.3 and 36.1 g / m2), and the lowest dry weight of weeds was obtained in non-topical cultivars. Nicosulfuron at the rate of 2 liters per hectare had the greatest effect on the decrease in grass weed density, and there was no significant difference in reducing the density of broadleaf weeds herbicides among herbicides. Also, nicosulfuron had the highest effect on dry weight loss of grassleaf and broadleaf weeds (22.8 and 13.8 g / m2, respectively). The highest grain yield of corn (12 tons per hectare) was obtained from low tillage and nicosulfuron at 2 liters per hectare and the lowest grain yield (5.6 tons per hectare) was obtained in conventional tillage and non-herbicide control.

    Keywords: Herbicide, Tillage, Corn, Yield
  • Rahman Khakzad *, Mohammad Taghi Alebrahim, Mostafa Oveisi Pages 37-47

    In order to evaluate the effect of different management practices on the emergence time of vevetleaf, a split-split plot experiment was conducted in a completely randomized block design with three replications in Dasht-e-Naz Sari in 2016 and 2017. Two tillage systems (Conventional tillage and no-till), three soyabean seeding rates (200,000; 300,000 and 400,000 seeds ha-1), and three doses of imazethapyr (SL 10%) (0, 50, and 100 g ai ha-1) were considered as experimental factors. The velvetleaf emergence was significantly affected by management practices including tillage system, soybean seeding rate, and imazethapyr dose. No-till system, a density of 400 000 seeds ha-1 and a 100 g a.i. ha-1 imazethapyr dose not only resulted in the lowest velvetleaf seedling density m-2 but also caused the longest delay in the time to reach 50% of seedling emergence, thus resulting in a long lag phase of velvetleaf emergence early in the season. Findings from our study may facilitate the development of effective P. oleracea management strategies.

    Keywords: Conventional tillage, emergence rate, herbicide dose, no-till, seeding rate
  • Ahmad Rahbari *, Gholam Hossein Zohuri, Eskandar Zand, Mohammad Hassan Rashed, Ebrahim Izadi Pages 49-59

    Reduce pesticides usage and improve efficiency of them can be achieved by the technology of controlled release formulations. This experiment conducted to investigate the efficiency of synthesized microcapsule formulation of trifluralin in Tirtash Research and Education Center (located in Mazandaran province, the north of Iran) during the 2014 growing season. The experiment design was three-way factorial arrangement on a CRD with three replications. The treatments consisted of the microcapsule and emulsifiable concentrate (Treflan® 48%) formulation in different doses, 50, 75 and 100 percent of recommended dose (0.6, 0.9 and 1.2 kg a.i./ha) and application methods, soil-incorporated pre-planting and pre-planting. Weeding and weed infest were prepared as control plots. Density and dry weight of weed at 40 and 60 days after tobacco transplanting and tobacco yield were measured during the growth season. Based on the relative abundance of weeds, Setaria viridis L. and Amaranthus retroflexus L. were dominant species. The experimental results show there were significant difference between formulation type, dose and method of application on density and dry weight of weed and tobacco yield. The effectiveness of MC formulation in each applied dose were higher than EC formulation. The 50% recommended dose of MC formulation had the same weed control effectiveness as 75% recommended dose of the EC formulation. The green foxtail and redroot pigweed control were about 72 and 69% in 50% recommended dose of MC formulation and about 79 and 65% in 75% recommended dose of EC formulation, respectively. Also 50% of MC formulation could increase yield as same as the 100% of EC formulation, 4.26 and 4.30 ton.ha-1, respectively. Soil incorporation of trifluralin was very necessary to achieve best efficiency.

    Keywords: Controlled release, Reduced dose, Tobacco, weed