فهرست مطالب

پژوهشهای گیاهی (زیست شناسی ایران) - سال سی و دوم شماره 3 (پاییز 1398)
  • سال سی و دوم شماره 3 (پاییز 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/07/01
  • تعداد عناوین: 19
|
  • تاثیر چای کمپوست بر شاخص های جوانه زنی و رشد گیاهچه لوبیا(Phaseolus vulgaris L.) به منظور تعدیل اثرات منفی ناشی از تنش خشکی
    راهله احمدپور، مجید رستمی*، سعید رضا حسین زاده صفحات 474-488

    جوانه زنی و سبز شدن سریع بذر، از عوامل تعیین کننده عملکرد نهایی گیاهان به شمار میرود. در این راستا مطالعه ای با هدف تاثیر چای کمپوست بر شاخص های جوانه زنی و رشد گیاهچه لوبیا در شرایط تنش خشکی صورت گرفت. آزمایش به صورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملا تصادفی با 3 تکرار انجام شد. فاکتورهای مورد بررسی شامل چای کمپوست در 5 سطح (0، 5/2، 5، 5/7 و 10 درصد حجمی) و تنش خشکی در چهار سطح (صفر، 3/0- ، 6/0- و 9/0- مگاپاسکال) بود. در بررسی اثرات ساده چای کمپوست نتایج نشان داد که سطوح 5، 5/7 و 10 درصد، به صورت معنی داری درصد جوانه زنی، قدرت جوانه زنی، شاخص بنیه و وزن خشک ساقه چه را افزایش داد. نتایج نشان داد که تنش خشکی در تمامی سطوح منجر به کاهش معنی دار صفات مورد بررسی در مقایسه با شرایط بدون تنش شد. در شرایط تنش 6/0- مگاپاسکال، سطوح 5، 5/7 و 10 درصد چای کمپوست موجب افزایش معنی دار سرعت جوانه زنی، طول گیاهچه و وزن خشک ریشهچه شد و در شرایط تنش 9/0- مگاپاسکال، کلیه سطوح چای کمپوست در مقایسه با شاهد به صورت معنی داری سرعت جوانهزنی، طول ساقه چه و گیاهچه را افزایش داد. در شرایط بدون تنش و 3/0- مگاپاسکال، تیمار 10 درصد چای کمپوست منجر به افزایش معنی دار سرعت جوانه زنی (%4/9+ و %1/10+)، وزن خشک ریشهچه (%7/18+ و %7/19+)، طول ساقهچه (%7/10+ و %9+)، ریشه چه (%6/6+ و %6/8+) و گیاهچه (%4/8+ و %9/7+) شد. با توجه به نتایج مطالعه، استفاده از چای-کمپوست در مرحله جوانه زنی به منظور کاهش اثرات منفی تنش خشکی در گیاه لوبیا توصیه می شود.

    کلیدواژگان: حبوبات، پلی اتیلن گلایکول، قدرت جوانه زنی، شاخص بنیه بذر، کودهای ارگانیک
  • بررسی فلور، شکل زیستی و کورولوژی گونه های گیاهی رویشگاه توس منطقه ی مارمیشو، استان آذربایجان غربی
    آرزو محمودی، جواد اسحاقی راد*، مهناز حیدری ریکان، احمد علیجانپور صفحات 489-496
    منطقه مارمیشو واقع در 70 کیلومتری شمال غربی شهرستان ارومیه از رویشگاه های مهم توس در ایران محسوب شده و از تنوع گیاهی منحصر به فردی برخوردار است. هدف از این پژوهش بررسی فلور، شکلهای زیستی و کورولوژی گونه های چوبی و علفی رویشگاه توس منطقه می باشد. 30 قطعه نمونه به روش نمونه برداری منظم تصادفی با ابعاد شبکه 100*200 متر در منطقه مورد -مطالعه پیاده شد. در هر نقطه، قطعات نمونه 400 مترمربعی برای جمع آوری گونه های درختی و درختچه ای و قطعات نمونه 100 متر مربعی برای جمع آوری گونه های علفی پیاده شد. نتایج نشان داد که در منطقه مورد مطالعه 251 تاکسون گیاهی متعلق به 51 خانواده وجود دارد که از این تعداد، 28 گونه درختی و درختچه ای می باشند. بیشترین تعداد گونه های گیاهی منطقه مربوط به خانواده Asteraceae با 40 گونه، خانواده Apiaceae با 22 گونه، خانواده Fabaceae با 21 گونه، Lamiaceae با 20 گونه و خانواده Brassicaceaeبا 17 گونه می باشند. از نظر طیف زیستی رانکایر، همی کریپتوفیت ها با 122 گونه، تروفیت ها با 51 گونه، فانروفیت ها با 28 گونه به ترتیب بیشترین شکل زیستی را به خود اختصاص داده اند. همچنین از نظر جغرافیای گیاهی بیشترین عناصر رویشی منطقه متعلق به ناحیه رویشی ایرانی تورانی (100 گونه) و ایرانی-تورانی/ اروپا- سیبری (59 گونه) می باشند.
    کلیدواژگان: مارمیشو، توس، کورولوژی، فلورستیک، شکل زیستی
  • مطالعه فلوریستیک تالاب کانی برازان
    اعظم معصومی*، فرخ قهرمانی نژاد، ناصر عباس پور صفحات 497-511
    تالاب کانی برازان واقع در استان آذربایجان غربی یکی از تالاب های کنوانسیون بین المللی رامسر با مساحت 907 هکتار است. اقلیم این منطقه شکار ممنوع به صورت نیمه خشک تا نیمه خشک معتدل است. جهت مطالعه منطقه، گیاهان در طی ماه های رویشی سال 1392 به طور مرتب از دو رویشگاه آبزی و رویشگاه مجاور تالاب (صخره ها و تپه ها) جمع آوری و در هرباریوم دانشگاه خوارزمی (FAR) در تهران نگهداری شدند. در مجموع 118 گونه مختلف گیاهی جمع آوری شد که به 42 تیره (دو تیره خزه ، 33 تیره دولپه، یک تیره برگ شاخیان و شش تیره تک لپه) و 99 جنس تعلق دارند. در میان تیره های موجود 17 تیره (11تیره دولپه، یک تیره برگ شاخیان و پنج تیره تک لپه)، 32 جنس و 35 گونه به رویشگاه آبزی و 25 تیره (دو تیره خزه ، 22 تیره دولپه و یک تیره تک لپه)، 67 جنس و 83 گونه به رویشگاه مجاور تالاب تعلق دارند. در بین گیاهان منطقه تروفیت ها با 62% در رویشگاه مجاور تالاب و 35% در رویشگاه آبزی فراوان ترین شکل زیستی منطقه را تشکیل می دهند. در بررسی کوروتیپ، بیشترین گونه ها به ناحیه ایرانی تورانی با 38 % در رویشگاه آبزی و 50% به رویشگاه مجاور تالاب تعلق دارند.
    کلیدواژگان: کانی برازان، شکل زیستی، کوروتیپ، فلور
  • بررسی چند نوع محیط کشت، تیمار ضد عفونی و هورمونی جهت ریز ازدیادی برخی پایه های سیب (Mallus domestica Borkh.)
    نجمه محمد زاده مقدم، اکبر صفی پور افشار*، فاطمه سعید نعمت پور صفحات 512-523
    ریزازدیادی سیب نقش مهمی در ایجاد گیاهان سالم، فاقد بیماری و در تکثیر سریع پایه های دارای صفات مناسب دارا است. در این تحقیق اثر شرایط ضدعفونی، نوع محیط کشت و تیمارهای مختلف هورمونی بر میزان آلودگی، تعداد شاخه جانبی، طول ساقه، کالوس زایی و تعداد برگ سه پایه رویشی M106، M111 و B9 با استفاده از آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار مطالعه شد. ریز نمونه ها پس از شستشوی سطحی با غلظتهای مختلف کلرید جیوه و هیپوکلریت سدیم ضدعفونی شده و سپس در محیطهای کشت MS تغییریافته، WPM و DKW کشت شدند. کمترین آلودگی با استفاده از کلرید جیوه 1/0 % و اتانول 70% به ترتیب به مدت 3 دقیقه و 30 ثانیه حاصل شد. در این آزمایش، محیط کشت MS تغییریافته همراه با 1/0 میلیگرم در لیتر هورمون بنزیل آدنین با بیشترین رشد، استقرار موفقتری داشت. مقایسه میانگینها نشان داد که پایه رویشی M106 از نظر کلیه صفات مورد مطالعه با سایر پایه های رویشی تفاوت معنی داری دارد به طوری که بالاترین طول ساقه، کالوس زایی و تعداد برگ در این پایه مشاهده شد. بیشترین شاخه زایی از تیمار هورمونی 1/0 میلیگرم در لیتر IBA و 2 میلیگرم در لیتر BAP حاصل شد. نتایج نشان داد که عکس العمل ژنوتیپها به شرایط محیط کشت متفاوت است به طوری که پایه رویشی B9پاسخ بهتری نسبت به سایر ژنوتیپها در صفت شاخه زایی نشان داد.
    کلیدواژگان: سیب، پایه رویشی، کشت درون شیشه ای، استقرار و شاخه زایی
  • تنوع درون گونه ایCarduus pycnocephalus L. بر اساس مارکرهای فلورستیک ، اکولو‍‍ژیک و پروتئین های ذخیره ای بذر در استان همدان
    مهدی حیدریان*، عبدالکریم چهرگانی راد، سید محمد معصومی صفحات 524-535
    تیره کاسنی یا مرکبان (Asteraceae) یکی از تیره های بزرگ گیاهی است که بسیاری از گیاهان آن با شرایط آب و هوایی ایران بخوبی سازش یافته و بطور وسیع در ایران پراکندگی دارند. این پژوهش با هدف بررسی وجود تنوع درون گونه ای Carduus pycnocephalus در استان همدان با روش تعیین زیستگاه ویژه (D.S.S) (Determination of Special Station) صورت پذیرفت. بر این اساس 14 زیستگاه ویژه برای این گونه انتخاب گردید. در بررسی این زیستگاه های ویژه، 59 گونه به عنوان گونه های همباش شناسایی شدند. تجزیه وتحلیل داده های اکولوژیکی و فلورستیکی (ترکیب رستنی های زیستگاه ویژه) منجر به تشخیص 7 گروه بر اساس این نشانگر ها گردید که معرف وجود تنوع درون گونه ای است. به منظور تایید تنوع درون گونه ای گروه های حاصل از بررسی فوق، از مطالعات الکتروفورز پروتئین های بذر استفاده شد،که نتایج به دست آمده از گروه بندی الکتروفورز در همخوانی با گروه بندی به دست آمده از نشانگرهای فلوریستیک - اکولوژیک بود. یافته های این پژوهش نشان داد می توان از روش D.S.S در تعیین سطح ونوع تنوع گونه های گیاهی از جمله گونه های مهاجم که دارای نقش مهمی در کشاورزی و محیط زیست می باشند، استفاده کرد و اطلاعات مفیدی ارائه داد.
    کلیدواژگان: تنوع درون گونه ای، زیستگاه ویژه، پروتئین های ذخیره ای بذر، علف هرز، Asteraceae
  • بررسی برخی از ترکیبات فیتوشیمیایی و فعالیت پاد اکسیدانی اندام های مختلف سه گونه سلمه تره (Chenopodium) در منطقه سیستان
    صدیقه اسمعیل زاده بهابادی*، جمیله دلارام، حبیب الله ایجباری صفحات 536-546

    گیاهان منابع قوی از ترکیبات فنولی و فلاونوئیدی هستند که از مهم ترین پاد اکسیدان های طبیعی به شمار می آیند. با توجه کاهش تنش اکسیداتیو در سلول ها توسط ترکیبات پاد اکسیدانی، آن ها از نظر پزشکی دارای اهمیت بوده و در درمان بسیاری از بیماری های قلبی-عروقی و التهابی مفید می باشند. جنس سلمه تره (Chenopodium) متعلق به تیره اسفناجیان (Chenopodiacea) است که در درمان بواسیر، گلودرد و ناراحتی های چشمی و کبدی مورد استفاده قرار می گیرد. در این تحقیق مقدار ترکیبات فیتوشیمیایی و فعالیت پاد اکسیدانی سه اندام (میوه، برگ و ساقه) سه گونه گیاه سلمه تره (Ch.ficifolium, Ch. sosnovskyi, Ch. novopokrovskyanum) بررسی شد. همچنین در این بررسی مقدار روغنهای اسانسی برگ گونه Ch. sosnovskyi با استفاده ازدستگاه GC/MS شناسایی شد. به طور کلی نتایج نشان داد که مقدار فنول و فلاونوئید در اندام میوه و برگ سه گونه دارای بیشترین مقدار بود و برگ گونه Ch. sosnovskyi دارای مقدار بالایی از فنول وفلاونوئید نسبت به دو گونه دیگر می باشد. آنتوسیانین در اندام برگ گونه Ch. ficifolium بیشترین مقدار را دارا بود. در بررسی روغنهای اسانسی برگ گونه Ch. sosnovskyi تعداد 56 ترکیب شناسایی شد. عمده ترین ترکیبات شامل Cymene (54/%10)، Camphor (56/8)، Eemol (47/8)، α-Cadinol (74/7)، 3-dehydro-4-oxo-α-ionon l (97/5) بود. همچنین برگ گونه Ch. Sosnovskyi دارای بیشترین فعالیت پاد اکسیدانی بود. به طور کلی برگ گونه Ch. Sosnovskyi جهت انجام مطالعات بیشتر به منظورمصارف دارویی پیشنهاد می گردد.

    کلیدواژگان: اسانس، ترکیبات فنولی، فعالیت آنتی اکسیدانی، گیاه سلمه تره، GC، MS
  • بررسی الگوی رشد حبه و تغییر برخی ترکیبات فنولی در انگور رقم شاهانی
    مهدی میهن، حسن ساری خانی*، منصور غلامی صفحات 547-558
    انگور یکی از منابع مهم پلی فنل ها در جیره غذایی است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تغییرات کمی و کیفی ترکیبات فنولی در انگور رقم شاهانی در مراحل رشد انجام شد و در پنج مرحله 30، 40 ، 50 و60 روز پس از گلدهی و رسیدن میوه ، ویژگی های حبه و همچنین برخی ترکیبات فنلی اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که با طی زمان، اندازه حبه، وزن حبه، مواد جامد محلول، پی اچ و آنتوسیانین کل افزایش یافت و اسیدیته کاهش یافت. در زمان رسیدن کاهش اندکی در اندازه حبه در مقایسه با زمان قبل از آن مشاهده شد. با طی زمان تا 50 روز پس از گلدهی میزان فنل کل در حبه افزایش و پس از آن در زمان 60 روز پس از گلدهی کاهش یافت و دوباره در زمان رسیدن به حداکثر مقدار خود رسید. میزان فلاونوئید در حبه با رشد کاهش یافته و بیشترین میزان آنها در 30 روز پس از گلدهی و کمترین میزان در زمان رسیدن حاصل شد. با طی زمان ظرفیت پاداکسایشی در 50 روز پس از گلدهی افزایش و سپس کاهش پیدا کرد و در زمان رسیدن به کمترین مقدار خود رسید. همچنین با طی زمان مقدار گالیک اسید، کلروژنیک اسید و اپی کاتچین در حبه انگور افزایش پیدا کرد و بیشترین مقدار در مرحله رسیدن بود. مقدار کافئیک اسید و فلورزین در ابتدا افزایش و در 50 روز پس از گلدهی کاهش و در مرحله رسیدن به بیشترین مقدار خود رسید. مقدار ترکیب فنلی رزمارینیک اسید در مراحل مختلف رسیدن اختلاف معنی داری نشان نداد.
    کلیدواژگان: انگور، شاهانی، فنول، آنتوسیانین، HPLC
  • اثرات محرک باکتری های سودوموناس پوتیدا و فلورسنس بر مولفه های جوانه زنی و رشد گیاه دارویی بادرنجبویه (Melissa officinalis)
    پریسا خانی زاده، مهرناز حاتمی*، فائزه سادات ابطحی، ناصر حسینی صفحات 559-572
    به منظور بررسی تاثیر پرایمینگ بذر با باکتری های محرک رشد (بیوپرایمینگ) و هیدروپرایمینگ بر مولفه های جوانه زنی گیاه بادرنجبویه آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار اجرا گردید. تیمارهای آزمایشی شامل هیدروپرایمینگ در زمان های مختلف (72، 48، 24، 12 ساعت) و بیوپرایمینگ با باکتری های محرک رشد سودوموناس فلورسنس و پوتیدا در زمان های مختلف (72، 48، 24، 12 ساعت) در مقایسه با شاهد (بدون تیمار) بود. نتایج نشان داد که هیدروپرایمینگ بذر در زمان های مختلف اثر معنی داری در سطح احتمال یک درصد بر شاخص جوانه زنی، بنیه بذر، میانگین طول ریشه چه و ساقه چه، درصد و سرعت جوانه زنی داشت. شاخص جوانه زنی و بنیه بذر در بیوپرایمینگ نیز تفاوت قابل ملاحظه ای را نشان داد. بطوریکه بیشترین شاخص جوانه زنی در تلقیح بذر با باکتری پوتیدا در مدت 48 ساعت و کمترین میزان شاخص بنیه بذر در تلقیح با باکتری فلورسنس در مدت 72 ساعت حاصل شد. بیشترین میانگین طول ریشه چه و ساقه چه به ترتیب در بیوپرایمینگ باکتری پوتیدا (30/3 و 67/3 میلی متر) و فلورسنس (01/3 و 17/3 میلی متر) مشاهده شد. همچنین، بیوپرایمینگ با باکتری پوتیدا اثر مثبت و معنی داری در جذب آب و فعالیت آنزیم آلفا آمیلاز نسبت به باکتری فلورسنس و هیدرورایمینگ طی زمان های مختلف داشت. بنابراین، به منظور بهبود شاخص های جوانه زنی و بنیه گیاهچه بذر بادرنجبویه، بیوپرایمینگ با باکتری پوتیدا توصیه می شود.
    کلیدواژگان: آنزیم آلفا آمیلاز، باکتری های محرک رشد، بادرنجبویه، جوانه زنی، شاخص بنیه بذر
  • مدل سازی رگرسیونی غیرخطی رفتار جوانه زنی بذور چاودار وحشی و دم روباهی، تحت اثرات دگرآسیبی گیاهان نعناع فلفلی، کاسنی و مریم گلی
    سکینه عبدی*، رویا عابدی صفحات 573-581
    مرحله جوانه زنی از اساسی ترین مراحل رشد گیاهان است که تحت تاثیر منفی مواد شیمیایی منتشر شده از اجزای مختلف گیاهان دیگر قرار می گیرد. امروزه استفاده از ترکیبات طبیعی دگرآسیب به عنوان جایگزین مناسبی برای ترکیبات سنتتیک، می باشد. به این منظور آزمایشی به صورت فاکتوریل بر مبنای طرح کاملا تصادفی با سه فاکتور و در سه تکرار انجام شد. فاکتور اول شامل دو گیاه علف هرز چاودار وحشی (Secale cereale) و دم روباهی (Alopecurus myouroides)، فاکتور دوم شامل عصاره سه گیاه دارویی نعناع فلفلی (Metha piperita L.)، کاسنی (Cichorium intybud L.) و مریم گلی (Salvia officinalis) و فاکتور سوم نیز 5 سطح شامل سطح 0 (آب مقطر به عنوان تیمار شاهد)، 5، 25، 50 و 100 درصد از عصاره آبی حاصل از این گیاهان بود. عصاره های نعناع فلفلی و مریم گلی دارای اثرات دگرآسیبی قوی تری در رفتار جوانه زنی و رشد گیاهچه چاودار وحشی بود، در حالی که موثرترین عصاره در کاهش درصد جوانه زنی علف هرز دم روباهی، نعناع فلفلی بود. کمترین طول ساقه چه هر دو گونه علف هرز از عصاره های 50 و 100 درصد گیاهان کاسنی و مریم گلی حاصل شد. مدل سازی انجام شده، بهترین مدل ها به منظور تفسیر نتایج رفتار جوانه زنی علف هرز دم روباهی در اثر عصاره های مختلف نعناع فلفلی، کاسنی و مریم گلی به ترتیب رشنال مدل (Rational Model)، ام ام اف (MMF) و راتکاوسکی مدل (Ratkowsky Model) و چاودار وحشی به ترتیب فرازداغی- حریس (Farazdaghi-Harris)، مدیفاید (Modified Power) و مدل لجستیک (Logistic) بود.
    کلیدواژگان: آللوپاتی، درصد جوانه زنی، علف هرز، گیاهان دارویی، مدل سازی
  • بررسی تاثیر کاربرد کادمیوم و شوری محلول های آبی بر رشد و غلظت عناصر غذایی عدسک آبی (Lemna minor L.)
    جعفر صوفیان*، احمد گلچین، صلاح الدین مرادی، لیلا جهانبان، لیلا غیرتی آرانی صفحات 582-595
    به منظور بررسی اثر کاربرد کادمیوم بر رشد و غلظت عناصر غذایی عدسک آبی تحت شرایط شوری آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در شرایط گلخانه ای اجرا شد. فاکتورهای مورد بررسی شامل کادمیوم (صفر، 5، 10، 20، 40 و 80 میلی گرم در لیتر کادمیم از منبع سولفات کادمیم) و غلظت نمک (صفر، 10، 20، 40 و 80 میلی مولار از منبع کلرور سدیم) بودند که به محلول غذایی اپستین اضافه شدند. نتایج نشان داد که کاربرد کادمیوم و شوری هر یک به تنهایی و نیز به صورت کاربرد توام سرعت رشد نسبی عدسک آبی را کاهش دادند. غلظت کادمیوم عدسک آبی با افزایش میزان کاربرد کادمیوم افزایش یافت. کاربرد شوری غلظت کادمیوم عدسک آبی را افزایش داد. کادمیوم و شوری هر یک به تنهایی و نیز به صورت کاربرد توام غلظت نیتروژن، فسفر، پتاسیم، کلسیم، منیزیم، آهن، روی، مس، و سدیم را کاهش دادند. غلظت منگنز با کاربرد کادمیوم افزایش یافت اما شوری غلظت آنرا را کاهش داد. در یک نتیجه گیری کلی، کاهش رشد و مرگ عدسک آبی در غلظت های بالای کاربرد کادمیوم و شوری محلول های آبی مشاهده شد و عدسک آبی غلظت های بالایی از کادمیوم را در خود انباشته کرد به طوریکه این گیاه یک انباشته کننده خوبی برای کادمیوم می تواند باشد.
    کلیدواژگان: کادمیوم، کلرید سدیم، عدسک آبی، عناصر غذایی
  • بررسی صفات مورفولوژیکی جمعیت های بذری بومادران گونه های Achillea nobilis، A. biberestini و A. filipendula در دو فاصله آبیاری
    پروین صالحی*، لیلا رسول زاده، لیلا فلاح حسینی، معصومه رمضانی یگانه، محمود امیرخانی، محمدرضا پهلوانی، سید اسمعیل سیدیان، حمیده جوادی صفحات 596-608
    به منظور بررسی اثرات دو فاصله آبیاری بر صفات مورفولوژیکی جمعیت های وحشی بومادران گونه های Achillea nobilis، A. biberestini و A. filipendula، آزمایش فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار به اجرا در آمد. فاکتورهای مورد آزمایش شامل فواصل آبیاری (7 و14) در کرت های اصلی و جمعیت های وحشی بومادران گونه های A. nobilis (هفت جمعیت)، A. biberestini (دو جمعیت) و A. filipendula (دو جمعیت) در کرت های فرعی قرار گرفتند. تیمار فاصله آبیاری از زمان استقرار گیاهان در مزرعه تا زمان ثبت عملکرد گیاهان اعمال گردید. نتایج نشان دادند پاسخ گونه ها و جمعیت های مختلف بومادران نسبت به فواصل آبیاری 7 و 14 روزه متفاوت بوده و از میان سه گونه مورد مطالعه، کم آبی تاثیر کمتری بر ویژگی های مورفولوژی درگونه A. filipendula داشت. گروه بندی جمعیت های A. nobilis با استفاده از دو مولفه اصلی اول، جمعیت ها را در سه گروه قرار داد. جمعیت گروه I، ارتفاع و عملکرد گیاه بیشتری داشته و در زمان طولانی تری به گلدهی کامل رسیدند. در حالی که جمعیت های گروه III، قطر گیاه، قطر گل آذین، تعداد ساقه گل دهنده و تعداد گل آذین بیشتری داشته و در زمان کوتاهتری به گلدهی کامل رسیدند که نشان دهنده کارایی بالای جمعیت های گروه III در شرایط نیمه خشک می باشد. براساس نتایج پژوهش حاصل، فاصله آبیاری طولانی تر از 14 روزه در شرایط جغرافیایی مشابه با کرج برای گونه های بومادران A. biberestini, A. filipendula, A. nobilis توصیه نمی شود.
    کلیدواژگان: بومادران، فاصله آبیاری، مورفولوژی، Achillea
  • کاربرد روش مدل سازی اجماعی در پیش بینی اثرات تغییر اقلیم بر پراکنش گونه لاله واژگون (Fritillaria imperialis L.)
    علی اصغر نقی پور برج*، مریم حیدریان آقاخانی، حامد سنگونی صفحات 609-621
    یکی از اثرات مهم تغییر اقلیم بر گیاهان، تغییر در گستره جغرافیایی آن هاست. پیش بینی توزیع بالقوه گونه های گیاهی باارزش و در معرض خطر در پاسخ به تغییر اقلیم، امری ضروری در جهت حفاظت و مدیریت آن ها محسوب می شود. این مطالعه با هدف پیش بینی توزیع جغرافیایی گونه لاله واژگون (Fritillaria imperialis) در زمان حال حاضر و همچنین آینده در استان چهارمحال و بختیاری واقع در منطقه زاگرس مرکزی انجام شد. دو سناریوی اقلیمی شامل 5/4RCP و 5/8RCP تحت مدل گردش عمومی HadGEM2-CC برای پیش بینی آینده (سال 2050) مورد استفاده قرار گرفت. از 19 متغیر زیست اقلیمی مشتق شده از دما و بارش و سه متغیر فیزیوگرافی (شیب، جهت و ارتفاع) به عنوان ورودی به مدل ها استفاده شد. پنج روش مدل سازی پراکنش گونه ای شامل شبکه عصبی مصنوعی، مدل خطی تعمیم یافته، تجزیه و تحلیل طبقه بندی درختی، روش افزایشی تعمیم یافته و جنگل تصادفی بودند که در چارچوب پیش بینی توسط مدل سازی اجماعی و با استفاده از بسته biomod2 در نرم افزار R مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که به ترتیب تغییرات فصلی دما و مجموع بارندگی سالانه بیشترین سهم را در تعیین مطلوبیت رویشگاه گونه لاله واژگون داشتند. ارزیابی مدل ها نشان داد که مدل ها از صحت و دقت خوبی برخوردار هستند و مدل جنگل تصادفی، قابل اعتمادترین مدل برای پیش بینی پراکنش گونه تعیین شد. همچنین، در مجموع رویشگاه این گونه در آینده تحت سناریو 5/4RCP و 5/8RCP به ترتیب حدود 7/19 و 61 درصد کوچکتر از حال حاضر خواهد شد.
    کلیدواژگان: استان چهارمحال و بختیاری، تناسب رویشگاه، مدل گردش عمومی، مدل سازی پراکنش گونه ای
  • بررسی ترکیبات فیتوشیمیایی و مقایسه مشتقات دکان در اسانس برگ استبرق [Ait].R.Br.(Calotropis procera) جمع آوری شده از رویشگاه های طبیعی استان کرمان
    حکیمه علومی*، فرزین ناصری، راضیه سلطانی نژاد صفحات 622-634
    گیاه استبرق (Calotropis procera) از جمله گیاهان دولپه ای، از خانواده استبرق با خواص دارویی و ضدباکتریایی متعدد می باشد. از جمله مواد فیتوشیمیایی این گیاه، ترکیبات دکان و مشتقات آن در بخش های مختلف می باشد. به منظور شناسایی مشتقات دکان اسانس برگ گیاه استبرق [Ait].R.Br.(Calotropis procera) برگهای گیاه در فاز زایشی از سه رویشگاه طبیعی استان کرمان شامل ارزوئیه (1067 متر)، چاه دادخدا (450 متر) و شمس آباد (1700متر) در اواخر خرداد ماه 1394 جمع آوری و اسانس گیری گردید. شناسایی ترکیبات شیمیایی و مشتقات دکان توسط دستگاه کروماتوگرافی گازی متصل به طیف سنج جرمی GC/MS مورد بررسی قرار گرفت. بر اساس نتایج مشتقات دکان، غالبیت ترکیبات شیمیایی شناسایی شده در گیاه استبرق را تشکیل می دهد. ترکیبات هگزادکانویک اسید، پنتادکان، هگزادکان، اکتادکان ترکیبات غالب مناطق مورد بررسی بود. ترکیبات دکان حدود 80 درصد از حجم اسانس برگ گیاه در رویشگاه شمس آباد را به خود اختصاص دادند. اسانس برگ گیاه استبرق واجد ترکیبات فیتوشیمیایی متعدد بوده و با توجه به ویژگی ترکیبات دکان قابل استفاده در صنایع مختلف می باشد.
    کلیدواژگان: ارزوئیه، اسانس، استبرق، چاه دادخدا، شمس آباد
  • مطالعه اثرات اسید سالیسیلیک، سدیم نیتروپروساید و اتانول بر ماندگاری و کیفیت گل در دو رقم ژربرای شاخه بریده
    رویا کرمیان* صفحات 635-646
    ژربرا یکی از ده گل شاخه بریده تجاری معروف در دنیا است، لیکن ماندگاری پس از برداشت آن کوتاه است. از این رو افزایش دوام عمر پس از برداشت این گل یکی از اهداف اولیه تجارت گل می-باشد. این پژوهش با هدف مطالعه اثر غلظت های مختلف اتانول (2، 4 و 6%)، سدیم نیتروپروساید (100، 150 و 200) و اسید سالیسیلیک (100، 150 و 200 میکرو مولار) بر ویژگی های عمرگلدانی، جذب آب، وزن تر نسبی و خمیدگی ساقه در دو رقمBayadere و Sunway (به ترتیب با کیفیت بالا و پائین پس از برداشت) در قالب طرح آماری فاکتوریل با پایه بلوک کاملا تصادفی در سه تکرار انجام شد. نتایج بیانگر تاثیر معنی دار رقم، تیمار و نیز اثر متقابل رقم و تیمار بر ویژگی های ارزیابی شده بود. بر این اساس، رقمBayadere با کیفیت پس از برداشت بالاتر، عمر گلدانی، جذب آب و وزن تر نسبی بیشتری در مقایسه با رقمSunway نشان داد. همچنین اتانول، سدیم نیتروپروساید و اسید سالیسیلیک بسته به غلظت و رقم مورد مطالعه، اثر معنی داری بر کیفیت پس از برداشت نشان دادند. به طوری که بیشترین دوام عمر و کمترین خمیدگی در هر دو رقم به ترتیب در غلظت 2% اتانول، 150 میکرو مولار سدیم نیتروپروساید و 200 میکرو مولار اسید سالیسیلیک حاصل شد. در مجموع می توان نتیجه گرفت که علاوه بر لزوم امر غربال گری و انتخاب ارقام با کیفیت مطلوب، با کاربرد غلظت های بهینه ترکیبات مهارکننده پیری مانند SA و SNP در محلول های نگهدارنده می توان عمر گلدانی و کیفیت پس از برداشت ارقام با کیفیت پائین را افزایش داد.
    کلیدواژگان: اتانول، ژربرا، اسید سالیسیلیک، سدیم نیتروپروساید، عمر گلدانی
  • مقایسه تنوع گونه های درختی و درختچه ای در وضعیت های مدیریتی حفاظت و تحت تفرج در جنگل فندقلوی اردبیل
    فرشاد کیوان بهجو، زینب پورقلی* صفحات 647-658
    امروزه با افزایش نگرانی جهانی در مورد فقدان تنوع زیستی در اکوسیستم های جنگلی مواجه هستیم که این مهم به طور چشمگیری درمورد جنگل های تحت مدیریت اهمیت بیشتری یافته است. هدف از انجام این بررسی، ارزیابی پایداری جنگل با بهره گیری از متغیرهای تعداد پایه، تعداد گونه، درصد تاج پوشش و شاخص های تنوع زیستی در جنگل فندقلوی اردبیل در وضعیت های مدیریتی حفاظت و تحت تفرج می باشد. به منظور جمع آوری اطلاعات مورد نیاز، شبکه آماربرداری به ابعاد 50 در50 متر طراحی و 60 قطعه نمونه در منطقه با مدیریت حفاظتی و 60 قطعه نمونه در منطقه تفرجی (در کل 120 قطعه نمونه) پیاده شد. در هر قطعه نمونه نوع گونه، قطر پایه های درختی و دو قطر عمود بر هم گونه های درختچه ای ثبت شد. در این تحقیق با بهره گیری از نرم افزار Past از شاخص های مارگالف، برگر-پارکر، فیشر و یکنواختی جهت بررسی تنوع زیستی استفاده شد. نتایج آزمون تجزیه واریانس و مقایسه میانگین به روش دانکن نشان داد که با افزایش شدت فعالیت های تفرجی، متغیرهای تعداد پایه، تعداد گونه، درصد تاج پوشش و همچنین میزان شاخص های تنوع زیستی غنا و تنوع به صورت معنی داری کاهش می یابند (000/0Pvalue=)، ولیکن این مهم در مورد شاخص یکنواختی صادق نبود. در کل نتیجه گیری شد که فعالیت های تفرجی به صورت کنترل نشده و با شدت زیاد، تخریب گسترده اکوسیستم جنگلی فندقلو، را به دنبال داشته است، که این مهم بر پایداری جنگل اثر منفی خواهد داشت.
    کلیدواژگان: حفاظت، تفرج، مدیریت پایدار، شاخص های تنوع زیستی، جنگل فندقلو
  • اثر تنش شوری بر ویژگی های فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی گیاه داروئی بابونه (Matricaria chamomilla)
    فاطمه راسخ، وحید روشن، آتوسا وزیری*، بهمن خلدبرین صفحات 659-673
    گیاه Matricaria chamomilla از گیاهان دارویی متعلق به خانواده کاسنی بوده که به دلیل داشتن ترکیبات دارویی خاص، نقش مهمی در درمان های طب سنتی دارا می باشند. در پژوهش حاضر کاشت بذر گونه M. chamomilla در محیط گلخانه صورت پذیرفت و به منظور بررسی اثر شوری بر برخی ویژگی های فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی، گیاهان 14 هفته ای تحت تیمار سطوح مختلف شوری [صفر (شاهد) ، 50، 100 و 150 میلی گرم در لیتر] قرار گرفتند. نتایج نشان داد که تنش شوری منجر به افزایش محتوای پرولین و فعالیت پاد اکسیدانی در بابونه گردید. تنش شوری ملایم و شدید منجر به تغییر در نسبت ترکیبات اصلی اسانس و پلی فنل ها شد. مقدار و نوع ترکیبات تشکیل دهنده اسانس M. chamomilla با دستگاه GC و GC/MS تعیین و بر اساس نتایج کروماتوگرافی اسانس، مهمترین ترکیبات موجود در اسانس گیاه، -Bisabolol oxide A Chamazulene و En-in-dicycloether گزارش گردید. مقدار و نوع ترکیبات پلی فنلی با دستگاه HPLC اندازه گیری شد. بر اساس کروماتوگرام بدست آمده از آنالیز عصاره، مهمترین ترکیبات شامل کلروژنیک اسید، کافئیک اسید، کاته کین ، سیناپیک اسید، هسپریدین، الاگیک اسید، کوئرستین و ائوژنول بودند. نتایج آنالیز میانگین ها نشان داد تنش شوری منجر به افزایش غلظت پرولین گردیده است. تنش ملایم منجر به افزایش محتوای رنگیزه ها گردید. همچنین افزایش سطوح شوری منجر به افزایش معنی دار فعالیت پاد اکسیدانی گردید. با بررسی اثر تنش شوری بر میزان ترکیبات پلی فنلی، مشخص گردید که در تمام گیاهان تحت تیمار مقدار پلی فنل-های سیناپیک اسید و ائوژنول بیشتر می باشد..
    کلیدواژگان: بابونه، آنتی اکسیدان، اسانس، پرولین، پلی -فنل
  • بررسی فلورستیک رویشگاه های دو گونه انحصاری و در معرض تهدید روشن بال (Diaphanoptera Rech.f.) در شمال شرقی ایران
    محمد جواد احمدی*، طاهره افتخاری، یونس عصری صفحات 674-685
    این تحقیق به منظور بررسی فلورستیک رویشگاه های دو گونه انحصاری و در معرض تهدید روشن بال خراسانی (Diaphanoptera khorasanica Rech.f.) در خراسانهای رضوی و شمالی و روشن بال آلمهای(D. stenocalycina Rech.f. & Schiman) در دشت میرزابایلوی پارک ملی گلستان صورت گرفت. هردو گونه متعلق به تیره میخک یا Caryophyllaceae می باشند که در ناحیه ایرانو-تورانی پراکنش داشته و گیاهانی علفی و چند ساله هستند. روشن بال خراسانی در خاکهای سرخ و روشن بال آلمه ای در خاکهای شور رویش دارند. با استفاده از منابع فلور، نقشه های رقومی (250000 :1) و پیمایش میدانی، رویشگاه های گونه های خراسانی و آلمه ای شناسایی و محدوده پراکنش و نقاط ارتفاعی آنها ثبت گردید. فنولوژی گیاهان بررسی و نمونه های هرباریومی مربوط به 131 تاکسون از گیاهان روشن بال و گونه های همراه آنها در رویشگاه ها جمع آوری و با استناد به منابع فلور شناسایی گردیدند. شکل زیستی غالب در رویشگاه های مورد مطالعه همی کریپتوفیت میباشد. اشکال زیستی فانروفیت، کامفیت، کریپتوفیت، تروفیت و پارازیت های یکساله و چندساله در رتبه های بعدی قرار دارند. بیشترین درصد گیاهان رویشگاه های روشن بال خراسانی متعلق به تیره های Asteraceae, Poaceae, Lamiaceae, Fabaceae و Brassicaceae و رویشگاه روشن بال آلمه ای مربوط به تیره های Poaceae و Chenopodiaceae می باشد. با توجه به وابستگی شدید این دو گونه به وضعیت اقلیمی و خاک مناطق مورد مطالعه، هردو گونه روشن بال نیاز جدی به حفاظت مطلوب و اصولی دارند.
    کلیدواژگان: انحصاری، در معرض تهدید، همی کریپتوفیت، ایرانو تورانی، فنولوژی
  • اثر نیتریک اکساید بر کاهش تنش اکسیداتیو ناشی از تنش خشکی در گیاه گلرنگCarthamus) tinctorius L.)
    مریم چاوشی*، فرزانه نجفی، اعظم سلیمی، عبدالحمید انگجی صفحات 686-697
    نیتریک اکساید مولکول علامتی مهمی است که در رشد و نمو گیاهان به عنوان حد واسط عمل می کند. خشکی یکی از تنش های غیر زیستی است که رشد و تولید محصول گیاه را محدود می کند. هدف از پژوهش حاضر تاثیر سدیم نیتروپروساید (SNP) بر کاهش تنش خشکی در گیاه گلرنگ (Carthamus tinctorius L.) می باشد. بدین منظور اثر غلظت های مختلف SNP (0، 15 و 25 میکرومولار) و سطوح مختلف خشکی ((Field capacity) FC 100%، 75%، 50% و 25%) بر وزن تر و خشک اندام هوایی، طول ساقه، سطح برگ، محتوای نسبی آب (RWC)، فعالیت آنزیم های کاتالاز (CAT)، سوپراکسید دیسموتاز (SOD)، آسکوربات پراکسیداز (APX) و محتوای پرولین برگ و ریشه مورد بررسی قرار گرفت.گیاهان در مرحله سه برگی در معرض محلول پاشی SNP قرار گرفتند، پس از 24 ساعت، تیمار خشکی اعمال شد. دومین تیمار SNP، یک هفته پس از اولین مرحله محلول پاشی صورت گرفت. پس از دو هفته گیاهان جهت اندازه گیری پارامترهای رشد و برخی ویژگی های فیزیولوژیکی برداشت شدند. نتایج حاصل نشان داد که تنش خشکی، وزن تر و خشک اندام هوایی، طول ساقه، سطح برگ و محتوای نسبی آب برگ را کاهش داده و موجب افزایش محتوای پرولین و فعالیت آنزیم های کاتالاز، سوپراکسید دیسموتاز و آسکوربات پراکسیداز در برگ و ریشه گیاه گلرنگ شد. درحالی که تیمار همزمان خشکی و نیتریک اکساید باعث افزایش پارامترهای رشد و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی شده، محتوای پرولین و فعالیت آسکوربات پرکسیداز را کاهش داد. به نظر می رسد که تیمار نیتریک اکساید با کاهش تنش اکسیداتیو حاصل از تنش خشکی، مقاومت گیاه گلرنگ را افزایش داده است.
    کلیدواژگان: تنش خشکی، سدیم نیتروپروساید، گلرنگ، نیتریک اکسید
  • اثر ملاتونین بر برخی ویژگی های مورفولوفیزیولوژیکی گیاه لوبیا رقم صدری (Phaseolus vulgaris cv. Sadri) تحت تنش شوری
    فاطمه عزیزی، حمزه امیری*، احمد اسماعیلی صفحات 698-711
    به تازگی نقش ملاتونین (N-استیل-5-متوکسی تریپتامین) به عنوان یک فیتوهورمون در افزایش مقاومت گیاهان در برابر تنش های محیطی مورد توجه قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی اثر تیمار ملاتونین در تحمل گیاه لوبیا رقم صدری به شوری، در قالب طرح بلوک های کاملا تصادفی در سه تکرار انجام شد. در این پژوهش تنش شوری در سه سطح 0، 100 و 200 میلی مولار NaCl به صورت افزوده شده به محلول غذایی نیم هوگلند بر روی گیاهان لوبیا تیمار شده با غلظت های 0، 100، 200 و 400 میکرومولار ملاتونین اعمال شد. تنش شوری سبب کاهش وزن خشک اندام هوایی و ریشه، کاهش غلظت رنگیزه های فتوسنتزی، افزایش میزان پرولین، قندهای محلول، مالون دی آلدهید و H2O2 و نیز افزایش فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان کاتالاز، پراکسیداز و آسکوربات پراکسیداز شد. با استعمال ملاتونین رشد گیاه بهبود یافت. غلظت رنگیزه های فتوسنتزی، پرولین، قندهای محلول و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان افزایش یافت و از غلظت H2O2 و مالون دی آلدهید کاسته شد. نتایج نشان داد که ملاتونین در افزایش مقاومت گیاه لوبیا به شوری اثر معناداری داشته است و غلظت های پایین تر ملاتونین، موثرتر عمل کرده اند.
    کلیدواژگان: آنتی اکسیدان، شوری، کاتالاز، لوبیا، ملاتونین
|
  • Influence of compost tea on seedling growth and germination indices of bean (Phaseolus vulgaris L.) in order to moderated negative effects caused by drought stress
    Raheleh Ahmadpour, Saeed Reza Hosseinzadeh Pages 474-488

    The rapid germination of seeds is one of the factors that determine yield and final product plants. For this purpose, a study was conducted to evaluate the effect of compost tea on seedling growth and germination indices of bean under drought stress. A factorial experiment done based on completely randomized design with 3 replications. Treatments consisted of compost tea in five levels (0, 2.5, 5, 7.5 and 10% v/v) and drought stress in four levels (0, -0.3, -0.6 and -0.9 MP). The results showed that 5, 7.5 and 10% levels of compost tea led to a significant increase germination percent, germination vigor, seed vigor index and plumule dry weigh. Drought stress at all levels compared to non-stress conditions, led to a significant reduction in studied traits. Under -0.3 MPa, 5, 7.5 and 10% compost tea levels significantly increased germination rate, seedling length, radical dry weight and under -0.9 MPa, all levels of compost tea compared to control significantly increased the germination rate, plumule and seedling length. Under non-stress and -0.3 MPa, 10% compost tea treatments led to a significant increase germination rate (+9.4%, +10.1%) radical dry weight (+18.7%, +19.7%), plumule length (+10.7%, +9%), radical length (+6.6%, +8.6%) and seedling length (+8.4%, +7.9%). According to the results of this study, the use of compost tea in the seed germination of beans is recommended for reduce the negative effects of drought stress.

    Keywords: Legumes, PEG, Seed vigor index, Germination vigor, Organic fertilizers
  • Investigation on flora, life form and chorology of silver birch site in marmisho region- west Azarbaijan
    Mahnaz Heidari Rikan, Ahmad Alijanpour Pages 489-496
    Marmisho region located in 70 km to the northwest of Urmia city is important silver birch site in Iran and encompasses considerable plant diversity. The study aims to determine the flora, life forms and chorology of the woody and herbaceous plants of silver birch site in the region. 30 sample plots were taken using of systematic random sampling method with 100 m× 200 m grid. The 400 m2 sample plot was considered to tree and shrub species collection and 100 m2 subplot was set up for herb species. The results showed that there were 251 plant species belonging to 51 families in the region in which 28 species were tree and shrub species. The maximum nuber of species belonged to Asteraceae with 40 species, Apiaceae with 22 species, Fabaceae with 21, Lamiaceae with each 20 species and Brassicaceae with 17 species. According to Raunkiaer classification, Hemicryptophytes (122 species), therophytes (51 species) and Phanerophytes (28 species) were the most important life forms. Furthermore, most species belonged to Irano-turanian (100 species), Irano-turanian /Euro-Siberianin (59 species) in the region.
    Keywords: Marmishoo, silver birch, chorology, Floristic, Life forms
  • Floristice study of Kanibarazan wetland
    Azam Masoomy *, Farrokh Ghahremaninejad, Naser Abbaspour Pages 497-511
    Abstract The Kanibarazan Wetland located in West Azarbaijan province is one of the wetlands of the Ramsar International Convention with 907 hectares. This Hunt- Banned region has semidry to mid semidry climate. The plants in the studied area were regularly collected every month during growing seasons 2013 from two habitats : Aquatic and nearby wetland habitats. Then plants were deposited in the herbarium of Kharazmi university (FAR), Tehran. A total of 118 different plant species collected in this study belong to 42 families (2 bryophyte, 33 dicotyledone, 1 ceratophyllaceae, 6 monocotyledon) and 99 genera. Among these families represented in the area, 17 families (11 dicotyledone, 1 ceratophyllaceae, 5 monocotyledon) including 32 genera and 35 species are belonged to aquatic wetland habitat and 25 families (2 bryophyte, 22 dicotyledone, 1 monocotyledon) including 67 genera and 83 species are belonged to nearby wetland habitat. Classification based on life form indicates that the therophytes with 62% abundance in nearby wetland habitate and 35% in aquatic habitate comprise the largest proportion of the plants in the studied area. The most extended chorotype is related to Iran-Turanian region (50% in nearby wetland habitat and 38% in aquatic habitate). Key word: Kanibarazan, Life form, Chorothype, Flora
    Keywords: Kanibarazan, Life form, Chorothype, Flora
  • Study on the effects of medium, sterilization and hormonal treatment on micropropagation of some apple (Mallus domestica Borkh.) rootstocks
    Pages 512-523
    Micropropagation of apple has played an important role in the production of healthy, disease-free plants and in the rapid multiplication of rootstocks with desirable traits. In this study, the effects of disinfection, medium type and plant hormone on contamination, number of lateral branches, shoot length, callus induction, number of leaves of three rootstocks M106, M111 and B9 as factorial experiment in completely randomized design with three replications were investigated. The explants Surface sterilized by different concentrations of mercuric chloride and sodium hypochlorite and then were cultivated in modified MS, WPM and DKW media. The lowest contamination achieved by mercuric chloride (0.1%) and ethanol (70%) for 3 minutes and 30 Seconds, respectively. In this study, the modified MS medium supplemented with 0.1 mg/L BA with maximum growth had more successful establishment. Mean comparisons showed that rootstock M106 in terms of all studied traits, have a significant difference with other rootstocks, and So that the highest shoot length, leaves number and callus induction observed in this rootstock. The maximum branch initiation achieved from medium supplemented by 0.1 mg/ L IBA and 2 mg/ L BAP. The results showed that genotypes respond differently to culture conditions, as the rootstock B9 showed better response to branch initiation than other genotypes.
    Keywords: Apple, rootstock, In vitro, Establishment, Shoot initiation
  • Intraspesific Diversity Study Of Carduus pycnocephalus L. (Asteraceae) In Hamedan province(west of Iran) Based on floristic , ecologic and seed storage proteins markers
    Mehdi Heidarian *, Abdolkarim Chehregani Rad, Sayed Mohammad Masoumi Pages 524-535
    Composite family (Asteraceae) is one of the most diverse plant families adapted to the climatic conditions of Iran and widely dispersed so that some of them are known as weed. The aim of this investigation was the study of existing intraspecific diversity in the species Carduus pycnocephalus L. in Hamedan province using D.S.S (Determination of Special Station) method. In this order, 14 special stations were selected for C. pycnocephalus. The study of these stations showed the presence of 59 plant species as Associated species. Analysis of floristic (florisitic marker) and ecologic data cause to determination of 7 groups for this species, therefore showed the existence of intraspecific diversity in this species. Seed storage proteins electrophoresis was used for confirmation of intraspecific diversity in determined groups. Results were also in accordance with floristic and ecological groupments. The results of this study clearly showed that D.S.S method were able to determine level and and kind of intraspecific diversity in the plant species, including aggressive plants, that are important in the agriculture and environment.
    Keywords: Intraspecific Diversity, Special Station, Seed storage proteins, Weeds, Asteraceae
  • Study on some of the phytochemical composition and antioxidant activity of different organs of 3 species of Chenopodium in Sistan region
    Jamileh Delaram, Habibollah Ijbari Pages 536-546

    Plants are rich sources of phenolic and flavonoid compounds which are important natural antioxidants. Antioxidants today are important in terms of medicine because they reduce oxidative stress in the cells and therefore are useful in the treatment of many cardiovascular diseases and inflammatory diseases. Chenopodium is an herbal medicine (family, Chenopodiaceae) that is used for treat of hemorrhoids, sore throats, eye and liver disorders. The objective of this research was to study of phenolic and flavonoid compounds of three organs (leaves, stems and fruit) of 3 species of Chenopodium (Ch. ficifolium, Ch. sosnovskyi, Ch. novopokrovskyanum) in Sistan region. The essential oil of Ch. Sosnovskyi fruit analyzed by GC/MS. In general, the results showed that phenol and flavonoids had the highest levels in the fruits and leaves of the three species, and the leaves of Ch. Sosnovskyi has a higher level of phenol and flavonoid than the other two species. The highest amount of anthocyanin was observed in leaves Ch. ficifolium. GC/MS analysis showed 56 compounds in leaves of Ch. Sosnovskyi. The highest amount of essentialoil was Cymene (10.54%), Camphor (8.56), Eemol (8.47), α-Cadinol (7.74),3-dehydro-4-oxo-α-ionon l (5.97) respectively. Also, leaves of Ch. Sosnovskyi have the most antioxidant activity. In general, leaves of Ch. Sosnovskyi suggest for more research to use as pharmaceutical agent.

  • Study of berry growth pattern and changes in some phenolic compounds in grape cv. Shahani
    Mehdi Mihan, Hassan Sarikhani *, Mansour Gholami Pages 547-558
    Grapes are one of the important sources of polyphenols in the diet. The aim of this study was to investigate the quantitative and qualitative changes of phenolic compounds in grapes cv. Shahani during growth stages. At five stages, 30, 40, 50 and 60 days after flowering and fruit ripening, the characteristics of berries as well as some phenolic compounds were measured. The results showed that with phase, berry size, berry weight, soluble solids content, pH and total anthocyanins increased and acidity decreased. At the time of fruit ripening, a slight decrease was observed in berry size compared to the time before. With passing time to 50 days after flowering, total phenol content increased in berries, and then decreased at 60 days after flowering and reached its peak again at the time of ripening. The amount of flavonoids in berries decreased with passing time and the highest amount was obtained in 30 days after flowering and the lowest amount was obtained at ripening time. Over time, antioxidant capacity increased and then decreased during the 50 days after flowering, reaching its lowest level at ripening. Also, during the time, the amount of gallic acid, chlorogenic acid and epichatechin increased in grape berries, and peaked at the ripening stage. The amount of caffeic acid and fluoresin increased initially and decreased in 50 days after flowering, and then increased to its highest level at ripening. The amount of phenolic compound of rosmarinic acid did not show any significant differences in different stages.
    Keywords: Grape, Shahani, Phenol, Anthocyanin, HPLC
  • Stimulatory effect of Pseudomonas fluorescens and P. putida bacteria on germination features and growth of lemon balm (Melissa officinalis)
    Parisa Khanizadeh, Mehrnaz Hatami *, Faezeh Sadat Abtahi, Naser Hosseini Pages 559-572
    In order to study the effect of seeds priming with growth stimulating bacteria (biopriming) and hydroperiming on germination parameters, an experiment was carried out on a factorial experiment based on randomized complete design with three replications. Experimental treatments consisted of hydropriming at different times (72, 48, 24, 12 h) and biopriming with Pseudomonas fluorescens and P. putida growth stimulating bacteria at different times (72, 48, 24, 12 h) compared to control (without inoculation). The results showed that seed hydropriming at different times had a significant effect at 1% probability level on germination indices, seed vigor, mean radicle and plumule length, percentage and germination rate. Germination and vigor index showed significant difference upon biopriming treatment. The highest germination index was obtained in inoculation with P. putida in 48 h and the lowest seed vigor index was obtained in seed inoculation with P. fluorescens within 72 h. The maximum mean radicle and plumule length were observed upon P. putida (3.30 and 3.67 mm) and P. fluorescens (3.13 and 3.17 mm) inoculation treatments, respectively. Also, biopriming with P. putida had a positive and significant effect on water uptake and alpha-amylase enzyme activity compared to P. fluorescens and hydro-priming under different times. Therefore, in order to improve germination indices and seedling vigour index, biopriming with P. putida bacteria can be recommended.
    Keywords: Alpha-amylase enzyme, Lemon balm, PGPR, Vigour index, Water uptake
  • Nonlinear regression modelling of rye and foxtail germination behavior under allelopathic effects of peppermint, chicory and sage
    Sakineh Abdi *, Roya Abedi Pages 573-581
    Germination is one of the essential period of plants growth that can be affected by chemical agents released by means of other plants. Nowadays, utilization of allelopathic natural compounds is a good alternative to synthetic compounds. Therefore, a factorial experiment was conducted that based on completely randomized design (CRD) with 3 replications. Treatments were included two weeds (wild rye (Secale cereale) and foxtail (Alopecurus myouroides)), three medicinal plants (peppermint (Mentha piperita), chicory (Cichorium intybus) and sage (Salvia officinalis)) and 5 level of aqueous extract (0, 5, 25, 50 and 100 percent). Peppermint and sage extracts have more effects than chicory on wild rye germination percentage and seedling growth. While, peppermint extract was the most effective in germination percentage of foxtail. The minimum plumule length of both weed species was obtained from 50 and 100% concentration of chicory and sage extract. The best fitted models of germination percentage of foxtail in different extracts concentration of peppermint, chicory and sage were Rational Model, MMF and Ratkowsky Model, respectively. Also, for wild rye were Farazdaghi-Harris, Modified Power and Logistic, respectively.
    Keywords: Allelopathic, Germination percentage, medicinal plants, Modelling, Weed
  • growth and nutrients concentration of duckweed (Lemna minor L.) as affected by cadmium and salinity application of aqueous solutions
    Jafar Sufian *, Ahmad Golchin, Salahadin Moradi, Leyla Jahanban, Leyla Gheiratie Arani Pages 582-595
    A greenhouse experiment was conducted to study the effect of cadmium application on growth and nutrient concentrations in the duckweed under salinity conditions. The experiment was factorial arranged in a completely randomized design (CRD) with three replications. Factors were cadmium levels (0, 5, 10, 20,40, and 80 mg L-1 cd as cadmium sulfate) and salt concentration levels (0, 10, 20, 40, and 80 mM as sodium chloride) that added to Epstein nutrient solution. The results showed that cadmium and salinity, both alone and in combination, decreased relative growth rate of watercress. Cadmium concentration of duckweed increased by application of cadmium. Salinity increased cadmium concentration of duckweed. The application of cadmium and salinity, both alone and in combination, decreased nitrogen, phosphorus, potassium, calcium, magnesium, iron, zinc, copper, sodium concentration. Manganese concentration increased by cadmium but decreased by salinity. In conclusion, duckweed accumulated the high concentration of cadmium, as is a cadmium accumulator plant, although high concentration of cadmium and salinity were causing plant death.
    Keywords: duckweed, Cadmium, sodium chloride, nutrients
  • Study of morphological charecteristics of different Achillea nobilis, A. biberestini and A. filipendula populations at two irrigation intervals
    Parvin Salehi Shanjani *, Leila Rasoulzadeh, Leila Fallah Hoseini, Masoumeh Ramezani Yeganeh, Mahmoud Amirkhani, Mohammad Reza Pahlevani, Seyed Esmaeil Seyedian, Hamideh Javadi Pages 596-608
    To evaluate effect of two irrigation intervals on morphological charecteristics of different Achillea nobilis, A. biberestini and A. filipendula populations, a field experiment was arranged on the base of factorial experiment in a randomized complete block design with three replications. Experimental factores were irrigation intervals (7 and 14 days) and Achillea nobilis, A. biberestini, A. filipendula populations. The irrigation intervals were applied from the time of plants establishment in the field until the plant yield recorded. The results showed that responses of A. nobilis, A. biberestini and A. filipendula species and populations to irrigation intervals were different. Among three studied species, drought had less impact on plant morphology characteristics of A. filipendula populations. Seven populations of A. nobilis were grouped in three groups. Populations in the group I had higher plant height, yield and flowering time. Polulations group III showed higher crown diameter, flower diameter, stem number and flower number, however shorter full flowering time, indicating favorable production potential of populations group III in semi-arid regions. Accoring to the results of this study, irrigation intervals longer than 14 days are not recommended in geographic conditions similar to Karaj for the A. nobilis, A. biberestini and A. filipendula. Considerable diversity among the populations of studied species indicated the potential of these species in breeding programs in dry and semi-arid regions.
    Keywords: irrigation intervals, Morphology, Stress, Yarrow
  • Application of ensemble modelling method in predicting the effects of climate change on the distribution of Fritillaria imperialis L.
    Ali Asghar Naghipour Borj *, Maryam Haidarian Aghakhani, Hamed Sangoony Pages 609-621
    One of the major impacts of climate change on plants is the change in their geographical range. Predicting the potential distribution of endangered plants in response to climate change is essential for their conservation and policy management. This study aimed at predicting the effect of climate change on the geographical distribution of Fritillaria imperialis in Chaharmahal & Bakhtiari province in the central Zagros region. We used RCP4.5 and RCP8.5 (two climate change scenario) and general circulation model HadGEM2-CC in order to predict the future geographic distribution of the species. In this study, we used 19 bioclimatic variables related to rainfall and temperature and three physiographical variables to create the models. In this regard, we used 5 modelling approaches, Generalized Linear Model (GLM), Classification Tree Analysis (CTA), Artificial Neural Network (ANN), Generalized Boosting Method (GBM) and Random Forest (RF) under the ensemble using biomod2 package in the free statistical software environment R 3.3.2. The results of the model showed that annual precipitation and temperature seasonality had the most important to provide habitat suitability of this species. All the models were accurate enough to predict the species distribution, among them, RF presented the most reliable model for the prediction. Under RCP4.5 and RCP8.5 climate scenario, the habitat of the species will shrink to 19.7% and 61, respectively in 2050.
    Keywords: Chaharmahal & Bakhtiari province, Habitat suitability, General circulation model, Species distribution modeling
  • Study phytochemical compounds and the identification of decane derivates in Calotropis procera (Ait.) R.Br. leaf essential oil collected from natural habitats of Kerman province.
    Effect Of Carbon Nano, Tube On Lead, Cadmium Absorbency , *, Farzin Naseri, Razie Soltaninejad Pages 622-634
    Decane derivates of essential oil of Calotropis procera (Ait.) R.Br. leaves collected from three natural habitats in Kerman province were studied in this project. Leaves of C. procera shrubs from Arzuiyeh (elevation:1067m), Chah Dadkhoda (450 m), and Shamsabad (1700 m) localities in Kerman province gatheredat the height of 150 centimeter from the earth during May/June, 2015. Chemical constituents and decane derivates of leaf essential oil analyzed using gas chromatography connected to mass spectrometry. Decane and its depravities were the prevalent and most abundant chemical compounds in leaf essential oil. Hexadecanoic acid, pentadecane, hexadecane, and octadecane were among the major components of essential oil in leaves of C. procera from the studied areas. Decant derivate constitute about 80% of peak area of chromatogram obtained from Shamsabad area. Based on the results, leaf essential oil of C. procera having different phytochemical compounds including decane derivates are good candidates to be used in variety of industries.
    Keywords: Arzuiyeh, Chah Dadkhoda, Calotropis procera, essential oil, Shamsabad
  • Study of the effects of salicylic acid, sodium nitroprusside and ethanol on vase life and flower quality of cut flowers of two gerbera varieties
    Roya Karamian * Pages 635-646
    Gerbera is one of the ten most popular commercial cut flowers in the world, but its postharvest vase life is generally short. So vase life improvement of gerbera is one of the first floriculture’s purposes. The present study was conducted to evaluate the effect of different concentrations of salicylic acid (0, 100, 150 and 200 µgl-1), sodium nitroprusside (0, 100, 150 and 200 µgl-1) and ethanol (0, 2, 4 and 6%) on the vase life, fresh weight (FW), relative water uptake (RWU), and stem bending of two gerbera varieties, namely Bayadère and Sunway (with high and low postharvest performance qualities, respectively) arranged in a Randomized Complete Block Design with three replications. The results indicated the significant effect of cultivar, treatment and also their interaction on all evaluated parameters. Accordingly, Bayadère cut flowers with higher postharvest performance quality showed higher vase life; fresh weight and relative water uptake than those of Sunway cut flowers. Also; ethanol, sodium nitroprusside and salicylic acid showed significant effects on post-harvest quality, depending on their concentrations and the studied cultivars. So that the highest longevity and minimum stem bending in both cultivars were obtained in 2% ethanol, 150 µM sodium nitroprusside and 200 µM salicylic acid. Taken together, screening of the varieties and also application of inhibitors of the senescence such as SA and SNP at optimum concentrations in vase solutions might be promising approaches to improve postharvest performance of gerbera cut flowers.
    Keywords: ethanol, gerbera, salicylic acid, Sodium nitroprusside, Vase life
  • Comparative assessment of tree and shrub species diversity in protected and under-recreational management conditions in Fandoghlou forest of Ardabil
    Farshad Keivan Behjou, Zeynab Pourgholi * Pages 647-658
    Today, we face with increasing global concerns about loss of biodiversity in forest ecosystems that this important notation is increased in managing forests. The aim of this study is evaluation of forest sustainability using density, number of species, crown canopy percent and biodiversity indicators in Fandoghlou forests in conservation and under-recreation management conditions. To collect the required data, designed an inventory grid with dimension of 50*50m and 60 sample plots in conservation and under-recreation areas were set, respectively (generally 120 plots). In each sample plot, the type of species, and diameter of trees, and 2 crown diameter of shrubs recorded. In present study, by using Past software, were applied Margalef, Berger-Parker, Fisher indicator and evenness criteria to evaluate biodiversity. The results of ANOVA and Duncan multiple test indicated that with increasing intensity of recreational activities, density, number of species, crown canopy percent and also richness and diversity will decreased significantly (pvalue = 0.000), although this is not correct about evenness indicator. Generally, it is concluded that uncontrolled and high recreational activities provided expensive degradation of Fandoghlou forest ecosystem, that this case resulted to negative effects on forest sustainability.
    Keywords: conservation, recreation, sustainable management, biodiversity indicators, Fandoghlou forest
  • Effects of salinity on biochemical and physiological characteristics of Matricaria chamomilla
    Fatemeh Rasekh, Vahid Rowshan, Atoosa Vaziri *, Bahman Kholdebarin Pages 659-673
    Matricaria chamomilla L. is a medicinal and aromatic species, belonging to the Asteraceae family, which have many pharmaceutical properties. The present study was performed to evaluate the effect of various concentrations of salinity on biochemical and physiological characteristics of M. chamomilla. To investigate the effects salinity on biochemical characteristics of M. chamomilla., Fourteen weeks old plants were subjected to different levels of salinity [control, 50, 100, and 150 mg l-1]. Our results showed that salinity caused a significant increase in proline content and antioxidant activity in M. chamomilla. The proportions of these main compounds of essential oil and polyphenol components were induced by moderate and high salinity. The essential oil components of M. chamomilla were identified and analyzed by GC/MS and GC. Polyphenols were identified and analyzed by HPLC method. The main components of essential oil were α-Bisabolol oxide A, Chamazulene, and En-in-dicycloether. The main components of polyphenols were Chlorogenic acid, Caffeic acid, Catechin, Sinapic acid, Hesperidin, Ellagic acid, Quercetin, and Eugenol.
    Keywords: Matricaria chamomile, antioxidant, essential oil, Proline, Polyphenol
  • Floristic survey sites of two threatened endemic species of the genus (Diaphanoptera Rech.f.) from Northeastern region of Iran
    Mohammad Javad Ahmadi *, Tahereh Eftekhari, Younes Asri Pages 674-685
    The goal of this research is floristic survey sites of threatened endemic species Diaphanoptera khorasanica Rech.f. in khorassan Razavi and Northern khorassan provinces and D. stenocalycina Rech.f. & Schiman in Mirzabaylou desert of Golestan National Park. Both species grow in Irano-Turanian region. They are herbaceous perennial and belong to the Caryophyllaceae family. D. khorasanica grow in red soils (serpentine) and D. stenocalycina in saline soils. Using flora sources, digital maps (1:250,000) and field surveys, the habitats of both species were identified and their elevation, longitude and latitude were recorded. phenology reviews and plant specimens of 131 taxon and their associated species in the habitats were collected. They were identified based on the flora references. The dominant life forms in the studied habitats are hemicryptophytes. Life forms of phanerophytes, chamaephytes, cryptophytes, therophytes, annual and perennial parasites are in the next ranks. Most of the families in the habitats of D. khorasanica are Asteraceae, Poaceae, Lamiaceae, Fabaceae, Brassicaceae and in the habitats of D. stenocalycina are Chenopodiaceae and Poaceae families. Due to the strong dependence of these two species on the climatic and soil conditions of the studied areas, both species have a strong need to optimal conservation.
    Keywords: Endemic, Endangered, Hemicryptophytes, Irano-Turanian, phenology
  • Effects of nitric oxide on reducing oxidative stress induced by drought in safflower (Carthamus tinctorius L.)
    Maryam Chavoushi *, Farzaneh Najafi, Azam Salimi, Abdolhamid Angajib Pages 686-697
    NO is an important signaling molecule in plants, which mediates growth and developmental processes. Among the different environmental stresses, drought is one of the most important limiting factors for growth and production around the world. In this study the effect of sodium nitroprusside (SNP), as a NO donor on the reduction of drought stress in safflower (Carthamus tinctorius L.) was studied. The effect of the concentrations of SNP (0, 15, and 25µM) and water stress (levels 25, 50, 75and 100% FC (Field capacity)) on shoot fresh weight, shoot dry weight, shoot length, leaf area, relative water content (RWC), catalase (CAT), ascorbate peroxidase (APX) superoxidase activities (SOD) and proline content in leaf and root were studied. When plants had three expanded leaves, were treated by SNP and after 24 hours, exposed to drought. After 7 days, plants again were sprayed by SNP. After 2 weeks plants were harvested to evaluate of growth and physiological parameters. The results showed that drought stress reduced shoot fresh weight, shoot dry weight, shoot length, leaf area, RWC and increased CAT and SOD activities and proline content in leaf and root. Interaction of nitric oxide and drought increased growth parameters, CAT and SOD activities and decreased APX activities and proline content. The results showed that the plants treated with NO are more resistance to drought stress. Keywords: Drought stress, Sodium nitroprusside, Safflower, Nitric oxide
    Keywords: drought stress, Sodium nitroprusside, Safflower, Nitric oxide
  • Effect of Melatonin on Some Morphophysiological Characteristics of Phaseolus vulgaris cv. Sadri under Salinity Stress
    Fatemeh Azizi, Hamzeh Amiri *, Ahmad Ismaili Pages 698-711
    Melatonin (N-acetyle-5-methoxy tryptamine) has recently been considered as a phytohormone in raising the resistance of plants against environmental stresses. The present study aims to assess the effect of melatonin treatment on the tolerance of salt by Phaseolus vulgaris cv. Sadri which was conducted in completely randomized design, repeated three times. In this study, salinity stress was introduced in three levels of 0, 100 and 200 mM of NaCl to bean plants treated by melatonin with respective concentrations of 0, 100 and 200 µM. It was found that salinity stress decreased the dry weight of shoot, the root and the photosynthetic pigments while it increased proline, soluble sugars, malondialdehyde and H2O2 as it increased the activity of antioxidant enzymes of catalase, peroxidase and ascorbate peroxidase. Applying melatonin improved plant growth, the concentration of photosynthetic pigments, proline, soluble sugars and the activity of antioxidant enzymes while it reduced H2O2 and malondialdehyde concentration. Results showed that melatonin had a significant effect on raising the resistance of phaseolus vulgaris cv. Sadri against salt and that lower concentrations of melatonin worked better.
    Keywords: antioxidant, Salinity, Catalase, Phaseolus vulgaris, Melatonin