فهرست مطالب

دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد - سال شصت و دوم شماره 4 (پیاپی 166، مهر و آبان 1398)
  • سال شصت و دوم شماره 4 (پیاپی 166، مهر و آبان 1398)
  • 0 صفحه،
  • تاریخ انتشار: 1398/08/10
  • تعداد عناوین: 8
|
  • بررسی تاثیر آموزش چهره به چهره مراقبت خود محور بر امید به زندگی بیماران قلبی- عروقی بستری در بیمارستان شهید محمدی بندرعباس در سال 96-95
    سمیه کمالپور*، حسین شرفی، ابوبکر جعفرنژاد صفحات 1574-1580

    مقدمه بیماری های قلبی عروقی شایع ترین علت مرگ و از کار افتادگی در دنیا هستند. طبق گزارش سازمان جهانی بهداشت تا سال 2020 میزان ابتلا به این بیماری ها در زنان و مردان به ترتیب 120 و 137 درصد افزایش خواهد یافت. بیش از 50 درصد عوامل موثر بر بیماری های قلبی، عوامل روانی تشکیل می دهند. از طرفی این عوامل می تواند اثرات مضری بر امیدواری این افراد بگذارد. لذا این مطالعه با هدف بررسی میزان امیدواری بیماران قلبی عروقی با استفاده از آموزش چهره به چهره انجام گرفت. روش کار این پژوهش بصورت نیمه تجربی بر روی 50 نفر از بیماران قلبی -عروقی بستری در بیمارستان شهید محمدی بندرعباس در سال 1395 انجام گرفت. نمونه گیری به روش غیر احتمالی انجام و افراد بیمار بصورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه امیدواری اشنایدر جمع آوری شد. هر کدام از شرکت کنندگان پس از تکمیل پرسشنامه های امیدواری و همچنین پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک تحت آموزش قرار گرفتند. برنامه آموزشی در این پژوهش بصورت ترکیبی از آموزش انفرادی، پرسش و پاسخ، بحث و گفتگو و در اختیار قرار دادن جزوه آموزشی بود. این برنامه طی 5 جلسه 45 دقیقه ای در طول بستری و در زمانی که بیمار در شرایط مناسب روحی و جسمی قرار داشت و در یک محیط آرام توسط پژوهشگر برگزار شد. به منظور تعیین اثر بخشی برنامه آموزشی بر امیدواری، بعد از آموزش  مجددا پرسشنامه ها در اختیار شرکت کننده قرار گرفت و داده ها جمع آوری شدند. اطلاعات با استفاده از نرم افزار  SPSS  نسخه 16  و در سطح معنی داری05/0 p< مورد تجزیه، تحلیل و تفسیر قرار گرفت. یافته ها میانگین و انحراف معیار شرکت کنندگان قبل و بعد از آموزش به ترتیب 10/22± 37/36 و 7/87 ± 45/94  بود. که پس از تجزیه و تحلیل داده ها، از نظر آماری تفاوت معناداری بین نمره امیدواری بیماران، قبل و بعد از آموزش مشاهده شد.(001 /0> p) نتیجه گیری آموزش چهره به چهره توسط پرستار می تواند سبب افزایش امیدواری در بیمارن قلبی عروقی شود. لذا می توان از این مداخله جهت ارتقاء امید به زندگی در افراد مبتلا به بیماری قلبی عروقی سود جست.

    کلیدواژگان: آموزش چهره به چهره، مراقبت خود محور، امید به زندگی، بیماران قلبی- عروقی
  • محمد خواجه دلویی، فاطمه مقدس، ملیحه دادگرمقدم* صفحات 1581-1586
    هدف

    با  توجه به رشد سریع علوم وچاپ فزاینده مقالات که به تبع آن سوء رفتارهای پژوهشی نیز افزایش یافته است، هدف از این مطالعه طراحی یک پرسشنامه جامع در خصوص بررسی سوء رفتارهای پژوهشی بود.

    روش کار

    بعد از جستجو ویافتن مطالعات مرتبط و بهره گیری از پرسشنامه‎ها و مطالعات مختلف و تماس با نویسندگان بانک اطلاعاتی سوالات طراحی گردید. بر اساس نظرات خبرگانی سوالات در هر حیطه از بانک انتخاب گردید و سپس روایی ظاهری، روایی محتوا و پایایی ابزار مورد بررسی قرار گرفت.

    نتایج

    پرسشنامه نهایی با تعداد 75 سوال  در سه حیطه مورد تایید قرار گرفت. سوالات در هرسه حیطه روایی محتوا و ساختاری مناسب داشته و ضریب اهمیت هر یک از سوال به تفکیک ارایه شد. پایایی ابزار با الفای کرونباخ محاسبه گردید که 77/0 محاسبه گردید که نشان دهنده پایایی قابل قبول پرسشنامه است.

    نتیجه گیری

    با توجه به سوالات جامع و روایی و پایایی قابل قبول این ابزار استفادهاز این ابزار برای مطالعات آینده پیشنهاد می‎گردد.

    کلیدواژگان: روایی، پایایی، پرسشنامه، سوء رفتار پژوهشی
  • فرناز ابهرزنجانی، حسن توزنده جانی*، مهدی امیری صفحات 1587-1593
    مقدمه

    این پژوهش از نوع کارآزمایی بالینی با شناسه کارآزمایی  4N20171228038109 است ، که با هدف بررسی اثربخشی داروی پاروکستین بر اختلال اضطراب اجتماعی انجام شد.   

    روش کار

    جامعه ی آماری این پژوهش، شامل کلیه مراجعه کنندگان به مراکز خدمات روانشناسی و مطب های خصوصی روانپزشکی با تشخیص اختلال اضطراب اجتماعی در سطح شهر مشهد بود که در سال 96-1395 در مرکز تخصصی روانشناسی انجام شد. در پژوهش جاری 24 نفر از این بیماران به شیوه هدفمند انتخاب و به روش تصادفی در گروه ها جایگزین شدند. ابزارهای اندازه گیری متغیرهای پژوهش که شامل پرسشنامه های مقیاس اضطراب اجتماعی اسپین(2000)، افسردگی بک-2، مقیاس فرم کوتاه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت(1989)، پیامدهای رویدادهای منفی اجتماعی ویلسون و رپی(2005) می باشد، قبل و بعد و 3ماه بعد از دارو درمانی با پاروکستین، مورد ارزیابی قرار گرفتند.     

    نتایج

    تحلیل آماری داده های پژوهش جاری با استفاده از روش آماری تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر، نشان می دهد که به طور کلی، داروی پاروکستین در سطح معناداری (0/05 > p) بر متغیرهای وابسته موثر واقع شده است.                           

    نتیجه گیری

    پاروکستین، بر اکثر خرده مولفه های متغیرهای وابسته، به طور معنادار در مرحله پس آزمون اثربخش بوده است و در مرحله پیگیری اثربخشی معناداری به لحاظ آماری نداشته است. گروه کنترل نیز هیچ تفاوت معناداری در سه مرحله ی آزمون دیده نمی شود.

    کلیدواژگان: دارو درمانی، افسردگی، اضطراب اجتماعی، ترس از ارزیابی منفی، کیفیت زندگی
  • بررسی اثر کپسول گل مغربی بر کاهش درد پس از آپا ندکتومی-کارازمایی بالینی دوسوکور
    عاطفه اسدی*، محمد نعمت شاهی صفحات 1594-1604
    زمینه وهدف

    درد ازجمله شکایت های مهم بیماربعداز عمل جراحی است. که می تواند به علت التهاب محل جراحی باشد. برای کاهش این درد می توان از ضد دردهای شیمیایی ویاضد دردهای گیاهی مانند گل مغربی استفاده کرد.گل مغربی دارای اثرات ضد التهاب؛ تصحیح کمبود اسید چرب ضروری omega-6؛ بهبود سنتز ایکوزانوئیدهای متسع کننده عروق ؛ تصحیح جریان خون اعصاب و... است، که می تواند در درمان درد ناشی از التهاب کمک کننده باشد.این مطالعه باهدف اثر کپسول گل مغربی بر کاهش التهاب ودرد پس از آپاندکتومی انجام شد.

    مواد وروش ها

    این مطالعه یک کارآزمایی بالینی دوسوکور با کد ثبت کارآزمایی بالینی IRCT2017092533202N3 بودکه روی80 بیمار با علامت درد محل عمل، پس از جراحی آپاندکتومی دربیمارستان امدادشهید بهشتی سبزوارانجام شد. بیماران به صورت تصادفی به دو گروه 40 نفری تقسیم شدند. گروه مداخله پس ازهوشیاری کامل و شروع درد یک کپسول گل مغربی وگروه شاهد یک کپسول پلاسبو هر 30 دقیقه تا 3 بار دریافت می کردند وسپس علایم با استفاده از مقیاس دیداری درد و پرسشنامه درد مک گیل، مورد ارزیابی قرار گرفت.

    یافته ها

    نتایج نشان داد که استفاده از گل مغربی باعث کاهش درد پس از جراحی می شود .

    کلیدواژگان: گل مغربی، درد، پلاسبو
  • تاثیر آموزش هوش هیجانی بر عملکرد تحصیلی و هوش هیجانی دانش آموزان پسر کم توان ذهنی پایه پنجم ابتدایی شادگان
    جعفر شویچی* صفحات 1605-1615
    زمینه و هدف

    امروزه هوش هیجانی به عنوان یک موضوع جدید در حوزه روان شناسی مورد توجه قرار گرفته است. مطالعاتی که در این زمینه انجام شده است، مبین نقش هوش هیجانی و مولفه های آن در جنبه های مختلف زندگی فرد همچون عملکرد تحصیلی می باشد. پژوهش حاضر بر آن است تا تاثیر آموزش  هوش هیجانی را بر عملکرد تحصیلی و هوش هیجانی دانش آموزان پسر کم توان ذهنی شهر شادگان بررسی کند.

    روش

    این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری در این پژوهش شامل تمام دانش آموزان (پسر) دارای کم توان ذهنی در سال تحصیلی 98-1397، در مقطع ابتدایی پایه پنجم شهر شادگان بود. از میان آن ها با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای، 40 نفر انتخاب شده و به طور تصادفی در دو گروه 20 نفره گواه و آزمایش (روش مداخله: آموزش هوش هیجانی گلمن) تقسیم شدند. سیاهه بهره ی هوش هیجانی بار-آن و پارکر توسط دانش آموزان، به عنوان پیش آزمون و پس آزمون، تکمیل شدند. سپس، گروه آزمایشی به مدت 10 جلسه 45 دقیقه ای آموزش هوش هیجانی را فرا گرفتند و گروه گواه هیچ گونه مداخله ای دریافت نکردند. پس از پایان دوره ی آموزش، گروه آزمایش و گروه گواه مجددا مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده ها با نرم افزار آماری SPSS-18 در سطح 05/0 =ɑ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.

    یافته ها

    نتایج تحلیل کوواریانس چند متغیری نشان داد که آموزش هوش هیجانی عملکرد تحصیلی و هوش هیجانی دانش آموزان را افزایش می دهد .

    کلیدواژگان: کم توان ذهنی، آموزش هوش هیجانی، عملکرد تحصیلی، هوش هیجانی
  • فاطمه ملکی، نفیسه اسماعیل پور، سید رضا حبیب زاده، مهدی فروغیان، اسماعیل رعیت دوست*، نوید کلانی صفحات 1616-1626
    مقدمه

    پزشکی تدافعی به هر معاینه پزشکی یا درمانی گفته می‌شود که در درجه اول برای محافظت از پزشک در برابر اتهامات سهل انگاری یا شکایاتی که تحت عنوان خطاهای پزشکی می باشند، انجام می‌گیرد. هدف از این پژوهش، بررسی تجربه و علل پزشکی تدافعی از دیدگاه متخصصین دانشگاه علوم پزشکی جهرم می باشد.

    روش

    این مطالعه توصیفی- مقطعی در بین 25 نفر از متخصصین بالینی دانشگاه علوم پزشکی جهرم در سال 1397 انجام گردیده است. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسشنامه می باشد. داده‌های پرسشنامه بعداز گردآوری در نرم افزار SPSS نسخه 21 ثبت گردید و با استفاده شاخص های آماری توصیفی و روش آماراستباطی، آزمون فریدمن که سطح معنی داری 05/0 درنظر گرفته شد، تحلیل گردید.

    یافته‌ها

    متخصصین حاضر در این تحقیق دارای نمره پزشکی تدافعی با میانگین 6.87±42.20 بودند. طبق نتایج حاصل، میزان پزشکی تدافعی در زنان نسبت به مردان، در پزشکان متاهل نسبت به پزشکان مجرد، در پزشکان فاقد بیمه مسئولیت نسبت به پزشکان دارای بیمه مسئولیت بیشتر بود اما هیچ یک از این تفاوتها به لحاظ آماری معنی دار نبودند (p>0.05).

    نتیجه گیری

    نتایج نشان می‌دهد که پزشکی تدافعی در پزشکان دانشگاه علوم پزشکی جهرم نسبتا بالا است، که مهم ترین علت این پدیده، نداشتن ریسک پذیری و اعتماد به نفس پایین پزشکان می‌باشد. در این راستا پیشنهاد می شود آموزش های مرتبط با رفع این پدیده و هدایت به سمت ابعاد مثبت آن به پزشکان داده شود و این در حالی است که با اقدامات کاملا ساده این پدیده کاهش می یابد.

    کلیدواژگان: پزشکی تدافعی، متخصصین پزشکی، تجربه
  • محمد عباسی، حسینداودی*، حسن حیدری، ذبیح پیرانی صفحات 1649-1660

    مقدمه پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی آموزش روانشناسی مثبت نگر و خوددلسوزی شناختی خودکارآمدی، فرسودگی و خودتنظیمی تحصیلی دانشجویان صورت گرفت. روش کار روش این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح دو گره آزمایش و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک در سال تحصیلی 98-97 بود که تعداد 45 نفر از دانشجویان با استفاده از شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در سه گروه آزمایش و کنترل  (در هر گروه 15 نفر) جایگزین شدند. شرکت کنندگان پرسشنامه های خودکارآمدی تحصیلی میجلی و همکاران(2000)، فرسودگی تحصیلی برسو و همکاران (1997) و خودتنظیمی تحصیلی بوفارد (1995) را تکمیل کردند. فرضیه ها با آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره و تحلیل واریانس یک طرفه آزمون شدند. نتایج نتایج نشان داد که در متغیر خودکارآمدی تحصیلی به ترتیب آموزش روانشناسی مثبت نگر و سپس خود دلسوزی شناختی اثربخش بودند. در متغیر فرسودگی تحصیلی به ترتیب آموزش خوددلسوزی شناختی و سپس روانشناسی مثبت نگر اثربخش بودند. در متغیر خود تنظیمی تحصیلی به ترتیب روانشناسی مثبت نگر و  سپس خوددلسوزی شناختی اثربخش بودند. نتیجه گیری آموزش روانشناسی مثبت نگر و خوددلسوزی شناختی باعث ارتقاء خودکارآمدی و خودتنظیمی تحصیلی و همچنین کاهش فرسودگی تحصیلی می گردد.

    کلیدواژگان: خودتنظیمی تحصیلی، خوددلسوزی شناختی، خودکارآمدی تحصیلی، روانشناسی مثبت نگر، فرسودگی تحصیلی
  • سید ابراهیم صادقی، نفیسه اسماعیل پور، سید رضا حبیب زاده، نوید کلانی، مهدی فروغیان، اسماعیل رعیت دوست* صفحات 1661-1670
    مقدمه

    خواب یکی از مهم‎ترین نیازهای جسمی محسوب می شود و برای حفظ سلامتی لازم است. خواب را می توان یک مکانیسم ترمیم کننده نام برد که به بازسازی جسمی و روانی انسان کمک می کند. لذا این مطالعه با هدف تعیین عوامل مختل کننده کیفیت خواب بیماران بستری در بیمارستان‎های شهرستان جهرم در سال 1397 انجام گردیده است.

    روش کار

    این مطالعه توصیفی- مقطعی در بین 131 بیمار در سال 1397  در بیمارستان‎های آموزشی شهرستان جهرم انجام گردید. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسشنامه کیفیت خواب پترزبورگ بود. داده های پرسشنامه بعداز گردآوری در نرم افزار SPSS نسخه 21 ثبت و با استفاده شاخص‎های آماری توصیفی و استباطی تجزیه و تحلیل گردید.

    نتایج

    نتایج نشان داد 8/74% از بیماران بستری دارای کیفیت خواب نا مطلوب بودند. میانگین نمره کیفیت خواب در مردان پایین‎تر و بهتر از زنان گزارش گردید. از بین متغیرهای دموگرافیک، بین متغیرهای جنس و وضعیت اشتغال با کیفیت خواب شرکت کنندگان مورد مطالعه ارتباط معنی داری وجود دارد (05/0>p) و این متغیرها پیش بینی کننده کیفیت خواب می باشند.  

    نتیجه گیری

    کیفیت کلی خواب تقریبا در اکثریت بیماران ضعیف بود و در زنان پایین تر از مردان بود. لذا پرستاران و سایر افراد تیم درمان باید در مورد مشکلات خواب بیماران و عوامل تاثیر گذار روی کیفیت خواب بیشتر حساس باشند و مداخلات مناسبی برای بهبودی خواب بیماران انجام دهند.

    کلیدواژگان: بیمارستان، کیفیت خواب، بیماران بستری
|
  • The effect of face to face education on Self-centered care, life expectancy cardiovascular disease in a hospital in Bandar Abbas Mohammadi In 2016-2017
    Somayeh Kamalpour*, Hossein Sharafi, Aboubakr Jafarnejad* Pages 1574-1580
     Introduction & Objective

    Cardiovascular disease is the most common cause of death and disability in the world. According to the World Health Organization by 2020 the morbidity of these diseases in women and men respectively 120 and 137 percent increase. More than 50% of the factors affecting heart disease are mental factors. On the other hand, these factors can have a detrimental effect on their hope. Therefore, this study aimed to investigate the hope cardiovascular patients was conducted using face to face training.

    Methods

    This quasi-experimental study was performed on 50 cardiovascular patients hospitalized in Shahid Mohammadi hospital in Bandar Abbas in 2016. Non-probability sampling was performed and patients were selected as available sampling.  Data were collected using Schneider standard of hope questionnaire. Each participant was trained after completing the hope questionnaire as well as the demographic questionnaire. The curriculum in this study was a combination of individual instruction, question-and-answer, discussion, and educational instruction. The program was conducted for five 45-minute sessions during the hospitalization, when the patient was in good physical and mental condition and in a quiet environment by the researcher. In order to determine the effectiveness of the training program on hope, questionnaires were again administered to the participants after the training and data were collected. Data were analyzed and interpreted using SPSS 16 software at the significant level p

    Findings

    Mean and standard deviation of participants before and after training were 37.36 ± 10.22 and          45.94 ± 7.87, respectively. After analyzing the data, a statistically significant difference between the scores of hopeful patients before and after training was observed. (p

    Keywords: face to face education, Self-centered care, Life expectancy, cardiovascular patients
  • Mohammad Khajedaluee, Fatemeh Moghaddas, Malihe Dadgar Moghaddam* Pages 1581-1586
    Introduction

    Due to the rapid growth of science and the increasing number of articles that have led to increased research misconduct, the purpose of this study was to design a comprehensive questionnaire about research misconduct.

    Methods

    After searching and finding relevant studies, using available questionnaires and various studies, and contacting the corresponding authors of the articles, questions database were designed. Based on the expert opinion panels, the questions were selected from the database in each field and then the face validity, content validity and reliability of the questionnaire were examined.

    Results

    The final questionnaire was approved with 75 questions in three areas. The content and structure validity and the importance of each question was presented separately and was acceptable. The reliability of the tool was calculated with Cronbach's alpha, which was 0.77, which indicates the acceptable reliability of the questionnaire.

    Conclusion

    Considering the comprehensiveness, acceptable validity and reliability of this tool, this tool is recommended for future studies.

    Keywords: Validity, Reliability, Questionnaires, Research misconduct
  • Farnaz Abhar Zanjani, Hassan Toozandehjani*, Mahdi Amiri Pages 1587-1593
    Introduction

    This study is a clinical trial with trial ID 4N20171228038109, which aimed to evaluate the effectiveness of paroxetine on social anxiety disorder.

    Materials and Methods

    The statistical population of this study included all those referring to psychiatric services and private psychiatric offices diagnosed with social anxiety disorder in Mashhad city during the years 1396-96 in Specialized Psychological Center. In the current study, 24 of these patients were selected by purposive sampling and were randomly assigned to the groups. Research variables were measured by Spin Social Anxiety Inventory (2000), Beck Depression Inventory, World Health Organization Short Form Quality of Life Scale (1989), and Wilson & Rappi (2005) Social Negative Events Consequences. And evaluated 3 months after drug treatment with paroxetine.

    Results

    Statistical analysis of current research data using repeated measures ANOVA showed that in general, paroxetine was significantly (p

    Keywords: Drug therapy, Depression, Social anxiety, fear of negative evaluation, Quality of life
  • The comparison effect of evening primrose capsules to reduce pain after apandectomy- double-blind clinical trial
    Atefeh Asadi*, Mohammd Nematshahi Pages 1594-1604
    Background and objective

    Pain is one of the most important postoperative complaints of patients, which can be caused by the inflammation of the surgical site. Chemical and herbal (e.g. evening primrose) analgesics can be used to mitigate the pain. Evening primrose has such properties as anti-inflammatory impact, amendment of deficient essential omega-6 fatty acids, improved synthesis of vasodilator eicosanoids, enhancement of blood flow in the nerves, etc., which can also be useful in the treatment of inflammation-induced pain. This study was conducted to investigate the impact of evening primrose on the reduction of post-appendectomy inflammation and pain.

    Materials and methods

    This study was a double-blind clinical trial performed on 80 patients with pain at the surgical site after appendectomy at the Shahid Beheshti Emdad Hospital in Sabzevar. Patients were randomly divided into two groups of 40 individuals. Following full recovery and onset of pain, each of the intervention and control groups received one evening primrose and placebo capsules, respectively, 3 times every 30 min. The symptoms were then assessed using a visual pain scale and the McGill pain questionnaire.

    Results

    The results of this study showed that the use of evening primrose capsule could reduce the examined postoperative pain (p < 0.000).

    Conclusion

    Considering the anti-inflammatory and analgesic effects of evening primrose capsule, the use of this herbal drug is recommended for the treatment of postoperative pain instead of using non-steroidal analgesics with digestive complications.Keywords: Evening primrose, pain, placebo.

    Keywords: Evening Primrose, Pain, placebo
  • The Effect of Emotional Intelligence Training on academic performance and emotional intelligence of male Mental retardation students of primary fifth base of Shadeghan city
    Jafar Shovaichi* Pages 1605-1615
    Introduction

    Emotional intelligence is now considered as a new subject in the field of psychology. Studies done in this field illustrate the role of emotional intelligence and its components in various aspects of human life, such as academic performance. The purpose of this study is to investigate the effect of emotional intelligence education on academic performance and emotional intelligence in Shadegan's fifth grade male students.

    Method

    In order to do this, 50 male students of the fifth grade boy were randomly selected by random sampling method in Shadegan city. After initial screening, 40 subjects were randomly assigned (20 in the experimental group and 20 in the control group). Control group). The students' load-It and Parker emotional intelligence benefit log was completed as a pre-test and post-test. Then, the experimental group received 10 minutes of emotional intelligence instruction and the control group did not receive any intervention. After the end of the training period, the experimental group and the control group were re-evaluated. Data were analyzed by SPSS18 software at ᵅ =0.05.

    Results

    The results of multivariate covariance analysis indicated that emotional intelligence education increased academic performance and emotional intelligence among students .

    Keywords: Mental Retardation, study performance, Emotional intelligence
  • Fatemeh Maleki, Nafiseh Esmaealpour, Sayed Reza Habibzadeh, Mahdi Foroughian, Esmaeal Raeyat Dost*, Navid Kalani Pages 1616-1626
    Introduction

    Defensive medicine is any medical or medical examination that is primarily performed to protect the physician against negligent allegations or complaints referred to as medical errors. The purpose of this study was to investigate the experience and causes of defensive medicine from the viewpoint of Jahrom University of Medical Sciences.

    Method

    This descriptive cross-sectional study was performed among 25 clinical specialists of Jahrom University of Medical Sciences in 1977. Data collection tool is a questionnaire. Questionnaire data were collected in SPSS software version 21 and analyzed by descriptive statistics and descriptive statistics, Friedman test with a significance level of 0.05.

    Results

    The specialists in this study had a defensive medical score of 42.20 میانگین 6.87. According to the results, the rate of defensive medicine in women was higher than that of men, in married physicians than single physicians, in physicians with no liability insurance, but none of these differences were statistically significant (p> 0.05).

    Conclusion

    The results show that defensive medicine is relatively high among physicians of Jahrom University of Medical Sciences. The most important cause of this phenomenon is lack of risk taking and low self-confidence of physicians. In this regard, it is recommended that physicians be educated on how to tackle this phenomenon and guide it to its positive dimensions, while reducing it by very simple measures.Keywords: defensive medicine, medical professionals, experience.

    Keywords: Defensive medicine, medical professionals, experience
  • Mohammad Abbasi, Hosseine Davoodi*, Hasan Heydari, Zabih Pirani Pages 1649-1660
    Introduction

    The purpose of this study was to compare the effectiveness of Positive Psychology training and cognitive self-efficacy, burnout and academic self-regulation in students. Materials &

    Methods

    The method of this study was quasi-experimental with two experimental design nodes and control group. The statistical population consisted of the students of Islamic Azad University of Arak in the academic year 97-98. 45 students were selected using available sampling method and were randomly assigned into three experimental and control groups (15 students in each group). Participants completed the Miguel et al.'s (2000), Burns et al.'s (1997) academic self-efficacy questionnaires, and Bufard's (1995) academic self-regulation questionnaires. The hypotheses were tested by multivariate analysis of covariance and one-way analysis of variance.

    Results

    The results showed that in the educational self-efficacy variable, positive psychology training and then cognitive self-compassion were respectively effective. In academic burnout variable, cognitive self-compassion training and positive psychology were respectively effective. Positive psychology and then cognitive self-compassion were respectively effective on academic self-regulation.

    Conclusion

    Positive psychology training and cognitive self-compassion promote academic self-efficacy and self-regulation as well as decrease academic burnout.

    Keywords: Academic self-regulation, Cognitive self-compassion, Academic self-efficacy, Positive psychology, Academic burnout
  • Seyed Ebrahim Sadeghi, Nafiseh Esmaealpour, Sayed Reza Habibzadeh, Navid Kalani, Mahdi Foroughian, Esmaeal Raeyat Dost* Pages 1661-1670
    Introduction

    Sleep is one of our most important physical needs and also necessary for maintaining health. Sleeping is considered a healing mechanism that aids in rebuilding a person's physical and mental well-being. Thus this study was conducted to determine the factors impairing the quality of sleep in the patients hospitalized in Jahrom in 2018.

    Materials and Methods

     This cross-sectional descriptive study was conducted among 131 patients hospitalized in designated wards at the time of gathering the information using the Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI) questionnaire. The data gathered were then put into SPSS software version 21 and analyzed using descriptive and inferential statistics.

    Results

    Results showed 74.8% of patients in the study had poor sleep and men’s quality of sleep on average had a lower and better score than women. Among the demographical variables that determine the quality of sleep, gender and employment status had a direct relation with the quality of sleep in the patients (p

    Keywords: sleep impairing factors, Quality of sleep, Hospitalized patients