فهرست مطالب

سالمند - پیاپی 55 (پاییز 1398)
  • پیاپی 55 (پاییز 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/06/10
  • تعداد عناوین: 10
|
  • سجاد بشرپور، سیده طیبه حسینی کیاسری، اسماعیل سلیمانی، امید مساح* صفحات 260-271
    اهداف

    سالمندی پدیده ای طبیعی در زندگی هر فرد است و کیفیت زندگی و شناسایی عوامل مرتبط با آن از حوزه های مورد علاقه روان شناسی سالمندی است. با توجه به اهمیت این موضوع، پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش نگرش به مرگ و باورهای غیرمنطقی در کیفیت زندگی سالمندان انجام گرفت. 

    مواد و روش ها

     روش این پژوهش توصیفی، از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش را کل افراد بالای 60 سال شهر اردبیل در نیمه دوم سال 1393 تشکیل دادند. 150 نفر از این جامعه به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب و به صورت انفرادی به پرسش نامه های باورهای غیرمنطقی، نگرش به مرگ و کیفیت زندگی پاسخ دادند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه استفاده شد. 

    یافته ها

    نتایج نشان داد نمره کلی کیفیت زندگی با ترس از مرگ (r=-0/36؛0/001>P)، اجتناب از مرگ (r=-0/16 ؛0/05>P)، پذیرش با گریز از مرگ (r=-0/17 ؛0/03>P) و باور درماندگی در برابر تغییر (0/27-=r ؛P<0/27) و بی مسئولیتی هیجانی (0/24-=r ؛P<0/002) رابطه منفی، ولی با پذیرش فعالانه مرگ (r=0/31 ؛0/000>P) رابطه مثبت دارد. نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان داد نگرش به مرگ حدود 30 درصد و باورهای غیرمنطقی حدود 9 درصد از کل واریانس کیفیت زندگی را تبیین می کنند. 

    نتیجه گیری

    نتایج این مطالعه نشان داد باورهای غیرمنطقی و نگرش به مرگ می توانند تا حدی در کیفیت زندگی سالمندان نقش داشته باشند. بنابراین می توان با مداخله شناختی در این متغیرها کیفیت زندگی سالمندان را بهبود داد.

    کلیدواژگان: کیفیت زندگی، باورهای غیرمنطقی، نگرش به مرگ، سالمندان
  • الهام کریمی، افسون حسنی مهربان*، ملاحت اکبر فهیمی، بهاره مغفوری، علیرضا جمالی صفحات 272-283
    اهداف

     سالمندان بیش از دیگر گروه های سنی در معرض افتادن و خطرات ناشی از آن هستند. بررسی و تعیین خطرات محیطی توسط درمانگران مستلزم صرف وقت و هزینه است، بنابراین جهت غربالگری اولیه، تهیه نسخه خودگزارشی ضروری به نظر می رسد. هدف مطالعه حاضر تهیه نسخه خودگزارشی ابزار غربالگری زمین خوردن و حوادث در منزل سالمندان ایرانی بود.

    مواد و روش ها

    بعد از دریافت تاییدیه از کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی ایران، به منظور طراحی این ابزار، موارد نسخه درمانگر در یک گروه تخصصی تجزیه و به زبان ساده و روان نگارش شد. پایایی پرسش نامه با روش آزمون بازآزمون و روایی پرسش نامه از طریق بررسی روایی محتوایی ارزیابی شد. سالمندان ساکن منازل خود بودند و سطح هوشیاری مناسب و توانایی درک و پاسخگویی به زبان فارسی را داشتند. اطلاعات به شیوه پرسش نامه و مشاهده جمع آوری شدند. ارزیابی آماری با نسخه 16 نرم افزار SPSS و پایایی آزمون بازآزمون با روش آماری ضریب همبستگی درون طبقه ای صورت گرفت.

    یافته ها

    در بررسی روایی محتوا برحسب فرمول CVR میزان توافق بین متخصصان معنی دار بود و پرسش نامه روایی محتوا داشت. پایایی آزمون بازآزمون با ضرایب تکرارپذیری مطلق و نسبی ICC=0/99 و SEM=0/25 به دست آمد که نشان دهنده پایایی بالای این آزمون است. همچنین روایی همزمان پرسش نامه با استفاده از آزمون همبستگی اسپیرمن برابر با 0/95 و P Value  کوچک تر از 0/001 به دست آمد. آیتم های پرسش نامه شامل 15 سوال اصلی و 75 زیرسوال درباره خطرات محیط منزل بود.

    نتیجه گیری

    نتایج مطالعه حاضر نشان می دهد این ابزار روایی و پایایی بالایی داردو می تواند به عنوان یک ابزار کاربردی در شناسایی خطرات زمین خوردن در محیط منزل استفاده شود.

    کلیدواژگان: افتادن، سالمند، اتفاقات منزل، غربالگری
  • مهدی قزلسفلو، نادره سعادتی*، زهرا یوسفی، ملیحه زمانپور صفحات 284-297
    اهداف

     در خانواده ای که سالمند مبتلا به آلزایمر دارد، مراقبان اصلی با چالش های زیادی مواجه هستند؛ به گونه ای که مراقبت از این بیماران به «36 ساعت زندگی در روز» تعبیر شده است که جنبه های مختلف زندگی از جمله سلامتی، اشتغال و درآمد مراقبان را تحت تاثیر قرار می دهد. هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش تاب آوری بر کاهش استرس و مشکلات ارتباطی در مراقبت کنندگان اصلی سالمندان مبتلا به آلزایمر بود.

    مواد و روش ها

     پژوهش حاضر به صورت تجربی از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل و پیگیری دو ماه بوده است. انتخاب نمونه از بین مراقبان اصلی خانواده هایی بود که در بازه زمانی مهر و آبان 1396 از خدمات مرکز توان بخشی در منزل سالمندان همراز زندگی تهران، تحت نظارت سازمان بهزیستی بهره برده بودند. از بین مراقبان 47 سالمند (میانگین 73/20 و انحراف استاندارد 9/09) مبتلا به آلزایمر درخواست کننده خدمات در منزل، تعداد 24 مراقب (42/1± 7/51) به عنوان نمونه انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده ها مقیاس استرس ادراک شده و پرسش نامه مهارت های ارتباطی بود.

    یافته ها

     تحلیل واریانس آزمون اندازه گیری مکرر نشان داد مداخله تاب آوری در گروه آزمایش در مرحله پس آزمون و پیگیری در نمره های استرس و مشکلات ارتباطی در سطح 0/05=P معنادار است. همچنین نتایج آزمون بنفرینی نشان می دهد تفاوت میانگین استرس و مشکلات ارتباطی بین مراحل پیش آزمون با پس آزمون و پیگیری معنادار است (0/0001=P)، اما تفاوت میانگین بین پس آزمون و پیگیری در هیچ یک از متغیرهای پژوهش معنادار نیست که بیانگر آن است که نتایج حاصل در مرحله پیگیری بازگشت نداشته و اثر مداخله پایدار بوده است.

    نتیجه گیری

     با توجه به نیازی که سالمندان به حمایت اطرافیان دارند؛ می توان نتیجه گرفت آموزش تاب آوری یک روش موثر است که می تواند استرس و مشکلات ارتباطی را در مراقبان سالمندان دچار آلزایمر کاهش دهد.

    کلیدواژگان: تاب آوری، استرس، مشکلات ارتباطی، سالمند، مراقب
  • خیر النساء رمضان زاده، غلامرضا شریف زاده، محبوبه سلجوقی، میترا مودی، آزاده ابراهیم زاده* صفحات 298-309
    اهداف

     سالمندی فرایندی طبیعی و انتهایی ترین مرحله رشد و تکامل انسان است. در ایران جامعه سالمند، افراد 65 سال به بالا هستند که 5/8 درصد کل جمعیت کشور و معادل 5/4 میلیون نفرند. به دلیل اختلال در مکانیسم دفاعی بدن، شیوع انواع عفونت ها در سالخوردگی افزایش می یابد و از طرفی تظاهرات اولیه عفونت ها در این گروه غیرتیپیک است؛ بنابراین این مطالعه با هدف بررسی اپیدمیولوژیک بیماری های عفونی در سالمندان بستری در بیمارستان های دانشگاهی بیرجند انجام شد.

    مواد و روش ها

     در این مطالعه توصیفی تحلیلی تمام افراد بالای 65 سال بستری در بخش عفونی بیمارستان حضرت ولیعصر (عج) از فروردین لغایت دی ماه 1395 وارد مطالعه شدند و اهداف مطالعه برای بیمار و خانواده توضیح داده شد و رضایت آن ها گرفته شد. برای هر بیمار فرم مخصوص شامل پنج قسمت، طراحی و اطلاعات موجود در پرونده توسط کارشناس آموزش دیده پرستاری، تکمیل شد؛ قسمت اول: عوامل خطر و بیماری های زمینه ای؛ قسمت دوم: تظاهرات بالینی؛ قسمت سوم: پاراکلینیک و رادیولوژی های انجام شده؛ قسمت چهارم: درمان های داخلی و جراحی انجام شده و قسمت پنجم: پیامد و عاقبت بیماری بود. داده ها پس از جمع آوری در نسخه 19 نرم افزار SPSS وارد و آمار توصیفی و آزمون کای اسکوئر در سطح 0/05=α تحلیل شد.

    یافته ها

     این مطالعه روی 227 نفر از بیماران با میانگین سنی 7/6± 76/71 (65 تا 97 سال) که 58/1 درصدشان زن بودند، انجام شد. نتایج نشان داد 8/8 درصد مصرف کننده سیگار و 30/8 درصد مصرف کننده مواد مخدر بودند که 82/9 درصد شان به صورت خوراکی مصرف می کردند. همچنین فشار خون با 36/1 درصد، دیابت 11/5 درصد، بیماری قلبی 11 درصد و بیماری های مزمن ریوی با 7/9 درصد شایع ترین بیماری های زمینه ای بودند. از نظر سیستم درگیری و تشخیص نهایی به ترتیب، پنومونی 52/4 درصد، عفونت ادراری 15 درصد، سپتی سمی 13/2 درصد، آنفلوانزا 9/7 درصد، گاستروآنتریت 7/9 درصد بود و سایر عفونت ها 1/3 درصد بودند. شایع ترین ارگانیسم جداشده از کشت خون بیماران استاف طلایی و از ادرار Ecoli بود، 12 درصد بیماران بستری فوت شدند و بقیه بهبودی داشتند.

    نتیجه گیری

     بر اساس نتایج، بیماری های عفونی ریوی بیشترین شیوع را داشتند و می توان با آموزش صحیح رعایت کردن مسائل بهداشت فردی، از بروز چنین مشکلاتی جلوگیری کرد.

    کلیدواژگان: اپیدمیولوژیک، بیماری های عفونی، سالمندان
  • افسون نودهی مقدم، نفیسه رشید، سید جلیل حسینی اجداد نیاکی*، سمانه حسین زاده صفحات 310-319
    اهداف

     ایران یکی از کشورهای جهان است که جمعیت آن به سرعت به سمت سالمندی پیش می رود؛ بنابراین درنظرگرفتن نیازها و مسائل سالمندان مهم است؛ چراکه می تواند روی کیفیت زندگی آن ها که وابسته به سلامت است، تاثیر بگذارد. کیفیت زندگی یک مفهوم چندبعدی است که دارای ابعاد جسمانی، روانی و اجتماعی است. هدف از انجام مطالعه کنونی بررسی ارتباط بین سطح تحصیلات و وضعیت اقتصادی با کیفیت زندگی سالمندان ساکن جامعه و خانه های سالمندی شهر مشهد در ایران است.

    مواد و روش ها

     در این مطالعه توصیفی تحلیلی و مقطعی، 135 نفر از سالمندان ساکن در جامعه با میانگین سنی 9/7±5/71 سال شامل 77 مرد (48/1 درصد) و 58 زن (43 درصد) و 135 سالمند ساکن در آسایشگاه های سالمندان با میانگین سنی 6/5±2/71 سال شامل 65 مرد (48/1 درصد) مرد و 70 زن (51/9 درصد) که ساکن شهر مشهد بودند، شرکت داشتند. از طریق مصاحبه مشخصات فردی، درآمد ماهانه و سطح تحصیلات افراد بررسی شد. نسخه فارسی پرسش نامه کیفیت زندگی SF-36 که روایی و پایایی آن قبلا بررسی شده بود، برای ارزیابی کیفیت زندگی بررسی شد. نسخه فارسی پرسش نامه کیفیت زندگی SF-36 دارای هشت خرده مقیاس است که ابعاد جسمی و روانی کیفیت زندگی را بررسی می کند. تحلیل آماری با استفاده از نسخه 19 نرم افزار SPSS انجام شد. از آزمون من ویتنی برای مقایسه درآمد ماهانه و کیفیت زندگی سالمندان ساکن اجتماع و خانه های سالمندی استفاده شد. برای مقایسه سطح تحصیلات دو گروه از آزمون کای دو استفاده شد. همچنین اثر برخی عوامل مستقل بر ابعاد جسمانی و روانی کیفیت زندگی با استفاده از مدل رگرسیون چندمتغیره بررسی شد. 

    یافته ها

     در سالمندان ساکن جامعه نسبت به گروه سالمندان ساکن آسایشگاه ها درصد بی سوادی بالاتر و تحصیلات دانشگاهی پایین تر بود (03/0=P). همچنین از لحاظ ابعاد جسمانی و روانی پرسش نامه کیفیت زندگی، سالمندان آسایشگاه ها کیفیت زندگی پایین تری نسبت به سالمندان اجتماع داشتند (P<0/01). نتیجه دیگر این مطالعه این بود که درآمد سالمندان آسایشگاه ها به طور معنی داری کمتر از سالمندان اجتماع بود (P<0/001). نتایج مدل رگرسیون چندمتغیره نشان می دهد تنها اثر محل زندگی (سالمندان ساکن جامعه و خانه سالمندان) بر هر دو بعد جسمانی و روانی کیفیت زندگی معنی دار است (001/0>P) و سطح درآمد و تحصیلات، جنسیت، سن، ابتلا به بیماری هایی نظیر دیابت، فشار خون و مصرف سیگار اثر معنی داری نداشتند (P>0/05).

    نتیجه گیری

    بالاتربودن سطح تحصیلات می تواند موجب ارتقای طبقه اجتماعی و افزایش درآمد سالمندان شود. داشتن درآمد کافی یک شرط ضروری برای داشتن یک زندگی باکیفیت است، گرچه نمی تواند همه نیازهای اساسی زندگی را برآورده کند. بهبود کیفیت زندگی سالمندان ایرانی با درنظرگرفتن همه ابعاد آن که شامل ابعاد جسمانی، روانی و اجتماعی است با انجام برنامه های درمانی، آموزشی و حمایت اجتماعی می تواند محقق شود.

    کلیدواژگان: هیپوگلیسمی، دیابت ملیتوس، ترس، قند خون
  • محمد اورکی*، آتوسا مهدی زاده، افسانه درتاج صفحات 320-331
    اهداف

     هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش توانمند سازی خودمراقبتی بر امید به زندگی، شادکامی و کیفیت زندگی سالمندان در مراکز مراقبت از سالمندان ایرانی شهر دبی بود.

    مواد و روش ها

    این پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی سالمندان ایرانی در مراکز مراقبت از سالمندان شهر دبی بود. از میان این افراد، نمونه ای به حجم 40 سالمند (20 زن و 20 مرد) انتخاب شد و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (10 مرد و 10 زن) و گروه کنترل (10 مرد و 10 زن) گمارده شدند. در این مطالعه، گروه آزمایش تحت آموزش خودمراقبتی در طول 12 جلسه به مدت سه ماه، هفته ای یک جلسه دوساعته قرار گرفت و گروه کنترل در لیست انتظار بود. گروه های آزمایش و کنترل پرسش نامه امید اشنایدر، پرسش نامه شادکامی آکسفورد و پرسش نامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی را در مرحله پیش آزمون و پس آزمون کامل کردند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس چند متغیره استفاده شد.

    یافته ها

     نتایج نشان داد در مرحله پس آزمون، آموزش توانمند سازی خودمراقبتی باعث افزایش معنی دار امید، شادکامی و کیفیت زندگی در سالمندان شد.

    نتیجه گیری

     آموزش خودمراقبتی در سالمندان می تواند در افزایش امید، شادکامی و کیفیت زندگی در این افراد موثر واقع شود.

    کلیدواژگان: توانمند سازی خودمراقبتی، امید به زندگی، شادکامی، کیفیت زندگی، سالمند
  • مجتبی امینی، ماندانا غلامی*، حسین عابد نطنزی، نادر شاکری، حمیدرضا حداد صفحات 332-341
    اهداف

     بیماری انسدادی مزمن ریه یکی از مهم ترین بیماری های پیش رونده ریوی است. آشکار است که اختلال عملکرد دیافراگم یک عامل مهم در بدترشدن و پیشرفت علائم در بیماران دارای انسداد مزمن ریه است. به همین دلیل تاثیر تمرین تنفسی دیافراگمی بر برخی از عوامل ریوی در این بیماران بررسی شد.

    مواد و روش ها

     در این پژوهش نیمه تجربی از نوع قبل و پس از آزمون 16 بیمار مرد با میانگین و انحراف معیار سنی 574±55 مبتلا به انسداد مزمن ریه، با شدت متوسط به صورت در دسترس و هدفمند انتخاب و به شکل تصادفی در دو گروه هشت نفره (آزمایش دیافراگمی و گروه کنترل) تقسیم شدند. از وسایل آزمایشگاهی و پرسش نامه اطلاعات فردی برای کنترل معیارهای ورود استفاده شد. توسط وسایل آزمایشگاهی حداکثر فشار دمی، FEV1 و تعداد تنفس در دقیقه اندازه گیری شد. تمرین تنفسی به مدت هشت هفته و هفته ای سه جلسه روی گروه آزمایش اعمال شد. گروه کنترل هیچ تمرینی را انجام ندادند. پس از پایان تمرینات، عوامل ریوی دوباره اندازه گیری شد. برای تجزیه و تحلیل آماری داده های به دست آمده از تحلیل واریانس و آزمون تعقیبی توکی استفاده شد.

    یافته ها

    یافته ها بیانگر آن است که تمرین تنفسی دیافراگمی بر عوامل ریوی تاثیر داشته و معنادار است (0/01=P). در گروه کنترل در هیچ یک از متغیرها بهبودی مشاهده نشد (0/05˃P).

    نتیجه گیری

    نتایج مطالعه ما نشان داد تمرین تنفسی موجب بهبود الگوی تنفسی بیماران می شود و باید در برنامه بازتوانی ریوی این بیماران گنجانده شود.

    کلیدواژگان: تمرین تنفسی، حداکثر فشار دمی، بیماری انسدادی مزمن ریه
  • زهره رخشانی*، ناصر ناستی زایی صفحات 342-355
    اهداف

    بی توجهی به کیفیت محیطی خانه سالمندان می تواند سلامت روان سالمندان را تحت تاثیر خود قرار دهد. از این رو هدف مطالعه حاضر تعیین رابطه بین عوامل طراحی و معماری سرای سالمندان با سلامت روان آن هاست.

    مواد و روش ها

     پژوهش به صورت توصیفی همبستگی بوده که به صورت نمونه گیری هدفمند، 158سالمند ساکن سرای سالمندان شهریار و شهر قدس تهران از طریق دو پرسش نامه عوامل طراحی و معماری سرای سالمندان و سلامت روان مطالعه شدند. داده ها از طریق ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند.

    یافته ها

     میانگین و انحراف معیار در عامل نور و روشنایی 4/96±22/93، فضای عمومی 5/01±27/41، فضای شخصی 7/27±25/15، فضای دسترسی 3/69±28/62، فضای سبز 6/43±37/48، و بیماری های جسمانی 2/99±16/47، اضطراب و بی خوابی 3/99±16/51، اختلال در عملکرد اجتماعی 2/72±12/13، و افسردگی 3/08±16/39 بود. مقدار ضرایب همبستگی عوامل طراحی و معماری و مولفه های آن در عامل نور و روشنایی، فضاهای عمومی، شخصی، دسترسی و سبز با سلامت روان سالمندان به ترتیب برابر با -0/622، -0/328، -0/503، 0/404-، 0/471- و 0/318- بود (0/001>P). نتایج رگرسیون نیز نشان داد عوامل طراحی و معماری سرای سالمندان 2/40 درصد از واریانس سلامت روان سالمندان را تبیین می کنند (0/05>P). 

    نتیجه گیری

     نتایج تحقیق اهمیت وجود عوامل طراحی و معماری سرای سالمندان در سلامت روان آن ها را نشان می دهد، بنابراین امید است دست اندرکاران مربوط، بیش از پیش به اهمیت عوامل طراحی و معماری سرای سالمندان پی برده و طراحی و معماری استاندارد سرای سالمندان را در اولویت برنامه های خود قرار دهند تا به این وسیله، گامی در جهت افزایش سلامت روان سالمندان ساکن سرای سالمندی برداشته باشند.

    کلیدواژگان: طراحی و معماری، سرای سالمندان، سال خوردگی، سلامت روان، افسردگی، اضطراب، اختلال در عملکرد اجتماعی
  • عصمت رشیدی*، علیرضا حسینی کاخک، رویا عسکری صفحات 356-367
    اهداف

    کاهش توده عضله در افراد مسن، به اختلال در توانایی عضله اسکلتی برای پاسخ دادن به تحریک آنابولیکی و افزایش فعالیت مسیرهای سیگنالی پروتئولیتیک نسبت داده می شود. همراه با افزایش سن، غلظت هورمون های آنابولیک نظیر تستوسترون، IGF-1 و IGFBP-3 کاهش می یابد. تمرین های مقاومتی باعث ایجاد سازگاری های مثبتی در افراد مسن می شود و از این طریق اثرات مخرب افزایش سن را کاهش می دهد. هدف از این بررسی تاثیر اجرای تمرین مقاومتی با بار کم در برابر بار زیاد تا حد خستگی، بر تستوسترونIGF-1، IGFBP-3 و عملکرد زنان سالمند بود.

    مواد و روش ها

     28 زن سالمند با میانگین و انحراف معیار سنی 2/51±63/14 سال که واجد شرکت در پژوهش بودند، به صورت تصادفی در 3 گروه آزمایش مقاومتی با بار کم (30 درصد یک تکرار بیشینه)، تمرین مقاومتی با بار زیاد (80 درصد یک تکرار بیشینه) و گروه کنترل قرار گرفتند. برنامه تمرین شامل 8 هفته و هر هفته 3 جلسه بود. هر دو گروه تمرینات را تا سرحد خستگی اجرا می کردند. حداقل تعداد تکرار برای گروه با بار کم 20 تکرار و برای گروه با بار زیاد 8 تکرار بود. قبل و بعد از دوره تمرینی، سطوح سرمی تستوسترون IGF-1، IGFBP-3، قدرت عضلانی پایین تنه و استقامت عضلانی اندازه گیری شد.

    یافته ها

    تمرین تاثیر معنی داری بر تستوسترون، IGF-1 و IGFBP-3 آزمودنی ها نداشت (0/05P)، و بین دو گروه تفاوت معنی داری وجود نداشت (0/05<p).

    نتیجه گیری

    بر اساس یافته های این تحقیق، این احتمال وجود دارد که تمرین مقاومتی با بار کم تا سرحد خستگی می تواند بر سازگاری های عملکردی ناشی از تمرین اثر گذاشته و جایگزین مناسبی برای تمرینات با بار بالا در افراد سالمند باشد.</p).

    کلیدواژگان: تمرین مقاومتی با بار کم، تمرین مقاومتی با بار زیاد، تستوسترون، فاکتور رشد شبه انسولین یک (IGF-1)، پروتئین شماره 3 باندشده با فاکتور رشد شبه انسولین (IGFBP-3)
  • مرضیه روحانی*، طاهره دهداری، مریم حسینی راد، ماهرخ علایی جنت مکان صفحات 368-379
    اهداف

     جمعیت سالمندان در ایران و همچنین موارد سالمندآزاری رو به افزایش است. هدف مطالعه حاضر، تعیین فراوانی انواع سوءرفتار خانگی با سالمندان مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی غرب تهران (زیر پوشش دانشگاه علوم پزشکی ایران) در سال 1396 بود.

    مواد و روش ها

     در این پژوهش مقطعی (از نوع توصیفی تحلیلی)، 312 سالمند مراجعه کننده به 18 مرکز بهداشتی درمانی و 34 پایگاه بهداشتی واقع در مناطق 22 ،21 ،18 ،9 تهران در بازه زمانی آبان تا بهمن 1396 با روش تصادفی ساده انتخاب شدند و با مصاحبه پرسش نامه سوءرفتار با سالمندان برای آن ها تکمیل شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و با آزمون های آزمون تی مستقل تحلیل شدند.

    یافته ها

    میانگین و انحراف معیار سن سالمندان مطالعه شده به ترتیب 67/93 و 6/44 سال بود. یافته ها نشان داد 77/9 درصد از نمونه های پژوهش، سوءرفتار را از شروع دوره سالمندی تجربه کرده بودند. 58/3 درصد نمونه ها، غفلت مراقبتی را تجربه کرده بودند. بیشترین نوع سوءرفتار تجربه شده مربوط به بعد از غفلت مراقبتی و کمترین مربوط به بعد سوءرفتار جنسی بود. نتایج آزمون تی مستقل نشان داد سالمندانی که نیاز به فرد مراقبت کننده داشتند (df=130/3) (P<0/001) (t= 4/30)یا همسر آن ها در قید حیات نبود (df=307) (4/30=P) (t=-2/76) و یا تحت درمان افسردگی بودند (df=33/36) (0/014=P) (t=2/60)، امتیازهای بالاتری در نمره کلی سوءرفتار داشتند.

    نتیجه گیری

     با توجه به میزان بالای سوءرفتار خانگی با سالمندان و تاثیرات مخرب آن بر کیفیت زندگی این گروه، طراحی برنامه هایی برای افزایش آگاهی سالمندان و خانواده های آنان ضرورت دارد.

    کلیدواژگان: سوءرفتار با سالمندان، غفلت مراقبتی، سالمندان، تهران
|
  • Sajjad Basharpoor, Seyedeh Tayebeh Hoseinikiasari, Esmaeil Soleymani, Omid Massah* Pages 260-271
    Objectives

     Ageing is a natural phenomenon in the life of every person, and quality of life and identifying its related factors is one of the interesting areas in aging psychology. Given the importance of this issue, the present study aimed to determine the role of attitude to death and irrational beliefs in the quality of life of older people.

    Methods & Materials

     The method of this study is descriptive-correlational. The study population included all persons over 60 years who lived in Ardabil City, Iran, in 2014. Of them, 150 people were selected using the convenience sampling method and responded to the questionnaires of irrational beliefs, attitudes to death, and quality of life. The obtained data were analyzed by the Pearson correlation and multivariate regression tests.

    Results

     The results showed that the total score of quality of life had a negative correlation with fear of death (r=-0.36; P<0.000), avoidance of death (r=-0.16; P<0.05), acceptance with escape of death (r=-0.17; P<0.03), helplessness for change (r=-0.27; P<0.001) and emotional irresponsibility (r=-0.24; P<0.002). But, it had a positive correlation with approach acceptance toward death (r=0.31; P<0.001). The results of regression analysis also showed that irrational beliefs could explain about 9% and attitude to death about 30% of the variance in quality of life.

    Conclusion

     The results of this study showed that attitude to death and irrational beliefs could predict the quality of life in older adults. Thus the older adults’ quality of life can be improved via cognitive intervention in these variables.

    Keywords: Quality of Life, Irrational beliefs, Attitudes to death, Elderly
  • Elham Karimi, Afsoon Hassani Mehraban*, Malahat Akbar Fahimi, Bahareh Maghfouri, Ali Reza Jamali Pages 272-283
    Objectives

     Older people are at risk of falling and its complications more than other age groups. Evaluation of environmental hazards requires time and money. So it seems necessary to design a self-report questionnaire for initial screening. This study aims to develop a self-report tool for falling risk assessment in Iranian older people.

    Methods & Materials

     After approval of the Ethics Committee of Iran University of Medical Sciences, an expert group prepared and wrote the study items using simple words and fluent structure. The reliability of the questionnaire was evaluated through test-retest method and its validity through content validity method. The elders were residents in their homes and had the appropriate level of consciousness to understand and respond to Persian sentences correctly. Information was collected through questionnaires and observations. Statistical evaluation was performed by SPSS version 16, and the retest test reliability of the questionnaire was determined by intra-class correlation coefficient.

    Results

    In terms of content validity, Content Validity Ratio (CVR) formula was used, and the agreement between the experts was significant, so the questionnaire has good content validity. Test-retest reliability was calculated by Standard Error of Mean (SEM), and relative and absolute repeatability coefficients showed excellent reliability of this questionnaire. The validity of the questionnaire was calculated based on the Spearman correlation coefficient of 0.95 and P value less than 0.001. The questionnaire contained 15 main questions and 75 sub-questions about the dangers of the home environment.

    Conclusion

    The results of this study showed high validity and reliability of this questionnaire, so it can be used as a practical tool for identifying the risks of falling at home.

    Keywords: Fall, Aged, Home accidents, Screening
  • Mahdi Ghezelsefloo, Nadereh Saadati*, Zahra Yousefi, Malihe Zamanpour Pages 284-297
    Objectives

     The caregivers of the family older member with Alzheimer disease face many challenges, sometimes describing as caring “36 hours a day”. This hard work affects various aspects of the caregivers' life, including health, occupation, and income. The current study was designed to determine the effectiveness of resilience training on reducing stress and communication problems of the primary caregivers of older people with Alzheimer disease.

    Methods & Materials

     The present research was an experimental study with a pretest-posttest and a control group with two months follow-up. The samples were selected from the primary caregivers of the families who had received services from Tehran Hamraze Zendegi Center for elderly rehabilitation at home, under the supervision of the Welfare Organization, between September 23, 2017, and November 22, 2017. A sample size of 24 (Mean±SD: 73.20±9.09 y) subjects were selected from 47 (Mean±SD: 42.41±7.51 y) older people with Alzheimer requesting services at home. Then, they were randomly divided into experimental and control groups. The data collection tools included “perceived stress scale” and “communication skills” questionnaire.

    Results

    The variance analysis of repeated measurements showed that the resilience intervention was significantly effective in the experimental group in the posttest and follow-up stages (regarding stress and communication problems scores at the level of P=0.05). The Bonferroni test results also indicated that the mean differences of stress and communication problems were significant between the pretest with posttest and the follow-up stages (P=0.0001). However, the mean difference between posttest and follow-up was not significant in any of the research variables, suggesting no return in the outcomes of the intervention at the follow-up stage. This finding confirmed the sustainability of the intervention effect.

    Conclusion

     Considering older people’s need to be supported by their relatives, resilience training appears to be an effective method capable of reducing stress and communication problems in caregivers of older people with Alzheimer disease.

    Keywords: Resilience, Stress, Communication problems, Caregiver
  • Khaironnesah Ramezanzadeh, Gholamreza Sharifzadeh, Mahbobeh Saljughi, Mitra Moodi, Azadeh Ibrahimzadeh* Pages 298-309
    Objectives

     Older adulthood refers to 65 years or older. In Iran, older people account for 8.5% of the whole population totaling 4.5 million people. Because of the disorders in the immune system, older adults catch infection diseases more frequently. Also, the initial presentation of infectious diseases is atypical in this age group. We performed an epidemiological investigation of infectious diseases in older adults hospitalized in hospitals affiliated to Birjand University of Medical Sciences during 2016. 

    Methods & Materials

     This descriptive-analytic study included all the older patients (> 65 y) hospitalized in the Infectious Diseases Ward of Valiasr Hospital from April to December 2016. The study objectives were explained to the participants, who then gave their informed consent for study participation. A trained nurse completed a specific form for each patient based on his/her medical record. The form consisted of five sections: risk factors, clinical manifestations, paraclinical and radiology tests taken, internal and surgical interventions performed, and complications and outcomes. The data were analyzed in SPSS (version 19) using descriptive statistical tests and the Chi-square test. The significant level was set at α=0.05.

    Results

    A total of 227 patients with a mean±SD age of 76.71±7.6 years (range: 65-97 y) participated in the study. Women accounted for 58.1% of the participants. Results showed that 8.8% of the subjects were smokers and 30.8% drug abusers, of whom 82.9% were oral abusers. Furthermore, their most common underlying diseases were hypertension (36.1%), diabetes (11.5%), heart problems (11%), and chronic pulmonary diseases (9.7%). The final diagnoses in hospitalized patients were pneumonia (52.4%), urinary tract infections (15%), septicemia (13.7%), influenza (9.7%), gastroenteritis (7.9%), and other diseases (1.3%). The most common organisms found in the patients’ cultures were S. aureus from blood cultures and E. coli from urine cultures.

    Conclusion

    most frequent infectious disease was pulmonary infection; therefore, it is suggested to observe individualistic health issues to prevent it.

    Keywords: Infectious diseases, Hospitalized, Older
  • Afsoon Nodehi Moghadam, Nafiseh Rashid, Sayed Jalil Hosseini Ajdad Niaki*, Samaneh Hosseinzadeh Pages 310-319
    Objectives

    As Iran is one of the countries in the world which its population moves toward aging rapidly, it is essential to consider older adults' needs and concerns, which might have an impact on their health-related quality of life. Quality of life is a multi-dimensional concept that has physical, mental, and social components. The present study has been conducted to determine the correlation between economic status and educational level with health-related quality of life in community-dwelling and institutionalized older adults living in Mashhad City, Iran.

    Methods & Materials

     In this descriptive-analytic cross-sectional study, we recruited 135 (77 [57%] men and 58 [43%] women) community-dwelling older adults (Mean±SD =71.7 ±5.9 y), and 135 (65 [48.1%] men, 70 [51.9%] women) institutionalized older adults (Mean±SD =071.2±5.6 y). They were living in Mashhad City, Iran. Through the interview, we collected the subjects’ demographic characteristics, monthly income, and the level of education. The Persian validated version of SF-36 questionnaire was used for assessment of health-related quality of life. The questionnaire assesses 8 physical and mental health subscales. The statistical analysis was conducted by SPSS version 19. The Mann-Whitney U test was used to compare monthly income and health-related quality of life between community-dwelling and institutionalized older adults. The Chi-square test was used to compare the educational level of the two groups. Also, the effect of some independent variables on physical and mental health domains of quality of life was assessed by multiple regression models.

    Results

    The education level community-dwelling older adults was lower than that in institutionalized older adults (P =0.03). In general, in terms of physical and mental dimensions of quality of life, the institutionalized older adults had a lower quality of life than community-dwelling older adults ( P<0.01). Also, the institutionalized older adults had lower monthly income than community-dwelling older people (P<0.001 (The results of multiple regression model indicate that only living place of the elderly (community, nursing home) had a significant effect on both physical and mental dimensions of quality of life (P<0.001). While the elderly’s income, education .gender, age, diseases (such as diabetes, blood pressure) and smoking didn’t have any significant effects.

    Conclusion

     A higher level of education can promote the social class and increase the income of older people. Having enough income is a prerequisite of high quality of life, although it cannot meet all the basic needs of life. Improving health-related quality of life of old Iranian adults is achieved by considering all its dimensions, including physical, emotional and social needs, and using interventional, educational, and social support programs.

    Keywords: Quality of life, Economic status, Elderly, Iran
  • Mohammad Oraki*, Atousa Mehdizadeh, Afsaneh Dortaj Pages 320-331
    Objectives

    This study aimed to assess the effectiveness of self-care empowerment training on life expectancy, happiness, and quality of life of the elderly in Iranian elderly care centers in Dubai.

    Methods & Materials

     This study was a quasi-experimental research conducted in the form of pretest-posttest with control group. The statistical population of this study included all Iranian elderly in the elderly care centers in Dubai. Of these individuals, a sample of 40 elderly people (20 women and 20 men) was selected and were involved randomly in two experimental groups (n=20; 10 women and 10 men) and one control group (n=20; 10 women and 10 men). In this study, the experimental group received self-care education during 12 sessions for 3 months and a weekly two-hour session, and the control group was put on a waiting list. The experimental and control groups completed the Snyder Hope Scale (SHS), the Oxford Happiness Inventory (OHI), and the World Health Organization Quality of Life scale (WHOQOL) in the pretest and posttest phases. The data were analyzed using Multivariate Analysis of Covariance (MANCOVA).

    Results

    The findings showed that in posttest, self-care empowerment training significantly increased the hope, happiness, and quality of life in the elderly.

    Conclusion

    Self-care empowerment training in the elderly can be effective in increasing hope, happiness, and quality of life of these individuals.

    Keywords: Self-care empowerment, Life expectancy, Happiness, Quality of life, Elderly
  • Mojtaba Amini, Mandana Gholami*, Hosein Aabed Natanzi, Nader Shakeri, Hamidreza Haddad Pages 332-341
    Objectives

    Chronic Obstructive Pulmonary Disease (COPD) is one of the most important progressive pulmonary disorders. Diaphragmatic dysfunction is an essential factor in the worsening and progression of symptoms in patients with COPD. Therefore, we investigated the effect of diaphragmatic respiratory training on some pulmonary indexes in these patients.

    Methods & Materials

     This quasi-experimental study type with pretest-posttest design, 16 male patients (Mean±SD=55 ± 5.4 y) with moderate COPD were selected through convenient sampling method and were randomly divided into two groups of 8 (diaphragmatic training and control group). A demographic questionnaire was used to control the inclusion criteria. Maximal inspiratory pressure, forced expiratory volume in 1 second, and respiratory rate per minute were measured by laboratory equipment. The training group performed the respiratory exercises 3 sessions per week for 8 weeks. The control group did not do any exercise. After the end of training, the pulmonary indexes were re-evaluated. Statistical data were analyzed by ANOVA and Tukey's post hoc test in SPSS21.

    Results

     The results indicated that diaphragmatic respiratory exercises had a significant effect on pulmonary indexes (P=0.001). There was no improvement in any of the variables in the control group (P ˃ 0.05).

    Conclusion

    Diaphragmatic respiratory training seems to play an essential role in improving the respiratory indexes of patients with pulmonary disease. The results of our study showed that respiratory training improves the respiratory function of patients and should be included in the pulmonary rehabilitation program for these patients.

    Keywords: Breathing exercises, Maximal inspiratory pressure, Chronic obstructive pulmonary disease
  • Zohreh Rakhshani*, Naser Nastiezaie Pages 342-355
    Objectives

     Disregarding the quality of nursing homes can affect the mental health of older people living there. This study aimed to determine the relationship between the designing and architecture of nursing homes with the residents’ mental health.

    Methods & Materials

    This research was descriptive-correlational. With purposeful sampling, we selected 158 elderly residents of the nursing homes of Shahriyar and Qods cities in Tehran Province. Then, we obtained the study data by two questionnaires of designing and architecture of nursing homes and mental health. To analyze the data, the Pearson correlation coefficient and multiple regression analysis were used.

    Results

     The Mean±SD values of the study variables were as follows: light and brightness (22.93±4.96), public space (27.41 ± 5.01), personal space (25.15 ± 7.27), access space (28.62±3.69), green space (37.48 ± 6.43), physical illnesses (16.47 ± 2.99), anxiety and insomnia (16.51±3.99), social function disorder (12.13±2.72), and depression (16.39±3.08). The degree of correlation coefficients of designing and architecture and its components, i.e., light and brightness, public, personal, access and green spaces with the mental health of the elderly were -0.622, -0.328, -0.503, -0.404, -0.471, and -0.318, respectively (P <0.001). According to regression analysis, designing and architecture factors explain 40.2% of the mental health of older people (P<0.05). 

    Conclusion

     It is hoped that relevant authorities recognize the importance of proper designing and architecture for nursing homes and by following the necessary standards improve the mental health of the older people living in nursing homes.

    Keywords: Designing, Architecture, Nursing Home, Aging, Mental Health, Depression, Anxiety, Social function disorder
  • Esmat Rashidi*, Seyed Ali Reza Hosseini Kakhak, Roya Askari Pages 356-367
    Objectives

     The loss of muscle mass in older adults is attributed to the impaired ability of the skeletal muscle in response to anabolic stimuli and the increased activation of the proteolytic signaling pathway. With increasing age, plasma concentrations of circulating anabolic hormones and growth factors, e.g. testosterone, Insulin-like Growth Factor-1 (IGF-1) and Insulin-like Growth Factor Binding Protein-3 (IGFBP-3) are also diminished. Resistance Training (RT) promotes positive adaptations that attenuate the harmful effects of aging. The aim of this investigation was evaluation the impact of RT with Low Load (LL) and high load (HL) on the testosterone, IGF-1, IGFBP-3 levels and functional adaptations in older women.

    Methods & Materials

     A total of 28 older women (Mean±SD age: 63.14±2.51 y) eligible to participate in this study were randomly assigned into three groups of RT with Low Load (RT-LL) (30٪ 1RM [one repetition maximum test]), RT group with High Load (RT-HL) (80٪ 1RM) and control group. Both training groups performed the exercise until fatigue. The minimum number of repetitions for the RT-LL group was 20 and for the RT-HL group 8. The RT program was executed three sessions per week for 8 weeks. Testosterone, IGF-1, IGFBP-3, lower body muscular strength, and muscular endurance of the subjects were measured before and after the intervention.

    Results

     No significant changes were observed in testosterone, IGF-1, and IGFBP-3 levels after 8 weeks of RT (P>0.05). Both training groups significantly increased the lower body muscular strength and muscular endurance (P<0.05), and there was no significant difference between the two RT groups (P>0.05).

    Conclusion

     Based on the study findings, RT-LL until the fatigue may affect performance adaptations resulting from exercise and provide an appropriate alternative to RT-HL in older people.

    Keywords: Low-load resistance training_High-load resistance training_Testosterone_Insulin-like Growth Factor 1 (IGF-1)_Insulin-like Growth Factor Binding Protein-3 (IGFBP-3)
  • Marzieh Rohani*, Tahereh Dehdari, Maryam Hosseinyrad, Mahrokh Alaei Pages 368-379
    Objectives

    The older population and frequency of elder abuse are increasing in Iran. This study aimed to determine the rate of domestic elder abuse in the elderly referring to West Health Care Centers of Tehran City, Iran (affiliated to Iran University of Medical Sciences), in 2018.

    Methods & Materials

    In this cross-sectional study (descriptive-analytical type), 312 older people who referred to 18 health care centers and 34 health care stations in districts 9, 18, 21, and 22 of Tehran City, Iran between October 2017 to January 2018 were selected by random sampling method. Then, the elderly abuse questionnaire was completed for them through face to face interviews. The obtained data were analyzed by t-test and one-way ANOVA in SPSS.

    Results

     The Mean±SD age of the participants was 67.93±6.4 years. The findings showed that 77.9% of them had experienced elder abuse from the beginning of old age. Also, 58.3% of them experienced neglect. The most and the least experienced abuses were neglect and sexual abuse, respectively. The Independent t-test showed that the participants who needed a caregiver (t=4.30, df=130.03, P <0.001); their spouse was dead (t=-2.76, df=307, P=0.006); and were treated for depression (t=2.60, df=33.36, P=0.014 (had got higher total scores of elder abuse.

    Conclusion

    Due to the high rate of elder abuse and its dangerous effects on the quality of life of the elderly, developing proper programs to increase the awareness of the elderly and their families is essential.

    Keywords: Elder abuse, Neglect, Elderly, Tehran