فهرست مطالب

Reproductive BioMedicine - Volume:17 Issue: 11, 2019
  • Volume:17 Issue: 11, 2019
  • تاریخ انتشار: 1398/08/10
  • تعداد عناوین: 8
|
  • صفحات 779-788

    داپلر رنگی از عروق پری فولیکولار یک ابزار تشخیصی مفید جهت پیش بینی توانایی رشد و بلوغ فولیکول های گرافین می باشد. پاور آنژیو غیر وابسته به angle of insonation و مورفومتری می باشد و سرنخ های قابل اعتمادی برای پیش بینی دریچه لانه گزینی اندومتر را فراهم می کند. داپلر رنگی می تواند برای پیش بینی سندرم تحریک پذیری بیش از حد تخمدان استفاده شود. همچنین برای تشخیص موارد با پاسخ بیش از حد و انواع مقاوم به گونادوتروپین تخودان پلی کیستسک قابل استفاده می باشد. اسکن ترشحی کورپوس لوتئوم می تواند به طور دقیقی و اسکولاریتی و وضعیت عملکردی آنرا مشخص کند. یک کورپوس لوتئوم با جریان کاهش یافته خون یک نمایانگر بسیار حساس و اختصاصی تهدید به سقط و یا سقط های پنهان می باشد. داپلر رنگی و پاور آنژیو باید استاندارد شده و همچنین تنظیم مشابه ای برای آنها انجام گیرد در صورتیکه برای مقایسه بیماران مختلف و یا جهت مقایسه تغیرات در طول زمان در یک بیمار استفاده شود.

    کلیدواژگان: تصویربرداری تشخیصی، سونوگرافی، تصویربرداری با سونوگرافی داپلر
  • صفحات 789-798
    مقدمه

    پیری همراه با کاهش عملکرد کلی در سلول ها و بافت ها است د-گالاکتوز باعث پیری می شود و نقشی در پاتوژنز پیری ایفا می کند. میریسیترین یک آنتی اکسیدان گیاهی است.

    هدف

    مطالعه حاضر به منظور ارزیابی اثرات میریسیترین بر روی دفاع آنتی اکسیدان، سطح هورمون های جنسی، بافت شناسی رحم و تخمدان در مدل موش های ماده پیر القاء شده با د- گالاکتوز انجام شد.

    مواد و روش ها

     در این مطالعه تجربی،72 موش ماده بالغ نژاد NMRI با وزن 35-30 گرم، 4-3 ماهه، به طور تصادفی به شش گروه تقسیم شدند (12 موش در هر گروه):1) گروه شاهد (حلال؛ سالین نرمال)، 2) د-گالاکتوز 500 میلی گرم بر کیلوگرم در روز به مدت 45 روز،5-3) گروه های درمان شده با د-گالاکتوز + میریسیترین، این گروه ها میریسیترین را در 5، 10 و 20 میلی گرم بر کیلوگرم در روز 6. د-گالاکتوز + ویتامین E 100 میلی گرم بر کیلوگرم در روز، به صورت خوراکی به مدت 28 روز ، شاخص های آنتی اکسیدانی بر اساس روش رنگ سنجی انجام شد و سطح هورمون های جنسی با استفاده از کیت های سنجش ایمنی وابسته به آنزیم اندازه گیری شد. ارزیابی بافت شناسی رحم و تخمدان ها نیز مورد بررسی قرار گرفت.

    نتایج

    د-گالاکتوزباعث اختلال در چرخه استروس، همچنین تغییرات دژنراتیو در فولیکول های تخمدان و آسیب به رحم و بافت تخمدان می شود. در گروه د-گالاکتوز، سطح هورمون های جنسی (03/0p=) و ظرفیت کل آنتی اکسیدان (002/0p=) کاهش یافته، در حالی که سطح مالون دی آلدئید و گنادوتروپین ها افزایش یافته است (03/0p=). میریسیترین در دوزهای پایین تر و ویتامین E اثرات د-گالاکتوز را بهبود بخشیدند.

    نتیجه گیری

    این مطالعه نشان داد که میریسیترین در دوزهای پائین باعث افزایش عملکرد سیستم تولید مثل در موش های ماده پیر می شود. د-گالاکتوز می تواند سیکل استروس را مختل کند و به بافت رحم و تخمدان آسیب برساند. میریسیترین به طور موثر می تواند این تغییرات را بهبود بخشد.

    کلیدواژگان: پیری، د-گالاکتوز، موش، میریسیترین، ویتامینE
  • صفحات 799-806
    مقدمه

    آسیب حاد کلیوی ایسکمیک با واکنش التهابی همراه است.

    هدف

    در تحقیق حاضر، اثر بربرین بر اختلالات عملکردی و آسیب های بافتی بیضه تحت القاء ایسکمی-خونرسانی مجدد (I/R) کلیه بررسی شد.

    مواد و روش ها

    28 رت ویستار نر بالغ (300-260 گرم) بطور مساوی به چهار گروه (7 =n در هر گروه) تقسیم شدند: گروه های شاهد و I/R، که آب مقطر و نیز گروه های BBR و BBR+I/R که بربرین (15 میلی گرم بر کیلوگرم در روز)، را به صورت خوراکی 7 روز قبل از جراحی دریافت می کردند. در هر دو     گروه های شاهد و BBR، شریان های کلیه کلمپ نمی شدند. I/R کلیوی با انسداد هر دو شریان کلیوی راست و چپ به مدت 45 دقیقه و متعاقب آن دوره 24 ساعته خونرسانی مجدد القاء گردید. نمونه های خون برای تعیین غلظت های پلاسمایی کراتینین (Cr)، نیتروژن اوره، FSH (هورمون محرک فولیکول)، LH (هورمون لوتئینی کننده)، و تستوسترون گرفته شدند. سپس رت ها تحت بیهوشی عمیق قربانی شدند و بیضه چپ بلافاصله جدا و نگهداری شد.

    نتایج

    آسیب I/R کلیوی به آسیب های بافی بیضه همراه با افزایش سطوح پلاسمایی کراتینین، نیتروژن اوره، LH، و FSH و نیز کاهش غلظت تستوسترون پلاسما در انتهای خونرسانی مجدد 24 ساعته منجر گردید (همگی 001/0 p< به جز 01/0 p< برای FSH). بربرین در گروه BBR+I/R آسیب بافتی به بیضه را کاهش داد و افزایش کراتینین، نیتروژن اوره،LH ، FSH پلاسما، و کاهش غلظت تستوسترون پلاسما را کم کرد (همگی 001/0 p<).

    نتیجه گیری

    این نتایج نشان می دهند که نارسایی حاد کلیوی ایسکمیک اختلالات عملکردی و آسیب های بافتی را در بیضه رت القاء می کند، که با دادن بربرین بهبود یافت.

    کلیدواژگان: ایسکمی-خونرسانی مجدد، آسیب حاد کلیه، بربرین، بیضه، LH، FSH
  • صفحات 807-818
    مقدمه

    پاراکوات (PQ) به عنوان یک ترکیب پیریدین به طور وسیع جهت کنترل علف های هرز یکساله مورد استفاده قرار می گیرد. استرس اکسیداتیو ناشی از PQ می تواند باعث تغییرات مخرب در بافت بیضه گردد.

    هدف

    اثر محافظتی کروسین (CCN) در برابر آسیب اکسیداتیو ناشی از PQ و شاخص های آپوپتوز در بافت بیضه مورد بررسی قرار گرفت.

    مواد و روش ها

    تعداد 28 موش نژاد آلبینو نر بالغ (20-25 گرم) به چهار گروه تقسیم شدند. گروه شاهد 1/0 میلی لیتر در روز سالین نرمال از طریق داخل صفاقی دریافت کرد. گروه کنترل شم، پاراکوات را با دز 5 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به طور روزانه از طریق داخل صفاقی دریافت نمود، و گروه های تجربی  PQرا به ترتیب به همراه کروسین CCN (CCN+PQ) و CCN به تنهایی با دز 200 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به طور روزانه از طریق داخل صفاقی برای مدت 35 روز به طور پیوسته دریافت کردند. در انتهای دوره درمان، بیضه ها جدا شدند و برای تجزیه و تحلیل بیوشیمیایی، مولکولی و      بافت شناسی مورد استفاده قرار گرفتند. بیان عامل سرکوبگر توموری p53، سلول-B لنفوم 2 (bcl-2) و آنزیم کاسپاز 3 به عنوان عامل مشخص کننده آپوپتوز وابسته به میتوکندری مورد ارزیابی قرار گرفت. علاوه بر این، سوپراکسید دیسموتاز (SOD) و مالون دی آلدئید (MDA) بیضه به عنوان بیومارکرهای کلیدی برای استرس اکسیداتیو مورد ارزیابی قرار گرفتند.

    نتایج

    PQ به طور معنی داری (01/0p<، 02/0p<) باعث کاهش شاخص های اسپرماتوژنز و SOD و افزایش سطوح MDA و افزایش بیان ژن مربوط به آپوپتوز شد. با این حال، مصرف همزمان CCN و PQ به طور معنی داری (02/0p<، 01/0p<، 01/0<p) باعث بهبود میزان اسپرماتوژنز، افزایش سطح SOD و همچنین بیان bcl-2 شد و میزان MDA و آپوپتوز را در مقایسه با گروه دریافت کننده PQ به تنهایی کاهش داد.

    نتیجه گیری

    یافته های این مطالعه نشان داد که خاصیت آنتی اکسیدانی کروسین موجب بهبود آسیب های ناشی از پاراکوات از طریق تنظیم شرایط آنتی اکسیدانی و آپوپتوزی بیضه می شود.

    کلیدواژگان: بافت شناسی، بیضه، پاراکوات، کروسین، موش سفید کوچک آزمایشگاهی
  • صفحات 819-830
    مقدمه

    پاکلی تاکسل (PTX)، ترکیب شیمی درمانی و مونوسدیم گلوتامات (MSG)، دارای اثرات اکسیداتیو در بافت بیضه است.

    هدف

    در این مطالعه اثرات مصرف مونوسدیم گلوتامات بر تشدید تغییرات بافت بیضه ناشی از پاکلی تاکسل ارزیابی شد.

    مواد و روش ها

    مونوسدیم گلوتامات (30 و 60 mg/kg i.p.) قبل یا بعد از تجویز پاکلی تاکسل در شش گروه موش سوری بالغ (شش سر موش در هر گروه) شامل گروه کنترل، پاکلی تاکسل، پاکلی تاکسل+مونوسدیم گلوتامات (30)، پاکلی تاکسل+مونوسدیم گلوتامات (60)، مونوسدیم گلوتامات (30)+پاکلی تاکسل و مونوسدیم گلوتامات (60)+ پاکلی تاکسل استفاده شد. پس از آسان کشی، وزن حیوانات ثبت شده، سطح خونی هورمون های محور هیپوفیز-بیضه و شاخص پراکسیداسیون لیپیدی سرم اندازه گیری شد. هیستومورفومتری بافت بیضه (قطر لوله اسپرم ساز، ارتفاع اپیتلیوم زایا)، ایمونوهیستوشیمی پروتئین های P53 و شاخص های میکروسکوپی اسپرماتوژنز (شاخص تمایز لوله ای، شاخص اسپرمیوژنز و شاخص تجدید جمعیت) بررسی گردید.

    نتایج

    میانگین وزن بدن تغییر معنی داری نیافت. غلظت سرمی تستوسترون (0001/0 p=)، هورمون محرک رشد فولیکول (019/0 p=) و هورمون لوتئینه کننده (08/0 p=) کاهش و شاخص پراکسیداسیون لیپیدی (208/0 p=) در گروه های تجربی در مقایسه با گروه کنترل افزایش یافت. شاخص های هیستومورفومتری  (0001/0 p< و 001/0 p=، به ترتیب)، جمعیت سلول های زایگر (005/0 p<) و شاخص های میکروسکوپی اسپرماتوژنز (001/0 p=، 0001/0 p< و 005/0 p=، به ترتیب)، در گروه های تجربی بصورت معنی دار کاهش یافت. استفاده از مونوسدیم گلوتامات قبل از درمان با پاکلی تاکسل تغییرات ساختاری و عملکردی بیشتری ایجاد نمود. بیشترین واکنش مثبت به حضور پروتئین های P53 در گروه های MSG30 + PTX یا MSG60 + PTX در مقایسه با سایر گروه ها مشاهده شد.

    نتیجه گیری

    نتایج این تحقیق نشان داد که استفاده از مونوسدیم گلوتامات می تواند موجب تشدید تغییرات بافت بیضه القاء شده توسط پاکلی تاکسل گردد.

    کلیدواژگان: بافت بیضه، پاکلی تاکسل، مورفومتری، مونوسدیم گلوتامات، موش سوری
  • صفحات 831-840
    مقدمه

    پره اکلامپسی به عنوان یک بیماری تحدید کننده ی حیاط مطرح بوده که هم بر سلامت مادر و نوزاد تاثیر گذار می باشد. مطالعات گسترده ای در زمینه ی ارتباط عوامل تغذیه ای با بروز پره اکلامپسی انجام شده است. اگرچه، اطلاعات اندکی در زمینه ی نقش ویتامین دی در ایجاد پره اکلامپسی در میان جمعیت ایرانی موجود است.

    هدف

    هدف از مطالعه ی حاضر بررسی ارتباط میان وضعیت ویتامین D و پره اکلامپسی می باشد.

    مواد و روش ها

    تعداد 120 مادر باردار که به بیمارستان های کمالی و البرز واقع در شهر کرج مراجعه کرده بودند وارد مطالعه شده و به دو گروه با تشخیص پره اکلامپسی و کنترل تقسیم شدند (60 بیمار در هر گروه). اطلاعات بالینی بیماران شامل خصوصیات دموگرافیک و یافته های آزمایشگاهی جمع آوری شد. سطح سرمی ویتامین دی، کلسیم، فسفر و پاراتیروئید اندازه گیری شد. از آنالیز لوجستیک رگرسیون جهت بررسی فاکتورهای پیش گویی کننده ی پره اکلامپسی استفاده شد.

    نتایج

    میانگین سنی مادران باردار با تشخیص پره اکلامپسی و گروه کنترل به ترتیب 25/5±48/31 و 28/5±01/29 سال بوده است. میانگین BMI در گروه با تشخیص پره اکلامپسی 98/4±92/27 بوده که به صورت معناداری از گروه کنترل بیشتر بوده است (001/0p<). سطح سرمی ویتامین دی در گروه پره اکلامپسی به صورت معنی داری پایین تر از گروه کنترل بوده است (007/0 p=). همچنین بعد از کنترل فاکتورهای مخدوش کننده، هیچ ارتباط معناداری میان کمبود ویتامین دی و فاکتورهای زمینه ساز پره اکلامپسی مشاهده نشد.

    نتیجه گیری

    مطالعه ی ما نشان داد در بیماران با تشخیص پره اکلامپسی سطح ویتامین دی به صورت معناداری پایین تر از گروه کنترل بوده است. اگرچه، ارتباط معناداری میان کمبود ویتامین دی و ریسک ایجاد پره اکلامپسی مشاهده نشد.

    کلیدواژگان: پره اکلامپسی، ویتامین دی، 25-هیدروکسی ویتامین دی، بارداری
  • صفحات 841-850
    مقدمه

    بیماری های قلبی عروقی قابل پیشگیری هستند، بنابراین شناخت عوامل خطر این بیماری ها برای ارائه دهندگان خدمات بهداشتی بسیار ضروری می باشد

    هدف

    هدف اصلی این تحقیق، دستیابی به یک بینش عمیق تر درباره تاثیر استفاده طولانی مدت از قرص های ضد بارداری خوراکی با دوز کم (OCP) در مورد عوامل خطر بیماری های قلبی عروقی است.

    مواد و روش ها

    این پژوهش یک مطالعه کوهورت ترکیبی (تاریخی و آینده نگر) است که بر روی 100 زن دارای چرخه قاعدگی طبیعی در سنین 15 تا 35 سال انجام شده است که به مراکز بهداشتی و درمانی یزد مراجعه کرده اند. شرکت کنندگان در دو گروه قرار گرفتند: گروه OCP برای 0-3 ، 4-23 و 24-36 ماه و گروه غیر OCP قرص ها را مصرف می کرد. شرکت کنندگان برای حداقل 3 ماه و حداکثر شش ماه پیگیری شدند.

    نتایج

    بالاترین سطح لیپوپروتئین با چگالی کم (LDL)، هموسیستئین، کلسترول، تری گلیسیرید و فشار خون سیستولیک در گروه OCP در مدت زمان 24 تا 36 ماه مشاهده شد. آزمایش توکی نشان داد که اختلاف معنی داری درLDL  (01/0 =p)، کلسترول (01/0 =p)، تری گلیسیرید (001/0 >p) و میزان هموسیستئین (001/0 >p)، فشار خون سیستولیک (04/0 =p) وجود دارد.

    نتیجه گیری

    نتایج مطالعه نشان می دهد که مصرف طولانی مدت OCP با دوز پایین می تواند در بروز برخی از عوامل خطر (فشار خون سیستولیک، سطح هموسیستئین، کلسترول، LDL-c و تری گلیسیرید) افزایش یافته و منجر به بروز بیماری های قلبی عروقی در بین زنان سالم شود.

    کلیدواژگان: قرص های ضد بارداری خوراکی، هموسیستئین، اکسید نیتریک، نمایه چربی، بیماری های عروق کرونر
  • صفحات 851-856
    مقدمه

    سندروم هرلین ورنر ووندرلیخ نوعی نقص مادرزادی کمیاب دستگاه ادراری تناسلی است. این سندروم با رحم دی دلفیس، سپتوم واژینال همراه با انتهای مسدود یک طرفه واژن و آژنزی یک طرفه کلیه شناسایی می شود. این سندروم معمولا با بروز درد، دیسمنوره و وجود توده ای در واژن یا لگن آشکار    می شود. گاهی نیز خروج چرک از واژن به طور نادر روی می دهد که ناشی از عوارض عفونی انسداد یک طرفه واژن است. در این مقاله موردی از این سندروم را در سنین پس از بلوغ توصیف می کنیم که همراه با دردهای شدید شکم (شکم حاد) بوده است.

    مورد

     این بیمار دختری 13 ساله بود که به دلیل درد شدید شکم یک سال پس از شروع دوره های قاعدگی ماهانه اش (منارک) به ما مراجعه کرد. در معاینه لگن وجود هماتوکولپوس تشخیص داده شد. تصویربرداری توسط سی تی اسکن شکم و لگن وجود ناهنجاری های کانال مولرین را همراه رحم دی دلفیس تایید کرد. این مورد از سندروم هرلین ورنر ووندرلیخ که با پیوکولپوس همراه بود، با برش سپتوم واژن، تخلیه چرک و سالپینژکتومی درمان شد.

    نتیجه گیری

    احتمال بروز نشانه های سندروم هرلین ورنر ووندرلیخ بایستی در اوایل دوران بلوغ در نظر گرفته شود تا از عوارض بیشتر جلوگیری شود.

    کلیدواژگان: سندروم هرلین ورنر ووندرلیخ، رحم دیدلفیس، آژنزی کلیه، ناهنجاری مجرای مولر
|
  • Nidhi Sharma*, Mahalakshmi Saravanan, Lakshmanan Saravanan, Sindujhaa Narayanan Pages 779-788

    Abstract
    Color Doppler of perifollicular vascularity is a useful assessment tool to predict the growth potential and maturity of Graafian follicles. Power Angio is independent of the angle of insonation and morphometry and provides reliable clues to predict the implantation window of the endometrium. Color Doppler can be used for the prediction of ovarian hyperstimulation syndrome. It can also be used to identify the hyper responder and gonadotropin-resistant type of polycystic ovaries. The secretory scan of corpus luteum can accurately predict its vascularity and functional status. A corpus luteum with decreased blood flow is a very sensitive and specific indicator of threatened and missed abortions. Color Doppler and Power Angio need to be standardized and identical settings should be maintained if different patients, or if changes over time within the same patient are to be compared.

    Keywords: Diagnostic imaging, Ultrasonography, Doppler ultrasound imaging
  • Mina Omidi, Akram Ahangarpour*, Seyed Ali Mard, Layasadat Khorsandi Pages 789-798
    Background

    Aging is accompanied by decreasing general function in the cells and tissues. D-galactose (D-gal) induces aging and plays a role in the pathogenesis of it. Myricitrin is a plant-derived antioxidant.

    Objective

    The present study was performed to evaluate the effects of myricitrin on antioxidant defense, sex hormone levels, uterus, and ovarian histology in D-gal-induced aging female mouse model.

    Materials and Methods

    In this experimental study, 72 female adult NMRI mice, weighing 30-35 gr, 3-4 months old, were randomly divided into six groups (n = 12/each): (I) Control (vehicle; normal saline), (II) D-gal at 500 mg/kg/d for 45 days, (III-V) D-gal + myricitrin-treated groups (these groups received myricitrin at 5, 10, and 20 mg/kg/d, and (VI) D-gal + 100 mg/kg/d vitamin E orally for the last 28 days. The antioxidant indices were done on the basis of colorimetric method, and sex hormone levels were measured by using enzyme-linked immunosorbent assay kits. Histological assessment of the uterus and ovaries were also evaluated.

    Results

    D-gal impaired the estrous cycle, also degenerative changes occur in the ovarian follicles and damage to the uterus and ovarian tissue occurs. In D-gal group, the level of sex hormones (p =0.03) and the total antioxidant capacity (p = 0.002) decreased, while the level of malondialdehyde and gonadotropins increased (p = 0.03). Myricitrin at lower doses and vitamin E ameliorated the D-gal effects.

    Conclusion

    These findings suggest that myricitrin at low doses can effectively prevent D-gal-induced oxidation and aging in mice. The effect of myricitrin was equivalent and sometimes better than vitamin E.

    Keywords: Aging, D-galactose, Mice, Myricitrin, Vitamin E
  • Firouzeh Gholampour*, Shabnam Malekpour Mansourkhani, Seyed Mohammad Owji Pages 799-806
    Background

    Ischemic acute kidney injury is associated with an inflammatory reaction.

    Objective

    In the current study, berberine was assessed for its effect on the functional disorders and histological damages of testis induced by renal ischemia/reperfusion (I/R).

    Materials and Methods

    Twenty-eight adult male Wistar rats (260-300 gr) were equally divided into four groups (n= 7/each): sham and I/R groups which received distilled water as well as berberine (BBR) and BBR + I/R groups which received berberine (15 mg/kg/day) orally seven days before the surgery. In both groups of sham and BBR, renal arteries were not clamped. Renal I/R was induced by occluding right and left renal artery for 45 min followed by a 24 hr reperfusion period. Blood samples were taken for determining the plasma levels of creatinine, urea nitrogen, FSH (follicle stimulating hormone), LH (luteinizing hormone), and testosterone. Then the rats were killed under deep anesthesia and the left testis was immediately isolated and preserved.

    Results

    The renal I/R injury led to testicular histological damages accompanied with increased plasma levels of creatinine, urea nitrogen, LH, and FSH, as well decrease of plasma testosterone concentration at the end of 24 hr reperfusion (All p< 0.001, except for FSH p< 0.01). Berberine diminished histological damage to the testis and attenuated the increase in plasma creatinine, urea nitrogen, LH, FSH, and decrease in plasma testosterone concentration in the BBR + I/R group (All p< 0.001).

    Conclusion

    These results suggest that ischemic acute renal failure induces functional disorders and tissue damages in testis of rat, which was improved through the administration of berberine.

    Keywords: Ischemia, reperfusion, Acute kidney injury, Berberine, Testis, LH, FSH
  • Fahime Sadat Kamali, Rasoul Shahrooz*, Golamreza Najafi, Mazdak Razi Pages 807-818
    Background

    Paraquat (PQ), as a pyridine compound, is widely used worldwide to control annual weeds. The oxidative stress caused by PQ can cause deleterious changes in the testicular tissue.

    Objective

    An investigation on the protective effects of Crocin (CCN) against PQ-induced oxidative damages and apoptotic indices in testicular tissue. 

    Materials and Methods

    Twenty-eight adult male albino mice (20-25 gr) were divided into four groups (n = 7/each). The control group received 0.1 ml/day of normal saline by intraperitoneal injection (IP); sham-control group received PQ 5 mg/kg/day, IP, and the experimental groups received PQ (CCN+PQ) and CCN-sole (200 mg/kg/day, IP), respectively, for 35 continuous days. At the end of the treatment period, the testes were dissected out and used for biochemical, molecular, and histological analyses. The expressions of tumor suppressor p53, B-cell lymphoma 2 (bcl-2), and caspase-3 were considered as hallmark factors of mitochondria-dependent apoptosis. Moreover, the testicular superoxide dismutase (SOD) and malondialdehyde (MDA) were evaluated as key biomarkers for oxidative stress.

    Results

    The PQ significantly (p< 0.02, p< 0.01) diminished the spermatogenesis indices and SOD, increased MDA levels, and enhanced the apoptosis-related gene expression. However, the co-administration of CCN and PQ significantly (p< 0.01, p< 0.01, p< 0.02) ameliorated the spermatogenesis ratio, upregulated the SOD level as well as bcl-2 expression, and reduced the MDA content and apoptosis vs the PQ-sole group.

    Conclusion

    This study showed that the antioxidant properties of CCN enable to ameliorate the PQ-induced destructive effects by upregulating the testicular structure, antioxidant and apoptotic status.

    Keywords: Histology, Testis, Paraquat, Crocin, Mice
  • Davoud Kianifard*, Ali Ehsani, Parisa Zeinolabedini Daneshgar, Ghasem Akbari, Seyyed Maysam Mousavi Shoar Pages 819-830
    Background

    Paclitaxel (PTX), a chemotherapeutic agent, and monosodium glutamate (MSG) have oxidative effects on testicular tissue.

    Objective

    In this study, the effects of MSG administration on the exacerbation of testicular tissue alterations related to PTX treatment were evaluated.

    Materials and Methods

    MSG (30 & 60 mg/kg i.p.) was administrated to six groups (n = 8/each) of adult mice before or after PTX treatment: control, PTX-treated, MSG30 + PTX, MSG60 + PTX, PTX + MSG30, and PTX + MSG60. Following the euthanizing, the body weight measurement, pituitary–testicular axis hormonal analysis and serum lipid peroxidation index assessment was prepared, testicular histomorphometry (tubular diameter and germinal epithelium height), immunohistochemistry of p53 was completed. Microscopic indices of spermatogenesis (tubular differentiation, spermiogenesis and repopulation indices) were studied.

    Results

    Body weight was not changed significantly. The levels of testosterone (p = 0.0001), follicle stimulating hormone (p = 0.019), and luteinizing hormone (p = 0.08) were decreased while the level of lipid peroxidation index was increased (p = 0.208) in the treated groups. The histomorphometry indices (p < 0.0001 and p = 0.001, respectively), germ cells population (p < 0.05) and microscopic indices of spermatogenesis (p = 0.001, p = 0.005, p < 0.0001, respectively) were significantly reduced in all treated groups. The administration of MSG before PTX treatment induces more changes. The most positive reaction to p53 was observed in MSG30 or 60 + PTX groups compared to other groups.

    Conclusion

    The administration of MSG could intensify testicular tissue alterations related to PTX chemotherapy.

    Keywords: Mice, Monosodium glutamate, Morphometry, Paclitaxel, Testicular tissue
  • Laaya Hamedanian, Bita Badehnoosh, Niloofar Razavi, Khorasani, Zinat Mohammadpour, Mozaffari, Khosravi Hassan* Pages 831-840
    Background

    Preeclampsia is considered as a serious life-threatening condition that could affect both maternal and fetal outcome. Many studies have examined the association of nutritional factors with the incidence of preeclampsia. However, little is known about the possible role of vitamin D in the development of preeclampsia among the Iranian population.

    Objective

    The aim of the present study was to evaluate the association between vitamin D status and preeclampsia.

    Materials and Methods

    A total of 120 pregnant women who were referred to Kamali and Alborz General Hospital located in the Karaj City were enrolled in this study and categorized into preeclamptic and control groups (n = 60/each). The clinical details of patients such as demographic characteristics and laboratory findings were obtained from the patients. The serum levels of vitamin D, calcium, phosphorus, and parathormone were also measured. Multivariate logistic regression analysis was used to assess for independent predictors of preeclampsia.

    Results

    The mean age among pregnant women with preeclampsia and control group were 31.48 ± 5.25 and 29.01 ± 5.28, respectively. The mean body mass index among the preeclamptic group was 27.92 ± 4.98, which was significantly higher compared to the control group (p < 0.001). The serum vitamin D levels were significantly lower in women with preeclampsia compared to the control subjects (p = 0.007). Moreover, no correlation between vitamin D deficiency and predisposing factors of preeclampsia was observed after adjusting for confounding factors.

    Conclusion

    Our study revealed that serum vitamin D level is significantly lower in among the pregnant women diagnosed with preeclampsia compared to the healthy subjects. However, no correlation was observed between the vitamin D status and the risk of preeclampsia development.

    Keywords: Preeclampsia, Vitamin D, 25-Hydroxyvitamin D, Pregnancy
  • Zahra Momeni*, Ali Dehghani, Hossein Fallahzadeh, Moslem Koohgardi, Maryam Dafei, Masoud Mohammadi Pages 841-850
    Background

    Cardiovascular diseases could be preventable; as a result, understanding the risk factors was regarded as the major priority for healthcare providers.

    Objective

    The main objective of this research was to achieve a deeper insight into the effect of long-term use of low-dose oral contraceptive pills (OCP) on the risk factors of cardiovascular diseases.

    Materials and Methods

    This research was a retrospective cohort conducted (historical and prospectively) conducted on 100 women with normal menstrual cycles aged 15 to 35 yr, who were referred to the healthcare centers in Yazd, Iran. The participants were categorized into two groups: The OCP group was consuming the pills for 0-3, 4-23, and 24-36 months, and the non-OCP group. Participants were followed up for a minimum of 3 months and a maximum of six months

    Results

    The highest level of low-density lipoprotein (LDL), homocysteine, cholesterol, triglyceride levels, and systolic blood pressure was observed in the OCP group in the duration of 24 to 36 months. The Tukey’s test demonstrated that there were comprehensible differences in the LDL (p = 0.01), cholesterol (p = 0.01), triglyceride (p < 0.001), and homocysteine levels (p < 0.001), also systolic blood pressure (p = 0.04).

    Conclusion

    It was realized that the long-term consumption of low-dose OCP can augment the incidence of some risk factors (systolic blood pressure, homocysteine levels, cholesterol, LDL-c, and triglyceride) and lead to developing cardiovascular diseases amongst the healthy women.

    Keywords: Birth control pills, Homocysteine, Nitric oxide, Dyslipidemias, Coronary artery diseases
  • Marzieh Ghasemi*, Arezoo Esmailzadeh Pages 851-856
    Background

    Herlyn-Werner-Wunderlich (HWW) syndrome is a rare congenital urogenital defect. It is detected by unilateral low vaginal obstruction, uterus didelphys, and ipsilateral kidney agenesis. It usually becomes apparent with pain, dysmenorrhea, and presence of a vaginal or pelvic mass. Purulent vaginal discharge may also happen rarely because of infective complications of the obstructed hemivagina. In this report, we describe a post-pubertal case with acute abdominal pain.

    Case

     The patient was a 13-yr-old girl who was referred to us with acute abdominal pain one year after the onset of her menarche. In the pelvic examination, we detected hematocolpos. Abdominopelvic-computed tomography scan confirmed the presence of mullerian duct anomalies with uterus didelphys. This case of HWW syndrome along with pyocolpus was managed by vaginal septum resection, drainage of pus, and salpingectomy.

    Conclusion

    The symptoms of HWW syndrome should be monitored in early puberty to prevent more complications.

    Keywords: Herlyn-Werner-Wunderlich syndrome, Uterus didelphys, Kidney agenesis, Mullerian duct anomaly