فهرست مطالب

دانشکده پزشکی اصفهان - پیاپی 542 (هفته دوم آبان 1398)
  • پیاپی 542 (هفته دوم آبان 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/08/14
  • تعداد عناوین: 3
|
  • اینجیناری، امینی فارسانی، تیموری* صفحات 1061-1067
    مقدمه

     یکی از علل مرگ و میر ناشی از سرطان پستان، مقاومت دارویی و فعالیت ضد آپوپتوزی سلول های سرطانی است. عوامل اپی ژنتیک در هر دوی این فرایندها نقش دارند. Micro RNA (miRNA)ها عوامل اپی ژنتیک هستند که بیان نابه جای آن ها سرطان را شتاب می بخشند. والپروئیک اسید، یک داروی مهار کننده ی هیستون داستیلاز است که عملکرد ضد سرطانی دارد. هدف از انجام این مطالعه، بررسی اثر والپروئیک اسید بر بیان </strong>miR-125b به عنوان یکی از miRNAهای سرکوب کننده ی تومور در سرطان پستان و بیان ژن های ضد آپوپتوزی B-cell lymphoma 2 (BCL-2) و Myeloid cell leukemia-1 (MCL-1) به عنوان اهداف احتمالی miR-125b در رده های سلولی MDA-MB-231 و Michigan Cancer Foundation-7 (MCF-7) بود.

    روش ها

    در این مطالعه ی تجربی، ابتدا رده های سلولی MDA-MB-231 و MCF-7 در شرایط بهینه کشت داده شدند. زیستایی سلول ها در غلظت های متفاوت والپروئیک اسید و زمان های 48 و 72 ساعت با روش MTT اندازه گیری شد. بیان miR-125b و ژن های BCL-2 و MCL-1 با روش Real-time polymerase chain reaction (Real-time PCR) مورد بررسی قرار گرفتند. داده ها با استفاده از آزمون One-way ANOVA واکاوی شدند.

    یافته ها

     والپروئیک اسید با افزایش دز و زمان، به طور معنی داری منجر به کاهش زیست پذیری هر دو رده ی سلولی می شود. همچنین، والپروئیک اسید منجر به افزایش معنی دار miR-125b در هر دو رده ی سلولی می گردد (010/0 > P). در سلول های MCF-7، این دارو منجر به کاهش معنی دار ژن های BCL-2 و MCL-1 می شود (001/0 > P)، اما تفاوت در بیان این دو ژن در سلول های تیمار شده ی MDA-MB-231 نسبت به گروه شاهد معنی دار نبود (050/0 < P).

    نتیجه گیری

    احتمال می رود والپروئیک اسید از طریق مداخله در فرایندهای اپی ژنتیکی و با تاثیر بر بیان ژن های BCL-2 و MCL-1 می تواند به عنوان گزینه ی مناسب در تحقیقات سرطان پیشنهاد شود.

    کلیدواژگان: آپوپتوز، سرطان پستان، Micro RNA، والپروئیک اسید
  • یزدانی، سلطانی، خوروش، گودرزی*، یعقوبی صفحات 1068-1073
    مقدمه

     مسمومیت ناشی از مصرف وانکومایسین یک عارضه ی شایع در بیماران تحت درمان با این دارو می باشد، اما تا کنون نظریه ی واحدی در خصوص پیش گیری از آن ارایه نشده است. این مطالعه، با هدف تعیین تاثیر مصرف ویتامین C در پیش گیری از مسمومیت کلیوی ناشی از مصرف وانکومایسن انجام گرفت.

    روش ها

     در یک مطالعه ی کارآزمایی بالینی، 96 بیمار تحت درمان با وانکومایسین در دو گروه 48 نفره توزیع شدند. در گروه مورد، 500 میلی گرم ویتامین C خوراکی دو بار در روز به مدت 10 روز تجویز شد و در گروه شاهد، مداخله ای انجام نشد. بیماران دو گروه در بدو شروع درمان و در روزهای 2، 4، 6، 8 و 10 از نظر سطح سرمی کراتینین، کلیرانس کراتینین و بروز مسمومیت کلیوی مورد بررسی قرار گرفتند و نتایج دو گروه مقایسه گردید.

    یافته ها

     موارد بروز مسمومیت کلیوی در گروه مورد 3 نفر (25/6 درصد) و در گروه شاهد 6 نفر (0/12 درصد) بود و بین دو گروه اختلاف معنی داری مشاهده نشد (320/0 = P). در عین حال، خطر نسبی بروز مسمومیت کلیوی در گروه شاهد 1/4 برابر گروه دریافت کننده ی ویتامین C بود (034/0 = P، 4/15-12/1 = Confidence interval یا CI 95 درصد، 1/4 = Relative risk یا RR).

    نتیجه گیری

    مصرف ویتامین C باعث کاهش خطر بروز مسمومیت کلیوی ناشی از مصرف وانکومایسین می گردد و با توجه به مفید بودن این ویتامین در پیش گیری از مسمومیت های ناشی از استرس اکسیداتیو، مصرف آن پیشنهاد می شود.

    کلیدواژگان: ویتامین C، وانکومایسین، مسمومیت کلیوی
  • محمدزاده، فلاح زاده، پهلوانی*، بینش صفحات 1074-1079
    مقدمه

    سرطان پستان، دومین علت عمده ی مرگ ناشی از سرطان در بین زنان است که عوامل مختلفی در ایجاد آن دخالت دارند. هدف از انجام این مطالعه، بررسی اثر نشانگرهای تومور مهم بر روی بقای زنان مبتلا به این سرطان با استفاده از واکاوی شفا یافته ی Bayesian (Bayesian cure analysis) بود.

    روش ها

    این مطالعه به صورت تحلیل بقای گذشته نگر با استفاده از روش Kaplan-Meier و مدل شفا یافته ی Bayesian انجام شد. اطلاعات لازم برای تمامی 500 زن مبتلا به سرطان پستان مراجعه کننده به مرکز پرتودرمانی شهید رمضان زاده یزد از سال های 94-1389 ثبت گردید. از نرم افزار R نسخه ی 3.6.1 برای واکاوی داده ها استفاده و 050/0 > P به عنوان سطح معنی داری در نظر گرفته شد.

    یافته ها

    با استفاده از روش Kaplan-Meier میزان بقای 6 ساله ی زنان مبتلا به سرطان پستان 737/0 برآورد گردید. میانگین سنی 16/11 ± 03/48 سال و میانگین زمان بقا، 23/4 ± 64/97 ماه بود. نتایج حاصل از واکاوی شفا یافته ی Bayesian نشان داد که متغیرهای Ki67 (28/2-01/1 = Prediction intervals یا PI 95 درصد، 34/1 = Hazard ratio یا HR) و Estrogen receptor (ER) (36/2-99/1 = PI 95 درصد، 11/2 = HR) بر روی مخاطره ی مرگ و متغیر ER (57/0-26/0 = PI 95 درصد، 38/0 = OR) روی بهبودی بیماران تاثیر معنی داری داشتند.

    نتیجه گیری

    طبق واکاوی شفا یافته ی Bayesian در این مطالعه، متغیر گیرنده ی استروژن، بر روی بقای کوتاه مدت و بهبودی بیماران موثر بود. می توان از مدل های شفا یافته، در شرایط مناسب برای تحلیل بقای بیماران با درصد بالای بهبودی استفاده و بقای بلند مدت بیماران را از بقای کوتاه مدت آنان جدا نمود. این روش آماری، می تواند تفسیر دقیق تری از آن چه در بقای داده ها وجود دارد، ارایه نماید.

    کلیدواژگان: Bayesian، سرطان پستان، آنالیز بقا، گیرنده ی استروژن
|
  • Nastaran Injinari, Zeinab Amini Farsani, Hossein Teimori Pages 1061-1067
    Background

    One of the causes of death through breast cancer is drug resistance and the anti-apoptotic activity of cancer cells. Epigenetic factors are involved in both of these processes. Micro RNAs (miRNAs) are epigenetic agents that accelerate the inappropriate expression of cancer. Valproic acid is a histone deacetylase inhibitor that has anticancer activity. The aim of this study was to evaluate the effect of valproic acid on miR-125b expression as one of the tumor suppressor miRNAs in breast cancer, and the expression of BCL-2 and MCL-1 anti-apoptotic genes as possible targets of miR-125b in MDA-MB-231 and MCF-7 cell lines.

    Methods

    In this experimental study, MDA-MB-231 and MCF-7 cell lines were first cultured in optimal conditions. Cell viability was measured at different concentrations of valproic acid at 48 and 72 hours using MTT assay. The expression of miR-125b and BCL-2 and MCL-1 genes was analyzed using real-time polymerase chain reaction (PCR). The data were analyzed using one-way ANOVA test.

    Findings

    Valproic acid significantly decreased the viability of both cell lines in dose- and time-dependent manner. It also led to a significant increase in miR-125b in both cell lines (P < 0.010). In MCF-7 cells, this drug led to a significant decrease in BCL-2 and MCL-1 genes (P < 0.001). But the difference in these two genes in MDA-MB-231 treated cells was not significant compared to the control group (P > 0.050).

    Conclusion

    Valproic acid may be suggested as a profitable option in cancer research, through its involvement in epigenetic processes, and its influence on the expression of BCL-2 and MCL-1 genes.

    Keywords: Apoptosis, Breast cancer, miRNA, Valproic acid
  • Mohamadreza Yazdani, Rasoul Soltani, Farzin Khorvash, Mohsen Gudarzi*, Sholeh Yaghoubi Pages 1068-1073
    Background

    Vancomycin-induced nephrotoxicity is a common complication in patients under treatment with this drug, but no single theory has been proposed for prevention of this damage. The purpose of this study was to determine the beneficial effect of vitamin C in the preventing vancomycin-induced renal disease.

    Methods

    In a clinical trial study, 96 patients treated with vancomycin were divided into two equal groups, in the first group 500 mg oral vitamin C was administered twice daily for ten days and in the control group, no intervention was performed. Patients in the two groups were evaluated at baseline, and 2, 4, 6, 8, and 10 days later for serum creatinine, creatinine clearance, and renal toxicity, and the results were compared.

    Findings

    The incidence of vancomycin-induced nephrotoxicity was 3 and 6 patients in the intervention and control groups (6.25% vs. 12%), respectively, and there was no significant difference between the two groups (P = 0.320). However, the relative risk (RR) of vancomycin-induced nephrotoxicity in the control group was 4.1 times that of the vitamin C group [RR = 4.1; 95% confidence interval (CI): 1.12-15.4; P = 0.034].

    Conclusion

    Vitamin C intake reduces the risk of vancomycin-induced renal toxicity; it is recommended, as is useful in preventing oxidative stress poisoning.

    Keywords: Vitamin C, Vancomycin, Nephrotoxicity
  • Morteza Mohammadzadeh, Hossein Fallahzadeh, Nima Pahlavani*, Fariba Binesh, Vida Pahlavani Pages 1074-1079
    Background

    Breast cancer is the second leading cause of death from cancer among women, and many factors are involved in its creation. The purpose of this study was to evaluate the effect of tumor markers on the survival of women with this cancer using Bayesian cure analysis.

    Methods

    This was a population-based cohort study on 500 women with breast cancer registered in Shahid Ramazanzadeh hospital, Yazd City, Iran, from the April 2010 until March 2015, using Kaplan-Meier method and Bayesian cure model. The data were analyzed using R software. P < 0.050 was considered as the significance level.

    Findings

    Based on Kaplan-Meier method, the 6-year cumulative survival for patients with breast cancer was 0.737. The mean age of breast cancer diagnosis was 48.03 ± 11.16 years, and the mean survival period was 97.64 ± 4.23 months. Bayesian cure model showed that Ki67 [hazard ratio (HR) = 1.34, 95% prediction interval (PI): 1.01-2.28] and ER (HR = 2.11, PI 95%: 1.99-2.36) were significantly related to hazard, and ER was significantly related to cure (OR = 0.38, PI 95%: 0.26-0.57).

    Conclusion

    According to Bayesian cure analysis in this study, ER variable is also effective on short-term survival and long-term survival of patients. Cure models have the ability to analyze patients’ survival data, and can differentiate long-term survival from short- term survival. The interpretation of survival data with these statistical models could be more accurate.

    Keywords: Breast cancer, Survival analysis, Bayesian method, Estrogen receptors