فهرست مطالب

Veterinary Research - Volume:20 Issue: 4, 2019
  • Volume:20 Issue: 4, 2019
  • تاریخ انتشار: 1398/09/10
  • تعداد عناوین: 11
|
  • احسان شاملو، هدایت حسینی*، زهره عبدی مقدم، مارین هالبرگ لارسن، الکساندر هاسلبرگر، مسعود آل بویه صفحات 241-254

    لیستریا مونوسیتوژنز، به عنوان یک باکتری بیماری‌زا منتقل شونده از طریق مواد غذایی و عامل اصلی بروز بیماری‌های خطرناک در انسان و حیوان در نظر گرفته شده است. شیر و فراورده‌های لبنی از منابع اصلی تامین انرژی انسان هستند، بنابراین آلودگی این محصولات به گونه‌های لیستریا به ویژه لیستریا مونوسیتوژنز، می‌تواند منجر به ایجاد بیماری‌ در تعداد زیادی از مردم شود. جهت جلوگیری از ورود به زنجیره غذایی، تشخیص سریع و دقیق لیستریا مونوسیتوژنز در شیر و فراورده‌های لبنی، سبزیجات، گوشت، طیور و محصولات دریایی لازم است. در هنگام آلودگی مواد غذایی با این عامل بیماری‌زا، میزان مقاومت آنتی بیوتیکی می‌تواند بعد از مواجهه با مواد نگهدارنده، آنتی بیوتیک‌ها و شرایط استرس‌زا افزایش یابد که در حال حاضر این مورد به عنوان یکی دیگر از نگرانی‌های اصلی بهداشت عمومی در آمده که نیازمند توجه ویژه جهت کنترل آن در طول زنجیره غذایی و مدیریت بیماری در بیماران، است. این مطالعه یک مرور کلی از تحقیقات مربوط به شیوع گونه‌های لیستریا به ویژه لیستریا مونوسیتوژنز، در شیر و فراورده‌های لبنی، روش‌های تشخیص، تایپینگ باکتری و وضعیت میزان مقاومت در برابر آنتی بیوتیک‌هایی که برای درمان لیستریوزیس به کار برده می‌شوند، است.

    کلیدواژگان: مقاومت آنتی بیوتیکی، بیماری های منتقل شونده از طریق مواد غذایی، تشخیص آزمایشگاهی، لیستریا مونوسیتوژنز، شیوع
  • زانان محمد امین طه *، نجم عبدالله یاسین صفحات 255-262
    پیشینه

     اشریشیا کولای مولد اسهال (DEC) به عنوان یک نگرانی بزرگ برای بهداشت عمومی در سراسر جهان مطرح است که منجر به بروز اسهال شده و از طریق زنجیره غذایی قابل انتقال است.

    هدف

    این مطالعه با هدف تعیین میزان آلودگی و نرخ توزیع دقیق DEC در مواد غذایی مصرفی انسان انجام شد.

    روش کار

    هفتصد و بیست نمونه از مواد غذایی با منشاء دامی و ماهی‌ها با استفاده از روش‌های مرسوم و مولکولی برای حضور اشریشیا کولای و همچنین با دو روش واکنش زنجیره‌ای پلیمراز (PCR) چندگانه برای شناسایی DEC مورد بررسی قرار گرفتند.

    نتایج

    دویست و هشتاد و سه جدایه اشریشیا کولای جدا شدند. دسته بندی DEC ها با استفاده از 2 روش PCR چندگانه سبب شناسایی 84 پاتوتیپ از DEC شد. بیشترین نرخ مربوط به اشریشیا کولای انتروتوکسیژنیک (ETEC) (75%) سپس اشریشیا کولای شیگا توکسیژنیک (STEC)، اشریشیا کولای انتروهموراژیک (EHEC) (هر کدام 5/9%)، اشریشیا کولای انترواگرگیتیو (EAEC) (5/3%) و اشریشیا کولای آتیپیکال انتروپاتوژنیک (aEPEC) (در حدود 3/2%) بود. بیشترین تعداد DEC (6/21%؛ 26=n) در لاشه گاو در کشتارگاه در حالی که کمترین تعداد (8/5%؛ 7=n) در نمونه‌های همبرگر مشاهده شد (P<0.01). اشریشیا کولای انتروتوکسیژنیک در گوشت خام چرخ کرده محلی و سوآپ‌های گرفته شده از سطح ماهی‌ها (P<0.001)، EAEC (P<0.01) و EHEC (P<0.001) فقط در سوآپ‌های گرفته شده از لاشه‌های گاوها شایع بودند. STEC در همبرگرهای خام محلی و وارداتی شیوع بیشتری داشت (P<0.01)، در حالی که aEPEC فقط در لاشه مرغ‌های وارداتی مشاهده شد (P>0.05). نتیجه‌گیری: نرخ بالای آلودگی DEC مشاهده شده به اقدامات بهداشتی ضعیف در طی فرآوری مواد غذایی مربوط است. بنابراین به سطح بالاتری از اقدامات بهداشتی نیاز است.

    کلیدواژگان: اشریشیا کولای مولد اسهال، PCR چندگانه، بهداشت عمومی
  • مصطفی خدابنده لو، مصطفی ملکی*، حسن علی عربی، علی اصغر ساکی، داریوش علیپور صفحات 263-269
    پیشینه

     آفلاتوکسین‌ها متابولیت‌های ثانویه قارچی هستند که تاثیر منفی بر عملکرد نشخوارکنندگان دارند، با این حال، اطلاعات کمی در مورد اثرات آن‌ها بر تخمیر شکمبه در دسترس است.

    هدف

    هدف مطالعه حاضر تعیین اثرات غلظت‌های مختلف آفلاتوکسین B1 (AFB1) از آسپرژیلوس فلاووس روی تولید گاز در شرایط برون تنی و فراسنجه‌های تخمیر شکمبه‌ با استفاده از دو مطالعه تجربی (Exp.) می‌باشد.

    روش کار

    در 1 Exp.، دو محدوده غلظتی (صفر، 5/0، 1 و 5/1 میکروگرم در میلی‌لیتر از نمونه شکمبه‌ به عنوان محدوده غلظت کم؛ و صفر، 5 و 10 میکروگرم در میلی‌لیتر، به عنوان محدوده غلظت زیاد) جهت بررسی اثرات AFB1 بر کینتیک گاز تولیدی با انکوباسیون‌های 96 ساعته استفاده شد. در 2 Exp.، تنها محدوده غلظت زیاد جهت بررسی اثرات AFB1 بر پارامترهای تخمیر شکمبه‌ای با انکوباسیون‌های 24 ساعته استفاده شد.

    نتایج

    در محدوده غلظت کم، با دوز AFB1، نیمه عمر تولید گاز حداکثری (T1/2) افزایش و نرخ تولید گاز (µ) به طور خطی کاهش یافت (P<0.05). با این حال، در محدوده غلظت زیاد، با افزایش غلظت AFB1، حداکثر گاز تولیدی (A) و مولفه T1/2 کاهش یافت و زمان تاخیر (L) و مولفه µ به طور خطی افزایش یافتند (P<0.001). در 2 Exp.، با افزایش غلظت AFB1، تجزیه پذیری ماده خشک (DM) و آلی (OM)، توده میکروبی (MB) و غلظت تام اسیدهای چرب فرار (TVFA) کاهش، اما pH و غلظت آمونیاک افزایش یافتند (P<0.01). الگوی اسیدهای چرب فرار (VFAs) شکمبه نیز توسط AFB1 تغییر کرد، به طوری که نسبت پروپیونات به موازات کاهش استات، افزایش پیدا کرد. نتیجه‌گیری: آفلاتوکسین B1 در محدوده غلظت‌های زیاد (5 و10 میکروگرم در میلی لیتر) اثرات مهاری بر فراسنجه‌های تخمیر شکمبه در شرایط برون تنی داشت.

    کلیدواژگان: آفلاتوکسین B1، تولید گاز در شرایط برون تنی، فراسنجه های تخمیر، شکمبه
  • برنارد تورک*، ماسیج ویتکووسکی، الگا درنوفسکا صفحات 270-276
    پیشینه

    کولیک اسب‌ها که به علت حضور سنگ‌های روده‌ای که اغلب در کولون بزرگ و کوچک یافت می‌شوند، ایجاد می‌شود، اختصاص به نواحی جغرافیایی مشخصی (اقلیم گرم و خشک) دارد. جیره غذایی سرشار از یونجه یکی از مهمترین عوامل خطر این عارضه است. اولین نشانه‌ها شامل کاهش وزن و دوره‌های تکرار شونده درد کولیک می‌باشد.

    هدف

    ارائه نتایج حاصل از درمان جراحی 15 راس اسب دارای سنگ‌های روده‌ای در عربستان سعودی.

    روش کار

    پانزده راس اسب عرب خالص که سن آن‌ها بین 2 تا 18 سال بود در عربستان سعودی مورد درمان قرار گرفتند. تصمیم‌گیری در مورد جراحی بر اساس نتایج معاینه بالینی، سونوگرافی و معاینه از راه راست روده انجام شد. عمل جراحی در هر مورد در وضعیت خوابیده و تحت بی هوشی عمومی القاء شده با ایزوفلوران، انجام گرفت.

    نتایج

    در همه موارد لاپاراتومی خط میانی انجام شد. علاوه بر این در یک راس اسب‌ که سنگ در قسمت قدامی کولون کوچک قرار داشت، لاپاراتومی پهلوی سمت چپ و در اسب دیگری که سنگ در قسمت تحتانی کولون کوچک قرار گرفته بود لاپاراتومی ناحیه پارااینگوئینال، انجام شد. در هر مورد، انتروتومی ناحیه خم لگنی جهت تخلیه کولون بزرگ انجام شد. به علاوه 4 راس اسب به دلیل حضور سنگ‌های بزرگ، تحت انتروتومی ناحیه شکمی کولون قرار گرفتند. در 9 مورد از اسب‌ها، انتروتومی کولون کوچک انجام شد. در 12 مورد نتیجه درمان خوب و در 3 مورد ضعیف بود. واکاوی شیمیایی سنگ‌ها نتایج متشابهی را نشان داد. کلسیم، اگزالات کلسیم، آمونیوم، فسفات و منیزیوم (Mg) در همه موارد یافت شد ولی اختلاف در مقادیر آن‌ها به ترتیب 15 تا 30%، 10 تا 20%، 10%، 20 تا 40% و 10 تا 15% بود. نتیجه‌گیری: نتایج جراحی در صورتی که سنگ‌ها در کولون بزرگ قرار داشته باشند به طور کلی خوب است، اما اگر سنگ‌ها در کولون کوچک به ویژه در قسمت قدامی آن باشند پیش آگهی جراحی ضعیف‌تر است. ارزیابی با کمک اشعه ایکس از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است چرا که امکان تشخیص دقیق محل قرارگیری سنگ‌های روده‌ای و تصمیم‌گیری در مورد جراحی را فراهم می‌کند.

    کلیدواژگان: تشکیل سنگ های روده ای، کولیک اسب، لاپاراتومی
  • مینگ لی*، جیانلونگ ژانگ، زینگزیا ژانگ، جینزیو تانگ، منگ لی، لین لین جیانگ، اکسین یو، هونگوی ژو صفحات 277-282
    پیشینه

     هوا در مرغداری‌های گوشتی با مقادیر قابل توجهی از آئروسول‌های میکروبی آلوده می‌شود که این مساله سلامتی انسان‌ها و پرندگان را تحت تاثیر قرار می‌دهد. به منظور کاهش غلظت ذرات و به حداقل رساندن میکرو ارگانیسم‌های موجود در هوا تمیز کردن و گندزدایی دقیق بایستی انجام گیرد.

    هدف

    ارزیابی اثر اقدامات گندزدایی و تمیز کردن بر جمعیت‌های باکتریایی موجود در ذرات معلق کمتر از 5/2 میکرومتری (PM2.5) و ذرات معلق بین 5/2 تا 10 میکرومتری (PM10) داخل مرغداری‌های گوشتی.

    روش کار

    جهت پاکسازی از آلودگی، مخلوطی از گندزداها (شامل آلدئیدها، الکل و نمک آمونیوم چهار ظرفیتی) بر روی قفس‌های مرغداری‌های گوشتی اسپری شد. در این مطالعه از روش توالی یابی امپلیکون 16S rDNA برای مقایسه جمعیت‌های باکتریایی موجود در ذرات PM2.5 و PM10 قبل و بعد از گندزدایی استفاده شد.

    نتایج

    انواع مختلفی از پاتوژن‌ها و پاتوژن‌های فرصت طلب شامل استافیلوکوکوس، استرپتوکوکوس، کورینباکتریوم، بوردتلا، سودوموناس و شوانلا شناسایی شدند. تعداد این باکتری‌ها پس از گندزدایی به طور قابل توجهی کاهش یافت ولی به طور کامل از بین نرفتند. علاوه بر این، اثرات گندزدایی روی بخشی از پاتوژن‌ها و پاتوژن‌های فرصت طلب موجود در PM2.5 معنی‌دار نبود که ممکن است به دلیل مقاومت باکتریایی به این نوع گندزدا و یا دیگر دلایل بحث شده در این مطالعه باشد. نتیجه‌گیری: نتایج نشان می‌دهند که اقدامات گندزدایی در آلودگی‌زدایی هوا و بهبود بیشتر محیط تغذیه موثر هستند. این یافته‌ها به توسعه یک برنامه گندزدایی منطقی برای مرغداری‌های گوشتی کمک می‌کند.

    کلیدواژگان: جمعیت های باکتریایی، مرغداری های گوشتی، گندزدایی، ذرات معلق، توالی یابی 16S rDNA
  • فرشته فانی*، مانلی امین شهیدی، نسرین فیروزیان، نورالدین رفعت پور صفحات 283-288
    پیشینه

     کمپیلوباکتر به عنوان یک عامل اصلی گاستروانتریت ناشی از مواد غذایی در انسان در بسیاری از کشورها شناخته می‌شود که ممکن است از حیوانات به انسان منتقل ‌شود. مصرف گوشت ماکیان به عنوان یک عامل اصلی عفونت با کمپیلوباکتر در انسان شناخته شده است.

    هدف

    تعیین میزان آلودگی گوشت ماکیان با کمپیلوباکتر، الگوی مقاومت ضد میکروبی (AMR) و ژن‌های وابسته به حدت در جدایه‌های کمپیلوباکتر می‌باشد.

    روش کار

    نود مورد گوشت ماکیان بسته بندی از 7 کشتارگاه اصلی ماکیان در شیراز جهت جداسازی کمپیلوباکتر، با استفاده از روش‌های کشت میکروبی، مورد بررسی قرار گرفتند. الیگوهای اختصاصی جهت شناسایی جدایه‌های کمپیلوباکتر در سطح گونه، با استفاده از واکنش زنجیره‌ای پلیمراز (PCR)، مورد استفاده قرار گرفتند. الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی با روش انتشار دیسک بر اساس استانداردهای پژوهشکده استانداردهای آزمایشگاهی و بالینی (CLSI) تعیین شد. حضور 7 ژن وابسته به حدت از جمله cdtA،cdtB، cdtC، cadF، pldA، cgtB و virB11 با روش PCR در همه جدایه‌ها مورد بررسی قرار گرفت.

    نتایج

    بیست و شش مورد (9/28%) سویه‌های کمپیلوباکتر از 90 نمونه گوشت ماکیان جدا شدند. مقاومت به سیپروفلوکساسین (CIP)، نالیدیکسیک اسید (NA) و سفکسیم (CFM) در تمام جدایه‌ها مشاهده شد. مقاومت کمپیلوباکترها به تریمتوپریم سولفومتاکسازول (SXT)، تتراسایکلین (TET)، آمپی سیلین (AMP) و کلرامفنیکل (CHO) به ترتیب 8/80%، 5/88%، 9/76% و 8/30% بود. فنوتیپ مقاومت دارویی چندگانه (MDR) در 8/80% جدایه‌های کمپیلوباکتر مشاهده شد. همه جدایه‌ها حاوی ژن‌های cdtA، cdtB، cdtC و cadF بودند. ژن‌های pldA و cgtB به ترتیب در 4/65% و 4/15% جدایه‌ها مشاهده شدند.

    نتیجه‌گیری

    در این مطالعه حضور چندین ژن وابسته به حدت و یک سطح هشدار دهنده‌ای از MDR در جدایه‌های کمپیلوباکتر گزارش شد. به ویژه، مقاومت به CIP و TET مورد توجه ویژه قرار گرفتند زیرا این دو داروهای کلیدی برای درمان کمپیلوباکتریوز در انسان هستند.

    کلیدواژگان: کمپیلوباکتر، ماکیان، گوشت، مقاومت، حدت
  • جی، سئون یون، جینهو پارک، روحوای سونگ، دوهایئون یو صفحات 289-292
    پیشینه

    ماده P (SP) نوروپپتیدی است که به عنوان تنظیم کننده عصبی عمل می‌کند. این پپتید به طور عمده در ساقه مغز و پایانه‌های عصبی آزاد می‌شود.

    هدف

    مطالعه حاضر با هدف ارائه داده‌های اساسی که ممکن است جهت ارزیابی درد در سگ‌ها، با اندازه‌گیری غلظت SP در سرم آن‌ها استفاده شود، انجام شد.

    روش کار

    دو گروه از سگ‌ها به عنوان گروه‌های درد در نظر گرفته شدند که به ترتیب شامل 10 قلاده سگ با در رفتگی مدیال کشکک (MPL) و 10 قلاده سگ دچار شکستگی بودند و 20 قلاده سگ سالم نیز به عنوان گروه کنترل انتخاب شدند.

    نتایج

    غلظت SP در سرم گروه‌های درد به pg/ml 1/250 ± 5/485 رسید که به طور معنی‌داری بالاتر از غلظت در گروه کنترل بود (pg/ml 5/38 ± 4/116). غلظت سرمی SP در سگ‌های دچار شکستگی (pg/ml 3/225 ± 3/663) در مقایسه با سگ‌های دچار MPL (pg/ml 3/105 ± 8/307) به طور معنی‌داری افزایش یافته بود که نشان دهنده این مطلب است که افزایش تجربه درد در سگ‌ها موجب افزایش سطح سرمی SP می‌شود.

    نتیجه‌گیری

    این یافته‌ها این احتمال را مطرح می‌کند که SP ممکن است یک شناساگر زیستی مفید جهت ارزیابی درد در سگ‌ها باشد. مطالعه حاضر ممکن است داده‌های اساسی را ارائه دهد که می‌تواند در آینده به مدیریت درد در سگ‌ها کمک کند.

    کلیدواژگان: سگ، میانجی های عصبی، ارزیابی درد، ماده P
  • س. کائوشال، ر. ک. شارما، د. و. سینگ، س. ک. شوکلا، شیوه کومار، ج. پالود، م. ک. سینگ * صفحات 293-298
    پیشینه

     پژوهشگران برای شناسایی مواد افزودنی دارای قابلیت احتمالی افزایش بازده مصرف خوراک، با چالش‌هایی مواجه هستند.

    هدف

    پژوهش حاضر، با هدف مطالعه الگوی رشد و ویژگی‌های لاشه در جوجه‌های گوشتی تغذیه شده با آنزیم‌های تغذیه‌ای (آنزیمکس) و پروبیوتیک (یامارک)، طی یک دوره شش هفته‌ای انجام شد.

    روش کار

    در این مطالعه از 8 تیمار، 3 تکرار و 15 پرنده در هر تکرار با طراحی کاملا تصادفی استفاده شد.

    نتایج

    نتایج کاهش معنی‌دار (P<0.05) مصرف خوراک را نشان داد که ممکن است ناشی از این باشد که پرندگان نیازمندی‌های تغذیه‌ای خود را از طریق مصرف غذای کمتر با بهبود قابلیت هضم پذیری منابع انرژی و اسیدهای آمینه، تامین کرده باشند. نتایج این مطالعه همچنین نشان دهنده اثرات مفید بر عملکرد و بازده لاشه در گروه‌های تیمار است.

    نتیجه‌گیری

    بنابراین توصیه می‌شود که از آنزیم‌ها و پروبیوتیک‌ها به عنوان افزودنی‌های خوراک در جیره طیور گوشتی به منظور سود آوری بالاتر استفاده شود.

    کلیدواژگان: جوجه گوشتی، ویژگی های لاشه، آنزیم ها، عملکرد، پروبیوتیک
  • بلال حسن زاده، ابوالقاسم نبی پور *، حسام دهقانی صفحات 299-303
    پیشینه

     در بین پرندگان، ماکیان به عنوان یک مدل در اکثر مطالعات مربوط به سلول‌های زایا مورد استفاده قرار گرفته و پرندگانی مانند بلدرچین، بوقلمون و قرقاول نیز گاهی مورد استفاده قرار می‌گیرند ولی شترمرغ تا کنون در این مطالعات سهمی نداشته است.

    هدف

    این مطالعه جهت تایید حضور سلول‌های زایای اولیه (PGCs) شترمرغ در خون رویانی و تعیین زمان دقیق حضور این سلول‌ها در خون رویان انجام شده است.

    روش کار

    رویان‌ها در روزهای رویانی (E) 6 تا 12 استخراج و خونگیری شدند و بقیه قسمت‌های رویان برای مطالعات بافت‌شناسی فرآوری شد. رنگ آمیزی با روش پریودیک اسید شیف (PAS) و ایمونوهیستوشیمی (IHC) با استفاده از آنتی‌بادی‌های (Abs) ضد آنتی ژن جنینی اختصاصی مرحله 1 (SSEA1) و آنتی ژن جنینی اختصاصی مرحله 4 (SSEA4) جهت شناسایی PGCs به کار گرفته شد.

    نتایج

    در حالی که PGCs در گردش خون SSEA1-منفی و SSEA4-مثبت بودند، در گنادهای اولیه PGCs به هر دو آنتی بادی واکنش منفی نشان دادند. با وجود این که PGCs شترمرغ هم در گناد اولیه و هم در خون PAS-مثبت بودند ولی محتویات PAS-مثبت آن‌ها در طی تکوین از E 10 تا    E 12 کاهش یافته بود. نتیجه‌گیری: هنگام ظهور جوانه اندام‌های خلفی (E 9) مناسب‌ترین زمان برای یافتن PGCs در خون رویانی شترمرغ است.

    کلیدواژگان: ایمونوهیستوشیمی، رویان شترمرغ PGC، گناد اولیه، SSEA
  • ماهاداپا پریانکا *، کارونانیتی ماهندران، ویجایاپیلای اوماپاتی، هسور جویاپه دچمه، بهمنیره هانومانتاگودا مانجوناتا پاتل، گلا رامالینگا ردی، آنیکت سانیال صفحات 304-307
    پیشینه

     بیماری تب برفکی (FMD)، میوکاردیت ایجاد می‌کند و منجر به مرگ ناگهانی در 50% گوساله‌های شیرخوار می‌شود. وقوع آریتمی‌های مرتبط با میوکاردیت ناشی از FMD در گوساله‌ها تاکنون گزارش نشده است. مطالعه حاضر آریتمی‌های مرتبط با FMD در گوساله و درمان آن با استفاده از داروهای ضد آریتمی مناسب را مستند می‌سازد.

    توصیف بیمار

    گوساله نر 3 ماهه دو رگه نژاد هولشتاین فریسیان که به طور طبیعی دچار FMD شده بود برای بررسی در این مطالعه انتخاب شد.

    یافته‌ها/درمان و نتیجه درمان

    معاینه صداهای قلبی حاکی از وجود سوفل سیستولیک درجه 4 و الکتروکاردیوگرافی (ECG) نشان دهنده کمپلکس‌های پیش رس بطنی (PVPCs) چند شکلی پایدار همراه با تاکی کاردی در اشتقاق دو قطبی قاعده‌ای-راسی بود. علاوه بر درمان استاندارد، لیدوکائین 2% با دوز mg/kg 6/0 یک بار در روز در طی 15 دقیقه به صورت وریدی تجویز شد و 76 ساعت پس از درمان، ریتم سینوسی قلب بازگشت. بررسی ECG و آزمایش‌های هماتولوژی و بیوشیمیایی سرم، نشان دهنده یافته‌های طبیعی در روز 7 پس از درمان بود.

    نتیجه‌گیری

    این مطالعه حضور PVPCs چند شکلی پایدار همراه با تاکی کاردی در اثر میوکاردیت‌های ناشی شده از FMD را نشان داد و استفاده موفقیت آمیز از لیدوکائین سبب بازگشت ریتم سینوسی و بهبود گوساله شد.

    کلیدواژگان: آریتمی، فلونکسین مگلومین، FMD، لیدوکائین، میوکاردیت
  • ناتسان پاژانیول*، جانسون راجسوار، ر. رامپرابهو، س. مانوهاران، مرسی آنجل بالا، چیدامبارام بالاچاندران، کاتاپرومال کومانان، ستوپندیان پراتابان، راجاموهان ساهیتیا صفحات 308-312
    پیشینه

     پرورش اردک یکی از مهمترین راه‌های امرار معاش مردم روستا است. طاعون اردک یکی از بیماری‌هایی است که سبب مرگ و میر سنگین و ضررهای اقتصادی فراوانی می‌شود.

    توصیف بیمار

    رخداد طاعون اردک در یک مزرعه در روستای کاداواکاتی در نزدیکی تنکاسی در منطقه تیرونلولی گزارش شد. یافته‌ها/درمان و نتیجه درمان: دو هزار قطعه پرنده از 4500 قطعه اردک نژاد چارا-چمبالی که اخیرا از چنگاناچری در کرالا خریداری شده بودند، با نرخ مرگ و میر حدود 4/44% تلف شدند. نشانه‌های بالینی شامل بی اشتهایی، پلک‌های نیمه بسته، التهاب ملتحمه، کدورت قرنیه، ترشحات چشمی-بینی‌، مقعد کثیف با اسهال آبکی سبز و سفید، آتاکسی، عدم تعادل و مرگ ناگهانی در گله مشاهده شد. بررسی کالبد گشایی نشان دهنده غشاهای دیفتریک در مری، پر خونی، خونریزی پتشی و نواحی سفید-خاکستری کانونی در سطح کبد، خونریزی اپی کارد، احتقان در نای، ریه و کلیه‌ها، بزرگ شدن طحال با ظاهری لکه دار و التهاب روده بود. در بررسی ریز بینی حضور گنجیدگی‌های ائوزینوفیلیک در هسته و سیتوپلاسم سلول‌های اپی تلیال روده و هپاتوسیت‌ها، دژنراسیون و نکروز انتروسیت‌ها، تورم سلول‌های اپی تلیال کریپت‌ها و حضور گنجیدگی‌های ائوزینوفیلیک درون هسته‌ای و درون سیتوپلاسمی، احتقان و تخلیه سلول‌های لنفوئیدی طحال، وسکولیت، احتقان و خونریزی در نای و شش‌ها، التهاب پیش معده و احتقان در کلیه‌ها مشاهده شد. واکنش زنجیره‌ای پلیمراز (PCR) با تکثیر قطعه ژنی به طول   bp 446 آلودگی با ویروس طاعون اردک را تایید کرد.

    نتیجه‌گیری

    بر اساس یافته‌های فوق، رخداد بیماری در اردک‌های نژاد چارا-چمبالی به عنوان عفونت انتریت ویروسی اردک تشخیص داده شد.

    کلیدواژگان: اردک چارا-چمبالی، طاعون اردک، شناسایی مولکولی، پاتولوژی
|
  • E. Shamloo, H. Hosseini *, Z. Abdi Moghadam, M. Halberg Larsen, A. Haslberger, M. Alebouyeh Pages 241-254

    Listeria monocytogenes, as a foodborne pathogenic bacterium, is considered as major causative agent responsible for serious diseases in both humans and animals. Milk and dairy products are among the main sources of energy supply in the human, therefore contamination of these products with Listeria spp., especially L. monocytogenes, could lead to life threatening infections in a large population of people. Rapid and accurate detection of L. monocytogenes in milk and dairy products, vegetables, meat, poultry, and seafood products is needed to prevent its dissemination through the food chain. Upon contamination of food materials with this pathogen, increase in its antibiotic resistance rate can occur after exposure to preservatives, antibiotics, and stress conditions, which has now become another major public health concern emphasizing the need for special attention on its control along the food chain and management of the disease in the patients. This review provides an overview of researches with respect to the prevalence of Listeria spp., especially L. monocytogenes, in milk and dairy products, methods of their detection and typing, and current status of resistance rates to the antibiotics used for treatment of listeriosis.

    Keywords: Antibiotic resistance, Foodborne diseases, Laboratory diagnosis, Listeria monocytogenes, Prevalence
  • Z. M. Taha *, N. A. Yassin Pages 255-262
    Background

    Diarrheagenic Escherichia coli (DEC) is regarded as a great public health concern all around the world causing diarrhoea which can be transmitted through food chain.

    Aims

    This study aimed to determine the contamination level and exact distribution rate of DEC in food products consumed by human.

    Methods

    Seven hundred and twenty samples of food from animal origin and fishes were analysed by conventional and molecular method for the presence of E. coli and two multiplex polymerase chain reaction (mPCR) for detection of DEC.

    Results

    Two hundred and eighty-three E. coli isolates were detected. The classification of DEC by two multiplex PCR assay yielded 84 DEC pathotypes. Enterotoxigenic E. coli (ETEC) was detected at high rates (75%) followed by shiga-toxigenic E. coli (STEC) and enterohemorrhagic E. coli (EHEC) (each of 9.5%), enteroaggregative E. coli (EAEC) (3.5%) and atypical enteropathogenic E. coli (aEPEC) (about 2.3%). The highest number of DEC (n=26; 21.6%) was observed from beef carcasses in abattoir while the lowest number (n=7; 5.8%) was noticed from burger samples (P<0.01). Enterotoxigenic E. coli was widespread in local raw ground meat and fish surface swabs (P<0.001), EAEC (P<0.01), and EHEC (P<0.001) were only in beef carcasses swabs, STEC was more prevalent in both imported and local raw burger (P<0.01), while the isolates of aEPEC were from imported chicken carcasses (P>0.05).

    Conclusion

    High DEC contamination rate that was observed is attributed to the poor hygienic practices during food processing. Therefore, a superior hygienic application is required.

    Keywords: Diarrheagenic E. coli, Multiplex PCR, public health
  • M. Khodabandehloo, M. Malecky *, H. Aliarabi, A. A. Saki, D. Alipour Pages 263-269
    Background

    Aflatoxins are fungal secondary metabolites negatively affecting ruminant performance; however, little information is available on their impact on rumen fermentation.

    Aims

    This study aimed at determining the effects of different concentrations of aflatoxin B1 (AFB1) from Aspergillus flavus on in vitro gas production and ruminal fermentation parameters using two experiments (Exp.).

    Methods

    In Exp. 1, two concentration ranges (0, 0.5, 1, and 1.5 µg/ml of rumen inoculum as low and 0, 5, and 10 µg/ml as high concentration ranges) were used to evaluate AFB1 effect on gas production kinetics using 96-h incubations. In Exp. 2, only the high concentration range was used to investigate AFB1 effects on ruminal fermentation parameters using 24-h incubations.

    Results

    In the low concentration range, the half-time of asymptotic gas production (T1/2) increased and the fractional rate of gas production (µ) decreased linearly with AFB1 dosage (P<0.05). However, in the high concentration range, the asymptotic gas production (A) and T1/2 decreased; and the lag time (L) and “µ” increased linearly (P<0.001) by increasing the concentrations of AFB1. In Exp. 2, dry matter (DM) and organic matter (OM) disappearance, microbial biomass (MB) and total volatile fatty acids (TVFA) concentrations were depressed, but pH and ammonia-N concentration increased (P<0.01) by increasing the concentrations of AFB1. The pattern of rumen volatile fatty acids (VFAs) was also modified by AFB1, as the propionate proportion increased at the expense of acetate.

    Conclusion

    Aflatoxin B1 had an adverse effect on in vitro ruminal fermentation parameters in high concentration ranges (5 and 10 µg/ml).

    Keywords: aflatoxin B1, in vitro gas production, rumen fermentation parameters, VFA
  • B. Turek *, M. Witkowski, O. Drewnowska Pages 270-276
    Background

    The equine colic, which is caused by the presence of enteroliths that are most often found in the small or large colon, is typical for certain geographical regions (dry and hot climate). A diet rich in alfalfa is one of the highest risk factors. The earliest symptoms include weight loss and repeated episodes of colic pain.

    Aims

    To present the results of operative treatment of 15 horses with enteroliths in Saudi Arabia.

    Methods

    Fifteen purebred Arabian horses in Saudi Arabia, aged between 2 and 18 years, were treated. Decision about the surgery was based on clinical exam, ultrasound and rectal examination. The surgery was done on recumbent position in every case, under general inhalation anesthesia performed with izofluran.

    Results

    Midline laparotomy was performed in all cases. Additional left flank laparotomy was performed in one horse, in which the stone was located in the proximal part of the small colon and parainguinal laparotomy was performed in 1 horse, in which the stone was located distally in the small colon. In each case, pelvic flexure enterotomy was performed in order to empty the large colon. Additionally, four horses underwent ventral colon enterotomy due to the presence of large stones. Small colon enterotomy was performed in 9 horses. In 12 cases treatment outcome was good and in 3 - poor. Chemical analysis of the stones showed similar

    results

    calcium, calcium oxalate, ammonium, phosphates, and magnesium (Mg) were obtained in all these cases but there were quantitative differences accounting for 15 to 30%, 10 to 20%, 10%, 20 to 40%, and 10 to 15%, respectively.

    Conclusion

    The results of surgery are generally good if stones are located in the large colon, but the prognosis is worse if they are located in the small colon, particularly in its proximal part. There is a huge importance of X-ray examination, which allows accurate diagnosis for locating the enteroliths and making a decision about surgery.

    Keywords: enterolithiasis, equine colic, laparotomy
  • M. Li *, J. Zhang, X. Zhang, J. Tang, L. Jiang, X. Yu, H. Zhu Pages 277-282
    Background

    Air in broiler houses is contaminated with considerable amounts of microbial aerosols, which affects the health of humans and birds. Thorough cleaning and disinfecting should be carried out to reduce particulate concentrations and minimize airborne microorganisms.

    Aims

    To evaluate the effects of cleaning and disinfecting measures on bacterial communities in particulate matter less than 2.5 μm (PM2.5) and particulate matter between 2.5 and 10 μm (PM10) inside broiler houses.

    Methods

    A mixed disinfectant (containing aldehydes, alcohol, and quaternary ammonium salt) was sprayed to decontaminate broiler cage houses. 16S rDNA amplicon sequencing was performed in this study to compare the bacterial communities in PM2.5 and PM10 before and after disinfection.

    Results

    A variety of pathogens and opportunistic pathogens such as Staphylococcus, Streptococcus, Corynebacterium, Bordetella, Pseudomonas, and Shewanella were detected, the quantities of which were noticeably reduced but not eradicated after disinfection. In addition, the impacts on several pathogens and opportunistic pathogens in PM2.5 were not significant, which may be due to bacterial resistance to this type of disinfectant or other reasons discussed in the present study.

    Conclusion

    Our results suggest that disinfection measures were effective in decontaminating air and further improving the feeding environment. This finding will help develop a reasonable disinfecting scheme for broiler houses.

    Keywords: bacterial communities, broiler houses, disinfection, particulate matter, 16S rDNA sequencing
  • F. Fani *, M. Aminshahidi, N. Firoozian, N. Rafaatpour Pages 283-288
    Background

    Campylobacter is recognized as a major cause of foodborne gastroenteritis in humans in many countries and may be transferred from animals to humans. The consumption of chicken meat is identified as a major cause of Campylobacter infection in humans.

    Aims

    To find out the contamination rate of chicken meat with Campylobacter, the antimicrobial resistance (AMR) pattern, and the virulence-associated genes of theisolates.

    Methods

    Ninety packed chicken meat from 7 main poultry slaughterhouses in Shiraz were analyzed for Campylobacter spp. isolation through microbiological methods. Specific primers were used for the identification of the Campylobacter isolates on species level by polymerase chain reaction (PCR). Antibiotic resistant profiles were determined using the disc diffusion method based on Clinical and Laboratory Standards Institute (CLSI) standards. All the isolates were screened for 7 virulence-associated genes, namely cdtA, cdtB, cdtC, cadF, pldA, cgtB, and virB11 by PCR.

    Results

    Out of 90 chicken meats, 26 (28.9%) Campylobacter spp. have been isolated. Resistance to ciprofloxacin (CIP), nalidixic acid (NA), and cefixime (CFM) was observed in all the isolates. Resistance to trimethoprim/sulfamethoxazole (SXT), tetracycline (TET), ampicillin (AMP), and chloramphenicol (CHO) was 80.8%, 88.5%, 76.9%, and 30.8%, respectively. Multidrug resistance (MDR) phenotype was observed in 80.8% of the Campylobacter isolates. All the isolates were positive for cdtA, cdtB, cdtC, and cadF genes. pldA and cgtB were detected in 65.4% and 15.4% of the isolates, respectively.

    Conclusion

    In this study, the presence of several virulence genes and an alarming level of MDR in Campylobacter spp. isolates were reported. Particularly, resistance to CIP and TET should be highlighted, since both are key drugs for the treatment of human campylobacteriosis.

    Keywords: Campylobacter, Chickens, Meat, resistance, virulence
  • J. S. Yoon, J. Park, R. Song, D. Yu * Pages 289-292
    Background

    Substance P (SP) is a neuropeptide that functions as a neuromodulator. It is released mainly in the brain stem and in nerve endings.

    Aims

    The present study aimed to provide fundamental data that may be applied to the assessment of pain in dogs by evaluating their serum SP concentrations.

    Methods

    Two groups of dogs were designated as pain groups that included 10 dogs with medial patella luxation (MPL) and 10 dogs with fractures, respectively, and 20 healthy dogs were enrolled as the control group.

    Results

    The SP concentrations in the serum of the pain groups reached 485.5 ± 250.1 pg/ml that was significantly higher than those of the control group, which reached 116.4 ± 38.5 pg/ml. In particular, serum SP concentrations in dogs with fractures (663.3 ± 225.3 pg/ml) were significantly higher compared to those of dogs with MPL (307.8 ± 105.3 pg/ml), indicating that serum SP levels increased when the dogs experienced greater pain.

    Conclusion

    These findings propose the possibility that SP might be a useful biomarker for pain assessment in dogs. The present study may provide fundamental data that can aid in future pain management in dogs.

    Keywords: dog, neurotransmitter, Pain assessment, substance P
  • S. Kaushal, R. K. Sharma, D. V. Singh, S. K. Shukla, S. Kumar, J. Palod, M. K. Singh * Pages 293-298
    Background

    Researchers are challenged with identification of possible feed additives with the ability to increase the efficiency of feed utilization.

    Aims

    The present work aimed at studying growth pattern and carcass traits in broiler fed on dietary enzymes (Enzymex) and probiotic (Yeamark) over a period of six weeks.

    Methods

    A completely randomized design, including 8 treatments, 3 replications and 15 birds in each experimental unit was applied.

    Results

    The results showed that feed intake decreased significantly (P<0.05) which might be due to the birds fulfilling their nutrient requirements by taking less amount of feed with improved digestibility of energy sources and amino acids. The results of present study also demonstrate the beneficial effects on performance and dressed yield in the treated groups in broiler.

    Conclusion

    Enzymes and probiotic are, therefore, suggested to be used as feed additives in broiler rations for higher profitability.

    Keywords: Broiler, Carcass Traits, Enzymes, Performance, Probiotic
  • B. Hassanzadeh, A. Nabipour *, H. Dehghani Pages 299-303
    Background

    Among the birds, chicken was the model used in the majority of studies on germ cells and other birds like quail, turkey and pheasant had some interest but ostrich has been lacking from these researches.

    Aims

    The present study was conducted to confirm the presence of ostrich primordial germ cells (PGCs) in the embryonic blood and to determine the appropriate time for having them in the blood.

    Methods

    Embryos were extracted in embryonic day (E) 6-12, their blood was obtained and the rest of the embryos were processed for histological examinations. Staining by periodic acid-Schiff (PAS) method and immunohistochemistry (IHC) using stage-specific embryonic antigen 1 (SSEA1) and stage-specific embryonic antigen 4 (SSEA4) antibodies (Abs) were used for identification of the PGCs.

    Results

    While the blood circulating ostrich PGCs were SSEA1-negative and SSEA4-positive, in the presumptive gonads PGCs showed negative immunoreactivity for both Abs. Although the ostrich PGCs were PAS-positive in both blood and presumptive gonad, their PAS-positive contents reduced during development from E 10 to E 12.

    Conclusion

    E 9, when the hind limb buds appear, is the best time for detecting PGCs in the ostrich embryonic blood.

    Keywords: Immunohistochemistry, Ostrich embryo, PGC, Presumptive gonad, SSEA
  • M. Priyanka *, K. Mahendran, V. Umapathi, H. J. Dechamma, B. H. M. Patel, G. R. Reddy, A. Sanyal Pages 304-307
    Background

    Foot and mouth disease (FMD), which causes myocarditis, results in 50% sudden death in the suckling calves. Occurrence of arrhythmias associated with FMD induced myocarditis in calves is not reported hitherto. ‏‏‏The present work documents the arrhythmias associated with FMD in calf and their treatment using appropriate antiarrhythmic drugs. Case description: A three-month-old male Holstein Friesian crossbred calf naturally suffering from FMD was selected for the present study. Findings/treatment and outcome: Cardiac auscultation revealed grade 4 systolic murmurs and electrocardiography (ECG) showed sustained polymorphic ventricular premature complexes (PVPCs) with tachycardia on bipolar base apex lead. Apart from standard treatment, lidocaine 2% was administered at dose of 0.6 mg/kg intravenously over 15 min once a day and sinus rhythm was restored by 76 h post-treatment. Review of ECG and haematobiochemical examination revealed normal findings on 7th day of treatment.

    Conclusion

    The study demonstrates the presence of sustained PVPCs with tachycardia due to FMD induced myocarditis and the successful use of lidocaine in restoring the sinus rhythm and recovery of the calf.

    Keywords: Arrhythmia, Flunixin meglumine, FMD, lidocaine, Myocarditis
  • N. Pazhanivel *, J. Rajeswar, R. Ramprabhu, S. Manoharan, M. A. Bala, C. Balachandran, K. Kumanan, S. Prathaban, R. Saahithya Pages 308-312
    Background

    Duck rearing is one of the important livelihoods of rural people. Duck plague is one of the diseases causing heavy mortality resulting in economic losses.

    Case description

    An outbreak of duck plague in a farm in Kadavakathi Village near Tenkasi, Tirunelveli Dt., is reported. Findings/treatment and outcome: Two thousands out of 4500 Chara-Chemballi breed of ducks which were recently purchased from Chenganacherry in Kerala died, with a mortality rate of 44.4%. Clinical signs of inappetence, partial closure of eyelid, conjunctivitis, corneal opacity, oculo-nasal discharge, soiled vent with green white watery diarrhoea, ataxia, incoordination and sudden death were observed. Necropsy examination revealed diphtheritic membrane in the oesophagus, congestion, petechial haemorrhages and multifocal gray white areas on the surface of the liver, epicardial haemorrhages, congested trachea, lung, kidneys, splenomegaly with mottled appearance and enteritis. Microscopical examination revealed presence of eosinophilic intranuclear and intracytoplasmic inclusions in the epithelial cells of the intestine and hepatocytes, degeneration and necrosis of enterocytes, dilated crypt epithelial cells with presence of eosinophilic intranuclear and intracytoplasmic inclusions, congestion and lymphoid cell depletion in the spleen, vasculitis, congestion, and haemorrhages in the trachea and lungs, proventriculitis, and congested kidneys. Polymerase chain reaction (PCR) also confirmed the duck plague viral infection by the amplification of polymerase gene fragment (446 bp).

    Conclusion

    Based on the above findings, the Chara-Chemballi duck disease outbreak was diagnosed as duck viral enteritis infection.

    Keywords: Chara-Chemballi duck, Duck plague, Molecular identification, Pathology