فهرست مطالب

  • پیاپی 37 (پاییز 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/09/01
  • تعداد عناوین: 8
|
  • فضل الله باقرزاده، ایوب هاشمی*، حسن باغنده صفحات 247-262
    هدف از مطالعه حاضر، تعیین تاثیر دو شیوه تمرین هوازی بر تعادل ایستا و پویای زنان سالمند است. برای دستیابی به این هدف 36 زن سالمند 75-60 سال به صورت تصادفی در سه گروه قرار گرفتند: 1. گروه تمرین پیاده روی یا دویدن (12 نفر)، 2. گروه تمرین در آب (12 نفر)، 3. گروه کنترل (12 نفر). سپس دو گروه 1و2 به مدت 8 هفته و هفته ای سه جلسه در برنامه تمرینی پیاده روی (دویدن نرم) و تمرین در آب شرکت کردند. گروه کنترل در طول اجرای طرح، به فعالیت های روزمره خود می پرداختند و در فعالیت ورزشی خاصی شرکت نمی کردند. برای اندازه گیری تعادل ایستا و پویا از آزمون های شارپند رومبرگ و چوب موازنه استفاده شد. برای بررسی فرضیه های پژوهش و همچنین تعیین تفاوت بین گروه ها، از آزمون تحلیل کوواریانس (SPSS21) بهره گرفته شد. نتایج آزمون های آماری تفاوت معناداری را در نمرات پس آزمون مابین گروه های آزمایش و کنترل نشان داد (05/0P˂). همچنین نتایج نشان داد که گروه اول (پیاده روی و دویدن) در تعادل ایستا و پویا امتیازهای بیشتری نسبت به گروه دوم (تمرین در آب) کسب کرده است. از نتایج به دست آمده چنین برداشت می شود که هردو برنامه تمرینی به ویژه تمرین پیاده روی و دویدن نرم به منظور کاهش مشکلات این گروه از افراد مناسب است و مراکز مربوطه می توانند از آن به عنوان برنامه تمرینی استفاده کنند.
    کلیدواژگان: تعادل ایستا، تعادل پویا، تمرین هوازی، زنان، سالمند
  • لیلا قندهاری علویجه، شهزاد طهماسبی بروجنی*، مهدی شهبازی صفحات 263-279
    به لحاظ نظری، نمایش مهارت، رفتار را از طریق فرایندهایی همچون تقلید و تکرار حرکت تغییر می دهد. برای اینکه یادگیری اتفاق بیفتد، به فرایندی به نام آموزش نیاز است و آموزش می تواند توسط مربی از طریق دستورالعمل های کلامی یا غیرکلامی برای یادگیرنده به وقوع بپیوندد. یکی از انواع آموزش غیرکلامی نمایش الگوست که در این روش فرد از طریق مشاهده یاد می گیرد. در این سبک آموزش، هدف استفاده از نمایش الگو به عنوان وسیله ای برای انتقال اطلاعات است. بنابراین، هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر سه روش تمرین تقلیدی فوری، دوره ای و ترکیبی بر عملکرد فرم جونوکاتا بود. ازاین رو 45 دختر 12-9 ساله شهر تهران به صورت داوطلبانه در پژوهش حاضر شرکت داشتند و برحسب نوع مداخله موردنظر به سه گروه 15 نفره تقسیم شدند. گروه تمرین تقلیدی فوری، دوره ای و ترکیبی هر یک دارای برنامه تمرینی تقلیدی ویژه با تکرارهای معینی بودند که به منظور کمی کردن داده ها از مقیاس ده ارزشی کاتا استفاده شد. با برآورده شدن فرض توزیع داده ها و همگنی واریانس ها، نتیجه تحلیل واریانس با اندازه های تکراری نشان داد هر سه روش تمرین مشاهده ای به بهبود عملکرد کمک کرده اند و در آزمون یادداری و انتقال نیز این پیشرفت پایدار ماند (05/0P ≤). همچنین نتایج تحلیل واریانس چندمتغیره، برتری گروه تمرین تقلیدی فوری نسبت به دوره ای (0005/0P=) و ترکیبی (0005/0P =) را نشان داد. همچنین گروه تقلیدی ترکیبی در مقایسه با گروه تقلیدی دوره ای امتیازات بهتری را کسب کردند (0005/0P=) و این تفاوت در آزمون یادداری و انتقال نیز پایدار بود.
    کلیدواژگان: الگوی ماهر، تمرین تقلیدی، عملکرد، کاتای کاراته، یادگیری مشاهده ای
  • حامد فهیمی، الهه عرب عامری*، رسول حمایت طلب صفحات 281-293
    هدف مطالعه حاضر مقایسه چشم ساکن کودکان با تبحر حرکتی بالا و پایین بود. در این مطالعه علی مقایسه ای، 40 کودک 7 تا 14 ساه شهر اصفهان به صورت نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. شرکت کنندگان در مطالعه حاضر تکلیف پرتاب کردن و دریافت کردن را 10 مرتبه انجام دادند. هنگام اجرای تکلیف موردنظر، داده های چشم ساکن به وسیله دستگاه ردیابی چشم مدل ارگونیر (Ergoneers) ثبت و توسط نرم افزار Dikablis 3.1، تحلیل شد. پس از بررسی نرمال بودن داده ها، داده ها به روش آماری تی مستقل و ضریب همبستگی پیرسون در سطح معنا داری 05/0تحلیل شد. نتایج آزمون تی مستقل نشان داد که کودکان با تبحر حرکتی بالا در شروع چشم ساکن (0001/0 P=)، پایان چشم ساکن (023/0 P=)، دوره چشم ساکن (0001/0 P=) و عملکرد گرفتن (0001/0 P=) در مقایسه با کودکان با تبحر حرکتی پایین بهتر عمل کردند. همچنین نتایج نشان داد که در هر دو گروه کودکان با تبحر حرکتی بالا و پایین، بین عملکرد گرفتن با شروع چشم ساکن ارتباط منفی معنادار و با پایان چشم ساکن و دوره چشم ساکن ارتباط مثبت معنا داری وجود دارد. به طور کلی نتایج تحقیق حاضر نشان داد که متغیر چشم ساکن از متغیرهای موثر و مرتبط با عملکرد حرکتی و همچنین متناسب با سطح خبرگی است.
    کلیدواژگان: تفاوت های سنی، حرکات چشم، عملکرد گرفتن، کودکان، مهارت حرکتی
  • علی حسین ناصری*، عباس بهرام، حمید صالحی، افخم دانشور صفحات 295-310
    هدف پژوهش حاضر تعیین آثار تمرین کم خطا بر یادگیری یک مهارت هدف گیری در نوجوانان کم توان ذهنی بود. 40 نوجوان کم توان ذهنی با توجه به ضریب هوش و ظرفیت حافظه کاری در چهار گروه تمرینی جایگزین شدند. تکلیف پاس توپ مینی بسکتبال به هدفی با دایره های هم مرکز بود. شیوه تمرین گروه ها متفاوت از همدیگر بود. آزمودنی ها 200 کوشش تمرینی را در مرحله اکتساب در پنج بلوک تمرینی اجرا کردند. آزمون های تکلیف منفرد و تکلیف دوگانه به صورت فوری، تاخیری 24 ساعته و تاخیری یک هفته ای اجرا شدند. تکلیف ثانویه شامل شمارش اعداد زوج روبه جلو بود. نتایج نشان داد گروه های که کمترین خطا و کمترین درگیری حافظه کاری در طول تمرین داشتند، هم در مرحله اکتساب و هم در آزمون تکلیف منفرد و هم در آزمون تکلیف دوگانه نسبت به گروه های دیگر بهتر عمل کردند. این تحقیق با برآوردهای نظریه حلقه بسته آدامز، نظریه بازگماری و با برآوردهای ساختار نقطه چالش در خصوص وجود خطا در مرحله اکتساب همخوانی دارد؛ اما این یافته ها با برآوردهای نظریه طرحواره مغایرت دارد. همچنین این یافته ها، شواهدی را برای تایید ادعای ساختار نقطه چالش و نظریه بازگماری در خصوص افراد خاص (کم توان ذهنی) ارائه می دهد.
    کلیدواژگان: بهره هوشی، پروتکل کم خطا، حافظه کاری، یادگیری حرکتی ضمنی
  • مهدیه قره لر، معصومه شجاعی*، حسن محمدزاده صفحات 311-320
    شرایط روانی بر کانون توجه اثر داشته و نقش تعدیل کننده ای در تاثیرات آن بر اجرا و یادگیری حرکتی دارد. بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر تمرین تحت فشار روانی و کانونی کردن توجه با دستورالعمل آموزشی بر یادگیری ضربه بیلیارد انجام گرفت. شرکت کننده ها 48 دانشجوی دختر داوطلب (23-19 سال) بودند که به صورت تصادفی انتخاب شدند و در چهار گروه آزمایشی (توجه درونی و فشار کم و زیاد، توجه بیرونی و فشار کم و زیاد) جایگزین شده و بعد از پیش آزمون به مدت 8 جلسه به تمرین پرداختند. آزمون اکتساب در آخرین جلسه تمرین و آزمون های یادداری با تاخیر 2 و 10 روز بعد از آخرین جلسه تمرین انجام گرفت. دقت ضربات براساس فاصله برخورد توپ از گودال امتیازگذاری شد. نتایج آزمون یو من - ویتنی برتری توجه درونی در آزمون اکتساب و یادداری با تاخیر 10 روز و برتری تمرین تحت فشار کم در آزمون یادداری با تاخیر 10 روز (05/0P<) و نتایج آزمون کروسکال - والیس و مقایسه های زوجی برتری اکتساب توجه درونی در فشار زیاد نسبت به توجه بیرونی در فشار زیاد و برتری یادداری تاخیری توجه درونی در فشار کم نسبت به توجه بیرونی در فشار زیاد را نشان داد (05/0P<). به نظر می رسد با توجه به نوع مهارت از نظر عدم تغییر شرایط محیطی و نیاز به دقت و توجه زیاد به خصوص در مراحل اولیه یادگیری، تمرین افراد مبتدی در شرایط فشار روانی کم و جهت دهی درونی توجه به یادداری تاخیری بیشتری منتج می شود.
    کلیدواژگان: انسداد، استرس، انگیختگی، کانون توجه
  • سعید نظری کاکاوندی، علیرضا صابری کاخکی*، حمیدرضا طاهری تربتی، حسن رهبان فرد صفحات 321-342
    هدف از مطالعه حاضر بررسی نقش تمرین کم خطا، پرخطا و تصادفی بر اکتساب و یادگیری زمان بندی نسبی یک تکلیف حرکتی بود. بدین منظور 51 دانشجوی پسر (4 ± 22) دانشگاه بوعلی سینا همدان انتخاب شدند و به صورت تصادفی در چهار گروه (کنترل، کم خطا، پرخطا و تصادفی) قرار گرفتند. این پژوهش در پنج مرحله شامل پیش آزمون، اکتساب، یادداری/انتقال 10 دقیقه و یادداری/انتقال 24 ساعته انجام گرفت. در مرحله اکتساب، تکلیف زمان بندی با سه درجه دشواری متفاوت (ساده، متوسط و دشوار) در سه جلسه 45 کوششی با دریافت بازخورد توسط گروه های آزمایشی، تمرین شد. به منظور تحلیل داده ها از تحلیل واریانس مرکب (دوعاملی) با اندازه های تکراری بر روی هر کدام از متغیرها در مراحل اکتساب و یادداری استفاده شد. همچنین از آزمون تحلیل واریانس یکراهه (آنوا) در سایر مراحل استفاده شد. نتایج در عامل زمان بندی نسبی نشان داد که در پیش آزمون تفاوت معناداری بین گروه ها وجود ندارد (5 0/0<P)، و در آزمون های یادداری و انتقال، گروه کم خطا عملکرد بهتری نسبت به سه گروه پرخطا، تصادفی و کنترل داشت (5 0/0≥P). در آزمون انتقال تکلیف ثانویه (24 ساعته) گروه کم خطا عملکرد بهتری نسبت به گروه تصادفی و پرخطا داشت (5 0/0≥P). این نتایج نشان می دهد که تمرین در شرایط کم خطا به یادگیری بهتر تکلیف و تعمیم آن به شرایط جدید منجر می شود که مطابق با نظریه های یادگیری ضمنی و بازپردازش آگاهانه است.
    کلیدواژگان: تمرین کم و پرخطا، تمرین تصادفی، زمان بندی نسبی، یادگیری ضمنی و آشکار
  • محمدرضا دوستان*، لیلا فرزاد، اسماعیل صائمی، ملیحه نیکنام صفحات 343-360
    هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر دست برتری و دشواری تکلیف بر پهنای موثر هدف و دقت زمانی تکلیف مبادله سرعت- دقت فیتز بود. پژوهش حاضر از نوع پژوهش های نیمه تجربی بود. ابزار مورد استفاده شامل پرسشنامه دست برتری ادینبورگ، قلم نوری، دستگاه سنجش مبادله سرعت- دقت، لپ تاپ، کرنومتر و مترونوم بود. جامعه آماری پژوهش را دانش آموزان 14 و 15 ساله و نمونه را 20 نفر تشکیل دادند (20=n) که به روش نمونه گیری در دسترس در پژوهش شرکت کردند. آزمودنی ها به دو گروه 10 نفره راست دست و چپ دست تقسیم شدند. هر آزمودنی چهار کوشش 30 ثانیه ای تکلیف ضربه زنی دوطرفه به اهداف موردنظر را هماهنگ با صدای مترونوم انجام می داد. کوشش ها شامل دو تکلیف آسان و دشوار بود که آزمودنی هر تکلیف را با دست برتر و غیربرتر، هماهنگ با صدای مترونوم که با ضرباهنگ 300 هزارم ثانیه تنظیم شده بود، انجام داد. برای تحلیل آماری داده ها از تحلیل واریانس با اندازه گیری های تکراری در سطح معنا داری 05/0 استفاده شد. نتایج نشان داد که دست برتری و دشواری تکلیف بر پهنای موثر هدف تاثیر معناداری ندارد (973/0p= و 611/0p=). همچنین دست برتری بر میانگین وقفه زمانی نیز تاثیر نداشت (135/0p= و 785/0p=)، ولی در اندام غیربرتر میانگین وقفه زمانی برای تکلیف دشوار بیش از تکلیف آسان بود (001/0p=). به نظر می رسد شرکت کنندگان در تکالیف دشوار با کاهش سرعت حرکت سعی می کنند میزان خطای فضایی را ثابت نگه دارند و سرعت را فدای دقت فضایی می کنند. همچنین خطای زمانی (میانگین وقفه) بیشتر تحت تاثیر دشواری تکلیف است تا دست برتری.
    کلیدواژگان: پهنای هدف، دست برتری، دشواری تکلیف، قانون فیتز
  • معصومه علی اصغری تویه*، مژگان معمارمقدم، میترا محمدی صفحات 361-378
    یکی از موضوعات مورد علاقه پژوهشگران رفتار حرکتی، بررسی تاثیرات متفاوت راهبردهای توجهی بر رفتار حرکتی و فعالیت مغزی است. هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش دستورالعمل های توجهی بر تغییرات موج آلفا و تتا و دقت پرتاب دارت است. بدین منظور 20 دانشجوی پسر مبتدی در دارت (22-19 ساله) به طور داوطلبانه انتخاب شدند. پژوهش از نوع کاربردی است. ابتدا شرکت کنندگان 10 کوشش پرتاب دارت را در حالت پایه (بدون دستورالعمل توجهی) انجام دادند. سپس به صورت کانتربالانس در مجموع 20 کوشش تمرینی پرتاب دارت را در دو شرایط راهبردهای توجهی بیرونی و درونی اجرا کردند. در تمامی کوشش ها با استفاده از دستگاه بیوفیدبک موج آلفا و تتای مغزی آزمودنی ها ثبت شد و برای اندازه گیری دقت از فرمول خطای شعاعی استفاده شد. داده ها به وسیله آزمون تحلیل واریانس درون گروهی با اندازه گیری تکراری و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معناداری 05/0 انجام گرفت. نتایج نشان داد که راهبرد توجه بیرونی در مقایسه با راهبرد توجه درونی سبب افزایش دقت پرتاب دارت (0001/0P=، افزایش طول موج آلفا (01/0P=) و کاهش موج تتا (01/0P=) می شود. این یافته ها، ضرورت استفاده از دستورالعمل های توجهی به خصوص توجه بیرونی را در تکلیف مهارت هدف گیری در سطح مبتدی نشان داد؛ بنابراین پیشنهاد می شود که مربیان از راهبرد توجه بیرونی برای بهبود دقت و اطلاعات مغزی در افراد مبتدی استفاده کنند
    کلیدواژگان: توجه بیرونی، توجه درونی، دقت پرتاب، موج آلفا، موج تتا
|
  • Fazlollah Bagherzadeh, Ayoub Hashemi *, Hassan Baghandeh Pages 247-262
    The aim of the current study was to determine the effect of two types of aerobic exercises on static and dynamic balance of the elderly women. 36 elderly women (60 to 75 years old) were randomly assigned to three groups: 1) walking or jogging (n=12) 2) exercise in water (n=12) 3) control (n=12). Groups 1 and 2 participated in walking (jogging) and exercise in water program for 8 weeks, 3 session per week. The control group had their own daily activities and did not participate in any special kind of sports during this program. Sharpened Romberg and stick balance tests were used to measure the dynamic and static balance. Analysis covariance test (SPSS21) was used to check research hypotheses and to determine the difference among the groups. The results showed significant differences in posttest scores between experimental and control groups (P˂0.05). The results also showed that the group 1 (walking and jogging) gained more scores in dynamic and static balance than the group 2 (exercise in water). It seems that both types of the aerobic exercises especially walking and jogging are appropriate for decreasing the difficulties of this group and can be used as an exercise program in training centers.
    Keywords: aerobic exercise, Dynamic balance, Elderly, static balance, Women
  • Leila Ghandehari Alavijeh, Shahzad Tahmasebi Boroujeni *, Mehdi Shahbazi Pages 263-279
    Theoretically, skill presentation will change behavior through processes such as imitation and motor repetition. If we want learning to happen, we need a process called training. Training can be delivered by the instructor through verbal and non–verbal instructions to the learner. One type of non–verbal instruction is pattern representation in which learner can learn through observation. The purpose of this model is to use the pattern representation as a means of transmitting information. Thus, the aim of this study was to evaluate the effect of three training
    methods
    immediate, interspersed and combined imitation on Juno kata form performance. Therefore, 45 girls (9-12 years old) in Tehran city voluntarily participated in this study and were divided into three groups (each group 15 subjects) based on the type of intervention. Groups of immediate, interspersed and combined imitation had special imitation training programs with specific repetitions. In order to quantify data, 10-point Kata scale was used. As the data distribution and variance homogeneity were obtained, the result of analysis of variance with repeated measures showed that all three observational methods helped to improve the performance and this progress remained stable in the retention and transfer tests (P≤0.05). Also, the results of multivariate analysis of variance showed the priority of immediate imitation group on interspersed (P=0.0005) and combined (P=0.0005) imitation groups. The combined imitation group gained better scores than interspersed group (P=0.0005) and this differences was stable in retention and transfer tests.
    Keywords: Imitation training, Karate kata, observational learning, Performance, skilled pattern
  • Hamed Fahimi, Elahe Arabameri *, Rasool Hemayat ‌Talab Pages 281-293
    The aim of this study was to compare quiet eye in children with high and low motor proficiency. In this causal-comparative study, 40 children (7 to 14 years old) in Isfahan city were selected by multiple cluster sampling method. Participants performed throwing and catching task in 10 trials. The data of quiet eyes were recorded by an eye tracking device (Ergoneers) and analyzed by Dikablis 3.1 software when performing the desired task.  After the evaluation of data normality, the data were analyzed by independent t test and Pearson correlation coefficient at the significance level of 0.05. Independent t test results showed that children with high motor proficiency were better in the onset of QE (P=0.0001), offset of QE (P=0.023), QE duration (P=0.0001) and catching performance (P=0.0001) than children with lower motor proficiency. Also, the results showed a significant negative relationship between the catching performance and the onset of QE and a significant positive relationship between the catching performance and the offset of QE and QE duration in both groups of children with high and low motor proficiency. The results of the study generally revealed that the QE is considered as an effective variables associated with motor performance and appropriate to expertise level.
    Keywords: Age Differences, Catching performance, Children, Eye movements, motor skill
  • Alihossein Naseri *, Abbas Bahram, Hamid Salehi, Afkham Daneshvar Pages 295-310
    The aim of this study was to determine the effects of errorless practice on learning an aiming skill in mentally retarded adolescents. 40 mentally retarded adolescents were assigned to four practice groups based on intelligence quotient and working memory capacity. The task was to throw basketball mini balls into a target with concentric circles. The practice of groups was different from each other. The subjects performed 200 practice attempts in 5 practice blocks in the acquisition stage. Single task and dual task tests were implemented immediately, with 24-hour latency and one-week latency. The secondary task involved counting even numbers forward. The results showed that the groups with the least error and the least involvement in work memory during the practice outperformed other groups in acquisition stage, the single task test and dual task test. The findings of this study were consistent with the Adam's closed loop theory, the reinvestment theory, and the estimates of the challenge point framework regarding errors in the acquisition stage, but they were contradictory with the estimates of the schema theory. These findings also provided evidence to support the claim of the challenge point framework and the reinvestment theory about special individuals (mentally retarded).
    Keywords: Errorless protocol, implicit motor learning, Intelligence Quotient, working memory
  • Mahdiyeh Gharelar, Masumeh Shojaei *, Hasan Mohammadzadeh Pages 311-320
    Psychological states affect focus of attention and play a mediating role in its effect on motor performance and learning. The present study investigated the effect of practice under psychological pressure and attention focusing with instruction on learning billiard shot. Participants were 48 female volunteer students (19-23 years old) who were randomly selected and assigned to 4 experimental groups (internal focus under high and low pressure, external focus under high and low pressure). The groups practiced for 8 sessions after the pretest. Acquisition test was performed in the last session of practice, and the retention test was conducted with 2 and 10 days of delay after the last practice session. The accuracy of the shots was scored according to the distance of the ball from the pit. The results of U Mann-Whitney test showed priority of internal attention in the acquisition and 10-day delay retention tests and priority of practice under low pressure in 10-day delay retention test (P<0.05). The results of Kruskal–Wallis test and pairwise comparisons indicated priority of the acquisition of internal attention under high pressure on external attention under high pressure and the priority of delayed retention of internal attention under low pressure on external attention under high pressure (P<0.05). It seems that given the nature of skill in terms of unchanged environmental conditions and high accuracy and attention requirements especially in the early stages of learning, practice under low psychological pressure conditions and internal focusing will result in more delayed retention for novice people
    Keywords: Arousal, Choking, focus of attention, Stress
  • Saeed Nazari Kakavandi, Alireza Saberi Kakhki *, Hamidreza Taheri Torbati, Hassan Rohbanfard Pages 321-342
    The aim of this study was to investigate the role of the errorless, errorful and random practice schedules on the acquisition and learning of relative timing in a motor task. 51 male students (age: 22±4 years old) were selected and randomly assigned to four groups (control, errorful, errorless, and random). This study was carried out in five phases: pretest (PRT), acquisition (ACQ), 10-min retention and transfer and 24-hour retention and transfer. In the acquisition phase, a timing task with three different difficulty levels (simple, moderate, and difficult) was practiced in three sessions of 45 trials with feedback by experimental groups. In order to analyze the data, a mixed-design analysis of variance model with repeated measures on each variable was used in the acquisition and retention phases. The one-way analysis of variance (ANOVA) was used in the other phases. The findings of relative timing showed no significant differences among the groups in the pretest (P˃0.05). Additionally, in retention and transfer tests, errorless group had better performance than errorful, random and control groups (P≤0.05). Errorless group performed better than the random and errorful groups in 24-hour transfer test of the secondary task (P≤0.05). These results showed that practice in errorless conditions leads to a better learning of the task and its generalization to new conditions that are consistent with the implicit learning and reinvestment theories
    Keywords: Errorless, errorful practice, implicit, explicit learning, random practice, relative timing
  • Mohammadreza Doustan *, Leila Farzad, Esmaeel Saemi, Maliheh Niknam Pages 343-360
    The aim of this study was to investigate the effect of handedness and task difficulty on effective target width and temporal accuracy of the Fitts’ speed-accuracy tradeoff task. The present study was semi-experimental and the tools used included Edinburgh handedness questionnaire, light pen, speed-accuracy measurement device, laptop, chronometer, and metronome. The statistical population consisted of students aged between 14 and 15. The sample included 20 students who participated in this study by convenience sampling method. They were divided into two groups: left-hand and right-hand (each group 10 subjects). Each participant performed 4 trials (each trial 30 seconds) of dual target tapping task in rhythm with the metronome sound. The trials consisted of two easy and difficult tasks and each subject performed each task with dominant and not-dominant hands in rhythm with the metronome sound set up at 300 milliseconds. For statistical analysis of data, variance analysis with repeated measures was used at the significance level of 0.05. The results showed that in dominant hand, the handedness and difficulty of the task had no significant effect on the effective width of the target (P=0.973, P=0.611). Also, the handedness did not affect the average time lag (P=0.135, P=0.785), but in non-dominant hand, the average time lag was more for the difficult task than the simple task (P=0.001). In difficult tasks, participants seem to be trying to keep the spatial error rate constant by reducing the speed of the movement and to sacrifice speed for the spatial accuracy. Also, the time error (mean lag) is more influenced by the difficulty of the task than the handedness.
    Keywords: Fitts’ law, handedness, target width, task difficulty
  • Massoumeh Ali Asghari Toyeh *, Mozhgan Memarmoghaddam, Mitra Mohammadi Pages 361-378
    One of the topics of interest to motor behavior researchers is to examine the different effects of attention strategies on motor behavior and brain activity.The aim of this study was to investigate the role of attention instructions on alpha and theta wave variations and the accuracy of dart throwing. 20 male students novice in dart (age range 19-22 years old) were voluntarily selected. This study was application. Firstly, the participants performed 10 attempts of dart throwing in the baseline (no attention instructions). Then, as a counterbalance, 20 practice attempts were performed in both the external and internal attention strategies. In all attempts, the alpha and theta brain waves of the subjects were recorded using biofeedback device and the radial error formula was used to measure accuracy. The data were analyzed by in-group variance analysis with repeated measures and Bonferroni post hoc test at a significance level of 0.05. The results showed that the external attention strategy increased the accuracy of the dart throwing (P=0.0001), increased alpha wavelength (P=0.01) and reduced theta wave (P=0.01) in comparison with the internal attention strategy. These findings showed the need to use attention instructions particularly external attention in targeting skill task at a beginner level; therefore, it is suggested that coaches should use external attention strategy to improve the accuracy and intelligence of the brain in beginners.
    Keywords: Alpha wave, external attention, internal attention, Theta wave, Throw accuracy