فهرست مطالب

پزشکی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تبریز - سال چهل و یکم شماره 6 (پیاپی 144، بهمن و اسفند 1398)
  • سال چهل و یکم شماره 6 (پیاپی 144، بهمن و اسفند 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/10/28
  • تعداد عناوین: 13
|
  • حسین اکبری اقدم، محمد حسین بنکدار* صفحات 7-14
    زمینه

    دررفتگی مفصل آکرومیوکلاویکولار یکی از شایع‌ترین آسیب‌های مفصلی می‌باشد که با وجود روش‌های گوناگون ترمیم در موارد دررفتگی گرید 3 تا 6، همچنان تناقضات بسیاری در خصوص کارایی این روش‌ها در مطالعات گذشته وجود دارد. از این‌رو در این مطالعه بر آن شدیم تا به ارزیابی میزان بهبودی و عملکرد بیماران پس از فیکسیشن مفصل آکرومیوکلاویکولار گرید 3-6 توسط دو روش جراحی با ابزار پین و ابزار پیچ بپردازیم.

    روش‌کار

    در این مطالعه مقطعی34 نفر از بیماران دچار دررفتگی مفصل آکرومیوکلاویکولار گرید 3 تا 6 که تحت درمان با ابزار پین (گروه 1) یا پیچ (گروه 2) بوده‌اند که در قالب دو گروه 17 نفره وارد مطالعه شدند. میزان رضایت از جراحی، خواب کافی، درد و بازیابی عملکرد با استفاده از پرسش‌نامه Shoulder score مورد ارزیابی قرار گرفت.

    یافته‌ها

    میزان کلی رضایت بیماران در گروه اول 2/88 درصد و در گروه دوم 4/82 درصد بود. هم‌چنین تفاوت معنی‌داری بین دو گروه از نظر دامنه حرکت در حرکات مختلف مفصل مشاهده نشد . نمره پرسش‌نامه shoulder score در گروه اول 23/11 و در گروه دوم 70/11 بود که تفاوت معنی‌داری را نشان نداد .

    نتیجه‌گیری

    درمان جراحی با استفاده از ابزار پین و ابزار پیچ در موارد دررفتگی مفصل آکرمیوکلاویکولار گرید 3-6 می‌توانند نتایج درمانی و عملکردی یکسانی بدست دهند. با این وجود مطالعات بیشتری به منظور تایید کارایی این دو ابزار در موارد مختلف در رفتگی مفصل اکرمیوکلاویکولار نیاز می‌باشد.

    کلیدواژگان: مفصل آکرومیوکلاویکولار، پیچ، پین، در رفتگی
  • مهدیه بهروز سرند، چنگیز احمدی زاده* صفحات 15-24
    زمینه

    پروبیوتیک‌ها باکتری‌های فلور نرمال هستند. تاکنون مکانیسم‌های مختلفی مثل تحریک سیستم ایمنی، تعدیل ترکیب جمعیت فلور نرمال دستگاه گوارشی، ادراری و تناسلی و جلوگیری از فعالیت آنزیم‌های سرطان‌زای مدفوعی برای اثرات پروبیوتیک‌ها شناسایی شده است. با توجه به تراکم بالای فلورنرمال در روده و ماهیت اکثرا تک‌گیر سرطان‌های کولورکتال، این سرطان‌ها جزو کاندیدهای اصلی درمان با پروبیوتیک‌ها محسوب می‌شوند. در این مطالعه میزان بیان ژن‌های NF-KB و MAPK در کشت همجوار باکتری Streptococcus thermophilus با سلول‌های سرطانی کولون HT29 مورد بررسی قرار گرفت.

    روش‌کار

    از کشت باکتری‌ها، مایع رویی و عصاره باکتریایی تهیه شده و سلول‌ها توسط این مواد تیمار شدند. در ادامه اثرات سمیت سلولی عصاره سلول باکتری روی رده سلولی HT29 در مدت زمان 24 ساعت با استفاده از روش MTT بررسی شد. همچنین میزان بیان ژن‌های NF-kB و MAPK در رده سلولی HT29 با استفاده از روش Real Time PCR مورد بررسی قرار گرفت و تجزیه داده‌ها از آزمون آماری تجزیه واریانس یک‌طرفه استفاده شد.

    یافته‌ها

    نتیجه آزمایش MTT نشان داده شده است که غلظت 05/0 =OD بیشترین کشندگی در 4 ساعت را دارد. باکتری‌ استرپتوکوکوس ترموفیلوس میزان بیان ژن‌های NF-kB را به‌ شدت کاهش و بیان MAPK را افزایش می‌دهد و باعث آپوپتوز در سلول‌های سرطانی می‌گردد.

    نتیجه‌گیری

    نتیجه‌گیری که از این تحقیق بدست آمد نشان داد که از باکتری‌های استرپتوکوکوس ترموفیلوس می‌توان جهت ایجاد یک راهکار نوین درمانی با تاثیر بالا، عوارض جانبی پایین، بی‌خطر از نظر بیولوژیکی و هزینه کمتر استفاده کرد.

    کلیدواژگان: NF، KB، MAPK، استرپتوکوکوس ترموفیلوس، کشت همجوار، سرطان
  • روناک تابعی، فریبا فلاحی*، داریوش شیخ الاسلامی وطنی صفحات 25-32
    زمینه

    پژوهش حاضر به منظور بررسی تاثیر ارائه فعالیت مقاومتی شش هفته‌ای بر آدیپونکتین سرم و شاخص مقاومت به انسولین در دختران دارای اضافه وزن انجام گرفت.

    روش کار

    31 دختر دارای اضافه وزن با میانگین سنی 35/2± 35/22 سال و با 47/2±74/27 BMI= کیلوگرم بر متر‌مربع انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه: تجربی یک (10N=)، تجربی دو (11N=)، گروه کنترل (10N=) قرار گرفتند. گروه تجربی یک، تمرینات را از گروه عضلات بزرگ به کوچک و گروه تجربی دو، تمرینات را از عضلات کوچک به بزرگ اجرا نمودند. برنامه تمرینی سه بار در هفته و هر جلسه شامل سه ست با 12 تکرار و شدت 60-50% یک تکرار بیشینه اجرا شد. زمان استراحت بین ایستگاه‌ها، سه دقیقه و زمان استراحت بین هر ست دو دقیقه بود. گروه کنترل در طی این شش هفته فعالیت نداشتند. خون‌گیری در دو مرحله 24 ساعت قبل از شروع پروتکل و مجددا 20 ساعت بعد از اتمام دوره، با شرایط کاملا مشابه و به دنبال 12 تا 14 ساعت ناشتایی انجام گرفت.

    یافته ها

    با استفاده از آزمون آنوای تکراری، نتایج نشان داد که آدیپونکتین در هیچ یک از گروه‌های تجربی تغییر معناداری نداشت (99/0P=). شاخص مقاومت به انسولین در دو گروه تجربی کاهش معنی‌داری یافت و نوع ارائه تمرین مقاومتی تاثیری بر این شاخص نداشت (15/0 P=).

    نتیجه گیری

    در کل نتایج نشان داد که برنامه‌های تمرینی مقاومتی و تغییر ارائه‌های آن تاثیری بر آدیپونکتین و شاخص مقاومت به انسولین ندارد.

    کلیدواژگان: آدیپونکتین، مقاومت به انسولین، ترتیب ارائه تمرین، اضافه وزن
  • بختیار ترتیبیان، حسام شریفی، بهمن ابراهیمی ترکمانی صفحات 33-41
    زمینه

    بافت چربی از طریق تولید و ترشح آدیپوکین‌هایی هم‌چون لپتین نقش مهمی در اختلال عملکرد ریوی دارد. بدین منظور هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر 12 هفته فعالیت ورزشی با شدت متوسط بر غلظت‌های لپتین، نیم‌رخ لیپیدی و کارکرد ریوی در مردان چاق غیرفعال بود.

    روش کار

    این تحقیق از نوع تحقیقات نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون بود. 22 مرد چاق غیرفعال (18تا30سال) به صورت داوطلبانه در تحقیق حاضر شرکت کردند و سپس به صورت تصادفی به دو گروه کنترل (11نفر) و تمرین (11نفر) تقسیم شدند. آزمودنی‌های گروه تمرین 12 هفته فعالیت ورزشی با شدت متوسط را انجام دادند. نمونه‌های خونی در شرایط پایه و پس از 12 هفته تمرینات هوازی از ورید بازویی جمع‌آوری گردید. سطوح سرمی لپتین و نیم‌رخ لیپیدی و عملکرد ریوی قبل و بعد از برنامه تمرینی اندازه‌گیری شد. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش‌های آماری تی جفت شده، تی مستقل، ضریب همبستگی در سطح معنی‌داری 05/0 >p استفاده شد.

    یافته‌ها

    نتایج تحقیق حاضر نشان داد پس از 12 هفته فعالیت ورزشی با شدت متوسط میانگین غلظت‌های تری‌گلیسیرید (001/0 =p)، کلسترول (001/0 =p)،‌ لپتین (001/0 =p)، (001/0 =p) LDL و (01/0 =p) VLDL در مقایسه با شرایط پایه کاهش و (001/0 =p)HDL افزایش معنی‌داری یافت. هم‌چنین از شاخص‌های عملکرد ریوی (022/0 =p)FVC و (02/0 =p)MVV افزایش معنی‌داری نشان دادند.

    نتیجه‌گیری

    نتایج تحقیق حاضر نشان داد 12 هفته فعالیت ورزشی با شدت متوسط (MI)، تغییرات برجسته‌ای در نیم‌رخ لیپیدی و شاخص‌های بیوشیمیایی چاقی و عملکرد ریوی در مردان چاق غیرفعال بوجود می‌آورد.

    کلیدواژگان: لپتین، نیم رخ چربی، فعالیت بدنی، عملکرد ریوی، چاقی
  • غلامرضا خلیلی، زهرا رضا پوران قهفرخی*، سید تقی هاشمی صفحات 42-49
    زمینه

    عوارض شایع اینتوباسیون سرفه و گلودرد بعد از عمل می‌باشد که سبب افزایش عوارض و نارضایتی بیماران می‌شود، لذا یافتن راه درمان این عارضه امری ضروری است. بنابراین هدف از این مطالعه بررسی تاثیر تزریق لیدوکائین با دو غلظت متفاوت (2% و 4%) در کاف لوله تراشه بر سرفه و گلودرد بعد از عمل جراحی و مقایسه با گروه شاهد (نرمال‌سالین) می‌باشد.

    روش‌کار

    این مطالعه بر روی 96 بیمار کاندید جراحی انجام گرفت (32 نفر در هر گروه). بیماران به‌صورت تصادفی در سه گروه (2 الی 5 سی‌سی لیدوکائین 2%، لیدوکائین 4% و نرمال‌سالین) قرار گرفتند و داروهای مورد نظر در کاف لوله تراشه قبل از عمل تجویز شد و علائم حیاتی، شدت گلودرد و فراوانی سرفه در بیماران ثبت شد. آزمون‌های کای‌اسکویر و ANOVA جهت مقایسه داده‌ها استفاده شد.

    یافته‌ها

    میانگین نمره درد در ریکاوری و 24 ساعت پس از اکستوباسیون در گروه لیدوکائین 4% کمترین میزان بوده و در گروه نرمال‌سالین بیشترین میزان به دست آمد (002/0=P و 019/0=P). فراوانی وجود سرفه در ساعت 12 و 24 در گروه لیدوکائین 4% کمترین (به ترتیب 2/6 % و صفر) و گروه نرمال‌سالین بیشترین (به ترتیب 5/37 % و 25%) بود (به ترتیب 003/0=P و 007/0=P).

    نتیجه‌گیری

    نتایج مطالعه ما نشان داد که فراوانی سرفه و میانگین درد در بیماران دریافت کننده لیدوکائین 4% به‌صورت معناداری نسبت به گروه 2 % و نرمال‌سالین بهتر می‌باشد و هم‌چنین هیچ‌گونه عوارض دیگر از جمله تغییرات همودینامیک در بیماران سه گروه مورد مطالعه دیده نشد.

    کلیدواژگان: لیدوکائین، اکستوباسیون، سرفه، گلودرد، کاف لوله تراشه، عوارض پس از جراحی
  • وحید ساری صراف، سعید نیکوخصلت، زهرا نیکنام* صفحات 50-58
    زمینه

    آیریزین مایوکاین جدیدی است که در متابولیسم چربی‌ها نقش ایفا می‌کند. هدف از پژوهش حاضر بررسی تغییرات آیریزین و برخی شاخص‌های گلایسمیک و نسبت توده احشایی به عضلات بدن زنان چاق غیرفعال پس از هشت هفته تمرینات مقاومتی و ترکیبی می‌باشد.

    روش کار

    نمونه آماری مطالعه حاضرکه به‌صورت نیمه‌تجربی است از 23 زن چاق (میانگین سنی 6±37 سال، میانگین قدی04/0±55/1 متر و میانگین شاخص توده بدنی 29/0±35) تشکیل شد که به طور تصادفی در دو گروه (12 نفر مقاومتی و 11 نفر ترکیبی) به مدت هشت هفته قرار گرفتند. قبل و پس از اعمال مداخله‌های پژوهشی، سطوح آیریزین و انسولین به روش الایزا، گلوکز ناشتا، مقاومت انسولینی با شاخص HOMA-IR و نسبت توده احشایی به عضلات بدن مورد بررسی قرار گرفتند و در نهایت داده‌ها با استفاده از روش آماری آنوای دوراهه ارزیابی شدند.

    یافته‌ها

    گلوکز در گروه تمرینی مقاومتی و آیریزین در هر دو گروه تمرینی کاهش معناداری داشت ، اما پس از 8 هفته، اختلاف معنی‌داری در گلوکز ناشتا، انسولین، مقاومت انسولینی و آیریزین در بین گروه‌ها مشاهده نشد.

    نتیجه‌گیری

    احتمالا در زنان چاق مقاومت به آیریزین باعث بالا بودن آیریزین در ابتدای مطالعه بوده است که پس از یک دوره تمرینات، مقاومت کاسته شد. هم‌چنین بهبود در دیگر مکانیسم‌های درگیر در سوخت و ساز نیز می‌تواند دلیلی بر کاهش نقش جبرانی آیریزین در انتهای دوره باشد.

    کلیدواژگان: آیریزین، تمرینات مقاومتی، تمرینات ترکیبی، چاقی، زنان
  • سناء شفیدل پور*، علی محمد فروغمند، مهرنوش ذاکرکیش، مهدی پورمهدی بروجنی صفحات 59-66
    زمینه

    بروز دیابت نوع 2 تحت تاثیر تعامل عوامل وراثتی با عوامل محیطی است. تاکنون حدود 60 لوکوس ژنتیکی مرتبط با این بیماری شناسایی شده است که در این میان ژن TCF7L2 از بیشترین اهمیت برخوردار است. یکی از لوکوس‌های تحت تاثیر ژن TCF7L2 که همراهی آن نیز با دیابت نوع 2 اخیرا مشخص شده است، لوکوس دربردارنده‌ی ژن (Ubiquitin Conjugating Enzyme E2Z), UBE2Zمی‌باشد. در این مطالعه به بررسی همراهی پلی‌مورفیسم‌های rs7903146 در ژن TCF7L2 و rs46522 در ژن UBE2Z با دیابت نوع 2 در جمعیتی از اقوام عرب استان خوزستان پرداخته شد.

    روش‌کار

    تعداد 100 نمونه‌ی بیمار و 97 نمونه‌ی کنترل از جمعیت عرب ساکن استان خوزستان جمع‌آوری شد. تعیین ژنوتیپ این افراد با روش PCR-RFLP (Polymerase Chain Reaction- Restriction Fragment Length Polymorphism) صورت گرفته و با توالی‌یابی مستقیم تایید شد. آنالیزهای آماری بوسیله نرم‌افزار SPSS (نسخه16.0) انجام شد. تست χ2 و رگرسیون لاجستیک برای مقایسه نسبت‌های ژنوتیپی و آللی استفاده شد.

    نتیجه گیری

    در بررسی rs7903146 با مبنا قرار دادن ژنوتیپ TT، مقدار OR برای ژنوتیپ‌های CC و CT به ترتیب برابر با 75/1 (28/0=p، 88/4 – 63/0، CI 95%) و 94/0 (84/0=p، 79/1 – 49/0، CI 95%) بدست آمد. برای rs46522 با مبنا قرار دادن ژنوتیپ CC، مقدار OR برای ژنوتیپ‌های TT و TC به ترتیب برابر با 41/1 (45/0=p، 42/3 - 58/0، CI 95%) و 22/1 (54/0=p، 35/2- 64/0، CI 95%) محاسبه شد. در مطالعه‌ی هر دو واریانت تفاوت معناداری بین فراوانی ژنوتیپی و اللی گروه کنترل و بیمار مشاهده نشد. این مطالعه همراهی واریانت‌های rs46522 و rs790314 با دیابت نوع 2 در جمعیت مورد مطالعه را تایید نکرد.

    کلیدواژگان: دیابت نوع 2، خوزستان، TCF7L2، rs790314، UBE2Z، rs46522
  • حسن فرهادی*، سهیلا رحیمی فردین، معرفت سیاه کوهیان، پوران کریمی صفحات 67-74
    زمینه

    فشار اکسایشی تعادل ردوکس را مختل و موجب بروز بیماری‌های مختلف می‌شود. هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر هشت هفته تمرین هوازی در شرایط هیپوکسی متناوب بر آسیب لیپیدی و ظرفیت آنتی‌اکسیدان تام در موش‌های صحرایی بود.

    روش‌کار

    تعداد 40 سر موش صحرایی با میانگین وزنی20±220 گرم، به طور تصادفی در 4 گروه 10 تایی: کنترل (C)، هیپوکسی (H)، تمرین (T)، تمرین توام با هیپوکسی (T+H) تقسیم‌بندی شدند. شرایط هیپوکسی، متناوب و نورموباریک و شرایط تمرین هوازی سرعت 26-22 متر در دقیقه با شیب 6 درجه نوارگردان به مدت 8 هفته و 5 جلسه در هفته طراحی شد. نمونه‌های خونی جهت اندازه‌گیری میزان پلاسمایی مالون‌دی‌آلدئید (MDA) و ظرفیت آنتی‌اکسیدان تام (TAC) گرفته شد. داده‌ها با روش آماری Anovaیکراهه با آزمون تعقیبی توکی در سطح معنی‌داری 05/0 تحلیل شدند.

    یافته‌ها

    نتایج نشان داد شاخص MDA درگروه تمرین در مقایسه با سایر گروه‌ها کاهش معنی‌داری داشت (001/0 =, P634/19F=) ولی بین گروه C با H (984/0 =P) C با ترکیب T+H (997/0 =P) و H با ترکیب T+H (824/0 =P) تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد. هم‌چنین ظرفیت TAC، درگروه تمرین در مقایسه با سایر گروه‌ها افزایش معنی‌داری داشت (001/0 = ,P388/7F=). ولی بین گروه C با H (368/0 =P) C با ترکیب T+H (996/0 =P) و H با ترکیب T+H (837/0 =P) تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد.

    نتیجه‌گیری

    نتایج نشان داد فعالیت ورزشی هوازی به تنهایی، نسبت به فعالیت هوازی در شرایط هیپوکسی به کاهش پراکسیداسیون لیپید منجر می‌شود و از فشار اکسایشی بیشتر جلوگیری می‌کند.

    کلیدواژگان: هیپوکسی متناوب، آسیب لیپیدی، فعالیت هوازی، ظرفیت آنتی اکسیدان تام
  • مهران قهرمانی*، سارا کربلایی فر صفحات 75-82
    زمینه

    یکی از عوارض انفارکتوس میوکارد تغییر فنوتیپ عضلات اسکلتی کند به تند انقباض در اثر کاهش تراکم میتوکندری می‌باشد. بیوژنز میتوکندریایی با ایجاد و افزایش تراکم میتوکندری می‌تواند این عوارض را به حداقل برساند. NRF-1,2 و هم‌چنین Tfam از پروتئین‌های موثر بر بیوژنز میتوکندریایی بوده که با تنظیم DNA میتوکندری در هسته بیوژنز میتوکندریایی را القا می‌کنند. لذا هدف از این پژوهش بررسی تاثیر هشت هفته تمرین تناوبی با شدت بالا بر مقادیر بیان ژن‌هایNRF-1,2 و Tfam عضله کند انقباض در رت‌های مبتلا به انفارکتوس میوکارد بود.

    روش‌کار

    در این پژوهش آزمایشگاهی و به روش تجربی 12 رت نر نژاد ویستار 10 هفته‌ای مبتلا به انفارکتوس میوکارد در دو گروه تجربی (30 دقیقه دویدن تناوبی روی تردمیل شامل 4 دقیقه دویدن با شدت 85-90 درصد VO2max و دو دقیقه بازیافت فعال با شدت 50-60 درصد VO2max سه روز در هفته و به مدت هشت هفته) و کنترل (بدون تمرین) قرار گرفتند. بیان ژن‌هایNRF-1,2 و Tfam به‌عنوان عوامل موثر پایین دستی بیوژنز میتوکندریایی مورد بررسی قرار گرفت. داده‌ها با آزمون آماری تی مستقل و با استفاده از spss18 تجزیه و تحلیل شد (05/0≥α).

    یافته‌ها

     یافته‌ها نشان داد بیان ژنNRF-1 و NRF-2 وTfam به طور معناداری افزایش یافت (در همه موارد. 001/0P=)

    نتیجه‌گیری

    به طور کلی هشت هفته تمرین تناوبی با شدت بالا با تاثیر بر ژن‌های NRF-1,2 و Tfam بیوژنز میتوکندریایی را در عضلات کند انقباض رت‌های مبتلا به انفارکتوس میوکارد افزایش می‌دهد.

    کلیدواژگان: بیان ژن، NRF-1، 2، Tfam
  • علی نقی پور*، منیژه مصطفی قره باغی، حسن علیزاده، منوچهر فدایی صفحات 83-90
    زمینه

    زردی نوزادی به افزایش بیلی‌روبین سرم گفته می‌شود که شایع‌ترین علت بستری نوزادان در بیمارستان می‌باشد. اغلب، علت زردی ناشناخته است اما عوامل مستعد‌کننده‌ی بسیاری در بروز زردی موثر هستند. مطالعه‌ی حاضر جهت بررسی ارتباط نوع زایمان با بروز و شدت زردی در نوزادان انجام گرفته است.

    روش‌کار

    این مطالعه از نوع توصیفی–مقطعی در سال 1395 بر روی 170 نوزاد بستری یا مراجعه کننده به بیمارستان‌های الزهرا و کودکان تبریز انجام شد. اطلاعات مطالعه از طریق پرسش‌نامه جمع‌آوری و شامل بخش‌های: اطلاعات نوزاد، اطلاعات مادر و سوالاتی در مورد بیماری‌های زمینه‌ای مادر، سابقه‌ی زردی در خانواده و شیوه‌ی درمان بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها با آزمون‌های آماری صورت گرفت و مقدار (05/0 p<) به عنوان سطح معنی‌داری در نظرگرفته‌شد.

    یافته‌ها

    از 170 نوزاد مبتلا به زردی، 1/60% پسر و 9/39% دختر بودند. نحوه تولد در 8/39% نوزادان با زایمان‌طبیعی و در 2/60% موارد سزارین بود که بین ابتلا به زردی و بیلی‌روبین 10 تا 9/14 میلی‌گرم در دسی‌لیتر و نوع زایمان رابطه‌ی معنی‌داری وجود داشت (01/0P=). در اکثر موارد (4/41%) علایم زردی در روزهای 4 تا 7 ظاهر شده و در 25%موارد در 24 ساعت اول تولد مشاهده شده بود. گروه خونی اکثر مادران A وO (2/35 %) و Rh آن‌ها در 8/98% موارد مثبت بود. سن حاملگی در 3/70% از نوزادان بین 34 تا 37 هفته بود، که ارتباط معنی‌داری با بروز زردی داشت (035/0 p=).

    نتیجه‌گیری

    طبق این مطالعه، زایمان‌سزارین با بروز زردی در نوزاد در ارتباط می‌باشد. لذا ترویج زایمان ‌طبیعی در کشور برای ارتقای سلامت مادران و کاهش زایمان‌سزارین، باید به عنوان سیاستی اساسی مورد توجه قرار گیرد.

    کلیدواژگان: زایمان، زردی، سزارین، طبیعی، نوزادان، هایپربیلی روبینمی
  • سید تقی هاشمی، بابک علی کیایی*، محمدعلی فلاح مدواری، فاطمه کریمی، ابوالفضل فلاح مدواری صفحات 91-97
    زمینه

    پنومونی مرتبط با ونتیلاتور (VAP) یک عفونت شایع در بخش مراقبت ویژه (ICU) است که با افزایش عوارض و مرگ‌و‌میر همراه است. این مطالعه با هدف مقایسه تاثیر دهانشویه کلرهگزیدین با دهانشویه سینامول در پیشگیری از VAP در بیماران بستری در ICU طراحی شد.

    روش‌کار

    تعداد 86 نفر از بیماران بستری در بخش ICU به دو گروه 43 نفره تقسیم شدند. گروه اول تحت مراقبت و شستشوی دهان با استفاده از دهانشویه کلرهگزیدین 2/0٪ و گروه دوم تحت مراقبت و شستشوی دهان با استفاده از دهانشویه گیاهی سینامول قرار گرفتند. فراوانی و زمان بروز پنومونی وابسته به ونتیلاتور در این دو گروه باهم مقایسه شد.

    یافته‌ها

    گروه‌های تحت درمان با سینامول و کلرهگزیدین ازنظر عوامل دموگرافیک اختلاف معناداری نداشتند (05/0>P). در گروه سینامول 25 نفر (13/58٪) و در گروه کلرهگزیدین 27 نفر (79/62٪) دچار پنومونی شدند. در فراوانی بروز پنومونی وابسته به ونتیلاتور در دو گروه تحت مطالعه اختلافی یافت نگردید (826/0=P). در گروه سینامول 32٪ قبل از روز پنجم و 68٪ پس از روز پنجم دچار پنومونی شده و در گروه کلرهگزیدین 22/22٪ قبل از روز پنجم و 77/77٪ پس از روز پنجم دچار پنومونی شدند. زمان بروز پنومونی در بیمارانی که به پنومونی وابسته به ونتیلاتور مبتلا می‌شوند هم در دو گروه تحت مطالعه اختلاف معناداری نداشت (536/0=P).

    نتیجه‌گیری

    دهانشویه کلرهگزیدین با دهانشویه سینامول در پیشگیری از پنومونی مرتبط با ونتیلاتور در بیماران بستری در بخش مراقبت‌های ویژه، هیچ ارجحیتی بر یکدیگر در زمان بروز و کاهش میزان بروز پنومونی ندارند.

    کلیدواژگان: لرهگزیدین، سینامول، پنومونی وابسته به ونتیلاتور، دهانشویه
  • حمیده هریزچی قدیم، ندا رزاقی زنوز*، اشرف فخرجو، محمدرضا رنجکش، جلیل هوشیار قراملکی صفحات 98-105
    زمینه

    پمفیگوس ولگاریس شایع‌ترین فرم بیماری اتوایمیون تاولی پوست است، ویروس HHV-8 (ویروس هرپس انسانی نوع 8) ارتباط شناخته شده‌ای با سارکوم کاپوزی دارد، با توجه به گزارش‌هایی در مورد بروز سارکوم کاپوزی در بیماران پمفیگوس، این مطالعه با هدف بررسی وجود HHV-8 در بیماران پمفیگوس ولگاریس انجام شد.

    روش‌کار

    در این مطالعه مقطعی و توصیفی- تحلیلی، 27 بیمار مبتلا به پفیگوس ولگاریس تازه تشخیص داده شده انتخاب شدند. گروه شاهد شامل 27 فرد دارای ضایعات پوستی غیرتاولی خوش‌خیم (اکثرا افراد واجد خال) بودند. رنگ‌آمیزی به روش (Immunohistochemistry, IHC) جهت شناسایی HHV-8 در نمونه‌های بافتی برداشته شده از ضایعات پوستی یا مخاطی در هر دو گروه انجام گردید.

    یافته‌ها

    از 27 فرد مبتلا به پمفیگوس ولگاریس، در 12 نفر HHV-8 مثبت گزارش شد (4/44%) و در گروه کنترل در 9 نفر از 27 نفر (3/33%) این ویروس وجود داشت (402/0=P).

    نتیجه‌گیری

    اگرچه شیوع HHV-8 در مبتلایان به پمفیگوس ولگاریس بیشتر بود اما این تفاوت از نظر آماری معنی‌دار نبود و بعید است ارتباط علیتی بین HHV-8 و بیماری پمفیگوس وجود داشته باشد.

    کلیدواژگان: پمفیگوس ولگاریس، ویروس هرپس انسانی نوع 8 (HHV-8)، ایمونوهیستوشیمی، تبریز
  • زهرا یاری، سامان مهدوی*، شیوا خیاطی، رقیه قربانی، علیرضا عیسی زاده صفحات 106-112
    زمینه

    باکتری استافیلوکوکوس ارئوس یکی از عوامل مهم در ایجاد عفونت‌های بیمارستانی به شمار می‌رود. امروزه مقاومت به آنتی‌بیوتیک‌ها به دلیل مصرف بیش از حد، در حال افزایش می‌باشد و این مساله موجب نگرانی در سرتاسر جهان شده است. هدف از انجام این تحقیق ارزیابی الگوی مقاومت آنتی‌بیوتیکی در باکتری‌های استافیلوکوکوس ارئوس جدا شده از نمونه‌های عفونت ادراری در زنان مراجعه کننده به مرکز آموزشی و درمانی شهید بهشتی شهرستان مراغه بود.

    روش‌کار

    در این مطالعه مقطعی-توصیفی، 100 جدایه استافیلوکوکوس ارئوس جدا شده از بیماران سرپایی مبتلا به عفونت‌های دستگاه ادراری مراجعه کننده به مرکز آموزشی و درمانی شهید بهشتی شهرستان مراغه مورد بررسی قرار گرفت. پس از انجام آزمایش‌های بیوشیمیایی جهت شناسایی باکتری، با تکثیر ژن ترمونوکلئاز اختصاصی گونه (nuc) به روش واکنش زنجیره‌ای پلیمراز (PCR) به عنوان استافیلوکوکوس ارئوس شناسایی شدند. جهت تعیین الگوی مقاومت آنتی‌بیوتیکی جدایه‌های استافیلوکوکوس ارئوس از روش کربی‌بوئر استفاده شد.

    یافته‌ها

    بیشترین مقاومت جدایه‌های استافیلوکوکوس ارئوس مورد آزمایش به‌ترتیب در برابر آنتی‌بیوتیک‌های متی‌سیلین (96%)، پنی‌سیلین (96%) و سفکسیم (92%) مشاهده شد. بیشترین حساسیت جدایه‌های استافیلوکوکوس ارئوس در برابر آنتی‌بیوتیک کوتریموکسازول (84%) مشاهده شد.

    نتیجه‌گیری

    نتایج حاصل از این تحقیق، مقاومت بالای آنتی‌بیوتیکی را در جدایه‌های بیمارستانی استافیلوکوکوس ارئوس نشان می‌دهد. بنابراین به منظور جلوگیری از افزایش مقاومت نسبت به آنتی‌بیوتیک‌های رایج باید از تجویز بدون نسخه و استفاده غیرضروری از آنتی‌بیوتیک‌های در دسترس اجتناب نمود.

    کلیدواژگان: استافیلوکوکوس ارئوس، عفونت های ادراری، مقاومت آنتی بیوتیکی، مراغه
|
  • Hossein Akbari Aghdam, Mohammad Hossein Bonakdar* Pages 7-14
    Background

    The acromioclavicular joint dislocation is one of the most common joint injuries that despite different methods of repair in cases of dislocation of grade 3 to 6, there are still many conflicts regarding the efficacy of these methods in previous studies. Therefore, in this study, we aimed to evaluate the patients' recovery and function after the fixation of the acromioclavicular joint with grade 3-6 using two surgical methods including pin and screw tools.

    Methods

    In this cross-sectional study, 34 patients with dislocation of acromioclavicular joint with grade 3 to 6 who were treated with pin (group 1) or screw (group 2) in two groups of 17 patients were studied. Satisfaction from surgery and functional recovery were assessed using the Shoulder score questionnaire.

    Results

    Overall satisfaction rate was 88.2% in the group 1 and 82.4% in the group 2 (P>0.05). There was no significant difference in the range of motion in different motions of the joint (p>0.05). The score for the shoulder score questionnaire was 11.23 in the first group and 11.70 in the second group was, which did not show significant difference (P>0.05).

    Conclusion

    Surgical treatment using pin and screw tools in cases of acromioclavicular joint dislocation with grade 3-6 can achieve the same therapeutic and functional results. However, more studies are needed to confirm the efficacy of these two tools in various cases of acromioclavicular joint dislocation.

    Keywords: Acromioclavicular Joint, Bone Screws, Bone Nails, Joint Dislocations
  • Mahdiyeh Behrouz Sarand, Changiz Ahmadizadeh* Pages 15-24
    Background

    Probiotics are normal flora bacteria. So far, variousmechanisms have been identified for the effects of probiotics such as stimulating the immune system, modulating the composition of the normal flora of the digestive, urinaryand genital tract, and preventing the activity of fecal carcinogenicenzymes. Due to the high concentration ofnormal flora in the intestine and the nature of the most sporadicof colorectal cancers, this cancer is among the main candidates fortreatment with probiotics. In this study, the expression of NF-KB and MAPK genes were investigated HT29 colon cancer cells which co-cultered with Streptococcusthermophilus.

    Methods

    Supernatant and bacterial extract wereprepared from bacterial culture, and the cells were treated with these agents. Following, the effects ofcytotoxicity of the bacterial cell extract on the HT29 cell line during24hours were investigated using MTT method. Also, the expression ofNF-KB and MAPK genes in HT29 cell line was investigated using Real TimePCR Data were analyzed by one-way ANOVA.

    Results

    The results of MTT test showed that concentration of bacteria with OD= 0.05 had thehighest killing power in 4 hours. Streptococcus thermophilus increases the expression of MAPK genes and significantly reduces theexpression of NF-KB genes and causes apoptosis in cancer cells.

    Conclusion

    The results of this study showed that Streptococcusthermophiluscan be used to create a novel therapeutic treatment with highimpact, low side effects, bioavailability and cost reduction, or as asuitable side therapy.

    Keywords: NF-KB, MAPK, Co-culturing, Streptococcus thermophiles, Colon Cancer HT29
  • Roonak Tabei, Fariba Fallahi*, Dariush Sheikhoeslami Vatani Pages 25-32
    Background

    The aim of present study was to investigate the effects of six weeks resistance training with different order on serum adiponectin and insulin resistance index in overweight women.

    Methods

    31 overweight women with average age of 22/35 ± 2/35 years and with BMI= 27/74 ± 2/47 kg/m2 were selected and randomly divided into three groups: the experimental group 1 (N = 10), the experimental group 2 (N = 11) and the control group (N = 10). The experimental group one performed exercises from large to small muscles and experimental group two, performed exercises from small to large muscles. The training program was performed three times a week and each session included three sets with 12 repetitions and intensity of 50-60% 1RM. The rest time between the stations was three minutes and the rest time between each set was two minutes. The control group did not have activity during these six weeks. Blood sampling was performed in two stages 24 hours before the start of the protocol and again 20 hours after the completion of the course, with completely similar conditions and followed by 12-14 hours of fasting.

    Results

    By using repeated ANOVA, results showed that adiponectin did not change significantly in any of the experimental groups (p =0/99). Insulin resistance index decreased significantly in two experimental groups and the type of resistance training did not effect this index (P=0/15).

    Conclusion

    Resistance training program and so changing the sequence of performance of resistance exercise – none of them – do not have any effect on adiponectin and insulin resistance index.

    Keywords: Adiponectin, Insulin Resistance, Exercise order, Overweight
  • Bakhtyar Tartibian, Hesam Sharifi, Bahman Ebrahemi Torkmani* Pages 33-41
    Background

    Adipose tissue has an important role in inducing lung dysfunction through production and secretion of adipokins such as leptin. The purpose of this study was to investigate the effect of 12 weeks of moderate intensity exercise training on Lung function, serum leptin levels and lipid profile in inactive obese men.

    Methods

    This research was conducted with a semi- experimental methodology with pre-test and post-test. Twenty-two inactive obese men (18 to 30 years old) voluntarily participated in this study and randomly divided into two exercise (n = 11) and control (n = 11) groups. Subjects performed moderate intensity aerobic exercise training for 12 weeks. Blood samples were collected after overnight fasting, before and after the 12-week of exercise training program. Serum leptin levels, Lipid profile and pulmonary function were measured before and after of 12 week moderate intensity exercise training. All statistical tests (paired sample T-test, Independent T-test, Pearson correlation coefficient) were performed and considered significant at a p≤0.05.

    Results

    The results of this study showed that after 12 weeks of moderate intensity exercise levels of triglyceride (P=0.001), cholesterol (P=0.001), leptin (P=0.001), LDL (P=0.001), and VLDL (P=0.01) decreased and HDL (P=0.001) increased after 12 weeks of aerobic exercise compared to baseline in exercise group. Also FVC (P=0.022) and MVV (P=0.02) significantly increased.

    Conclusion

    Twelve week of moderate intensity exercise training caused favorable changes in lipid profile, obesity-related metabolic biomarkers and Pulmonary function in inactive obese men.

    Keywords: Leptin, lipid profile, Physical Activity, Lung function, Obesity
  • Gholamreza Khalili, Zahra Rezapouran Ghahfarokhi, Seyed Taghi Hashemi Pages 42-49
    Background

    Common complications of intubation is cough and sore throat after surgery, which increase the complications and dissatisfaction of patients, therefore, it is necessary to find a way to treat this complication. Therefore, the aim of this study was to evaluate the effect of lidocaine injection with two different concentrations (2% and 4%) in the tracheal cuff on cough and sore throat after surgery and compared with control group (normal saline).

    Methods

    This study was performed on 96 patients undergoing surgery (32 patients in each group). Patients were randomly assigned into three groups (2 to 5 cc lidocaine 2%, lidocaine 4%, and normal saline) and the drugs were prescribed preoperatively in cuff of the endotracheal tube. Vital signs, sore throats and frequency of coughing were recorded in the patients. Chi-square and ANOVA tests were used to compare the data.

    Results

    The mean score of pain in recovery and 24 hours after extubation in the lidocaine group was 4% and was the highest in the normal saline group (P = 0.002 and P = 0.019). The prevalence of cough after 12 and 24 from extubation in the lidocaine 4% group (2.6% and 0 respectively) and in the normal saline group was highest (37.5% and 25% respectively) (P=0.003 and P=0.007, respectively).

    Conclusion

    The results of our study showed that the prevalence of cough and the mean pain in patients receiving lidocaine 4% was significantly better than the 2% and normal saline groups, and also no other complications such as hemodynamic changes was not observed in the three groups.

    Keywords: Lidocaine, Extubation, Cough, Sore Throat, Tracheal Cuff, Postoperative Complications
  • Vahid Sari Sarraf, Saeid Nikoukheslat, Zahra Niknam* Pages 50-58
    Background

    The prevalence of obesity and type2 diabetes are escalating at an alarming rate in many developed as well as developing countries. Irisin is a novel muscle and adipose derived chemokine that is, proteolytically processed from the product of the FNDC5 (fibronectin type ш domain containing 5) gene. The purpose of this study is to examine the effect of tow kind of training on irisin in sedentary obese women.

    Methods

    In this study 22 obese women (medium age: 37± 6 year, height: 1.55 ± 0.04 meter, BMI: 35 ± 0.29 kg/m2) were randomly assigned to two training groups Isocracy (resisting (n: 12) and concurrent (n: 11)). They attributed for three sessions a week for eight weeks. Before and after the period, the levels of irisin, fasting glucose, insulin and insulin resistance with HOMA-IR index and viscera ratio to body muscle were investigated. Finally, the data were analyzed using tow way ANOVA evaluated.

    Results

    After 8 weeks exercise glucose in resistance groups and irisin in all groups had significant changes (P<0.05) but we did not find significant differences in fasting glucose, insulin, HOMA-IR and irisin between the groups (P>0.05).

    Conclusion

    In summery in this study there were no difference between groups of training. It can be hypothesis that the increase of irisin in obese people is one of the preventing ways against of obesity's side effects. Exercise could improve the signaling pathways and consume the fat accumulations, therefore at the end of exercise duration, irisin decreased.

    Keywords: Concurrent training, Irisin, Obesity, Resistance training, Women
  • Sana Shafidelpour*, Ali Mohammad Foroughmand, Merhrnoosh Zakerkish, Mahdi Pourmahdi Borujeni Pages 59-66
    Background

    The prevalence of Type 2 diabetes (T2DM) has been increasing rapidly. Transcription factor 7like 2 (TCF7L2) has been found to has a strong role in the pathogenesis of T2DM. This gene codes an important transcription factors in the Wnt signaling pathway which secrets in pancreatic β-cells and other tissues. Significant associations have been showed between rs7903146 and T2D risk in nearly all populations. Also many loci such as UBE2Z rs46522 that is affecting by TCF7L2 transcription factor have been found associated with T2D. Our objective was to explore whether mentioned SNPs are associated with the risk of T2D among our Arab population of Khuzestan.

    Methods

    We performed a case-control study using 100 T2D patients (WHO criteria), and 97 controls (age > 30; with FBS ≥126 mg/dl) of Arab people of Khuzestan province. Genotyping was performed by PCR-RFLP and was confirmed by direct sequencing. Statistical analyses were performed using SPSS version 16.0.

    Results

    No significant difference in genotype frequencies was observed between the T2DM patients and normoglycemic controls. The rs7903146 (C/T) polymorphism odds ratios for CC and TC genotypes were 1.75 (95% CI, 0.63 to - 4.88; p= 0.28) and 0.94 (95% CI, 0.49 to - 1.79; p= 0.84) compared with the TT genotype, respectively. The rs46522 (C/T) polymorphism odds ratios for TT and TC genotypes were 1.41 (95% CI, 0.58 to - 3.42; p= 0.45) and 1.22 (95% CI, 0.64 to - 2.35; p= 0.54) compared with the CC genotype, respectively.

    Conclusion

    Our study indicates no association of T2D in Arab population of Khuzestan province with the rs7903146 and rs46522 and rs46522 variants.

    Keywords: T2DM, Khuzestan, rs7903146, UBE2Z, rs46522, TCF7L2
  • Hasan Farhadi*, Soheila Rahimifardin, Marefat Siahkohian, Pouran Karimi Pages 67-74
    Background

    Oxidative stress disrupts the redox balance and induces various diseases. The aim of this study is to investigate about the effects of 8 weeks aerobic training and intermittent hypoxia on lipid peroxidation and total antioxidant capacity in male Westar rats.

    Methods

    Forty male Wistar rats weighing 220+20 were randomly divided into four groups of: control (C), hypoxia (H), Hypoxia+ training (H+T) and training (T) groups, namely. Hypoxia group was exposed to chronic intermittent hypoxia. And the exercise group ran on a treadmill (22-26 meters per min) for 8 weeks, 5 session/ weeks. After the 8 weeks of the running, blood samples of the subjects were taken. Data were analyzed by using Anova and Tukey statistical tests at the significant level of P≤0.05.

    Results

    The results showed that MDA index in the training group was significantly lower than the other groups (P= 0/001, F= 19 .634). But, no significant differences were observed between control group with hypoxia (P= 984.0), combination of (H) with (T) group (P =824.0), and (H+T) with (C) group (P= 997.0). Also, TAC capacity in the training group was significantly higher than the other groups (P= 0.001, F= 7.388). However, there was no significant difference observed between the control group with hypoxia (P= 0.368) and (H+T) with (C) group (P= 0.996), and the combination of (H+T) with (H) group (P= 0.837).

    Conclusion

    It seems that moderate intensity exercise training will lead to a redox balance compared with other stimuli and will prevent oxidative stress

    Keywords: Intermittent Hypoxia, Aerobic Training, Malondialdehyde, Total Antioxidant Capacity
  • Mehran Gahramani*, Sara Karbalaeifar Pages 75-82
    Background

    One of the side effects of myocardial infarction is the changes in slow contraction muscle phenotype to fast contraction due to decreased mitochondrial density. Mitochondrial biogenesis with its ability to create new mitochondria and increase mitochondrial density can minimize these complications. NRF-1,2 and Tfam are proteins that affect mitochondrial biogenesis that induces mitochondrial biogenesis by regulating mitochondrial DNA in the nucleus. Therefore, the aim of this study was to investigate the effect of eight weeks of high intensity interval training on expression of NRF-1,2 and Tfam genes in the rats with myocardial infarction.

    Methods

    In this experimental study, which was done experimentally, 12 Wistar male rats with myocardial infarction were divided into two experimental groups (30 minutes on a treadmill on a regular basis and 4 minutes running with a severity of 90-85% VO2max and two minutes of active recovery with 50% -60% VO2max three days a week for eight weeks) and control (without exercise). The expression of NRF-1,2 and Tfam genes was studied as an effective factor in downstream mitochondrial biogenesis. Statistical data were analyzed with independent T test in spss18 (α≥0.05).

    Results

    The results showed that the expression of NRF-1, NRF-2 and Tfam genes increased significantly (in at all P≤0.001).

    Conclusion

    Generally, eight weeks of high intensity interval training increase mitochondrial biogenesis in slow muscle of myocardial infarction rats with effect on NRF-1, NRF-2 and Tfam genes.

    Keywords: Gene expression, NRF-1, 2, Tfam
  • Ali Naghipour*, Manizheh Mostafa Gharebaghi, Hasan Alizadeh, Manouchehr Fadaee Pages 83-90
    Background

    Neonatal jaundice is an increase in serum bilirubin that is the most common cause of hospitalization in newborn infants. Often the cause of the jaundice is unknown, but many predisposing factors are involved in the development of jaundice. This study was conducted to determine the relationship between the type of delivery and the incidence and severity of jaundice in the neonates.

    Methods

    This descriptive cross-sectional study was performed on 170 newborns in Al-Zahra and Children’s hospitals, Tabriz, Iran in 2016. The data was collected through a questionnaire and included sections: infant information, maternal information, and questions about mother's disease, history of jaundice in the siblings and the type of management. Data were analyzed by appropriate statistical tests and the value of P<0.05 was considered as a meaningful level.

    Results

    A total 170 Infants with jaundice were enrolled that 60.1% were boys and 39.9% girls. The route of delivery were vaginal birth in 39.8% of the patients and 60.2% were delivered by cesarean section. There was a significant relationship between hyperbilirubinemia (10-14.9 mg/dl) and type of delivery (P =0.01). The jaundice was appeared between days 4 to 7 of birth in 41.4% of cases and in 25% of patients was observed in the first 24 hours after birth. The most common blood group among mothers were A and O (35.2%) and their Rh type in 98.8% cases were positive. The gestation age in 70.3% of newborns was ranged from 34 to 37 weeks with a significant correlation with the incidence of jaundice.

    Conclusion

    This study showed, delivery by cesarean section is associated with jaundice in the newborn. Therefore, the promotion of normal vaginal delivery in the country is recommended as a fundamental policy to improve the health of mothers and reduce the rate of cesarean section.

    Keywords: Cesarean Section, Delivery, Jaundice, Neonatal Hyperbilirubinemia, Newborn, Normal Vaginal
  • Sayed Taghi Hashemi, Babak Alikiaii*, Mohammad Ali Fallah Medvari, Fatemeh Karimi, Abolfazl Fallah Medvari Pages 91-97
    Background

    Ventilator associated pneumonia (VAP) is a prevalent infection of intensive care unit(ICU) accompanied with increased rate of complications and mortality. This study is raised with the aim of comparing effects of Chlorhexidine mouthwash with Herbal Cinnamon mouthwash on prevention of ventilator associated pneumonia among patients hospitalized in ICU.

    Methods

    Number of eighty-six patients admitted at ICU was divided into two 43-member groups. First group underwent moth washing using Chlorhexidine mouthwash2% and 2nd group underwent mouth washing using Herbal Cinnamol mouthwash. Frequency and onset of VAP incidence were compared in two groups.

    Results

    Groups under treatment with Cinnamol and Chlorhexidine were not different considering demographic factors (P>0.05). In Cinnamol group, 25(58.13%) and in Chlorhexidine group, 27(62.79%) had pneumonia. Incidence of VAP was not different in two groups (P=0.826). In Cinnamol group, 32% of patients presented VAP prior to fifth day of ventilation and 68% after fifth day and in Chlorhexidine group 22.22% prior to fifth day and 77.77% after fifth day. VAP onset was not significantly different among two groups (P=0.536).

    Conclusion

    Chlorhexidine mouthwash in comparison to Cinnamol mouthwash for prevention of VAP among patients admitted at ICU presented no superiority considering considering decrease in VAP incidence and onset.

    Keywords: Chlorhexidine, Cinnamol, Ventilator Associated Pneumonia, Mouthwash
  • Hamideh Herizchi Qadim, Neda Razzaghi Zonouz*, Ashraf Fakhrjou, Mohammad Reza Ranjkesh, Jalil Houshyar Gharamaleki Pages 98-105
    Background

    Pemphigus vulgaris is the most common form of autoimmune vesiculobullous skin disease. Human herpesvirus-8 (HHV-8) has a well-known association with Kaposi's sarcoma. Considering the reports about the incidence of Kaposi's sarcoma in patients with pemphigus and bolus pemphigoid without evidence of HIV infection, this study was designed to investigate the presence of HHV-8 in patients with pemphigus.

    Methods

    In this cross-sectional and descriptive-analytic study, 27 patients with newly diagnosed pemphigus vulgaris were selected. The control group included 27 patients with benign non- vesiculobullous skin lesions. IHC (Immunohistochemistry) staining was performed to detect HHV-8 in tissue samples taken from skin lesions or mucosal lesions in both groups.

    Results

    IHC showed HHV-8 in 12 patients in case group with pemphigus vulgaris (44.4%) and 9 patients in control group (33.3%) (P=0.402).

    Conclusion

    Although HHV-8 prevalence was higher in Pemphigus vulgaris patients, this difference was not statistically significant, and there is unlikely to be a causal relationship between HHV-8 and Pemphigus

    Keywords: Pemphigus vulgaris, human herpesvirus-8 (HHV-8), Immunohistochemistry, Tabriz
  • Zahra Yari, Saman Mahdavi*, Shiva Khayati, Roghayeh Ghorbani, Alireza Isazadeh Pages 106-112
    Background

    Staphylococcus aureus is one of the important bacteria causing nosocomial infections. Nowdays, because of overuse of antibiotics, resistance is increasing and this problem has caused anxiety all over the world. The aim of this study was to evaluation of antibiotic resistance pattern in S.aureus isolates from urinary tract infections in Shahid Beheshti educational and therapeutic center in Maragheh city.

    Methods

    In this cross sectional study, 100 S. aureus isolates were collected from patients suffering from urinary tract infections. After doing the biochemical tests for diagnosis of S. aureus, these isolates were identified as S.aureus with proliferation of thermonuclease species-specific gene (nuc) by polymerase chain reaction (PCR) method. Kirby-Bauer method was used for investigation of antibiotic resistance patterns in S. aureus isolates.

    Results

    No significant difference in genotype frequencies was observed between the T2DM patients and normoglycemic controls. The rs7903146 (C/T) polymorphism odds ratios for CC and TC genotypes were 1.75 (95% CI, 0.63 to - 4.88; p=0.28) and 0.94 (95% CI, 0.49 to - 1.79; p = 0.84) compared with the TT genotype, respectively. The rs46522 (C/T) polymorphism odds ratios for TT and TC genotypes were 1.41 (95% CI, 0.58 to - 3.42; p = 1.41) and 1.22 (95% CI, 0.64 to - 2.35; p = 1.22) compared with the CC genotype, respectively.

    Conclusion

    Results of current study showed high antibiotic resistance in nosocomial S. aureus isolates. Therefore, antibiotics consumption should be avoided without proper prescription and unnecessary usage of routine antibiotics for showed be prevented.

    Keywords: Staphylococcus aureus, Urinary tract infections, Antibiotic resistance, Maragheh