فهرست مطالب

پژوهش در توانبخشی ورزشی - پیاپی 13 (بهار و تابستان 1398)
  • پیاپی 13 (بهار و تابستان 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/06/01
  • تعداد عناوین: 12
|
  • بررسی اثر فعالیت وامانده ساز بر متغیرهای تعادل دینامیکی راه رفتن افراد با کف پای صاف
    صالح عزیزی، نادر فرهپور، کیوان شریف مرادی* صفحات 1-18
    زمینه و هدف

    تغییر ساختار کف پا بر تعادل استاتیک و دینامیک اثرگذار است، اما تعامل بین صافی کف پا و خستگی فیزیکی در عملکرد تعادل دینامیکی راه رفتن افراد دارای کف پای صاف مشخص نیست. لذا هدف از تحقیق حاضر بررسی اثر یک فعالیت وامانده ساز بر متغیرهای تعادل دینامیکی راه رفتن افراد با کف پای صاف بود.

    روش بررسی

    تعداد 10 فرد کف پای صاف و 10 فرد سالم در این تحقیق شرکت کردند. اطلاعات با استفاده از سیستم تحلیل حرکتی Vicon دو دستگاه صفحه نیرویKistler ثبت شد. متغیرهای تعادل و متغیر های فضایی زمانی قبل و بعد از اجرای پروتکل خستگی اندازه گیری شد. پس از 12 دقیقه دویدن با نمره درک فشار بالاتر از 17 تست پایان یافت. تحلیل آماری از آزمون t-test مستقل و وابسته در نرم افزار SPSS-19 و 05/0 α < انجام شد.

    یافته ها

    دامنه تغییرات عمودی مرکز ثقل در گروه کف پای صاف به طور معنی داری از گروه سالم بیشتر بود (01/0p=). خستگی باعث افزایش دامنه تغییرات مرکز جرم در صفحه فرونتال و همچنین عرض گام، در گروه کف پای صاف شد (03/0p=).

    نتیجه گیری

    خستگی تعادل دینامیکی افراد کف پای صاف را کاهش می دهد که با افزایش جابجایی عمودی و جانبی مرکز جرم و افزایش عرض گام همراه است. بعد از خستگی افراد کف پای صاف در صفحه جانبی ناپایدارند و اجرای حرکات تعادلی در صفحه جانبی می تواند احتمال ابتلا به آسیب را در این افراد افزایش دهد لذا انجام چنین حرکاتی در این افراد بایستی با احیتاط بیشتری صورت گیرد.

    کلیدواژگان: کف پای صاف، مرکز جرم، تعادل، خستگی
  • تاثیر بریس مچ پا بر زمان رسیدن به پایداری و اوج نیروی عکس العمل عمودی زمین در زنان ورزشکار سالم با و بدون خستگی
    زهرا رئیسی*، آزاده عسگرپور کاجی، مسعود گلپایگانی، شهناز شهرجردی صفحات 19-40
    زمینه و هدف

    هدف از انجام مطالعه حاضر تاثیر بریس پیشگیرانه مچ پا بر زمان رسیدن به پایداری و اوج نیروی عکس العمل عمودی زمین در ورزشکاران زن سالم با و بدون خستگی بود.

    روش بررسی

    نوزده زن ورزشکار فعال دانشگاهی بطور داوطلبانه در مطالعه نیمه تجربی حاضر شرکت کردند. نیروی عکس العمل عمودی زمین و زمان رسیدن به پایداری توسط دستگاه اندازه گیری فشار کف پایی حین انجام فعالیت فرود در وضعیت با و بدون بریس قبل و بعداز خستگی ارزیابی شد.

    یافته ها

    اطلاعات بدست آمده نشان داد استفاده از بریس بر زمان رسیدن به پایداری با و بدون خستگی تاثیری ندارد (05/0<p). با توجه به نتایج بدست آمده بریس موجب کاهش در میزان اوج نیروی اول (01/0p=)و (04/0p=) و اوج نیروی دوم عکس العمل عمودی زمین (004/0p=)و (032/0p=) به ترتیب قبل و بعد از خستگی نسبت به وضعیت کنترل در قسمت جلوی پا شد. همچنین استفاده از بریس افزایش میزان اوج نیروی اول (009/0p=)و (02/0p=)، افزایش اوج نیروی دوم (025/0p=)و (002/0p=)، کاهش زمان رسیدن به اولین اوج نیروی عمودی (007/0p=)و (018/0p=) و کاهش زمان رسیدن به دومین اوج نیروی عمودی (026/0p=) و (01/0p=) را به ترتیب قبل و بعد از خستگی نسبت به وضعیت کنترل در قسمت عقب پا به همراه داشت.

    نتیجه گیری

    با توجه به یافته ها نتیجه گیری می شود که بریس بر زمان رسیدن به پایداری تاثیر ندارد و موجب افزایش اوج نیروی عمودی عکس العمل زمین و کاهش زمان رسیدن به آن در قسمت عقب پا می شود. بنابراین، استفاده از بریس های مچ پا با هدف اثرگذاری بر این فاکتورها و کاهش ریسک آسیب های مرتبط با آنها پیشنهاد نمی گردد.

    کلیدواژگان: بریس، زمان رسیدن به پایداری، نیروی عکس العمل عمودی زمین، خستگی
  • مقایسه اثر آنی و بلند مدت تمرین دویدن رو به جلو و رو به عقب بر حس وضعیت مفصل زانو
    مصطفی شاه وردی*، محمد حسین علیزاده، فواد صیدی صفحات 41-54
    زمینه و هدف

    آگاهی از تاثیر تمرینات مختلف بر حس عمقی می تواند در طراحی برنامه تمرینی و پیشگیری از آسیب مفید باشد. هدف از تحقیق حاضر، مقایسه اثر آنی و بلند مدت تمرین دویدن رو به عقب و رو به جلو بر حس وضعیت مفصل زانو می باشد.

    روش تحقیق

    30 ورزشکار دانشگاهی مرد در این تحقیق شرکت کردند که به دو گروه دویدن رو به جلو و رو به عقب تقسیم شدند. حس وضعیت مفصل بوسیله فتوگرافی قبل، بعد از یک جلسه و پس از چهار هفته تمرین دویدن بر روی تردمیل در هر دو زنجیره حرکتی باز و بسته اندازه گیری شد.

    یافته ها

    بلافاصله پس از دویدن رو به جلو میانگین خطای مطلق بازسازی در زنجیره حرکتی بسته کاهش معناداری (0.035=p، اندازه اثر:1.24) می یابد و بین دو گروه تفاوت معناداری در زنجیره حرکتی بسته وجود دارد (0.047=p)؛ اما در زنجیره حرکتی باز بین دو گروه تفاوت معناداری نبود (0.592=p). همچنین، پس از چهار هفته تمرین، کاهش میانگین خطای مطلق بازسازی تنها در آزمودنی های گروه دویدن رو به عقب و در زنجیره حرکتی بسته معنادار بود (0.025=p، اندازه اثر: 1.34)؛ اما تفاوت معناداری بین دو گروه مشاهده نشد (0.305=p).

    نتیجه گیری

    دویدن رو به جلو، اثر آنی مثبتی نسبت به دویدن رو به عقب بر حس وضعیت مفصل زانو دارد؛ اما در بلند مدت تفاوت معناداری بین این دو تمرین وجود ندارد. اما اثر معنادار و اندازه اثر بسیار بزرگ دویدن رو به عقب نشان می دهد این تمرین از اثر بخشی مطلوبی برخوردار است.

    کلیدواژگان: دویدن رو به عقب، دویدن رو به جلو، حس وضعیت مفصل، زنجیره حرکتی باز، زنجیره حرکتی. بسته
  • مقایسه درد گردن دانشجویان دختر و پسر در حالت های مختلف عادت مطالعه
    رضا رجبی*، محمد کریمی زاده اردکانی، هومن مینونژاد، محسن نادری بنی، احسان آبشناس صفحات 55-70
    زمینه و هدف

    امروزه دانشجویان برای ساعت های طولانی در یک حالت ایستا به مطالعه می پردازند. این حالات به دلیل تکرار زیاد روی انحنای ستون فقرات و وضعیت سر و گردن تاثیر می گذارد. هدف از پژوهش حاضر مقایسه ی میزان درد گردن در حالت های مختلف عادت مطالعه در دانشجویان دختر و پسر است.

    روش بررسی

    پژوهش حاضر از نوع توصیفی می باشد. در این تحقیق تعداد 1017دانشجو (511 دختر و 506 پسر) از 5 دانشگاه سطح تهران (به صورت هدفمند) که دارای رشته های تحصیلی و مقاطع تحصیلی مشابه بودند انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. به منظور کمی کردن میزان شدت درد در افراد مبتلا به گردن درد، از مقیاس بصری درد VAS استفاده شد. برای مقایسه ی یافته ها از روش آماری تحلیل واریانس یک طرفه و آماره ناپارمتریک فی کرامر و ضریب تعیین استفاده شد.

    یافته ها

    یافته های تحقیق به طور کلی تایید کرد عادات مختلف مطالعه بر درد گردن در دانشجویان دختر و پسر تاثیر دارد (برای دختران 003/0 = P-Value و برای پسران 001/0 = P-Value). بیشترین شاخص درد گردن دانشجویان دختر مر بوط به حالت 11 و کمترین حالت 6 و برای دانشجویان پسر بیشترین شاخص درد مربوط به حالت 11 و 8 و کمترین حالت 6 بود.

    نتیجه گیری

    عادات غلط، مانند وضعیت های نامناسب مطالعه، در طولانی مدت می توانند باعث بروز الگوهای ضعیف اسکلتی-عضلانی شده و در نهایت به دردهایی مثل درد گردن، یکی از شایع ترین دردهای اسکلتی-عضلانی، ختم شوند.

    کلیدواژگان: درد گردن، عادات مطالعه، مشکلات اسکلتی عضلانی
  • تاثیر تمرینات استقامت عضلانی، هماهنگی و ترکیبی بر مهارت های حرکتی ظریف افراد با سندرم داون
    مهین عقدایی*، مهدی نمازی زاده، سیدمجتبی نظام خیرآبادی صفحات 71-88
    زمینه و هدف

    هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر تمرینات استقامت عضلانی، هماهنگی و ترکیبی بر مهارت های حرکتی ظریف افراد با سندرم داون بود.

    روش بررسی

    این تحقیق از نوع نیمه تجربی، با هدف کاربردی بود.30 فرد با سندرم داون (23 پسر و 7 دختر) با دامنه سنی 20 تا 29 سال و میانگین سنی 2/24 سال از مرکز توانبخشی ارمغان عصر شهر تهران انتخاب شدند. با استفاده از آزمون پورد و پگبورد پیش آزمون گرفته شد سپس شرکت کنندگان به سه گروه با سه برنامه مختلف تمرینی تقسیم شدند (گروه یک: تمرینات استقامتی، گروه دو: تمرینات هماهنگی، گروه سه: تمرینات ترکیبی). برنامه مداخله شامل 16 جلسه 45 دقیقه ای بود. هر جلسه شامل سه زمان 15 دقیقه ای و 5 دقیقه استراحت بین زمان ها بود. بعد از پایان جلسات پس آزمونی مشابه با پیش آزمون گرفته شد.

    یافته ها

    نتایج آزمون تحلیل واریانس یک راهه نشان داد که همه گروه ها با تمرینات پیشرفت معناداری کرده اند ولی بین تمرینات استقامت عضلانی، هماهنگی و ترکیبی تفاوت معنی داری وجود نداشت.

    نتیجه گیری

    مطابق با نتایج برای بهبود مهارت های حرکتی ظریف افراد سندرم داون می توان از سه نوع تمرین استقامتی، هماهنگی و ترکیبی استفاده کرد، اما به نظر می رسد ترکیب تمرینات هماهنگی و استقامت عضلانی ارجح تر است. احتمالا تمرینات ترکیبی باعث بهبود استقامت عضلانی و هماهنگی بین اندام ها به صورت همزمان می گردد.

    کلیدواژگان: کم توان ذهنی، مهارت حرکتی، آزمون پورد و پگبورد، تمرین جسمانی
  • تاثیر شش هفته تمرینات آبی با و بدون جلیقه وزنه بر شاخص های تعادل زنان میان سال مبتلابه اختلال در تعادل
    نیلوفر رحمانی، امیر حسین براتی*، فریبرز هوانلو، محمد کلانتریان صفحات 89-102
    هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر 6 هفته تمرینات آبی با و بدون جلیقه وزنه بر شاخص های تعادل زنان میانسال مبتلابه نقص در تعادل می باشد.تحقیق حاضر از نوع نیمه تجربی است که بر روی 26 زن میانسال به روش نمونه گیری در دسترس که به صورت تصادفی به دو گروه تمرینات آبی جلیقه وزنه و گروه بدون جلیقه وزنه تقسیم شده اند انجام شده است. جهت ارزیابی تعادل از دستگاه تعادل سنج بایودکس استفاده شد. پس از پایان 6 هفته تمرینات آبی، تمامی مراحل پیش آزمون، در پس آزمون نیز تکرار شد. جهت تجزیه وتحلیل داده ها، از آزمونهای شاپیروویلک و تی مستقل و تحلیل واریانس ترکیبی و در سطح معنی داری 05/0 استفاده شد. از روش دی کوهن برای بررسی اندازه اثر تمرینات استفاده شد.نتایج آزمون آماری تحلیل واریانس ترکیبی نشان داد که در هر دو گروه با جلیقه و بدون جلیقه وزنه، مقادیر تعادل ایستا و پویای آزمودنی ها در پس آزمون نسبت به پیش آزمون پیشرفت داشته است (P<0.05). همچنین اثرگذاری بیشتر تمرینات با جلیقه نسبت به تمرینات بدون جلیقه بر تمامی شاخص های تعادل ایستا و پویای آزمودنی های مشاهده شد.اکثر تحقیقات تمرینات آبی را باهدف بهبود تعادل در جوامع مختلف ازجمله سالمندان مورداستفاده قرار داده اند و جامعه میانسالان کمتر موردتوجه قرارگرفته است. اجرای تمرینات ترکیبی در آب به همراه جلیقه وزنه به خوبی می تواند فاکتورهای تعادل را پوشش داده و موجب بهبود تعادل افراد میانسال شود. لذا پیشنهاد می شود به منظور جلوگیری از اختلال در تعادل ناشی از افزایش سن، نسبت به بهره مندی از فواید تمرینات آبی با جلیقه وزنه در دوران میان سالی اقدام شود.
    کلیدواژگان: تمرین در آب، جلیقه وزنه، زنان میان سال، تعادل
  • بررسی و مقایسه زوایای لوردوز،کایفوز و سر به جلو تنیس بازان روی میز با نرم جامعه غیر ورزشکار ایرانی
    یوسف مقدس تبریزی*، حمید غفوری آبادی، محمد هانی منصوری، هومن مینونژاد صفحات 103-120
    مقدمه و اهداف تمرینات ورزشی به عنوان شکل خاصی از فعالیت های بدنی جهت د ار، ممکن است بر فرایند شکل گیری وضعیت بدنی، اثرات مهمی داشته باشند. هدف از مطالعه حاضر مقایسه زوایای سر به جلو، کایفوز و لوردوز بین بازیکنان تنیس روی میز و نرم جامعه غیرورزشکار ایرانی بود. مواد و روش ها در این مطالعه 30 ورزشکار تنیس روی میز (میانگین سنی 74/2± 86/19 سال و قد 33/3±8/170سانتیمتر و وزن 30/3± 2/68 کیلوگرم) انتخاب شدند. با استفاده از خط کش منعطف شاخص های کایفوز و لوردوز آزمودنی ها و با استفاده از دوربین عکاسی و روش فوتوگرامتری زاویه سر به جلو ورزشکاران تنیس روی میز اندازه گیری شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون تی تک نمونه ای در سطح(05/0 P<) استفاده گردید. یافته ها نتایج تحقیق نشان داد که در ورزشکاران تنیس روی میز به طور معنی داری میزان زاویه کایفوز (44/4±92/43) بیشتر و لوردوز (73/6±6/27) کمتر از نرم جامعه افراد غیر ورزشکار می باشد (05/0P<). همچنین میزان زاویه سر به جلو (6/5±2/48) ورزشکاران تنیس روی میز نسبت به نرم جامعه افراد غیرورزشکار به طور معنی داری بیشتر بود (05/0 P<). نتیجه گیری از یافته های این تحقیق می توان نتیجه گرفت که ورزش تنیس روی میز به دلیل این که ورزشکاران در حین اجرای تمرینات، وضعیت خاص بدنی به خود می گیرند، موجب افزایش میزان زاویه ی سر به جلو و کیفوز ورزشکاران نسبت به غیرورزشکاران و کاهش میزان لوردوز کمری می شود. لذا پیشنهاد می شود که تمرینات کششی و تقویتی عضلات برای پیش گیری و اصلاح این ناهنجاری ها انجام شود.
    کلیدواژگان: زوایای سر به جلو، کایفوز، لوردوز، تنیس روی میز
  • تاثیرتمرینات عصبی عضلانی بر قدرت عضلات هیپ، ناحیه مرکزی و مکانیک های پرش فرود در ورزشکاران با بازسازی رباط صلیبی قدامی
    کاظم نوروزی، رضا مهدوی نژاد*، محمدرضا محمدی، امیرشهریار آریامنش صفحات 121-134
    زمینه و هدف

    شیوع بالای آسیب مجدد رباط بازسازی شده یکی از مسائل پیچیده پس از عمل جراحی است. لذا هدف از تحقیق حاضر تاثیرتمرینات عصبی عضلانی بر قدرت عضلات هیپ، ناحیه مرکزی و مکانیک های پرش فرود در ورزشکاران با بازسازی رباط صلیبی قدامی بود.

    مواد و روش ها

    تعداد 24 ورزشکار با سابقه بازسازی رباط صلیبی قدامی به صورت هدفمند و در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. قبل و بعد از پروتکل تمرینات عصبی عضلانی (8 هفته،3 جلسه در هفته) از هر دو گروه ارزیابی قدرت ایزومتریک عضلات هیپ، استقامت عضلات ناحیه مرکزی و مکانیک های پرش فرود به ترتیب با استفاده از دینامومتر ایزوکنتیک، آزمون های ثبات مرکزی مک گیل و پرسشنامه امتیازدهی خطای پرش فرود به عمل آمد. اطلاعات با استفاده از آزمون تی همبسته و آزمون آنوا برای اندازه های تکراری در سطح معناداری (05/0P<) مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت.

    یافته ها

    نتایج تغیرات درون گروهی گروه تجربی نشان داد که میزان قدرت ایزومتریک عضلات، استقامت عضلات ناحیه مرکزی و امتیاز خطای پرش فرود در پس آزمون نسبت به پیش آزمون بهبود معنی داری داشت(05/0>P) که این تغییرات در گروه کنترل معنی دار نبود. همچنین تغییرات بین گروهی در دو گروه تجربی و کنترل در تمام متغیرها (05/0>P) تفاوت معناداری را نشان داد.

    نتیجه گیری

    براساس این نتایج می توان نتیجه گرفت که بخش های بالای زانو اثر قابل توجهی روی استراتژی های کنترل حرکتی دارد.

    کلیدواژگان: بازسازی رباط صلیبی قدامی، آسیب مجدد، ناحیه مرکزی، مکانیک پرش فرود
  • ارتباط سفتی مفصل با ریسک بروز آسیب در اجرای فرود
    محمد امین محمدیان*، حیدر صادقی، مهدی خالقی تازجی صفحات 135-150
    زمینه و هدف

    سفتی یکی از خواص مکانیکی ساختارهای بدن انسان است که نقش مهمی در بیومکانیک حرکات ورزشی داشته و می تواند بر ریسک بروز آسیب اثر گذار باشد. هدف از انجام این تحقیق، تعیین ارتباط سفتی مفاصل با ریسک بروز آسیب در اجرای فرود بود.

    روش بررسی

    20 دانشجوی پسر فعال و سالم رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی به طور داوطلبانه در این تحقیق شرکت کردند. آزمودنی ها هاپینگ عمودی به سه شیوه دوطرفه، یک طرفه روی پای برتر و یک طرفه روی پای غیر برتر و با سه استراتژی ترجیحی، کنترلی و بیشینه را برای تعیین متغیرهای سفتی مفاصل مچ پا و زانو و آزمون فرود تک پا از روی سکو را برای تعیین متغیرهای منتخب بیومکانیکی مرتبط با ریسک بروز آسیب اجرا کردند. ارتباط سفتی اندام تحتانی با متغیرهای منتخب بیومکانیکی در اجرای فرود از طریق آزمون همبستگی پیرسون با سطح معناداری 05/0 تعیین شد.

    یافته ها

    از بین متغیرهای سفتی مفصل مچ پا و سفتی مفصل زانو حین اجرای هاپینگ با استراتژی های مختلف (استراتژی کنترلی، ترجیحی و بیشینه)، سفتی مچ پا حین اجرای هاپینگ ترجیحی و بیشینه یک طرفه با متغیر اوج مولفه عمودی نیروی عکس العمل زمین و نرخ بارگذاری رابطه معنادار و مثبت، و سفتی مچ پا حین اجرای هاپینگ کنترلی دوطرفه با متغیر انرژی جذب شده مکانیکی رابطه معنادار و منفی داشت(05/0p<).

    نتیجه گیری

    با توجه به یافته های تحقیق، می توان بیان کرد که سفتی زیاد مفصل مچ پا موجب افزایش ریسک بروز آسیب های استخوانی مانند استئوآرتریت زانو و استرس فراکچر می شود، درحالی که سفتی کم مفصل مچ پا ریسک بروز آسیب های بافت نرم را افزایش می دهد.

    کلیدواژگان: سفتی مفصل، ریسک بروز آسیب، فرود
  • ارزیابی وضعیتهای مختلف ارگونومی دوچرخه بر فعالیت الکتریکی عضلات منتخب و عملکرد دوچرخه سوار قبل و بعد از اجرای پروتکل خستگی
    شهرام لنجان نژادیان*، جلیل رئیسی، لیلا ایران نژاد صفحات 151-168
    زمینه و هدف
    دوچرخه سواری وسیله ای برای افزایش آمادگی جسمانی افراد است که توسط متخصصان قلب و توانبخشی به عنوان روشی درمانی مورد استفاده قرار می گیرد. تحقیقات زیادی در زمینه بیومکانیک و ارگونومی دوچرخه سواری صورت گرفته تا اهدافی چون بهبود عملکرد، کاهش انرژی مصرفی و کاهش احتمال آسیب محقق شود. هدف از تحقیق حاضر مقایسه فعالیت الکتریکی عضلات راست کننده ستون فقرات، سرینی بزرگ و راست رانی و همچنین عملکرد دوچرخه سوار در شش وضعیت ارگونومیک دوچرخه قبل و بعد از اجرای پروتکل خستگی بود.
    روش بررسی
    شش دوچرخه سوار زن حرفه ای با سابقه شرکت در رقابت های کشوری و آسیایی در این تحقیق شرکت کردند. شش حالت متفاوت تنظیم دوچرخه شامل ترکیب دو حالت فرمان و سه ارتفاع صندلی برای دوچرخه در نظر گرفته شد. فعالیت الکتریکی سه عضله منتخب و همچنین سرعت زاویه ای پدال زنی در قبل و بعد از اجرای پروتکل خستگی بر روی دوچرخه ارگومتر ثبت گردید.
    یافته ها
    نتایج نشان داد که در حالتهای مختلف تنظیم دوچرخه، اثر خستگی بر میزان فعالیت الکتریکی عضله راست کننده ستون فقرات تفاوت معناداری داشت. همچنین سرعت زاویه ای پدال زنی یا عملکرد ورزشی دوچرخه سوار در حالات مختلف تنظیم دوچرخه تفاوت معناداری نشان داد.
    نتیجه گیری
    تنظیمات ارگونومی دوچرخه شامل تغییرات فرمان و صندلی برای خستگی کمتر عضلات و دستیابی به بهترین عملکرد ورزشی حائز اهمیت است. با توجه به نتایج تحقیق حاضر، بهترین حالت تنظیم دوچرخه به منظور ارتقاء عملکرد، حالتی است که صندلی بالاتر از ارتفاع مرجع و فرمان موازی با سطح زمین تنظیم شده باشد.
    کلیدواژگان: ارگونومی، دوچرخه سواری، الکترومایوگرافی، خستگی، عملکرد ورزشی
  • وضعیت بدنی و آسیب های ورزشی شایع در مردان نخبه کاراته کار
    شهرزاد زندی*، بشیر حسین زاده، کیوان بابان صفحات 169-182
    زمینه و هدف

    اختصاصی بودن تمرین های ورزشی و تمرینات با الگوی تکراری می تواند بر سیستم اسکلتی-عضلانی تاثیرگذار باشد. هدف مطالعه حاضر، بررسی و مقایسه ناهنجاری های پاسچرال و آسیب های ورزشی کاراته کاران سبک کاتا و کومیته است.

    روش بررسی

    38 کاراته کار نخبه (20نفر کومیته، 18نفر کاتا) آزمودنی های تحقیق را تشکیل دادند. به منظور اندازه گیری کف پای صاف از شاخص استاهلی، برای ارزیابی ناهنجاری های زانو از کولیس، برای اندازه گیری میزان زاویه Q از گونیامتر یونیورسیال، برای اندازه گیری میزان کایفوز و لوردوز از خط کش منعطف و برای اندازه گیری میزان شیوع آسیب دیدگی از فرم جمع آوری اطلاعات استفاده شد. به منظور مقایسه این دو گروه از آزمون تیمستقل، برای مقایسه شیوع آسیب دیدگی از خی2 استفاده شد.

    یافته ها

    نتایج آزمون تی مستقل نشان داد که بین میزان شاخص استاهلی کف پا (00.0P=) در گروه کومیته و کاتا، تفاوت معنی داری وجود دارد. اما بین کایفوز سینه ای (53.0P=)، لوردوز کمری (06.0P=)، زاویه Q (54.0P=)، فاصله کندیل های داخلی ران (86.0P=) و میزان فاصله قوزک های داخلی مچ پا (78.0P=) تفاوت معنی داری بین دو گروه مشاهده نشد (05.0<P). همچنین بیشترین شیوع آسیب دیدگی مربوط به اندام تحتانی(58.4%) می باشد.

    نتیجه گیری

    براساس نتایج مطالعه حاضر می توان بیان کرد که ورزش کاراته به دلیل نوع تمرینات ویژه و الگوی حرکات تکراری رایج می تواند بر وضعیت بدنی ورزشکاران تاثیر بگذارد. نتایج نشان داد که تمرینات طولانی مدت کاراته منجر به افزایش میزان شیوع کف پای صاف و زاویه Q ران در گروه کاتا و افزایش لوردوز کمری در گروه کومیته شده است. همچنین نتایج این مطالعه نشان داد که بیشترین میزان آسیب دیدگی در اندام تحتانی این ورزشکاران است.

    کلیدواژگان: کاراته کار، وضعیت بدنی، آسیب ورزشی
  • تاثیر هشت هفته تمرینات مبتنی بر اصول NASM بر آزمون های عملکردی مفصل شانه
    علی شریفی*، وحید ذوالاکتاف صفحات 183-195
    هدف تحقیق

    عملکرد مفصل شانه در فعالیت های شغلی آتش نشان ها بسیار اهمیت دارد. در این تحقیق، تاثیر هشت هفته تمرینات NASM بر محدودیت عملکرد حرکتی مفصل شانه مطالعه شد.

    روش تحقیق

    آزمون تحرک پذیری شانه بر روی تمام آتش نشان های اصفهان اجرا شد و از میان داوطلبان دارای محدودیت عملکردی، 17 نفر بطور تصادفی انتخاب شدند. سپس از آنها چهار آزمون عملکردی معیار (تعادلی Y، بالا آوردن دست ها، خاراندن اپلی و چرخاندن شانه) گرفته شد. پس از هشت هفته، آزمون های معیار مجددا تکرار شدند و آزمودنی ها وارد دوره تمرینی با رویکرد NASM شدند. برنامه تمرینی هشت هفته ای و در هر هفته شامل سه جلسه یک ساعتی بود. بعد از اتمام دوره تمرینی، آزمون های معیار تکرار شدند. تحلیل داده ها توسط آنوای یک سویه درون گروهی در سطح معناداری 05/0 انجام شد.

    یافته ها

    از 524 آتش نشان شاغل، 210 نفر (%40) در عملکرد حرکتی شانه مشکل داشتند. در پایان 8 هفته بی تمرینی، در هیچ یک از چهار معیار عملکردی مفصل شانه تغییر معنادار مشاهده نشد (P≥0/05 و d≤0/03). در حالی که در پایان دوره تمرینی 8 هفته ای، در هر چهار معیار پیشرفت معنادار مشاهده گردید (P≤0/05 و d≥0/04).

    بحث و نتیجه گیری

    یافته های توصیفی نشان داد درصد چشمگیری از آتش نشان ها در عملکرد مفصل شانه محدودیت دارند. یافته های استنباطی نیز نشان داد تمرین با رویکرد NASM عملکرد مفصل شانه را بهبود داده است. براساس این نتایج، می توان برای مشاغل سنگین دستی مثل آتش نشانی، استفاده از رویکرد NASM را در طراحی تمرینات مفصل شانه توصیه نمود.

    کلیدواژگان: تمرینات NASM، آزمون های عملکردی، تحرک پذیری شانه، آتش نشان ها
|
  • The effect of fatigue on dynamic stability of patients with flat foot during walking
    Saleh Azizi, Nader Farahpour Pages 1-18
    Background and aim

    Pes planus can affect dynamic stability during walking, but there is little information about the effect of pes planus on dynamic stability in these patients, so the aim of this study was to assess the effect of fatigue on dynamic stability in patients with pes planus.

    Material and Methods

    10 subjects with pes planus and 10 healthy subjects participated in this study. Data were collected by vicon motion anlaysis system with 4 cameras and 2 kistler forceplates. Fatigue protocol including 12 minutes of running performed and dynamic stability and spatio-temporal data were recorded before and after protocol. Dependent and independent t-test were used to analyze data at the set point of 0.05. Result; vertical excursion of centre of mass (COM) was significantly greater in pes planus compared to healthy group (p=0.01). After exhusting protocol, frontal excursion of centre of mass (COM) and step width was significantly greater in pes planus (p=0.03).

    Conclusion

    Fatigue reduces the dynamic stability of subjects with flat feet, which is associated with increased vertical and lateral displacement of the center of mass and increased step width. After exhaustion, subjects with flat feet are unstable on frontal plan these movements may increase the risk of injury, so these movements should be performed with greater caution.

    Keywords: pes planus, Stability, centre of mass, Fatigue
  • Effect of ankle brace on the time to stabilization and peak vertical ground reaction force in healthy female athletes with and without fatigue
    Zahra Raeesi *, Azadeh Askarpour Kaji, Masoud Golpaygani, Shahnaz Shahrjerdi Pages 19-40
    Background and Aim

    The purpose of the present study was to evaluate the effect of ankle brace on the time to stabilization (TTS) and vertical ground reaction force (VGRF) in healthy female college athlete with or without fatigue.

    Methods

    Nineteen female active college athletes volunteered to participate in this quasi-experimental study. VGRF and TTS were evaluated by foot pressure system during landing with and without brace before and after fatigue.

    Results

    The results showed that the use of brace had no effect on TTS with and without fatigue (P <0.05). According to the results brace reduces first peak VGRF (P = 0.01), (P = 0.04) and the second peak VGRF (P = 0.004), (P = 0.032), before and after fatigue, respectively, compared to the control condition in the forefoot. Also, the use of brace increased the rate of first peak VGRF (P = 0.009), (P = 0.02), increase of second peak VGRF(P = 0.025), (P = 0.002), decrease in time to first peak VGRF(P = 0.007), (P = 0.018) and decrease in time to second peak VGRF(P = 0.026), (P = 0.01), respectively, before and after fatigue in the back foot.

    Conclusion

    According to the results of present study it is concluded that brace were not affected on the TTS, increase the peak VGRF and reduce the time to the VGRF on the back foot. So the use of ankle bracing with the aim of influencing these factors and reduce the risk of injuries associated with them is not recommended.

    Keywords: brace, time to stabilization, vertical ground reaction force, Fatigue
  • Comparison of Immediate and Long-Term Effect of Forward and Backward Running Trainings on Knee joint Position Sense
    Mostafa Shahverdi *, Mohammad Hossein Alizadeh, Foad Seidi Pages 41-54
    Background and Objectives

    Knowledge from various training effect on the proprioception can be useful in the design of training and injury prevention program. The purpose of this study was to compare of immediate and long-term effect of forward and backward running training on knee joint position sense.

    Materials and methods

    30 male college athletes participated in this study and divided accidentally into two forward and backward runninggroups. Knee joint position sense was measured by photography and angle analysis using Adobe Acrobat software in both open and closed kinetic chain before, after a session and after four weeks of running on treadmill.

    Results

    The average of absolute repositioning error decreased significantly in the closed kinetic chain immediately after forward running training (p=0.035, ES=1.24) and in this respect, there was a significant difference between the two groups (p=0/047); but, there was no significant difference between the two groups in open kinetic chain (p=0.592). Also, after four weeks training, average of absolute repositioning error decreases significantly only in the closed kinetic chain and in backward running subjects (p=0.025, ES=1.34); but there was no significant difference between the two groups (p=0/305).

    Conclusion

    Forward running training has the positive immediate effect on the knee joint position sense than backward running, but in the long-term there was no significant difference between the two trainings. However, significant effect of backward running and very large of effect sizes showed the desirable effectiveness of this training than forward running.

    Keywords: Backward running, Forward running, Joint position sense, Open kinetic chain, Closed kinetic chain
  • The comparison of neck pain in male and female student under the different study position
    Reza Rajabi *, Mohammad Karimizadeh Ardakani, Hooman Minoonejad, Mohsen Naderi, Ehsan Abshenas Pages 55-70
    Background and aim

    Today students stay in a specific static positions during studying. These positions, because of their repetition during a day, will have effect on spinal column. The object of this study is to compare the amount of neck pain under different studying position in male and female student.

    Materials and Methods

    This study is a descriptive study. In this study 1017 student (506 male, 511 female) from 5 universities in Tehran in same field and degree, was selected and studied. Also 50 male and 50 female nonstudents were studied as the control group. For quantifying the intensity of pain in people with neck pain, the VAS scale and for the statistical analysis, the ANOVA, Cramer's Phi and coefficient of variation was used.

    Results

    Generally, the results of this study confirmed that intensity of neck pain has affected by different studying position in both male and female student (for female P-value= 0.003 & for male P-value= 0.001). For male students the maximum and minimum VAS scale ordinary was seen in position number 8 and 6, and for female students the maximum and minimum VAS scale ordinary was seen in position number 11 and 6.

    Conclusion

    Wrong habits such as inappropriate studying positions in long term will cause weak musculoskeletal patterns that lead to some pains such as neck pain as one of the most common skeletal pain.

    Keywords: Neck pain, Studying Habits, Musculoskeletal disorders
  • Effect of muscular endurance, coordination and combination exercises on fine motor skills of Down syndrome subjects
    Mahin Aghdaei *, Mahdi Namazizadeh, Seyyed Mojtaba Nezam Kheir Abadi Pages 71-88
  • The effect of six weeks of water exercises with and without weight vest on balance indices of middle-aged women with disturbance in balance
    Niloufar Rahmani, Amirhossein Barati *, Fariborz Hovanlo, Mohammad Kalantariyan Pages 89-102
    The purpose of this study was to investigate the effect of 6 weeks of water exercises with and without weight vest on balance indices in middle-aged women with balance deficiency.The present study is a quasi experimental study, which is performed on 26 middle-aged women with available sampling method, which are randomly divided into two groups: water exercises with weight training vest and weightless water training group.The Balance Sheet of Biodex was used to evaluate the balance.After the end of 6 weeks of training, all pre-test steps were repeated in the post-test. To analyzing Data, using Shapirowilk and independent T-test and combined analysis of variance and at the significance level of 0.05.The De Cochain method was used to examine the effect size of the exercises.The results of statistical test of combined variance analysis showed that in both groups with and without weightless vest, the static and dynamic balance of subjects in the post-test improved compared to the pre-test(P≤0.05).Also,the effect of more vest training on non-vest exercises was observed on all the static and dynamic balance indices of subjects.As yet Most researches has used water exercises to improve balance in various societies, including the elderly, and has been less focused on the middle-aged community.Implementing combined water exercises along with weightless vest can well cover balance factors and improve the balance of middle-aged people. Therefore, in order to prevent disturbance in the balance caused by age,it is recommended to take advantage of the benefits of water exercises with weight vest in middle age.
    Keywords: Water exercises, Weight vests, Middle age women, Balance
  • The Comparison Angles of Forward Head, Kyphosis and Lordosis between Table Tennis Players and Normal Range of Iranian Non-Athlete Subjects
    Yousef Moghadas Tabrizi *, Hamid Ghafoori Ghotbabadi, Mohammad Hani Mansori, Hooman Minoonejad Pages 103-120
    Background and Aim
    Exercise as a specific form of physical activity arrow could have a significant impacts on development’s process of body posture. The aim of this study was the investigation of musculoskeletal disorder(kyphosis, lordosis, and Forward Head) between table tennis players and normal range of Iranian non-athlete subjects .
    Materials and Methods
    In this study 30 table tennis players were selected (mean age, height and weight of 19/86 ± 2/74, 170/8 ± 3/33, and 68/2 ± 3/3 respectively). their Lumbar Lordosis, thoracic kyphosis were measured by flexible ruler and forward head was measured by photogrammetry and image camera.
    Results
    Results showed that The mean degree of forward head (48/2 ± 5/6) and kyphosis (43/92 ± 4/44) in table tennis players were significantly greater than non-athletes persons and mean degree of Lumbar Lordosis (27/6 ± 6/73) in table tennis players was smaller.
    Conclusion
    It can be concluded that posing specific postures during the table tennis increases forward head posture and kyphosis as well as decreased Lumbar Lordosis among table tennis players. Therefore, stretching and strengthening exercises are recommended to prevent and correction athletes from developing these abnormalities.
    Keywords: Forward head, Kyphosis, Lordosis, table tennis
  • The effect of neuromuscular training on hip strength, core and jump-landing mechanics in athletes with anterior cruciate ligament reconstruction
    Kazem Norouzi, Reza Mahdavinezhad *, Mohammad Reza Mohamadi, Amirshariar Ariamanesh Pages 121-134
    Background and Aim

    the high incidence re-injury of ligament reconstituted is one of the complex post-operative problems. Therefore, the purpose of this study was to investigate the effect of neuromuscular training on hip and core strength and jump-landing mechanics in athletes with anterior cruciate ligament reconstruction.

    Materials and Methods

    Twenty-four athletes with a history of anterior cruciate ligament reconstruction were selected randomly and accessibility, and divided into experimental and control groups. Before and after the protocol of neuromuscular training (8 weeks, 3 sessions per week) from both groups, the isometric strength of hip, core muscles endurance and jump-landing mechanics were assessed using isokinetic dynamometer, McGill’s core stability tests and jump-landing error scoring system. Data were analyzed paired sample t-test and repeated measures anova significant level (P <0.05).

    Results

    The results of intra group changes in the experimental group showed that there was a significant improvement in isometric muscles strength, core endurance, and jump-landing error score in post-test compared to pre-test (P <0.05) that these changes control group was not significant. Also, there was a significant difference between groups in both experimental and control groups in all variables (P <0.05).

    Conclusion

    Based on these results, it can be concluded that the proximal parts of the knee have a significant effect on the motor control strategies.

    Keywords: anterior cruciate ligament Reconstruction, re-injury, core, jump-landing mechanic
  • The relationship between joint stiffness and the risk of injury during landing
    Mohamadamin Mohamadian *, Heidar Sadeghi, Mehdi Khaleghi Tazeji Pages 135-150
    Background and aim

    Stiffness is one of the mechanical characteristic of human body structures that plays an important role in biomechanics of sport movements and can affect the risk of injury. the purpose of this study was to determine the relationship between the joint stiffness and risk of injury during landing.

    Materials and methods

    In the current study, 20 male physical education students participated voluntarily. They performed vertical hopping tests in three styles, bilateral, unilateral on dominant leg and unilateral on non-dominant leg, with three strategies, preferred and control and the maximal to determine the stiffness of the lower extremity and performed one-leg landing to determine the selected biomechanical variables related to the risk of injury. The relationship between lower extremity stiffness and selected biomechanical variables in landing was determined by Pearson correlation test with significance level of 0.05.

    Results

    Among the ankle and knee stiffness variables during hopping tests with different strategies (control, preferential and maximal), ankle stiffness during preferential and maximal unilateral hopping tests showed significant and positive relationship with the peak of vertical ground reaction force and the rate of loading, and ankle stiffness During control bilateral hopping tests showed a significant and negative relationship with the mechanical absorbed energy (p <0.05).

    Conclusion

    According to the results, it can be argued that the high ankle joint stiffness increases the risk of bony injuries such as knee osteoarthritis and stress fractures, while low ankle joint stiffness

    Keywords: joint stifness, risk of injury, Landing
  • Evaluation of different bicycle ergonomic positions on muscles activity and cyclist performance before and after a fatigue protocol
    Shahram Lenjannejadian *, Jalil Reisi, Leyla Irannejad Pages 151-168
    Background and aim
    Bicycling is an activity for increasing the physical fitness of people. Cardiac and rehabilitation specialists prescribing this activity as an alternative treatment method. Many researches were done in the fields of biomechanics and ergonomics of cycling to reach the goals including improve techniques, reduce energy expenditure, and also reduce injury risk. The aim of this study was to compare the electrical activity of erector spinae, gluteus maximus, and rectus femoris muscles and also the cyclist performance in six different bicycle ergonomic positions before and after performing a fatigue protocol.
    Materials and methods
    Six professional female cyclist participated in this study. They have some experiences in national and Asian competitions. Six different ergonomic settings were considered consist of two handlebars and three saddle height settings. Electrical activity of three selected muscles and also the pedaling angular velocity were recorded before and after performing a fatigue protocol on a cycle ergometer.
    Results
    The effect of fatigue on electrical activity of muscles were differed significantly in different bicycle ergonomic positions. Besides, the angular velocity of pedaling or cyclist performance showed significant difference in these six ergonomic positions.
    Conclusion
    Ergonomic settings of bicycle including handlebars and saddle settings are important for reducing the muscles fatigue and increasing the cyclist performance. According to the results of this research, the position for the best performance is setting the saddle height upper the reference point, that is equal to lower extremities length, and setting the handlebars parallel to the ground.
    Keywords: ergonomics, Bicycling, electromyography, Fatigue, Athletic performance
  • Common postures and sport injuries in elite karate athletes
    Shahrzad Zandi *, Bashir Hosseinzadeh, Keyvan Baban Pages 169-182
    Background and aim

    The sport specificities and repetitive patterns can affect musculoskeletal system. The aim of this study was to investigate and comparison of postural disorders and sport injuries in Kata and Kumite style karate athletes.

    Materials and Methods

    38 elite (20 Kumite, 18 kata) formed the research subjects. The flat foot was measured with Staheli index, and Caliper, universal goniometer and flexible ruler were used for assessing knee abnormalities, Q-angle and spinal curvatures respectively. The rate of injuries were recorded in data collection forms. Independent t-test was used to compare the postural variables between groups and chi-square was used to compare the injury rates.

    Results

    Independent t-test showed that there was a significant difference between the amount of Staheli foot index (P = 0.00) in kumite and kata groups. However, between the kyphosis (P=0.53), lumbar lordosis (P=0.06), Q angle (P=0.54), the distance between the inner thigh condyles (P=0.86) and the distance between the inner ankle malleolus (P=0.78) There was no significant difference between the two groups (P> 0.05). The highest incidence of lesions was also observed in lower limb (58.4%).

    Conclusion

    Based on the results of this study, it can be concluded that karate exercise can affect athletes's posture due to the type of special training and the pattern of repetitive movements. The results showed that prolonged karate training increased the prevalence of flat foot and hip Q angle in the Kata group and increased lumbar lordosis in the Kumite group and lower extremity had the highest injury rate.

    Keywords: Karate, Posture, Sport injury
  • Effect of eight weeks of NASM exercises on shoulder functional tests
    Ali Sharifi *, Vahid Zolaktaf Pages 183-195
    Background and aim

    Shoulder functionality is crucial in firefighting activities. In this study, we examined the effects of an 8-week NASM exercise program on limitation of shoulder functionality.

    Material and methods

    We administered the shoulder mobility functional test on all firefighters lived in Isfahan, and randomly selected 17 volunteers with functional limitations. Then, we administered four functional tests (Y balance, Shoulder raise, Apley’s scratch, and Shoulder circumduction) as the criteria. After 8 weeks, we repeated the criteria tests and then we started their exercise program based on NASM approach. The exercise program consisted of 8 weeks of3-session training per week. We repeated the criteria tests at the end of exercise program. We analyzed the data by one-way ANOVA and set the significance level at 0.05.

    Results

    Out of 524 active firefighters, 210 (%40) had limitations in shoulder functionality. There was no significant change in none of four criteria tests at the end of 8 weeks of detraining (P ≥ 0.05 , d ≤ 0.03). Whilst, there was a significant change in each of four criteria tests at the end of 8 weeks of training (P ≤ 0.05 , d ≥ 0.04).

    Conclusion

    Descriptive statistics showed a remarkable percentage of firefighters had functional limitations in shoulder. Inferential statistics supported the use of exercise training based on NASM approach to treat shoulder limitations. In general, our findings suggest the use of NASM guidelines in designing exercise training to recover shoulder functionality.

    Keywords: NASM exercises, functional tests, shoulder mobility, firefighters