فهرست مطالب

پزشکی ارومیه - سال سی‌ام شماره 11 (بهمن 1398)
  • سال سی‌ام شماره 11 (بهمن 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/11/16
  • تعداد عناوین: 8
|
  • محمد سام رفیعی، محمد عزیزی*، وریا طهماسبی، رستگار حسینی صفحات 856-866
    پیش زمینه و هدف

    استفاده از مکمل های تغذیه ای، برای جلوگیری از فشارهای ناشی از فعالیت بدنی، به تعویق انداختن خستگی و حفظ عملکرد در هنگام مسابقه پیشنهاد شده است. هدف پژوهش حاضر، اثرات شش هفته مکمل دهی آب هندوانه بر فعالیت آنزیم های کراتین کیناز (CK) و لاکتات دهیدروژناز (LDH) و عملکرد ورزشی تکواندوکاران زن نخبه می باشد.

    مواد و روش کار

    پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی که از بین تکواندوکار زن نخبه 25 نفر به صورت نمونه در دسترس انتخاب به صورت تصادفی یک سوکور در دو گروه مکمل (15 نفری) و گروه دارونما (10 نفری) قرار گرفتند. آزمودنی ها به مدت شش هفته 500 میلی لیتر نوشیدنی آب هندوانه (تقریبا حاوی 17/1 گرم ال سیترولین است) یا دارونما را حدودا یک ساعت قبل از تمرین تکواندو مصرف کردند. تمرین تکواندو شامل اجرای تمرین-های عمومی و اختصاصی تکواندو به مدت 90 دقیقه و به صورت سه جلسه در هفته بود. مقادیر CK، LDH و آزمون عملکرد ورزشی (VO2max) از هر دو گروه قبل و پس از پژوهش و میزان درد عضلانی در 24 و 47 ساعت پس از فعالیت ورزشی اندازه گیری شد.

    یافته ها

    براساس نتایج مصرف آب هندوانه به مدت 6 هفته باعث کاهش CK (001/0=P) و LDH (002/0=P)، کاهش درد عضلانی در 24 ساعت (001/0=P) و 47 ساعت (001/0=P) پس از فعالیت ورزشی و افزایش عملکرد ورزشی (001/0=P) شده است؛ تفاوت معناداری بین گروه تجربی و گروه کنترل در متغیرهای مذکور مشاهده شد.

    بحث و نتیجه گیری

    با توجه به یافته های پژوهش حاضر شاید بتوان گفت به منظور جلوگیری از کوفتگی عضلانی تاخیری و افزایش عملکرد ورزشی ورزشکاران مصرف آب هندوانه قبل از اجرای فعالیت ورزشی سودمند است.

    کلیدواژگان: کوفتگی عضلانی تاخیری، ال-سترولین، عملکرد ورزشی
  • وحید شیدا، مهرداد فتحی*، احسان میر صفحات 867-875
    پیش زمینه و هدف

    هدف مطالعه حاضر بررسی تاثیر تمرینات ثبات مرکزی بر اکتیوین A و عملکرد کمری زنان سالمند مبتلا به کمردرد مزمن بود.

    مواد و روش کار

     این مطالعه از نوع نیمه تجربی است. تعداد 18 زن سالمند مبتلا به کمردرد مزمن (سن 45/2±1/69 سال، نمایه توده بدنی (BMI) 84/2±5/25 کیلوگرم بر مترمربع و درصد چربی 95/2±7/33 درصد) به طور تصادفی در دو گروه 9 نفری تجربی و کنترل قرار گرفتند. گروه تمرینات مقاومتی منتخب، 10 هفته تمرینات را 3 جلسه در هفته و هر جلسه به مدت 60 دقیقه اجرا کردند، درحالی که گروه کنترل فقط پیگیری شدند. ترکیبات بدنی، اکتیوین A سرمی و عملکرد کمر (BPS) در هر دو گروه قبل و بعد از مداخله اندازه گیری شد.

    یافته ها

     10 هفته تمرینات مقاومتی منتخب باعث کاهش معناداری در اکتیوین A سرمی (از 62/5 به 84/2 نانوگرم بر میلی لیتر) (000/0=p) و بهبود عملکرد کمر (BPS) (از 5/58 به 3/33 درصد) (002/0=p) در زنان سالمند مبتلا به کمردرد مزمن در گروه تمرین در مقایسه با گروه کنترل شد.

    بحث و نتیجه گیری

    انجام 10 هفته تمرین مقاومتی ثبات مرکزی باعث بهبود عملکرد کمری و کاهش هورمون اکتیوین A زنان سالمند مبتلا به کمردرد مزمن می شود.

    کلیدواژگان: اکتیوین A، عملکرد کمری، سالمند
  • سید حسین حسینی مهر*، مهرداد عنبریان صفحات 876-882
    پیش زمینه و هدف

    مطالعات قبلی نشان داده اند که نقص در ریتم طبیعی اسکاپولوهومرال می تواند فرد را به پاتولوژی های شانه مبتلا کند. در این مطالعه هدف ما بررسی سیمتری کتف در پوزیشن استراحت و نسبت ریتم اسکاپولوهومرال بین دست برتر و غیر برتر افراد سالمند در زوایای مختلف ابداکشن بازو می باشد.

    مواد و روش کار

     تعداد 35 آزمودنی مرد سالمند با دامنه سنی 70-60 سال به صورت تصادفی به عنوان نمونه ی آماری انتخاب شدند. از دو اینکلینومتر برای اندازه گیری ابداکشن بازو و میزان چرخش بالایی کتف در پوزیشن استراحت کتف، 45، 90 و 135 درجه ابداکشن شانه استفاده شد. آزمودنی ها عمل ابداکشن بازو را با دست برتر و غیر برتر به صورت تصادفی در سطح فرونتال انجام می دادند. ریتم اسکاپولوهومرال از تقسیم میزان ابداکشن گلنوهومرال بر چرخش بالایی کتف از پوزیشن استراحت کتف تا 45، 90 و 135 درجه ابداکشن شانه در سطح فرونتال محاسبه شد. از آزمون ANOVA با اندازه گیری مکرر و آزمون تی همبسته برای تعیین اثرات متغیرهای مستقل و تعیین اختلافات درون گروهی استفاده شد. سطح معنی داری برای تمامی آزمون ها کمتر از 05/0 در نظر گرفته شد.

    یافته ها

     نتایج آزمون ANOVA با اندازه گیری مکرر (4×2) نشان داد که برتر و غیر برتر بودن دست و زاویه ابداکشن بازو تاثیر معنی داری بر چرخش بالایی کتف و نسبت ریتم اسکاپولوهومرال دارد (05/0 >p) به طوری که چرخش بالایی کتف در دست برتر بیشتر و در مقابل نسبت ریتم اسکاپولوهومرال در دست برتر کمتر بود، همچنین با افزایش زاویه ابداکشن بازو، چرخش بالایی کتف بیشتر و نسبت ریتم اسکاپولوهومرال کمتر بود (05/0>p). از طرف دیگر نتایج آزمون تی همبسته نشان داد که تفاوت معنی داری در میزان چرخش بالایی کتف بین دست برتر و غیر برتر افراد سالمند در پوزیشن استراحت کتف وجود ندارد (05/0>p)، اما در 90 و 135 درجه ابداکشن بازو، تفاوت معنی داری بین کتف برتر و غیر برتر در میزان چرخش بالایی کتف و نسبت ریتم اسکاپولوهومرال وجود داشت به طوری که کتف برتر چرخش بالایی بیشتر و نسبت ریتم اسکاپولوهومرال کمتر در این زوایا داشت.

    بحث و نتیجه گیری

    کاهش معنی دار چرخش بالایی کتف در شانه غیر برتر افراد سالمند در مقایسه با شانه برتر و متعاقب آن افزایش نسبت ریتم اسکاپولوهومرال، توجه به طراحی تمرینات ورزشی جهت پیشگیری از این عدم تقارن در این گروه سنی را می طلبد.

    کلیدواژگان: چرخش بالایی کتف، ریتم اسکاپولوهومرال، افراد سالمند
  • نازلی کرمی، ابراهیم حسنی، شهریار صانع*، امیر شعبانی صفحات 883-894
    پیش زمینه و هدف

    خونریزی پس از زایمان به عنوان یک عارضه تهدیدکننده پس از زایمان طبیعی و سزارین است. اکسی توسین شایع ترین داروی منقبض کننده رحمی مورداستفاده در جهت کاهش خونریزی پس از زایمان می باشد. هدف از مطالعه حاضر مقایسه تغییرات همودینامیک ناشی از تجویز انفوزیون اکسی توسین وریدی در بیماران کاندید جراحی سزارین انتخابی به دو روش بی حسی اسپانیال و بیهوشی عمومی به منظور تعیین بهترین روش بیهوشی با کمترین عوارض همودینامیک به دنبال تجویز اکسی توسین وریدی می باشد.

    مواد و روش کار

    در این مطالعه در 120 زن حامله کاندید سزارین انتخابی در یک گروه بی حسی اسپاینال و در گروه دیگر بیهوشی عمومی انجام گرفت. ضربان قلب و فشارخون های سیستولیک و دیاستولیک و متوسط شریانی بیماران تا زمان بیرون آمدن نوزاد هر 1 دقیقه و سپس هر 3 دقیقه و به مدت 30 دقیقه پس از خروج نوزاد وکلامپ بندناف و آغاز انفوزیون 30 واحد اکسی توسین اندازه گیری شد

    یافته ها

    تا زمان خروج نوزاد در مادران تحت بیهوشی عمومی فشارهای خون و ضربان قلب بالاتر از گروه دیگر بود (002/0= P). حال آنکه پس از شروع اکسی توسین فقط در مورد فشارخون های سیستولی این تفاوت معنی دار بود (01/0= P).

    بحث و نتیجه گیری

     تاثیر نوع روش بیهوشی در جمعیت موردمطالعه ما، فقط بر فشارخون سیستولی به صورت معنادار دیده می شود و در سایر یافته های همودینامیک این تاثیر تفاوت معناداری در دو گروه ندارد.

    کلیدواژگان: بی حسی اسپاینال، بیهوشی عمومی، اکسی توسین، تغییرات همودینامیک
  • اشرف احمدی شادمهری، فریده نامور*، حمیدرضا میری، پریچهره یغمایی، محبوبه نخعی مقدم صفحات 895-904

    گرافن به دلیل خواص منحصربه فرد فیزیکی و شیمیایی، کاربردهای گسترده ای را در نانوتکنولوژی به ویژه در زیست پزشکی نشان می دهد. درجه سمیت مواد گرافن به عوامل مختلفی ازجمله بار سطحی، خواص فیزیکوشیمیایی، روش های تعیین سمیت و نوع رده سلولی بستگی دارد. تماس مستقیم لبه های بسیار تیز گرافن با غشای سلول به عنوان یکی از مکانیسم های اصلی درگیر در سمیت سلولی ورقه های گرافن می باشد. با به دام انداختن میکروارگانیسم ها در بین ورقه های گرافن به عنوان یکی دیگر از مکانیسم های موثر برای غیرفعال کردن میکروارگانیسم هاست و با توجه به نسبت بالای سطح به حجم، زیست سازگاری عالی و ساختار دوبعدی، به عنوان یک ماده ضد سرطان و ضد باکتری می تواند بکار رود. این بررسی، پیشرفت های اخیر در مورد سمیت سلولی، فعالیت های ضد سرطانی و ضد باکتری گرافن را ارائه می دهد و بر طیف گسترده ای از مکانیسم های سمیت و ضد باکتری متمرکز شده است. انتظار می رود که این بررسی کاربرد گسترده گرافن را در سایر زمینه ها تسهیل کند.

    کلیدواژگان: گرافن، ضد باکتری، سمیت سلولی، کاربرد زیست پزشکی
  • امیررضا جهانشاهی*، ابوالحسن شاکری، حمید طیبی خسروشاهی، الهام نه چمی، ارمین زرین تن، محمد میرزا آقازاده عطاری صفحات 905-911
    پیش زمینه و هدف

    در نارسایی مزمن کلیه بیمار دچار مشکلات و عوارض متعددی می گردد. یکی از مشکلات عمده تسریع اترواسکروز است هرچند اعتقاد بر این است که عوامل متعددی در بروز اترواسکروز در بیماران مزمن کلیوی دیالیزی دخیل است. ارزیابی سونوگرافیک شرایین به عنوان روشی دقیق و غیرتهاجمی در بررسی فرآیند آترواسکلروز پیشنهاد شده است. پلاک آترواسکلروتیک و ضخامت انتیما-مدیا را می توان به راحتی توسط سونوگرافی داپلر رنگی ارزیابی کرد. هدف از این مطالعه، بررسی یافته های سونوگرافی داپلر رنگی در مورد آترواسکلروز آئورتوایلیاک در بیماران تحت همودیالیز بالای 45 سال می باشد.

    مواد و روش ها

    در یک مطالعه توصیفی-تحلیلی، 50 بیمار همودیالیزی بالای 45 سال طی 14 ماه در مرکز آموزشی-درمانی امام رضا (ع) تبریز موردبررسی قرار گرفتند. 50 فرد سالم همسان ازنظر سن و جنس با گروه اول به عنوان شاهد در نظر گرفته شدند. سونوگرافی داپلر رنگی جهت تعیین فرآیند آترواسکلروز شرایین آئورتوایلیاک مورد استفاده قرار گرفت. تنگی بیش از 70 درصد قطر داخلی به عنوان "تنگی بارز" در نظر گرفته شد. ضخامت انتیما-مدیای شریان ایلیاک در هر دو سمت اندازه گیری شده و تعداد پلاکت های آترومی نیز ثبت شدند.

    یافته ها

    28 مرد و 22 زن با سن متوسط 52/8±54/56 سال در گروه مورد و 25 مرد و 25 زن با سن متوسط 66/7±74/55 سال در گروه شاهد وارد مطالعه شدند (05/0<p). متوسط مدت دیالیز در گروه مبتلا به بیماری کلیوی 35/14±76/22 (58-6) ماه بود. میانه قطر داخلی آئورت شکمی در گروه مورد به طور معنی داری کمتر بود (13 در برابر 17 میلی متر؛ 001/0>p). آنوریسم آئورت شکمی در 5 بیمار (10 درصد) گروه مبتلا به بیماری کلیوی و در هیچ یک از افراد گروه شاهد ثبت گردید (03/0=p). میانه ضخامت انتیما-مدیای بیشینه شرایین ایلیاک در گروه دیالیز به طور معنی داری بیشتر از شاهد بود (9/0 در برابر 6/0 میلی متر؛ 001/0>p). تنگی بارز در شرایین آئورتوایلیاک وجود نداشت. تعداد موارد با آتروم آئورت و شرایین ایلیاک در گروه مبتلا به بیماری کلیوی به طور معنی داری بیشتر بود (54 درصد در برابر 12 درصد؛ 001/0>p).

    نتیجه گیری

    گرچه تنگی بارز در شرایین آئورتوایلیاک بیماران همودیالیزی وجود نداشت؛ ولی فرآیند آترواسکلروز در این عروق در مقایسه با افراد سالم به طور معنی داری پیشرفته تر بود.

    کلیدواژگان: سونوگرافی داپلر رنگی، آترواسکلروز، نارسایی مزمن کلیه
  • عقیل آسا، عبدالحسین طاهری کلانی*، محمود نیک سرشت صفحات 912-923
    پیش زمینه و هدف

    مشخص شده است که عوامل نوروتروفیک و رشدی آثار مثبتی بر تکثیر عصبی دارند. بااین حال، یافته ها در مورد آثار تمرین ورزشی بر این عوامل به دنبال سکته مغزی محدود است. بنابراین، مطالعه حاضر با هدف تعیین اثر 8 هفته تمرین استقامتی بر روی نوارگردان پس از القای سکته بر بیان ژنی عوامل رشد عصبی (NFG) و فیبروبلاستی (FGF) در رت های نر ویستار اجرا شد.

    مواد و روش کار

    بیست و یک سر رت صحرایی نر بالغ نژاد ویستار (وزن 252-210 گرم) به طور تصادفی به سه گروه کنترل، سکته و سکته+ تمرین تقسیم شدند. گروه تمرین استقامتی طی هشت هفته به مدت 50- 20 دقیقه و با سرعت 30- 18 متر بر دقیقه در هر جلسه و پنج جلسه در هفته روی نوار گردان دویدند. برای القای سکته مغزی هر دو سرخرگ کاروتید مشترک (CCA) به مدت 45 دقیقه مسدود شد. چهل و هشت ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی، رت ها معدوم شده و بیان ژن NGF و FGF با استفاده از تکنیک Real Time-PCR در سطح هیپوکامپی رت ها اندازه گیری شد.

    یافته ها

    نتایج نشان داد، سکته مغزی باعث کاهش معنادار میزان بیان ژن NGF (0001/0=p) و FGF (0001/0=p) هیپوکامپی رت ها نسبت به گروه کنترل سالم گردید. به علاوه، تمرین استقامتی میزان بیان ژن NGF (001/0=p) و FGF (023/0=p) هیپوکامپی رت ها را پس از القای سکته مغزی به طور معناداری افزایش داد.

    نتیجه گیری

    نتایج این مطالعه نشان داد، تمرین استقامتی از راه تنظیم افزایشی عوامل نوروتروفیک و آنژیوژنیک می تواند در برابر آسیب های ناشی از ایسکمی- ریپرفیوژن اثر درمانی داشته باشد و اختلالات ناشی از سکته را کاهش دهد.

    کلیدواژگان: تمرین استقامتی، سکته مغزی، عامل رشد عصبی، عامل رشد فیبروبلاستی
  • محمدنبی صالحی*، نجمه حمید، کیومرث بشلیده، نسرین ارشدی صفحات 924-940
    پیش زمینه و هدف

    افسردگی بزرگ ترین اختلال روانی قرن حاضر است، که به عنوان سرماخوردگی روان پزشکی شناخته می شود و مهم ترین عامل مستعدساز اقدام به خودکشی است. بنابراین این پژوهش باهدف مقایسه اثربخشی درمان پردازش مجدد هولوگرافیک و رفتاردرمانی دیالکتیکی بر کنترل عواطف و سازگاری اجتماعی بیماران افسرده اقدام کننده به خودکشی انجام گرفت.

    مواد و روش کار

     روش پژوهش حاضر آزمایشی و از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه بیماران افسرده اقدام کننده به خودکشی شهر ایلام در سال 1397 بودند. که با روش نمونه گیری تصادفی ساده، نهایتا 45 نفر به عنوان اعضاء نمونه انتخاب شدند و به صورت کاملا تصادفی در سه گروه درمان پردازش مجدد هولوگرافیک، گروه رفتاردرمانی دیالکتیکی و گروه کنترل گمارده شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس کنترل عواطف (ویلیامز و چمبلز)، پرسشنامه سازگاری (بل)، پکیج درمان پردازش مجدد هولوگرافیک (کاتز) و پکیج رفتاردرمانی دیالکتیکی (لینهان) بودند.

    یافته ها

     نتایج آزمون تحلیل کواریانس چند متغیری نشان داد که بین کنترل عواطف و سازگاری اجتماعی در گروه های آزمایشی (گروه پردازش مجدد هولوگرافیک و رفتاردرمانی دیالکتیکی) و گروه کنترل تفاوت معنی داری به لحاظ آماری مشاهده می شود (141/132 F=، 000/0P<). همچنین نتایج آزمون بونفرونی نشان داد که گروه درمان پردازش مجدد هولوگرافیک نسبت به گروه رفتاردرمانی دیالکتیکی میزان سازگاری اجتماعی بیماران افسرده اقدام کننده به خودکشی را بیشتر افزایش داده است (000/0P<). ولی در میزان کنترل عواطف بین دو گروه آزمایشی تفاوت معنی داری مشاهده نشد (534/0P>).

    بحث و نتیجه گیری

    طبق نتایج این پژوهش هر دو درمان پردازش مجدد هولوگرافیک و رفتاردرمانی دیالکتیکی نسبت به گروه کنترل، موجب افزایش کنترل عواطف و سازگاری اجتماعی در بیماران افسرده اقدام کننده به خودکشی می شوند. همچنین درمان پردازش مجدد هولوگرافیک میزان سازگاری اجتماعی را بیشتر افزایش داده است. درنهایت، هر دو درمان می توانند برای درمان اختلالات طیف افسردگی و مداخله در شرایط بحرانی نظیر اقدام به خودکشی سودمند و کارآمد باشند.

    کلیدواژگان: درمان پردازش مجدد هولوگرافیک، رفتاردرمانی دیالکتیکی، کنترل عواطف، سازگاری اجتماعی، افسردگی، اقدام به خودکشی
|
  • Mohammadsam Rafee, Mohammad Azizi*, Worya Tahmasebi, Rastegar Hoseini Pages 856-866
    Background & Aims

    Using nutritional supplements is proposed to avoid the stresses-induced by physical activity, delayed fatigue, and maintenance of performance during competition. The aim of this study was to explore the effect of 6 weeks of watermelon juice supplementation on the activity of CK and LDH enzymes and exercise performance in elite female taekwondo athletes.

    Materials & Methods

    The population of this quasi-experimental are 25 elite females that were selected by available sampling methods and then were randomly divided into two groups of supplementation (n=15) and placebo (n=10). One hour before Taekwondo training, in the treatment group, subjects consumed 500 ml of watermelon juice (almost containing 1.17 gr of L-Citrulline) for 6 weeks while the control group received placebo. Taekwondo training was held for ninety minutes, three sessions per week for 6 weeks. CK, LDH levels, and exercise performance test (VO2max) were measured in both groups before and after the study and the muscle soreness was measured 24 and 47 hours after the exercise.

    Results

    The results showed that watermelon juice supplementation for 6 weeks reduced CK (P=0.001) and LDH (P=0.002), decreased muscle soreness 24 hours (P=0.001) and 47 hours (P=0.001) after exercise and increased exercise performance (P=0.001). Significant differences between the experimental group and the control group with regard to these variables were observed.

    Conclusion

    According to the findings of this study, it can be concluded that watermelon juice supplementation before the exercise is effective in preventing delayed muscle soreness and athlete's performance.

    Keywords: Delayed Muscle Soreness, L-citrulline, exercise performance
  • Vahid Sheida, Mehrdad Fathi*, Ehsan Mir Pages 867-875
    Background & Aims

    The aim of this study was to assess the effect of core stabilization exercise on the serum level of Activin A and back performance scale in elderly women.

    Materials & Methods

    This study was a semi-experimental research. Eighteen volunteer women with low back pain (age 69.1±2.45 years, body mass index 25.5±2.84 kg/m2 and fat percentage 33.7±2.95%) were randomly divided into two equal groups (each with 9 individuals): experimental and control. Core stabilization training group performed the exercises 3 times per week, 60 minutes each time, for 8 weeks, while the control group was followed up. Body composition, Activin A levels, and back performance scale were measured in two groups before and after the intervention.

    Results

    Ten weeks of core stabilization training significantly reduced Activin A serum level (from 5.62 ng/ml to 2.84 ng/ml) (p=0.000) and improved back performance scale (from 58.5% to 33.3%) (p=0.002) in elderly women with low back pain in the exercise group compared with the control group.

    Conclusion

    Core stabilization exercise improves the back performance scale and reduces Activin A level in elderly women with low back pain.

    Keywords: Activin A, Low back pain, Aged
  • Seyed Hossein Hosseinimehr*, Mehrdad Anbarian Pages 876-882
    Background & Aims

    Previous studies have stated that the scapulohumeral rhythm dysfunction can make a person prone to glenohumeral joint pathologies. The purpose of this study was to survey symmetric resting scapular posture and scapulohumeral rhythm ratio between dominant and non-dominant shoulders in elderly subjects in different humeral abduction angles.

    Materials & Methods

    Thirty-five healthy elderly male subjects (age: 60-70 years) participated in this study voluntarily. Two inclinometers were used to measure humeral abduction and scapular upward rotation in scapular resting position, 45, 90, and 135 shoulder abduction in the frontal plane. Subjects performed humeral abduction with dominant and non-dominant shoulders in the frontal plane randomly. The scapulohumeral rhythm was calculated from division humeral abduction to upward rotation of the scapula from scapular resting position to 45°, 90°, and 135° humeral abduction in frontal plane. ANOVA with repeated measure and dependent variable test were used for comparison of differences within-group and effect of independent variables on the scapular upward rotation and scapulohumeral rhythm ratio. The level of significance was set at p< 0.05.

    Results

    ANOVA with repeated measure test (2×4) indicated that dominance or non-dominance shoulder and humeral abduction angle had significant effects on scapular upward rotation and scapulohumeral rhythm ratio (p<0.05) as dominance scapula had more upward rotation and less scapulohumeral rhythm ratio. Also, scapula had more upward rotation and less scapulohumeral rhythm ratio with increasing humeral abduction angle (p<0.05). On the other hand, paired-sample test indicated there is no asymmetry between dominant and non-dominant scapula in scapular resting position but there are significant differences in scapular upward rotation and scapulohumeral rhythm ratio between dominant and non-dominant shoulders in 90° and 135° humeral abduction in the frontal plane (p<0.05).

    Conclusion

    It seems that clinicians should be careful in designing special training to prevent shoulder disorders regarding the significant decrease in scapular upward rotation and subsequent increase in scapulohumeral rhythm ratio in the non-dominant shoulders of elderly subjects.

    Keywords: scapular upward rotation, scapulohumeral rhythm, elderly subjects
  • Nazli Karami, Ebrahim Hassani, Shahryar Sane*, Amir Shabani Pages 883-894
    Background & Aims

    Postpartum hemorrhage is one of the life-threatening complications after labor and cesarean section. Its prevalence is 6 percent. Metratonia is the most common cause of this complication. Some medications can prevent it. Oxytocin is the most common uterine vasoconstrictor and is used routinely after delivery for decreasing hemorrhage. The aim of this study is to compare hemodynamic changes of oxytocin infusion under general anesthesia with spinal anesthesia in elective cesarean section.

    Materials & Methods

    In this observational study, 120 pregnant patients with ASA I and II candidate for elective cesarean section were enrolled in two groups randomly. In one group, general anesthesia and in the other group spinal anesthesia was performed. The  heart rate, systolic, diastolic, and mean arterial pressure of patients were recorded every minute until delivery. After umbilical cord clamping and infusion of 30 units dose of oxytocin, the hemodynamic parameters were evaluated every 3 minutes for 30 minutes. 

    Results

    Until the delivery, the heart rate, systolic, diastolic, and mean arterial pressure of patients were higher in the general anesthesia group (p=0.002). After beginning oxytocin infusion, these parameters were different in two groups and were higher in the group under general anesthesia. But only the difference of systolic blood pressures was significant (p=0.01)

    Conclusion

    We can conclude that in the cesarean section, the type of anesthesia impression on hemodynamic changes due to oxytocin infusion is only observed on systolic blood pressure and there is no significant difference in other hemodynamic parameters.

    Keywords: Spinal, general anesthesia, oxytocin, hemodynamics
  • Ashraf Ahmadi Shadmehri, Farideh Namvar*, Hamidreza Miri, Parichehre Yaghmaei, Mahboobeh Nakhaei Moghaddam Pages 895-904

    Graphene has exhibited wide applications in nanotechnology, especially in biomedicine because of its unique physical and chemical properties. The degree of toxicity of graphene materials depends on various factors such as surface charge, physicochemical properties, toxicity determination methods, and cell line. Direct contact of the very sharp edges of graphene with the cell membrane is one of the major mechanisms involved in the cytotoxicity of graphene sheets. By trapping microorganisms among graphene sheets, it is another effective mechanism to inactivate microorganisms, and due to their high surface-to-volume ratio, excellent biocompatibility, and two-dimensional structure, it can be used as an anticancer and antibacterial material. This review presents recent advances in the cytotoxicity, anti-cancer, and antibacterial activities of graphene and has focused on a wide range of toxicity and antibacterial mechanisms. This study is expected to facilitate the widespread application of graphene in other fields.

    Keywords: graphene, antibacterial, cytotoxicity, biomedical application
  • Amirreza Jahanshahi*, Abolhasan Shakeri, Hamid Tayebi Khosroshahi, Elham Nahchami, Armin Zarrintan, Mohammad Mirza Aghazadeh Attari Pages 905-911
    Background & Aims

    Patients with chronic kidney disease (CKD) encounter many complications and morbidities. One of these major complications is accelerated atherosclerosis which is believed to be multifactorial in CKD and dialysis patients. Ultrasonographic evaluation of arteries has been proposed as an accurate and non-invasive method in assessing the process of atherosclerosis. Atherosclerotic plaque and intima-media thickness (IMT) could readily be evaluated by color Doppler ultrasonography (CDU). This study aimed at evaluating the CDU findings regarding aortoiliac atherosclerosis in hemodialysis CKD patients older than 45 years.

    Materials & Methods

    In an analytic-descriptive study, 50 hemodialysis patients aged 45 years or older were recruited during a 14-month period in Tabriz Imam Reza Teaching Center. Another 50 age- and sex-matched healthy individuals served as the controls. CDU was employed to determine the atherosclerosis process of aortoiliac arteries in both groups. Lumen stenosis >70% of internal diameter was considered as the “significant stenosis”. The iliac IMT was also determined on both sides.

    Results

    There were 28 males and 22 females in the case group with a mean age of 56.54±8.52 years while there were 25 males and 25 females in the control group with a mean age of 55.74±7.66 years (p>0.05). The mean duration of hemodialysis was 22.76±14.35 (6-58) months in the CKD group. The median abdominal aortic diameter was significantly lower in the case group compared to the control group (13 vs. 17 mm; p<0.001). There were 5 cases (10%) with abdominal aortic aneurysm in the CKD group with no similar cases in the other group (p=0.03). The median maximum IMT of the iliac arteries was significantly higher in the dialysis group compared to that in the control group (0.9 vs. 0.6 mm; p<0.001). There was no significant stenosis in aortoiliac arteries. Frequency of the cases with atherosclerotic atheromas in aorta and iliac arteries was significantly higher in the CKD patients compared to the control group (54% vs. 12%; p<0.001).

    Conclusion

    Although there was no significant stenosis in aortoiliac arteries in hemodialysis patients, the atherosclerosis was significantly more advanced in these vessels compared to healthy counterparts.

    Keywords: Color Doppler Ultrasonography, Atherosclerosis, Chronic Renal Failure
  • Aghil Asa, Abdolhossein Taheri Kalani*, Mahmoud Nikseresht Pages 912-923
    Background & Aims

    Neurotrophic and growth factors are known to have positive effects on neuronal proliferation. However, findings on the effects of exercise training on these factors following brain stroke are limited. Thus, the aim of the present study was to investigate the effect of endurance training on gene expression of nerve growth factor (NGF) and fibroblast growth factor (FGF) in the hippocampus of rats after brain stroke.

    Materials & Methods

    Twenty and one adult male Wistar rats (weighing 210-252 gr) were purchased and randomly divided into three groups: control, stroke, and stroke+ training groups. Stroke was induced by the occlusion of both common carotid arteries (CCA) for 45 minutes. The rats in the training group were run on a treadmill at speeds ranging from 18 to 30 meters per minute for 20 to 50 minutes per session, 5 days a week for 8 weeks. Forty eight hours after the last training session, rats were sacrificed and gene expression of NGF and FGF in the hippocampus were measured with the Real Time-PCR technique.

    Results

    In comparison to the control group, stroke led to a significant decrease in gene expression of NGF (p=0.0001) and FGF (p=0.0001). Also, after brain stroke, endurance training resulted in a significant increase in gene expression of NGF (p=0.001) and FGF (p=0.023) in the hippocampus of rats.

    Conclusion

    Based on the findings of this study, endurance training probably via up-regulation of neurotrophic and angiogenic factors could have therapeutic effects against ischemia-reperfusion induced injuries and decreased impairments induced by cerebral ischemia.

    Keywords: Brain stroke, Endurance training, Gene expression, NGF, FGF
  • Mohammadnabi Salehi*, Najme Hamid, Kiumars Beshlideh, Nasrin Arshadi Pages 924-940
    Background & Aims

    Depression is the greatest psychological disorder of the present century, which is known as the common cold of psychiatry. And it is the most important risk factor for the suicide attempts. Therefore, this study aimed to compare the effectiveness of holographic reprocessing and dialectical behavioral therapy on affective control and social adjustment of depressed suicidal patients.

    Materials & Methods

    The present research is a pre-test and post-test type with control group. The statistical population of this study included all depressed patients who attempted suicide in Ilam in 2018. By simple random sampling, 45 subjects were selected as sample members and they were randomly assigned to three groups: holographic Reprocessing, dialectical behavior therapy group, and control group. Research instruments included affective control scale (Williams & Chambles), compatibility questionnaire (Bell), holographic reprocessing package (Katz), and dialectical behavioral therapy package (Lynn).

    Results

    The results of multivariate analysis of covariance showed that there was a statistically significant difference between affective control and social adjustment in experimental groups (holographic reprocessing group and dialectical behavioral therapy group) and control group (F=132.141, p<0.000). Also, the results of the Bonferroni test showed that the holographic reprocessing group, in comparison with the dialectic behavioral therapy group, increased the level of social adjustment of depressed patients who attempted suicide (p <0.001). However, there was no significant difference in affective control between the two experimental groups (p> 0.534).

    Conclusion

    According to the results of this study, both holographic reprocessing and dialectical treatment therapy have increased the affective control and social adjustment in depressed patients with attempted suicide. Also, holographic reprocessing has further increased the level of social compatibility. Ultimately, both treatments can be used effectively to treat depression and also they can be employed as interventions in critical situations such as suicidal attempts.

    Keywords: Holographic Reprocessing, Dialectical Behavioral Therapy, Affective Control, Social Adjustment, Depressive patients with attempted suicide