فهرست مطالب

چشم پزشکی بینا - سال بیست و چهارم شماره 4 (تابستان 1398)
  • سال بیست و چهارم شماره 4 (تابستان 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/10/11
  • تعداد عناوین: 9
|
  • فرید کریمیان*، سپهر فیضی، امیر فرامرزی، سید علی موسوی زاده، مهدی یاسری، علی عفتی زاده صفحات 101-110
    هدف

    بررسی و تعیین عوامل موثر بر دفع و شکست پیوند قرنیه و تغییرات سطح چشم و قرنیه در بیماران مبتلا به قوزقرنیه که به دو روش پیوند قرنیه نفوذی (PKP) در مقایسه با لاملار عمیق قدامی (DALK) تحت عمل جراحی قرار گرفته اند.

    روش پژوهش

    بیماران مبتلا به قوزقرنیه مراجعه کننده به بخش چشم بیمارستان لبافی نژاد که در فاصله زمانی 95-1385 پس از تشخیص قوزقرنیه براساس یافته های بالینی اسلیت لمپ، کراتومتری و توپوگرافی و داشتن اندیکاسیون تحت عمل جراحی پیوند قرنیه نفوذی یا لایه ای قرار گرفته بودند، فراخوانده شده و مورد معاینه قرار گرفتند. در تمامی اعمال جراحی برای انجام پیوند قرنیه و پروتکل پی گیری و درمانی پس از عمل، از روش واحد استفاده شد. در طول زمان پیگیری پس از عمل بررسی دقیق از نظر وجود عوارض، نشانه های دفع پیوند و علل زمینه ای انجام گرفت. این مطالعه به صورت بررسی مقطعی براساس داده های موجود، در زمان معاینه نهایی صورت پذیرفت.

    یافته ها

     در این مطالعه، 108 بیمار در هر گروه (مجموع 216 بیمار) برای مدت حداقل 6 ماه پس از برداشتن همه بخیه ها مورد بررسی قرار گرفتند. میزان وقوع دفع پیوند در گروه DALK برابر 13 درصد و در گروه PKP، 3/34 درصد (001/0P<) و میزان شکست پیوند در گروه های DALK و PKP به ترتیب 4/7 درصد و 8/2 درصد بود (12/0P=). 5/60 درصد از کل موارد رگ زایی (واسکولاریزاسیون) قرنیه (23 مورد از 38 مورد) دچار دفع پیوند شدند (001/0P<). میزان بروز کدورت پیوند در DALK برابر با 6/30 درصد و در PKP برابر 8/14 درصد بود (006/0P=). بیمارانی که دچار خشکی چشم، زخم عفونی و آبسه بخیه بودند، بیشتر دچار دفع پیوند شدند (001/0P<). جنس، سن میزبان و دهنده قرنیه، محلول نگهداری قرنیه دهنده، طول زمان جراحی، مدت پی گیری، مدت زمان مصرف قطره کورتیکوسترویید، فصل بروز دفع پیوند، وجود انفیلتراسیون، سابقه دفع، زمان خارج کردن بخیه، سابقه VKC (حساسیت بهاره)، سابقه پیوند در چشم مقابل رابطه ای با دفع پیوند نداشتند.

    نتیجه گیری

     پس از پیوند DALK در مقایسه با PKP، مشکلات سطح چشم و خشکی شیوع بیش تری داشت. رگ زایی قرنیه، عامل مهمی در بروز دفع پیوند است که در PKP بیش تر از DALK رخ می دهد. سطح حدفاصل پیوند (Interface) در عمل DALK دارای اهمیت زیادی بوده و کدورت آن، زمینه ساز شکست پیوند می باشد که وقوع آن نسبت به PKP بیش تر است.

    کلیدواژگان: پیوند قرنیه، پیوند قرنیه لایه ای، پیوند قرنیه نفوذی، عوامل شکست، کراتوکونوس
  • سیدحسین مرجانمهر، فرزانه علیزاده، سیما مسعودی، ایرج محبی، علی مسعودی* صفحات 111-117
    هدف

    ارزیابی تغییرات بافت شناسی قرنیه در خرگوش بعد از انجام عمل کلاژن کراس لینکینگ تسریع یافته.

    روش پژوهش

    چشم های راست 7 سر خرگوش آلبینوی نیوزیلندی با وزن 5/1 تا 2 کیلوگرم مورد مطالعه قرار گرفت. چشم های سمت راست به عنوان گروه مورد و چشم های چپ در گروه شاهد در نظر گرفته شدند. اپی تلیوم چشم های راست خارج شده و محلول ریبوفلاوین 1/0 (10 میلی گرم ریبوفلاوین 5- فسفات در 10 میلی لیتر دکستران-T- 500، 20 درصد) به مدت 30 دقیقه هر 3 دقیقه یک بار چکانده شد و در معرض اشعه UVA به مدت 10 دقیقه قرار گرفت و عمل کراس لینکینگ انجام شد. همه خرگوش ها به طور انسانی یوتانایز شده و از لحاظ بافت شناسی مورد ارزیابی قرار گرفتند. آپوپتوز با استفاده از روش تانل بررسی شد.

    یافته ها

    در میانگین درصد سلول های آپوپتوتیک در گروه های درمان و شاهد تفاوت معنی داری وجود داشت. در هر دو سلول های اندوتلیال و کراتوسیت ها در قرنیه درمان یافته میزان سلول های آپوپتوتیک به صورت معنی داری بیش تر از گروه شاهد بود. در بررسی کلی قرنیه (کراتوسیت ها و اندوتلیوم) در چشم راست خرگوش ها، میانگین و انحراف معیار درصد سلول های آپوپتوتیک 2/3±29/18 و در چشم چپ برابر یا 7/1±29/6 بود. در بررسی آپوپتوز سلول های کراتوسیت به صورت جداگانه در چشم راست میانگین و انحراف معیار درصد کراتوسیت های آپوپتوتیک 29/15±56/2 بود که در مقایسه با چشم چپ 71/5±5/1 به طور معنی داری بیش تر بود (001/0P<). میانگین و انحراف معیار سلول های آپوپتوتیک اندوتلیال در چشم راست و چپ به ترتیب 86/2±07/1 و 43/0±53/0 بود که از لحاظ آماری معنی دار بود (026/0P=).

    نتیجه گیری

     با وجود این که CXL روش مطمئنی برای جلوگیری از پیشرفت بیماری کراتوکونوس می باشد، ولی به علت آسیب سلول های اندوتلیال (در مطالعه حاضر و گزارشات دیگر) هنوز خطر آسیب سلول های اندوتلیال و عوارض مربوط به آن وجود دارد و مطالعات بیش تر مورد نیاز می باشد.

    کلیدواژگان: کراتوکونوس، کلاژن کراس لینکینگ، خرگوش
  • سید محمد باغبانیان*، حامد چراغمکانی، مهسا رحیمی نژاد، رضا جعفری صفحات 118-126
    هدف

    تعیین میزان بروز عارضه ادم ماکولار در مبتلایان به بیماری مولتیپل اسکلروزیس (MS) تحت درمان با داروی فینگولیمود (5/0 میلی گرم).

    روش پژوهش

    در این مطالعه مشاهده ای توصیفی تحلیلی آینده نگر، 115 بیمار مورد مطالعه قرار گرفتند. بیماران قبل از شروع درمان، معاینه چشم پزشکی شدند. در ماه چهارم پس از شروع درمان، برای هر بیمار صرف نظر از علامت دار بودن یا نبودن، معاینه چشم پزشکی و OCT مجدد انجام شد. نتایج با نرم افزار SPSS ویرایش 19 مورد تحلیل آماری قرار گرفت.

    یافته ها

    در مطالعه حاضر، متوسط سن بیماران 57/7±68/32 سال بود. بررسی اولیه افتالموسکوپی مستقیم و غیرمستقیم چشم های راست و چپ قبل از شروع درمان در تمامی موارد از نظر ضایعات ماکولا طبیعی گزارش گردید. متوسط فاصله زمانی جهت انجام بررسی چشمی ثانویه طی درمان، 18/3±05/4 ماه بود. در بررسی ثانویه توسط افتالموسکوپی مستقیم و غیرمستقیم چشم های راست و چپ حین درمان، تمامی موارد از نظر ضایعات ماکولا طبیعی گزارش شدند. در هیچ یک از بیماران حین درمان، ادم ماکولار بالینی در چشم های راست یا چپ وجود نداشت.

    نتیجه گیری

    براساس نتایج مطالعه حاضر، برای درمان بیماران مبتلا به MS داروی فینگولیمود ساخت ایران را می توان با تحت نظر دادن و معاینات دوره ای چشمی، با کم ترین عوارض چشمی و ادم ماکولار مورد استفاده قرار داد

    کلیدواژگان: ادم ماکولار، بیماری اسکلروز متعدد، فینگولیمود، OCT
  • عبدالرضا مدقالچی، میترا اکبری*، رضا سلطانی مقدم، یوسف علیزاده صفحات 127-134
    هدف

    بررسی پیامد جراحی بیماران تحت عمل جراحی انحراف چشم و تاثیر آن بر روی تغییر شکاف پلکی.

    روش پژوهش 

    در این مطالعه مقطعی، 58 بیمار که در بیمارستان امیرالمومنین رشت، از فروردین 1397تا 1398 تحت عمل جراحی انحراف چشم قرار گرفته بودند، از نظر تغییرات در میزان انحراف چشم و ارتفاع شکاف پلکی (Palpebral Fissure Height: PFH)، طی یک و سه ماه پس از جراحی در مقایسه با وضعیت قبل از جراحی، بررسی شدند. هم چنین، بازتاب نور از سطح قرنیه (Corneal light Reflex) تا پلک فوقانی (فاصله رفلکس نوری مرکز قرنیه با لبه پلک فوقانی)
    (1Margin To Reflex Distance: MRD) و پلک تحتانی (2MRD) از نظر بالینی، ارزیابی و ثبت شد.

    یافته ها

     ارزیابی 97 چشم در 58 بیمار (47 چشم چپ و 50 چشم راست، 8/73 درصد زن و میانگین سنی بیماران 8/19±8/13 سال) تحت عمل جراحی انحراف چشم، در میزان انحراف، PFH و 2MRD، یک و سه ماه پس از جراحی در مقایسه با وضعیت قبل از جراحی، تفاوت های معنی دار را بر اساس نوع جراحی، نشان دادند. اصلاح انحراف، اثری معنی دار روی تغییرات ارتفاع شکاف پلک PFH (سه ماه پس از جراحی در مقایسه با زمان قبل از جراحی) در روش های جراحی رسس عضلات راست داخلی و خارجی (001/0P<) داشت.

    نتیجه گیری

    نتایج این مطالعه حاکی از اثر معنی دار جراحی رسس عضلات راست داخلی و خارجی روی PFH، 1MRD و 2MRD می باشد که بر لزوم اطلاع رسانی به بیماران در خصوص احتمال بروز این تغییرات پس از جراحی و جست و جوی استراتژی های حین عمل به منظور کاهش این تغییرات تاکید می کند.

    کلیدواژگان: ارتفاع شکاف پلک، جراحی انحراف چشم، عضلات چشمی حرکتی
  • عباس باقری*، محدثه فیضی صفحات 135-143
    هدف

    گزارش اثر جراحی ترکیبی اسلینگ پلک تحتانی توسط فاشیا تمپورالیس، Y-V پلاستی و تارسورافی لاترال بر روی اکتروپیون فلجی پلک تحتانی.

    روش پژوهش

     هشت پلک از 8 بیمار با اکتروپیون فلجی پلک تحتانی تحت جراحی سه گانه شامل: اسلینگ پلک تحتانی توسط فاشیا تمپورالیس، Y-V پلاستی و تارسورافی لاترال قرار گرفتند. به این صورت که یک نوار به طول تقریبی 4 سانتی متر و عرض یک سانتی متر از فاشیای تمپورالیس عمقی تهیه شد. سپس برش پوستی به شکل Y بر روی بخش خارجی کانتوس داده شد، بافت نرم دایسکت شد و تاندون لاترال کانتال جدا شد و در سمت داخل برش لینچ داده شد. فاشیای تمپورالیس در سمت داخلی به تاندون کانتوس میانی و پریوست آن ناحیه با نخ غیرقابل جذب دوخته شد و اضافه تاندون تریم شد، سپس در قسمت وسط پلک تحتانی با فاصله دو میلی متر از حاشیه برش افقی داده شد و با کمک سوزن رایت فاشیای تمپورالیس از بین عضله اربیکولاریس و تارس در محاذات لبه پلک تحتانی عبور داده شد، فاشیا در سمت خارج به ریم خارجی اربیت با بخیه غیرقابل جذب دوخته شد. بعد از ثابت (فیکس) کردن تاندون کانتوس خارجی به ریم اربیت در موقعیتی بالاتر و خارج تر از قبل، برش داخلی به شکل V ترمیم شد و تارسورافی خارجی به شکل معمول صورت گرفت. در همه بیماران ارزیابی از ظاهر و زیبایی و عملکرد پلک قبل و بعد ازحداقل 6 ماه پیگیری انجام شد.

    یافته ها

     هشت بیمار وارد مطالعه شدند. سن متوسط آن ها 7/10±6/66 سال بود. متوسط فاصله رفلکس نوری تا لبه های پلک بالا و پایین (1MRD و 2MRD) قبل از عمل به ترتیب 2±6/2 و 7/2±7/8 میلی متر بود که بعد از عمل به 2/1±7/1 (2/0P=) و 1/1±1/5 (01/0P=) میلی مترکاهش یافت، متوسط لاگ افتالموس قبل از عمل 2/5±10 بود که به 4/1±6/3 (01/0P=) بعد از عمل رسید. دو بیمار به علت مدیال اکتروپیون تحت جراحی تارسورافی مدیال نیز قرار گرفتند. در همه بیماران نتیجه آناتومی و عملکرد پلک بهبود داشت و اغلب بیماران از زیبایی ظاهر پلک و کاهش علایم اشک ریزش و قرمزی و سوزش و نیاز به لوبریکانت، ابراز رضایت کردند. در پیگیری به طور متوسط 5/8±12 (3 تا 36) ماه، بازگشت اکتروپیون در هیچ یک از بیماران مشاهده نشد.

    نتیجه گیری

     روش جراحی سه گانه به طور موثر و طولانی مدت سبب بازگرداندن موقعیت طبیعی پلک تحتانی نسبت به گلوب، کاهش علایم اکسپوژر قرنیه و بهبود زیبایی می شود و تا حد زیادی لاگ افتالموس را اصلاح می کند.

    کلیدواژگان: اکتروپیون فلجی، پلک تحتانی، فاشیای تمپورالیس، اسلینگ
  • سعید کریمی، د همایون نیکخواه*، پویان پهلوانی صفحات 144-150

    اطلاعات جنگی این حقیقت را نشان می دهند که بروز آسیب های چشمی به طور قابل توجهی در حال افزایش است. از انواع آسیب های چشمی، جسم خارجی داخل چشم (IOFB, Intraocular Foreign Body) می باشد که به شدت تهدیدکننده بینایی است . جنگ ایران و عراق بین سال های 1359 تا 1367 روی داد که باعث آسیب های چشمی فراوان شد. در این مقاله سعی داریم مروری بر آسیب های چشمی ناشی از اجسام خارجی داخل چشمی در 8 سال دفاع مقدس و نحوه درمان و پیش آگهی بینایی آنان داشته باشیم.

    کلیدواژگان: جنگ ایران و عراق، جسم خارجی داخل چشم، آسیب جنگی، کاهش بینایی
  • مریم آل طه*، محمد عباس زاده، پیمان محمدی تربتی صفحات 151-155
    هدف

    معرفی یک مورد بیمار مبتلا به تومور نوراکتودرمال اولیه مادرزادی حدقه چشم.

    معرفی بیمار

     شیرخوار دوهفته ای با بیرون زدگی (پروپتوز) چشم راست از بدو تولد به درمانگاه اکولوپلاستیک ارجاع شد. وی فول ترم با سابقه زایمان واژینال سخت بود. در معاینه اولیه، خونمردگی در بخش داخلی پلک فوقانی راست همراه با پروپتوز خفیف مشاهده شد. در CT اسکن اولیه، ارتشاح بافت ایزودنس بدون حدود مشخص در فضای اینتراکونال، بدون خوردگی استخوان و بدون کلسیفیکاسیون مشهود بود. بیمار با تشخیص اولیه خونریزی خلفی چشم ناشی از آسیب های زایمان، تحت پی گیری قرار گرفت. با توجه به سیر پیش رفت پروپتوز طی دوران پی گیری، اربیتوتومی و بیوپسی انسیزیونال برای بیمار انجام شد که در بررسی بافت شناسی، تشخیص تومور نوراکتودرمال ابتدایی (Primitive Neurectodermal Tumor, PNET) مطرح گردید. بیمار تحت رژیم شیمی درمانی ترکیبی قرار گرفت. پس از پنج دوره شیمی درمانی، پروپتوز به میزان چشمگیری بهبود یافت. طی یک سال بعد از تشخیص بیماری، علایم عود مشاهده نشده است.

    نتیجه گیری

     در توده ها و یا پروپتوزهای مادرزادی احتمال PNET را هرچند که شایع نیست، اما باید در نظر داشت.

    کلیدواژگان: تومور مادرزادی اربیت، تومور نورواکتودرمال اولیه
  • فریبا قاسمی، زکیه واحدیان*، قاسم فخرایی صفحات 156-159
    هدف

    معرفی یک تظاهر نادر از بیماری سل (توبرکولوز) چشمی.

    معرفی بیمار

     آقایی 19 ساله با حملات افزایش فشار چشم سمت راست مراجعه نمود. فشار چشم راست 50 میلی مترجیوه بود و آسیب گلوکوماتوز عصب بینایی وجود داشت. در گونیوسکوپی، یک ضایعه بیضی شکل سیاه رنگ در نوار جسم مژگانی مشاهده گردید که در اولتراسوند-بیومیکروسکوپی منطبق با گرانولوم بود. بعد از رد بیماری های خودایمنی (ایمونولوژیک)، به علت تست توبرکولین 20 میلی متری، تشخیص توبرکولوم جسم مژگانی مطرح گردید. بیمار تحت درمان چند دارویی ضدسل به مدت 9 ماه قرار گرفت. پس از 4 هفته، فشار چشم طبیعی شد و در پایان 9 ماه، گرانولوم اجسام مژگانی از بین رفت.

    نتیجه گیری

     یکی از تظاهرات بیماری سل در جسم مژگانی، حملات افزایش فشار چشم (احتمالا به علت رهایش مکرر رنگدانه ها و دبری های نکروتیک) است و این موضوع اهمیت توجه به علل سیستمیک مانند بیماری سل برای گلوکوم، به ویژه موارد یک طرفه و ضرورت انجام گونیوسکوپی را نشان می دهد.

    کلیدواژگان: توبرکولوم، جسم مژگانی، گرانولوم، گلوکوم
  • عباس باقری*، پریسا اشتر نخعی صفحات 160-164
    هدف

    معرفی یک بیمار با لنفادم یک طرفه اطراف چشم همراه با پاروتیدیت ناشی از سارکوییدوز

    معرفی بیمار

     خانم 26 ساله با شکایت تورم شدید و پیشرونده سمت راست صورت و ناحیه اطراف حدقه چشم از حدود یک ماه قبل به بیمارستان لبافی نژاد مراجعه نمود. وی چند ماه قبل برای تشخیص نوع توده بازوی راست، تحت بیوپسی قرار گرفت که التهاب گرانولوماتوز غیراختصاصی گزارش شده بود. هم چنین یک ضایعه حلقوی (آنولار) جدید در ناحیه فوقانی بازوی سمت چپ بیمار مشاهده گردید و تست PPD (Purified Protein Derivative) در حد 29 میلی متر مثبت بود. با بیوپسی که از ناحیه پاروتید بیمار به عمل آمد، تشخیص سارکوییدوز مسجل شد و بیمار تحت درمان با پرونیزولون خوراکی قرار گرفت که در مدت دو روز، پاسخ عالی (دراماتیک) به درمان مشاهده شد و علایم بیماری طی یک ماه کاملا برطرف گردید.

    نتیجه گیری

     سارکوییدوز می تواند به صورت ادم پری اربیتال مراجعه نماید.

    کلیدواژگان: سارکوییدوز، ادم پری اربیتال، گرانولوم آنولار، التهاب گرانولوماتوز
|
  • F Karimian*, S Feizi, A Faramarzi, A Mousavizadeh, M Yaseri, A Effatizadeh Pages 101-110
    Purpose

    To determine the etiologic factors on rejection and failure rates and ocular surface changes after corneal transplantation by either DALK or PKP, in cases of keratoconus (KCN).

    Methods

    In this cross-sectional study, considering the existing data, patients with keratoconus referring to Labbafinejad Medical Center from 2006 to 2016, who underwent corneal transplantation, were enrolled and recalled in this study. The diagnosis of Keratoconus was based on Slit lamp clinical findings, topographic, and tomographic findings, for which keratoplasty was indicated. All surgical procedures for corneal transplantation, as well as postoperative follow-up protocol, were identical. During the postoperative follow-up, a careful examination was performed on the complications and symptoms of corneal graft rejection and underlying causes.

    Results

    In this study, 108 patients in each group (N= 216) were examined for at least 6 months after the removal of all sutures. The rate of graft rejection was 13% and 34.3% in the DALK and PKP groups, respectively (P<0.001). The failure rate was 7.4% and 2.8% in the DALK and PKP groups, respectively (P = 0.12). Generally, 60.5% of all cases of corneal vascularization developed rejection (23 out of 38) (P<0.001). The rate of graft opacity was 30.6% in the DALK group while it was 14.8% in the PKP group (P = 0.006). Patients with dry eye, graft ulcer, and stitch abscess were more likely to develop rejection (P<0.001). Gender, age of host and donor, method of Donor preservation, duration of surgery, duration of follow-up, postop duration of topical corticosteroid administration, the season of graft rejection, Infiltration, history of previous rejection, time suture removal, history of VKC, and history of corneal transplantation in the other eye were not correlated to rejection.

    Conclusion

    Ocular surface changes and dry eye is more prevalent in DALK in relation to PKP. Corneal vascularization, which is an important factor in graft rejection, occurs more frequent in PKP than DALK. Opacification of graft interface, which occurs in DALK, is an important factor in graft failure.

    Keywords: Corneal Grafting, Deep Anterior Keratoplasty, Failure, Risk Factor, Keratoconus, Penetrating Keratoplasty
  • H Marjanmehr, F Alizadeh, S Masoudi, I Mohebbi, A Masoudi * Pages 111-117
    Purpose

    To evaluate the histopathological changes of the cornea in rabbit corneas after accelerated collagen cross-linking.

    Methods

    Right eyes of 7 adult New Zealand albino rabbits weighing 1.5 to 2.0 kg were studied. Right eyes of all animals were in the treatment group and left eyes were in the control group. The epithelium of all right eyes was removed and was crossed-linked with riboflavin 0.1% solution (10 mg riboflavin-5-phosphate in 10ml 20% dextran-T-500) applied every 3 minutes for 30 minutes, and exposed to UVA (360 nm, 3 mW/cm2) for 10 minutes. All rabbits were humanely euthanized and examined histologically. Apoptosis was evaluated using TUNEL staining.

    Results

    There was a significant difference in the mean percent of apoptotic cells in the treated and control groups. In both keratocyte and endothelial cells of the treated cornea, the number of apoptotic cells was significantly higher than the control group. In the evaluation of cornea totally (endothelial and keratocyte), the mean percent and standard deviation of apoptotic cells were 18.29 ± 3.2 in right eyes and 6.29 ± 1.7 in left eyes. In the evaluation of apoptosis in keratocytes separately, the mean percent and SD in right eyes were 15.29±2.56 that was significantly higher in comparison with the left eyes 5.71±1.5. The mean and SD of apoptotic endothelial cells in right and left eyes were 2.86±1.07, 0.53±0.43, respectively, that were statically significant (P= 0.026).

    Conclusion

    Although CXL is a safe procedure to arrest progression in keratoconus disease, due to endothelial cell damage in our study and others, there are some risks for endothelial cell damage and related complications; so, it needs for more studies.

    Keywords: Collagen Cross-Linking, Keratoconus, Rabbit
  • M Baghbanian*, H Cheraghmakani, M Rahiminejad, R Jafari Pages 118-126
    Purpose

    To determine the incidence of macular edema in patients with MS treated with 0.5 mg Fingolimod.

    Methods

    In this prospective descriptive-analytic study a total of 115 patients were enrolled. Patients underwent an ophthalmologic examination before starting the treatment. In the fourth month after starting the treatment for each patient, regardless of whether or not being marked, the ophthalmologic examination and OCT were repeated. The results were analyzed, using SPSS version 19 software.

    Results

    The mean ± SD age of the patients was 32.68 ± 7. 57 years. The result of the preliminary examination of direct and indirect ophthalmoscopy of the right and left eyes before the onset of treatment in all cases for macular lesions was normal. The average of the secondary ocular examination during the treatment was 4.05±3.18 months. The result of the secondary examination of direct and indirect ophthalmoscopy of the right and left eyes during the treatment in all cases for macular lesions was normal. There was no macular edema in the right or left eye of none of the patients during the treatment.

    Conclusion

    Based on the results of the present study, Iranian Fingolimod can be used for the treatment of patients with MS with minimal ophthalmic complications and macular edema with considering regular ophthalmologic examinations.

    Keywords: Fingolimod, Macular Edema, Multiple Sclerosis, OCT
  • A Medghalchi, M Akbari *, R Soltani Moghadam, Y Alizadeh Pages 127-134
    Purpose

    To investigate the postoperative surgical outcome of all patients undergoing strabismus surgery and its effect on palpebral fissure alteration.

    Methods

    In this cross-sectional study, 58 patients, who underwent strabismus surgery at Amir-al-Momenin Hospital, Rasht, Iran from March 2018 to 2019, were investigated for the changes in eye deviation and palpebral fissure height (PFH) 1 and 3 month(s) after surgery compared to the pre-surgical status. Also, their corneal light reflexes of the upper (margin to reflex distance [MRD1]) and lower eyelid (MRD2) were clinically evaluated.

    Results

    Evaluation of 97 eyes of 58 patients (47 left and 50 right eyes; 73.8% women; mean age of 19.8±13.8 years) undergoing strabismus surgery showed significant changes in deviation, PFH, and MRD2 1 and 3 month(s) after surgery compared to the pre-surgical status with significant differences based on the type of surgery. Correction of deviation had a significant effect on PFH change (3 months after surgery compared to baseline) in medial and lateral rectus recession techniques (P<0.001).

    Conclusion

    The results of this study showed a significant effect of medial and lateral rectus recession on PFH, MRD1, and MRD2, which emphasizes the need to inform patients about the possibility of these changes after surgery and search for intraoperative strategies to reduce these changes.

    Keywords: Eyelids Widening, Oculomotor Muscles, Strabismus surgery
  • A Bagheri *, M Feizi Pages 135-143
    Purpose

    To report the effect of fascia temporalis sling of lower lid combined with lateral canthus Y-V plasty and tarsorrhaphy on paralytic ectropion.

    Methods

    Eight patients with lower lid paralytic ectropion were treated with lower lid fascia temporalis sling and lateral canthus Y-V plasty in addition to lateral tarsorrhaphy in one step surgery. A band of approximately 4 cm in length and 1 cm in width was made from deep fascia temporalis. Y-shape skin incision was made at lateral canthus and releasing of lateral canthal tendon was performed, deep temporalis fascia harvested and sutured to periosteum at medial canthus area then passed through lower lid, using wright needle to lateral area and sutured to periosteum of lateral orbital rim; lateral canthal tendon was fixed to lateral orbital periosteum in a more lateral and superior position and conventional lateral tarsorrhaphy were also added. All patients were evaluated for appearance and beauty and eyelid function before and after at least 6 months follow-up.

    Results

    The mean age of 8 enrolled patients was 66.6± 10.7 years. The mean MRD1 and MRD2 changed from 2.6±2 and 8.7±2.7 mm to 1.7±1.2 and 5.1±1.1 mm (P= 0.01), respectively; the mean of pre-operative lagophthalmos was 10±5.2 mm, which improved to 3.6±1.4 mm after the operation (P= 0.01). Two patients underwent medial tarsorrhaphy because of medial ectropion. The medial and lateral flare was also decreased. Most of the patients were satisfied with cosmetic results and reported improvement of ocular pain and discomfort and required fewer lubrications. At follow-up, on average, 12 ± 8.5 (3-36), no ectropion recurrence was observed in any of the patients.

    Conclusion

    Triple surgery effectively improves paralytic ectropion, reduces corneal exposure symptoms, and improves the beauty and greatly modifies lagophthalmos.

    Keywords: Fascia Temporalis, Lower Lid, Paralytic Ectropion, Sling
  • S Karimi, H Nikkhak *, P Pahlevani Pages 144-150

    According to military documents, the incidence of ocular injuries significantly increases. Intraocular foreign body (IOFB) is one of the ocular damages that seriously threats vision. Many ocular injuries occurred in a war between Iran and Iraq from 1980 to 1988. The aim of the present study was to review ocular damages made by IOFB in this war, different methods of treatment and their prognosis.

    Keywords: Foreign Body, Injury, Iran-Iraq war, Low Vision
  • M Aletaha*, M Abbaszadeh, P Mohammadi Torbati Pages 151-155
    Purpose

    To report a case of the congenital primitive neuroectodermal tumor (PNET) of the orbit.

    Case Report

     The patient was a 2-week-old neonate referred to the oculoplastic clinic with right eye proptosis from birth. The neonate was a full term with a history of difficult vaginal delivery. At an initial examination, the ecchymosis of the medial right upper lid was noted. At an initial CT scan, an isodense intraconal infiltrative mass without distinct margins and without bone erosion or calcification was present. With an initial diagnosis of retrobulbar hemorrhage due to a difficult delivery, the patient was followed. With regard to the progressive course of proptosis in the follow-up period, orbitotomy and incisional biopsy were performed and after histologic evaluation, the primitive neuroectodermal tumor was diagnosed. The patient was treated with combination adjuvant chemotherapy regimen. After 5 cycles of chemotherapy, proptosis significantly improved. One year after disease diagnosis, there was no symptom or sign of recurrence.

    Conclusion

    In congenital masses or proptoses, the possibility of PNET should be considered, although it is not common.

    Keywords: Congenital Orbital Tumor, Primitive Neuroectodermal Tumor
  • F Ghassemi, Z Vahedian *, G Fakhraie Pages 156-159
    Purpose

    To report a rare presentation of ophthalmic tuberculosis.

    Case Report

     A 19-year-old man was referred to the glaucoma clinic due to multiple attacks of increased intraocular pressure (IOP) in his right eye. IOP of the right eye was 50 mmHg, and glaucomatous damage of the optic nerve was present. In gonioscopy, an oval-black lesion was present in the ciliary body band on the temporal side, which looked like a granuloma in ultrasound biomicroscopy (UBM). After rejecting immunological diseases due to the 20mm tuberculin test, the diagnosis of ciliary body tuberculosis was made. The patient was treated with a multi-drug regimen for 9 months. After 4 weeks, IOP was normalized, and at the end of 9 months, the ciliary body granuloma disappeared.

    Conclusion

    Ciliary body tuberculosis can cause multiple attacks of acute IOP rise (possibly due to the release of pigment and necrotic debris). Systemic causes of glaucoma such as tuberculosis should be kept in mind, especially in unilateral cases, and performing a thorough gonioscopy is useful in this regard.

    Keywords: Ciliary Body, Glaucoma, Granuloma, Tuberculoma
  • A Bagheri *, P Ashtarnakhaie Pages 160-164
    Purpose

    To introduce the case of unilateral periorbital edema secondary to sarcoid parotiditis.

    Case Report

    A 26-year-old female was referred to Labbafinejad Medical Center because of right hemifacial and periorbital edema for last month. The result of a skin biopsy (1 month ago) from her arm showed an unspecified granulomatous inflammation. In addition, she had a new annular lesion on her left arm when she was referred. PPD test was positive with 29 mm induration. After a biopsy of the parotid, gland sarcoidosis was confirmed and she responded brilliantly to oral prednisone in 2 days and all symptoms and signs disappeared in a month.

    Conclusion

    Sarcoidosis can present itself as periorbital edema.

    Keywords: Granuloma Annulare, Granulomatous Inflammation, Periorbital Edema, Sarcoidosis