فهرست مطالب

رستنیها - سال بیستم شماره 2 (1398)
  • سال بیستم شماره 2 (1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/12/01
  • تعداد عناوین: 10
|
  • پریسا کوباز*، زهراسادات حسینی، محبوبه خاتم ساز، مریم جعفرخانی کرمانی صفحات 85-97

    جنس رز در ایران بسیار متنوع است و هیبرید‌های طبیعی آن شناسایی شده‌اند اما تا کنون هیچ رقمی از آن در کشور تولید نشده است. به منظور استفاده بهینه از منابع ژنتیکی در کشور و ایجاد ارقام با صفات مطلوب، تشخیص روابط گونه‌ها و شناسایی هر گونه تنوع در میان گونه‌های مختلف بخش Caninae جنس مذکور، ابتدا جمع‌آوری و مطالعه 45 جمعیت از هفت گونه متعلق به این جنس در 13 استان ایران انجام گرفت. به منظور گروه‌بندی جمعیت‌ها از روش آماری WARD استفاده شد و نمودار رسته‌بندی آن‌ها براساس متغیرترین فاکتورها برای تمامی گونه‌ها و بخش‌ها ترسیم شد. آنالیز خوشه‌بندی صفات کمی و کیفی نشان داد، تفاوت معنی‌داری بین خصوصیات مورد مطالعه وجود دارد. نتایج خوشه‌بندی گونه‌های بخش Caninae طبقه‌بندی‌های قبلی را تایید کرد. همچنین، نتایج آنالیز فاکتور جمعیت‌های R. elymatica نشان داد که وجود مو روی دمگل، فرم کاسبرگ، طول هیپانتیوم، قاعده و فرم دمبرگ بیشترین ارتباط را با یکدیگر نشان می‌دهند. دو گروه اصلی در R. boissieri به دلیل اختلاف شرایط اکولوژیک بین جمعیت‌ها مشخص شده است. آنالیز خوشه‌ای دو گروه اصلی را در جمعیت‌های جنسR. orientalis  نشان داد. برخی از صفات کمی و کیفی توانست جمیت‌های مختلف گونه R. canina را از هم جدا کند، اما برخی مناطق مانند پلور، کرند و سیاه بیشه بیشترین تنوع را برای ایجاد هیبرید‌های بین‌گونه‌ای نشان دادند. در نهایت، نتایج بررسی گونه‌های بخش Caninae نشان داد کهR. canina  و R. pulverulenta بیشترین تنوع را داشتند که این مسئله می‌تواند به دلیل ساختار کروموزومی ویژه در Caninae باشد.

    کلیدواژگان: آنالیز خوشه بندی، آنالیز فاکتور، خصوصیات مورفولوژیکی، دورگه، رزهای وحشی
  • سمیه زارع زاده، حسین ریاحی، زینب شریعتمداری*، معصومه سادات حسینی صفحات 98-109

    سیانوپروکاریوت‌ها موجودات ریز و ساده فتوسنتز‌کننده‌ای هستند که نقش مهمی در چرخه‌های نیتروژن و کربن خاک ایفا می‌نمایند. هدف مطالعه حاضر، بررسی فلور سیانوپروکاریوت‌های موجود در بستر رویشی گیاهان دارویی است. همچنین، بررسی فیلوژنتیک به منظور ارزیابی روابط فیلوژنی میان آرایه‌های مختلف سیانوپروکاریوتی با استفاده از مارکر 16S rRNA و ارزیابی کارآمدی این مارکر در جداسازی مرزهای تاکسونومیک میان آرایه‌ها، به ویژه در موارد پیچیده که روابط میان آن‌ها به خوبی شناخته شده نیست، انجام گرفته است. به این منظور، پس از جمع‌آوری خاک، جداسازی و خالص‌سازی سویه‌ها انجام گرفت. آرایه‌های سیانوپروکاریوتی براساس خصوصیات ریخت‌شناختی شناسایی شدند و تایید شناسایی‌ها با کمک مارکر مولکولی 16S rRNA انجام گرفت. روابط فیلوژنی با استفاده از Maximum Likelihood، Maximum Parsimony و Bayesian Inference مورد ارزیابی قرار گرفت. در مجموع، 42 آرایه سیانوپروکاریوتی شناسایی شد و نتایج نشان‌دهنده‌ غالب بودن جنس گونه Nostoc در فلور بستر رویشی گیاهان دارویی بود. درخت حاصل از نتایج فیلوژنی نشان‌دهنده تک‌نیایی بودن Nostocales است. همچنین، جنس‌های Wollea و Anabaena با یکدیگر و نیز جنس‌هایNostoc و Desmonostoc با هم، گروه‌های تک‌نیا را تشکیل دادند. نتایج نشان‌دهنده‌ کارآمدی مارکر16S rRNA در سطوح بالای سیستم رده‌بندی، اعم از راسته، تیره و جنس می‌باشد. با این وجود، این مارکر در جداسازی آرایه‌های نزدیک به یکدیگر نظیر Desmonostoc و Nostoc از کارآمدی لازم برخوردار نیست.

    کلیدواژگان: سیانوپروکاریوت، 16S rRNA، فیلوژنی، Desmonostoc، Wollea
  • مجید اسکندری، مصطفی اسدی، سعید شیرزادیان، ایرج مهرگان* صفحات 110-122

    Solanum kieseritzkii C.A.Mey. یک گونه انحصاری ایران و قفقاز است که در منابع اخیر گیاه‌شناسی به عنوان گونه نامعین (unresolved) معرفی شده و اغلب با گونه S. dulcamara L. مترادف شده است. در این تحقیق، ضمن بررسی‌های میدانی و هرباریومی، مقایسه ریخت‌شناسی و مولکولی بین این دو گونه انجام شده و هر کدام به عنوان یک گونه مجزا اعلام می‌شوند. S. kieseritzkii تنها در کف جنگل‌های تاریک هیرکانی و به صورت خزنده و ریزوم‌دار مشاهده می‌شود که ارتفاع گیاه اصلی بین 30-10 سانتی‌متر و دارای 3-1 گل و میوه می‌باشد، در حالی که گونه S. dulcamara با تفاوتی قابل ملاحظه‌ در مناطق باز و آفتابی و حتی در مناطق مسکونی، به ارتفاع تا 300 سانتی‌متر روییده و از گیاهان و درختان دیگر به عنوان تکیه‌گاه استفاده می‌کند. همچنین، تعداد گل و میوه این گیاه بین 40-6 عدد می‌باشد. در پژوهش حاضر، علاوه بر بررسی مورفولوژیکی، توالی ژنتیکی دو نمونه از گیاه S. kieseritzkii و دو نمونه از گیاه S. dulcamara با استفاده از ناحیه فاصله‌انداز رونویسی شونده درونی (ITS)، تهیه، ثبت و با توالی‌های مشابه در بانک ژن NCBI مقایسه و بررسی شدند. نتایج حاصل از داده‌های مولکولی نیز حاکی از تمایز فیلوژنتیکی دو گونه مورد نظر است.

    کلیدواژگان: انحصاری، پراکنش، تیره سیب زمینی، زیستگاه، سیستماتیک، فیلوژنی
  • فروغ رضاخانی، سید اکبر خداپرست*، حسین مسیگل، کیلور روخاس جیمنز، هانس پیتر گروسارت، مونس بخشی صفحات 123-143

    هیفومیست‌های آبزی تولید‌کننده تعدادی زیادی آنزیم‌های خارج سلولی هستند که در تجزیه زیستی آلودگی‌های ناشی از فعالیت‌های انسانی، پلاستیک، ترکیبات آروماتیک و هیدروکربن‌های نفتی نقش دارند. مطالعه حاضر با هدف افزایش دانش ما از هیفومیست‌های آبزی در ایران صورت گرفت. نمونه‌برداری طی سال 1396 از تالاب انزلی در استان گیلان انجام گرفت. از میان 55 جدایه قارچی که در این مطالعه به دست آمد، تعداد هشت گونه شامل Arthrobotrys oligosporus، Ceratorhiza hydrophila، Fusarium cf. ensiforme، F. incarnatum species complex، Myrmecridium schulzeri، Paecilomyces variotii، Sarocladium subulatum و Volutella citrinella برمبنای خصوصیات ریخت‌شناختی شناسایی شدند. علاوه براین، سه گونه متعلق به جنس‌های Arthrobotrys ، Fusarium وSarocladium ناشناخته باقی ماندند. شناسایی مولکولی اغلب گونه‌ها با استفاده از سه ناحیه ژنی شامل فاصله ترانویسی‌شده داخلی (ITS)، زیرواحد کوچک (SSU) و بزرگ (LSU) دی ان ای ریبوزومی (rDNA)، همچنین در مواردی از سازه امتداد ترجمه یک آلفا (tef1) و بتاتوبولین (tub2) موقعیت جدایه‌ها را در میان گونه‌های نزدیک نشان داد. حضور جنس‌هایی نظیر Fusarium، Sarocladium وCeratorhiza در زیست‌بوم‌های آب شیرین که به عنوان عوامل بیماری‌زای برنج مطرح هستند، جالب توجه است. این نخستین گزارش از جمعیت‌های هیفومیستی در تالاب انزلی است. در این تحقیق، Sarocladium subulatum، Myrmecridium schulzeri و Volutella citrinella برای نخستین بار از ایران گزارش می‌شوند.

    کلیدواژگان: آلودگیهای محیطی، تنوع زیستی، قارچ های آبهای شیرین، قارچ های میتوسپوریک، قارچ های آنامورفیک
  • الهام امینی، فاطمه نصرالهی، علی ستاریان*، محبوبه حاجی مرادخانی، سهراب بوذرپور، میثم حبیبی صفحات 144-157

    Hedera L. (عشقه‌ایان) جنسی از بالاروندگان همیشه سبز است که در اروپا، آفریقای شمالی، ماکارونزی و آسیا پراکندگی دارد. در این مطالعه، ساختار ریخت‌شناختی و تشریحی 11 جمعیت از دو گونه Hedera (H. helix و H. pastuchovii) مورد بررسی قرار گرفتند و روابط آن‌ها نیز در این جنس ارزیابی گردید. در مجموع، 19 ویژگی کمی و هشت ویژگی کیفی ریخت‌شناختی ارزیابی و اندازه‌گیری شدند. دندروگرام ward دو خوشه اصلی را نشان داد. خوشه نخست متشکل از جمعیت‌های H. helix و خوشه دوم از دو زیرمجموعه تشکیل شده و شامل جمعیت‌های H. pastuchovii است. هر دو گونه یک ساختار تشریحی دووجهی را نشان می‌دهند، بنابراین مزوفیل با بافت‌های نردبانی و اسفنجی متمایز می‌شود. از سوی دیگر، سطح مقطع دمبرگ گرد با حاشیه موج‌دار است. شکل کلی سطح مقطع در دمگل مشابه اما حاشیه‌ها در هر دو گونه با هم متفاوت بوده، به طوری که این حالت در هر دو گونه گرد ولی حاشیه در H. helix تقریبا موج‌دار و در H. pastuchovii صاف می‌باشد. تعداد دستجات آوندی در دمگل بین دو گونه نیز متفاوت است. دو نوع کرک شامل کرک‌های ستاره‌ای در H. helix و کرک فلسی در H. pastuchovii مشخص شد. گونه‌های مورد مطالعه به وضوح توسط ویژگی‌های انتخابی ریختی و تشریحی از هم جدا شده و این داده‌ها شواهد زیادی برای روابط بین این دو گونه فراهم می‌کند.

    کلیدواژگان: برگ، دمبرگ، عشقه ایان، کرک، همیشه سبز
  • مهرداد عباسی*، سیداکبر خداپرست، سپیده ساجدی، سیدعلیرضا اسمعیل زاده حسینی صفحات 158-172

    گونه‌های سفیدک پودری Neoerysiphe nevoi روی گیاهان میزبان Crepis kotschyana و Hedypnois rhagadioloides؛ Leveillula linariae روی Linaria melanogramma و آرایه Golovinomyces asterum var. moroczkovskii روی Symphyotrichum squamatum به عنوان اعضای جدید برای میکوبیوتای ایران گزارش می‌گردند. نه ترکیب میزبان-سفیدک پودری به شرح زیر برای ایران تازگی دارند:Neoerysiphe galii − Galium aparine; Podosphaera xanthii − Phlox paniculata; Erysiphe syringae-japonicae − Ligustrum sp.; Erysiphe cruciferarum − Barbarea sp.; Golovinomyces depressus − Centaurea depressa; Golovinomyces montagnei − Notobasis syriaca; Golovinomyces orontii − Papaver somniferum; Golovinomyces cynoglossi − Lithospermum arvense; Leveillula picridis − Launaea acanthodes
    همچنین، گیاهان میزبان Crepis kotschyana و Hedypnois rhagadioloides برای Neoerysiphe nevoi؛ Phlomis herba-venti subsp. kopetdaghensis برای Neoerysiphe galeopsidis؛ Euphorbia hebecarpa و Papaver macrostomum برای Leveillua taurica s.str.؛ Paracaryum rugulosum برای Golovinomyces cynoglossi؛ Euphorbia tithymaloides برای Podosphaera euphorbiae و Iranecio paucilobus برای Leveillula lappae به عنوان میزبانان جدید (Matrix nova) معرفی می‌شوند.

    کلیدواژگان: تاکسونومی، تنوع زیستی، قارچها، میکوبیوتا، Erysiphales
  • مهناز عرب عامری، حامد خدایاری* صفحات 173-181

    طی مسافرت‌های متعدد میدانی به نقاط مختلف غربی ایران به منظور مطالعه فلور گیاهی منطقه، پس از تطبیق گیاهان جمع‌آوری شده با سایر گونه‌های متعلق به جنسAlcea L. ، به دو گونه جدید از تیره پنیرکیان برای فلور ایران از استان ایلام برخورد گردید. گونه نخستA. acaulis که در منطقه صالح‌آباد از توابع شهرستان مهران در استان ایلام جمع‌آوری گردید، با داشتن ساقه بسیار کوتاه از سایر گونه‌‌های جنس ختمی متمایز می‌شود. گونه دوم A. fasciculiflora که در روستای گلزار از توابع شهرستان ایوان در همان استان پراکنش داشت، به لحاظ ویژگی‌های ریخت‌شناختی مشابه با گونه‌هایA. iranshahrii و A. ghahremanii است که در شکل برگ، رنگ گل و ویژگی‌های کرک‌پوش از آن‌ها متمایز می‌شود. Alcea acaulis و A. fasciculiflora به طور پراکنده تا متراکم با دو نوع کرک غده‌ای و غیرغده‌ای پوشیده شده‌اند. کرک‌های غده‌ای از نوع گرزی ‌شکل و کرک‌های غیرغده‌ای به سه نوع ساده، ستاره‌ای و دسته‌ای تقسیم می‌شوند. در این مقاله، شرح جزییات و ارتباطات تاکسونومیک گونه‌ها، صفات تشخیصی مهم، ویژگی‌های ریزریخت‌شناسی کرک، تصاویر و نقشه‌ پراکندگی گونه‌ها در ایران ارایه شده است.

    کلیدواژگان: ایلام، تاکسونومی، تیره پنیرک، ریخت شناسی، ریزریخت شناسی کرک
  • محمود بیدارلرد*، عادل جلیلی، رضا زمانی صفحات 182-187

    در بررسی جهت تعیین جایگاه حفاظتی گیاهان و بوم‌سازگان‌های استان گیلان، یک گیاه آبزی بیگانه در آب‌بندان‌های شرقی شهر رشت مشاهده شد که سطح آب را پوشانیده بود. نمونه‌هایی از گیاه جمع‌آوری و همچنین اطلاعاتی از شرایط رویشگاهی آن تهیه گردید. نمونه‌های موجود به کمک منابع فلوری معتبر مورد مطالعه قرار گرفتند و در نتیجه گیاه Pistia stratiotes L. با نام عمومی کاهوی آبی متعلق به تیره گل‌شیپوری (Araceae) شناسایی شد که در اینجا برای نخستین بار از ایران گزارش می‌شود. کاهوی آبی گیاهی حاره‌ای است که امروزه به شکل مهاجم پراکنش گسترده‌ای در جهان پیدا کرده است. به این ترتیب با اعلام امکان گسترش وسیع گونه فوق، لزوم اتخاذ تدابیر کنترلی سریع با تاکید بر کلیه زیستگاه‌های آب شیرین شمال کشور توصیه می‌گردد.

    کلیدواژگان: آب بندان، پراکنش، تیره گل شیپوری، گیاه بیگانه، فلور ایران
  • سمیرا کریم زاده، خلیل بردی فتوحی فر* صفحات 188-191

    به منظور شناسایی قارچ‌های همراه علایم لکه برگی گیاه یونجه، در تیر ماه سال 1397 نمونه‌هایی از برگ‌های دارای علایم لکه‌برگی از منطقه شیخ علیخان واقع در استان چهارمحال و بختیاری جمع‌آوری شدند. پس از انتقال نمونه‌ها به آزمایشگاه، قطعاتی از بخش‌های آلوده گیاهان به اندازه 5/0 در 5/0 سانتی‌متر بریده شدند. ضد‌عفونی سطحی قطعات گیاهی آلوده به مدت 30 ثانیه با محلول هیپوکلریت سدیم یک درصد و متعاقب آن سه بار شستشو با آب مقطر استریل و آب‌گیری با کاغذ صافی استریل صورت گرفت. سپس قطعات گیاهی روی محیط کشت آب-آگار (WA) دو درصد قرار داده شدند. جهت خالص‌سازی، جدایه‌های به دست آمده به روش نوک ریسه، به محیط کشت سیب زمینی-دکستروز-آگار (PDA) منتقل و پرگنه‌های قارچی به مدت هفت روز در دمای 25 درجه سلسیوس و تاریکی مداوم نگهداری شدند. از بین جدایه‌های به دست آمده، براساس خصوصیات ریخت‌شناختی، یک جدایه از قارچ Radulidium subulatum (de Hoog) Arzanlou, W. Gams & Crous شناسایی شد. براساس منابع موجود، این گونه برای نخستین بار برای بیوتای قارچی ایران گزارش می‌شود.

  • سپیده ساجدی صفحات 192-194

    در بررسی گیاهان باغ‌های چای شمال کشور، نمونه‌ای متعلق به تیره Commelinaceae جمع‌آوری گردید که طبق مطالعات به عمل آمده به نامCommelina communis L. شناسایی گردید. مشخصات ریخت‌شناختی این گونه به شرح زیر است: گیاه یکساله، به طول تا بیش از یک متر؛ ساقه گسترده تا بالا رونده، منشعب از گره‌های تحتانی؛ برگ‌ها بدون دمبرگ یا تقریبا دمبرگ‌دار؛ غلاف برگ‌ها استوانه‌ای، معمولا بدون کرک، با حاشیه‌های کرک‌دار؛ برگ‌ها سرنیزه‌ای-تخم‌مرغی تا تخم‌مرغی-بیضوی، به ابعاد 3-1 × 7-3 سانتی‌متر، بدون کرک یا در حاشیه کرک‌دار، نوک‌تیز تا نوک‌دار شونده؛ گل‌آذین گرزن دم‌عقربی، احاطه شده با اسپات (چمچه) قلبی شکل پهن، به ابعاد 3-1 × 5/2-1 سانتی‌متر؛ اسپات (چمچه) روی پایه یا دم‌گل‌آذین به طول 5/3-8/0 سانتی‌‌متر؛ کاسبرگ‌ها تخم‌مرغی، غشایی، دو عدد چسبیده در پایه؛ دو گلبرگ فوقانی آبی تا نیلی، گرد-واژتخم‌مرغی، در پایه ناخنک‌دار؛ گلبرگ تحتانی کوچک، تخم‌مرغی-نیزه‌ای، سفید؛ میله پرچم ظریف، پرچم‌ها سه عدد جلویی بارور، سه عدد پشتی نابارور و صلیبی شکل؛ تخمدان بیضوی، به طول 2 میلی‌متر؛ میوه شکوفا، کپسول؛ کپسول با دو حجره، هرکدام حاوی دو عدد دانه؛ بدون کرک، قهوه‌ای رنگ، به طول 8-5/4 میلی‌متر؛ دانه قهوه‌ای تا زرد مایل به قهوه‌ای، نیمه‌بیضوی، مسطح در یک سمت، در راس بریده، چروکیده، با فرورفتگی‌های نامنظم، به ابعاد 3-2/2 × 4-8/3 میلی‌متر.

|
  • Parisa Koobaz, Zahrasadat Hosseini, Mahboobeh Khatamsaz, Maryam Jafarkhani Kermani Pages 85-97

    The genus Rosa has a wide variety in Iran and although some natural hybrids have been found in different regions of the country, but no cultivars have been established so far. In order to optimize use of genetic resources in the country and to create varieties with desirable traits, inter-species relationships and identification of diversity, 45 populations from seven species in section Caninae collected from 13 provinces of Iran, were studied. To group the species, 61 qualitative and quantitative characters using the most suitable method of cluster analysis (WARD) were used and their ordination diagram based on the most variable factors for each species and sections were drown. Cluster analysis of quantitative and qualitative characters showed significant differences between characters. The results of classification confirmed previous taxonomy grouping. Factor analysis of R. elymatica populations showed that the hair on pedicels, sepal form, hip length, prickle base and prickle formpossessed the highest correlation. Two main groups were formed in R. boissieri based on ecological difference between them. Cluster analysis of R. orientalis also showed two main groups. Moreover, the results indicated that some populations of R. canina such as Polour, Karand, and Siahbishe (Iran), that showed the most variations in qualitative and quantitative characters, could be used to produce interspecific hybrids.Overall, the results of this study revealed that, R. canina and R. pulverulenta showed the highest variety in the section Caninae that is due to the combination of some unusual features in section.

    Keywords: Cluster analysis, factor analysis, hybrid, morphologic characters, wild roses
  • Somayeh Zarezadeh, Hossein Riahi, Zeinab Shariatmadari, MasoumehSadatHosseini Pages 98-109

    Cyanoprokaryotes are simple photosynthetic microorganisms which have an important role in the soil carbon and nitrogen cycle. The current study aimed to investigate the flora of cyanoprokaryotes from medicinal plants bed. Also phylogenetic analysis based on 16S rRNA marker was performed to investigate the phylogenetic relationships between different cyanoprokaryotic taxa and evaluate the efficiency of this marker in separation of taxonomic boundaries between taxa especially in the case of complex taxa, which their relations are not well-defined. For this purpose, after collection of soil, isolation and purification of strains were performed. The cyanoprokaryotic taxa were identified morphologically and 16S rRNA marker was used to approve the identifications. Phylogenetic analysis performed using Maximum Likelihood, Maximum Parsimony and Bayesian Inference. Totally, 42 cyanoprokaryotic taxa were identified and Nostoc was an abundant genus in the soil of medicinal plants bed. The phylogenetic tree revealed Nostocales as a monophyletic group. Also, Wollea together with Anabaena, and Nostoc together with Desmonostoc created monophyletic groups. Results revealed that, 16S rRNA is an effective phylogenetic marker in high classification rankings such as order, family and genus. However, 16S rRNA could not be an effective marker in separation of close genera such asNostoc and Desmonostoc.

    Keywords: Cyanoprokaryotes, Desmonostoc, phylogeny, Wollea, 16S rRNA
  • Majid Eskandari, Mostafa Assadi, Saeed Shirzadian, Iraj Mehregan Pages 110-122

    Solanum kieseritzkii, an endemic species of Iran and the Caucasus, has been recently introduced in botanical sources as unresolved species and sometimes has been regarded a synonymous of S. dulcamara. In this research, along with field and herbarium studies, a morphological and molecular comparison is made between these two species; each of them is designated as a distinct species. Solanum kieseritzkii is a creeping rhizomatous plant 10–30 cm high, has only 1–3 flowers per inflorescence, and is found only in the dark forests of Hyrcanian province, while S. dulcamara is a plant of open habitats including residential areas, climbing the tress up to 300 cm high, and has inflorescences with 6–40 flowers. The results of the present study were highly supported by comparison of internal transcribed spacer (ITS) sequences of different samples of both S. kieseritzkii and S. dulcamara and also comparing with other accessions from Genbank. Separation of two species is also confirmed by presented phylogenic tree.

    Keywords: Distribution, endemic, habitat, phylogeny, Solanaceae, systematic
  • Forough Rezakhani, Seyed Akbar Khodaparast*, Hossein Masigol, Keilor Rojas-Jimenez, Hans-Peter Grossart, Mounes Bakhshi Pages 123-143

    Aquatic hyphomycetes equipped with a rich array of extracellular enzymes are involved in bioremediation of anthropogenic pollutants, plastics, aromatic contaminants and petroleum hydrocarbons. The current study contributes to the knowledge of Iranian aquatic hyphomycetes. Sampling was conducted in Anzali lagoon, Gilan province, Iran during 2017. Among 55 fungal isolates obtained during this study, eight species including Arthrobotrys oligosporus, Ceratorhiza hydrophila, Fusarium cf. ensiforme, F. incarnatum species complex, Myrmecridium schulzeri, Paecilomyces variotii, Sarocladium subulatum, and Volutella citrinella were identified based on their morphological characteristics. Furthermore, three species assigned to the genera Arthrobotrys, Fusarium and Sarocladium remained unidentified. Molecular studies using mainly ITS, LSU and SSU rDNA and in some cases β-tubulin (tub2) and translation elongation factor 1-a (tef1) determined the phylogenetic position of the isolates among closely related species. The occurrence of members of Fusarium, Sarocladium, and Ceratorhiza, known as rice disease agents, in freshwater ecosystems is interesting. This is the first report of aquatic hyphomycetes communities in Anzali lagoon, Iran. In this study, Sarocladium subulatum, Myrmecridium schulzeri, and Volutella citrinella are reported for the first time for Iran.

    Keywords: Anamorphic fungi, biodiversity, environmental pollutants, freshwater fungi, mitosporic fungi
  • Elham Amini, Fatemeh Nasrollahi, Ali Sattarian, Mahboobeh Haji Moradkhani, Sohrab Boozarpour, Meisam Habibi Pages 144-157

    Hedera is a genus of evergreen climbers distributed throughout Europe, North Africa, Macaronesia, and Asia. In this study, the morphological and anatomical structures of 11 populations from two species of Hedera (H. helix and H. pastuchovii) have been considered to evaluate the relationships in this genus. In total, 19 quantitative and eight qualitative morphological features were evaluated and measured. Ward’s dendrogram showed two main clusters. The first cluster is composed of populations of H. helix and the second cluster is composed of two subclusters containing populations of H. pastuchovii. Both species showed a bifacial leaf anatomical structure, so the mesophyll is differentiated into palisade and spongy tissues. Petiole cross sections showed rounded shape with wavy margin. Pedicel cross sections are similar in the general shape but the margins are different between two species. Both are rounded shape and the margin is quite wavy in H. helix and straight in H. pastuchovii. Number of vascular bundles of pedicel is different between two species. Two types of covering trichomes were identified including stellate trichomes in H. helix and scale-like trichomes in H. pastuchovii. Studied taxa were clearly separated by selected morphological and anatomical characters and these data provide additional evidence for species relationships between them.

    Keywords: Araliaceae, evergreen, leaf, petiole, trichome
  • Mehrdad Abbasi, Seyed Akbar Khodaparast, Sepideh Sajedi, Seyed Alireza Esmaeilzadeh, Hosseini Pages 158-172

    Neoerysiphe nevoi on Crepis kotschyana and Hedypnois rhagadioloides, Leveillula linariae on Linaria melanogramma and Golovinomyces asterum var. moroczkovskii on Symphyotrichum squamatum are newly reported from Iran. Nine new host-powdery mildew combinations are reported from Iran: Neoerysiphe galii − Galium aparine; Podosphaera xanthii − Phlox paniculata; Erysiphe syringae-japonicae − Ligustrum sp.; Erysiphe cruciferarum − Barbarea sp.; Golovinomyces depressus − Centaurea depressa; Golovinomyces montagnei − Notobasis syriaca; Golovinomyces orontii − Papaver somniferum; Golovinomyces cynoglossi − Lithospermum arvense; Leveillula picridis − Launaea acanthodes. The following host plants are reported as Matrix nova for their related fungal species: Crepis kotschyana and Hedypnois rhagadioloides for Neoerysiphe nevoi; Phlomis herba-venti subsp. kopetdaghensis for Neoerysiphe galeopsidis; Euphorbia hebecarpa and Papaver macrostomum for Leveillua taurica s.str.; Paracaryum rugulosum for Golovinomyces cynoglossi; Euphorbia tithymaloides for Podosphaera euphorbiae; Iranecio paucilobus for Leveillula lappae.

    Keywords: Biodiversity, Erysiphales, fungi, mycobiota, taxonomy
  • Mahnaz Arabameri, Hamed Khodayari Pages 173-181

    During several field trips to the western parts of Iran and after comparing the collected plants with other species of Alcea, we came across to following two specimens belonging to Malvaceae family which were found new to the flora of Iran from Ilam province. Alcea acaulis is distinguished from the other species in the genus by its very short stem. The second species, A. fasciculiflora, is morphologically similar to A. iranshahrii and A. ghahremanii which is distinguished by its leaf shape, flower color and indumentum features. Both Alcea acaulis and A. fasciculiflora are sparsely to densely covered by two types of glandular and non-glandular trichomes. The glandular trichomes are of clavate type and the non-glandular trichomes are divided into three types: simple, stellate and fascicled. The present paper, therefore, deals with taxonomic descriptions and relationships of the species, important diagnostic traits, micromorphological features of the trichomes, illustrations and the distribution maps of the species in Iran.

    Keywords: Ilam, Malvaceae, morphology, taxonomy, trichome micromorphology
  • Mahmoud Bidarlord, Adel Jalili, Reza Zamani Pages 182-187

    In order to study the conservation status of the plant species and ecosystems of Gilan province (North of Iran), an alien species was observed in some ponds in the east of Rasht, which covered the surface of ponds. The plant samples were collected and photographed; also the relevant environmental data were recorded in situ. The collected specimens were studied with various scientific resources and led to the identification of the species as Pistia stratiotes which is commonly known as “water lettuce”. This species is recorded for the first time from Iran. The plant is pan-tropical and is considered to be one of the most widely distributed aquatic invasive plants in the world. The paper presents data on taxonomic remarks of this plant along with some notes on its geographical distribution and habitat. This report also highlights the need for implementing early control measures with special emphasis on all freshwater habitats in the northern parts of the country.

    Keywords: Alien plant, Araceae, distribution, flora of Iran, pond
  • Samira Karimzadeh, Khalil, Berdi Fotouhifar Pages 188-191

    Alfalfa (Medicago sativa L.), a member of Fabaceae family, is a perennial or permanent plant with upright and very deep root that penetrates up to three meters into the soil, and therefore is the source of vitamins and minerals that takes from the soil. This plant is very important in terms of chemical and pharmaceutical compositions. In order to identify the fungi accompaning leaf spot symptoms of the alfalfa, leaves with leaf spot symptoms were collected from Sheikh Ali Khan region of the Chaharmahal and Bakhtiari province (Iran) during July 2018. The samples were transferred to laboratory and then small pieces (5 × 5 mm) were cut from the margin of leaf spots. Resulting leaf pieces were surface disinfested with 1% sodium hypochlorite for 30 sec. and then washed three times with sterilized water and were put on sterilized filter paper to remove excess water. Disinfested leaf pieces were transferred on 2% water agar medium. Isolates were purified by hyphal tip method and then were transferred to Petri dishes containing PDA culture medium and the grown fungal colonies were kept for seven days at 25 °C in continuous dark condition. Of the obtained fungal isolates, one isolate was identified as Radulidium subulatum (de Hoog) Arzanlou, W. Gams & Crous based on morphological features. According to the available literatures, this is the first report of Radulidium subulatum for mycobiota of Iran. The diameter of the fungus colony on malt extract agar (MEA) after 14 days of growth at 24 °C in continuous dark condition were 50 mm, and the colony of the fungus was pale gray in color (Fig. 1a). Conidiophores were pale brown, smooth, tapering toward the apex and have short conspicuous denticles at the tip, where the conidia were attached to the conidiophores. Denticles were densely crowded, prominent, blunt at the end and pale brown in color. The dimension of the conidiophores were 14–28(21) × 1.5–3(2.25) μm (Fig. 1 b–d). Conidia were solitary, single-celled, smooth, ellipsoid, pale brown and 4–7(5.5) × 1.5– 2(1.75) μm in diameter. Conidia had short hilum with about one micrometer in length (Fig. 1 e, f). Specimen examined: Iran: Chaharmahal and Bakhtiari province, Sheikh Ali Khan farms, on Medicago sativa L., 11.07.2018, Samira Karimzadeh, isolate ShnY2-1 (isolate in the Agricultural Microbial Culture Collection of Agricultural Biotechnology Research Institute of Iran, Karaj ABRIICC 10176). According to the literature review, the morphological features of the investigated isolate were the same with description of R. subulatum provided by Arzanlou et al. (2007). In addition to the investigated isolate, isolates of Phoma and Aspergillus were also recovered from the same leaf spot symptoms of the alfalfa plants.

  • Sepideh Sajedi Pages 192-194

    Annual herb, to more than 1; stems procumbent to ascendant, branched from stems root at the basal nodes; leaves sessile, or subpetiolate; leaf sheaths cylindrical, glabrous, with margins pubescent or pilose; leaf blades ovatelanceolate to ovate-elliptic, 3–7 × 1–3 cm, glabrous to pubescent, acute to acuminate; inflorescence cincinnus, subtended by a broadly cordate spathe of 1–2.5 × 1–3 cm; peduncles or stalks 0.8–3.5 cm; sepals ovate, membranous, two party fused; the two upper petals rounded-obovate, shortly clawed at base, blue to indigo, lower petals much smaller, ovate-lanceolate, white. Three anticous stamens fertile, three posticous infertile; ovary ellipsoid, 2 mm long. Fruit dehiscent, ellipsoid, capsulate; capsule with two locules each containing two seeds, glabrous, brown, 4.5–8 mm long; seeds brown or brownish yellow, semiellipsoid, flat on 1 surface, rugose, irregularly pitted, truncate at one end, 3.8–4 × 2.2–3 mm. Commelina communis is native to East and Southeast Asia, ranging from China, Taiwan, Japan, Korea, eastern Russia, Cambodia, Laos, Malaysia, Thailand, and Vietnam to India. The species has been widely introduced in Europe and eastern North America. The plant is a cosmopolitan weed (Ulloa & Owen 2009) but within its native range in China sometimes considered as a pest, especially in the northeast of that country where it has caused serious damages in orchards (Zheng et al. 2004). It has become invasive and a troublesome weed in some gardens of eastern North America (Lye 2011). In the recent years, it has been spreading into corn, soybean (Nice & Johnson 2007), cotton and peanut (Owen 2008) fields. This plant is also reported as a weed in the Czech Republic and Japan, and it can be found in onion and ornamental tree plantations (Gomez 2012). In areas where the Asiatic dayflower is an introduced weed it is most common in waste places, but also along the edges of fields, woods, marshes, and occasionally penetrating into woods (Faden 2006). Both species and the genus of the taxa are new records for Iran. The species is also found growing outside the tea plantations as a wildling plant of the country.