فهرست مطالب

زیست شناسی جانوری - سال یازدهم شماره 5 (پاییز 1398)
  • سال یازدهم شماره 5 (پاییز 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/09/01
  • تعداد عناوین: 8
|
  • منا پاطوقی، سوده غفوری فرد* صفحات 1-9
    بیان ژن مهار رشد اختصاصی 8 (GAS8) و RNA آنتی-سنس طبیعی آن (GAS8-AS1) در بافت های توموری با منشا مختلف ارزیابی شده است. با این حال، ارتباط آنها با اختلالات مرتبط با ایمنی خیلی درک نشده است. در مطالعه حاضر، ما سطح بیان این ژنها را در 50 بیمار مبتلا به فرم عودکننده-بهبود یابنده ی مالتیپل اسکلروزیس (RRMS) با گروه کنترل افراد سالمی که از لحاظ سن و جنس هم سان سازی شده بودند، ارزیابی کردیم. سنجش بیان بر نمونه های خون محیطی افراد شرکت کننده در آزمایش صورت گرفت. استخراج RNA کل از خون و سنتز cDNA از خون انجام شد، سپس با روش Taq-man PCR  و با طراحی پرایمر و پروبهای اختصاصی سنجش صورت گرفت. بیان هر دو ژن در مقایسه با کنترل ها به صورت چشم گیری افزایش یافت (به ترتیب P=0.001 و P<0.0001). تفاوت در بیان GAS8 نیز در کل بیماران زن و زنان کمتر از 50 سال در مقایسه با افراد کنترل مربوطه معنی دار بود (به ترتیب P=0.002 و P=0.006). بیان GAS8-AS1 در بیماران مرد در هر دو زیر گروه مبتنی بر سن در مقایسه با افراد سالم مربوطه بالاتر بود (P=0.0001). بیان هر دو ژن  در گروه مردان با سن شرکت کنندگان رابطه معکوس داشت اما این ارتباط با هیچ زیر گروه دیگری وجود نداشت. مطالعه حاضر اهمیت GAS8 و GAS8-AS1 را در پاتوژنز MS و نقش فرضی GAS8-AS1 به عنوان یک نشانگر تشخیصی در زیرمجموعه های بیماران نشان می دهد
    کلیدواژگان: GAS8، GAS8-AS1، مالتیپل اسکلروزیس، بیان ژن
  • ایراندخت زینائی، شهربانو عریان، محمدرضا واعظ مهدوی*، اکرم عیدی، مهرداد روغنی صفحات 11-27

     تاثیر استرس های اجتماعی بر بروز بیماریهای قلبی - عروقی و بیماریهای روحی روانی روشن است. برای بررسی تاثیر گذاری این استرسها بر القائ استرس اکسیداتیو ایجاد تغییر در سطح اکسیدانی و آنتی اکسیدانی مدل محدودیت تغییر هم خانه مشاهده  در حضور دریافت  آنتی اکسیدان زردچوبه طراحی شد. 60 سر رت نر نژاد ئویستار تحت شرایط استاندارد دما و نور و آب قرار گرفتند و در گروه های تحت استرس یک سوم غذای معمول هر رت در اختبارش قرار داده شد. استرس تغییر هم خانه و مشاهده هم دردو گروه  این رتها القا گردید. دردو گروه غذای مصرفی شان محتوی زرد چوبه بود.به مدت 4 ماه رته تحت شرایپط تعریف شده برای هر گروه یعنی تغییر هم خانه مشاهده زردئچوبه ،محدودیت غذایی مشاهده تغییر هم خانه زردچوبه،کنترل،کنترل زردچوبه نگهداری شدند .پس از اتمام دوره نگهداری رتها با اتر بیهوش شده و بافت کلیه و مغز آنها هموژن شد. هر کدا از فاکتور های مرو نظر یعنی مالون دیآلدئید،گلوتاتیون، نیتریک اکساید،کاتپسین D و لیپوفوشین در بافتها سنجش شد.  سطح مالون دی آلدئیدبطور معنی داری هم در مغز و هم در کلیه در گروه تحت استرس افزایش پیداکرد. سطح  نیتریک اکساید و گلوتاتیون در مغز افزایش یافت میزان فعالیت کاتپسین D و تجمع لیپوفوشین تغییر ی نداشت. مغز نسبت به تشکیل MDA حساس تر است اما سطح گلوتاتیون و نیتریک اکساید در آنها بالاتر است. تغییرات ناشی از القائ استرسهای اجتماعی در دو بافت مغز و کلیه  بصورت یکسان رخ نمی دهد.

    کلیدواژگان: استرس اجتماعی، آنتی اکسیدان زردچوبه، محدودیت مشاهده تغییر هم خانه، گلوتاتیون، نیتریک اکساید
  • حمیدرضا صالحی فروز، مجید غلامی آهنگران*، الهام مقتدایی خوراسگانی صفحات 29-35

    ایزوسپورا یک انگل گوارشی شایع در پرندگان زینتی به ویژه گنجشک سانان شایع است. آلودگی با ایزوسپورا موجب انتریت و کاهش توانایی هضم و جذب مواد مغذی می شود. در مطالعه اخیر، به مقایسه کارایی تولترازوریل و سولفادیازین در کاهش دفع اووسیت ایزوسپورا در قناری های آلوده به ایزوسپورا پرداخته شد. برای این منظور، 165 قناری آلوده در 48 قفس به 3 گروه شامل کنترل، آلوده و درمان شده با تولترازوریل، و آلوده و درمان شده با سولفادیازین تقسیم شدند. میانگین اووسیت دفع شده در گروه ها در قبل و بعد از درمان به طور آماری مقایسه شدند. نتایج نشان داد میزان دفع اووسیت ایزوسپورا در گروه های تحت درمان با تولترازوریل و سولفادیازین تفاوت معنی دار ندارد. لذا به نظر می رسد در شرایط فعلی ایران، تولترازوریل و سولفادیازین در کنترل عفونت ایزوسپورا در قناری به یک اندازه موثر باشند.

    کلیدواژگان: ایزوسپورا، قناری، تولترازوریل، سولفادیازین
  • مونا عمومحمدی، ماندانا غلامی*، حسین عابد نطنزی صفحات 37-48

    تنظیم افزایشی سطوح اکتیوین-A در نمونه های سرطانی دچار شده به کاشکسی گزارش شده است. هدف از اجرای پژوهش حاضر بررسی تاثیر چهار هفته تمرین تداومی و تناوبی بر سطوح اکتیوین-A در بافت عضلانی موش های ماده مبتلا به سرطان پستان بود. 32 سر موش ماده Balb/c شش تا هشت هفته ای به صورت تصادفی در چهار گروه کنترل، کنترل توموری، تمرین تناوبی+تومور و تمرین تداومی +تومور قرار گرفتند (هشت موش در هر گروه). برنامه تمرین تناوبی و تداومی به مدت چهار هفته و پنج جلسه در هفته روی نوارگردان طراحی شده برای جوندگان اجرا شد. 48 ساعت بعد از جلسه آخر تمرین، بافت عضله دوقلو جدا شد و بعد از هموژن کردن آن، سطوح اکتیوین-A به روش الایزا در بافت عضلانی اندازه گیری شد. حجم تومور نیز با کولیس دیجیتال اندازه گیری شد و به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی استفاده شد. نتایج حاضر نشان داد که سطوح اکتیوین-A در بافت عضلانی گروه تمرین تداومی در مقایسه با گروه کنترل توموری به صورت معناداری کمتر است (026/0=p). باوجود این، تفاوت معناداری برای سطوح اکتیوین-A بین گروه کنترل توموری و گروه تمرین تناوبی مشاهده نشد (105/0= p). وزن عضله دوقلو در گروه سالم به صورت معنادرای بیشتر از گروه های توموری بود (05/0 > p) و تمرین ورزشی تداومی و تناوبی با تغییر معناداری در وزن عضله دوقلو همراه نبود (05/0 <p). علاوه بر این، حجم تومور در گروه تداومی و تناوبی نسبت به گروه کنترل توموری به صورت معناداری کمتر بود (001/0 > p)، اما تفاوت معناداری بین گروه تمرین تداومی و تناوبی مشاهده نشد (681/0= p). بر اساس یافته های حاضر می توان عنوان کرد که حداقل در کوتاه مدت (چهار هفته) تمرین ورزشی نمی تواند تاثیر معناداری بر توده عضلانی موش های ماده مبتلا به سرطان پستان داشته باشد.

    کلیدواژگان: کاشکسی، تومور، اکتیوین-A، تمرین تناوبی، تمرین تداومی
  • ازاده کاکویی، اکبر کریمی، شیما طغیانی* صفحات 49-56

    داروهای گیاهی به سبب عوارض کمتر نسبت به ترکیبات شیمیایی مورد توجه پزشکان قرار دارند. در این مطالعه بلوط ایرانی یا بلوط پرسیکا با نام علمی (Quercuse persica) که در طب سنتی برای عارضه های پوستی مزمن و اگزما  استفاده می شود جهت بررسی  ترمیم زخم جلدی مورد توجه قرار گرفته است. تعداد 30 موش صحرایی نر ویستار بالغ در 5 گروه با نگهداری تحت شرایط نرمال ازمایشگاهی و ایجاد زخمی به ابعاد 5/1×5/1 سانتی متر مربع و عمق 2 میلی متر در پشت کمر هدف درمان قرارگرفتند. گروه کنترل، گروه شم، گروه های تجربی به ترتیب عصاره ی هیدروالکلی بلوط ایراانی با دوز 250 میلی گرم بر کیلوگرم، عصاره ی هیدروالکلی با دوز 500 میلی گرم بر کیلوگرم و عصاره ی هیدروالکلی با دوز 1000 میلی گرم بر کیلوگرم می باشد. تیمار زخم ها در بازه 10 روزه  ویک روز درمیان به صورت موضعی انجام ودر روزهای ششم و هشتم و دهم، نمونه های بافتی از محل زخم تهیه و پس از شستشو، تثبیت در فرمالین 10 درصد و رنگ امیزی هماتوکسیلین - ائوزین، ضخامت اپیدرم، درصد ترمیم زخم و تراکم کلاژن، ارزیابی و داده ها بانرم افزار SPSS تحلیل شد. در گروه های تجربی ضخامت اپیدرم و درصد ترمیم زخم نیز افزایش معنی داری در حد 05/0< p و 01/0 <p داشت که نشان دهنده تاثیر عصاره ی جفت بلوط ایرانی در بازسازی زخم می باشد ولی تاثیر معنی داری درکلاژن سازی طی این مطالعه مشاهده نگردید. عصاره هیدروالکلی جفت بلوط ایرانی دارای نقش موثر در تسریع ترمیم زخم های جلدی است.

    کلیدواژگان: بلوط ایرانی، ترمیم زخم، کلاژن سازی، رت
  • فاطمه کولایی موخر، مهران مسلمی*، روزبه عابدی صفحات 57-68
    در این پروژه, اثر پوشش عصاره گیاه مریم گلی در 3 تیمار (به ترتیب با غلظت های 1% ,2%  و3%) بر ویژگی های شیمیایی و میکروبیولوژیک فیله های تهیه شده از ماهی فیتوفاگ, طی دوره 14 روزه نگهداری در یخچال (4 درجه سانتی گراد) مورد بررسی قرار گرفت. تیمارها در روز1، 4، 7، 10 و 14 نگهداری, مورد آنالیز شیمیایی شامل اسید تیوباربیتوریک (TBA) و مجموع بازهای نیتروژنی فرار (TVB-N), میکروبی (بار باکتریایی کل) و بررسی میزان رطوبت, میزان اسیدیته (pH) و ظرفیت نگهداری آب (WHC) قرار گرفتند. بر اساس نتایج بدست آمده، میزان بارهای نیتروژنی فرار در کلیه تیمارهای پوشش دهی شده در مقایسه با تیمار کنترل به طور معنی داری کاهش داشته است (05/0p<). روند افزایش اسیدتیوباربیتوریک طی دوره نگهداری در کلیه تیمارهای پوشش دهی شده بطور معنی داری نسبت به تیمار کنترل کمتر بود.در زمینه بار باکتریایی کل نیز کلیه نمونه های پوشش دهی شده به جز روز اول نسبت به گروه کنترل به طور معنی داری حاوی بار باکتریایی کمتری بودند. بر اساس نتایج ارزیابی رطوبت تیمارها طی دوره نگهداری, در کلیه شاخص ها به غیر از روز 14 اختلاف معنی داری داشتند. در رابطه با ظرفیت نگهداری آب نمونه ها هم به غیر از روز چهارم اختلاف معناداری بین نمونه ها مشاهده نشد.در رابطه با میزان pH به غیر از روزهای 4 و 14 اختلاف معنی داری در روزهای مختلف بین شاخص ها دیده شد. در رابطه با آب تحت فشار نیز داده های بدست امده در بین تیمارهای آزمایش, اختلاف معنی داری را به غیر از روز چهارم آزمایش ندارد. با توجه به اینکه تیمار 3 (تیمار پوشش دهی شده با پوشش عصاره مریم گلی3 درصد) در اکثر شاخص ها نسبت به سایر تیمارهای پوشش دهی شده، حائز امتیازات بالاتری بود لذا پوشش مذکور به عنوان بهترین تیمار در این پژوهش شناخته شده و به کارگیری آن جهت حفظ موثر خواص شمیایی و میکروبی فرآورده های غذایی در طول دوره نگهداری توصیه می شود.
    کلیدواژگان: ماهی فیتوفاگ، بسته بندی وکیوم، عصاره مریم گلی، ماندگاری
  • آرتمیس نقیب زاده، امیر رشیدلمیر*، رامبد خواجه ای، مهدی زارعی، اکبر صفی پور افشار صفحات 69-80

    تمرینات باز توانی در بیماران قلبی پس از عمل بای پس شریان کرونر (CABG) موجب بهبود ظرفیت های فیزیولوژیکی متعددی می شود. هدف از این مطالعه بررسی اثر هشت هفته تمرین ترکیبی بر مقادیر پلاسمایی و بیان ژن گرلین PBMNC در بیماران CABG بود. در این مطالعه نیمه تجربی، 30 بیمار قلبی بیمارستان تخصصی قلب و عروق جوادالائمه مشهد که عمل جراحی CABG بر روی آن ها انجام شده بود، به روش نمونه گیری در دسترس و هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه مساوی 15 نفری تمرین ترکیبی و کنترل تقسیم شدند. گروه تمرین ترکیبی به مدت هشت هفته و هفته ای سه جلسه پروتکل های منتخب تمرینی هوازی و مقاومتی را اجرا کردند. قبل و بعد از برنامه تمرینی ارزیابی های ترکیب بدنی و نمونه گیری خونی جهت سنجش متغیرها انجام شد. سپس، داده های جمع آوری شده با استفاده از آزمون های  t وابسته و مستقل در سطح معناداری 05/0 مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. تحلیل داده ها نشان داد تمرین ترکیبی باعث کاهش معنادار وزن و شاخص توده بدنی و افزایش معنادار مقادیر گرلین پلاسمایی و بیان نسبی ژن گرلین PBMNC می شود. همچنین، بین مقادیر گرلین پلاسمایی و بیان نسبی ژن گرلین PBMNC گروه تمرین با گروه کنترل اختلاف معناداری مشاهده شد. به نظر می رسد هشت هفته تمرین باز توانی ترکیبی باعث افزایش مقادیر پلاسمایی و بیان ژن گرلینPBMNC در بیماران CABG می شود و می تواند باعث ارتقاء سازگاری های فیزیولوژیکی مطلوبی در سلامت قلب و عروق شود.

    کلیدواژگان: تمرین ترکیبی، گرلین، بیماران CABG
  • مهناز نوری*، بهروز یحیایی، سحر یزدی صفحات 81-93
    سندرم متابولیک یکی از شایع ترین اختلالات متابولیک است، که فرد را در معرض خطرات زیادی از جمله بیماری های قلبی عروقی و دیابت قرار می دهد. همچنین شیوع روبه رشد دیابت به طورکلی و به خصوص در افراد جوانتر سبب افزایش بروز آن در بارداری نیز می شود. دیابت آشکار یکی از عوامل خطرساز برای زایمان است و میزان بروز مالفورماسیون های عمده در زنان مبتلا به دیابت دو برابر بیشتر می باشد. لذا هدف از این مطالعه بررسی تغییرات هیستوپاتولوژیک کبد مادران مبتلا به دیابت و سندرم متابولیک و بررسی روش های درمانی موجود می باشد.این مطالعه بر روی 34 سر موش صحرایی از نژاد ویستار انجام شده است. حیوانات به نه گروه تقسیم شدند.موش های ماده پس از طی دوران بارداری جهت نمونه برداری و مطالعات میکروسکوپیآماده شدند.در گروه های دیابتی اثرات دیابت،تنها با مصرف متفورمین کاهش پیدا کردو ورزش بر روی التیام بافت کبد اثری نداشت.در حالیکه در گروه سندرم متابولیک تمرینات ورزش توانست اثرات ناشی از سندرم را کاهش دهد که این نتیجه نسبت به متفورمین موثرتر بوده و ترکیب متفورمین و ورزش نیز اثرات ترمیمی مناسبی را ایجاد نمود. در برخی متغیرها مانند پرخونی و التهاب نسبت به گروهی که تنها ورزش انجام دادند این اثرات کمتر دیده شد.در گروه سندرم متابولیکی که ورزش کردند، پرخونی و التهاب دیده نشد، در حالیکه در گروه سندرم متابولیک که تحت درمان با متفورمین و ورزش قرار گرفتند پرخونی و التهاب کبدیوجود داشت.نتایج نشان می دهد ترکیب متفورمین و تمرینات ورزشی در کنار یکدیگر تغییرات حاصل از سندرم متابولیک و احتمالا دیابت را کاهش می دهد.
    کلیدواژگان: سندرم متابولیک، دیابت، متفورمین، موش صحرایی، کبد
|
  • Mona Patoghi, Soudeh Ghafouri, Fard * Pages 1-9
    The expression of the growth arrest specific 8 (GAS8) and its naturally occurring anti-sense RNA (GAS8-AS1) have been assessed in tumoral tissues of different origins. However, their association with immune-related disorders has been poorly understood. In the current study, we evaluated expression levels of these genes in 50 relapsing remitting multiple sclerosis (RRMS) patients compared to the age and sex matched healthy controls. Expression assays were performed on peripheral blood samples of study participants. Total RNA extraction and cDNA synthesis were performed using blood samples. Then assay was performed using TaqMan (Real Time PCR) technique by designing specific primers and probes sequences. Expression of both genes was significantly higher compared to controls (P=0.001 and P<0.0001, respectively). The difference in GAS8 expression was also significant in total female patients and females aged less than 50 years compared to the corresponding controls (P=0.002 and 0.006 respectively). GAS8-AS1 expression was higher in male patients in both age-based subgroups compared to the corresponding healthy subjects (P<0.0001). Expression of both genes was inversely related to the age of male participants, but this relationship was observed in none of the subgroups. The current study shows the significance of GAS8 and GAS8-AS1 in the pathogenesis of MS and the putative role of GAS8-AS1 as a diagnostic biomarker in a subset of patients.
    Keywords: GAS8, GAS8-AS1, Multiple Sclerosis, Gene expression
  • Irandokht Zeynaei, Shahrbanoo Oryan, Mohammadreza Vaezmahdavi *, Akram Eidi, Mehrdad Roghani Pages 11-27

    The effect of social stress on the occurrence of cardiovascular and mental diseases is obvious. In order to investigate the effect of these stresses on oxidative stress induction, and changes in the oxidant and antioxidant levels, the model for roommate change restriction and observation in the presence of curcuma longa antioxidant was designed A total of 60 Wister rats were kept under standard conditions of temperature, light, and water. In the under-stress groups, each rat was provided with one third of its common food. The roommate change stress and observation were applied to two groups of these rats. Two groups of rates were fed by the food contained curcuma longa. These rats kept under defined conditions for each group for 4 months i.e., roommate change, observation, curcuma longa; food restriction, observation, roommate change, curcuma longa; control; control, curcuma longa. After the rats' maintenance period was completed, they were anesthetized with ether and their kidney and brain tissues were homogenized. Each of the given factors i.e., malon-dialdehyde, glutathione, nitric oxide, cathepsin D and lipofuscin was measured in tissues. The malon-dialdehyde level increased significantly both in brain and kidney in under-stress group. The level of nitric oxide and glutathione increased in brain, but the activity of cathepsin D and lipofuscin accumulation remained unchanged. Also the amount of nitric oxide and glutathione remained the same. The brain is more sensitive to MDA formation, but the amount of glutathione and nitric oxide is higher. Thus social stress induced changes do not occur equally in kidney and brain tissues.

    Keywords: Social stress, curcuma longa antioxidant, observation restriction, Roommate change, Glutathione, nitric oxide
  • Hamidreza Salehi Frooz, Majid Gholami Ahangaran *, Elham Moghtadaiee Pages 29-35

    Isospora is a common intestinal parasite in ornamental birds, especially passeriformes. Isospora infection can induce enteritis and reduce digestibility and nutrient adsorption. In this study, a comparison was made between the efficiency of toltrazuril and sulfadiazine on reducing Isospora oocyte shedding in infected canaries. To this purpose, a total of 165 infected canaries in 48 cages were divided into 3 groups, including control group, infected and treated with toltrazuril group, and infected and treated with sulfadiazine group. The mean oocyte shedding in groups was compared statistically before and after treatment. Results showed there is no significant difference in the rate of Isospora oocyte shedding between canaries treated with toltrazuril and those treated with sulfadiazine. Therefore, in the current conditions of Iran, toltrazuril and sulfadiazine seem to be equally effective in controlling Isospora infection in canary.

    Keywords: Isospora, canary, Toltrazuril, Sulfadiazine
  • Mona Amo Mohammadi, Mandana Gholami *, Hossein Abed Natanzi Pages 37-48

    Up-regulation of Activin-A levels in cancer patients affected by cachexia has been reported. The aim of present study was to investigate the effect of four weeks continuous and interval exercise training on Activin-A levels in muscular tissue of breast cancer bearing female mice. A total of thirty-two 6-8-week-old female Balb/c mice were randomly assigned in four groups, including: control, tumor control, interval training + tumor and continuous training + tumor groups of 8. Interval and continuous exercise training program performed for four weeks, five sessions per week on rodent special treadmill. Forty eight hours after the last exercise session, gastrocnemius muscle tissue was removed and after it was homogenized, Activin A levels were measured using ELISA method in muscular tissue. Tumor volume was also measured with digital caliper and in order to analyze data, the one-way analysis of variance test and Tukey post-hock test were used. Results of the current study showed that Activin-A levels in muscular tissue of continuous training group were significantly lower than tumor control group (p = 0.026). However, no significant difference was found in Active-A levels between the tumor control group and interval training group (p = 0.105). Gastrocnemius muscle weight in healthy control group was significantly higher compared to tumor groups (p < 0.05) and continuous and interval exercise training did not lead to significant changes in gastrocnemius muscle weight (p > 0.05). Moreover, tumor volume in continuous and interval training group was significantly lower than tumor control group (p < 0.001), but no significant difference was observed between continuous and interval training groups (p = 0.681). According to the results current study, it could be argued that exercise training, at least in the short term (four weeks), cannot exert significant effects on muscular tissue of female mice with breast cancer.

    Keywords: Cachexia, Tumor, Activin-A, interval training, Continuous training
  • Azadeh Kakoie, Akbar Karimi, Shima Toghiani * Pages 49-56

    Due to their lower complications than chemical compounds, herbal medicines have received attention from doctors. In this study, Internal Layer of  Persian Oak (Quercus persica), which is used in traditional medicine for chronic dermatologic disorders and eczema, was utilized to investigate cutaneous ulcer healing. Thirty adult male Wistar rats in 5 groups were treated while kept under normal laboratory conditions by creating a wound with dimensions of 1.5 × 1.5 cm2 and a depth of 2 mm in the back. The control group, the sham group, and the experimental groups consist of hydro-alcoholic extract of Internal Layer of Quercus persica at a dose of 250 mg / kg, hydro-alcoholic extract of Quercus persica at a dose of 500 mg / kg, and hydro-alcoholic extract of Quercus persica extract at a dose of 1000 mg / kg, respectively. Topical treatment of ulcers was performed in a 10-day interval every other day, and on the 6th, 8th and 10th days, tissue samples were prepared from the scars. After samples were washed, they were fixed in 10% formalin and hematoxylin-eosin staining of samples, epidermal thickness, wound healing percent, and collagen density were assessed and data were analyzed using SPSS software. In the experimental groups, there was a significant increase (at the level of p < 0.05 and p < 0.01) in the epidermal thickness and the wound healing percent, indicating the significant effect of Internal Layer of Iranian oak Jaft extract on the wound reconstruction, but no significant effect was observed on collagenization in this study Internal Layer of Iranian oak hydroalcoholic extract may have an effective role in accelerating skin wounds healing.

    Keywords: Quercus persica, Wound healing, collagen synthesis, Rat
  • Fateme Kolaie Moakhar, Mehran Moslemi *, Rozbeh Abedi Pages 57-68
    In this project, the effect of salvia officinalis extract coating in three treatments (at concentration of 1, 2, and 3%, respectively) was investigated on chemical and microbiological characteristics of fillets prepared from hypophthalmichthys molitrix during the 14-day refrigeration storage (4 °C) period. On days 1, 4, 7, 10 and 14 of storage, the treatments were chemically analyzed in terms of thiobarbituric acid (TBA) and total volatile base nitrogen (TVB-N), microbial load (total bacterial load) and moisture content, acidity (PH), and water holding capacity (WHC). Based on the obtained results, the amount of TVB-N in all treatments was significantly reduced compared to control treatment (p < 0.05). The increasing trend of bioaburic acid during storage period in all treatments was significantly lower than the control treatment. Considering total bacterial load, all of the coated specimens had significantly lower bacterial load compared to the control group except for the first day. Based on the evaluation results of treatments moisture during the storage period, there was a significant difference in all indices except on day 14. There was also no significant difference between samples with regard to samples WHC. Considering pH, a significant difference was observed in indices on different days between samples except on days 4 and 14. In relation to pressurized water, the obtained data from treatments showed no significant difference except on day 4. Considering that treatment 3 (treatment coated with 3% salvia extract) showed more advantages in most indices compared to other coated treatments, the above mentioned coating was therefore recognized as the best treatment in this study and its application is recommended for effective preservation of the chemical and microbial properties of food products during the storage period.
    Keywords: Hypophthalmichthys molitrix fish, Vacuum packaging, Salvia Officinalis Extract, Shelf-life
  • Artemis Naghibzade, Amir Rashidlamir *, Rambod Khajeie, Mahdi Zarei, Akbar Safipour Afshar Pages 69-80

    Rehabilitation training in cardiac patients after coronary artery bypass graft (CABG) improves several physiological capacities. The aim of this study was to investigate the effect of eight weeks of combined training on plasma levels and ghrelin gene expression in PBMNC among CABG patients. In this quasi-experimental study, 30 cardiac patients of Javad Al-Aemeh cardiac specialty hospital of Mashhad, who underwent CABG operation, were selected using convenience and purposeful sampling method and randomly divided into two equal groups (n=15): combined training and control. The combined training group performed selected aerobic and resistance training protocols for eight weeks, three sessions per week. Before and after training program, body composition assessments and blood sampling were performed to measure variables. Then, the obtained data were analyzed using independent and dependent t-tests at the significance level of 0.05. Data analysis showed that combined training significantly reduces body weight and BMI and significantly increases plasma ghrelin levels and relative expression of ghrelin gene in PBMNC (P≤0.05). Additionally, a significant difference was observed between plasma ghrelin levels and relative expression of ghrelin gene in PBMNC of training group compared to control group (P≤0.05). It seems that eight weeks of combined rehabilitation training increases plasma levels and ghrelin gene expression in PBMNC among CABG patients and can promote desirable physiological adaptations in cardiovascular health.

    Keywords: Combined training, Ghrelin, CABG patients
  • Mahnaz Nouri *, Behrooz Yahyaei, Sahar Yazdi Pages 81-93
    Metabolic syndrome is one of the most common metabolic disorders that put a person at many risks, such as cardiovascular diseases and diabetes. Moreover, the increasing prevalence of type 2 diabetes, especially in younger people has led to an increase in its incidence in pregnancy. Diabetes mellitus is one of the risk factors for labor, and the incidence of major malformation is twice as high as in women with diabetes. Therefore, the aim of this study was to investigate the histopathological changes of the liver in mothers with diabetes and metabolic syndrome and to review the existing therapeutic methods.  This study was conducted on 34 wistar rats. Animals were divided into nine groups. Female rats were prepared for sampling and microscopic studies after the pregnancy period was passed. In diabetic groups, the effects of diabetes were reduced only by taking metformin, and exercise had no effect on healing the liver tissue, while in the group of metabolic syndrome, exercise could reduce the effects of syndrome and this result was more effective than metformin and the combination of metformin and exercise also had significant rehabilitation effects on liver. In some variables, such as hyperemia and inflammation, these effects were observed less than those who only exercised. In metabolic syndrome group, who exercised, no hyperemia and inflammation was observed, while in metabolic syndrome group under metformin treatment and exercise, inflammation and congestion were observed. The results show the combination of metformin, and sports exercise can reduce changes caused by metabolic syndrome and probably diabetes.
    Keywords: Metabolic syndrome, Diabetes, Metformin, Rat, liver