فهرست مطالب

دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران - سال هفتاد و هفتم شماره 12 (پیاپی 228، اسفند 1398)
  • سال هفتاد و هفتم شماره 12 (پیاپی 228، اسفند 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/11/12
  • تعداد عناوین: 11
|
  • عظیم ادیب منش، نرگس محمد تقوایی، مهرنوش ذاکرکیش، حمید یاقوتی* صفحات 729-734
    زمینه و هدف

    نیتریک اکساید به وسیله Endothelial nitric oxide synthase (eNOS) تولید می شود. اختلال در تولید نیتریک اکساید باعث ایجاد عوارض دیابت نوع دو می شود. مطالعه حاضر، اثر پلی مورفیسم G894T ژن eNOS را بر روی دیابت نوع دو و نفروپاتی دیابتی بررسی می کند.

    روش بررسی

    این مطالعه مورد-شاهدی از شهریور 1395 تا آذر 1396 در درمانگاه تخصصی دیابت بیمارستان گلستان شهر اهواز انجام شد. گروه شاهد بدون سابقه ابتلا به دیابت و بیماری های التهابی و متابولیکی بود. گروه مورد دیابت نوع دو پس از گذشت 10 سال هیچگونه عوارض عروق کوچک را نشان نداد.گروه مورد نفروپاتی در دو نوبت مراجعه متوالی، آلبومین اوری غیرنرمال را نشان داد. معیار خروج افراد از مطالعه دارا بودن بیماری های خاص، انجام دیالیز و پیوند کلیه بود. ژنوتیپ پلی مورفیسم G894T ژن eNOS با استفاده از روش Polymerase chain reaction-restriction fragment length polymorphism (PCR-RFLP) تعیین گردید.

    یافته ها:

     فراوانی بیشتر آلل جهش یافته T، ژنوتیپ هموزیگوت TT و سطوح بالاتر پارامترهای بیوشیمیایی (مانند نیتروژن اوره خون و قندخون ناشتا) در بیماران دیابتی در مقایسه با گروه شاهد مشاهده شد باوجود ارتباط معنادار بین پلی مورفیسم G894T ژن eNOS و دیابت نوع دو، رابطه معناداری با نفروپاتی دیابتی و دیابت نوع دو حاصل نشد. مقادیر نسبت شانس برای نفروپاتی دیابتی به میزان1/1 (0/76=p) و 0/8 (0/6=p) به دست آمد.

    نتیجه گیری:

     نتایج این مطالعه تاییدکننده ارتباط معنادار آلل T و ژنوتیپ TT پلی مورفیسم G894T ژن eNOS با استعداد به بیماری دیابت نوع دو و عدم ارتباط آن با نفروپاتی دیابتی بود.

    کلیدواژگان: پژوهش های مورد-شاهدی، نفروپاتی دیابتی، ژن ها، نیتریک اکساید سنتاز، پلی مورفیسم، دیابت نوع دو
  • امین درخشان فر، هادی توکلی*، جواد مویدی، علی پوست فروش فرد صفحات 735-739
    زمینه و هدف

    ویروس آنفلوانزای تحت تیپ H9N2 که در بسیاری از مناطق ایران به صورت اندمیک وجود دارد به عنوان یک کاندید جهت ایجاد پاندمی های آینده مطرح است. در مطالعه حاضر مدت زمان دفع ویروس آنفلوانزای اندمیک ایران (تحت تیپ H9N2) از طریق مدفوع و ترشحات حلقی مرغ نژاد تخم گذار مورد بررسی قرار گرفت.

    روش بررسی

    این مطالعه تجربی از تیر 1396 تا مهر 1396 در مرکز تحقیقات علوم و فناوری تشخیص آزمایشگاهی دانشگاه علوم پزشکی شیراز و بخش علوم درمانگاهی دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهید باهنر کرمان انجام شده است. در ابتدا ویروس آنفلوانزا با مشخصات A/Chicken/Iran/SH-110/99 (H9N2) در مایع آلانتوییک تخم مرغ جنین دار کشت داده شد و EID50 ویروس با روش Reed and Muench تعیین گردید. سپس مقدار EID50/ml 106 ویروس از طریق بینی به جوجه های نژادهای لاین تلقیح گردید. نمونه بردای از حلق و مدفوع پرندگان در روزهای 2، 5، 10 و 17 پس از تلقیح انجام شد. وجود ویروس در نمونه های پرندگان چالش شده با استفاده از روش مولکولی واکنش زنجیره ای پلی مراز- رونوشت معکوس (RT-PCR) مورد ارزیابی قرار گرفت.

    یافته ها:

     دفع ویروس آنفلوانزا از ترشحات حلقی و مدفوع پرندگان دو روز پس از آلودگی آغاز شد و به ترتیب تا روزهای 10 و 17 ادامه داشت. بیشترین میزان خطر آفرین بودن ماکیان تجاری مبتلا به آنفلوانزا، روزهای دو تا پنج پس از آلودگی بود.

    نتیجه گیری:

     ردیابی ویروس در نمونه های پرندگان چالش شده با ویروس آنفلوانزای H9N2 نشان داد که ویروس به مدت طولانی تری می تواند از طریق مدفوع پرنده آلوده، در مقایسه با ترشحات حلق، به محیط اطراف منتشر گردد و برای انسان در تماس مشکل آفرین باشد.

    کلیدواژگان: ماکیان، تحت تیپ H9N2، آنفلوانزا، واکنش زنجیره ای پلیمراز
  • فرزانه شیخ الاسلامی*، صفورا غریب زاده، احسان مصطفوی، نرگس میاندهی، فرزانه احمدنژاد، سعید جدیری اسلامی، جواد واعظ، علی مرادی صفحات 740-745
    زمینه و هدف

    ارزیابی ایمنی زایی واکسن هاری با یک روش ارزان، سریع، دارای دقت بالا و سازگار با ارزش های اخلاقی بسیار مهم است، بنابراین پژوهشگران به ارایه روش های گوناگونی از جمله انتشار یک طرفه شعاعی، روش آزمایشگاهی ارایه شده توسط انستیتوی سلامت ملی آمریکا پرداخته اند. مطالعه حاضر با هدف جایگزینی یک روش برون تنی سازگار با معیارهای اخلاق پزشکی به جای روش درون تنی انجام شد. با پذیرش این نکته که ایمنی زایی واکسن هاری، وابسته به مقدار آنتی ژن گلیکوپروتیینی موجود در آن است و این که آنتی بادی مونوکلونال تا خوردگی صحیح گلیکوپروتیین ویروس هاری را تشخیص می دهد، مقدار جزو گلیکوپروتیینی می تواند نشان دهنده مقدار ایمنی زا بودن واکسن باشد.

    روش بررسی

    این مطالعه کاربردی از شهریور 1395 تا شهریور 1397 در آزمایشگاه مرکز همکاری های سازمان بهداشت جهانی برای رفرانس و تحقیقات هاری انستیتو پاستور ایران در تهران انجام گرفت. ما برای تعیین مقدارگلیکوپروتیین ویروسی در واکسن های مختلف هاری یک الایزای ایمنی-تسخیری (Immune-capture enzyme-linked immunosorbent assay, ELISA) طراحی کردیم.

    یافته ها: 

    در منحنی استاندارد شیب خط برابر (0/0013R2=0/98 (P= محاسبه شد. در واکسن های انسانی میانگین بین 7/366-5/554 (انحراف معیار 0/1039-0/0463 به ترتیب) و ضریب تغییرات 2/436-0/778 و در واکسن های حیوانی میانگین 5/993-2/293 (انحراف معیارها 0/2724-0/0041) و ضریب تغییرات 4/546-0/182 تعیین گردید. برای واکسن حیوانی ضریب همبستگی پیرسون 0/99 و برای واکسن انسانی این ضریب 0/95 به دست آمد. همچنین ضریب همبستگی توافقی برای واکسن حیوانی 0/98 و برای واکسن انسانی 0/98 بود که نشان دهنده وجود توافق متوسط رو به بالا در نمونه های واکسن های انسانی و حیوانی است.

    نتیجه گیری:

     کیت الایزای طراحی شده دارای تکرارپذیری، دقت بینابینی و استواری مناسبی برای سنجش میزان گلیکوپروتیینی واکسن هاری بود که ارتباط مستقیمی با ایمنی زایی واکسن داشت.

    کلیدواژگان: الایزا، انستیتوی سلامت ملی آمریکا، گلیکوپروتیین ویروس هاری، قدرت ایمنی زایی واکسن
  • حمیدرضا میرزایی، محمدرضا برزگرتهمتن* صفحات 746-753
    زمینه و هدف

    میزان عود و مرگ ومیر در سرطان پروستات لوکالیزه با خطر بالا، زیاد است. از طرف دیگر، استفاده از شیمی درمانی در سرطان پروستات متاستاتیک، باعث بهبود بقای کلی بیماران شده است. مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر شیمی درمانی نئوادجونت تنها، در افزایش بقای بیماران سرطان پروستات لوکالیزه با خطر بالا، انجام شد.

    روش بررسی

    این یک مطالعه مروری نظام مند بود و پایگاه های داده شامل Scopus، Medline، PubMed، Google Scholar، Cochrane و Embase مورد جستجو قرار گرفتند. واژه های مورد استفاده شامل Prostate, cancer, adenocarcinoma, Neoadjuvant, chemotherapy, chemotherapy alone, systemic therapy بود. فقط مطالعاتی که پژوهشی اصیل بودند و اختصاصی بر روی شیمی درمانی نئوادجونت تنها، کار کرده بودند، شناسایی شدند.

    یافته ها:

     در مجموع 17 مطالعه پژوهشی اصیل شناسایی شدند. همه این مطالعات فاز یک و یا فاز دو بودند. تمام این مطالعات نشان دادند که شیمی درمانی نئوادجونت تنها، در بیماران کانسر پروستات با خطر بالا، کمابیش به خوبی تحمل می شود. عوارض ایجاد شده، بیشتر در حد عوارض خفیف (درجه یک و دو) بودند. عوارض درجه سه و چهار، ناچیز بود. بقای دو ساله عاری از عود تا 68/5% و بقای پنج ساله عاری از عود تا 49% گزارش شده است. همچنین بقای کلی پنج ساله، از 35 تا 48% بوده است.

    نتیجه گیری:

     به کارگیری شیمی درمانی نئوادجونت تنها در سرطان پروستات لوکالیزه با خطر بالا، آشکارا باعث افزایش میزان بقای بیماران نشده است و اختلاف نظر زیادی در این زمینه، در مطالعاتی که تاکنون انجام شده است وجود دارد.

    کلیدواژگان: شیمی درمانی نئوادجونت، سرطان پروستات، بررسی سیستماتیک
  • علیرضا ماهوری، نازلی کرمی*، شبنم ساعی فر صفحات 754-759
    زمینه و هدف

    اندازه گیری فشار شریانی یکی از مانیتورینگ های استاندارد در اتاق عمل می باشد. در طی بیهوشی عمومی، فشارخون می تواند با روش های غیرتهاجمی و تهاجمی، اندازه گیری شود. مقایسه اندازه گیری تهاجمی فشارخون در بیماران کاندید عمل جراحی ازوفاژکتومی ارزیابی نشده است. هدف از این مطالعه، مقایسه فشارخون مستقیم و غیرمستقیم در این بیماران می باشد.

    روش بررسی

    در یک مطالعه ی مشاهده ای آینده نگر، از خرداد 1396 تا فروردین 1397، 42 بیمار کاندید ازوفاژکتومی در پوزیشن سوپاین، در مرکز آموزشی درمانی امام خمینی (ره) وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارزیابی شدند. بیماران با بلوک کامل قلبی و تفاوت فشار شریانی دو بازو بیشتر از mmHg 10 از مطالعه خارج شدند. پس از القای بیهوشی، شریان رادیال برای اندازه گیری مستقیم کانوله گردید و فشارخون غیرمستقیم به وسیله ی کاف از دست دیگر در چهار بازه زمانی، T1 (پس از کانوله کردن شریان رادیال)، T2 (حین آزادسازی مری)، T3 (پس از آناستاموز) و T4 (در پایان عمل) اندازه گیری شد.

    یافته ها:

     میانگین اختلاف اندازه گیری غیرمستقیم و مستقیم فشارخون سیستولیک، 2/93±0/85، 2/90±8/42-، 3/60±6/50، 2/60±2/67 و دیاستولیک 2/67±1/53، 2/22±4/57، 2/58±2/10 و mmHg 1/53±1/03 به ترتیب در بازه های زمانی T1 تا T4 بود. در تمام بازه های زمانی، تفاوت آماری بین دو روش اندازه گیری فشارخون سیستولی و دیاستولی مشاهده نگردید (0/77=p).

    نتیجه گیری: 

    با توجه به یافته های این مطالعه، فشارخون تهاجمی و غیرتهاجمی در تمام بازه های زمانی اندازه گیری شده در طی عمل جراحی با هم توافق داشته و اختلاف معناداری از این بابت مشاهده نشد.

    کلیدواژگان: فشارخون، پژوهش های مقطعی، ازوفاژکتومی، مانیتورینگ بیمار
  • شیرین سادات بدری، سارا اعتمادی مقدم، آزاده مقدس* صفحات 760-766
    زمینه و هدف

    باوجود عوارض خطیر جانبی آمفوتریسین B، هنوز برخی از فرم های این دارو بهترین انتخاب درمانی برای بیماران با عفونت های قارچی مهاجم هستند. با تجویز درست پروتکل پیش درمانی می توان تا حدودی از بروز برخی عوارض ناخواسته آمفوتریسین B به ویژه واکنش های حین تزریق، پیشگیری کرد. مطالعه حاضر با هدف بررسی فراوانی و انواع واکنش های حین تزریق و ارزیابی الگوی پیش درمانی رایج برای تجویز آمفوتریسین B طراحی گردید.

    روش بررسی

    در این مطالعه توصیفی-تحلیلی، بیمارانی که از بهمن 1395 تا اسفند 1396 در بیمارستان های سیدالشهداء (ع) و الزهراء (س) اصفهان بستری شده و داروی آمفوتریسین B دریافت نموده اند، وارد مطالعه شدند. نحوه عملکرد پزشکان در تجویز پیش درمان ها و نیز داده های مربوط به واکنش های حاد حین انفوزیون دارو، شامل تب، لرز، ترومبوفلبیت، سردرد، تهوع و استفراغ ثبت گردید.

    یافته ها: 

    در این دو مرکز درمانی، بیشترین دارویی که به عنوان پیش درمان مورد استفاده قرار می گرفت هیدروکورتیزون بود. دیفن هیدرامین به دلیل نداشتن شکل دارویی مناسب در هیچکدام از این مراکز استفاده نمی شد. واکنش های حین تزریق شایع شامل تهوع و استفراغ، تب و لرز، کهیر، سردرد و افت فشارخون بوده و در 19 نفر (27%) از بیمارانی که پیش درمان دریافت نکرده بودند و دو نفر (3%) از بیمارانی که تنها یک نوع داروی پیش درمان دریافت کرده بودند، دیده شد. 20 نفر (28%) از بیماران دچار تب، لرز و سردرد و هفت نفر (10%) از بیماران دچار تهوع و استفراغ شدند.

    نتیجه گیری:

     در مطالعه حاضر، تنها بیمارانی دچار عارضه حین تجویز دارو شدند که فقط یک نوع پیش درمان دریافت کرده و یا هرگز پیش درمانی برایشان در نظر گرفته نشده بود. بنابراین نتایج این مطالعه بر لزوم پیش درمانی مناسب در کنترل واکنش های حین تزریق دارو تاکید دارد.

    کلیدواژگان: آمفوتریسین B، پژوهش های مشاهده ای، پیش درمانی، واکنش های تزریق
  • محمد شریعتی، ماندانا شیرازی، افضل السادات حسینی دهشیری، مریم مدرس* صفحات 767-775
    زمینه و هدف

    برای بقای علمی و دستیابی به نوآوری ایجاد تغییر در ساختار ذهنی دانشجویان و شناسایی متغیرهای بازدارنده خلاقیت ضروری است. این پژوهش با هدف شناسایی متغیرهای شناختی بازدارنده خلاقیت در دانشجویان انجام شد.

    روش بررسی

    این مطالعه با رویکرد تحلیل محتوای کیفی نوع جهت دار مبتنی بر مرور متون علمی و نظرات افراد متخصص و با استفاده از مصاحبه نیمه ساختارمند به مدت 20 تا 70 دقیقه از اسفند 1393 تا آبان ماه 1394 اجرا شد. با 17 دانشجوی استعداد درخشان با کمک ضبط در رکوردر دیجیتال در محل مرکز استعدادهای درخشان و مرکز پژوهش های دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی تهران مصاحبه شد و استخراج طی چندین بار گوش کردن و نوشتن صورت گرفت. این دانشجویان از رشته های مختلف پزشکی و بیشتر دانشجویان رتبه های اول و تک رقمی کنکور سراسری بودند و در کارهای پژوهشی دانشگاه در حال فعالیت بودند. داده ها با مصاحبه نیمه ساختارمند گردآوری شدند، تحلیل داده با جست وجوی کلمات مشخص به روش دستی انجام شد.

    یافته ها: 

    متغیرهای بازدارنده خلاقیت با توجه به ارتباط معنایی در چهار زیر طبقه اصلی قرار گرفتند. این طبقات شامل: بازدارنده های مربوط به استاد، بازدارنده های مربوط به روش های تدریس و ارزیابی، بازدارنده های مربوط به دانشجو و بازدارنده های مربوط به نظام آموزشی دانشگاه شده اند. سپس از این چهار طبقه 10 کد نهایی استخراج گردید که به عنوان متغیرهای بازدارنده خلاقیت آورده شدند. عدم استقبال اساتید از ایده های نو، مغفول ماندن خلاقیت در بستر آموزشی دانشگاه و ضعف انگیزه در دانشجویان از کدهای اصلی بازدارنده خلاقیت بودند.

    نتیجه گیری:

     شخصیت و نگرش استاد به خلاقیت، روش های تدریس و محیط آموزشی دانشگاه از مهمترین دسته متغیرهای شناختی بازدارنده در ارتقای خلاقیت هستند.

    کلیدواژگان: استعداد، خلاقیت، مصاحبه، دانشجوها
  • معصومه صوفیان، سعید فولادوند، فرشیده دیدگر، علیرضا ژاپونی نژاد، علیرضا آموزنده نوباوه، احسان الله غزنوی راد* صفحات 776-780
    زمینه و هدف

    درمان عفونت های ناشی از آسینتوباکتر بائومانی به علت مقاومت های دارویی چندگانه مشکل است. هدف این مطالعه تعیین اثربخشی درمان ترکیبی کلیستین و ریفامپیسین در درمان پنومونی وابسته به ونتیلاتور به علت آسینتوباکتر بائومانی مقاوم به ایمی پنم می باشد.

    روش بررسی

    در یک مطالعه تحلیلی از آبان 1393 تا خرداد 1394 تعداد 50 بیمار در مرکز آموزشی درمانی ولیعصر (عج) اراک تحت درمان استاندارد با کلیستین و ریفامپین قرار گرفتند و متغیرهای بالینی آنالیز گردیدند. 

    یافته ها: 

    31 بیمار (62%) بیمار پس از درمان ترکیبی بهبود یافتند، چهار بیمار (8%) در اثر عفونت و 15 بیمار (30%) به دلایل دیگر فوت کردند. میانگین میزان نیتروژن اوره خون و کراتینین به طرز معناداری افزایش داشت و تب، فشارخون، شمارش گلبول های سفید، شمارش افتراقی و مورتالیتی کاهش پیدا کردند.

    نتیجه گیری:

     کلیستین و ریفامپین یک ترکیب ایمن و موثر در درمان پنومونی وابسته به ونتیلاتور ناشی از ایزوله های آسینتوباکتر بائومانی مقاوم به ایمی پنم است.

    کلیدواژگان: آسینتوباکتر بائومانی، درمان ترکیبی، کلیستین، ریفامپین
  • محسن مومنی، الهام امیرمیجانی، حسین صافی زاده* صفحات 781-785
    زمینه و هدف

    امروزه اضافه وزن و چاقی در کودکان از جمله نگرانی های اصلی سلامتی می باشند. هدف از انجام این پژوهش بررسی فراوانی و عوامل موثر بر این اختلالات در کودکان پیش دبستانی شهر کرمان بود.

    روش بررسی

    این مطالعه به صورت مقطعی و از دی تا اسفند 1395 در دانشگاه علوم پزشکی کرمان انجام شده است که در آن 731 کودک پیش دبستانی با روش نمونه گیری آسان انتخاب و فراوانی اضافه وزن و چاقی با استفاده از شاخص توده بدنی برای سن آن ها محاسبه شد.

    یافته ها:

     تعداد 376 پسر (51/5%) و 355 دختر (48/5%) در این مطالعه مورد بررسی قرار گرفتند. فراوانی اضافه وزن و چاقی به ترتیب 9/2% و 8/1% بود. بین اضافه وزن و چاقی با جنسیت، تعداد خواهر و برادر و تحصیلات والدین رابطه معنادار وجود نداشت ولی در رتبه تولد یک اختلاف مرزی مشاهده گردید (0/05=P).

    نتیجه گیری: 

    اضافه وزن و چاقی در کودکان پیش دبستانی از فراوانی بالایی برخوردار بود.

    کلیدواژگان: شاخص توده بدنی، پژوهش های مقطعی، کودکان پیش دبستانی، چاقی، اضافه وزن
  • محسن شیخ حسن، حسین بختیاری پاک*، محمد بختیاری پاک، ناصر کلهر صفحات 786-790
    زمینه و هدف

    یکی از مهمترین عوامل تاثیرگذار در احتمال موفقیت روش های ایمپلنت دندانی می توان به کیفیت و کمیت استخوان فک اشاره نمود. در این مطالعه، به بررسی کارایی چسب استخوانی به منظور تحریک بازسازی استخوان تحلیل رفته در دو بیمار پرداخته شد.

    معرفی بیمار: 

    این پژوهش به صورت یک مطالعه موردی در درمانگاه آل مرتضی شهر قم از خرداد تا بهمن 1395 انجام شده است. در این مطالعه، ml 10 از خون دو بیمار به صورت مجزا دریافت گردید و جهت جداسازی فیبرین غنی از پلاکت، به مدت هشت دقیقه تحت سانتریفوژ با دور rpm 1300 قرار گرفتند. سپس، فیبرین غنی از پلاکت جهت تهیه چسب استخوانی، با استخوان آلوژن ترکیب شد. چسب استخوانی تهیه شده همراه با ایمپلنت داخل استخوان فک بیمار استفاده شد.

    نتیجه گیری:

     چسب استخوانی به دلیل دارا بودن فاکتورهای رشد متعدد، قابلیت استفاده به عنوان یک روش مناسب جهت تحریک بازسازی استخوان تحلیل رفته فک را دارا می باشد.

    کلیدواژگان: مطالعات موردی، استخوان تحلیل رفته، ایمپلنت دندان، فیبرین غنی از پلاکت، روش های جراحی های ترمیمی، چسب استخوانی
  • علی محمد مصدق راد* صفحه 791

    سردبیر محترم سیاست سلامت مجموعه دستورالعمل هایی است که توسط سیاستگذاران و مدیران ارشد نظام سلامت در حوزه های تامین مالی، تولید منابع و ارایه خدمات سلامت به منظور بازیابی، ارتقاء و حفظ سلامتی مردم جامعه تدوین می شود و راهنمای تصمیم گیری مدیران سطوح پایین است. مدل های مفهومی متعددی برای سیاستگذاری سلامت توسعه یافتند که راهنمای سیاستگذاران در تدوین، اجرا و ارزشیابی سیاست های سلامت هستند. همچنین، مدل های زیادی وجود دارند که با رویکردهای گذشته نگر یا آینده نگر برای تحلیل سیاست های سلامت استفاده می شوند. هر کدام از این مدل های سیاستگذاری یا تحلیل سیاست، مزایا و محدودیت هایی دارد. برخی از مدل ها بسیار ساده بوده و فاقد تکنیک های عملیاتی برای سیاستگذاری یا تحلیل سیاست هستند. در مقابل، برخی از مدل ها پیچیده بوده و استفاده از آن ها در عمل با چالش هایی همراه است. بیشتر مدل های سیاستگذاری و تحلیل سیاست در کشورهای توسعه یافته و در بخش هایی به غیر از بخش سلامت توسعه یافتند که استفاده از آن ها در کشورهای در حال توسعه مانند ایران و بخش سلامت با چالش هایی همراه است. مدل یکپارچه سیاستگذاری و تحلیل سیاست سلامت با استفاده از اصول مدل مدیریت کیفیت استراتژیک طراحی شده برای نظام سلامت ایران1و2، مرور انتقادی 36 مدل سیاستگذاری و تحلیل سیاست و در نظر گرفتن شرایط سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی نظام سلامت ایران، توسعه یافت که شامل پنج مرحله و 15 گام است. مراحل این مدل عبارتند از انگیزه تدوین سیاست، آمادگی تدوین سیاست، تدوین سیاست، اجرای سیاست و ارزشیابی سیاست. هر کدام از این مراحل شامل سه گام اصلی و هر گام شامل چندین اقدام است. این مدل هم برای سیاستگذاری سلامت و هم برای تحلیل سیاست قابل استفاده است. همچنین، با استفاده از این مدل می توان با رویکرد گذشته نگر به تحلیل سیاست های سلامت موجود پرداخت و با رویکرد آینده نگر، داده های لازم را برای تدوین سیاست های آتی فراهم نمود. مرحله انگیزه تدوین سیاست شامل گام های تهیه شواهد علمی، تعریف مساله و ایجاد توافقات سیاسی است. در این مرحله با استفاده از شواهد عینی، وسعت و شدت مساله و علل ریشه ای آن مشخص شده و توافقات سیاسی اولیه برای در دستورکارگذاری مساله صورت می گیرد. مرحله آمادگی تدوین سیاست شامل گام های تشکیل دبیرخانه سیاستگذاری، تحلیل ذینفعان برای ایجاد ائتلاف قوی و در نهایت، حمایت طلبی برای تقویت سیاستگذاری است. مرحله تدوین سیاست شامل گام های در دستورکارگذاری مساله، تدوین محتوای سیاست و قانون گذاری سیاست است. در این مرحله، مساله تعریف و تحلیل شده، اهداف سیاستی تعیین می شوند، راهکارهای سیاستی حل مساله ارایه شده، بهترین گزینه سیاستی انتخاب شده، دستورالعمل آن تدوین می شود و در دولت و مجلس تصویب می شود. مرحله اجرای سیاست شامل گام های پذیرش سیاست، تطبیق سیاست و اجرای سیاست است. در این مرحله، مدیران سازمان های بهداشتی و درمانی سیاست ابلاغی را دریافت نموده، برای اجرای آن متناسب با امکانات محلی، برنامه عملیاتی نوشته و اجرا می کنند. مرحله ارزشیابی سیاست شامل گام های ارزشیابی ستاده های سیاست، ارزشیابی نتایج سیاست و ارزشیابی فرآیند سیاستگذاری است. در این مرحله ستاده ها و نتایج (خواسته و ناخواسته) حاصل از اجرای سیاست با استفاده از شاخص های کلیدی عملکردی ارزشیابی شده و با اهداف سیاستی مقایسه می شوند. همچنین، کل فرآیند پنج مرحله ای سیاستگذاری با شاخص های شفافیت، دموکراسی، قانون مداری، اخلاق مداری، مسئولیت پذیری، پاسخگویی، اثربخشی، کارآیی، عدالت و پایداری ارزشیابی می شوند و در صورت لزوم اقدامات اصلاحی به کار گرفته می شود.

    کلیدواژگان: سیاستگذاری، سیاست سلامت
|
  • Azim Adibmanesh, Narges Mohammad Taghvaei, Mehrnoosh Zakerkish, Hamid Yaghooti* Pages 729-734
    Background

    Nitric oxide (NO) produced by endothelial NO synthase (eNOS) mediates a large range of processes, and abnormality in the production of NO has been implicated in diabetic complications including diabetic nephropathy (DN). G894T polymorphism in the eNOS gene has been shown to decreased activity the NO levels of plasma. The association between eNOS Glu298Asp gene polymorphism and DN risk is still controversial. The present study investigated the effect of eNOS gene G894T polymorphism on susceptibility to type 2 diabetes (T2D) and DN and measures of kidney function in a population with and without diabetes.

    Methods

    This case-control study was carried out at the diabetes specialist clinic of Golestan Hospital of Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Iran, from September 2016 to December 2017. The study comprised 132 patients with T2D (with and without nephropathy). They were compared to 66 normal subjects. The subjects were genotyped for the eNOS G894T polymorphism by the polymerase chain reaction-restriction fragment length polymorphism (PCR-RFLP) method. Blood glucose, HbA1c, BUN, creatinine and urinary albumin were evaluated by a biochemistry analyzer.

    Results

    Higher prevalence of the mutant T allele and homozygous TT genotypes and biochemical parameters) like FBS, TG, and BUN) were seen in T2D patients compared to healthy subjects. For T2DM, the odds ratios (ORs) for the TT genotype and the T allele carrier were 3.1 (P=0.0001) and 2.6 (P=0.0001), respectively. In contrast to the significant association between the eNOS G894T polymorphism and T2D, we could not find a significant correlation to the DN. For DN, the ORs for the TT genotype and the T allele carrier were 1.1 (P=0.76) and 0.8 (P=0.6). For decreased epidermal growth factor receptor (EGFR) below 60 ml/min/ 1.73 m2 in diabetic patients, the OR for TT was 0.8 (P=0.7).

    Conclusion

    Our results confirm that the risk of T allele and TT genotype of the eNOS G894T polymorphism were significantly associated with T2D, The TT genotype of this polymorphism also conferred the risk of developing T2D, but they were not correlated with DN and decreased eGFR.

    Keywords: case-control studies, diabetic nephropathies, genes, nitric oxide synthase, polymorphism, type 2 diabetes
  • Amin Derakhshanfar, Hadi Tavakkoli*, Javad Moayedi, Ali Poostforoosh Fard Pages 735-739
    Background

    The H9N2 subtype of the influenza virus, which is endemic in many regions of Iran, is considered as a candidate for future pandemics. In the present study, excretion time of the Iranian endemic influenza virus (H9N2 subtype) from the feces and pharyngeal secretions of laying chicken breeds was evaluated.

    Methods

    This experimental study conducted at the Diagnostic Laboratory Sciences and Technology Research Center of Shiraz University of Medical Sciences, and the Department of Clinical Science in School of Veterinary Medicine of Shahid Bahonar University of Kerman, from June 2017 to September 2017. At first, the influenza virus A/Chicken/Iran/SH-110/99 (H9N2) was cultured in the allantoic fluid of the embryonated egg and the EID50 for virus was determined by Reed and Muench method. Afterward, the Hy-Line chicks were inoculated intranasally with 106 EID50/ml of influenza virus (H9N2 subtype) and samples were collected from the oropharynx and feces of the birds on days 2, 5, 10 and 17 after inoculation. The presence of the virus in the samples of challenged birds was assessed using the real-time polymerase chain reaction (PCR) method.

    Results

    The influenza virus was shed from the oro-pharyngeal secretion and feces of the birds 2 days post-infection, and continued until days 10 and 17, respectively. In comparison to the oro-pharynx, the virus was recovered in the feces for a longer time. The influenza virus was detected in 100% and 57.1% of oro-pharyngeal and feces samples of the infected birds on day 2, 85.7% and 100% on day 5, 28.6% and 71.4% on day 10, and 0% and 28.6% on day 17 post-inoculation, respectively. The maximum risk of infected chicken for humans is seen from 2 to 5 days post-infection.

    Conclusion

    Detection of virus in the samples of birds that challenged with the H9N2 influenza virus showed that the virus could shed from the feces to the surrounding environment longer than the pharyngeal secretions and could be hazardous to humans in contact.

    Keywords: chickens, H9N2 subtype, influenza, polymerase chain reaction
  • Farzaneh Sheikholeslami*, Safoora Gharibzadeh, Nargess Miyandehi, Farzaneh Ahmadnejad, Saeed Godeyri Eslami, Javad Vaez, Ali Moradi Pages 740-745
    Background

    Potency evaluation of rabies vaccine is a cheap, fast, high precision and consistent with ethical values is critical, so researchers have modified a variety of methods such as: National Institute of Health (NIH) method, Single Radial Immunodiffusion (SRID) and so on. The purpose of the present study was to replace an in vitro method consistent with medical ethics criteria instead of an in vivo method. By recognizing that the potency of the rabies vaccine depends on the amount of glycoprotein antigen content and the monoclonal antibody detect the correct folding of antigen of the rabies virus, then the glycoprotein content could be represent of vaccine potency.

    Methods

    In this study, we designed an immune-capture enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA) with three antibodies (capture, primary and secondary) to determine the existent amount of viral glycoprotein in different rabies vaccines, and compared the results at the same time with measuring potency of those vaccines using the NIH method. This applied study was conducted from September 2016 to September 2018 at the Research Laboratory of the World Health Organization Collaborating Center for reference and research on rabies at the Pasteur Institute of Iran in Tehran.

    Results

    The slope of the standard line was calculated to R2=0.98 (P=0.0013). In the humans’ vaccines, the mean lied between 5.554-7.336 (SD=0.0463-0.1039) and the coefficient of variation was 0.778-2.436 (SD=0.0041-0.2724), at the same time in the animals’ vaccines the mean were 2.293-5.993 (SD=0.0041-0.2724) and the coefficient of variation was calculated 0.182-4.546. For animal vaccines the Pearson correlation coefficient is 0.99 and for the human vaccines this coefficient was 0.95. Also, the concordance correlation coefficient for animal vaccines was 0.98 and for human vaccines is 0.95, indicating a moderate to high concordance in both animals and humans vaccines.

    Conclusion

    The designed Immuno-capture ELISA kit had a proper acceptance criterion, intermediate precision, good linearity and robustness for measuring the glycoprotein level of the vaccine, which was directly related to the vaccine potency.

    Keywords: enzyme-linked immunosorbent assay, National Institutes of Health (U.S.), rabies virus glycoprotein, vaccine potency
  • Hamidreza Mirzaei, Mohammadreza Barzegartahamtan* Pages 746-753
    Background

    The rate of recurrence and mortality in high-risk prostate cancer remains high. On the other hand, the use of chemotherapy in metastatic prostate cancer has improved overall survival of patients. The aim of this study was to evaluate the effect of neoadjuvant chemotherapy alone on increasing survival of patients with high risk localized prostate cancer

    Methods

    This is a systematic review study. Databases including Scopus, Medline, PubMed, Google Scholar, Cochrane, Embase were searched. The terms used include prostate cancer, adenocarcinoma, neoadjuvant, chemotherapy, chemotherapy alone, systemic therapy. Of the various types of articles, only oiginal research studies that specifically focused on neoadjuvant chemotherapy (not chemotherapy with target therapy, immunotherapy, or hormone therapy) were identified. Inclusion criteria included study type (original research studies) and sample type (high-risk localized prostate cancer patients) and outcome type (patient survival).

    Results

    A total of 17 original research studies were identified. All of these studies were phase one or phase two. Docetaxel was the most commonly used chemotherapy drug. Also, the most common regimen used was the use of docetaxel alone. The rate of decrease in prostate-specific antigen (PSA) (>50%) after neoadjuvant chemotherapy was reported in 24 to 58% of patients. PSA declines of less than 50% after neoadjuvant chemotherapy occurred in 40 to 100% of patients. No studies reported a complete pathologic response following neoadjuvant chemotherapy. However, the relative pathologic response and reduced tumor volume were seen in the majority of patients. All of these studies showed that neoadjuvant chemotherapy alone, in high-risk prostate cancer patients, was almost well tolerated and that the complications were mostly mild (grade 1 and 2). Grade 3 and 4 complications were negligible. A 2-year recurrence-free survival of up to 68.5% and a 5-year recurrence-free survival of up to 49% were reported. The overall 5-year survival also ranged from 35 to 48%.

    Conclusion

    The use of neoadjuvant chemotherapy alone has not clearly increased the survival of patients with high-risk localized prostate cancer, and there is controversy in studies.

    Keywords: neoadjuvant chemotherapy, prostate cancer, systematic review
  • Alireza Mahoori, Nazli Karami*, Shabnam Saeifar Pages 754-759
    Background

    Arterial pressure is one of the most important physiological variables and often needs to be monitored repeatedly or continuously in perioperative period. Arterial pressure monitoring is one of the standard monitoring in operating room. During general anesthesia, blood pressure can be measured by using a noninvasive arterial pressure method or continuous invasive arterial pressure by an invasive arterial line. Comparison of invasive measurements in the patient’s candidate to esophagectomy has not been assessed. The aim of this study was to compare invasive and noninvasive blood pressure in these patients.

    Methods

    In a prospective, cross-sectional, observational study, 42 hemodynamically stable patients candidate for esophagectomy under general anesthesia in supine position were evaluated at Urmia Imam Khomeini Hospital operating room from June 2017 to April 2018. The patients had American Society of Anesthesiologists (ASA) physical status II or III and the patients who had complete heart block and marked arterial blood pressure differences greater than 10  mmHg in the two arms were excluded. After induction of anesthesia and patients monitoring, the radial artery was cannulated for invasive blood pressure monitoring and noninvasive blood pressure was measured via the arm cuff on the other hand at the four-time intervals: after radial artery cannulation (T1), during release of esophagus (T2), during anastomosis (T3) and at the end of operation (T4).

    Results

    The mean difference between indirect and direct systolic blood pressure was 0.85±2.93, -8.42±2.9, 6.50±3.60 and 2.67±2.6 mmHg and for diastolic blood pressure was 3.53±2.67, 4.57±2.22, 2.10±2.58 and 1.03±1.53 mmHg respectively, at the T1 to T4. At the all-time intervals, there were no statistically differences between systolic and diastolic blood pressure measurement regarding invasive and noninvasive blood pressure (P=0.77)

    Conclusion

    Noninvasive arterial blood pressure showed acceptable agreement with invasive measurements for systolic, diastolic and mean pressure. According to fhe finding of this study, there were no statistical differences between systolic and diastolic blood pressure measurement regarding invasive and noninvasive blood pressure and these two methods can be used in selected patients.

    Keywords: blood pressure, cross-sectional studies, esophagectomy, patient monitoring
  • Shirinsadat Badri, Sara Etemadi Moghaddam, Azadeh Moghaddas* Pages 760-766
    Background

    Amphotericin B is one of the most useful therapeutic modalities for the treatment of patients with invasive fungal infections, in spite of serious side effects, namely kidney injury, electrolyte imbalances, and infusion-related reactions. The goal of this study was to assess the different aspects of premedication practice and the incidence and types of infusion-related reactions in patients receiving amphotericin B.

    Methods

    This observational study was performed on 70 hospitalized patients who received amphotericin B in different departments of two university hospitals, affiliated to Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran, from January 2017 to February 2018. Information on physicians’ performance regarding premedication administration for amphotericin B, including the types and doses of medications administered prior to amphotericin B infusion, as well as patients’ clinical data including infusion-related side effects were collected and then analyzed in comparison with the standard practice guidelines.

    Results

    The study population consisted of 70 patients with the mean age of 51.6±18.3 years, who received amphotericin B for 8.2±3.5 days. From 70 evaluated patients, 21 patients (30%) had encountered the infusion-related reactions, including chills, fever, urticaria, headache, and hypotension. These side effects were evident in 19 patients (27%) who received no premedication and 2 patients (3%) who received only one drug as premedication, before amphotericin B administration. Twenty patients (28%) experienced chills, fever and headache, while 7 patients (10%) had nausea and vomiting during amphotericin B infusion. Hydrocortisone 50-200 mg, was the most prescribed agent for premedication (in 67% of patients), while chlorpheniramine 10 mg (in 50% of patients) and promethazine 10 mg (in 35% of patients) were the second and third prescribed ones, respectively.

    Conclusion

    In this study, the patients who received no or only one drug as premedication experienced infusion-related side effects. This emphasizes the necessity for standard premedication practices to prevent this type of adverse reactions. Considering the higher price of liposomal form of Amphotericin-B, if prescribed correctly, even the conventional form would be an effective and tolerable treatment for invasive fungal infections.

    Keywords: amphotericin B, observational study, premedication, transfusion reaction
  • Mohammad Shariati, Mandana Shirazi, Afzal Sadat Hosseini Dehshiri, Maryam Modarres* Pages 767-775
    Background

    Changing the mental structure of students and identifying creativity inhibitors are essential for academic survival and the pursuit of innovation. This study aimed to identify the inhibitory cognitive factors in medical students.

    Methods

    This study was a directional qualitative content analysis that conducted based on scientific literature review and opinions of experts in a semiformal expert panel by using semi-structured interviews ranging from 20 to 70 minutes from February 2015 to October 2016. Seventeen talented students were interviewed and conversations were recorded with a digital voice recorder at the Exceptional Talent Development Center (ETDC). The extraction and content analysis was continuously done by listening and writing through several times. The students were in various medical disciplines, and most of them were first rank students in scientific performance and they were collaborating with ETDC.

    Results

    The inhibition variables of creativity were classified in the four main subcategories according to the semantic relationship and after compression, these classes of inhibitory factors included: teacher-related inhibitors, teaching and assessment methods related inhibitors, student barriers and inhibitors of the university's educational system. Finally, 10 codes were extracted from the 4th categories, which were mentioned as inhibitory variables of creativity. The teachers' lack of enthusiasm with the new ideas, the lack of creativity in the academic context and the lack of motivation among the students were the main inhibitors of creativity that were extracted from interviewing with talented students.

    Conclusion

    In this study, the most important cognitional inhibitory factors in creativity promotion were the inhibitors related to the teacher’s character and his attitude to creativity, methods of teaching and the university environment. Planning for the removal of these barriers in medical students recommended.

    Keywords: aptitude, creativity, interview, students
  • Masoomeh Sofian, Saeed Fooladvand, Farshideh Didgar, Alireza Japoni Nejad, Alireza Amouzandeh Nobaveh, Ehsanollah Ghaznavi Rad* Pages 776-780
    Background

    It is difficult to treat infections caused by Acinetobacter baumannii due to multiple drug resistance. The aim of this study was to determine the efficacy of combination therapy with two broad-spectrum antibiotics colistin and rifampin on clinical and para clinical indexes of the patients with ventilator-dependent pneumonia due to imipenem-resistant to A. baumannii in intensive care units of a tertiary hospital.

    Methods

    In a descriptive cross-sectional study, fifty patients admitted to the intensive care units in Vali-Asr Hospital, Arak, Iran, from October 2014 to May 2015, with established ventilator-associated pneumonia were subjected to this study and were treated with standard dosage of colistin and rifampin daily. Once the minimum inhibitory concentration (MIC) of the A. baumannii isolates were susceptible to colistin (MIC˂2 µg/ml) and rifampin (MIC˂2 µg/ml) they were treated with three million international units of colistin in 100 ml of normal saline three times a day and 600 mg of rifampin daily. Side effects of combination therapy and variables of patients like fever, blood pressure, white blood cell count, differential count and, mortality were documented and statistically analyzed.

    Results

    31(62%) patients were improved after combined treatment with colistin and rifampin, 4(8%) patients were died due to bloodstream infection with A. baumannii and 15(30%) passed away in effect of other reasons. The mean of BUN (P=0.07) and creatinine significantly increased (P=0.02). Clinical variables such as fever, white blood cell count, white blood cell percentage and red blood cell sedimentation rate significantly decreased (P≤0.05).

    Conclusion

    Colistin and rifampicin appear to be an effective and safe combination therapy for treatment of ventilator-dependent pneumonia due to imipenem-resistant to A. baumannii

    Keywords: Acinetobacter baumannii, combination therapy, colistin, rifampin
  • Mohsen Momeni, Elham Amirmijani, Hossein Safizadeh* Pages 781-785
    Background

    Today, overweight and obesity are major health concerns in developed and developing countries. Meanwhile, the issue is particularly important in children due to its consequences in adulthood. This study aimed to investigate the frequency of overweight and obesity in preschool children in Kerman, Iran.

    Methods

    This cross-sectional survey was conducted from December to March of 2016 among 731 preschool children (5 to 6 years old) who were selected using convenience sampling. The nutritional status of children was assessed according to the World Health Organization (WHO) expert committee guideline and based on body mass index (BMI) curves for age for boys and girls. Data were analyzed by SPSS software, version 21 (SPSS Inc., Chicago, IL, USA). Chi-square test was used for data analysis, and the significance level was considered less than 0.05.

    Results

    In this study, 376 boys (51.5%) and 355 girls (48.5%) were investigated. The mean and standard deviation of the age of the participants was 68.7±4.2 months, 53% of these children were first children of the family and 30% of them were only children. The prevalence of overweight and obesity was 9.2% and 8.1% respectively. There was no significant relationship between overweight and obesity with gender, number of siblings and parents' education. There was a borderline difference in birth order (P=0.05) and the frequency of overweight and obesity in the firstborn children was more than other birth orders.

    Conclusion

    The prevalence of overweight and obesity was high in preschool children. Since these risk factors in children are predictors of chronic diseases during adulthood, we need to design and implement interventions to decrease the prevalence of overweight and obesity in children.

    Keywords: body mass index, cross-sectional studies, preschool child, obesity, overweight
  • Mohsen Sheykhhasan, Hossein Bakhtiari Pak*, Mohammad Bakhtiari Pak, Naser Kalhor Pages 786-790
    Background

    One of the most significant factors in the success of dental implant procedures, can be mentioned by the quality and quantity of jaw bone. The occurrence of some problems such as trauma, infection, pathological lesions and the long-term absence of teeth in patients, it causes irregularities in the jaw bone and can get bone resorption. Sever defects after trauma or tumor resection needs bone reconstruction. Sticky bone is a new biological agent that provides stabilization of bone graft in the defect, and therefore, ameliorates tissue repairing and decreases bone loss during healing period. In this study, the evaluation of sticky bone performance to reconstruction of defects in two patients jaw's bone was considered.

    Case Presentation

    Two patients (1 male, 1 female) with an average age of 50 years underwent surgery, due to the history of tooth extraction. They had resorption of jaw bone for implant surgery. The teeth were 11 and 37. This study was performed in Al-Mortaza's Clinic, Qom province, Iran, from May 2016 to January 2017. 10 ml of blood were taken individually and centrifuged at 1300 revolutions per minute (rpm) for 8 minutes to separate the platelet-rich fibrin. Then, platelet-rich fibrin was combined with allogeneic bone to form sticky bone. Sticky bone prepared during implant surgery, with implant inside the patient's jaw bone was used.

    Conclusion

    The use of sticky bone to stimulate and induce bone resorption in toothless area was associated with increased implant's success. Sticky bone due to multiple growth factors, such as TGF-β1 and VEGF, usability is an appropriate and efficiency method for stimulation of bone resorption.

    Keywords: case reports, depleted bone, dental implants, platelet-rich fibrin, reconstructive surgical procedures, sticky bone
  • Ali Mohammad Mosadeghrad* Page 791