فهرست مطالب

  • سال یازدهم شماره 39 (تابستان 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/11/27
  • تعداد عناوین: 7
|
  • کورش دل پسند*، زهرا فیروزآبادی، افسانه قنبری صفحات 7-13
    زمینه و هدف

    در فقه پویای شیعه جایگاه برابری در بسیاری از امور برای زنان در نظر گرفته شده است. بسیاری از افراد باوری غلط در خصوص ولایت مرد بر زن دارند و انجام امور زن را منوط به اجازه شوهر ایشان می دانند، در حالی که با اطمینان می توان گفت در خصوص یک خانم عاقل بالغ رشید، فرد تصمیم گیرنده در خصوص جسم خود برای فرآیند درمان می باشد. تنها مورد استثنا، انجام اعمال جراحی است که ممکن است سبب ناباروری شود و اندیکاسیون درمانی نیز نداشته باشد است.

    مواد و روش ها:

     این پژوهش بر اساس مطالعه کتابخانه ای و از نوع تحلیلی توصیفی است.

    ملاحظات اخلاقی:

    صداقت و امانتداری در ارائه مطالب و انتشار گزارش ها رعایت گردید.

    یافته ها: 

    متاسفانه در نظام سلامت کنونی ما باورهای غلطی برای اخذ رضایت از همسر بیمار در کلیه فرآیندهای درمانی وجود دارد که نه تنها هیچ جایگاه فقهی نداشته، جایگاه حقوقی نیز ندارد و حتی در بسیاری از موارد خلاف قوانین موضوعه نیز می باشد.

    نتیجه گیری:

    کسب رضایت از همسر مبنای قانونی نداشته و فاقد ارزش حقوقی در صورت اقامه دعوی می باشد. تنها استثنا در مواردی که منجر با ناباروری خواهد شد، چنانچه بیم جان زن نباشد، نیاز به اخذ رضایت از زن و شوهر می باشد.

    کلیدواژگان: زنان، رضایت، مداخلات درمانی، اذن
  • افسانه خدارضایی، سیدعبدالله محمودی، عبدالله متولی، علی اصغر فرازی صفحات 15-30
    زمینه و هدف

    ایران از جمله کشورهایی بوده که به خصوص در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم مقصد بسیاری از سیاحان بوده است. در پژوهش حاضر سعی بر آن شده تا وضعیت بهداشت و پزشکی ایران از دیدگاه سیاحان آن دوره مورد ارزیابی قرار گیرد.

    مواد و روش ها:

    دراین مطالعه مروری توصیفی سعی شده است از طریق دسترسی به منابع معتبر وضعیت بهداشتی و پزشکی ایران در دوران قاجار مورد بررسی قرار گیرد. جهت این کار با استفاده از واژگان کلیدی مناسب از جمله «قاجاریه»، «سفرنامه نویسان»، «بهداشت» و جستجوی الکترونیکی در بانک های اطلاعاتی SID، Google Scholar، Pubmed و جستجوی دستی در منابع معتبر کتابخانه ای اطلاعات گرداوری و به هدف محوری پژوهش که بررسی وضعیت بهداشتی و پزشکی در دوران قاجار پرداخته شده است.

    یافته ها:

     سیاحانی که خاطرات خود از سفر به ایران در دوره قاجار را به نگارش درآوردند، تصویر روشنی از اوضاع اجتماعی، تشکیلات اداری، آداب و رسوم و سنن ایرانیان آن زمان ارائه داده اند. بر اساس منابع یافت شده در اکثر سفرنامه های موجود وضعیت پزشکی و بهداشت عمومی از لحاظ آب آشامیدنی، استحمام، درمان بیماری ها، وضعیت بهداشتی معابر و بهداشت فردی ایرانیان در زمان قاجار مناسب نبوده است.

    نتیجه گیری: 

    طورکلی زاویه دید ناظران داخلی و مسافران خارجی نسبت به وضعیت سلامت (پیشگیری و درمان بیماری ها، بهداشت عمومی) در ایران قاجار متاثر از جامعه سنتی معتقد به ارزش های مذهبی بوده و در مجموع نشانگر وضعیت نامناسب بهداشتی در اکثر زمینه ها بوده است.

    کلیدواژگان: بهداشت، پزشکی، قاجاریه، سفرنامه نویسان
  • ابراهیم محمدزاده مزینان*، علی رضا روحی صفحات 31-43
    زمینه و هدف

    پزشکان مسلمان در باب شناخت بیماری های مختلف و راه های درمان آن ها بررسی های بسیاری نموده و شیوه های جدید و نوینی را به تمدن اسلامی ارائه نمودند. سرطان از مهم ترین بیماری هایی است که پزشکان مسلمان به صورت تخصصی به بررسی آن پرداخته و راه های مختلفی را در باب مداوا و تبیین انواع آن مطرح کرده اند.

    مواد و روش ها:

     با استفاده از روش مروری، کتابخانه ای و رجوع به منابع دسته اول در زمینه پزشکی اسلام روش های مداوای سرطان استخراج و مورد بررسی قرار گرفت.

    یافته ها:

    مهم ترین راه های درمان این بیماری که توسط پزشکان مسلمان عرضه شده عبارت است از: 1 احتقان (شیاف دارو)؛ 2 استفراغ دادن (خالی کردن بدن از سموم)؛ 3 جلوگیری از گسترش و نگه داشتن بیماری در همان اندازه؛ 4 انواع جراحی شامل: فصدکردن (شکافتن کامل عروق اصلی برای خارج کردن مقدار معینی از خون غلیظ از اعماق بدن جهت تخلیه سموم)؛ 5 بریدن و کی (داغ کردن). در این مقاله به بررسی روش های مختلف در درمان بیماری سرطان با تحقیق و بررسی در آثار پزشکی اسلامی پرداخته شده است.

    نتیجه گیری:

    پزشکان مسلمان در شناخت و مداوای بیماری سرطان به پیشرفت های خاصی دست یافته بودند. شیوه های درمانی متناسب با شرایط بیمار توسط پزشکان مسلمان اعمال می شد.

    کلیدواژگان: سرطان، آثار پزشکی، مداوا، جراحی، احتقان، استفراغ، کی
  • فاطمه ربیع زاده* صفحات 45-62
    زمینه و هدف

    کبد یکی از اعضای بسیار مهم و حیاتی در بدن است. در متون طب سنتی ایران، از آن به عنوان عضو رییسه ذکر شده است. بیماری هایی مانند، گرمی، سردی، خشکی و تری مزاج کبد، سده و انواع ورم های کبد و استسقاءها است در طب سنتی و بیماری هایی مانند، کبد چرب، زردی (یرقان)، هپاتیت در طب کلاسیک از این عضو حیاتی ایجاد می گردد. هدف از این مطالعه بررسی گیاهان دارویی سنتی است و قابل معرفی به طب کلاسیک است.

    مواد و روش ها:

    جهت انجام این مطالعه از منابع معروف و شاخص طب سنتی مانند کتاب های مخزن الادویه و تقویم الابدان و برای شناسایی اسامی علمی این گیاهان از منابع علمی معتبر استفاده شده است.

    یافته ها: 

    فهرستی از گیاهان دارویی طب سنتی با نام علمی دقیق در این مقاله معرفی شدند. گونه های دارویی مشترک بین طب سنتی و کلاسیک مانند Chichorium Intybus (کاسنی)، جنس Aloe و انواع گونه های Hypericum معرفی شدند.

    نتیجه گیری:

    با مقایسه گیاهان دارویی در طب سنتی و کلاسیک، گیاهان دارویی مطمئن تری برای درمان بیماری های کبدی یافت می شوند، اما گیاهان دارویی دیگری نیز در منابع دارویی سنتی وجود داشته است که در درمان بیماری های کبدی مورد استفاده قرار می گرفته اند که امروزه از دایره مطالعات طب کلاسیک به دلیل ناشناخته بودن کنار گذاشته شده اند.

    کلیدواژگان: کبد، گیاهان دارویی، طب سنتی، طب کلاسیک
  • محمود اکبری، احمد اشرفی*، محمدنبی سلیم صفحات 63-72
    زمینه و هدف

    یکی از نخستین علومی که توجه مسلمانان را به خود جلب کرد و گسترش یافت، طب بود، از آنجا که دانش پزشکی با جان و روان انسان ها سر و کار دارد، در بیشتر تمدن های بشری، از منزلت و اهمیت خاصی برخوردار بوده و به عنوان یک حرفه مقدس بدان نگریسته می شد؛ انتظار آن بود که اطبا، آراستگی اخلاقی را با توانمندی حرفه ایی درهم آمیزند. تاریخ طب در ایران و اسلام گواه آن است که اخلاق پزشکی، همواره مورد توجه و سرلوحه کار پزشکان موفق، مردمی و نامدار بوده است. پژوهش حاضر با هدف معرفی شاخص های راستین یک پزشک آرمانی و نمونه از منظر تعدادی از اطبای بلندآوازه و معتبر ایران اسلامی در قرون نخستین اسلامی، کوشیده تا اصول اخلاقی اطبای سلف را مورد کنکاش قرار دهد.

    مواد و روش ها:

     مقاله پیش رو با روش توصیفی تحلیلی و به یاری منابع کتابخانه ایی، با بررسی موردی کتاب های طبی پنج تن از اطبای ایرانی سده های سوم تا پنجم قمری، به نام های ابن ربن طبری، زکریای رازی، مجوسی اهوازی، بوعلی سینا و حکیم جرجانی، معیارهای طبیب نمونه را مورد بررسی قرار می دهد.

    ملاحظات اخلاقی:

     در مراجعه به متون، صداقت و امانتداری، استناد به متون مورد استفاده، پرهیز از جانبداری در استنباط از متون یا تحلیل ها رعایت شده است.یافته ها: نتیجه تحقیق گواه آن است که نزد پزشکان ایرانی مسلمان رعایت اصول اخلاقی و حرفه ای در امر طبابت به عنوان مهم ترین خصیصه و شرط لازم برای اطبا مطرح بوده و بر این اساس در آثار طبی این پزشکان، ویژگی هایی چون ارتباط و یاد خدا، توکل، بردباری، حفظ اسرار پزشکی، خوش خلقی، امیدبخشی، ارتباط و رفتار مناسب با بیمار، اعتقاد راسخ دینی و... مورد تاکید و توصیه قرار گرفته است.

    نتیجه گیری:

     پزشکانی که در تاریخ به آن ها حکیم نیز گفته می شده است، بر اصولی چون حسن برخورد پزشک و تاثیر آن در معالجه بیمار، حضور بر بالین مریض و احترام به او، رعایت تقوا و دینداری، پرهیز از فساد و... به عنوان شروط فرهنگ اخلاقی در علم پزشکی اصرار داشته اند. نتیجه پژوهش نشان می دهد که دو اصل اخلاق و وجدان و نیز تخصص پزشکی، وجه اشتراک اکثر اطبای ایرانی و مسلمان در سده های میانی تاریخ ایران اسلامی بوده است.

    کلیدواژگان: اخلاق پزشکی، اطبای مسلمان، معیارها، ایران، قرون 3 تا 5 قمری
  • شکرالله خاکرند*، زینب کریمی صفحات 73-87
    زمینه و هدف

    با وجود ورود شیوه های نوین طبی و درمانی در تاریخ پزشکی دوره قاجار، طب سنتی همچنان در کنار آن به حیات خود ادامه داد، همچنان درمانگران سنتی مشغول به کار بودند، یکی از گروه های درمانگر سنتی، دلاک ها و سلمانی ها بودند. این گروه حضوری فعال در عرصه بهداشت و خدمات درمانی دوره قاجار داشته اند، به گونه ای که علاوه بر فعالیت های معمول سلمانی و دلاک ها همچون اصلاح سر و صورت و کیسه کشی در حمام ها، به فعالیت های بهداشتی و درمانی نیز می پرداختند.

    مواد و روش ها:

    پژوهش حاضر بر اساس روش توصیفی تحلیلی و از طریق گردآوری فیش های تحقیقاتی از منابع کتابخانه ای انجام شده است.

    یافته ها:

    بر اساس بررسی های انجام شده با وجود ورود شیوه های نوین طب غربی در دوره قاجار، طب سنتی به دلیل پیشینه و قدمت طولانی در نزد ایرانیان همچنان در قالب گروه های مختلف به ارائه خدمات بهداشتی و درمانی می پرداختند. دلاک ها و سلمانی ها از این طیف بودند که به اقداماتی می پرداختند که خارج از حرفه اصلی و اولیه آنان، یعنی آرایشگری بود، از جمله امور بهداشتی و درمانی که توسط دلاک ها و سلمانی ها انجام می شد، می توان به حجامت، خون گیری، جراحی، دندان کشی، آبله کوبی و ختنه کردن اشاره کرد. با وجود عاری نبودن فعالیت های دلاک ها و سلمانی از خطرات امور درمانی و بهداشتی و توجه فراوان درباره قاجار به طب غربی، سلمانی ها و دلاکی ها مورد پذیرش جامعه و محل رجوع عامه مردم بودند.

    نتیجه گیری:

    جامعه عصر قاجار پذیرای خدمات بهداشتی و درمانی دلاک ها و سلمانی ها بود. این گروه در کنار طب نوین، خدمات بهداشتی و درمانی زیادی را به مردم به ویژه طبقات متوسط و پایین جامعه ارائه می دادند و مورد پذیرش عموم مردم بودند. دلیل این جاذبه و پذیرش علاوه بر دلایل روان شناسانه و جامعه شناسانه، عوامل و اقتصادی نیز بود، البته حوزه فعالیت سلمانی ها و دلاکی ها نیز آسیب هایی چون انتشار بیماری های واگیردار و خطرناک از طریق وسایل آلوده و عدم رعایت بهداشت و نابلدی در کار را در پی داشت.

    کلیدواژگان: دلاک ها، سلمانی ها، بهداشت، خدمات درمانی، دوره قاجار
  • محمدرضا رجب نژاد، احمدرضا پاکزاد، پردیس پاکزاد* صفحات 89-95
    زمینه و هدف

     هر جا نام تمدنی می‌درخشد، بی‌شک طب و داروسازی به قدمت و عظمت آن در کنارش وجود دارد. تمدن‌های عظیم همواره داروسازی سترگی نیز داشته‌اند. در میان تمدن‌های باستان، مصر همواره یکی از سمبل‌های طب و داروسازی بوده ‌است. شاید بتوان این پیشرفت را ناشی از نگاه آنان به زندگی پس از مرگ و حیات دوباره و جاودانی پس از مرگ دانست. هشت کتاب (پاپیروس) پزشکی مصر باستان دربردارنده مطالب دارویی هستند که از بین آنان پاپیروس ابرس با حدود 700 دارو و بیش از800 دستور ساخت دارو بیشترین شمار دارو و ساخت آن را دربر دارد، البته در متون غیر پزشکی نیز انواع داروها ذکر شده است.

    مواد و روش‌ها

    پژوهش یادشده درصدد بررسی روش‌های درمان دارویی در مصر باستان می‌باشد که به روش مطالعه و بررسی کتابخانه‌ای با تکیه بر منابع تاریخ پزشکی انجام گرفته است.

    یافته‌ها

    داروهای مورد استفاده در مصر باستان از 3 نوع گیاهی، حیوانی، معدنی بودند. داروها در آن روزگار به 5 روش دهانی، مقعدی، واژینال، موضعی و بخور استعمال می‌شده‌اند. 70% داروها از طریق دهان و در واقع گوارش استفاده می‌شدند. داروها از طریق یک حامل برای بیماران تجویز می‌شدند، این حامل‌ها یا ماده‌های نگهدارنده عبارت بودند از: آب، عسل، شیر، روغن، چربی، شراب و آبجو که اثر دارو را افزایش می‌دانند یا استعمال را لذت‌بخش می‌کردند. مصریان باستان داروها را به اشکال مختلف مصرف می‌کردند: قرص‌های لوزی‌شکل، ژله‌مانند، ترکیبات مایع، استنشاقی، بخور و مومی‌شکل و تزریقی. آنان از داروهایی که شناخته بودند در مواردی چون ناتوانی جنسی، پیری، عفونت‌ها و... بهره فراوان می‌بردند.

    نتیجه‌گیری

    هشت کتاب (پاپیروس) پزشکی مصر باستان دربردارنده مطالب دارویی هستند که کم‌تر مورد توجه قرار گرفته است. مطالعه منابع پزشکی و غیر پزشکی مصر باستان و یافتن شیوه‌های درمان به وسیله داروهای مورد استفاده در آن دوران، می‌تواند به بشریت و جامعه پزشکی و داروسازی در امر درمان و تولید داروهایی طبیعی با منشا گیاهی، حیوانی، معدنی و فاقد مواد شیمیایی که عوارض جانبی فراوان برای بیمار ایجاد می‌کنند، کمک شایانی نماید.

    کلیدواژگان: دارو، داروشناسی، مصر باستان، حامل های دارو، پاپیروس
|
  • Kourosh Delpasand*, Zahra Firouzabadi, Afsaneh Ghanbari Pages 7-13
    Background and Aim

    In the Shia dynamic jurisprudence, equality in many matters has been considered for women. Many people have mistaken beliefs about the male guardianship of a woman and regard the affairs of the woman as subject to the permission of her husband. She is the woman herself. The only exception is surgery that may cause infertility and has no therapeutic indication.

    Materials and Methods

    This is a descriptive-analytic study. Ethical considerations: Honesty and trustworthiness were observed in presenting and publishing reports.

    Findings

    Unfortunately, in our current health system, there are misconceptions about obtaining consent from the patient's spouse in all therapeutic processes that not only have no juridical status but also have no legal status and even in many cases are contrary to the laws.

    Conclusion

    Spouse consent has no legal basis and no legal value in lawsuits. The only exception to cases that lead to infertility is the need to obtain the consent of the spouse if there is no life-threatening condition.

    Keywords: Women, Consent, Therapeutic Interventions, Permission
  • Afsaneh Khodarezaye, Seyed Abdollah Mahmoodi*, Abdollah Motevali, Ali Asghar Farazi. Pages 15-30
    Background and Aim

    Iran is among the countries that has been the destination of many travelers especially in the nineteenth and early twentieth century. Therfore the aim of this study to investigating the Health and Medical Status of the Qajar Period from the Point of View of Travel Writers.

    Materials and Methods

    This is a review through access to reliable sources in the form of an article descriptive Health and Medical Status of the Qajar Period from the Point of View of Travel Writers Using the appropriate keywords including "Qajar", "Travel Writers", "Health" and electronic search in SIDs, Google scholar, Pubmed and hand search in credible sources of library information, and focused on the research goal of the study of health and medical status during the Qajar period.

    Findings

    In general, the angle of view of internal observers and foreign travelers in relation to health (prevention and treatment of diseases, public health) in Qajar is influenced by traditional religious beliefs and in most current travel logs the medicine and public health status in terms of drinking water, Bathing, treating illnesses, the health status of passages and personal health of Iranians during the Qajar period was not appropriate.

    Conclusion

    The travelers who wrote their memoirs on the trip to Iran during the Qajar period provided a clear picture of the social situation, administrative organization, traditions and traditions of the Iranian people of that time. These travelogues are one of the most important historical and anthropological sources that provide us with useful information about Iranian culture and history of that period.

    Keywords: Health, Medicine, Qajar, Travel Writers
  • Ebrahim Mohammadzadeh Mazinan*, Ali Reza Rouhi Pages 31-43
    Background and Aim

    Muslim doctors have studied a lot about patients' knowledge and ways of treating them and presented new and new ways to Islamic civilization. Cancer is one of the most important illnesses that Muslim doctors have studied in a specialized way and presented a variety of ways to treat it. These doctors have also described cancer types.

    Materials and Methods

    Using a review, library and referring to the first sources in Islamic medicine, methods for treating cancer were extracted and evaluated.

    Findings

    The most important ways of treating the condition presented by Muslim physicians are: 1. Congestion (drug suppository); 2. Vomiting (emptying of the body of toxins); 3. Avoid spreading and keeping Diseases of the same size; 4. Types of surgery including: Perfection (complete splitting of the main vessels to remove a certain amount of blood from the depths of the body to drain the toxins); 5. Cutting and killing (hotting). In this paper, various methods for treating cancer are investigated by research and examination in Islamic medicine.

    Conclusion

    Muslim doctors had made some progress in identifying and treating cancer. Therapeutic procedures were applied in accordance with the conditions of the patient by Muslim doctors

    Keywords: Cancer, Medical Effects, Treatment, Surgery, Congestion, Vomiting
  • Fatemeh Rabizadeh* Pages 45-62
    Background and Aim

    In traditional medicine, the liver is known as a member of the strategy in the body. Related diseases in this organ include heat, cold, dryness and hypertrophy of the liver, inflammation of the liver and swelling of the liver, but in classic medicine these include fatty liver, jaundice and hepatitis.

    Materials and Methods

    Provide a list of traditional herbs that can be used in the treatment of hepatic diseases in classical medicine. In this regard, two traditional and new sources have been used, such as the books of Makhzan al-Adviyah and Taghvim al-Abadan and the scientific names of these plants have been identified from reliable sources. Also, the herbs of classical medicine were identified from authoritative articles.

    Findings

    In this paper, 112 and 78 species of medicinal plants are introduced in the book of Makhzan alAdviyah andTaghvim al-Abadan. By examining some herbs that are useful for classical liver disease, some species are important in this article. Compared to traditional and classical medicinal species, common species include Chichorium intybus, Aloe and Hypericum.

    Conclusion

    Despite the enormous resources of traditional herbs that are useful for the liver, unfortunately, there are very few herbal remedies are known and used in the world that this paper has attempted to introduce into classical medicine

    Keywords: Liver, Medicinal Plants, Traditional Medicine, Classical Medicine
  • Mahmoud Akbari, Ahmad Ashrafi*, Mohammad Nabi Salim Pages 63-72
    Background and Aim

    One of the first sciences that attracted and expanded the attention of Muslims was medicine, since medical science deals with the lives and souls of human beings and in most human civilizations, was of dignity and importance. It was considered a sacred profession; it was expected that physicians would combine moral fitness with professional ability. The history of medicine in Iran and Islam testifies that medical ethics has always been the focus of successful, popular and renowned physicians. The purpose of this study is to introduce the true indicators of an idealized physician and sample from the perspective of a number of prominent and respected Islamic Iran monks in the early Islamic centuries.

    Materials and Methods

    This article is a descriptive-analytical one and with the help of library resources, a case study of medical books of five Iranian companions of the third to fifth centuries AH, namely: Ibn Raben Tabari, Zakaria Razi, Magusi Ahvazi, Bu Ali Sina and Hakim Jorjani examines the criteria of the sample physician. Ethical Considerations: When referring to the texts, honesty and trustworthiness, reference to the texts used avoidance of bias in deducing the texts or analysis is observed.

    Findings

    The results of this study show that the practice of ethical and professional principles of medicine among Iranian Muslim physicians is considered as the most important attribute and condition for medical practitioners. God, trust, tolerance, preservation of medical secrets, goodwill, hope, patient communication and good behavior, religious conviction and so on have been emphasized and recommended.

    Conclusion

    Doctors, also known as sages, historically emphasize the following principles: Good physician attitudes and their impact on patient care, presence on the sick bed and respect for him, observance of piety and religiosity, avoidance of corruption, etc. As a condition of ethical culture they have insisted on medical science. The results show that the two principles of ethics and conscience, as well as medical specialty, have been a common theme of most Iranian and Muslim monks in the middle ages of Islamic Iran

    Keywords: Medical Ethics, Muslim Physicians, Standards, Iran, 9-11 Centuries A.D
  • Shokrollah Khakrnd, Zeinab Karimi* Pages 73-87
    Background and Aim

    Despite the introduction of new medical and therapeutic methods in the medical history of the Qajar period, Traditional medicine continued to live alongside it Traditional therapists continued to work One of the traditional therapeutic groups was the Dallak and barbers This group has had an active presence in the Qajar era health and medical services so that in addition to the usual barber activities and Dallak: They also did health care

    Materials and Methods

    The present study is based on a descriptive-analytical method and through gathering research receipts from library sources

    Findings

    According to studies, despite the advent of modern Western medicine in the Qajar period, traditional medicine continued to provide health care to Iranians in various groups due to its long history and history Dallak and Barber were from this spectrum that did things outside their primary profession it was a hairdresser Including the health care provided by Dallak and Barber it was done Cupping, blood sampling, surgery, dental, smallpox and circumcision although not free of activities Dallak and Barber Of the dangers and a lot of attention on Qajar to Western medicine, Dallak and Barber They were welcomed by the community and the public

    Conclusion

    Qajar-era community embraces health services Dallak and Barber together with modern medicine, this group provided many health services to people, especially the middle and lower classes of society and it was accepted by the general public The reason for this attraction and acceptance In addition to psychological and sociological reasons, there were also social and economic factors of course, the field of activity Dallak and Barber Injuries such as the spread of contagious and dangerous diseases through contaminated equipment and lack of proper hygiene at work

    Keywords: Dallak, Barbers, Health, Medical Services, Qajar Period
  • Mohammad Reza Rajabnejad, Ahmad Reza Pakzad, Pardis Pakzad* Pages 89-95
    Background and Aim

    Anywhere the name of civilization shines, there is no doubt that medicine and pharmacy are in its old age and its magnitude is on its side. The great civilizations have always had a curative pharmacy. Among ancient civilizations, Egypt has always been one of the medical and pharmaceutical forms. Perhaps this development can be attributed to their view of life after death and life after eternal death. The eight ancient Egyptian medical books of papyrus contain pharmaceutical materials, among which Papyrus of the Abyss contains about 700 drugs and more than 800 orders for the manufacture of medicine, the largest number of medicines and construction. Of course, in non-medical texts, there are also a variety of medications.

    Materials and Methods

    This study aims to investigate the methods of drug treatment in ancient Egypt, which is based on library research methodology, based on medical history sources.

    Findings

    The drugs used in Egypt were 3 herbal, animal and mineral species. Medications at that time were used in 5 ways: oral, anal, vaginal, topical and oral. 70% of medications were used in the mouth and in fact digestive. Medications were prescribed to patients by a carrier, these carriers or preservatives were: water, honey, milk, oil, fat, wine and beer. They increased the effectiveness of the drug or made the use enjoyable. Ancient mice used drugs in various forms: rhizome tablets, jelly, liquid compounds, inhalers, intact and waxy and injectable. They used drugs that were known to be beneficial in cases of impotence, aging, infections, and so on.

    Conclusion

    The eight ancient Egyptian medical books of Papyrus contain drugs that have been underestimated. The eight ancient Egyptian medical books of Papyrus contain drugs that have been underestimated. In addition, studying medical and non-medical references concerning ancient Egyptian and finding the methods of treatment using the drugs used at that period may significantly help the humanity, medicine community and pharmacology in the field of treatment and production of natural drugs with herbal, animal, mineral origin without chemical drugs causing many side effects for the patients.

    Keywords: Medicine, Pharmacology, Egyptian Bastards, Carriers of Medicine, Papyrus