فهرست مطالب

  • Volume:14 Issue: 1, 2020
  • تاریخ انتشار: 1399/01/07
  • تعداد عناوین: 10
|
  • جلال الدین لاوال*، کینگزلی ازما، عبدالهی ابوبکر بیو، شایبو آدامو گیدادو صفحات 1-12
  • محمد مصطفی*، پروین گوئل، وینای کومار، سوشیلا مان صفحات 13-25
  • افشین رئوفی*، امید مددگار، حسام الدین اکبرین، آرش تازیکه صفحات 27-36
    زمینه مطالعه

    هرپس ویروس تیپ 1 تک سمیان یکی از علل مهم خسارت‌های اقتصادی در صنعت پرورش اسب است و به عنوان علتی برای سقط، بیماری تنفسی، اختلالات عصبی و مرگ کره‌اسبهای نوزاد شناخته شده ‌است.

    هدف

    هدف از این مطالعه ارزیابی فراوانی هرپس ویروس تیپ 1 تک سمیان در اسبهای با نشانه های بالینی و یا سابقه بالینی مرتبط با این ویروس در 4 استان ایران (گلستان، تهران، خوزستان و آذربایجان‌غربی) که دارای جمعیت اسب قابل توجهی هستند و به دنبال آن مطالعه فیلوژنی موارد مثبت و مقایسه آنها با هرپس ویروسها در سایر مناطق دنیا می‌باشد.

    روش کار

    نمونه های خون و سواب بینی از 150 راس اسب از 4 استان فوق الذکر اخذ گردید. DNA نمونه‌ها استخراج شد و با روش real-time PCR TaqMan مورد ارزیابی قرار گرفت. در نهایت بررسی خویشاوندی با ترسیم درخت فیلوژنی بر اساس الگوریتم اتصال همسایه انجام گرفت.

    نتایج

    از مجموع 150 راس اسب نمونه گیری شده، 14 راس (33/9%) از نظر هرپس ویروس تیپ 1 تک سمیان مثبت بودند. نتایج نشان داد که موارد مثبت هرپس ویروس تیپ 1 تک سمیان حاصل از این مطالعه قرابت قابل توجهی با هرپس ویروس‌ها از سایر مناطق دنیا دارند. 

    نتیجه گیری نهایی:

    مطالعه حاضر وجود این ویروس در استانهای مورد بررسی در ایران را تایید کرد و بنابراین توجه به برنامه‌های پیشگیری و کنترل به منظور جلوگیری از پراکندگی و شیوع این ویروس باید مد نظر قرار گیرد.

    کلیدواژگان: تشخیص مولکولی، هرپس ویروس تیپ 1 تک سمیان، آنالیز فیلوژنی، اسب
  • عاطفه اسماعیل نژاد، حمیده نجفی*، یوسف طرفی صفحات 37-44
    زمینه مطالعه

    ویروس لوسمی گاو یک دلتارتروویروس سرطانزا بوده و باعث عفونت مادام‌العمر لنفوسیت‌های B می‌گردد. این ویروس نه تنها گاو، بلکه گاومیش را نیز آلوده می‌سازد.

    هدف

    مطالعات اخیر حاکی از شیوع فزاینده ویروس لوسمی گاوی در جمعیت گاوهای ایران بوده است. شایان ذکر است جمعیت کثیری از گاومیش‌ها در مناطق مختلف کشور به منظور تامین گوشت و شیر پرورش داده می‌شوند. با توجه به مضرات اقتصادی ناشی از عفونت ویروس لوسمی گاوی در گاومیش‌ها و مهمتر از آن، نقش این گونه ی دامی در همه گیرشناسی ویروس، مطالعه حاضر به منظور بررسی عفونت ویروس لوسمی گاو در جمعیت گاومیش‌های ایران طراحی شد.

    روش کار

    شیوع سرمی و میزان وقوع این عفونت ویروسی در 100 راس از جمعیت گاومیش‌های استان خوزستان (واقع در جنوب غربی ایران)، با استفاده از روش‌های الایزا و واکنش زنجیره‌ای پلیمراز آشیانه‌ای با هدف تکثیر قطعه کد کننده پروتئین gp51 واقع در ژن env تعیین شد.

    نتایج

    بر اساس نتایج به دست آمده از آزمون الایزا، 52 عدد از نمونه‌ها از نظر سرم شناسی مثبت و حاوی آنتی بادی علیه پروتئین gp51 بودند. 47 عدد از این 52 نمونه دارای نتیجه مثبت در آزمون واکنش زنجیره‌ای پلیمراز آشیانه‌ای بودند. 

    نتیجه گیری نهایی:

     این میزان بالای عفونت ویروس لوسمی گاوی در جمعیت گاومیش‌ها یک مسئله هشداردهنده نه تنها از نظر پیامدهای اقتصادی ناشی از کاهش تولیدات دامی، بلکه از نظر جنبه‌های همه گیر شناسی ویروس بوده که در مورد دوم گردش ویروس بین گونه‌های مختلف میزبان باعث پیچیدگی رهیافت های کنترل و پیشگیری می‌گردد.

    کلیدواژگان: ویروس لوسمی گاوی، الایزا، همه گیرشناسی، واکنش زنجیره ای پلیمراز آشیانه ای، گاومیش
  • فریدون رضازاده*، یاشار قره آغاجلو صفحات 45-52
    زمینه مطالعه

    زخم معده یکی از بیماریهای شایع در اسبهای ورزشی است. کولیک، کاهش وزن کاهش کارایی ورزشی برخی از نشانه های بالینی این بیماری است. لارو مرحله دوم و سوم خرمگس یا گونه های گاستروفیلوس در معده اسب می توانند زندگی نمایند. اگرچه پیدان شدن این انگل در معده اسب در بسیاری از کشورها و در جمعیت زیادی از اسبها مشاهده شده است.

    هدف

    از مطالعه حاضر یافتن فراوانی زخم معده در اسبهای روستایی و ارتباط آن با لارو گونه های گاستروفیلوس بوده است.

    روش کار

    در یک مطالعه مقطعی 20 راس اسب روستایی بصورت تصادفی برای ارزیابی زخم معده مورد آندوسکوپی قرار گرفتند. جنس، سن، وضعیت نگه داری، نوع خوراک، تاریخچه رخداد کولیک، وضعیت پوشش خارجی، برنامه ضد انگلی و حضور یا عدم حضور لارو گاستروفیلوس در یک برگه ثبت گردید. 12 ساعت قبل از آندوسکوپی با استفاده از دستگاه VET3M Olympus (Japan)، اسبها ناشتا بوده و آرام بخشی با استفاده از دتومیدین (Detemo vet®, Ceva- Spain) به میزان 1/0 میلی لیتر/100 کیلوگرم وزن بدن صورت گرفت. آنالیز آماری داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 24 انجام شد و سطح اطمینان 95% انجام شد.

    نتایج

    13 (65%) راس از اسبها ماده و 7 (35%) راس آنها نر بودند. سن اسبهای مورد مطالعه4±9/8 سال بود و 9 (45%) راس از اسبها در آندوسکوپی زخم معده را نشان دادند. تمامی زخمهای مورد مشاهده در بخش غیر غده ای معده و نزدیک مارگو پلیکاتوس قرار داشت. چهار (20%) از اسبها لارو گونه های گاستروفیلوس را نشان دادند و در هیچکدام از اسبها برنامه ضد انگلی اجرا نشده بود. بر اساس آنالیز آماری صورت گرفته در مطالعه حاضر ارتباطی بین حضور انگل و زخم معده بدست نیامد (P>0.05). مطالعه دیگری با جمعیت زیادی از اسبها بایستی صورت بگیرد.

     نتیجه گیری نهایی:

    فراوانی زخم معده در جمعیت اسبهای روستایی بالاست و ارتباطی بین حضور انگل در معده و زخم های موجود در آن یافت نشد.

    کلیدواژگان: زخم، اسب، گاستروفیلوس، گاستروسکوپی
  • رضا طوائف، سیدمصطفی پیغمبری*، بهرام شجاعدوست، امید دزفولیان صفحات 53-63
    مقدمه

    عفونت با سالمونلا انتریتیدیس یکی از مهمترین معضلات کنونی صنعت طیور در دنیاست. حدت و پاتوژنیسیته جدایه های ایران تاکنون مورد بررسی دقیق واقع نشده‌اند.

    هدف

    در این مقاله، بیماریزایی سه جدایه سالمونلا انتریتیدیس ایران و سویه سالمونلا انترتیدیس PT21 در جوجه‌های یکروزه تخمگذار مورد مطالعه قرار گرفتند. بدلیل حضور پلاسمید بزرگ مسبب حدت در هر سه جدایه، فرض چنین بود که همگی آنها بیماریزایی بالایی برای جوجه‌ها داشته باشند.

    روش کار

    پنجاه عدد جوجه یکروزه تخمگذار نژاد LSL به پنج گروه ده‌تایی تقسیم شده و هر گروه در قفسهای جداگانه تا سن 14 روزگی نگهداری شدند. هر سه جدایه سالمونلا انتریتیدیس ابتدا در محیط BHI کشت داده شدند تا مایع مورد استفاده جهت چالش در هر سه گروه به غلظت CFU 10^10 در هر میلی لیتر برسد. گروه های چالش عبارت بودند از سه گروهی که با جدایه‌های ایران تلقیح شدند با نامهای S32, A20 و S34 و یک گروه هم با سویه استاندارد PT21 بعنوان گروه کنترل مثبت. گروه آخر نیز بعنوان کنترل منفی درنظر گرفته شده و هیچگونه چالشی را تجربه ننمود. هر گونه تلفات و مشاهدات ناخوشی در کلیه گروه ها ثبت گردید. نمونه های بافتی از کبد، ژژنوم و سکوم در روزهای 2، 4، 6، 9 و14 روزگی تهیه و جهت جداسازی سالمونلا انتریتیدیس، شمارش کلنی و هیستوپاتولوژی مورد بررسی واقع گردیدند.

    نتایج

    کلیه پرندگان در گروه های چالش شده دچار اسهال خفیف تا متوسط شدند. در گروه کنترل منفی هیچگونه علایم خاصی دیده نشد. دو عدد تلفات در گروه های چالش شده مشاهده شد. در تمامی گروه های چالشی، سالمونلا انتریتیدیس تا آخر دوره جدا شد. در آزمایش شمارش کلنی بافتها، باکتری جدا شده از نمونه‌های کبدی حدود 100 تا 1000 برابر کمتر از نمونه‌های سکومی بود. نتایج آزمایشات هیستوپاتولوژی با علایم بالینی و یافته‌های باکتریولوژیک تطابق داشتند. 

    نتیجه گیری نهایی: 

    این مطالعه نشان داد که هر سه جدایه مذکور با حدتی که از خود نشان دادند قابلیت کلونیزه شدن در داخل دستگاه گوارش جوجه‌های تخمگذار را داشته و نهایتا” موجبات تلف شدن یا حداقل عملکرد ضعیف پرنده را متعاقب عفونت در مقایسه با پرندگان سالم را در پی خواهند داشت.

    کلیدواژگان: سالمونلا انتریتیدیس، چالش، مرغان، حدت، تخمگذار
  • محمد راضی جلالی، سیده میثاق جلالی*، هدیه جعفری، محمد باباخان صفحات 65-75
    زمینه مطالعه

    مزوبوتوس اوپئوس یک گونه عقرب بومی در جنوب غربی ایران است که مسئول اکثر موارد عقرب گزیدگی در استان خوزستان می‌باشد.

    هدف

    اثر سم عقرب مزوبوتوس اوپئوس بر هورمون‌های متابولیک اصلی در موش صحرایی مورد بررسی قرار گرفت.

    روش کار

    45 سر موش صحرایی نر آلبینو به 3 گروه مساوی تقسیم شدند: گروه 1 (کنترل): 5/0 میلی‌لیتر نرمال سالین به صورت داخل‌صفاقی دریافت کردند، گروه 2 و 3: سم عقرب مزوبوتوس اوپئوس به ترتیب با دوز 1 و 2 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم به صورت داخل صفاقی دریافت نمودند. نمونه‌گیری در زمان 8، 24 و 48 ساعت پس از تزریق سم و یا سالین انجام گرفت.

    نتایج

    مقادیر تیروکسین (T4) و تری‌یدوتیرونین (T3) در هر دو گروه دریافت کننده سم (گروه 2 و 3) نسبت به گروه کنترل در همه زمان‌ها به صورت وابسته به دوز به طور معنی‌داری پایین‌تر بود. همچنین کاهش معنی‌داری در میزان انسولین در هر دو گروه دریافت کننده سم در مقایسه با گروه کنترل در همه زمان‌ها مشاهده گردید. غلظت گلوکاگن، کورتیزول و گلوکز در هر دو گروه دریافت کننده سم (گروه 2 و 3) در مقایسه با گروه کنترل پس از 8 و 24 ساعت به‌طور معنی‌داری افزایش یافته بود.

     نتیجه‌ گیری نهایی:

    یافته‌های این مطالعه نشان داد سم عقرب مزوبوتوس اوپئوس قادر به سرکوب ترشح هورمون‌های متابولیک اصلی شامل T3 و T4 و انسولین و تحریک ترشح گلوکاگن و کورتیزول می‌باشد که در مجموع منجر به هیپرگلایسمی می‌شوند.

    کلیدواژگان: مزوبوتوس اوپئوس، عقرب، سم، سیستم درون ریز، انسولین، گلوکاگن
  • کاوه عظیم زاده*، احد جوادی صفحات 77-85
    زمینه مطالعه

    تا حدودی مطالعات جامعی در رابطه با مقادیر پارامترهای خونی در حیوانات وحش گزارش شده است، اما این مطالعه اولین بار است که در گوسفند قرمز ایرانی انجام می گیرد.

    هدف

    هدف از این مطالعه بررسی تغییرات برخی از پارامترهای بیوشیمیایی و هماتولوژیک در گوسفند قرمز ایرانی (Ovis orientalis gmelini) در منطقه حفاظت شده سرخ آباد زنجان می باشد.

    روش کار

    در این مطالعه نمونه خون از 52 گوسفند قرمز ایرانی با سن (زیر 2 سال 31 راس و بالای 2 سال 21 راس) و جنس (37 نر و 15 ماده) که از نظر بالینی و آزمایشگاهی سالم بودند اخذ شد. در ادامه تعدادی از پارامتر های هماتولوژیک اعم از RBC, PCV, Hb, MCH, MCV, MCHC, WBC و شمارش تفریقی لکوسیت ها همراه با پارامتر بیوشیمیایی (T3, T4 ، گلوکز، توتال پروتئین، آلبومین، کلسترول، HDL, LDL ، تری گلیسرید، کراتینین، کلسیم، فسفر، منیزیم، ALT, AST, GGT, ALP, CK) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.

    نتایج

    نتایج به دست آمده حاکی از تغییرات معنی دار (p<0.01) در T3, T4 ، فسفر، منیزیم، GGT, ALP در هر دو گروه جنس و سن، تغییرات معنی دار در گلوکز و کراتینین فقط در گروه جنس و تغییرات معنی دار فقط در گروه سن در کلسترول، HDL و LDL بود. 

    نتیجه گیری نهایی: 

    در گوسفند قرمز ایرانی برخی پارامترهای بیوشیمی سرم بر اساس جنس و سن تغییرات معنی داری را نشان می دهد که می بایست در بررسی های آزمایشگاهی وضعیت سلامتی حیوان مورد توجه قرار گیرد . البته در این ارتباط تحقیقات بیشتری نیز می بایست صورت گیرد.

    کلیدواژگان: Ovis orientalis gmelini، بیوشیمی سرم، هماتولوژی، منطقه حفاظت شده سرخ آباد، زنجان
  • احمد پایدار رود معجنی، صمد لطف الله زاده*، غلامرضا قربانی، محمدرضا مخبر دزفولی، مرتضی موسوی صفحات 87-98
    پیش زمینه

    تشخیص شرایط التهابی مبتنی بر پروتئین های فاز حاد (APPs) در خون برای مدت طولانی در پزشکی انسانی مورد استفاده قرار گرفته است و اخیرا به عنوان یک ابزار تشخیصی در دامپزشکی مورد توجه می باشد.

    اهداف

    هدف از این مطالعه بررسی تغییرات مقدار برخی پروتئین های فاز حاد به عنوان پروتئین های فاز حاد اصلی در گاوهای شیری در روز اول پس از زایمان و ارتباط آنها با تغییرات PH شکم.

    روش کار

    در مجموع 106 راس گاو شیری تازه زا از نژاد هولشتاین به صورت تصادفی در دو فصل زمستان و تابستان 1395 به طور تصادفی انتخاب شدند. نمونه های مایع شکمبه از طریق لوله معده جمع آوری شد و نمونه های خون از ورید دمی به صورت همزمان در روزهای 4، 11 و 18 بعد از زایمان اخذ گردید. اندازه گیری pH شکمبه در مایعات شکمبه و SAA و Hp در نمونه های خون طی چند روز پس از زایمان انجام شد. تجزیه و تحلیل اطلاعات با استفاده از روش مختلط نرم افزار آماری SAS و همبستگی بین فراسنجه ها بررسی شد. نمره وضعیت بدنی، شکم زایش و تولید شیر شکم قبل به عنوان اثرات ثابت و گاو به عنوان اثر متغییر در مدل قرار گرفتند. اختلاف میانگین ها با آزمون چند دامنه ای توکی و سطح معنی داری 5% ≥ تعیین شد و بیش از 5 تا 10% به عنوان تمایل به معنی داری در نظر گرفته شد.

    نتایج

    نتایج آزمایش نشان داد در کل گاوهای مورد بررسی، مقدار pH مایع شکمبه در نمونه های تابستان (33/6) در مقایسه با زمستان (46/6) کمتر بود (05/0 (P <.‌pH مایع شکمبه به طور معنی داری در گاوهای گروه 8/5 pH≤ (66/5) در مقایسه با گاوهای دارای pH طبیعی (47/6) کمتر بود (0001/0 (P و H (08/0 (P =p بین گاوهای با pH شکمبه 8/5 و کمتر در مقایسه با گاوهای دارای pH شکمبه طبیعی تفاوت معنی دار نداشت. نتایج آزمایش نشان داد بین pH شکمبه و پروتئین های سرم آمیلوئید آ و هاپتوگلوبین همبستگی معنی داری وجود نداشت (05/0  > p. هیچگونه همبستگی معنی داری بین pH شکمبه و غلظت پروتین های فاز حاد در هر دو گروه pH ≤5.8 و pH> 5.8 وجود نداشت. 

    نتیجه گیری نهایی:

    نتایج این مطالعه نشان داد که کاهش pH شکمبه در گاوهای شیری پس از زایمان با افزایش میزان SAA و Hp خون مرتبط نیست.

    کلیدواژگان: پروتئین فاز حاد، هاپتوگلوبین، سرم آمیلویدآ، گاو شیری، pH شکمبه
  • محمد شجاعی، علیرضا یوسفی، مرتضی زنده دل*، مینا خدادادی صفحات 99-115
    زمینه مطالعه

    میانجی‌های عصبی (نوروترنسمیترها) ترکیباتی هستند که از پایانه‌های عصبی نورون‌های شیمیایی به فضای سیناپسی ترشح می‌شوند و بر گیرنده‌های غشایی دیگر نورون‌ها اثر می‌گذارند.

    هدف

    هدف این مقاله مرور نقش برخی از میانجی‌های عصبی موثر بر تنظیم مصرف خوراک پرندگان و عوامل تعدیل‌کننده‌ی آن‌ها می‌باشد.

    نتایج

    میانجی‌های عصبی می‌توانند به‌عنوان یک عامل تحریک کننده، مهارکننده و یا تعدیل کننده‌ نقش آفرینی کنند. تا کنون بیش از 40 میانجی عصبی مهم کشف شده است که از جمله می‌توان به استیل کولین، اپی‌نفرین، نوراپی‌نفرین، هیستامین، گاما آمینو بوتیریک اسید (GABA)، گلایسین، سروتونین و گلوتامات به‌عنوان مهمترین میانجی‌های عصبی موثر بر کنترل رفتار تغذیه‌ای اشاره کرد. به طور کلی، میانجی‌های سیناپسی به دو دسته تقسیم می‌شوند، دسته‌ی نخست از مولکول‌های کوچکی ساخته شده‌ و تند اثر هستند؛ دسته دوم، نوروپپتیدهایی با اندازه مولکولی بزرگ‌ تر می‌باشند و نسبت به دسته‌ی نخست، آهسته‌تر اثر می‌گذارند.

     نتیجه‌ گیری نهایی: 

    میانجی‌های عصبی کنش‌های گوناگونی دارند و جنبه‌های ناشناخته‌ی کارایی و اثرات متقابل آنها مورد پرسش می-باشد. از مهمترین نقش‌هایی که برای میانجی‌های عصبی در نظر گرفته می‌شود، اثر آن‌ها بر تنظیم اشتها و مصرف خوراک است. تنظیم مصرف خوراک فرآیند پیچیده‌ای است که در اثر برهم‌کنش‌ فرسته‌های (سیگنال‌های) مرکزی و محیطی کنترل می‌شود. با توجه به اهمیت تنظیم اشتها در فرآیندهای مختلفی از جمله رشد، ایمنی و تولید، شناخت نقش میانجی‌های مختلف بر مصرف خوراک و همچنین عوامل موثر بر تعدیل آن‌ها اهمیت فراوانی دارد.

    کلیدواژگان: پرنده، اشتها، رفتار تغذیه ای، مصرف خوراک، میانجی عصبی
|
  • Jallailudeen Lawal *, Kingsley Ezema, Abdullahi Biu, Shuaibu Adamu Pages 1-12
    BACKGROUND

    Escherichia coli (E.coli) is one of the most common and important causative bacterium of urinary tract infections (UTIs) in both dogs and humans.

    OBJECTIVES

    This study aimed to identify virulence genes and a phylogenetic group of E. coli isolated from the urine of dogs suffering from UTIs.

    METHODS

    E. coli were isolated from urine of dogs suffering from UTIs and tested for the presence of the virulence genes using conventional polymerase chain reaction (PCR) and sequencing method. On day 60 after immunization, half of the fish in each treatment was challenged intraperitoneally and the re- maining half of fish in the oral receiving bacterin groups were challenged by bath method with 1 LD50 and 1 LC50 of a Y. ruckeri local virulent isolate respectively.

    RESULTS

    Out of a total of 103 samples, 25 were found to be positive for E. coli, of these 20 (80.0%) were identified as aer, 14(56.0%) as pap, 12(48.0%) as sfa, 8(32.0%) as afa, 5(20.0%) as hly and 5(20.0%) as cnf1 genes. None of the isolates carried cnf2 genes.

    CONCLUSIONS

    The study demonstrated a high occurrence of virulence genes. The phylogenetic compar- isons of these gene sequences detected in uropathogenic E. coli isolated from dogs showed high similarity to those present in the urine of humans with urinary tract infection. Phylogenetic comparisons of the virulence genes revealed that hly, sfa , cnf1 and pap matched to group B2, afa to group A and aer to group B2 and D.

    Keywords: Dog, Escherichia coli, polymerase chain reaction, Urinary Tract Infection, virulence genes
  • Muhammad Mustapha *, Parveen Goel, Vinay Kumar, Sushila Maan Pages 13-25
    BACKGROUND

    Escherichia coli (E.coli) is one of the most common and important causative bacterium of urinary tract infections (UTIs) in both dogs and humans.

    OBJECTIVES

    This study aimed to identify virulence genes and a phylogenetic group of E. coli isolated from the urine of dogs suffering from UTIs.

    METHODS

    E. coli were isolated from urine of dogs suffering from UTIs and tested for the presence of the virulence genes using conventional polymerase chain reaction (PCR) and sequencing method. On day 60 after immunization, half of the fish in each treatment was challenged intraperitoneally and the re- maining half of fish in the oral receiving bacterin groups were challenged by bath method with 1 LD50 and 1 LC50 of a Y. ruckeri local virulent isolate respectively.

    RESULTS

    Out of a total of 103 samples, 25 were found to be positive for E. coli, of these 20 (80.0%) were identified as aer, 14(56.0%) as pap, 12(48.0%) as sfa, 8(32.0%) as afa, 5(20.0%) as hly and 5(20.0%) as cnf1 genes. None of the isolates carried cnf2 genes.

    CONCLUSIONS

    The study demonstrated a high occurrence of virulence genes. The phylogenetic compar- isons of these gene sequences detected in uropathogenic E. coli isolated from dogs showed high similarity to those present in the urine of humans with urinary tract infection. Phylogenetic comparisons of the virulence genes revealed that hly, sfa , cnf1 and pap matched to group B2, afa to group A and aer to group B2 and D.

    Keywords: Dog, Escherichia coli, polymerase chain reaction, Urinary Tract Infection, virulence genes
  • Afshin Raoofi *, Omid Madadgar, Hesamedin Akbarein, Arash Tazikeh Pages 27-36
    BACKGROUND

    Equine herpes virus-1 (EHV-1) is a major cause of economic loss in horse industry and is well recognized as a cause of abortion, respiratory disease, neurologic disorders and death of neonatal foals.

    OBJECTIVES

    The aim of this study was to evaluate the frequency of EHV-1 in horses with clinical signs and/or history associated with this virus from four provinces of Iran (Golestan, Tehran, Khuzestan, West Azer- baijan) that have considerable horse population, followed by phylogenetic study of positive cases and compare them with herpes viruses in other parts of the world.

    METHODS

    Blood samples and nasal swabs were taken from 150 horses from four aforementioned provinc- es. DNA of samples was extracted and used for detection in real-time PCR TaqMan assay. Finally, phyloge- netic trees were designed based on neighbor joining method.

    RESULTS

    Out of 150 sampled horses, a total of 14 (9.33%) were found to be positive for EHV-1. The results indicated that positive cases of EHV-1 from this study were clustered to herpes virus cases in other parts of the world with a noticeable similarity.

    CONCLUSIONS

    This study confirmed the presence of EHV-1 in these provinces of Iran, thus consideration should be given to preventive and control programs to prevent dissemination and outbreak of this virus.

    Keywords: Equine herpes virus-1, Horse, Molecular detection, Phylogenetic analysis
  • Atefeh Esmailnejad, Hamideh Najafi *, Yousuf Torfi Pages 37-44
    BACKGROUND

    Bovine leukemia virus (BLV) is an oncogenic deltaretrovirus causing a persistent lifelong infection of B lymphocytes. In addition to the domestic cattle, the virus can also infect water buffaloes.

    OBJECTIVES

    Recent investigations have demonstrated the increasing prevalence of BLV infection among cattle population in Iran. Large populations of water buffaloes are also kept in different parts of Iran for milk and meat purposes. Considering economic losses induced by BLV infection in buffalo and more importantly the role of this species in virus epidemiology, the present study has investigated the BLV infection in Iranian water buffalo population.

    METHODS

    Seroprevalence and occurrence of BLV was investigated in water buffalo population (n=100) in Khuzestan province, Southwest Iran by ELISA and nested PCR, targeting gp51 region in the envgene.

    RESULTS

    In total, 52 samples were seropositive and represented the antibodies against BLV gp51 protein in ELISA test. Forty-seven out of 52 seropositive samples were confirmed by nested PCR.

    CONCLUSIONS

    Such a high rate of BLV infection in water buffaloes is an alarming issue for both its eco- nomic impact due to the production losses and more importantly the epidemiological aspects in which the virus circulation among different host species will complicate the control and prevention strategies.

    Keywords: BLV, ELISA, Epidemiology, nested PCR, Water buffalo
  • Fereydon Rezazadeh *, Yashar Gharehaghajlou Pages 45-52
    BACKGROUND

    Gastric ulcer is one of the most common diseases in racehorses. Colic, weight loss and poor performance are some of the clinical signs. The second and third larval stages of the bot fly Gasterophilus spp live in the stomach of the horse. This parasite is often found in large numbers of horses in all of the countries.

    OBJECTIVES

    The aim of this study was assessment of gastric ulcer in the rural horse and relation with Gasterophilus spp.

    METHODS

    In a cross-sectional study twenty rural horses were randomly selected for endoscopic finding for gastric ulcer. Gender, age, keeping situation, type of feed, history of colic, hair coat condition, deworming plan and presence of GasterophilussSpp. were recorded in a sheet. The horses were kept fasted for 12 hours before endoscopic examination by a VET3M OLYMPUS (Japan). Sedation was done by injection of Detomidine (Detomo Vet ® ceva-Spain) 0.1ml/100kg to look for presence of gastric ulcers with grading and Gasterophilus spp. Statistical analysis of the data was performed with 95% confidence interval and P

    RESULTS

    Out of 20 horses, 13(65%) horses were mares and 7(35%) were males and Mean±2SE of age was 8.9±4. Endoscopic observation showed 9 (45%) of the horses suffered from gastric ulcer. All of the ulcers were in non-glandular part and near the margo plicatus. Overall, 4 (20%) head of the horses had Gasterophilus spp. and all of them were present in the horse with no deworming plan. Based on the results, there was no associ- ation between presence of Gasterophilus with occurrence of Gastric ulcer (P>0.05). Further study with high sample size is proposed.

    CONCLUSIONS

    There was high frequency of gastric ulcer in non-glandular portion of stomach in rural horse and there was not any association between presence of Gasterophilus and gastric ulcer.

    Keywords: Gasterophilus spp, gastric ulcer, gastroscopy, Horse
  • Reza Tavayef, Seyed Mostafa Peighambari *, Bahram Shojadoost, Omid Dezfoulian Pages 53-63
    BACKGROUND

    Salmonella Enteritidis (SE) infection in poultry is one of the most important concerns in poultry. Virulence and pathogenicity of the SE isolates from Iran have not been well studied so far.

    OBJECTIVES

    In the present study, three Salmonella Enteritidis (SE) isolates were compared with a standard SE strain (PT21) for virulence in one-day-old layer chicks. All of the isolates were supposed to be virulent because of carrying a large-sized virulence plasmid.

    METHODS

    Fifty day-old layer chicks (LSL strain) were divided into five groups of 10 chicks and raised in separate cages until 14 days of age. All three SE isolates were cultured in brain-heart infusion (BHI) broth to reach a concentration of approximately 1010 CFU/ml. The challenged groups included three groups inoculated with three SE isolates (A20, S32, S34) and one group inoculated with SE PT21 as positive control. One group was raised as negative control without receiving any bacteria. Any mortality or morbidity observed in any group was recorded. Samples were taken from liver, jejunum and cecum at days 2, 4, 6, 9 and 14 days of age, cultured for SE isolation, colony counting and histopathological examinations.

    RESULTS

    All challenged groups showed mild to severe diarrhea in all birds and some birds were listless especially in the first week. No signs were seen in the control group. Two mortalities occurred in challenged groups. Salmonella Enteritidis was detected in all samples until the end of experiment. The colony count showed less (100 to 1000 times less) SE in liver compared to that of cecal samples. Histopathological findings also were compatible with symptoms and bacteriological results.

    CONCLUSIONS

    We concluded that all three SE isolates were able to colonize in the digestive system of layer chicks leading to mortality or at least lower performance compared to healthy chicks

    Keywords: Challenge, Chickens, Layer, Salmonella Enteritidis, virulence
  • Mohammad Razi Jalali, Seyedeh Missagh Jalali *, Hedieh Jafari, Mohammad Babakhan Pages 65-75
    BACKGROUND

    Mesobuthus eupeus is an indigenous scorpion species in Southwest Iran which is respon- sible for the majority of scorpion sting cases in Khuzestan province.

    OBJECTIVES

    The effects of M. eupeus venom were investigated on the chief metabolic hormones in rats.

    METHODS

    A total of 45 Albino male rats were divided into 3 equal groups: group 1 (control): 0.5 ml normal saline was administered intraperitoneally (IP); group 2 and 3: M. eupeus venom was administered with a dose of 1 and 2 mg/kg IP, respectively. Sampling was performed at 8, 24, and 48 hours after venom/ saline injection.

    RESULTS

    The levels of thyroxine (T4) and triiodothyronine (T3) were significantly lower in both venom receiving groups (groups 2 and 3) than in the control group, dose-dependently, at all sampling times. There was a significant decrease in insulin level in both intoxicated groups compared to the control group at all sampling times. Glucagon, cortisol and subsequently glucose concentrations were significantly increased in both groups receiving the venom (groups 2 and 3) compared to the control group at 8 and 24 hours following envenomation.

    CONCLUSIONS

    The findings of this study indicate that M. eupeus venom can suppress the secretion of essential metabolic hormones including T3, T4, and insulin and stimulate the release of glucagon, and cor- tisol, leading to hyperglycemia.

    Keywords: Cortisol, endocrine system, insulin, Mesobuthus eupeus, Scorpion
  • Kaveh Azimzadeh *, Ahad Javadi Pages 77-85
    BACKGROUND

    Comprehensive studies in blood values t have been somewhat reported in wildlife animals but this study is the first one in Iranian red sheep.

    OBJECTIVES

    The present study was aimed to reveal alterations of some biochemical and hematological parameters in Iranian red sheep (Ovis. Orientalis gmelini) in the Zanjan province (Sorkhabad protected  area), Iran.

    METHODS

    Blood samples were obtained from 52 clinically and para-clinically healthy Iranian red sheep with different age (under 2 years, 31 sheep and over 2 years, 21 sheep) and sex (37 male and 15 female). Thereafter, some hematological parameters such as RBC, PCV, Hb, MCH, MCV, MCHC, WBC, Differen- tial leukocyte count along with biochemical parameters (T3, T4, glucose, total protein, albumin, cholesterol, HDL, LDL, triglyceride, creatinine, urea, calcium, phosphorus, magnesium, ALT, AST, GGT, ALP, CK) were analyzed.

    RESULTS

    The results indicated significant alterations (p<0.01) of T3, T4, phosphorous, magnesium, GGT and ALP in both sex and age groups, significant alterations in glucose and creatinine only in sex group and significant changes based on age in cholesterol, HDL and LDL. No significant changes were observed in the other parameters.

    CONCLUSIONS

    In Iranian red sheep, some parameters of serum biochemistry indicate significant chang- es based on gender and age that should be considered in laboratory tests of animal health. Meanwhile, fur- ther research should be performed in this regard.

    Keywords: Hematology, Ovis orientalis gmelini, Serum biochemistry
  • Ahmad Ahmad Paidar Rood Moajeni, Samad Lotfollahzadeh *, Gholamreza Ghorbani, Mohammad Reza Mokhber Dezfouli, Mir Morteza Moosavi Pages 87-98
    BACKGROUND

    Diagnosis and prognosis of inflammatory conditions based on acute phase proteins (APPs) level in blood has been exploited for a long time in human medicine and their changes in SARA condition is considered in veterinary medicine.

    OBJECTIVES

    To evaluate the variations of serum amyloid A (SAA) and haptoglobin (Hp) as main acute phase proteins in cow with normal pH or cows that experienced rumen pH ≤5.8 during first days after parturition.

    METHODS

    A total of 106 multiparous Holstein dairy cows were randomly selected after parturition in two different seasons of winter and summer 2017. Cows were divided into 2 groups as normal cows with pH >5.8 or rumen pH ≤5.8. Ruminal fluid samples were collected through stomach tube for rumen pH and blood samples were taken from the coccygeal vein of cows concurrently once per day at days 4, 11 and 18 post-partum. SAA and Hp were determined in blood samples. The PROC MIXED of SAS (2003) was used for all determined variables with repeated measures. BCS, parity and milk yield were included as fixed and cows as random effect. The significant level was declared at P≤0.05, and tendency toward significance was considered at 0.05<P≤0.10 by the Tukey test. Correlation between rumen pH and APPs were surveyed using PROC CORRELATION of SAS (2003).

    RESULTS

    The results of experiment showed that rumen pH was lower (P<0.05) in summer samples than winter (6.33 vs. 6.46). Rumen pH was lower (P<0.0001) in cows composed by subjects with rumen pH ≤5.8 than pH >5.8. For all examined cows, SAA concentration was greater in winter than summer (P<0.001), as well as at day 4 than days 11 and 18 after calving (P<0.05).Also, Hp concentration was greater for winter samples than summer (P<0.05), and at day 18 than days 4 and 11 after calving (333.33 vs. 299.3 and 300.1 respectively) (P<0.05). SAA and Hp concentrations were not affected by rumen pH. There was no significant correlation between rumen pH and APPs concentrations in both groups of pH ≤5.8 and pH >5.8.

    CONCLUSIONS

    Results showed that rumen pH ≤5.8 seems not to stimulate the APPs production

    Keywords: Acute phase protein, Dairy Cows, haptoglobin, Rumen pH, Serum amyloid A
  • Mohammad Shojaei, Alireza Yousefi, Morteza Zendehdel *, Mina Khodadadi Pages 99-115
    BACKGROUND

    Neurotransmitters (NTS) are endogenous chemicals secreted from neural terminals into the synaptic cleft of the chemical neurons in order to affect their receptors. NTS play vital physiological role as stimulatory, inhibitory or modulatory compounds.

    OBJECTIVES

    This review was aimed to summarize the roles of the most important NTS which regulate food intake in the avian species.

    RESULTS

    Over 40 neurotransmitters are known as regulatory agents that control ingestion behavior in mammals and birds. Acetylcholine (Ach), epinephrine (EP), norepinephrine (NEP), histamine, gamma amino butyric acid (GABA), glycine, serotonin and glutamate have been identified as the mediatory agents about regulation of feeding behavior in birds. Based on the molecular weight and the type of efficacy, NTS have been categorized into the two main groups including “the small molecular weight fast-effective NTS and the large molecular wieght slow-effective neuropeptides. Various physiological functions have been presented for NTS and it seems many other unknown effects and even possible interactions among them are still questionable. Appetite control, mediatory role of ingestion behavior and regulation of food intake have recently been highlighted among various roles of NTS in chicken.

    CONCLUSIONS

    Food intake regulation is a complex physiologic process that is under the control of the central and environmental signals. Considering of the involvement of feeding behavior in other major physiological processes such as the growth, immunity and production, it is necessary to realize the role of different mediators which are affecting and modulating food intake in avian species.

    Keywords: appetite, Bird, food intake, Neurotransmitter, Nutritional behavior