فهرست مطالب

  • سال شانزدهم شماره 1 (پیاپی 70، بهار 1399)
  • تاریخ انتشار: 1399/01/23
  • تعداد عناوین: 13
|
  • مرضیه یزدانی، وحید اصفهانیان*، محمد امامی، سپیده غلامحسین نیا صفحات 1-10
    مقدمه

     از آنجا که حفره‌ی دهان به عنوان منبع اصلی پاتوژن‌های ریوی شناخته شده است و بیماری مزمن انسدادی ریه COPD (Chronic obstructive pulmonary disease)، از شایع‌ترین بیماری‌های موجود و از مهم‌ترین عوامل مرگ و میر می‌باشد، هدف از این مطالعه، تعیین رابطه‌ی بین وضعیت پریودنتال و COPD بوده است.

    مواد و روش‌ها

    این مطالعه‌ی مقطعی از اردیبهشت تا شهریور ماه 1397، بر روی 30 بیمار COPD به عنوان گروه مورد و 30 فرد سالم به لحاظ تنفسی به عنوان گروه شاهد انجام شد. در هر دو گروه، شاخص‌های پریودنتال شامل تحلیل لثه، عمق پروبینگ، شاخص پلاک، شاخص لثه‌ای، از دست رفتن چسبندگی و خون‌ریزی در حین پروبینگ ارزیابی شد. شمار دندان‌های از دست رفته نیز ثبت گردید. داده‌ها با آزمون‌های آماری تی، مجذور کای و من‌ویتنی توسط نرم‌افزار SPSS نسخه‌ی 20 تجزیه و تحلیل شدند (0/05= α).

    یافته‌ ها

    شاخص‌های پریودنتال و همچنین تعداد دندان از دست رفته در گروه COPD، به طور معنی‌داری بیشتر از گروه شاهد بود (p value < 0/001). میانگین سیگار مصرفی گروه COPD نسبت به گروه شاهد، بالاتر بود اما پس از خنثی‌سازی اثر سیگار، همچنان میانگین شاخص‌های پریودنتال در گروه COPD بیشتر از گروه شاهد بود، میانگین شاخص‌های پریودنتال در افراد غیر سیگاری گروه COPD نسبت به افراد غیر سیگاری گروه شاهد نیز بیشتر بود و وضعیت پریودنتال بیماران با افزایش درجه‌ی بیماری COPD ارتباط معنی‌دار داشت (p value < 0/001).

    نتیجه‌گیری

    این مطالعه نشان داد که بین بیماری پریودنتال و COPD ارتباط قابل توجهی وجود دارد و افراد COPD نسبت به افراد سالم از لحاظ تنفسی، حتی با کنترل عوامل مداخله‌گر سیگار و بهداشت دهان، از نظر پریودنتال دارای وضعیت بدتری بودند.

    کلیدواژگان: بیماری مزمن انسدادی ریه، بیماری های پریودنتال، شاخص های پریودنتال
  • مهرنگار میرزا محمودزاده*، امین داوودی، سبحان پورارض، نگین حسینی صفحات 11-21
    مقدمه

    این مطالعه با هدف طراحی و بررسی اثربخشی برنامه‌ی آموزش سلامت دهان و دندان بر آگاهی، نگرش، عملکرد و شاخص DMFT (دندان‌های دایمی) زنان باردار انجام شد.

    مواد و روش‌ها

    این مطالعه‌ از نوع کارآزمایی بالینی بود. تعداد 120 نفر از زنان باردار شهرستان فریدونشهر (استان اصفهان) به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای انتخاب شدند. نمونه‌ی انتخاب شده، به روش تصادفی به دو گروه مداخله و شاهد تقسیم شده و سپس مداخله‌ی آموزشی از طریق برگزاری جلسات آموزشی (4 جلسه‌ی 2 ساعته) در زمینه‌ی بهداشت دهان و دندان در 4 گروه 11 نفره و 2 گروه 8 نفره در گروه مداخله انجام شد. داده‌های هر دو گروه قبل از مداخله‌ی آموزشی، چهار هفته و سه ماه پس از مداخله، جمع‌آوری شدند. جهت تجزیه و تحلیل آماری، از نرم‌افزار SPSS نسخه‌ی 21 و آزمون‌های تی، کای‌اسکویر و اندازه‌گیری مکرر استفاده شد. سطح معنی‌داری کلیه‌ی آزمون‌ها، 0/05 منظور گردید.

    یافته‌ها

    از مجموع 120 نفر از مادران باردار شرکت‌کننده در این مطالعه، 60 نفر در گروه مداخله و 60 نفر در گروه شاهد قرار گرفتند که پس از ورود به مطالعه و انجام مداخله‌ی آموزشی پس از 3ماه، میانگین نمره‌ی آگاهی در گروه شاهد 1/70 ± 8/02 و در گروه مداخله 1/01 ± 14/15، میانگین نمره‌ی نگرش در گروه شاهد، 3/76 ± 30/45 و در گروه مداخله، 2/33 ± 36/00، میانگین نمره عملکرد در گروه شاهد، 3/53 ± 35/17 و در گروه مداخله، 40/2 ± 41/43 بود. همچنین متوسط پلاک دندانی مادران باردار در گروه شاهد، 0/81 ± 3/28 و در مادران باردار گروه مداخله، 0/75 ± 2/92 به دست آمد. آزمون طرح اندازه‌گیری مکرر جهت بررسی اثر زمان، گروه و اثر متقابل گروه و زمان بر متغیرهای آگاهی، نگرش، عملکرد و شاخص DMFT دندانی استفاده شد. نتایج، افزایش معنی‌دار آگاهی، نگرش و عملکرد مادران را در گروه مداخله در مقایسه با گروه شاهد نشان داد. بررسی شاخص DMFT نشان داد که تعامل زمان و گروه در خصوص دندان‌های پوسیده و دندان‌های پر شده معنی‌دار است.

    نتیجه‌گیری

    نتایج نشان داد که برنامه‌ی آموزشی، تاثیر بسزایی در افزایش سطح دانش، نگرش و شاخص‌های سلامت دهان و دندان مادران باردار داشته است.

    کلیدواژگان: سلامت دهان، آموزش بهداشت دندان، زنان باردار، شاخص
  • سمیرا کسایی کوپایی، شهرزاد جوادی نژاد*، فاطمه رشیدی میبدی صفحات 22-30
    مقدمه

    هدف از این مطالعه، ارزیابی و مقایسه‌ی تغییرات سطح بزاقی اینترلوکین 6 (IL6) در کودکان با پوسیدگی زودرس کودکی در پوسیدگی‌های خفیف و شدید قبل و سه ماه بعد از درمان بود.

    مواد و روش‌ها

    در این مطالعه‌ی هم‌گروهی آینده‌نگر، 32 کودک سه تا شش ساله که 12 نفر فاقد پوسیدگی، 10 نفر با پوسیدگی زودرس خفیف (4 > dmft > 1) و 10 نفر با پوسیدگی زودرس شدید (5 < dmft) بودند، وارد مطالعه شدند. از تمامی کودکان، با فاصله‌ی 1 ساعت از خوردن مواد غذایی، نمونه‌ی بزاقی گرفته شد. سپس گروه با پوسیدگی زودرس شدید، تحت درمان بی‌هوشی یک جلسه‌ای و گروه با پوسیدگی زودرس خفیف، تحت درمان سرپایی قرار گرفتند. گروه بدون پوسیدگی، بدون مداخله، پیگیری شد. سه ماه پس از درمان، نمونه‌ی بزاقی، مجددا به شیوه‌ی قبلی تهیه گردید. سطح IL بزاقی در نمونه‌ها مورد بررسی قرار گرفت. آنالیز داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری کولموگروف-اسمیرنوف، ویلکاکسون و کروسکال‌والیس با سطح معنی‌داری 0/05 و در نرم‌افزار SPSS نسخه‌ی 22 انجام شد.

    یافته‌ها

    نتایج مطالعه‌ی حاضر نشان داد، سطح بزاقی IL6 در گروه با پوسیدگی زودرس شدید، از دو گروه دیگر بالاتر بود (0/007 = p value و 0/001 = p value) ولی میان دو گروه اول، اختلاف معنی‌داری وجود نداشت (0/059 = p value). در رابطه با درمان انجام شده، مشخص شد تنها در گروه با پوسیدگی زودرس شدید، اختلاف سطح بزاقی IL6 قبل و سه ماه بعد از درمان، قابل توجه است (0/007 = p value).

    نتیجه‌گیری

    بر اساس یافته‌های این مطالعه، سطح IL6، می‌تواند یک پیشگویی‌کننده‌ی نسبی مرتبط با ضایعات دندانی باشد. ترمیم این ضایعات در گروه پوسیدگی زودرس شدید، باعث کاهش معنی‌داری در سطح IL6 گردید، ولی این کاهش در گروه پوسیدگی زودرس خفیف، معنی‌دار نبود.

    کلیدواژگان: پوسیدگی دندانی، اینترلوکین 6، بزاق
  • الهام السادات بیننده، ناصر سراج خرمی*، پرویز عسگری، قادر فیضی، بهاره طحانی صفحات 31-44
    مقدمه

    یکی از جنبه‌های تندرستی، پرداختن به سلامت دهان و دندان می‌باشد. هدف از پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر کیفیت زندگی وابسته به سلامت دهان مراجعه‌کنندگان به مراکز دندان‌پزشکی بود.

    مواد و روش‌ها

    این مطالعه‌ی کارآزمایی بالینی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه شاهد و دوره‌ی پیگیری سه‌ماهه بود. از بیماران مبتلا به اضطراب دندان‌پزشکی در دسترس، 32 بیمار به‌طور تصادفی انتخاب شده و در دو گروه آزمایش و گواه، گمارش شدند. افراد گروه آزمایش، در 10 جلسه‌ی هفتگی به مدت 90 دقیقه، تحت درمان پذیرش و تعهد طبق مدل ارایه شده‌ی هیز قرار گرفتند، اما افراد گروه شاهد در طی این دوره مداخله‌ای را دریافت نکردند. داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامه‌ی اضطراب دندان‌پزشکی DAI (Dental Anxiety Inventor)، پرسش‌نامه‌ی کیفیت زندگی وابسته به سلامت دهان (OHIP-14)، پرسش‌نامه‌ی SCL-90-R و دستگاه پالس‌اکسی‌متر به دست آمد. داده‌ها با استفاده از آزمون ANOVA با سطح معنی‌داری 0/05 و با بهره‌گیری از نرم‌افزار SPSS نسخه‌ی 22 تحلیل شدند.

    یافته‌ها

    نتایج بین آزمودنی، حاکی از آن بود که در نمرات ناتوانی اجتماعی، معلولیت و کیفیت زندگی وابسته به سلامت دهان، بین دو گروه آزمایش و شاهد، تفاوت معنی‌داری وجود دارد (0/001 > p value). نتایج درون آزمودنی نشان داد، تفاوت بین نمرات ناتوانی اجتماعی، معلولیت و کیفیت زندگی وابسته به سلامت دهان، در سه مرحله‌ی پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری در دو گروه معنی‌دار است (0/001 > p value).

    نتیجه‌گیری

    نتایج حاکی از اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر ناتوانی اجتماعی، معلولیت و کیفیت زندگی وابسته به سلامت دهان در مبتلایان به اضطراب دندان‌پزشکی بود و اثرات این درمان در دوره‌ی پیگیری ثابت بوده است. یافته‌های مطالعه‌ی حاضر می‌تواند به روان‌شناسان و مشاوران کمک نماید تا گام‌های موثر و ماندگاری در راستای بهبود کیفیت زندگی وابسته به سلامت دهان بیماران مبتلا به اضطراب دندان‌پزشکی بردارند.

    کلیدواژگان: اضطراب دندان پزشکی، سلامت دهان، درمان پذیرش و تعهد، کیفیت زندگی
  • پرویز دیهیمی، فروز کشانی*، زهرا صداقت نجف آبادی، رضا خلیلیان، الهام رحمانی خواه صفحات 45-53
    مقدمه

    پمفیگویید سیکاتریکال، نوعی از بیماری‌های تاولی اتو ایمیون است. محدوده‌ای از تظاهرات چشمی می‌تواند در این بیماران اتفاق بیفتد. تشخیص زودهنگام آن می‌تواند در جلوگیری از عوارض چشمی، موثر باشد. این پژوهش به بررسی فراوانی بیماری پمفیگویید و تظاهرات مخاطی آن در بیماران مبتلا به ضایعات ایمونوبولوز مراجعه‌کننده به دانشکده‌ی دندان‌پزشکی اصفهان و بیمارستان الزهرا طی 8 سال (1387-1395) پرداخته است.

    مواد و روش‌ها

    در این مطالعه‌ی توصیفی- تحلیلی از نوع مقطعی، پرونده‌ی 73 بیمار ایمونوبولوز همراه با بیماری پمفیگویید موجود در آرشیو بخش آسیب‌شناسی دهان دانشکده‌ی دندان‌پزشکی اصفهان و بیمارستان الزهرا مطالعه گردید. اطلاعاتی از جمله سن و جنس استخراج شد و در خصوص محل درگیری ضایعات دهانی، پوستی و چشمی، درمان ضایعات و زمان بهبود، از آن‌ها سوال گردید. تمامی اطلاعات مربوطه به صورت یک چک‌لیست تهیه و با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه‌ی 22 و روش‌های آمار توصیفی و آزمون ANOVA مورد تحلیل قرار گرفت (0/05 > p value).

    یافته‌ها

    میانگین سنی در بیماران مبتلا، 64 سالگی و درگیری زنان، 2 برابر مردان بود. علایم چشمی در سنین زیر 60 سال و تظاهرات چشمی در افرادی که تظاهرات دهانی داشتند، حدود 4 برابر بیشتر از افراد بدون تظاهرات دهانی بود.

    نتیجه‌گیری

    فراوانی بیماری پمفیگویید، 18/814 درصد بود. فراوانی تظاهرات چشمی در این بیماران (12/3 درصد) احتساب شد که بیشتر موارد به صورت تاری دید (4/1 درصد) بود. ارتباط بین تظاهرات چشمی و دهانی، تظاهرات چشمی و پوستی و تظاهرات چشمی با سن و جنس، معنی‌‌دار نبود.

    کلیدواژگان: بیماری های اتوایمیون، پمفیگویید بلوز، پمفیگویید غشاء مخاطی خوش خیم، پمفیگوس، تظاهرات چشمی
  • بهرام مجیدی *، رضا دارابی، امید صوابی صفحات 54-62
    مقدمه

    زاویه‌دار بودن ایمپلنت‌ها نسبت به یکدیگر ممکن است باعث کاهش دقت قالب‌های تهیه‌ شده گردد و روش قالب‌گیری، دقت کست نهایی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. هدف از این مطالعه، تعیین دقت ابعادی کست اصلی در زوایای مختلف قرارگیری ایمپلنت‌های دندانی بود.

    مواد و روش‌ها

    در این مطالعه‌ی تجربی- آزمایشگاهی، یک مدل آکریلی بی‌دندانی پارسیل یک طرفه با 2 ایمپلنت در ناحیه‌ی پرمولر دوم و مولر دوم مندیبل، تهیه گردید. قالب‌گیری از آن در 9 حالت، همزمان با تغییر زوایای دو ایمپلنت (صفر، 15+ درجه، 15- درجه) با استفاده از دو روش قالب‌گیری تری بسته و تری باز و ماده‌ی قالب‌گیری پلی‌وینیل سایلوکسان انجام شد. کست‌های نهایی توسط دستگاه اسکنر لیزری اسکن شده و اطلاعات، جهت اندازه‌گیری زاویه‌ی ایمپلنت‌ها به نرم‌افزار Materialise Magics داده شد. میزان دقت ابعادی قالب‌ها در حالت‌های مختلف ایمپلنت‌ها محاسبه و بر حسب موقعیت‌های موازی، همگرا و واگرا به همراه زاویه‌ی قرارگیری آن‌ها تعیین گردید. داده‌ها توسط آزمون‌های تی‌‌تست، آنالیز واریانس دو طرفه و نرم‌افزار SPSS نسخه‌ی 22 تجزیه و تحلیل شدند (0/05 = α).

    یافته‌ها

    هنگامی که زاویه‌ی هر دو ایمپلنت صفر درجه بود، تفاوت معنی‌داری بین دو روش قالب‌گیری تری باز و تری بسته مشاهده نشد (0/102 = p value)، در حالی که وقتی زاویه‌ی ایمپلنت‌ها بیش از 15 درجه بود، قالب‌گیری با روش تری باز دقیق‌تر از تری بسته بود (0/05 > p value).

    نتیجه‌گیری

    زاویه‌ی بین ایمپلنت‌ها و روش‌های قالب‌گیری، دقت کست نهایی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. در شرایطی که زاویه‌ی ایمپلنت‌ها از صفر تا 30 درجه افزایش پیدا می‌کند، تغییر شکل (دیستورشن) قالب‌ها نیز بیشتر می‌شود.

    کلیدواژگان: دقت ابعادی، زاویه ی قرارگیری ایمپلنت، قالب گیری
  • ناصر کاویانی*، ندا احمدی روزبهانی، پیمان کلینی، هما بنی نجاریان صفحات 63-71
    مقدمه

    نمره‌ی عمق بی‌هوشی BIS (Bispectral index)، نشان‌دهنده‌ی میزان فعالیت مغز و بنابراین نشان‌دهنده‌ی عمق بی‌هوشی است. بیماران ناتوان ذهنی، دارای درجات مختلفی از نقص‌های مغزی و در نتیجه بهره‌ی هوشی متفاوتی هستند و انتظار می‌رود که در بی‌هوشی عمومی، نمره‌ی BIS این افراد نسبت به افراد سالم تفاوت داشته باشد. بنابراین این مطالعه جهت بررسی ارتباط بین نمره‌ی BIS و درجه‌ی ناتوانی ذهنی هنگام بی‌هوشی عمومی دندان‌پزشکی انجام شد.

    مواد و روش‌ها

    در این مطالعه‌ی توصیفی- تحلیلی از نوع مقطعی، 44 بیمار با ناتوانی ذهنی انتخاب و وارد پژوهش شدند. پس از گرفتن آزمون بهره‌ی هوشی ریون رنگی از بیماران، آن‌ها از لحاظ شدت ناتوانی ذهنی به گروه‌های مختلف طبقه‌بندی شدند و پس از دریافت بی‌هوشی یکسان و نگهداری بی‌هوشی یکسان در بیماران، نمره‌ی BIS در دقایق 5، 15، 30 و 45 بعد از القای بی‌هوشی محاسبه شد. نمره‌ی BIS در درجات مختلف ناتوانی ذهنی مقایسه شد و همبستگی‌های ممکن مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از آزمون تی و همبستگی اسپیرمن با نرم‌افزار SPSS نسخه‌ی 22 انجام شد. سطح معنی‌داری در این مطالعه 0/05 = α در نظر گرفته شد.

    یافته‌ها

    اختلاف معنی‌داری در نمرات BIS در دقیقه‌ی 30 پس از القای بی‌هوشی در میان گروه‌های مورد مطالعه وجود داشت (0/025 = p value). در سایر زمان‌ها، هیچ تفاوت معنی‌داری بین نمرات BIS در درجات ناتوانی ذهنی یافت نشد.

    نتیجه‌گیری

    بر اساس یافته‌های مطالعه‌ی حاضر، به استثنای دقیقه‌ی 30، در سایر زمان‌ها، درجه‌ی ناتوانی ذهنی، تاثیری بر عمق بی‌هوشی نداشته است.

    کلیدواژگان: ناتوانی ذهنی، بی هوشی عمومی، نمره ی عمق بی هوشی
  • ناصر کاویانی، محسن فرهادی، الهام السادات بیننده، میلاد اعتمادی * صفحات 72-78
    مقدمه

    دلیریوم، یک سندرم بالینی است که با تغییرات حاد در شناخت، تغییر هوشیاری و اختلال و نوسان توجه مشخص می‌شود. در این مطالعه، بررسی فراوانی دلیریوم بعد از بی‌هوشی در بیماران کاندید کار دندان‌پزشکی تحت بی‌هوشی عمومی و همچنین فاکتورهای خطر مرتبط با آن بررسی شد.

    مواد و روش‌ها

    در این مطالعه‌ی مقطعی، به صورت تصادفی ساده، تعداد 103 بیمار کاندید کار دندان‌پزشکی در دانشکده‌ی دندان‌پزشکی اصفهان انتخاب و وارد مطالعه شدند. روش بی‌هوشی در تمام بیماران شامل تیوپنتال سدیم- فنتانیل- آتروکوریوم بود و نگهداری بی‌هوشی با پروپوفل صورت گرفت. پرسش‌نامه‌ی بررسی میزان اضطراب برای بیماران با استفاده از سیستم DAS-R (Dental Anxiety score Revise) قبل از شروع کار دندان‌پزشکی، تکمیل گشت. همچنین پرسش‌نامه‌ی آزمون معاینه‌ی‌ مختصر وضعیت روانی MMSE (Mini mental state examination) 48 ساعت بعد از شروع کار دندان‌پزشکی، تکمیل شد. برای تجزیه و تحلیل آماری داده‌ها، از آزمون‌های تی و آنالیز رگرسیون با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه‌ی 25 انجام گرفت. مقادیر p کم‌تر از 0/05، معنی‌دار در نظر گرفته شد.

    یافته‌ها

    در مجموع 103 بیمار مورد مطالعه، 22 بیمار (21/4 درصد)، دارای دلیریوم پس از بی‌هوشی عمومی بودند. نتایج آزمون‌های رگرسیون خطی حاکی از آن بود که سن، یک عامل مهم و تاثیرگذار در وضعیت روانی، آگاهی به مکان (0/002 = p value) و آگاهی به زمان (0/001 = p value) پس از بی‌هوشی عمومی می‌باشد. میزان اضطراب قبل از بی‌هوشی به طور معنی‌داری بر زمان بی‌هوشی (0/01 = p value) و آگاهی به مکان پس از بی‌هوشی (0/005 = p value) موثر بود و تحت تاثیر سن بیمار قرار داشت (0/01 = p value).

    نتیجه‌گیری

    دلیریوم، دارای شیوع قابل توجهی در بیماران کاندید بی‌هوشی عمومی در دندان‌پزشکی می‌باشد که شناسایی عوامل خطر مرتبط با این اختلال به منظور کاهش ریسک بروز دلیریوم، از اهمیت بالایی برخوردار است.

    کلیدواژگان: بی هوشی، دلیریوم، دندان پزشکی
  • علی معافی، امین محمد بهلکه، آرش ایزدی*، احمد حیدری صفحات 79-87
    مقدمه

    با توجه به اهمیت تجویز آنتی‌بیوتیک برای از بین بردن میکروارگانیسم‌های پالپ و پری‌اپیکال، هدف از این مطالعه، بررسی میزان آگاهی دندان‌پزشکان از تجویز آنتی‌بیوتیک در درمان ریشه‌ی دندان در شهرستان گرگان بود.

    مواد و روش‌ها

    در این مطالعه‌ی توصیفی- تحلیلی از نوع مقطعی، تعداد 115 پرسش‌نامه که روایی و پایایی سوالات آن مشخص گردیده بود، شامل اطلاعات فردی و چگونگی تجویز آنتی‌بیوتیک در موارد مختلف درمان اندودنتیک، در میان دندان‌پزشکان گرگان توزیع گردید و در نهایت تعداد 103 پرسش‌نامه مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار آماری SPSS نسخه‌ی 16 و با آزمون کای‌اسکویر صورت پذیرفت و سطح معنی‌داری (p value < 0/05) در نظر گرفته شد.

    یافته‌ها

    میزان آگاهی از تجویز آنتی‌بیوتیک در بیماران با پالپیت حاد (81/6 درصد)، آبسه‌ی اپیکالی حاد (56/3 درصد) و پریودنتیت اپیکالی مزمن (64/4 درصد) بود و هیچ یک از دندان‌پزشکان به تجویز همیشگی پروفیلاکسی آنتی‌بیوتیک در درمان ریشه اعتقاد نداشتند و 80/4 درصد از آنان، میزان 2 گرم آموکسی‌سیلین را به عنوان آنتی‌بیوتیک انتخابی در صورت انجام پروفیلاکسی آنتی‌بیوتیک برگزیدند.

    نتیجه‌گیری

    با توجه به نتایج این مطالعه، اگرچه آگاهی دندان‌پزشکان از تجویز آنتی‌بیوتیک، مطلوب ارزیابی شد ولی همچنان در مقایسه با اندیکاسیون‌های استاندارد برای تجویز آنتی‌بیوتیک، مقداری تمایل به استفاده‌ی بیش از اندازه وجود دارد که این امر افزایش سطح آگاهی و دانش دندان‌پزشکان در دوره‌های بازآموزی و برنامه‌های آموزشی را ضروری نشان می‌دهد.

    کلیدواژگان: دندان پزشکان، آنتی بیوتیک، درمان ریشه
  • نغمه بهارلو*، مریم زارع جهرمی، داوود قاسمی صفحات 88-96
    مقدمه

    یکی از درمان‌های رایج برای نگهداری دندان‌های شیری پوسیده تا زمان افتادن طبیعی آن‌ها، پالپوتومی می‌باشد. مواد مختلفی همچون فرموکرزول، زینک اکساید اوژنول، Mineral trioxide aggregate و بیودنتین در پالپوتومی دندان‌ها به کار می‌رود. هدف از این مطالعه، مقایسه‌ی ‌میزان موفقیت کلینیکی و رادیوگرافی مولرهای شیری پالپوتومی شده با فرموکرزول و بیودنتین بود.

    مواد و روش‌ها

    در این کارآزمایی بالینی، 66 دندان مولر دوم شیری فک پایین کودکان 4-7 ساله‌ی مراجعه‌کننده به بخش کودکان دانشکده‌ی دندان‌پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی خوراسگان اصفهان در سال تحصیلی 96-97، که دارای معیارهای لازم برای انجام پالپوتومی بودند، انتخاب شدند. در هر بیمار به طور تصادفی، یک دندان در گروه پالپوتومی با فرموکرزول و یک دندان در گروه پالپوتومی با بیودنتین قرار گرفت و درمان پالپوتومی دندان‌ها با استفاده از فرموکرزول و بیودنتین انجام شد. سپس با روکش استیل زنگ نزن، تاج دندان‌ها بازسازی شدند. در فراخوان‌های 6 و 12 ماهه، نتایج کلینیکی و رادیوگرافی این دندان‌ها ثبت شد. داده‌های به دست آمده با آزمون آماری فیشر و نرم‌افزار SPSS نسخه‌ی 22 تجزیه و تحلیل شدند (0/05 = α).

    یافته‌ها

    موفقیت کلینیکی 6 و 12 ماهه‌ی پالپوتومی هر دو گروه، 100 درصد بود. موفقیت رادیوگرافی 6 ماهه‌ی گروه فرموکرزول، 84/8 درصد و گروه بیودنتین، 93/9 درصد بود (0/21 = p value). موفقیت رادیوگرافی 12 ماهه‌ی گروه فرموکرزول و گروه بیودنتین به ترتیب 81/8 و 93/9 درصد بود (0/13 = p value).

    نتیجه‌گیری

    بیودنتین در مقایسه با فرموکرزول، موفقیت کلینیکی و رادیوگرافی 6 و 12 ماهه‌ی بهتری داشت ولی اختلاف آماری معنی‌داری مشاهده نشد، بنابراین به نظر می‌رسد که بیودنتین، می‌تواند به عنوان یک جایگزین مناسب جهت پالپوتومی مولر دوم شیری مندیبل مطرح باشد.

    کلیدواژگان: پالپوتومی، فرموکرزول، بیودنتین، مولر شیری
  • زینب پاکیزه*، احمدی روزبهانی، مریم زارع جهرمی صفحات 97-104
    مقدمه

    با وجود استفاده از فرموکرزول در پالپوتومی دندان‌های شیری طی صد سال گذشته به دلیل دارا بودن پتانسیل کارسینوژنیک، جایگزین‌های زیادی برای آن مطرح شده است. یکی از مواد طبیعی در رشته‌ی طب سنتی که جهت درمان پالپ زنده معرفی شده است، پروپولیس می‌باشد. هدف از این مطالعه، مقایسه‌ی ‌میزان موفقیت کلینیکی و رادیوگرافی مولرهای دوم شیری پالپوتومی شده با فرموکرزول و پروپولیس بود.

    مواد و روش‌ها

    جهت انجام این کارآزمایی بالینی تصادفی، تعداد 60 دندان مولر دوم شیری فک پایین کودکان 4-7 ساله‌ای که به بخش کودکان دانشکده‌ی دندان‌پزشکی دانشگاه آزاد واحد خوراسگان اصفهان در سال 97-98 مراجعه کردند و دارای معیارهای لازم برای انجام پالپوتومی بودند، به مطالعه وارد شدند. در هر بیمار به طور تصادفی، یک دندان در گروه پالپوتومی با فرموکرزول و یک دندان در گروه پالپوتومی با پروپولیس قرار گرفت و پس از انجام بی‌حسی و حذف پوسیدگی، درمان پالپوتومی دندان‌ها با استفاده از فرموکرزول و پروپولیس انجام شد. سپس با روکش استیل زنگ‌نزن، تاج دندان‌ها بازسازی شدند. نتایج کلینیکی و رادیوگرافی 6 و 12 ماهه‌ی این دندان‌ها ثبت شد. داده‌های به دست آمده با آزمون آماری فیشر در نرم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌افزار SPSS نسخه‌ی 22 تجزیه و تحلیل شدند (0/05 = α).

    یافته‌ها

    موفقیت کلینیکی 6 و 12 ماهه‌ی پالپوتومی در گروه فرموکرزول، 100 درصد بود و موفقیت کلینیکی 6 و 12 ماهه‌ی پروپولیس به ترتیب 96/7 و 100 درصد بود. موفقیت رادیوگرافی 6 ماهه‌ی گروه فرموکرزول، 83/3 درصد و گروه پروپولیس 90 درصد بود (0/35 =p value). موفقیت رادیوگرافی 12 ماهه‌ی گروه فرموکرزول و گروه پروپولیس به ترتیب 80 و 76/7 درصد بود (0/75 = p value).

    نتیجه‌گیری

    بر اساس نتایج این مطالعه، تفاوت معنی‌داری بین نتایج کلینیکی و رادیوگرافیک پالپوتومی مولرهای شیری با استفاده از پروپولیس با فرموکرزول وجود نداشت. بنابراین شاید بتوان گفت که پروپولیس، می‌تواند به عنوان یک جایگزین در درمان پالپوتومی دندان‌های شیری در نظر گرفته شود.

    کلیدواژگان: پالپوتومی، فرموکرزول، پروپولیس، مولر شیری
  • غلامرضا جهانشاهی، لاله ملکی*، فاطمه اسماعیلی صفحات 105-113
    مقدمه

    پایوژنیک گرانولومای حفره‌ی دهان، یک ضایعه‌ی خوش‌خیم است که می‌تواند در اثر تحریکات مزمن خفیف، جراحی تروماتیک، تغییرات هورمونی، بعضی داروهای مشخص، به دنبال پیوند مغز استخوان و پاسخ به بافت پیوندی و غیره به وجود آید. این ضایعه از نظر میکروسکوپی، دارای دو نوع لوبولار و غیرلوبولار است. در این مطالعه به بررسی و مقایسه‌ی ویژگی‌های کلینیکی، میکروسکوپی و فاکتورهای اتیولوژیک در هر یک از انواع لوبولار و غیرلوبولار آن پرداخته شده است.

    مواد و روش‌ها

    در این مطالعه‌ی توصیفی- تحلیلی از نوع مقطعی، با بررسی آرشیو بخش آسیب‌شناسی دانشکده‌ی دندان‌پزشکی اصفهان، 214 نمونه‌ی پایوژنیک گرانولوما انتخاب شدند. اطلاعات دموگرافیک، کلینیکی و میکروسکوپی با مطالعه‌ی پرونده‌ها و لام‌ها جمع‌آوری شد. داده‌ها وارد نرم‌افزار SPSS نسخه‌ی 24 شده و با روش‌های آماری توصیفی و کای‌اسکویر، من‌ویتنی و فیشر ارزیابی شدند (0/05 > p value).

    یافته‌ها

    تعداد نمونه‌های لوبولار، 47 و غیرلوبولار، 167 بود. اندازه‌ی ضایعات (0/035 = p value)، مکان ضایعات (0/001 > p value)، میانگین تراکم عروقی (001/0 > p value)، تجمع سلول‌های اندوتلیالی بزرگ (0/001 > p value)، ادم (0/007 = p value)، شدت ارتشاح التهابی (0/001 > p value) و کانالیزاسیون عروقی (0/005 = p value) در دو گروه، دارای اختلاف معنی‌دار بودند.

    نتیجه‌گیری

    مطالعه‌ی حاضر نشان داد، در مواردی اختلاف معنی‌دار بین دو نوع میکروسکوپی پایوژنیک گرانولوما مشاهده شده که تفاوت‌های احتمالی کلینیکوپاتولوژیک بین این دو گروه را مشخص می‌کند و این خود می‌تواند زمینه‌ای برای مطالعات بیشتر باشد.

    کلیدواژگان: پایوژنیک گرانولوما، همانژیوم مویرگی لوبولار، حفره ی دهان
  • داود جمشیدی، فرشته صبح نمایان*، محمدرضا انصاری صفحات 114-119
    مقدمه

    درمان دندان نابالغ با پالپ نکروزه و پریودنتیت ‌اپیکال یک چالش عمده برای دندان‌پزشک است. درمان‌های اندودنتیک برای این دندان‌ها شامل اپکیسفیکاسیون، ایجاد سد اپیکالی یا اخیرا ریوسکولاریزاسیون می‌باشد. مطالعه‌ی حاضر، یک دندان نابالغ دوباره کاشته شده (Replanted) با داروی کلسیم هیدروکساید را گزارش می‌کند. یک دختر 13 ساله با تاریخچه‌ی تشکیل آبسه در اطراف دندان پرمولر دوم سمت راست مندیبل (45#) به بخش اندودنتیکس دانشکده‌ی دندان‌پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شیراز ارجاع داده شد. در معاینات کلینیکی و رادیوگرافی پالپ نکروز، ریشه با آپکس باز و رادیولوسنسی پری‌اپیکال مشاهده گردید.

    معرفی مورد

    درمان تحت ایزولاسیون بارابردم و بی‌حسی موضعی انجام شد. کانال ریشه با هیپوکلریت سدیم 5/2 درصد شسته و داروی کلسیم هیدروکساید، داخل کانال قرار داده شد. بیمار در جلسه‌ی بعد، جهت اتمام درمان مراجعه نکرد. بعد از 12ماه، زمانی که بیمار به بخش اندونتیکس مراجعه نمود، علامت نداشت و تکامل ریشه مشهود بود. کانال با کن کاغذی خشک و با روش ترموپلاستیک پر شد.

    کلیدواژگان: کلسیم هیدروکساید، اندودنتیکس، پالپ نکروز، رژنراسیون
|
  • Marzieh Yazdani, Vahid Esfahanian*, Mohammad Emami, Sepideh Gholamhosseinnia Pages 1-10
    Introduction

    Since Oral cavity is considered the main source of pulmonary pathogens and Chronic Obstructive Pulmonary Disease (COPD) is one of the most prevalent diseases and one of the most important causes of mortality, aim of this study was to determine the relation between periodontal status and COPD.Materials &

    Methods

    This Cross-Sectional study was performed in April to September 2018 on 30 patients with COPD as a case group and 30 respiratory healthy person as control group. In both groups, periodontal indices such as Gingival Recession(R), Probing Depth (PD), plaque Index (PI), Gingival Index (GI),Clinical Attachment loss (CAL) and Bleeding on Probing (BOP) were evaluated. The number of Missing Teeth (MT) was also recorded. Data were analyzed by the use of SPSS 22 with t-test, Chi-square, and Mann-Whitney statistical tests (α = 0.05).

    Results

    Periodontal indices and MT in the COPD group were significantly more than control (p value < 0.001). The mean of smoking in COPD group was higher than control group T, but after neutralization of the effect of smoking, the mean periodontal indices in the COPDgroup was still more than control, also in non-smokers of COPD group, mean periodontal indices are more than non-smokers of control and the periodontal status was significantly associated with an increase in the grade of COPD (p value < 0.001).

    Conclusion

    This study showed periodontal diseases have considerable correlation with COPD and patients with COPD even after the control of cigarette smoking and oral hygiene as confounder factors, show worse periodontal conditions.

    Keywords: Chronic obstructive pulmonary disease, Periodontal diseases, Periodontal indices
  • Mehrnegar Mirza Mahmoodzadeh*, Amin Davoodi, Sobhan Pourarz, Negin Hossini Pages 11-21
    Introduction

    This study aimed to evaluate the effect of oral hygiene instruction programs on the knowledge, attitude, performance, and DMFT index in pregnant women.

    Materials & Methods

    In this clinical trial, 120 pregnant women in Fereydoun Shahr (Isfahan Province) were selected by cluster sampling method. The subjects were randomly divided into intervention and control groups. Educational intervention was conducted through four 2-hour sessions in the field of oral health in four groups with 11 subjects and two groups with eight subjects in the intervention group. The data of both groups were collected before, four weeks and three months after the intervention. The data were analyzed withSPSS 21, using independent-samples t-test, chi-squared test, and repeated measurements (α = 0.05).

    Results

    Of 120 subjects, 60 were in the control group, with the remaining 60 in the intervention group. After the educational intervention, after three months, the means of knowledge scores in the control and intervention groups were 8.02± 1.70 and 14.15 ± 1.05, respectively. The mean attitude scores were 30.45 ± 3.76 and 36.00 ± 2.33, and the mean performance scores were 35.17 ± 3.53 and 41.43 ± 2.40 in the control and intervention groups, respectively. Furthermore, the means of PI were 3.28 ± 0.81 and 2.95 ± 0.75 in the control and intervention groups, respectively. A repeated measure design was used to study the effect of time, group, interaction between the groups, and time on knowledge, attitude, performance, and DMFT index. The results showed a significant increase in the knowledge, attitude and performance of mothers in the intervention group compared to the control group. Evaluation of the DMFT index showed that time and group interaction was significant concerning decayed and filled teeth.

    Conclusion

    The results showed that the educational program had a significant effect on improving the knowledge, attitude, and oral health parameters of pregnant women.

    Keywords: DMF index, Oral health, Oral hygiene instruction, Pregnant women
  • Samira Kasaie Koupaie, Shahrzad Javadinejad*, Fatemeh Rashidi Meybodi Pages 22-30
    Introduction

    To evaluate and compare salivary IL6 level in children with early childhood caries, before and 3 months after treatment.Materials &

    Methods

    In this study totally 32 children aged 3 to 6 years (12 without any caries, 10 with mild caries: 1 < dmft < 4, 10 with severe caries: dmft > 5) were included. Salivary samples were taken from all children at least 1 hour after eating food. The group with severe ECC were treated as a full-mouth rehabilitation under general anesthesia. The group with mild ECC were treated in clinic. Group with no ECC followed with no treatment. 3 months after full-mouth rehabalitation, salivary samples gathered again. Data analysis was performed using Kolmogorov-Smirnov, Wilcoxon, Kruskal Wallis tests with SPSS version 22 software.

    Results

    Baseline IL6 was higher in patients with severe ECC (p value = 0.007 and P = 0.001) but there was no statistically significant difference in baseline levels between first two groups. (p value = 0.059). After treatment only severe ECC group had statistically significant difference ofsalivary IL6 after treatment. (p value = 0.007).

    Conclusion

    Our findings show that salivary IL6 level could be a partial predictor of ECC lesions. Treatment in sever ECC caused statistically significant decrease in IL6 but IL6 change was not significantin mild group.

    Keywords: Dental caries, Interleukin-6, Saliva
  • Elham Sadat Binandeh, Naser Saraj Khorami*, Parviz Asgari, Ghader Feizi, Bahareh Tahani Pages 31-44
    Introduction

    One of the aspects of health is oral and dental health. The purpose of the present study was to determine the efficacy of acceptance and commitment therapy on oral health quality of referrals to Isfahan dental centers.Materials &

    Methods

    This pretest-posttest clinical trial, with a control group and a three-month follow-up, was conducted on the patients with dental anxiety. In this study, 32 patients with dental anxietywere selected from among the patients with the criteria of the research and randomly assigned to two groups of experimental and control.The case group received 10 weekly sessions of ACT for 90 minand the control group received no intervention.Data werecollected using DAI anxiety inventory (DAI), Oral Health Quality of Life Questionnaire (OHIP-14), SCL-90-R questionnaire, and pulse oximeter. The findings were analyzed using repeated measure ANOVA in 0.05 p-value using SPSS.22 software.

    Results

    The results showed that the mean (SD) of mental disability in the pre-test of the experimental group was 6.5 (0.9), which was 7.4 (1.2) and 7.5 (1.2) in the post-test and follow-up respectively, which was statistically significant (p value < 0.001). Also, the mean (SD) of disability in the pretest group was 3.1 (0.9), which was 2.9 (0.9) and 3.0 (0.9) in post-test and follow-up respectively and it is statistically significant (p value < 0.0001). The mean (SD) of quality of life in the pre-test of the experimental group was 23.1 (2.1), which was 25.2 (2.3) and 22 (1.8) in post-test and follow-up, which was statistically significant (p value < 0.001).

    Conclusion

    It seems that acceptance and commitment therapy is effective on the quality of life of people with dental anxiety. Despite the limitations mentioned above, it seems that the findings of this study can be a useful step in the psychological treatment of dental anxiety patients.

    Keywords: Dental anxiety, Oral health, Acceptance, commitment therapy, Qualityof life
  • Parviz Deyhimi, Forooz keshani*, Zahra Sedaghat Najafabadi, Reza Khalilian, Elham Rahmanikhah Pages 45-53
    Introduction

    Cicatricial pemphigoid is a type of immunobullous disease. A number of ocular manifestations can occur in these patients. Early diagnosis can be effective in preventing ocular complications. This study investigated the frequency ofpemphigoid and its mucosal manifestations in patients with immunobullous lesions referring to Isfahan Dental School and Alzahra Hospital over 8 years.Materials &

    Methods

    In this cross-sectional descriptive/analytical study, 127 patient files of pemphigoid disease were evaluated in the Archives of the Department of Oral Diseases in Isfahan Dental School and Alzahra Hospital. The data on the age and sex of the patients were recorded. The patients were recalled and questioned about the location of the oral, cutaneous and ocular lesions, the treatment of these lesions, and the time of recovery of the lesions. All the relevant data were provided as a checklist and analyzed with SPSS 22, using ANOVA and descriptive statistical methods, including frequency distribution tables, calculation of percentages and relationships, and use of circular and bar diagrams (α = 0.05).

    Results

    The mean age of the patients was 64 years.There was a female predilection (2:1). Eye symptoms were more frequent in patients <60 years of age, and ocular manifestations in patients with oral manifestations were four folds more frequent compared to patients without oral manifestations.

    Conclusion

    The frequency of the pemphigoid disease was 18.814%. The frequency of ocular involvement in these patients was 12.3%, with blurred vision (4.1%) being the most common problem. The relationships between ocular and oral involvement, ocular and cutaneous involvement, and the ocular involvement and age and sex were not significant

    Keywords: Autoimmune diseases, Bullous pemphigoid, Benign mucosal pemphigoid, Eye manifestations, Pemphigus
  • Bahram Majidi*, Reza Darabi, Omid Savab Pages 54-62
    Introduction

    Implants angles relative to each other might result in inaccurate impressions, resulting in inaccurate master casts. This study aimed to evaluate the dimensional accuracy of master casts in angulated dental implants.

    Materials & Methods

    In this in vitro study, a unilateral partially edentulous acrylic model was prepared with two implants in the second premolar and second molar areas. Impressions were taken in nine different positions of the implant positions (0°, +15°, -15°), using two impression techniques (closed tray, open tray) (n = 3)with polyvinylsiloxane impression material. The master casts were scanned by a laser scanner, and the data were transferred to MaterialiseMagics software to measure the angulation between the implants. The dimensional accuracy of the impressions was calculated in different implant angulations (i.e., parallelism, divergence and convergenceof two implants). Data were analyzed using independent t-test and two-way ANOVA (α = 0.05).

    Results

    With a 0° angle between the implants (parallelism), there was no significant difference between the two impression techniques (p value = 0.102). However, when there was a >15ºangle between the two implants, the open tray technique was significantly more accurate than the closed tray technique (p value ˂0.05).

    Conclusion

    The implant angulation and impression techniques affected the accuracy of the master casts. When implant angulation increased from 0° to30°, the distortion of the impressions increased, too.

    Keywords: Dimensional accuracy, Implant angulation, Impression
  • Naser Kaviani*, Neda Ahmadi Rozbahani, Homa Baninajarian, Peiman Kolein Pages 63-71
    Introduction

    BIS (bispectralindex) indicates brain activity, and therefore, the depth of general anesthesia. Mentally challenged patients have different degrees of brain impairment and different levels of intelligence; as a result, it is expected that the BIS score of these patientswill be different from that of healthy patients during general anesthesia. This study aimed to determine the relationship between the BIS score and the severity of mental disability during general anesthesia for dental procedures.

    Materials & Methods

    Forty-four mentally challenged patients were selected and included in this cross-sectional descriptive/analytical study. After giving the Raven’s Standard Progressive Matrices test to the patients, they were classified into different groups in terms of theseverity of mental disability. After giving and maintaining the same general anesthesia level to the patients, BIS scores were calculated at 5-, 15-, 30-and 45-minute intervals after induction of anesthesia. BIS scores were compared at various degrees ofmental deficiency, and possible correlations were evaluated. Statistical analysis was performed using t-test and Spearman’s correlation test with SPSS 22 (α = 0.05).

    Results

    There were no statistically significant differences in BIS scores between various degrees of mental deficiency except for the 30-minute interval after the induction of general anesthesia (p value = 0.025).

    Conclusion

    In this study, the severity of mental deficiency did not affect the depth of general anesthesia except for the 30-minute interval after its induction.

    Keywords: Mental deficiency, General anesthesia, Bispectral index
  • Naser Kaviani, Mohsen Farhadi, Elham Sadat Binandeh, Milad Etemadi* Pages 72-78
    Introduction

    Delirium is a clinical syndrome characterizedby acute changes in awareness and consciousness, and disturbances and fluctuations in attention. This study evaluated the frequency of postoperative delirium in patients undergoing general anesthesia for dental procedures and the relevant risk factors. Materials &

    Methods

    In this cross-sectional study, 103 patients who were candidates for dental procedures under general anesthesia in Isfahan Dental School were randomly selected. General anesthesia was induced with thiopental sodium-fentanyl-atracurium in all the patients and maintained with propofol. Dental anxiety was evaluated in all the patients using the DAS-R (Dental Anxiety Score-Revised) questionnairebefore the procedure. In addition, the MMSE (Mini Mental State Examination) questionnaire was completed 48 hours after the procedure. Statistical analysis was performed with SPSS 25, using independent t-test and regression analysis (α = 0.05).

    Results

    The results showed that the incidence of delirium in 103 patients undergoing general anesthesia was22 cases (21.4%). The results of linear regression analysis indicated that age was an important and influential factor in the mental status, and orientation to place (p value = 0.002) and time (p value = 0.001) after general anesthesia. The severity of anxiety before anesthesia significantly affected the duration of general anesthesia (p value = 0.01) and orientation to place after general anesthesia (p value = 0.005). Anxiety itself was affected by the age of the patient (p value = 0.01).

    Conclusion

    Delirium is highly prevalent in patients undergoing general anesthesia for dental procedures. It is critical to identify the risk factors associated with this disorder in order to reduce the incidence of delirium.

    Keywords: General anesthesia, Delirium, Dentistry
  • Ali Moafy, Amin Mohamad Bahalkeh, Arash Izadi*, Ahmad Heidari Pages 79-87
    Introduction

    Due to the importance of the administration of antibiotics in eliminating pulp and periapical microorganisms, this study aimed to evaluate dentists' knowledge about antibiotic administration in root canal treatment in Gorgan, Iran.Materials &

    Methods

    In this cross-sectional descriptive/analytical study, 115 questionnaires with confirmed validity and reliability were distributed among dentists in Gorgan. The questionnaires included demographic data and antibiotic administration habits of dentists in different types of endodontic therapy. Finally, 103 completed questionnaires were analyzed statistically with SPSS 16.0, using chi-squared test (α = 0.05).

    Results

    The awareness of dentists about antibiotic administration in patients with acute pulpitis, acute apical abscess, and chronic periodontitis was 81.6%, 56.3%, and 64.4%, respectively. None of the dentists believed in routine antibiotic prophylaxis in root canal therapy, and 80.4% prescribed 2 g of amoxicillin as their preferred antibiotic prophylaxis, if needed.

    Conclusion

    According to the results, despite the favorable level of dentists' awareness of antibiotic administration, there is still some tendency for indiscriminate use of antibiotics by dentists in Gorgan compared to the standard indications for antibiotic administration, indicating the need for increasing the awareness of dentists in continuous education programs.

    Keywords: Antibiotics, Dentists, Root canal treatment
  • Naghmeh Bahrloo*, Maryam Zare Jahromi, Davood Ghasemi Pages 88-96
    Introduction

    Vital pulpotomy is performed in primary teeth to preserve the tooth until normal exfoliation. Different materials, such as formocresol, zinc oxide-eugenol, MTA, and Biodentine, are used in this procedure. This study aimed to compare the clinical and radiographic success of pulpotomy treatment in primary molars using formocresol or Biodentine.

    Materials & Methods

    In this clinical study, pulpotomy procedures were performed on 66 mandibular primary second molars teeth in 4–7-year-old children, referring tothe Department of Pedodontics, Khorasghan Faculty of Dentistry, Isfahan Azad University, with indications for pulpotomy treatment. In each patient, one tooth was randomly assigned to the formocresol pulpotomy group, and one tooth was assigned to the Biodentine group. The teeth underwent pulpotomy treatments with either formocresol or Biodentine and restored with a stainless steel crown. The clinical and radiographic outcomes were recorded at 6 and 12 months. Data were analyzed with Fisher’s exact test using SPSS 22 (α = 0.05).

    Results

    Both groups demonstrated 100% clinical success rate at 6-and 12-month follow-ups. However, at 6 months, the radiographic success of formocresol was 84.8% compared to 93.9% in the Biodentine group (p value = 0.21). The radiographic success rates of formocresol and Biodentine were 81.8% and 93.9%, respectively at 12 months (p value = 0.13).

    Conclusion

    The teeth treated with Biodentine exhibited higher clinical and radiographic success rates as compared to formocresol at 6-and 12-month follow-up, with no statistically significant difference between the two groups. It seems Biodentine can be a proper alternative to formocresol in primary molar pulpotomy procedures.

    Keywords: Biodentine, Formocresol, Primary molar tooth, Pulpotomy
  • Neda Ahmadi Roozbahani, Maryam Zare Jahromi, Zeinab Pakizeh* Pages 97-104
    Introduction

    Formocresol has been used for the pulpotomy procedures of primary molar teeth in the past century; however, new alternatives have been introduced because of the potential carcinogenesis of formocresol. Some natural materials from the field oftraditional medicine, such as propolis, have also been introduced as medicaments for vital pulp therapy procedures. This study compared the clinical and radiographic success of pulpotomy treatment in primary molars, using formocresol or propolis.

    Materials & Methods

    In this clinical study, pulpotomy procedures were performed on 60 mandibular second primary molar teeth in 4-7-year-old children, referring to the Department of Pedodontics, Khorasghan Faculty of Dentistry, Isfahan Azad University, with indications for pulpotomy treatment. In each patient, one tooth was randomly assigned to the formocresol pulpotomy group, and one tooth was assigned to the propolis group. The teeth underwent pulpotomy treatments with either formocresol or propolis after achieving anesthesia and removing caries, followed by restoration with a stainless steel crown. The clinical and radiographic outcomes were recorded at 6 and 12 months. Data were analyzed with Fisher’s exact test using SPSS 22 (α = 0.05).

    Results

    The formocresol group demonstrated 100% clinical success rate at 6-and 12-month postoperative intervals. The clinical success rates of propolis were 96.7% and 100%, respectively at 6-and 12-month intervals, respectively. The 6-month radiographic success in the formocresol group was 83.8% compared to 90% in the propolis group (p value = 0.35). Radiographic success rates of formocresol and propolis were 80% and 76.7%, respectively, at 12 months (p value = 0.75).

    Conclusion

    The results of this study revealed no significant differences in the success rates of primary molar pulpotomy procedures between propolis and formocresol. Propolis can be used for pulpotomy procedures as a substitute for formocresol.

    Keywords: Formocresol, Primary molar tooth, Propolis, Pulpotomy
  • Gholamreza Jahanshahi, Laleh Maleki*, Fatemeh Esmaeeli Pages 105-113
    Introduction

     Oral pyogenic granuloma (PG) is a benign lesion that can occur due to chronic mild irritation, a traumatic surgical procedure, hormonal changes, certain medications, after bone marrow grafting, a response to a graft, etc. Two histopathological type of PG are lobular and non-lobular. This aimed to assess and compare the clinical, microscopic, and etiologic factors in the two type of PG.

    Materials and Methods

     In this cross-sectional descriptive/analytical study, 214 samples of PG were selected from the Archives of the Pathology Department, Isfahan Dental School. Demographic, clinical, and microscopic data were collected by reviewing the files and slides. Data were analyzed with SPSS 24, using descriptive statistics, chi-squared test, Mann-Whitney test, Fisher‘s exact test, and t-test (α = 0.05).

    Results

     There were 47 lobular cases, with 167 non-lobular samples. Lesion sizes (p value = 0.035), location of lesions (p value < 0.001), mean vascular density (p value < 0.001), concentration of large endothelial cells (p value < 0.001), edema (p value = 0.007), inflammatory infiltration intensity (p value < 0.001), and vascular canalization (p value = 0.005) were significantly different between the two groups.

    Conclusion

     The present study showed that some parameters between the two microscopic types of pyogenic granuloma were different significantly, accounting for the clinicopathological differences between two groups; this warrants further studies.

    Keywords: obularcapillaryhemangioma, Oralcavity, Pyogenicgranuloma
  • Davoud Jamshidi, Fereshteh Sobhnamayan*, Mohamadreza Ansari Pages 114-119
    Introduction

    The treatment of an immature tooth with pulp necrosis and apical periodontitis is a major challenge for clinicians. The endodontic treatment of such teeth entails apexification, apical barriers, or more recently, revascularization. The current study reports an immature replanted tooth treated with calcium hydroxide medicament. A 13-year-old female patient with a history of abscess formation in tooth #45 was referred to the Department of Endodontics, Shiraz Dental School, Shiraz, Iran. The clinical and radiographic examinations revealed a necrotic pulp, a root with an open apex, and periradicularradiolucency.

    Case Presentation

    The treatment was rendered under rubber dam isolation and local anesthesia.The root canal was irrigated with 2.5% sodium hypochlorite solution and medicated with calcium hydroxide. Thepatient did notreturn for the completion of treatment in the next session. Twelve months later, she returned to the Department; she was asymptomatic and the root development was observed. The canal was then dried with paper points and obturated with thermoplastic injection technique.

    Keywords: Calcium hydroxide, Endodontics, Pulp necrosis, Regeneration