فهرست مطالب

  • سال یازدهم شماره 41 (زمستان 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/12/22
  • تعداد عناوین: 8
|
  • محمدعلی قنبری*، کورش دل پسند، افسانه قنبری صفحات 7-22
    زمینه و هدف

    یکی از روشن ترین شواهد برای ورود طب سنتی و مکمل در محدوده حق بر سلامت، اظهار نظر عمومی شماره 14 کمیته حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی سازمان ملل متحد است. عدم اجرای موثر سیاست های ملی و حقوق نرم در طب سنتی و مکمل برای بسیاری از جوامع، زیان بار و مانع از تحقق حقوق بنیادین بشر است. این نوشتار به تجزیه و تحلیل شمول حق بر طب سنتی و مکمل در دامنه حق بر سلامت و جایگاه آن در برنامه های راهبردی سازمان بهداشت جهانی و اسناد بین المللی سازمان ملل می پردازد. آیا تیوری حق بر سلامت شامل طب سنتی و مکمل است و آیا در اسناد بین المللی سخت و یا نرم مصرح است؟ در پاسخ به سوالات مطرح شده به برخی از کاستی های سیاستگذاری و مقررات طب سنتی و مکمل پرداخته می شود.

    مواد و روش ها:

     این تحقیق بر اساس روش تحلیلی توصیفی و بر پایه اسناد و منابع معتبر کتابخانه ای است. چارچوب نظری تحقیق، حقوق مبتنی بر عدالت است.

    یافته ها:

     تحول در دامنه حق بر سلامت و شمول طب سنتی و مکمل که مربوط به بهره مندی موثر از بالاترین استاندارد قابل دستیابی به سلامتی است، به وضوح قابل درک است، اگرچه طب سنتی و مکمل به وضوح در چارچوب قانون بین المللی حقوق بشر برای سلامتی است، اما بیان صریح حق آن می تواند در دستیابی به هدف سازمان بهداشت جهانی در بهبود دسترسی عادلانه به طب سنتی ایمن، باکیفیت و موثر کمک کند.

    نتیجه گیری: 

    هیچ یک از معاهدات بین المللی صریحا طب سنتی و مکمل را ممنوع نمی کنند. در قوانین بین المللی حقوق بشر، حق بر سلامت که در معاهدات قانونی الزام آوری تنظیم شده است، صریحا حق استفاده از طب سنتی و مکمل را شامل نمی شود. تجزیه و تحلیل این موارد شواهدی را برای ایجاد پایه و اساس قانونی برای درج طب سنتی و مکمل در کالبد بین المللی در رابطه با حق سلامت ارایه می دهد و پیشنهاد می کند تا جامعه جهانی یک حق صریح و قانونی را در قالب یک سند بین المللی الزام آور برای طب سنتی و مکمل تنظیم کند.

    کلیدواژگان: مراقبت سلامت، شمول، طب سنتی، طب مکمل، حق بر سلامت، سازمان ملل متحد، سازمان بهداشت جهانی
  • محمدرضا رجب نژاد*، اعظم مجیدی صفحات 23-32
    زمینه و هدف

    رابطه نفس و بدن از جمله مباحث بحث برانگیز در علم نفس شناسی بین اندیشمندان بوده و هست. عقیده ملاصدرا با بسیاری از اصول مشایین هم راستا می باشد. وی در مقوله رابطه نفس و بدن اصولی را تدوین نمود، با عناوین: اصالت وجود، تشکیک وجود، حرکت جوهری، ترکیب اتحادی ماده و صورت و وحدت نفس و قوا. ملاصدرا رابطه نفس و بدن را با اصول ذکرشده اثبات می کند.

    مواد و روش ها

    این پژوهش بر اساس مطالعه کتابخانه ای و از نوع تحلیلی- توصیفی است.

    یافته ها

    . فلسفه ملاصدرا بر اصل «وجود» و تمایز آن از «ماهیت» استوار است. مساله وجود برای همه افراد با علم حضوری و ادراک شخصی قابل استنباط و دریافت می باشد، آنچه تفاوت ها را به وجود می آورد، ماهیت و ذات می باشد، همه رویدادها در اصل مشترک هستند که «وجود» نامیده می شود و در خصوصیات متفاوت هستند که «ماهیت» نامیده می شود. با این توصیف، وجود قطعا حقیقی و ماهیت قطعا نسبی می باشد. جوادی آملی معتقد است حقیقت وجود یکی است، اگر این حقیقت با نشانی آشکار یا پنهان نمایان شود، گستره کثرت کنار می رود. علامه طباطبایی بر این باور است که نفس، امری وجودی است که فی نفسه هم با بدن اتحاد دارد و هم استقلال، به گونه ای که انسان از لحظه به وجودآمدن صورت های گوناگونی را می پذیرد و حیاتی دارد که با شعور و اراده خودش می تواند در امور متفاوت دخل و تصرف داشته باشد.

    نتیجه گیری:

     این سه اندیشمند معتقدند، ارتباط بین نفس و بدن ارتباطی واحد و پیوسته است که اتحاد بینشان را نشان می دهد.

    کلیدواژگان: نفس، بدن، ملاصدرا، جوادی آملی، طباطبایی
  • تارا مهدویان*، محبوب مهدویان صفحات 33-41

    یکی از شاخه های علم طب، چشم پزشکی است که پزشکان مسلمان، آثار فراوانی در این زمینه به رشته تحریر درآورده و به درمان انواع بیماری های چشم پرداخته اند. محمدبن زکریای رازی (متوفی 31 ق.) یکی از این پزشکان است که برخلاف دیدگاه برخی نویسندگان و پژوهشگران تاریخ پزشکی، در این فن ماهر وزبردست بوده است.با توجه به تحقیقات صورت گرفته تاکنون چشم پزشکی رازی به صورت جداگانه مورد پژوهش و بررسی قرار نگرفته و تنها در لابلای کتاب ها و مقالات بدان اشاره شده است. در صورتی که وی جزء دوم کتاب «الحاوی» را به چشم پزشکی اختصاص داده و مقالاتی نیز در این شاخه نوشته که از بین رفته اند. هدف از نگارش این پژوهش، شناسایی جایگاه رازی در زمینه چشم پزشکی است.در این نوشتار، به شیوه توصیفی تحلیلی و با استناد به مدارک و شواهد موجود، نقش و جایگاه رازی از طریق بررسی آثار او نمایان شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که رازی کتاب ها، رساله ها و مقاله هایی در علم کحالی به رشته تحریر درآورده و با احاطه کامل بر دانش پزشکی، بیماری های چشم، داروهای مربوط به چشم و همچنین دستورالعمل های متعدد ساخت آن ها و شیوه های درمان را ارایه کرده است.

    کلیدواژگان: رازی، چشم پزشکی، آثار چشم پزشکی رازی، الحاوی
  • بهروز شورچه*، معصومعلی پنجه صفحات 43-51
    زمینه و هدف

    رشد و گسترش دانش پزشکی در تمدن اسلامی تنها مرهون پزشکان مسلمان نیست، چراکه پزشکان غیر مسلمان نیز در شکل گیری و شکوفایی این دانش سهم داشته اند. واکاوی سهم پزشکان غیر مسلمان در پزشکی دوره اسلامی از راه بررسی کمی و کیفی آثار آنان در سه حوزه ترجمه، تالیف و نوآوری امکان پذیر است.

    مواد و روش ها: 

    داده های این پژوهش به شیوه کتابخانه ای گرد آمده و به روش آماری و توصیفی تحلیل شده است. بر این اساس با مراجعه به کتاب های زندگی نامه پزشکان و دیگر منابع معتبر تاریخی، آثار پزشکان غیر مسلمان در سه حوزه ترجمه، تالیف و نوآوری استقصاء، دسته بندی و تحلیل شده و سپس با استفاده از جدول شمار آن ها نمایش داده شده است.

    یافته ها:

     بنا بر یافته های این پژوهش، از مجموع 200 کتاب طبی به زبان یونانی، سریانی و هندی، نزدیک به 180 عنوان آن به دست غیر مسلمانان به زبان عربی ترجمه شده است. بر همین اساس از مجموع 850 تالیف طبی برجسته در تمدن اسلامی دوره میانه حدود 300 اثر نگاشته پزشکان غیر مسلمان بوده است. در زمینه نوآوری نیز از مجموع 35 عنوان ابداع و ابتکار برجسته پزشکی، هفت عنوان به نام پزشکان غیر مسلمان ثبت گردیده است.

    نتیجه گیری:

    پزشکان غیر مسلمان با ترجمه بیشتر متون طبی گذشتگان نقش چشم گیری در آشنایی مسلمانان با علم پزشکی در سده های نخست اسلامی داشتند. آنان همچنین با نگارش یک سوم آثار طبی، در رشد و شکوفایی دانش پزشکی در تمدن اسلامی نقش آفرین بودند. در حیطه نوآوری نیز از مجموع 35 ابداع برجسته و مهم پزشکی تنها هفت ابداع نتیجه تلاش پزشکان غیر مسلمان بوده است. به طور کلی می توان گفت نقش اصلی پزشکان غیر مسلمان در ترجمه آثار طبی بیش از حوزه های دیگر بوده است.

    کلیدواژگان: پزشکی در تمدن اسلامی، پزشکان غیر مسلمان، دستاوردهای و نوآورهای پزشکی، تاریخ الحکماء، عیون الانباء
  • حسن معیری، بهزاد غلام ویسی* صفحات 53-60
    زمینه و هدف

    از نظر تاریخی، یکی از اولین توصیف های مربوط به سرطان پستان، از نسخه های مصری به نام «ادوین اسمیت پاپیروس» گرفته شده است که مربوط به دوران اهرام است. با این وجود، به غیر از اسناد مربوط به دوران باستان، مفهوم و دیدگاه ابن سینا در مورد سرطان و علی الخصوص سرطان پستان جالب و منحصر به فرد است، زیرا اولین کسی بوده که در تاریخ بشر از سرطان به درستی صحبت کرده است.

    مواد و روش ها:

    در این مطالعه مروری در پایگاه های Magiran، SID، Web of Science، Scopus و PubMed جستجو گردید. مقالات چاپ شده ایرانی با استفاده از واژگان کلیدی ابوعلی سینا، سرطان پستان و سرطان و در مقالات انگلیسی واژگان کلیدی Avicenna، Neoplasm و Breast Cancer جستجو گردید. کتاب قانون دانشنامه پزشکی قرون وسطی بوده و توسط ابن سینا تالیف شده است. این کتاب شامل پنج جلد مجزا، حاوی دانش پزشکی و داروسازی است. ما با تمرکز بر جلد سوم و چهارم این کتاب اطلاعات پزشکی را که بیانگر دیدگاه های این دانشمند در زمینه سرطان پستان بوده اند را نیز مطالعه و بررسی کردیم.

    یافته ها: 

    ابن سینا در فصل هشتم از بخش دوم در جلد چهارم «کتاب قانون» بیمار مبتلا به سرطان پستان را که قبلا عمل ماستکتومی کرده بود را شرح داده و گزارش موردی خود را به عنوان یک یافته علمی مطرح کرده و فرضیه خود را در این زمینه بیان می نماید. نظریه وی در خصوص جراحی در مراحل اولیه و بدون متاستاز سرطان پستان و بهبودی بیمار پس از جراحی بوده و فرضیه متاستاز از منشا اولیه را مطرح می نماید.

    نتیجه گیری: 

    ابن سینا بدون شک در دوران خود پیشگام علوم پزشکی بوده است. با این حال، بسیاری از مفاهیم پزشکی وی هنوز کشف نشده اند. بنابراین تحقیقات جامع در مورد این اسناد قرون وسطایی، غیر از توضیح تاریخی، ممکن است منجر به بسیاری از رویکردهای پزشکی و دارویی مثمر ثمر در پیشرفت و ترقی در علوم پزشکی شود.

    کلیدواژگان: ابوعلی سینا، سرطان، پستان، طب سنتی، ایران
  • اعظم اسماعیل زاده*، محمدحسن مرادی صفحات 61-69
    زمینه و هدف

    در عصر قاجار، در گیلان انجمن های فراوانی تشکیل شد. هر کدام از این انجمن ها، کارکردهای مختلفی داشتند. انجمن بلدیه یکی از این انجمن هاست. نبود مراکز بهداشتی، عدم آموزش اصول بهداشتی و همچنین آب و هوای رطوبتی گیلان، سالانه باعث مرگ و میر افراد زیادی در این منطقه می شد. هدف پژوهش حاضر بررسی کارکردهای بهداشتی انجمن بلدیه (با تکیه برانجمن بلدیه رشت) در عصر مشروطه می باشد.

    مواد و روش ها: 

    پژوهش حاضر با تکیه بر منابع کتابخانه ای و روزنامه های عصر مشروطه به روش توصیفی و تحلیلی داده ها انجام شده است. این مطالعه مقطعی شامل دوره مشروطه، از 1906میلادی نخستین سال مشروطه تا 1911 میلادی (بسته شدن مجلس دوم) می باشد.

    یافته ها: 

    انجمن بلدیه گیلان در عصر مشروطه برای نخستین بار با برگزاری انتخابات بلدیه (شهرداری) و تاسیس بلدیه و تشکیل انجمن حفظ الصحه در بسیاری از شهرهای گیلان موفق به انجام اقدامات بهداشتی عمومی فراوانی شد. یافته های تحقیق نشان داد که با نظارت و همکاری انجمن بلدیه با بلدیه گیلان، اقداماتی چون سنگفرش نمودن خیابان های پر از گل و لای، تمیز نمودن حمام های عمومی و اجرای بهداشت عمومی در مراکز تهیه و نگهداری مواد غذایی چون؛ گوشت، یخ و...، همچنین نظارت بر داروخانه ها و کار پزشکان در عصر مشروطه را به انجام رسانیده است. تاسیس و ایجاد انجمن حفظ الصحه که با همکاری انجمن ولایتی و بلدیه صورت گرفت، نقش زیادی در انجام امور بهداشتی چون واکسیناسیون حتی در روستاهای دور افتاده گیلان داشت. دعوت از مردم به استقبال از پزشکی نوین از طریق ارسال ماموران حافظ الصحه به مناطق مختلف، تاسیس ایستگاه قرنطینه و همچنین درج اعلانات پزشکی در خصوص معرفی پزشکان، از دیگر کارکردهای با اهمیت بهداشتی انجمن بلدیه گیلان در عصر مشروطه می باشد.

    نتیجه گیری:

     برگزاری انتخابات انجمن بلدیه رشت با شرکت مردم محلات مختلف رشت و انتخاب شدن نمایندگان مردم محلات مختلف رشت، باعث شد که انجمن بلدیه گیلان با تکیه بر پایگاه مردمی اش و به عنوان اولین مجری و ناظر امور بهداشتی منطقه، خدمات بهداشتی ارزشمندی را در عصر مشروطه درگیلان به انجام رساند.

    کلیدواژگان: گیلان، بهداشت، انجمن، بلدیه، مشروطه
  • لیلا درخشان*، محمدرضا رجب نژاد صفحات 71-79

    موضوع ادویه و مفردات دارویی از موضوع های مورد توجه در تاریخ پزشکی است، تقریبا همه نویسندگان آثار پزشکی، بخشی از آثار خود را به این موضوع اختصاص داده اند. در دوره تمدن اسلامی، اندلس از جمله سرزمین هایی بود که پزشکان آن، به موضوع داروشناسی به طور خاص و مفردات دارویی به طور اخص پرداخته اند. یکی از مهم ترین عوامل تاثیرگذار بر توجه پزشکان به مقوله ادویه مفرده، ورود نسخه ای از کتاب دیسقوریدوس، حکیم یونانی به آن دیار بوده است. از مشهورترین داروشناسان اندلس و جهان اسلام آن روزگار، می توان از «ابن بیطار» سخن به میان آورد که وی را به حق، جانشین دیسقوریدوس دانسته اند. وی کتاب الحشایش دیسقوریدس را با دقت خواند و به نیکی از آن بهره برد. ابن بیطار از معدود دانشمندانی بود که برای جمع آوری گیاهان به نقاط مختلف دنیا سفر کرد. وی در کنار این پژوهش ارزشمند، آثار و نوشته های اندلسیان و خارج از آن را با دقت فراوان مورد مطالعه قرار داد. این پژوهش با بررسی کتاب ها و مقالات، در مورد شخصیت مهمی چون ابن بیطار توانست، مطالبی از زندگی نامه و آثار وی را مورد بررسی قرار داده و آن را به رشته تحریر درآورد.

    کلیدواژگان: ابن بیطار، داروشناسی، الجامع، اندلس
  • سید فرهاد سیداحمدی زاویه، سید علیرضا گلشنی* صفحات 81-92

    بدون تردید دوره حاکمیت سلسله آنتونن‌ها یکی از درخشان‌ترین ادوار تاریخی روم باستان، در قرن دوم میلادی ایست که به عصر طلایی امپراطوری روم شهرت دارد. در طول سلطنت عصر آنتونن‌ها بین سال‌های 192-96 192 میلادی چندین پادشاه، قدرت سیاسی را در دست گرفتند که به ترتیب تراژان، هادرین، آنتونن، مارکوس اورلیوس، کمدوس نام داشتند که به جز کمدوس همه آن‌ها در آبادانی، اداره روم و آسایش مردم امپراطوری تمام تلاش خود را انجام دادند. در این دوره با‌شکوه ما شاهد ظهور علما و دانشمندانی مثل جالینوس (Galen) هستیم، لذا اهمیت این نوشتار، توجه به مرگ تراژان به سال 117 میلادی در کاپادوکیه در آسیای صغیر، بر اثر بیماری ناشناخته که بعد از زلزله زمستان سال 115 که شهر انطاکیه را با خاک یکسان کرد. در ادامه، طاعون سال 165 در عصر سلطنت مارکوس اورلیوس (180-161 م.) است که این بیماری همه‌گیر تا سال‌های پایانی سلطنت او تداوم یافت تا جایی‌ که این بیماری خطرناک امپراطور را نیز به کام نیستی سوق داد. این اپیدمی تا سال 189 در بین‌النهرین، ایران و شرق امپراطوری روم ادامه داشت و به یک‌باره ناپدید گردید. در این پژوهش به بررسی شیوع این اپیدمی که احتمالا آبله می‌باشد و خواستگاه‌های احتمالی این بیماری و پیامدهای آن را مورد بررسی قرار می‌دهیم.

    کلیدواژگان: آنتونن ها، رومیان، اشکانیان، جالینوس، طاعون آنتونن یا جالینوس
|
  • MohammadAli Ghanbari, Kourosh Delpasand, Afsaneh Ghanbari* Pages 7-22
    Background and Aim

    The most compelling evidence for the inclusion of traditional and complementary medicine in the area of the right to health is General Comment NO.14 of the United Nations Committee on Economic, Social and Cultural Rights. Lack of effective implementation of national policies and soft law in traditional and complementary medicine is harmful to many societies and impedes the realization of fundamental human rights. This paper analyzes the inclusion of traditional and complementary rights in the domain of the right to health and its place in the WHO's strategic plans and the UN International Documents.Does the theory of health right include traditional and complementary medicine and is it hard or soft in international documents? In response to the questions raised, some of the shortcomings of the policy and regulations of traditional and complementary medicine are addressed.

    Materials and Methods

    This research is based on a descriptive-analytical method and is based on valid library documents and resources. The theoretical framework of research is justice-based rights.

    Findings

    The transformation is evident in the scope of the right to health and the inclusion of traditional and complementary medicine that relate to the effective enjoyment of the highest standard of attainable health. Although traditional and complementary medicine is clearly within the scope of international human rights law for health, explicit expression of its right can assist in achieving the goal of the World Health Organization in improving fair, effective and quality access to traditional and safe complementary medicine.

    Conclusion

    None of the international treaties explicitly prohibit traditional and complementary medicine. In international human rights law, the right to health as set forth in mandatory legal treaties does not explicitly include the right to use traditional and complementary medicine. The analysis of these cases provides evidence for establishing a legal basis for the inclusion of traditional and complementary medicine in the international human rights framework regarding the right to health. And proposes that the international community regulate an explicit and statutory right in the form of an internationally binding (hard rights) document on traditional and complementary medicine.

    Keywords: Health Care, Inclusion, Traditional Medicine, Complementary Medicine, Right to Health, United Nations, World Health Organization
  • MohammadReza Rajabnejad*, Azam Majidi Pages 23-32
    Background and Aim

    The relationship between soul and body is one of the controversial topics in the science of self-knowledge among thinkers. Mulla Sadra’s belief is aligned with many of the principles of the Peripatetics. In the category of the relationship between soul and body, he appointed some principles with the titles: the originality of existence, hesitation in existence, scattered motion, the combination of matter and form and the unity of soul and power.

    Materials and Methods

    This study is based on a descriptive-analytic library study.

    Findings

    Mulla Sadra proves the relationship between soul and body with the above principles. Mulla Sadra’s philosophy is based on the principle of "existence" and its distinction from "nature". The question of "existence" is understandable for all with the knowledge by presence and personal perception and it’s "nature" and "existence" that makes difference, the existence is certainly real and nature is definitely relative. Javadi Amoli believes that the truth of existence is unique. If this fact is reveal by the clear or hidden address, reduces the number of options. Tabatabai believes that the soul is an existential matter that having alliance with body besides having independency, somehow that human from the moment of the creation accept various forms and having a life that participate in with intelligence and will.

    Conclusion

    it is deduced These three thinkers believes that the relationship between soul and body is unit and continuous that shows their union

    Keywords: Soul, Body, Mulla Sadra, Javadi Amoli, Tabatabai
  • Tara Mahdavian*, Mahbub Mahdavian Pages 33-41

    One of the branches of medicine is ophthalmology, where Muslim doctors have written many works in the field and have treated a variety of eye diseases. Mohammad bin Zakaria Razi (d. 31 AH) is one of these physicians who, contrary to the view of some medical history writers and researchers, has been a pioneer in the art. According to the research, Razi ophthalmology has not been studied separately so far and has only been mentioned in books and articles. However, he devoted the second part of the book "Alhavi" to ophthalmology and wrote articles in this field that have been lost. The purpose of this study is to identify the role of the secret in ophthalmology. In this descriptive-analytical paper, citing the available evidence, the role and status of Razi has been revealed through the study of his works. The findings show that Razi has published books, dissertations, and articles in science fiction, fully encompassing medical knowledge, eye diseases, eye medications, as well as numerous guidelines for their manufacture and methods of treatment.

    Keywords: Razi, Ophthalmology, Razi Ophthalmology, Alhavi
  • Behrouz Shourcheh*, Masoumali Panjeh Pages 43-51
    Background and Aim

    The growth and development of medical science in Islamic civilization is not only due to Muslim physicians, as non-Muslim physicians have also contributed to the formation and flourishing of this science. Investigating the contribution of non-Muslim physicians in Islamic medicine is possible through a quantitative and qualitative study of their work in the three areas of translation, Compilation, and innovation.

    Material and Methods

    The data of this study were collected through library method and analyzed by descriptive and statistical methods. Based on biographical books and other authentic historical sources, the works of non-Muslim physicians are categorized, analyzed in three areas of translation, Compilation and innovation, and then Using the table and chart their numbers are obtained.

    Findings

    According to the findings of this study, out of a total of 200 medical books surviving on the ancient heritage of medicine, nearly 180 of its titles have been translated into Arabic by non-Muslim physicians in the first Islamic centuries. Accordingly, about 300 works of total 850 outstanding medical compilations in the Islamic civilization of the period mentioned had been related to non-Muslim physicians. In the field of innovation, 7 titles of total 35 titles of outstanding medical invention have been registered as non-Muslim physicians.

    Conclusion

    Non-Muslim physicians, with more translations of Greek and others' medical texts, played a significant role in acquainting Muslims with medical science in the first Islamic centuries. They also contributed to the growth and prosperity of medical science in Islamic civilization by writing one-third of medical works.In the field of innovation, only 7 inventions of 35 outstanding and important medical inventions were the result of the efforts of non-Muslim physicians. In general, it can be said that the main role of non-Muslim physicians in translating medical works has been more than any other field.

    Keywords: Medicine in Islamic Civilization, Non-Muslim Physicians, Medical Achievements, Innovations, Tarikh al-Hukama, Uyūn ul-Anbā
  • Hassan Moayeri, Behzad Gholamveisi* Pages 53-60
    Background and Aim

    Historically, one of the earliest descriptions of breast cancer was taken from the Egyptian version of the "Edwin Smith Papyrus" Egyptian pyramid. However, apart from documents of antiquity, Ibn Sina's concept and perspective on cancer and especially breast cancer is interesting and unique because it was the first person in human history to have spoken correctly about cancer.

    Materials and Methods

    In this review study, Magiran, SID, Web of Science, Scopus and PubMed databases were searched. Iranian published articles were searched using the keywords Abouli Sina, Breast Cancer and Cancer and English articles were searched for keywords Avicenna, Breast Cancer, Neoplasm. The book is considered the Medieval Medical Encyclopedia of Medicine, compiled by Ibn Sina. The book consists of five separate volumes, containing medical and pharmaceutical knowledge. We also focused on the third and fourth volumes of this exquisite volume of medical information that examined the scientist's views on breast cancer.

    Findings

    Ibn Sina in Chapter 8 of Part II of Volume 4 of "The Canon of Medicine" describes a breast cancer patient who had previously undergone mastectomy and presented his case report as a scientific finding and put forward his hypothesis. It rises. His theory of early-stage surgery for breast cancer and postsurgical patient recovery when there is no metastasis raises the hypothesis of metastasis of primary origin.

    Conclusion

    Ibn Sina was undoubtedly the pioneer of medical science in his time. However, many of his medical concepts have not yet been discovered. Therefore, comprehensive research on these medieval documents, apart from historical explanation, may lead to many successful medical and pharmaceutical approaches to advancement in medical science

    Keywords: Avicenna, Breast, Cancer, Neoplasm, Iran, Traditional Medicine
  • Azam Esmailzadeh*, MohammadHasan Moradi Pages 61-69
    Background and Aim

    In Guilan, during Qajar era many associations established with different functions. Baladieh association was one of these. Lack of health centers, Lack of training health principles and humid climate of Guilan lead to much death inthis region, annually. The aim of this research is study the health functions of Guilan Baladieh Association in Mushroomed era (with emphasis on Rasht Baladieh Association).

    Materials and Methods

    This research is done using library references and Mashroote newspapers via data descriptions and analysis and include mashroote era, from 1906-1911.

    Findings

    The Guilan Baladieh Association in the Mashroote era, for the first time, many carried out many public health’s via the Baladieh (municipal) elections and establishment of the Baladieh and the establishment of a sanitation association in many cities of Guilan. The findings showed that, with the supervision and cooperation of the Baladieh Association with Baladieh Guilan, measures such as paving muddy streets, cleaning public baths, and implementing public health in food preparation and storage centers such as meat, ice, and so on.., also oversees pharmacies and the work of physicians in the Mashroote era. The establishment and establishment of the Sanitation Association, in collaboration with the Provincial and Baladiya Association, played a major role in health care such as vaccination even in remote villages of Guilan. Inviting people to embrace modern medicine by sending Hafiz al-Sahwah agents to various areas, establishing a quarantine station, and inserting medical announcements regarding the introduction of doctors are other important health functions of the Baladiyah Guilan Association in the Mashroote era.

    Conclusion

    Holding elections for the Raleigh Baladieh Association with the participation of people from different localities in Rasht and electing representatives of the Rasht neighborhoods, led the Baladieh Guilan Association to provide valuable health care in the constitutional era, relying on its grassroots base as the first regional health supervisor. He did it in Guilan.

    Keywords: Guilan, Hygiene, Association, Baladieh, Mashroote
  • Leila Derakhshan*, MohammadReza Rajabnejad Pages 71-79

    The subject of spices and medicines is one of the noticeable topics of ancient medicine and almost all the authors of medical works have devoted a part of their work to this subject. Andalusia was one of the territories where doctors assigned particular attention to pharmacology and drug addiction topic. One of the most important influencing factors on doctor’s attention to multifunction of medicine was the admittance a copy of Discouridus, Greek wise to that region. One of the most famous pharmacies of Andalusia and word of Islam is Ibn al-Baytar, who considered him as rightful substitute to Discouridus. He read the Discouridus Genesis book and it made good use of that. Ibn al-Baytar was one of the few scientists who traveled to various places to collect plan he, alongside this valuable research. Studied the Andalusian writings and writings with great car. This article reviews a lot of book and articles about an important person like Ibn alBaytar and could collect issues of his biography and work and typewrite it.

    Keywords: Ibn al-Baytar, Pharmacology, Al-Juma, Andalusia
  • Seyyed Farhad Seyyed Ahmadi Zaviyeh, Seyyed AliReza Golshani* Pages 81-92

    One of the most glorious historical periods of ancient Rome is the era of the reign of several Roman emperors between 192 to 196 AD. known as the Golden Age of the Roman Empire. During the reignof Antonius, several successive kings, namely, Trajan, Hadrian, Antonius, Marcus Aurelius, and Commodus, took political power. With the exception of Commodus, all of these people did their best to develop the prosperity, administration and the welfare of the people of the empire. It is at this glorious era that scholars and scientists such as Galen emerged. The essence of this article sheds some light on the demise of Trajan in 117 AD. in Cappadocia, Anatolia, due to an unknown disease after the occurrenceof the winter earthquake of 115 AD. which devastated the city of Antioch to the ground. Subsequently, the article addresses the plague of 165 AD. which broke out during the reign of Marcus Aurelius (161-180 AD.) and prevailed to the last years of his reign to the extent that this pandemic wreaked havoc on his emperor. In this article, we try to examine the plague outbreak during the era of Antonius or Galen and its consequences on the societies and peoples of the Roman Empire and adjacent regions such as Syria, Mesopotamia, the Mediterranean, parts of the Parthian Empire, as well as the role of Galen in the epidemic.This epidemic continued until 189 AD in Mesopotamia, Iran, and the eastern part of the Roman Empire, and suddenly disappeared. In this study, we examine the prevalence of this epidemic, which is probably smallpox, and the possible causes of this disease and its consequences.

    Keywords: Antonius, Romans, Parthians, Galen, Antonine or Galen Plagu