فهرست مطالب

آفاق الحضاره الاسلامیه - سال بیست و دوم شماره 2 (الخریف و الشتاء 2020)
  • سال بیست و دوم شماره 2 (الخریف و الشتاء 2020)
  • تاریخ انتشار: 1398/11/22
  • تعداد عناوین: 8
|
  • محمدامیر احمدزاده* صفحات 1-26

    هذه المقاله تهتم بدراسه العلاقه بین الترجمه والنقل الثقافی فی عصر ناصر الدین شاه القاجاری، وعلی منهجیه الدراسه التاریخیه یمکننا القول بان فی القرن الثالث عشر الهجری واجهت إیران احداثا مختلفه فی العالم. فی هذه الفتره اتجهت اوروبا إلی الشرق رغم اجتیازها التطورات السیاسیه، الفلسفیه والصناعیه. اصبحت الترجمه فی هذا المجال، قناه للنقل الثقافی حتی تنقل منجزات المجتمع المنشیء للمجتمع المستهدف.لم یکن هذا النقل، نقلا ساذجا بل تم تشکیل ازدواجیه (المصالحه- الصراع) التی استمرت فتره طویله، خاصه مع وعی الجماعات الثقافیه للمجتمعات الشرقیه بطبیعه التطورات والنصوص الاوروبیه المشتقه منها. تم اختیار معاییر مختلفه للترجمه من بین المترجمین وبعض الموسسات الدولیه التی اسست للترجمه. وقد یکون بإمکاننا ان نعتبر المعاییر الداخلیه والخارجیه هی الاسباب الرییسه لذلک. حددت العوامل الداخلیه، اعمالها وقیمها وانماطها التی قدمتها حیث یتعلق هذا الامر بالدوافع الموجوده لکل مترجم. تتعلق المعاییر الخارجیه ایضا بالسلطه السیاسیه ودورها فی اختیار الآثار للترجمه.

    کلیدواژگان: النقل الثقافی، حرکه الترجمه، عهد القاجار، المجتمع المنشیء، المجتمع المستهدف
  • علیرضا اشتری تفرشی*، فاطمه احمدوند صفحات 27-53

    یقدم هذا البحث تقریرا تاریخیا وصفیا تم الحصول علیه من مصادر مباشره وبعض الابحاث التاریخیه حول اربعه موسسات تعلیمیه ودینیه اسسها صلاح الدین الایوبی (توفی عام 589 ه)، موسس حکومه الایوبیین، وهما مدرستان وخانقاها صلاحیه فی کل من مدینتی القدس والقاهره. تسعی هذه الدراسه من خلال المنهج التحلیلی إلی تقدیم تحلیل سردی لهذه الظاهره التاریخیه لمعرفه دوافع إنشاء هذه الموسسات، تمشیا مع السیاسات الثقافیه والدینیه لموسسها او الآثار الحتمیه للتطورات التاریخیه. وهکذا فقد قمنا بدراسه العوامل السیاسیه مثل السعی لتحقیق الشرعیه السیاسیه، والعوامل الدینیه بما فیها الجهود المبذوله لتعمیم افکار الاشاعره والقضاء علی الافکار المنافسه، والعوامل الجهادیه التی توثر علی خلق الدوافع الجهادیه ضد الصلیبیین، والعوامل العملیه التی تتمثل فی محاوله تکییف ظاهره موسسات "الصلاحیه" مع عملیه الشرق إلی الغرب ونشر الظواهر الحضاریه للمدرسه والخانقاه والظواهر الثقافیه للحیاه المدرسیه والخانقاهیه.

    کلیدواژگان: صلاحیه، مدرسه، خانقاه، نظریه البث
  • توفیق رضاپور محیسنی، رسول بلاوی*، عواد الغزی صفحات 55-73

    یضم الادب المقارن مجموعه متنوعه من الاتجاهات والاسالیب وتمثل صوره الآخر واحده منها. فقد نالت صوره الآخر عنایه کثیر من الباحثین المعاصرین؛ إذ درس هولاء الباحثون الصوره من زوایا مختلفه، ومنها دراسه صوره شعب اجنبی او طایفه دینیه اجنبیه او شخصیه اجنبیه فی ادب شعب آخر او لدی ادیب بعینه، او دراسه صوره شخصیه او طایفه او مجموعه تنتمی إلی بییه الشاعر وثقافته ولکن تحمل فکرا معادیا للشاعر کصوره داعش التی ظهرت سلبیه فی ادب العدید من الادباء العرب بعد عام 2012. إذ یعد الوجود بجانب" الآخر" السلبی إزعاجا" للانا"، حیث یمارس السطوه علیها، ویقمع حریتها فی ممارسه الحیاه ای بعباره اخری تصبح حریه الآخر علی حساب حریه الانا. ویحاول هذا البحث دراسه صوره الآخر فی نصوص الشاعر العراقی فاضل العزاوی للتعرف علی خفایا ومستورات ذلک الآخر، ویعتمد علی المنهج الوصفی - التحلیلی فی تحلیل النص الشعری للوصول إلی خصایص الصوره المرسومه للآخر کما یسعی للإجابه عن السوال التالی: کیف تجلت صوره الآخر الاجنبی والعربی فی اشعار العزاوی؟ ومن اهم النتایج التی توصل لها البحث ان الصوره التی رسمها الشاعر عن الآخر نبعت بالدرجه الاولی من حاجاته وثانیا حاجات مجتمعه العراقی والعربی وإن موقف الشاعر من الآخر کان مرتبطا بمواقف هذا الآخر من القضایا الانسانیه.

    کلیدواژگان: الشعر العراقی المعاصر، فاضل العزاوی، صوره الآخر الاجنبی والعربی
  • مریم غلامی، رقیه رستم پور ملکی*، انسیه خزعلی صفحات 75-98

    یشکل الوطن هاجسا کبیرا فی التکوین العاطفی للإنسان؛ والعراق فقد کان ومازال یعانی من الحروب والاحتلال، والشاعر العراقی کان ومازال یطالب بالمحافظه علی الهویه الوطنیه والخصوصیه الثقافیه، بشکل یضمن الانتماء الذاتی والحضاری للمواطن. ولا یستثنی الشاعر العراقی  المعاصر حازم رشک التمیمی عن بقیه الشعراء، ذلک لان الوطن عنده هو شعور وارتباط عاطفی ووجدانی یتدفق من اعماقه عبر فمه علی هییه کلام بلیغ ذی لحن ووقع کبیر علی نفس المتلقی. اصبح الوطن موتیفا فی دیوان الشاعر، والموتیف هو موقف او حدث قصصی او فکره او صوره نمطیه مما نجده ماثلا ومتکررا فی شتی الاعمال الادبیه والحکایات الشعبیه والاساطیر. تهدف هذه الدراسه إلی إضاءه جانب فنی من دیوان الاحرف المشبهه بالمطر لحازم رشک. وقد اختارت الدراسه منهجا نقدیا یجمع بین الوصف والتحلیل، حیث تصف الموتیف معتمدا علی الدراسات السابقه، ثم تقوم بالتحلیل الفنی للنماذج الشعریه الداله علی موتیف الوطن فی دیوان الشاعر. والدراسه تصل إلی نتایج اهمها: ان معاناه العراق ادت إلی ان یبرز حازم رشک الوطن فی قصایده بروزا واضحا؛ حیث ظهرت صوره الوطن عنده ممزوجه بالحزن والالم والمعاناه وهذا انعکاس للواقع الذی یعیش فیه الشعب العراقی.کما ظهر ان نص الشاعر الشعری یعمل علی استبطان وتکثیف جمله من القضایا الوطنیه ویعالجها عبر مربع الوطن، واضلاعه الاربعه هی المدن، والشعب، والدین والحکام العراقیون.

    کلیدواژگان: الموتیف، الوطن، الشعر السیاسی، حازم رشک التمیمی
  • امیر فرهنگ نیا*، علی پورحمدانیان صفحات 99-130

    السخریه من الإبداعات الادبیه التی استخدمت فی العصور السالفه حتی الآن. قد یظنها المتلقی الاستهزاء بقصد الحط من شان الآخر، وهذا صحیح إلی حد ما والاصح منه هو انها لاتستخدم لتلبیه الاهواء النفسیه کالدعابه والضحک فحسب بل تبین للمتلقی الوضع الاجتماعی والسیاسی والثقافی الذی عاشه المولف وعانی منها المجتمع ولاستخدام السخریه اسباب کثیره من اهمها تکمیم الافواه حیث لایستطیع الادیب ان ینتقد مایراه من ظلم وخطإ او سیاسه فاشله بالعلن، فعندیذ یتخذ السخریه منصه للتعبیر عمایرید. المتشایل من الروایات التی استخدمت فیها السخریه ولکن لیس هذا خوفا من سیاسات الکیان الصهیونی وکانما لم یر الروایی طریقه افضل منها حیث إنها لم تولف علی النمط السخری فحسب بل هو نمط سخری لاذع وماساوی یحمل رساله توضح للقاری ظروف فلسطین وشعبها. یسلط المقال الضوء علی الروایه وکیفیه استخدام السخریه فیها وفقا للمنهج الوصفی-التحلیلی وبما ان إمیل صور لمحات عدیده من ظروف الشعب الفلسطینی، یرسی هذا الموضوع علاقه وثیقه مع الادب المقاوم وتتجلی ضروره البحث فی اهمیه القضیه الفلسطینیه وعدم التغافل عنها دینیا وإنسانیا وانها روایه احدثت ضجه فی العالم والکیان الصهیونی فمن البدهی انها احتوت افکارا جدیده تستحق الدراسه. یهدف هذا البحث إلی تبیین کیفیه استخدام السخریه واغراضه عند حبیبی ودورها فی نجاح عمله وبما ان الادیب الفلسطینی یستخدم کافه الانماط للتعبیر عن ماساته وآلامه یکشف هذا البحث عن براعه استخدام الروایی حبیبی السخریه کنمط یعبر به عن افکاره وآرایه. ومن المواضیع الهامه التی تطرق إلیها المقال من خلال الروایه، ازمه الهویه الفلسطینیه وموقف العرب من قضیه فلسطین وسیاسات التثقیف وتحکی ان الکاتب استخدم السخریه لوصف الوضع الساید فی فلسطین والحط من الکیان الصهیونی.

    کلیدواژگان: السخریه، الروایه الفلسطینیه، المتشائل، إمیل حبیبی
  • عیسی متقی زاده*، علی حاجی خانی، سمیه مدیری صفحات 131-157

    الکتابه تعد من اهم الطرق لنقل الافکار إلی الآخرین. یختار کل کاتب اسلوبا متناسقا مع اهدافه المطلوبه، لیتاثر فی ذهن القاریین، ولکن من الممکن، وربما فی کثیر من الاحیان، علی الرغم من مشابهه غرض الکتابه، هناک اختلافات فی الاسالیب المستخدمه من قبل المولفین. إن الاسلوب یلعب دورا هاما فی نقل المحتوی والوصول إلی الغرض من الکتابه؛ لان رغبه القاریین فی قرایه النص، تعتمد کثیرا علی حسن ترکیب الجمل المستخدمه. الاسلوبیه هی من اهم الاتجاهات الحدیثه ولها مناهج متعدده؛ منها: الاسلوبیه الإحصاییه. هذا الاتجاه یعنی بالکم وإحصاء الظواهر اللغویه فی النص ویبنی احکامه بناء علی نتایج هذا الإحصاء، وبعباره اخری تستفید من الکم للحصول علی الکیف. بمساعده الدراسات الاسلوبیه الإحصاییه نستطیع ان نمیز بین الاسالیب المختلفه، نحو: الاسلوب العلمی، الادبی، الخطابی و... . یتناول هذا البحث دراسه الاسلوبیه الإحصاییه فی نهج البلاغه والصحیفه السجادیه. اخترنا الرساله 74 والدعاء 38 نموذجا ونقارن بین اسلوبهما وفقا لنظریتی بوزیمان وجونسون، خلال المنهج الوصفی-التحلیلی والإحصایی. استنتجنا وفقا لنظریه بوزیمان ان اسلوب الصحیفه السجادیه، هو اقرب إلی الاسلوب الادبی، واسلوب نهج البلاغه، هو اقرب إلی الاسلوب العلمی، ووفقا لنظریه جونسون، ان الثروه اللفظیه للصحیفه السجادیه، هی اکثر منها لنهج البلاغه، ولکن لا تختلف فیهما اختلافا کثیرا وکان هذا الاختلاف بسبب تاثیر الظروف الاجتماعیه.

    کلیدواژگان: الاسلوبیه الإحصائیه، نظریه بوزیمان، نظریه جونسون، نهج البلاغه، الصحیفه السجادیه
  • زهرا محققیان* صفحات 159-186

    تعتبر الآیه الثانیه من سوره الزلزله التی تعلن إخراج الارض اثقالها وتحدیثها یوم القیامه، من قبل العدید من المفسرین وعلماء القرآن انها معتقدات مجازیه متعلقه بیوم القیامه التی تکشف عن وظایف استعاریه للارض فی القرآن الکریم، فی حین ان استکشاف المعتقدات الثقافیه القدیمه لبلاد ما بین النهرین وارض القبایل السامیه یدل علی ان ما ورد فی هذه الآیه لیس استعاریا او مجازیا فحسب، بل یعتمد علی معتقدات الاعراب السابقین وغیر الاعراب والتی قد وصلت الآن إلی آیات القرآن الکریم علی محمل اللغه. یتناول هذا المقال بعد تحلیل آراء المفسرین فی تفسیر الآیه المذکوره، تداعیات توید هذا الادعاء، ویعید قراءه الآیه المذکوره فی السیاق الذی استندت إلیه، بناءا علی الفهم الثقافی (المعرفه الثقافیه) لما قبل الإسلام وفضلا عن الادبیات التفسیریه فی القرون المتقدمه.

    کلیدواژگان: الانثروبولوجیا الثقافیه، الرمز، الارض، لسان القال والحال، المجاز، الاستعاره
  • وحید میرزائی*، نرگس انصاری صفحات 187-215

    تعتبر الموسیقی عنصرا حیویا فی البناء الشعری، وشعر المقاومه کجزء من الشعر العربی المعاصر تعبیر صادق عن وجدان الإنسان العربی وآماله المفقوده یقتضی نغمات تتناسب معناه. من هذا المنطلق، یتناول هذا البحث البنیه الإیقاعیه فی شعر المقاومه وصلتها باغراضها مستخلصا نماذج من قصاید معین بسیسو، ومحمد الفیتوری والمقارنه بینهما والکشف عن العلاقه القایمه بین دلاله القصیده ومستواها الصوتیه فی منهج وصفی- تحلیلی وإحصایی معتمدا علی تحلیل البنیه الإیقاعیه العروضیه التقلیدیه وطریقه تعامل الشاعر مع الوزن وتبیین التغییرات الصوتیه التی تطرا علی التفعیله، وقوه الشاعرین فی التحدیث والتغییر داخل الاوزان العروضیه ثم یدرس القافیه وصورها المتعدده التی تعطی القصیده نشاطها وثرایها الفنی والدلالی واخیرا تناول البحث عناصر الهندسه الصوتیه التی تتکثف داخل النص الشعری، ومن جانب آخر الکشف عن علاقه الإیقاع بالمعنی الشعری ونفسیه الشاعر. وقد تبین ان بحر المتدارک قد خضع للعدید من التغییرات فی بنیه تفاعیله فی شعر الشاعرین واسهم فی خلق الاجواء الموسیقیه الفریده للقصیده وفی إبعادها عن الملل والرتابه وإکسابها قوه دلالیه وتاثیریه، کما ان البحور المتداخله تتصدر فی قایمه الاوزان التی استخدمها الفیتوری لکونها من اوزان ذات نغمات جدیده یتم استخدامها فی القصیده حسب تجربه الشاعر النفسیه، وقد تبین بعد التحلیل الصوتی للقصیده ان فی اشعار الشاعرین وحده صوتیه منسجمه فی بناء کلمات تعطی النص تناسقا ایقاعیا وتکثیفا دلالیا زخما.

    کلیدواژگان: شعر المقاومه، الإیقاع، الهندسه الصوتیه، معین بسیسو، محمد الفیتوری
|
  • MohammadAmir Ahmadzadeh * Pages 1-26

    The purpose of this essay is to assess the relationship between translation and cultural transmission in the era of Nasser al-Din Shah Qajar. According to the historical analysis method, it can be said that Iran faced a different situation in the peripheral world in the 19th century; Various political, philosophical, and industrial developments moved east, and translation in this context was meant as a channel of cultural transmission that conveyed the achievement of the origin society to the target communities (Iran and other Muslim societies). But this was not a simple transition, especially with the cultural groups of Eastern societies becoming aware of the nature of European developments and texts resulting from a dual form of "compromise" that persisted for a long time, between translators and some government institutions. There were various criteria for translation selected for translation, the main reasons being internal and external criteria. Internal factors were determined by the effects, norms, and patterns that they presented. This is related to the motivations available for each translator. External criteria also related to the issue of political power and its role in facilitating translations and selecting the type of work.

    Keywords: Cultural Transition, Translation Movement, Origin Society, Destination Society
  • Alireza Ashtari Tafreshi *, Fatemeh Ahmadvand Pages 27-53

    This historical research based on the study of primary and secondry sources, is studying four institutes founded by Saladin/Salah al-Ddin Ayyubi (d. 589AH), two in Cairo and two others in Jerusalem.  The research has attempted to analyse the factors of appearance of these institutions, according to the religious policies of Ayyubids. It shows also the historical influence of these institutions. In general, these subjects have been studied in the article: political factors  of appearance of Salahiyyahs like the political legitimacy; religuos factors of appearance of Salahiyyahs like the motivations on behalf of Ash`ari propaganda and the subversion aganint othor religions; military (Jihadi) factors of appearance of Salahiyyahs i.e. or the propaganda for making wars by muslims against crusaders; and the process factors of appearance of Salahiyyahs i.e. the social – historical diffusion of Madrasah and Khanqah and their cultural life from the east (Iran and Iraq) into west (Syria and Egypt).

    Keywords: Salahiyyah, Madrasah, Khanqah, Deffusion, Ayyubid Period
  • Tofigh Rezapur Mohseneni, Rasool Balawi *, Awad Alghezi Pages 55-73

    Comparative literature consists of a set of methods and approaches, one of which is image of the “Other”. The image of the “Other” has attracted the attention of many contemporary scholars. They study the image from various angles, including reading the image of a nation, a religious sect, an alien personality in another nation's literature, as well as the image of a person, a sect, or an insider's group of the poet's community, such as The image of the ISIL that was negative in the literature of many Arab writers after 2012. Being next to the negative "other" afflicts "I" because it imposes its power and suppresses the freedom of "I" in life; in other words, freedom of the "other" is at the expense of my "freedom". This research attempts to examine the image of the "other" in Fadhil Al Azzawi’s poetry and, on the basis of a descriptive-analytical method, seeks to answer this question: What is the images of foreign “other” and the Arab seen in t Fadhil Al Azzawi’s poetry? The research findings show that the reading of "other" is not only related to the approaches of literary criticism, such as structuralism, etc, but also to other branches of the humanities, such as history and sociology. The image that the poet portrays from the "other" first comes from his needs, then the needs of the Iraqi and Arab societies.

    Keywords: Iraqi contemporary poetry, Fadhil Al Azzawi, the images of the other
  • Maryam Gholami, Roghayehe Rostampourmaleki *, Ensie Khazali Pages 75-98

    The country is a great concern in the emotional formation of the human being; Iraq has been and still suffers from wars and occupation, and the Iraqi poet has been and still is calling for the preservation of the national identity and cultural privacy, in a way that guarantees the self and civilization of the citizen. And the Iraqi poet HazemRashk Al-Tamimi is not excluded from the rest of the poets, because the homeland has a feeling and emotional attachment that flows from deep down through his mouth in the form of eloquent talk of melody and a great impact on the same recipient.The study chose a critical approach that combines description and analysis, describing the motive based on previous studies, then conducts the technical analysis of the poetic models indicating the motif of the homeland in the poet's office. And reached the most important

    results

    that the suffering of Iraq led to the emergence of Hazem, the father of the homeland in his poems, with a clear prominence, as the image of the homeland appeared to him mixed with sadness, pain and suffering, and this is a reflection of the reality in which the Iraqi people live.

    Keywords: motif, the homeland, political poetry, HazemRishk Al-Tamimi
  • Amir Farhangnia *, Ali Purhamdanian Pages 99-130

    Satire is one of the literary creativities that is used from past to the present time. Sometimes, the audience perceives satire as degrading the others; that is somehow correct. Satire’s aim is not merely meeting one’s spiritual needs like laughter, more precisely; its aim is to portray social, political and cultural situation that the author and society are suffering from. The use of satire has many reasons, the most important of which is lack of freedom of expression. When literary man can not openly criticize oppression, wrongdoing or wrong policy of society, he/she uses satire to express his/her thoughts. Pessoptimist does not use satire as a fear of Zionist policies. It seem he did not find a better way to do so except satire; and that satire is not a merely a satire, it is tragic and humorous, with a message for the audience to express the conditions of Palestine and its people. With a descriptive-analytical approach, this article analyzes and explores how satire is applied in this novel. Since Emile depicts various aspects of the Palestinian people's condition, it is closely linked to resistance literature. The purpose of this research is to address the importance of Israeli–Palestinian conflict and not to ignore its religious and humane aspects, and since this novel has had a profound impact on the world and the Zionist regime, it contains new and worthwhile reading thoughts and ideas. This article aims to explain how and for what reasons satire is used by Habibi and its role in the success of his work. Since the writer has used all methods to express his tragedy and pain, this research explores and unveils the creativity in satire use of Habibi as a way to express and convey his thoughts and opinions. The Palestinian identity crisis, the Arabs' position on the Palestine issue, and the policies of culturalization are important issues that this paper will address. The novel suggests that the author used satire to describe the condition in Palestine and humiliate the Zionist regime.

    Keywords: Satire, Palistinian Novel, Pessoptimist, Emile Habibi
  • Issa Motaghizadeh *, Ali Hajikhani, Somayyeh Modiri Pages 131-157

    Writing is one of the most important ways of transmitting thoughts to others. Each writer chooses a style that suits with his desired goals, to influence readers 'minds, but it is possible, and perhaps often, despite of the similar purpose of writing, there are differences in the styles used by the authors. The style plays an important role in transmitting the content and achieving the purpose of writing, because the readers’s desire to read the text, depends a lot on the proper structure of the sentences used. Stylistics is one of the most important modern trends and has various subfolders, including: Statistical Stylistics. This trend is takes into account the quantity and number of lexical phenomena in the text and builds its rulings based on the results of this statistics. in other words, it takes advantage of the quantum to obtain the quality. With the help of Statistical Stylistics’s studies, we will able to distinguish between different styles, including: scientific, literary, rhetorical and ..... . This research deals with the study of Statistical Stylistics in the NahjolBalaghe and  the SahifehSajjadieh. We Selected the letter 74 and the prayer 38 as models and compared their style according to Bozeman and Johnson’s theories, during the descriptive-analytical and statistical methods. We concluded, according to Bozeman's theory, that the style of  the SahifehSajjadieh is closer to the literary style, and the style of the NahjolBalagheh, is closer to the scientific style, and according to Johnson's theory, that the Vocabulary Richness of the SahifehSajjadieh  is more than the NahjolBalagheh, but There is not much difference between them, and this difference was Because of the influence of social conditions.

    Keywords: statistical stylistics, Bozeman’s theory, Johnson’s theory, NahjoalBalagheh, SahifehSajjadieh
  • Zahra Mohegheghian* Pages 159-186

    The second verse of Surah Al-Zalzalah informs us the discharge of the earth and her speaking on the Day of Judgment . This verse has been considered as a Metaphorical belief related to the Day of Judgment that reveals the functions of the earth in the Quran, by many commentators and scholars. On the other hand, exploring the ancient cultural beliefs of Mesopotamia and the Semitic tribes (such as Arabs) indicates that what is said in this verse is not only a figurative and metaphorical expression, it is also a non-metaphorical and right expression which has now reached us by the Qur'an.This study examines the reasons of this claim and then analyzes the commentators' approach to this verse. Finally, based on a cultural studying in the pre-Islamic period as well as the Muslim traditional material, reinterprets the above verse in its context.

    Keywords: Cultural Anthropology, Mother Earth, Non-Metaphorical expression of the Quran
  • Vahid Mirzaei *, Narjes Ansari Pages 187-215

    Music is one of the most dynamic and vibrant elements in building blocks of poetry, and poetry of resistance as included in contemporary Arabic poems, accompanied by its special rhythm and melody, is an innocent representation of emotions and conscience of Arab people with his lost dreams. Accordingly, the present descriptive-analytic study firstly considers a selective approach of poems by Moin Basisu and Mohammed Al-Fitory to analyze the extrinsic musical of odes and their changes and innovations in the poems as adopted by the two aforementioned poets. It then investigates the role of rhymes and their typology in relation to the music and meaning of ode. The study also reviews and analyzes the acoustic mechanism of the poem of resistance which leads to the richness of poetry music in order to define the relationship among the internal music, the content of the ode, and the poet’s state of mind. Results show that the rhythmic melody in these two poets’ poems has undergone different changes and new interpretations have had a vital role in minimizing the boring uniformity of music. And synthetic melodies in Fitory’s poems because of a new rhythm and melody originate from the poet’s personal experiences are regarded as highly poetic poems. It also has made the conditions appropriate for internal music analysis, uniformity, and homogeneity of acoustics in words structures. In overall, it results in harmony, musical cohesion, and multi-aspect semantics to the poem.

    Keywords: resistance poetry, Acoustic mechanism, Moin Basisu, Mohammad Al-Fitory