فهرست مطالب

  • سال دوازدهم شماره 2 (پاییز و زمستان 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/10/29
  • تعداد عناوین: 10
|
  • اکرم شریفی مقدم*، فائزه ناصرخانی صفحات 1-14
    هدف

    اخیرا اثر پیش آماده سازی ایسکمی به عنوان یک کمک ارگوژنیک در فعالیت های ورزشی مورد توجه قرار گرفته است. شواهدی وجود دارد که پیش آماده سازی ایسکمی ممکن است اثرات مثبت بر عملکرد ورزشکاران داشته باشد که منجر به افزایش ظرفیت اجرا شود، لذا هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر پیش آماده سازی ایسکمی بر عملکرد بی هوازی دانشجویان دختر ورزشکار بود.

    روش شناسی:

    برای این منظور 16 دانشجوی دختر در یک طرح متقاطع تصادفی در دو گروه تجربی (پیش آماده سازی شامل چهار دور پنج دقیقه ای انسداد با پنج دقیقه جریان مجدد، سپس اجرای دو آزمون وینگیت) و کنترل (پیش آماده سازی نمایشی شامل چهار دور پنج دقیقه ای بستن کاف بدون اعمال فشار، سپس اجرای دو آزمون وینگیت) قرار گرفتند. میزان درک فشار بلافاصله پس از آخرین مرحله ی ایسکمی و هر آزمون وینگیت اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر و آزمون تعقیبی LSD تحلیل شد.

    نتایج

    نتایج تحقیق نشان داد، توان اوج در گروه تجربی نسبت به کنترل در آزمون دوم وینگیت افزایش پیدا کرد اما این افزایش معنادار نبود (P>0/05) و توان میانگین و حداقل و ضربان قلب تمرین بین دو حالت مختلف کنترل و تجربی تفاوت معناداری وجود نداشت (P>0/05). اعمال پیش آماده سازی ایسکمی منجر به کاهش معنادار درک فشار در گروه تجربی گردید (P<0/05).

    بحث و نتیجه گیری

    نتایج نشان داد که اجرای پیش آماده سازی ایسکمی تاثیری بر برون ده توان بی هوازی در دختران ورزشکار ندارد. به نظر می رسد پیش آماده سازی ایسکمی قبل از حرکات توانی باید با شدت و مدت بیشتر و در اندام های با حجم عضلانی بزرگتر اعمال شود تا اثرات بیشتری به دنبال داشته باشد.

    کلیدواژگان: پیش آماده سازی، ایسکمی، دختران ورزشکار، عملکرد بی هوازی
  • احمدرضا یوسف پور دهاقانی، رضا قراخانلو*، زهرا رضاسلطانی صفحات 15-29
    هدف

    بررسی تاثیر 30 ساعت محرومیت از خواب بر امتیاز تیراندازی و تحریک پذیری قشری نخاعی عضلات برجستگی تنار در سربازان.

    روش

    11 نفر از سربازان یک مرکز آموزشی نظامی به روش انتخاب خوشه ای و تصادفی برگزیده و در دو مرحله ی کنترل و تجربی، با بهره گیری از روش آزمایشگاهی تحریک مغناطیسی مغز با استفاده از دستگاه محرک مغناطیسی مدترونیک و ثبت نمره تیراندازی با تفنگ بادی، قبل و بعد از 30 ساعت محرومیت از خواب مورد مطالعه قرار گرفتند. میانگین و دامنه اختلافات با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و آزمون های t در نرم افزار SPSS 16 بررسی شد.

    نتایج

    30 ساعت محرومیت از خواب موجب کاهش معنی دار امتیاز تیراندازی (003/0=p)، افزایش معنی دار دامنه ی برانگیختگی تحریک قشری نخاعی (009/0=p)، کاهش بدون تاثیر زمان هدایت مرکزی (98/0=p) و افزایش بدون تاثیر زمان هدایت مرکزی تسهیل شده درون قشری (15/0=p) اندازه گیری شده در عضلات تنار آزمودنی های این تحقیق گردید.

    بحث و نتیجه گیری

    بر اساس نتایج این تحقیق، 30 ساعت محرومیت از خواب، موجب کاهش معنی دار نمره تیراندازی گشت؛ که می تواند مرتبط با اختلال در میزان تحریک پذیری عصبی مشاهده شده در افراد مورد تحقیق بوده باشد، که در تحقیقات آتی قابل بررسی است.

    کلیدواژگان: محرومیت از خواب، تیراندازی، تحریک مغناطیسی مغز، تحریک پذیری
  • ماندانا غلامی، ریحانه تطهیری مقدم صفحات 30-42

    هدف:

     چاقی و اضافه وزن با تغییرات گسترده در سطوح هورمون های جنسی زنان همراه است. از مهمترین هورمون های جنسی که تغییرات در غلظت آنها با پاتوژنز بیماری های مختلف مرتبط است می توان به گلوبولین متصل شونده به هورمون جنسی (SHBG) و استرادیول اشاره کرد. با این همه، نقش تمرینات ورزشی مختلف بر این تغییرات در سطوح هورمون های جنسی هنوز کاملا شناخته نشده است.بنابراین، هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر هشت هفته تمرین مقاومتی منتخب بر سطوح سرمی استرادیول، SHBG و ترکیب بدن در زنان پیش یایسه چاق و دارای اضافه وزن بود. 

    روش شناسی:

    بدین منظور، 20 زن پیش یایسه دارای اضافه وزن به دو گروه تجربی (میانگین سنی 11/2 ±3/44 سال) و کنترل (میانگین سنی 37/3±5/42 سال) تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت هشت هفته، هر هفته سه جلسه، تمرینات ورزشی مقاومتی با باندهای کشی (ترا باند) را انجام دادند. تمرینات مقاومتی شامل 16 حرکت برای بالاتنه، شکم و پایین تنه بود. هر حرکت با 10 تکرار، 3 ست و 2 دقیقه استراحت بین ست ها و یک دقیقه استراحت بیت حرکات اجرا شد. داده ها با آزمون آنالیز کوواریانس تجزیه و تحلیل شد.

    نتایج

    نتایج افزایش معنادار SHBG و کاهش درصد چربی بدن را نشان داد. سطوح سرمی استرادیول در گروه تجربی کاهش یافت که این کاهش از لحاظ آماری معنادار نبود. بحث. بر مبنای نتایج پژوهش حاضر به نظر می رسد که تمرینات مقاومتی با تراباند اثرات مثبتی بر تعدیل سطوح هورمون های جنسی زنان دارای اضافه وزن دارد.

    کلیدواژگان: استروژن هاباندهای کشی، پیش یائسه، سرطان پستان
  • جواد وکیلی*، رامین امیرساسان، عذراء نورمحمدی صفحات 45-54
    مقدمه

    استفاده از مداخلات تغذیه ای مثل مکمل های غذایی به منظور جلوگیری از بروز زود هنگام خستگی، فشارهای ناشی از فعالیت بدنی و بهبودعملکرد در هنگام مسابقه توصیه شده است. هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر چهار هفته تمرین HIIT با مکمل سازی جینسینگ بر توان هوازی، بی هوازی و ترکیب بدنی زنان دارای اضافه وزن و چاقی می باشد.

    مواد و روش ها

    در این پژوهش نیمه تجربی، 40 نفر از زنان دارای اضافه وزن با میانگین و انحراف استاندارد وزن 7/9 ± 30/ 77 کیلوگرم؛ سن 5/3 ± 01/33 سال و درصد چربی 7/3 ± 39/36 بودند که به صورت هدفمند در چهار گروه مکمل، مکمل و تمرین، تمرین و کنترل قرار گرفته اند. پروتکل تمرینHIIT به مدت چهار هفته و سه جلسه در هفته و در هر جلسه 4-6 ست و هر ست 30 ثانیه دوی سرعت با 80% HRm و 270 ثانیه پیاده روی سریع برای دو گروه اجرا شده است . هر آزمودنی در گروه های مکمل و تمرین - مکمل به مدت چهار هفته هر روز یک عدد کپسول 500 میلی گرمی مکمل جینسینگ مصرف کرده است. درصد چربی به روش سه نقطه ای جکسون و پولاک، حداکثر توان بی هوازی (PPO)، میانگین توان (MPP) و شاخص خستگی (FI) به روش آزمون وینگیت سی ثانیه ای و سنجش با روش تست پله کویین سنجیده شده است. داده ها در نرم افزار و با استفاده از آزمون آماری تحلیل کوواریانس با سطح معناداری 5 صدم تحلیل گردید.

    یافته ها

    نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که مصرف مکمل جینسینگ به همراه تمرینات HIIT بر توان هوازی بیشینه ؛ اوج توان بی هوازی؛ متوسط توان بی هوازی؛ حداقل توان بی هوازی ؛ وزن؛ درصد چربی؛ نسبت دور کمر به دور باسن؛ BMI ؛ بعد از کنترل اثر متغیر همپراش تفاوت معناداری بین چهار گروه مکمل، مکمل و تمرین، تمرین و کنترل وجود دارد ولی در متغیر توده بدون چربی تفاوت معناداری وجود ندارد.

    نتیجه گیری

    تمرین تناوبی شدید همراه با مکمل سازی جینسینگ نقش موثری در بهبود توان هوازی و بی هوازی و ترکیب بدنی (درصد چربی، وزن، نسبت دور کمر به باسن و BMI) زنان دارای اضافه وزن و چاقی دارد.

    کلیدواژگان: تمرینات تناوبی شدید، ترکیب بدنی، مکمل دهی جینسینگ، زنان دارای اضافه وزن و چاقی
  • ارزو اسکندری شهرابی، رحمان سوری*، سیروس چوبینه، زهره مظاهری تیرانی صفحات 55-66
    هدف

    نشان داده شده که فعالیت ورزشی در بیشتر گونه های جانوری به افزایش و بهبود شاخص های عملکردی قلبی منجر می شود. به نظر می رسد که به دنبال انواع فعالیت ورزشی ظرفیت خود نوزایی قلبی از طریق افزایش تشکیل کاردیومیوسیت های جدید افزایش می یابد. مطالعه حاضر تاثیر تمرینات تناوبی شدید و تداومی بر عملکرد سلول های بنیادی و ظرفیت خود نوزایی قلبی را بررسی می کند.

    روش شناسی:

     24 عدد رت ویستار نر بالغ به سه گروه تمرین تناوبی شدید ،تداومی و کنترل تقسیم شدند. پروتکل های تمرینی 5 روز در هفته و 6 هفته اجرا شد. بافت قلب استخراج و مقادیر c-Kit و Ki67 به روش ایمونوهیستوشیمی و بیان ژن Nkx2.5به روش RealTime-PCR آنالیز شد. روش اماری تحلیل واریانس یک طرفه با معناداری 05/0P≤ استفاده شد.

    نتایج

    افزایش معنادار سلول های مثبت c-Kit در گروه تمرین HIIT 00/0≤ pو در گروه تداومی 018/0≤p مشاهده شد که این افزایش در گروه HIIT بیشتر بود. افزایش معنادار سلول های مثبتKi67 در گروه تمرین HIIT 00/0≤p و گروه تداومی 05/0 ≤p مشاهده شد که این افزایش در گروهHIIT بیشتر بود. همچنین افزایش معنادار بیان ژن Nkx2.5 در گروه تمرین HIIT 015/0≤ p و در گروه تداومی 03/0≤ pمشاهده شد که این افزایش در گروه تداومی بیشتر بود.

    بحث و نتیجه گیری

    به نظر می رسدتمرینات ورزشی از طریق افزایش تکثیر سلول های بنیادی در قلب بازسازی قلب را آغاز کرده و متعاقب آن تمایز c-Kit را فعال و بیان ژن Nkx2.55 را که دو عامل اصلی رونویسی اولیه دودمان قلب هستند افزایش می دهد؛ که موجب تولید سلولهای جدید قلب می شود.

    کلیدواژگان: تمرین HIIT، تمرین تداومی، سلول های بنیادی قلب، c-Kit- Nkx2، 5
  • علی برزگری*، شادمهر میردار، محمد رعنایی صفحات 67-79
    هدف

    نیتروز آمین کتون مشتق از تنباکو (NNK) یکی از قوی ترین کارسینوژن های تنباکو است که با تغییر در آزاد سازی ماکروفاژهای مرتبط با تومور (TAM) در القای سرطان ریه موثر است. هدف از این مطالعه، تحلیل ایمونوهیستوشیمیایی بیان TAM در پاسخ به NNK و تمرین شنای زیر بیشینه بود.

     روش شناسی: 

    بدین منظور 46 سر موش صحرایی بالغ نژاد ویستار به صورت تصادفی به پنج گروه تمرین، تمرین+NNK، NNK، حلال و کنترل دسته بندی شدند. گروه های تحت القای NNK به صورت زیر جلدی 1 بار در هفته و به میزان 5/12 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن در 12 هفته NNK دریافت کردند. گروه های تمرین نیز به مدت 12 هفته به شنا زیر بیشینه پرداختند. بیان ماکروفاژهای مرتبط با تومور در بافت ریه با روش ایمونوهیستوشیمی اندازه گیری شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آنالیز واریانس یک طرفه و توکی در سطح معناداری 05/0≥P استفاده گردید.

    نتایج

    نتایج حاکی از آن بود که یک دوره برنامه تمرینی شنا سبب کاهش معنادار بیان ایمونوهیستوشیمیایی TAM نسبت به گروهNNK (001/0 =P) گردید. همچنین کاهش معناداری در بیان ایمونوهیستوشیمیایی TAM گروه تمرین+NNK نسبت به گروه NNK (001/0 =P) مشاهده شد. علاوه براین نشان داده شد که در گروه NNK، بیان ایمونوهیستوشیمیایی TAM نسبت به گروه حلال (001/0 =P) افزایش معناداری داشت.

    نتیجه گیری

    به طور کلی می توان اذعان داشت که تمرین ورزشی منظم هوازی زیربیشینه در مهار آثار التهابی ریه ناشی از القای NNK با کاهش میزان فعالیت ماکروفاژهای مرتبط با تومور نقش موثری دارد.

    کلیدواژگان: نیتروز آمین کتون مشتق از تنباکو، تمرین شنای زیربیشینه، ماکروفاژهای مرتبط با تومور، ایمونوهیستوشیمی
  • سید محسن آوندی*، مرجانه زاهدی صفحات 81-92
    هدف

    مولتیپل اسکلروزیس یا ام.اس یک بیماری خودایمنی سیستم عصبی مرکزی است که شایع ترین بیماری ناتوان کننده افراد جوان بالغ می باشد. سلول های TH17 نقش مهمی در علایم بیماری ام.اس داشته و اثرات IL-17 در فرایند دمیلینه شدن سلول های عصبی شناخته شده است. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر تمرین یوگا بر سطوح سرمی اینترلوکین 17، زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس بود. 

    روش شناسی:

    به این منظور تعداد 16 زن مبتلا به ام. اس (با میانگین سن 7/7±8/37 سال، قد 4/7±7/161 سانتی متر و وزن 2/18±7/70) با 4EDSS< انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه تمرینی یوگا (8=n) و گروه کنترل (8=n) تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت 8 هفته (3 جلسه در هفته) درجلسات تمرین یوگا شرکت کرده و گروه کنترل فعالیت معمول روزانه خود را ادامه داد. نمونه های خونی 48 ساعت قبل و 48 ساعت پس از دوره تمرین جمع آوری گردید و سطوح سرمی IL-17 با کیت مخصوص و به روش الایزا مورد ارزیابی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل آماری داده ها از طریق آزمون t مستقل در سطح معناداری 05/0≤p و با استفاده از نرم افزار SPSS 22 انجام گرفت.

    نتایج

    داده های حاصل از تحلیل آماری نشان داد سطح IL-17 در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل به طور معناداری کاهش یافته است (001/0=p).

    بحث و نتیجه گیری

    بر اساس نتایج این پژوهش هشت هفته تمرین یوگا از طریق کاهش سطوح سرمی IL-17، نقش مهمی در کمک به بهبود وضعیت بیماران مبتلا به ام.اس دارد.

    کلیدواژگان: سایتوکاین، التهاب، یوگا، مولتیپل اسکلروزیس
  • یحیی محمدنژادپناه کندی*، حسن متین همایی، محمدعلی آذربایجانی صفحات 93-105
    مقدمه

    هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر هشت هفته تمرین مقاومتی تناوبی بر طول تلومر، فعالیت تلومراز و TRF2 مردان جوان غیر فعال بود.

    روش بررسی

    تعداد 20 مرد جوان غیر فعال از دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه تمرین (10 نفر) و گروه کنترل (10 نفر) تقسیم شدند. پروتکل تمرینی شامل تمرین همزمان مقاومتی و تناوبی که هر جلسه آن شامل دو مرحله بود. مرحله اول، تمرین تناوبی شامل 30 دقیقه دویدن برروی نوار گردان بود. درمرحله دوم اجرای تمرین مقاومتی به مدت 30 دقیقه انجام می شد. نیم ساعت قبل از اولین جلسه تمرین و 24 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین 10 میلی لیتر خون از ورید بازویی آزمودنی ها گرفته شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش آماری t (مستقل و وابسته) استفاده و سطح معناداری در کلیه آزمون ها 05/0P≤ در نظر گرفته شد.

    یافته ها

    یافته های تحقیق حاضر نشان داد هشت هفته تمرین مقاومتی تناوبی مانع از کوتاه شدن طول تلومر شده و باعث افزایش فعالیت تلومراز می شود. علاوه بر این، افزایش معنادار مقادیر TRF2 در مقایسه با قبل تمرین دیده شد.

    نتیجه گیری

    در نهایت، هشت هفته تمرین ترکیبی باعث افزایش معنادار کیفیت زندگی آزمودنی ها گردید. بنابراین، به نظر می رسد هشت هفته تمرین می تواند تاثیر مطلوبی بر بیولوژی تلومر و کیفیت زندگی داشته باشد. از این رو، پیشنهاد می شود جوانان یک برنامه ورزشی منظم مقاومتی-تناوبی در زندگی روزمره خود در نظر بگیرند تا یک زندگی با کیفیت بهتر و استرس پایین تر داشته باشند و از بسیاری بیماری ها و فاکتورهای خطر که با سبک زندگی غیرفعال مرتبط اند مصون باشند.

    کلیدواژگان: تمرین مقاومتی تناوبی، تلومر، تلومراز، TRF2
  • لیلا حجت الاسلامی، وحید تادیبی*، ناصر بهپور صفحات 107-118
    هدف

    فشارخون تحت تاثیر عوامل مختلفی از جمله فعالیت قرار می گیرد هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرین هوازی بر فشارخون، نیتریک اکساید و آپلین در زنان مبتلا به پیش پرفشاری خون بود. 

    روش شناسی:

     24 زن 45-30 ساله مبتلا به پیش پرفشاری خون به طور تصادفی به دو گروه هوازی و کنترل تقسیم شدند. تمرین هوازی سه بار در هفته، به مدت هشت هفته بود، به این صورت که آزمودنی ها هفته اول به مدت 30 دقیقه با 50 درصد ضربان قلب ذخیره، هفته دوم و سوم به ترتیب مدت 35 و 40 دقیقه با شدت 50 درصد، هفته چهارم مدت 40 دقیقه و شدت 55 درصد و هفته های پنجم، ششم، هفتم و هشتم به مدت 45 دقیقه با شدت 55 درصد ضربان قلب ذخیره دویدند. اندازه گیری فشارخون و نمونه گیری خون یک روز پیش از نخستین وهله و 48 ساعت پس از آخرین وهله تمرین انجام شد. سطوح آپلین و نیتریک اکساید با استفاده از کیت های تجاری به روش الایزا اندازه گیری شدند، تجزیه و تحلیل آماری داده ها با استفاده از آزمون تی مستقل و وابسته در سطح معناداری (0.05>p) صورت گرفت.

    نتایج

    پس از 8 هفته فعالیت هوازی سطوح آپلین و نیتریک اکساید در گروه تمرین افزایش معناداری داشتند (0.05>p). در صورتی که سطح فشارخون کاهش معناداری داشت (0.05>p).

    بحث و نتیجه گیری

    8 هفته تمرین هوازی می تواند از طریق افزایش سطوح نیتریک اکساید و آپلین و کاهش سطح فشارخون برای افراد مبتلا به پیش پر فشاری خون مفید باشد.

    کلیدواژگان: پیش پر فشاری خون، تمرین هوازی، نیتریک اکساید، آپلین، عملکرد اندوتلیال
  • مهدی طاهری گندمانی، محمد فرامرزی*، ابراهیم بنی طالبی، روح الله همتی صفحات 119-135
    هدف

    سالمندی با اختلالات سیستیمیک در متابولیسم چربی و عوامل التهابی همراه است که به آترواسکروز منجر می شود . هدف از این تحقیق بررسی تاثیر دو نوع تمرین مقاومتی شدید و متوسط بر MicroRNA های مرتبط با انتقال معکوس کلسترول در موش های سالمند بود.

    روش شناسی:

    30 سر رت نر نژاد ویستار مسن (23 ماهه) به صورت تصادفی در دو گروه تمرینی و یک گروه کنترل شامل گروه تمرین مقاومتی با شدت متوسط (10=n)، تمرین مقاومتی با شدت بالا (10=n) و گروه کنترل (10=n) قرار گرفتند. تمرین مقاومتی شامل 8 هفته تمرین مقاومتی نردبان با شدت زیاد (80% از MVCC) و شدت متوسط (60% از MVCC) و 5 روز در هفته بود. بعد از دوره تمرین بیان miR-33a و miR-144 و بیان پروتیین ABCA1 به روش RT –PCR اندازه گیری شد. تجزیه تحلیل آماری با استفاده از آزمون آنوا با سطح معنی داری (P<0.05) انجام شد.

    نتایج

    نتایج نشان داد بیان miR-33a و miR-144 در دو گروه مقاومتی شدید و مقاومتی متوسط کاهش داشت و بیان mRNA ژن ABCA1 در گروه مقاومتی شدید پس از هشت هفته تمرین افزایش معناداری داشت(P<0.05). همچنین ، بین تاثیر تمرین مقاومتی شدید و متوسط بر بیان miR-33a و miR-144 تفاوت معنی داری وجود نداشت. با این حال ، در مورد بیان mRNA ژن ABCA1 تفاوت معنی داری در دو گروه مقاومتی شدید و متوسط مشاهده شد. 

    نتیجه گیری:

    به نظر می رسد تمرین مقاومتی با شدت متوسط یا شدید می تواند با کاهش بیان miR-33a و miR-144 باعث افزایش بیان mRNA ژن ABCA1 شود.

    کلیدواژگان: miR-33a، miR-144، ABCA1، آترواسکلروز
|
  • Akram Sharifi Moghadam*, Faezeh Naserkhani Pages 1-14
    Purpose

    Recently, effect of ischemic preconditioning (IPC) in sports as an ergogenic aid is taken into consideration. There are evidences that IPC may have positive effects on athletic performance and lead to increase performance capacity. So, the aim of this study was to effect of IPC on anaerobic performance of female student's athletes.

    Methods

    For this purpose, in a randomized crossover design, sixteen females assigned into two conditions: Experiment (preconditioning included four set of five-minute occlusion-reperfusion, with five minutes reperfusion, then performing two Wingate tests) and Control (sham preconditioning included four set of five-minutes closing cuff without pressure, then performing two Wingate tests). The rest period between two Wingate tests was two minutes. Borg scale were measured immediately after the last stage of ischemia and Wingate test. Data were analyzed using repeated measures analysis of variance and LSD test.

    Results

    The results showed that the peak power increased in experimental condition compared to the control, but this increase was not statistically significant (P>0.05). Also, there was no significant difference in average power, mean power and heart rate between control and experimental condition (P>0.05). IPC lead to significant decrease in the perceived exertion in experimental condition (p˂0.05).

    Conclusions

    Results showed that the IPC has no effect on power output in female student's athletes. It seems, IPC before power tasks, must be applied in more time and intensity and in greater muscular volume.

    Keywords: Post-Activation Potentiation, Ischemia, Athlete female, Anaerobic performance
  • Ahmadreza Yousefpour dehaghani, reza Gharakhanlou*, zahra Rezasoltani Zahra Pages 15-29
    Aim

    To investigate the Effect of 30 hours sleep deprivation on shooting score and corticospinal excitability of Thenar eminence muscle in soldiers. For this purpose, 11 volunteers (male) were selected from a military training center.

    Methods

    In two stages, using Transcranial magnetic stimulation technique by Medtronic device as well as to register the shooting score by air rifle before and after 30 hours of sleep deprivation, the subjects were studied. Obtained data, with descriptive and inferential statistics using SPSS software version 16 and by taking 5% of measurement error, were analyzed

    Results

    it was shown that 30 hours of sleep deprivation caused a significant decrease in shooting score (p=0 /003); also significantly increased the range of motor evoked potential(MEP) amplitude (p= 0/009), no significant reduction of MEP latency (p=0/98) and no significant increase in facilitated MEP latency (p=0/15) measured in the thenar of subjects.

    Conclusion

    According to the results of this study it can be concluded that 30 hours of sleep deprivation, significantly decreased the score of shooting, probably because of disturbances in corticospinal excitability following sleep disorders. Which can be explore in future research

    Keywords: sleep deprivation, shooting, Transcranial magnetic stimulation, excitability
  • mandana gholami, reihaneh tathirimoghaddam Pages 30-42

    purpose :

    Obesity and overweight are associated with widespread variations in levels of sex hormones. Among the most important sex hormones that changes in their levels are related to different diseases pathogenesis can mentioned to sex hormone binding globulin (SHBG) and estradiol. However, the effect of different exercise training on this changes in sex hormones levels don’t fully understood yet. Therefore, the aim of present study was to investigate the effect of eight weeks' selected resistance training on serum levels of estradiol, sex hormone-binding globulin (SHBG) and body composition in obese and overweight premenopausal women. 

    Methods:

     For this purpose, 20 premenopausal women's assigned in two experiment (mean age 44.3±2.11) and control (mean age 42.3±5.37) groups. Experiment group performed resistance training for eight weeks, three sessions in week by using elastic bands (Thera band). Resistance exercise consist of 16 movements for upper body, abdomen and lower body. Each movement performed with 10 repetitions, 3 set and two-minute interval rest between sets and one minute's rest between exercises. Data analyzed by analyze covariance test. 

    Results:

     Results indicate significant increase in SHBG and decrease body fat percent. Serum levels of estradiol decrease in experiment group but this decrement not significant Statistically. Discussion. According to present study results it seem that resistance training with Thera band have positive effects on modulate sex hormones levels in women with overweight.

    Keywords: estrogens, elastic band, premenopausal, breast cancer
  • Javad vakili*, Ramin Amirsasan, Ozra nourmohammadi Pages 45-54
    Introduction

    The use of nutritional interventions such as dietary supplements is recommended to prevent early onset of fatigue, physical activity pressures, and improved performance during the race. The aim of this study was to examine The effect of four weeks HIIT training with ginseng supplementation on aerobic, anaerobic powers and body composition of Overweight and obese females.

    Materials and Methods

    In this quasi-experimental study, 40 overweight women with mean and standard deviation were weight 77.30 ± 9.97 kg, age 33.1 ± 3.15 years old, and 39/36 ±3.4, which are purposefully grouped in four supplement, supplement & practicing, practicing and controlling groups. The HIIT practice protocol lasted for four weeks and three sessions a week, and each session was 4-6 and each set was 30 seconds, fast paced with 80% HRm and 270 seconds fast walking for the two groups. Each participant in supplement and supplement & practicing groups has taken one 500 mg capsule ginseng supplement for four weeks each day. The fat percentage was measured by the Jackson-Pollack three-point method and peak power output (PPO), maximum power point (MPP), and fatigue index (FI) measured by the 30-Seconds Wingate test and Quin's test method. The data were analyzed covariance analysis with using SPSS software.

    Results

    As the results of covariance analysis showed that supplementing Ginsing with HIIT exercises on maximum aerobic power ; Peak anaerobic power ; average anaerobic power ; Minimum anaerobic power; weight ; fat percentage ; WHR; BMI There is significant difference between the four groups but There is not significant difference between four groups in LBM

    Conclusion

    Intense interval training with ginseng supplementation improves aerobic and anaerobic capacity and body composition (body fat percentage, weight, WHR ratio and BMI) of women with overweight and obesity. Keywords: Intense Interval Training, body composition, ginseng supplementation, women with overweight and obesity

    Keywords: Intense Interval Training, body composition, ginseng supplementation, women with overweight, obesity
  • AREZOO ESKANDARI SHAHRABI, rahman sori*, siroos chobineh, zohre mazaheri tirani Pages 55-66
    Purpose

    have shown that exercise in many species leads to increase and improvement in cardiac function. It seems that variety of exercise increases the myocardial regeneration capacity by increasing the formation of new cardiomyocytes. The present study examines the effect of high intensity interval and continues training on cardiac stem cells function and myocardial regeneration capacity in male rats.

    Methods

    Twenty four Vistars male rats were divided into three groups HIIT,continuous and control. The protocol training were performed 5 sessions per week for 6 weeks.The heart rats were extracted and c-Kit and Ki67 values were analyzed by Immunohistochemistry and Nkx2.5 gene expression for cardiac stem cells was measured by Real Time-PCR. The data were analyzed by one way ANOVA (P≤0.05).

    Results

    According to the results of this study, there was a significant increase in c-Kit cells in the HIIT (P≤0.00) and in the continuous group (P≤0.018) and Significant increase in positive Ki67 cells in the HIIT group (P≤0.00) and continuous group (P≤0.05. this increase was greater in the HIIT group. As well as a significant increase was observed in the expression of Nkx2.5 gene expression in the HIIT training group (P≤0.015) and in the continuing group (P≤0.03) which increased in the continuous group was grater.Conclusion It seems exercises training induce heart regeneration through increased stem cell proliferation, c-Kit differentiation and increases gene expression of Nkx2.5, which are the two primary causes of the early regeneration of the heart, that lead to production of new cells in heart tissue.

    Keywords: HIIT Training- continuous Training- Cardiac Stem Cells- c-Kit- Nkx2.5
  • Seyed Mohsen Avandi*, Marjaneh Zahedi Pages 81-92
    Purpose

    Multiple sclerosis or MS is an autoimmune disease of the central Nervous system and the most common cause of disability among young adults. TH17 cells play an important role in the development of autoimmune diseases, including MS, and the effects of IL-17 in the process of demyelization of nerve cells in MS patients. The aim of this study was to investigate the effect of eight-week yoga training on serum levels of IL-17 in women with multiple sclerosis.

    Methods

    For this purpose, 16 females with MS (with a mean age of 37.8± 7.7 years, height 161.7± 7.4cm weighs 70.7±18.2 kg) and EDSS <4 were selected. Subjects were randomly assigned to yoga (n=8) and control (n=8) groups. Yoga Group participated in yoga classes for eight weeks (three times a week), while the control group continued their routine activities. Blood samples were collected 48 hours before and 48 hours after exercise and serum levels of IL-17 assessed by ELISA kits. Data analysis was performed with SPSS22 software and using independent t-test at a significance level of P≤0/05.

    Results

    The results of statistical analysis showed that the level of IL-17 in the experimental group significantly decreased compared to the control group (p = 0.001).

    Conclusions

    Based on the results of this study, eight weeks of yoga training, by reducing serum levels of IL-17, play an important role in helping to improve the condition of MS patients.

    Keywords: Cytokines, Inflammation, Multiple sclerosis
  • yahya Mohammadnajad*, hassan matinhomaee, Mohammadali Azarbibijani Pages 93-105
    Purpose

    The aim of study examines the effect of 8 weeks resistance- interval training on telomere length and telomerase activity in sedentary young men.

    Methods

    Twenty sedentary male students from Islamic Azad University of Eslamshahr were selected and randomly assigned to two groups of training (N=10) and control group (N=10). The training protocol consisted of interval resistance and endurance training, each session consisting of two steps. The first step was an interval training consisting followed by 30 minutes. In the second stage, resistance training was performed for 30 minutes. Blood samples were taken a half hour before the first training session and 24 hours after last training session, 10 ml of blood was taken from the brachial vein of the subjects. Independent and dependent t-test was used for data analysis and significance level in all tests was considered P≤0.05.

    Results

    The findings of present study revealed that eight weeks of interval resistance training prevented the telomere length shortening and increased telomerase activity. In addition, TRF2 levels were significantly increased compared to pre-training.

    Conclusions

    Finally, eight weeks of interval resistance training significantly increased the quality of life of the subjects. Therefore, it seems that eight weeks of interval resistance training can have a beneficial effect on telomere biology and quality of life. Hence, it is suggested that young people consider a regular interval resistance training in their everyday lives in order to have a better quality of life and lower stress, and that they safe from relate to many diseases and risk factors associated with inactive lifestyle.

    Keywords: resistance- interval training, Telomere, Telomerase, TRF2
  • leila hojatoleslami, vahid tadibi*, naser behpoor Pages 107-118
    purpose

    Blood pressure is affected by various factors including activity. The aim of this study was to investigate the effect of eight weeks of aerobic training on blood pressure, nitric oxide and apelin in women with pre-hypertension.

    Methods

    Twenty-four women aged 30-45 years with pre-hypertension were randomly divided in two groups: aerobic and control. Aerobic exercise was performed three times a week for eight weeks, This means that subjects the first week for 30 minutes at 50% heart rate reserve, the second and third weeks respectively were 35 and 40 minutes with a 50% intensity, Fourth week 40 minutes and intensity 55%, and 5th, 6th, 7th and 8th weeks run For a period 45 minutes with 55% heart rate reserve. Blood pressure measurement and blood sampling were performed one day before the first and 48 hours after the last exercise. Apelin and nitric oxide levels were measured using commercial kits by ELISA method. Statistical analysis of data was performed using independent and dependent t-test at a significant level (p <0.05).

    Results

    After 8 weeks of aerobic activity, the levels of apelin and nitric oxide increased significantly in the training group (p <0.05). If the blood pressure level decreased significantly (p <0.05).

    Conclusion

    8 weeks of aerobic training can be beneficial for people with pre- hypertension by increasing nitric oxide and apelin levels and lowering blood pressure.

    Keywords: Prehypertension, Aerobic exercise, Nitric oxide, Apelin, Endothelial function
  • mehdi taheri gandomany, Mohammad Faramarzi*, Ebrahim Banitalebi, Rohollah Hemmati Pages 119-135
    Objective

    Aging is associated with systemic dysfunctions in lipid metabolis and chronic inflammatory state which contribute to atherosclerotic. The purpose of this study was to investigate the effect of moderate and high intensity resistance training on micro-RNAs Associated with reverse cholesterol transport in Wistar elderly rats.

    Method

    30 male Wistar rats (23 months old) were randomly divided into two experiment and one control group including moderate intensity resistance training (n = 10), high intensity resistance training (n = 10) and the control group (n = 10). Resistance training included 8 weeks of climbing a ladder with high intensity (80% MVCC) and moderate intensity (60% of MVCC) and 5 days a week. After completing training, expression of mir-33 and miR-144 and ABCA1 were measured RT-PCR . The statistical analysis was performed using Anova test with significance level of (P <0.05).

    Results

    There was significance decrease in expression Of miR-33a and miR-144 and increase in expression Of ABCA1 in both high and moderate resistance groups (P <0.05). Also, there was significant difference between the mRNA expression Of ABCA1 levels in high and moderate resistance training. However, there was no significant difference expression Of miR-33a and miR-144 level between groups.

    Conclusion

    It seems that moderate and high intensity resistance training can cause decrease the expression Of miR-33a and miR-144 result to increase in mRNA expression Of ABCA1 .

    Keywords: miR-33a- miR-144- ABCA1- Atherosclerosis