فهرست مطالب

آفات و بیماریهای گیاهی - سال هشتاد و هفتم شماره 2 (پاییز و زمستان 1398)
  • سال هشتاد و هفتم شماره 2 (پاییز و زمستان 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/12/01
  • تعداد عناوین: 14
|
  • مهدی محمدی مقدم، سعید رضائی*، امیر حسین محمدی، حمیدرضا زمانی زاده، محمد مرادی صفحات 13-23

    مساله آلودگی پسته به قارچ Aspergillus flavus و آفلاتوکسین از تهدیدات مهم در عرصه تولید، صادرات و مصرف پسته در دنیا می باشد. در این تحقیق، ضمن تعیین میزان مقاومت ارقام پسته شاهپسند، عباسعلی، کله قوچی، خنجری، اکبری و پسته گرمه به آلودگی ناشی از قارچ A. flavus و آفلاتوکسین، ارتباط میان میزان ترکیبات فنولی و فلاونوییدی پوست سبز و مغز این ارقام، به عنوان ترکیبات آنتی اکسیدانی، با میزان رشد قارچ A. flavus و تولید آفلاتوکسین مورد مطالعه قرار گرفت. مایه زنی مغز ارقام پسته با غلظت 6 10×2 اسپور در میلی لیتر از یک جدایه توکسین زای A. flavus صورت گرفته و غلظت آفلاتوکسین، ترکیبات فنولی و فلاونوییدی مغز و پوست سبز به ترتیب به روش HPLC، فولین سکالتیو و رنگ سنجی با کلرید آلومینیوم تعیین گردید. نتایج نشان داد که ارقام پسته گرمه و اکبری دارای کمترین و رقم شاهپسند دارای بیشترین میزان کلنیزاسیون A. flavus و غلظت آفلاتوکسین بوده و به ترتیب به عنوان ارقام مقاوم و حساس به آلودگی ناشی از A. flavus تعیین شدند. سایر ارقام حدواسط این ارقام قرار گرفتند. میزان ترکیبات فنولی و فلاونوییدی به طور معنی داری در ارقام مقاوم بیشتر از ارقام حساس بود. همچنین یک رابطه منفی معنی داری بین میزان ترکیبات فنولی و فلاونوییدی پوست سبز و مغز پسته ارقام مختلف، با رشد قارچ A. flavus و تولید آفلاتوکسین در مغز این ارقام مشاهده گردید. این نتایج بیانگر نقش ترکیبات فنولی و فلاونوییدی در مقاومت ارقام پسته به آلودگی ناشی از A. flavus و تولید آفلاتوکسین می باشد.

    کلیدواژگان: مقاومت، آنتی اکسیدان ها، Aspergillus flavus
  • سارا عفتی لاکه*، فریدون پاداشت دهکایی صفحات 159-166

    بیماری پوسیدگی طوقه برنج(Sawada)  Gibberella fujikuroi یکی از بیماری های بذر زاد برنج می باشد که از علایم بارز آن ایجاد گیاهچه های بلند، باریک و رنگ پریده از بذور آلوده و تولید هورمون جیبرلیک اسید توسط جدایه های بیمارگر در آنها می باشد. تعیین شدت بیماری زایی قارچ G. fujikuroi و ارتباط آن با میزان کمی جیبرلیک اسید تولید شده توسط قارچ در برنج رقم سپیدرود از اهداف تحقیق حاضر می باشد. به این منظور نمونه برداری از گیاهچه های آلوده، جداسازی و خالص سازی قارچ انجام شد. هر یک از جدایه ها در محیط اختصاصی تولید جیبرلیک اسید کشت و مقدار کمی هورمون تولید شده توسط جدایه های بیمارگر بوسیله دستگاه HPLC تعیین شد. سوسپانسیون بیمارگر در مرحله انتهایی آبستنی و ابتدای مرحله ظهور خوشه در ساقه رقم سپیدرود تزریق و علایم بیماری بررسی شد. طبق نتایج این تحقیق ارتباط معنا داری بین شدت بیماری زایی قارچ G. fujikuroi و میزان کمی جیبرلیک اسید تولید شده توسط آن در برنج رقم سپیدرود مشاهده نشد.

    کلیدواژگان: شدت بیماری، برنج، رقم سپیدرود، کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا
  • بهرام ناصری*، عاطفه مرتضوی ملکشاه، جبرائیل رزمجو، قدیر نوری قنبلانی، احسان برزویی، شروین برزین صفحات 167-171

    شته‏ ی مومی کلم Brevicoryne brassicae L.، یکی از آفات مهم کلزا در ایران و برخی کشورهای جهان است. در این پژوهش، پارامترهای رشد جمعیت این شته با روش جدول زندگی دوجنسی روی ارقام مختلف کلزا (Opera، SLM046، RGS000، Okapi، Delgan، Licord، H19 و Modena) در دمای 1±25 سلسیوس، رطوبت نسبی 5± 65 درصد و دوره‏ی نوری 16 ساعت روشنایی و 8 ساعت تاریکی بررسی شد. بر اساس نتایج به دست آمده، نرخ خالص تولیدمثل (R0) از 11/1±48/7 تا 24/4±95/26 نتاج در هر نسل روی هشت رقم کلزا متغیر بود؛ کم‏ترین مقدار این پارامتر روی ارقام H19 و Okapi و بیش‏ترین آن روی ارقام Modena، Opera، SLM046، Delgan و Licord به دست آمد. کم‏ترین نرخ ذاتی افزایش جمعیت (rm) مربوط به حشراتی بود که از ارقام Okapi و RGS000 (به ترتیب 001/0±176/0 و 002/0±209/0 بر روز) تغذیه کرده بودند. با این حال، بیشترین مقدار rm مربوط به حشرات پرورش یافته روی ارقام Modena، Opera، Delgan و SLM046 بود. نتایج نشان داد که Okapi و RGS000 به عنوان ارقام مقاوم و Modena، Opera، Delgan و SLM046 به عنوان ارقام حساس به شته B. brassicae می باشند.

    کلیدواژگان: شته مومی کلم، زیست شناسی، رقم کلزا
  • حدیث صدیق*، روناک محمدی، محمود عالیچی، مریم ال عصفور صفحات 173-179

    این پژوهش به منظور پیش بینی الگوی پراکندگی جمعیت Sitona humeralis با استفاده از شبکه عصبی LVQ4 در سطح مزرعه در شهرستان مرودشت انجام شد. داده های مربوط به تراکم جمعیت این آفت از طریق نمونه برداری بر روی یک شبکه علامت گذاری شده مربعی با ابعاد 10×10 متر و در مجموع از 100 نقطه از سطح مزرعه به دست آمد. برای ارزیابی قابلیت شبکه عصبی LVQ4 در پیش بینی پراکندگی این آفت از مقایسه های آماری پارامترهایی مانند میانگین، واریانس توزیع آماری و رگرسیون بین مقادیر پیش بینی شده مکانی توسط شبکه عصبی و مقادیر واقعی آنها به عنوان معیار استفاده شد. نتایج حاصل نشان داد که در مرحله آموزش و آزمایش تفاوت معنی داری در سطح اطمینان 95 درصد بین میانگین، واریانس و توزیع آماری مجموعه داده های پیش بینی شده مکانی آفت و مقادیر واقعی آنها مشاهده نشد. بنابراین شبکه عصبی مصنوعی به خوبی توانست مدل داده های مکانی Sitona humeralis را بیاموزد. نتایج به دست آمده نشان داد، که شبکه عصبی آموزش دیده دارای قابلیت بالایی در پیش بینی مکانی این آفت در نقاط نمونه برداری نشده با دقت تشخیص حدود 92 درصد بود. شبکه عصبی توانست، نقشه توزیع مکانی Sitona humeralis را در تمام نقاط سطح مزرعه ترسیم نماید. نقشه حاصل نشان داد، که این آفت دارای توزیع تجمعی است و لذا امکان کنترل متناسب با مکان آن در سطح مزرعه مورد مطالعه وجود دارد.

    کلیدواژگان: توزیع مکانی، شبکه عصبی مصنوعی، Sitona humeralis
  • حمیده احسنی، سعید نصرالله نژاد، حشمت الله رحیمیان، جواد محمودی صفا* صفحات 181-193

    باکتری Pseudomonas syringae pv. syringae (Pss)عامل یکی از بیماری های شایع در باغ های درختان میوه هسته دار می باشد. به منظور شناسایی جدایه های عامل بیماری، طی سال های 1391-1390، 23 جدایه به دست آمده از باغ های درختان میوه هسته دار واقع در مناطق مختلف استان های خراسان رضوی و شمالی از نظر فنوتیپی (فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی) و بیماری زایی مورد بررسی قرار گرفتند. جدایه ها از نظر ویژگی های فنوتیپی اختلافات جزیی نشان دادند. همه جدایه ها روی هلو و بادام دارای قدرت بیماری زایی بالایی بودند و از این نظر مشابه به نظر رسیدند. صحت تشخیص جدایه ها در سطح گونه توسط واکنش زنجیره ای پلیمراز و با استفاده از آغازگر های D21/D22 اختصاصی گونه مورد تایید قرار گرفت. تنوع ژنتیکی جدایه ها به دو روشrepetitive element palindromic PCR (rep-PCR) و با استفاده از آغازگر های BOXA1R، ERIC1R و ERIC2 و روش Insertion Sequence PCR (IS-PCR) و با استفاده از آغازگر IS50 مورد بررسی قرار گرفت. آنالیز خوشه ای نتایج به دست آمده نشان داد که در BOX-PCR با آغازگر BOXA1Rدر سطح تشابه 75 درصد، جدایه ها به 7 گروه؛ در ERIC-PCR با آغازگر ERIC1R در سطح تشابه 65 درصد، جدایه ها به 7 گروه و با آغازگر ERIC2 در سطح تشابه 56 درصد، جدایه ها به 8 گروه؛ در IS-PCR با آغازگر IS50 در سطح تشابه 52 درصد، جدایه ها به 11 گروه و در نهایت با ترکیب هر چهار آغازگر در سطح تشابه 54 درصد جدایه ها به 7 گروه قابل تفکیک هستند. نتایج بیانگر تنوع ژنتیکی بالا درون جدایه های عامل بیماری شانکر باکتریایی درختان میوه هسته دار در استان های مورد مطالعه است.

    کلیدواژگان: شانکر باکتریایی، تنوع ژنتیکی، درختان میوه هسته دار، rep-PCR، IS-PCR
  • فائزه فلکی، سید وحید علوی، فرشاد رخشنده رو*، امیر موسوی صفحات 195-207
    طی سال های اخیر علایم پوسته پوسته شدن تنه، نقوش موزاییکی و لکه های حلقوی روی میوه بالغ به خصوص در اطراف گلگاه و لکه های زرد رنگ گسترده و حلقوی روی برگ های مسن درختان نارنگی انشو دیررس  Citrus unshiu (Yu.Tanaka ex Swingle)در استان مازندران مشاهده شده است. خصوصیات زیستی جدایه ها از طریق نموده سازی روی پایه های مختلف مرکبات بررسی شد و نتایج حاکی از حضور تیپ B ویروس پسوروز مرکبات در نمونه ها بود. ردیابی مولکولی CPsV توسط واکنش زنجیره ای پلیمراز نسخه برداری معکوس (RT-PCR) با یک جفت آغازگر اختصاصی طراحی شده صورت گرفت و قطعه مورد انتظار به طول حدود bp 600 در نمونه های جمع آوری شده از باغ و گلخانه تکثیر شد. بررسی تبارزایی جدایه های منتخب بر مبنی توالی ژنتیکی پروتیین پوششی ویروس، جدایه های جهانی را در دو گروه مجزا و سه زیر گروه در گروه اول قرار داد. جدایه های ایرانی در زیرگروه دوم در کنار جدایه هایی از کشورهای آمریکا و ژاپن قرار گرفتند و کمترین میزان شباهت ژنتیکی را با جدایه هایی از کشورهای آمریکای لاتین و آفریقا داشتند.
    واژه های کلیدی:
    کلیدواژگان: تبارزائی، تغییرات ژنتیکی، توالی یابی، نموده سازی
  • فرهاد گوهرزاد، محمد علی تاجبک قنبری*، سمیرا شهبازی صفحات 209-226
    پوسیدگی ذغالی، مهم ترین بیماری قارچی سویا در کشور است. با توجه به نبود ارقام مقاوم، خاکبرد بودن و دامنه بیماری زایی وسیع Macrophomina phaseolina ، کنترل شیمیایی و زراعی، به تنهایی موفق نیستند. برای ارتقای کارایی کنترل بیولوژیک بیماری در سویا، از گونه والد Trichoderma koningii NAS-K1 و جدایه جهش یافته منتخب NAS-K1M25، در شرایط گلخانه استفاده شد. القای جهش، موجب افزایش کارایی کنترل بیولوژیکی بیماری شد. کارایی بیوفرمولاسیون های پودر، گرانول و پوشش بذر، تهیه شده از این جدایه ها، به طور جداگانه ارزیابی شد. بیوفرمولاسیون پودر، بهترین نتیجه را در کاهش بیماری، بیوفرمولاسیون گرانول، بیشترین تاثیر را در افزایش رشد و عملکرد گیاه و بیوفرمولاسیون پوشش بذر، بهترین نتیجه را در بهبود خصوصیات جوانه زنی و شاخص ویگور داشت. با استفاده از این بیوفرمولاسیون ها، شاخص های رشد سویا نسبت به نمونه شاهد و تیمار سم شیمیایی، افزایش نشان داد. بیشترین افزایش عملکرد در حضور بیمارگر، با استفاده از تیمار بیوفرمولاسیون پوشش بذر با جدایه جهش یافته منتخب مشاهده شد. بررسی میزان زنده مانی ماده بیولوژیک در بیوفرمولاسیون های پودر و گرانول، نشان داد که این شاخص تا مدت 11 ماه در دمای اتاق، کاهش ناچیزی داشته و همچنان موثر است اما نگهداری در دمای 4 درجه سلسیوس تاثیر مثبت در فعال ماندن ماده بیولوژیک دارد.
    کلیدواژگان: القای جهش، پوسیدگی ذغالی، تریکودرما، سویا، قارچکش بیولوژیک
  • پریسا شریفی نظام آباد، سعید نصراله نژاد*، محمدعلی آقاجانی، اکبر دیزجی، احمد ندیمی صفحات 227-240

    ویروس وای سیب زمینی (Potato virus Y, PVY)، گونه تیپ جنس Potyvirus از تیره Potyviridae، از جمله ویروس های مخرب توتون در دنیا می باشد. به منظور بررسی وضعیت بیماری ناشی از این ویروس در مزارع توتون استان گلستان، طی فصل زراعی 1396، تعداد 15 مزرعه توتون در سه شهرستان گرگان، علی آباد و مینودشت انتخاب شده و در فواصل زمانی 15 روزه مورد بازدید قرار گرفت. در هر مزرعه 50 بوته انتخاب و شاخص های میزان وقوع بیماری (DI) و فراوانی دو شته ناقل سبز هلو (Myzus persicae, MP) و قرمز توتون (Myzus persicae ssp. nicotiana, MPN) در آنها ارزیابی گردید. به منظور ردیابی و ارزیابی غلظت نسبی ویروس (OD) از روش DAS-ELISA با استفاده از آنتی سرم چند همسانه ای اختصاصی PVY استفاده شد. درصد آلودگی PVY در بین ارقام مختلف توتون متفاوت بوده و بیشینه و کمینه درصد آلودگی به تریتب در ارقام PVH03 (6/33 %) و بارلی (2/6 %) ارزیابی شد. بر اساس نتایج حاصل از تحلیل آماری داده ها، بین ارقام توتون در تمام شاخص های مورد ارزیابی تفاوت معنی دار بوده و ارقام باسما و بارلی نسبت به ارقام گرمخانه ای (PVH03، NC100 و K326) دارای حساسیت کمتری به PVY بودند. بیشترین جمعیت هر دو شته روی رقم K326 مشاهده گردید. برای شاخص-های DI و OD ارتباط همبستگی با دما غیرمستقیم و رطوبت نسبی و میزان بارندگی مستقیم ارزیابی شد و DI بیشترین میزان همبستگی را با تغییرات بارندگی (r= 0.98 و P= 0.004) داشت.

    کلیدواژگان: توتون، شته سبز هلو، PVH03، Disease incidence، DAS-ELISA
  • سیامک روشندل* صفحات 241-251
    چرخه زندگی و اهمیت اقتصادی سر شاخه خوار هلو در سال های 1379 تا 1381 و 1395 تا 1397 در باغ های بادام شهرستان سامان استان چهارمحال و بختیاری بررسی شد. بازدیدهای هفتگی از ابتدای فصل رشد با بازدید از باغ های بادام آغاز و شاخه و میوه های آلوده جهت جداسازی و پرورش مراحل مختلف رشدی آفت به آزمایشگاه منتقل شد. ردیابی تغییرات جمعیت آفت نیز با نصب تله های فرمونی در باغ های بادام صورت گرفت. نتایج نشان داد آفت زمستان را به شکل لاروهای ریز سن اول و دوم درون سر شاخه های درختان میزبان سپری می نماید. لاروهای آفت با شروع فصل رشد ضمن تغذیه از سر شاخه و جوانه ها سبب خشکیدگی آن ها می شوند. از اواسط خرداد با بزرگ شدن میوه ها لاروها وارد میوه های نارس زردآلو، هلو و بادام شده و موجب ریزش آنها می شود. میانگین آلودگی چغاله بادام مامایی در سال های 1379 و1380 به ترتیب 95/2 و 47/1 درصد تعیین ودر سال 1380 میزان آلودگی مغز بادام سفید در باغ های به شدت آلوده تا 18 درصد محاسبه شد. در همه ی سال های تحقیق تعداد میوه و سرشاخه آلوده درختان هلو بیشتر از بادام بود. میزان آلودگی درختان بادام و هلو در جهت های غرب و جنوب تاج، به میزان معنی داری بیشتر از جهت های شمال و شرق بود. در شرایط آزمایشگاه با دمای 2±25 درجه سلسیوس و رطوبت نسبی10 50± درصد و دوره روشنایی 8 :16 ساعت، طول دوره جنینی آفت 6-5، لاروی 16-12 و شفیرگی 12-7 روز تعیین شد. آفت در شرایط آب و هوایی ناحیه سامان3 نسل در سال دارد.اوج پرواز شب پره های نسل اول، دوم و سوم به ترتیب اواخر اردیبهشت، هفته دوم تیر و  هفته آخر شهریور به دست آمد
    کلیدواژگان: بادام، سر شاخه خوار هلو، خسارت اقتصادی، زیست شناسی
  • مسعود لطیفیان* صفحات 253-263

    این پژوهش برای تدوین برنامه نمونه برداری آفات انباری خرما شامل: شپشه دندانه دار Oryzaephilus surinamensis (Linnaeus)، شب پره آرد Ephestia kueheniella (Zeller) و شب پره هندی  interpunctella (Hübner) Plodiaدر خرمای رقم زاهدی با استفاده از روش طیف سنجی نوری انجام شد. آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی و به صورت فاکتوریل انجام شد. فاکتور اول شامل مراحل تخم، لارو، شفیره و حشره کامل و فاکتور دوم ده تراکم 5، 10، 15، 20، 25، 30، 35، 40، 45 و 50 عدد از هر مرحله بود. نتایج نشان داد که طول موج حداکثر جذب برای تخم، لارو، شفیره و حشره کامل شپشه دندانه دار به ترتیب معادل 1220، 1240، 1280، 1300، شب پره آرد 1210 1270، 1320، 1360 و شب پره هندی 1310، 1320، 1380، 1400 نانومتر بود. تعداد نمونه لازم (هر نمونه 110 گرم میوه) برای ارزیابی صحیح تخم، لارو، شفیره و حشره کامل به ترتیب برای شپشه دندانه دار معادل 1، 2،1 ،3 ، شب پره آرد 1، 1، 3، 3 و شب پره خشکبار 1، 1، 2 و 3 نمونه بود. از دو مولفه تغییرات نسبی (RV) و دقت نسبی شبکه (RNP) برای ارزیابی کارایی استفاده شد. مقدار شاخص RV برای آفات در مراحل رشدی به ترتیب برای شپشه دندانه دار 23/2، 26/3، 15/3، 52/2، شب پره آرد 42/1، 64/1، 78/1، 71/3 و شب پره هندی 23/2، 27/3، 15/3 و 52/3 بود. در تمام موارد، خطای نمونه برداری کم تر از 10 درصد بود. مقدار شاخصRNP در چهار مرحله رشدی به ترتیب برای شپشه دندانه دار 79/39، 06/18، 39/32، 37/22 شب پره آرد 54/22، 58/27، 15/3، 33/10 و شب پره هندی 51/36، 71/23، 58/15 و 99/10 بود. با توجه به نتایج، روش طیف سنجی، توانایی تشخیص مراحل پنهان (تخم و شفیره) آفات را با حداکثر دقت و حداقل هزینه دارد.

    کلیدواژگان: آفات انباری، خرما، طیف سنجی نوری، نمونه برداری
  • مکامه مهدوی، محمد رضوی*، حمیدرضا زمانی زاده، سعید رضائی صفحات 265-279

    پوسیدگی طوقه و ریشه از بیماری های مهم غلات مختلف دانه ریز به خصوص گندم و جو می باشد که توسط قارچ های خاکزاد Fusarium culmorum و F. pseudograminearumایجاد می شود. کاربرد قارچکش ها برای کنترل چنین بیماری هایی کافی نبوده و با توجه به ضرر آنها برای محیط زیست و موجودات زنده، توسعه و غربالگری ژنوتیپ های مقاوم گندم به بیماری به عنوان روش مدیریتی جایگزین مورد تاکید است. در مطالعه حاضر، 66 ژنوتیپ گندم نان از نظر مقاومت به F. culmorumدر شرایط گلخانه و مزرعه و نسبت به F. pseudograminearum در گلخانه به تنهایی و تلفیق هر دو قارچ در گلخانه آزمایش شدند. آزمایش براساس طرح کاملا تصادفی با 7 تکرار در گلخانه و طرح بلوک های کامل تصادفی با 4 تکرار در مزرعه انجام شد. نتایج این مطالعه نشان داد، 12 ژنوتیپ گندم نان شامل ژنوتیپ های C62 (C-87-11) و C61 (C-87-18) و ژنوتیپ های (Prostor) C35، (F06580G2-1) C37، (F06659G6-1) C38، (POLOVCHANKA/PEHLIVAN) C43، (McCormick/Trego) C52، (VA01W-(205/TX99D4628) C54، C50 (GA951079-3-5/Neuse)، C34 (Gelibolu)،C53 (AWD99*5725/FL9547) و C58 (BURBOT- 6) در برابر F. culmorum و F. pseudograminearum نسبتا مقاوم بودند. این ژنوتیپ ها برای استفاده در برنامه های به نژادی گندم با توجه به سایر خصوصیات زراعی می تواند قابل توصیه باشد.

    کلیدواژگان: پوسیدگی طوقه و ریشه، ژنوتیپ، فوزاریوم، مقاومت، گندم
  • نرجس خاتون رامش، شهرام نعیمی*، سعید رضائی، خلیل بردی فتوحی فر صفحات 281-296
    این پژوهش با هدف، جداسازی و شناسایی قارچ های اندوفیت برنج به منظور کاربرد آن ها به عنوان جایگزین موثر و بی خطر به جای قارچکش های شیمیایی برای کنترل بیماری پوسیدگی طوقه با عامل Fusarium fujikuroi  انجام شد. قارچ های اندوفیت، از برگ، ساقه، غلاف و ریشه بوته های برنج شالیزارهای استان مازندران و گیلان جداسازی شد. جدایه های قارچی به دست آمده، ابتدا در آزمون کشت متقابل علیه سویه پرآزار F. fujikuroi F257غربال شده و سپس سویه های موثر برای آزمون گلخانه انتخاب شدند. بذور برنج با جدایه های منتخب اندوفیت، تیمار و درصد وقوع بیماری در نشاها و نیز شاخص های رشد برنج تعیین شدند. کمترین میزان وقوع مرگ گیاهچه در نشاهای برنج تحت تیمار قارچ های اندوفیت NR-R688 Chaetomium globosumو C. globosum NR-SH321  با دو درصد (4/97 درصد کنترل وقوع بیماری)،  NR-L243 Penicillium sp. و Fusarium sp. NR-L645 با شش درصد (3/92 درصد کنترل وقوع بیماری) مشاهده شد. همچنین، این چهار سویه باعث افزایش معنی دار شاخص های رشد گیاه برنج نسبت به گیاهان شاهد شد. نتایج این تحقیق نشان داد که قارچ های اندوفیت برنج می توانند به عنوان عوامل کنترل زیستی بیماری پوسیدگی طوقه و افزاینده رشد برنج با هدف کاربردی نمودن آن ها در تحقیقات آتی مورد توجه قرار گیرد.
    کلیدواژگان: شاخص های رشدی، خزانه برنج، فوزاریوم، کنترل بیولوژیک، مرگ گیاهچه
  • جلال شیرازی*، مسعود امیرمعافی، همت دادپور، علی جوینده صفحات 297-308
    پراکنش زنبور Trichogramma brassicae Bezd. با رهاسازی تعداد 50000 فرد بالغ در مرکز دو مزرعه برنج و 4 نوبت نمونه برداری به وسیله تخم تله بید غلات Sitotroga cerealella (Oliv.)) و کارت های زرد چسبنده مطالعه شد. نتایج نشان داد در مزرعه اول ضریب پخش معادل 04/3 مترمربع در روز در نمونه برداری اول بود، اما این مقدار در نوبت دوم بیش از 50 درصد کاهش داشت (07/1 مترمربع در روز) و در نوبت سوم به 28/11 مترمربع در روز رسید. در مزرعه دوم همین ضریب از 93/3 متر مربع در روز به 76/29 متر مربع در روز در نمونه برداری سوم رسید. فاصله در برگیرنده 98 درصد جمعیت زنبور، در مزرعه اول، 80/9 متر در نمونه برداری اول ثبت شد و به حداکثر 11/15 متر در نمونه برداری سوم رسید،  اما در مزرعه دوم از 21/11 متر در نوبت اول به حداکثر 45/53 متر در نوبت سوم افزایش یافت. متوسط تعداد زنبور باقیمانده در مزرعه اول 67/630 عدد و در مزرعه دوم 18/272 عدد در واحد سطح در کل دوره آزمایش بود. حداکثر میانگین میزان پارازیتیسم در مزرعه اول و دوم در نوبت اول نمونه برداری در شعاع یک متری از نقطه رهاسازی مشاهده شد (به ترتیب 75/64 و 91 میانگین تخم پارازیته به ازای هر کارت) و با گذشت زمان و افزایش فاصله، کاهش یافت. نتیجه گیری اینکه برای بهره مندی بهتر از رهاسازی زنبور تریکوگراما در کنترل ساقه خوار برنج، نیاز است تا توزیع زنبورها در مزرعه یکنواخت تر انجام شود. این امر نیازمند تغییر شیوه بسته بندی و رهاسازی زنبور است.
    کلیدواژگان: رفتار پراکنش، زنبور Trichogramma brassicae، کنترل بیولوژیک، کرم ساقه خوار برنج
  • رضا پوررحیم*، شیرین فرزادفر صفحات 309-310

    اکثریت ویروس های عضو جنس Vitivirus از گیاه مو (Vitis vinifera) جداسازی شده اند. از بین این ویروس ها، Grapevine virus A-GVA، Grapevine virus B-GVB و GVF Grapevine virus F- از ایران گزارش شده اند (1; 2; 3). در این تحقیق، حضور ویروس D انگور (Grapevine virus D-GVD) در تاکستان های استان آذربایجان غربی بررسی و گزارش گردید. در سال 1396 تعداد 33 نمونه از تاک های با علایم مشابه با آلودگی ویروسی شامل پیسک برگ، بدشکلی ساقه و نیز تغییر رنگ بافت ساقه از آذربایجان غربی جمع آوری و آر.ان.ای کل از بافت دمبرگ و رگبرگ های اصلی استخراج گردید. از آغازگرهای اختصاصی ناحیه ژن پروتیین پوششی GVD (4) برای ردیابی ویروس استفاده شد. پس از آزمون RT-PCR در سه نمونه یک قطعه DNA به طول حدود 470 جفت باز تکثیر گردید. محصول واکنش PCR در مورد دو نمونه (Irn-AzW7 و Irn-AzW23) خالص سازی و تعیین توالی شدند. توالی های بدست آمده تحت رس شمار MT133689 و MT152314 در بانک ژن جهانی (GenBank) ثبت شده و با استفاده از ابزار BLASTn با توالی های موجود در GenBank (قابل دسترس در وبگاه NCBI) مقایسه گردید. بر اساس نتایج حاصل توالی بدست آمده در مورد دو جدایه Irn-AzW7 و Irn-AzW23 دارای مشابهت 3/94 درصد با جدایه ایتالیایی GVD (رس شمار Y07764) و 0/92 درصد با جدایه ترکیه ای TR167 (رس شمار KY689027) بود. این ویروس تاکنون از انگور در کشورهای ایتالیا، تونس، ترکیه، کرواسی از قاره اروپا و برزیل در آمریکای جنوبی گزارش شده است (4; 5; 6). این اولین گزارش از وقوع آلودگی GVD در ایران می-باشد.

    کلیدواژگان: مو، بیماری، ویروس
|
  • Mehdi Mohammadi Moghaddam, Saeed Rezaee *, Amir Hossein Mohammadi, Hamid Reza Zamanizadeh, Mohammad Moradi Pages 13-23

    Contamination to Aspergillus flavus and aflatoxin is a significant and chronic threat of pistachio production, consumption and exportation in the world. The aims of the present study was evaluation of resistance of pistachio cultivars (Shahpasand, Abbasali,Kale-ghouchi, Khanjari, Akbari and Pesteh-garmeh) and relationship between total phenolic content (TPC) and total flavonoid content (TFC) of green hull and kernels, as antioxidant, to A. flavus growth and aflatoxin production. Inoculation of pistachio kernels was done by 2×106 spores of toxigenic A.flavus and aflatoxins (B1 and B2), TPC and TFC of the green hull and kernels were measured by HPLC, Folin-Ciocalteu and aluminum chloride method, respectively. Results showed that Pesteh-garmeh and Akbari cultivars and Shahpasand with the lowest and highest percent colonization of A. flavus and aflatoxin production in kernels were respectively resistant and susceptible and other cultivars were intermediate. TPC and TFC were higher significantly in resistant cultivars than susceptible. A negative correlation was observed between TPC, TFC and aflatoxin content in kernel and green hull of pistachio cultivars, as well as TPC, TFC and A. flavus growth. These findings show the role of TPC and TFC in resistance of pistachio cultivars with contamination to A. flavus growth and aflatoxin production.

    Keywords: resistance, Antioxidants, Aspergillus flavus
  • Sara Efati Lakeh *, Fereidoun Padasht Dehkaei Pages 159-166

    Bakanae disease and foot rot of rice Gibberella fujikuroi (Sawada) is one of the seed-borne diseases that its conspicuous symptoms are elongated, narrow and pale seedlings from contaminated seeds that is caused by gibberellin-producing isolates of pathogen. The aim of present investigation is determination of the disease severity index (DSI) of the fungus G. fujikuroi and its relationship with rate of gibberllic acid production by the fungus in the rice Sepidroud cultivar. The sampling of infected plants from rice fields, isolation and purification of fungus was done. All of isolates cultivated in a specific medium for production of gibberellic acid. Amount of the hormone produced by isolates of pathogen was determined by HPLC. The inoculation of plant stem was done by injection of conidial suspension of pathogen at the end of booting and the beginning of panicle exertion stages in the Sepidroud cultivar and disease severity was evaluated. According to the results of this study, significant correlation was not found between the disease severity of G. fujikuroi and the amount of production of gibberellic acid in pathogen on rice Sepidroud cultivar.

    Keywords: disease severity, rice, Sepidroud cultivar, HPLC
  • Bahran Naseri *, Atefeh Mortazavi Malekshah, Jabraeil Razmjou, Gadir Nouri-Ganbalani, Ehsan Borzouei, Shervin Barzin Pages 167-171

    Brevicoryne brassicae (L.) is one of the important pests of canola in Iran and some countries of the world. Population growth parameters of this aphid were evaluated by two-sex life table method on different canola cultivars (Opera, SLM046, RGS000, Okapi, Delgan, Licord, H19, and Modena) at 25 ± 1 °C, 65 ± 5% RH and a 16:8 h (L:D) photoperiod. Net reproductive rate (R0) varied from 7.48±1.11 to 26.95±4.24 offsprings per generation on eight canola cultivars; the lowest value was on H19 and Okapi and the highest value was on Modena, Opera, SLM046, Delgan and Licord. The lowest intrinsic rate of increase (rm) was related to aphids that were fed on cultivars Okapi and RGS000 (0.176±0.001 and 0.209±0.002 day-1). However, rm value was the highest when aphids were fed on cultivars Modena, Opera, Delgan, and SLM046. The results of this study indicated that Okapi and RGS000 were relatively resistant, and Modena, Opera, Delgan, and SLM046 were susceptible cultivars to B. brassicae.

    Keywords: cabbage aphid, biology, Canola cultivar
  • Hadis Sedigh *, Ronak Mohamaddi, Mahmood Alichi, Maryam Al Osfoor Pages 173-179

    In this research, a learning vector quantization neural network (LVQ) model was developed to predict the spatial distribution of Sitona humeralis in Marvdasht. This method was evaluated on data of pest density from alfalfa field. Pest density assessments were performed following a 10 m × 10 m grid pattern on the field and a total of 100 sampling units on field. Some statistical tests, such as means comparison, variance and statistical distribution were performed between the observed points samples data and the estimated pest values to evaluate the performance of prediction of pest distribution. The Results showed that in training and test phase, there were no significant differences, with the confidence level of 95%, between the statistical parameters such as average, variance, statistical distribution and also coefficient of determination in the observed and the estimated pest density. The results suggest that learning vector quantization (LVQ4) neural network can learn pest density model precisely. In addition the results also indicated that trained LVQ4 neural network had a high capability (88%) in predicting pest density for non-sampled points. The technique showed that the LVQNN could predict and map the spatial distribution of Sitona humeralis. The map showed that the pest has aggregation distribution so there is possibility potential for using site-specific pest control on this field.

    Keywords: Artificial Neural Network, spatial distribution, Sitona humeralis
  • Hamideh Ahsani, Saeed Nasrollanejad, Heshmat Rahimian, Javad Mahmoudi Safa * Pages 181-193

    Pseudomonas syringae pv. syringae (Pss) is the causative agent one of the bacterial common diseases in stone fruit trees fields. In this research, samples were collected from various areas in Razavi and Northern Khorasan provinces during 2011-2012. A total of 23 bacterial isolates were compared based on their phenotypic (physiological and biochemical) characteristics and pathogenicity tests. Pss strains showed slight differences in phenotypic properties. All 23 strains were highly pathogenic on almond and peach seedlings. All strains appeared to be similar in pathogenicity traits. Identification of the strains was further confirmed by PCR using D21/D22 primers specific to P. syringae. Genetic diversity of selected strains was investigated by repetitive element palindromic PCR (rep-PCR) fingerprinting using BOXA1R, ERIC1R, ERIC2 primers and Insertion Sequence PCR (IS-PCR) fingerprinting using IS50 primers. The cluster analyses of the fingerprint data showed that in BOX-PCR with BOXA1R primer, 7 groups were developed at a similarity level of 75%. The same number of groups were obtained in ERIC-PCR using ERIC1R primer at a similarity level of 65%. In case of ERIC2 primer, at a similarity level of 56%, strains were divided into 8 groups, whereas, in IS-PCR with IS50 primer at a similarity level of 52%, strains were divided into 11 groups and finally by combining all four primers at a similarity level of 54%, strains can be distinguished into 7 groups. The results demonstrated the existence of a considerable genetic diversity among Pss strains causing bacterial canker in stone fruit trees in the studied provinces.

    Keywords: Bacterial canker, Genetic diversity, Stone fruit trees, rep-PCR, IS-PCR
  • Faezeh Falaki, Seyed Vahid Alavi, Farshad Rakhshandehroo *, Amir Mousavi Pages 195-207
    A disorder on Satsuma mandarin, Citrus unshiu (Yu.Tanaka ex Swingle) trees with bark scaling of the trunk, ring spot or mosaic pattern symptoms on mature fruits especially around the calyx and extended yellow ring spot on the old leaves observed over the recent years in Mazandaran province. The results of virus mechanical inoculation on Gomphrena globosa indicator plants and indexing on different citrus stock and biological properties of the studied isolates indicated the presence of the type B citrus psorosis virus in samples. Molecular detection of CPsV was done by using RT-PCR and specific designed primers in which a desired amplicon with a size about 600bp amplified in infected samples collected from the orchards and greenhouse. Phylogenetic analysis of the representative isolates on the basis of nucleotide sequences of the CPsV-coat protein, categorized the representative isolates into two distinct groups which the group one further divided into three subgroups. Iranian isolates were clustered in the second subgroup beside the Americans and Japanese isolates and showed the lowest identity with the isolates from Latin American and African countries
    Keywords: Genetic variation, indexing, Sequencing, phylogeny
  • Farhad Goharzad, Mohammad Ali Tajick Ghanbary *, Samira Shahbazi Pages 209-226
    Charcoal rot is the most important fungal disease on soybean in Iran. According to the absence of the resistant cultivars, soil inhabitant and the high pathogenicity rate of the pathogen, chemical and crop control alone is not succeed. To improve the efficiencyof disease biological control on soybean in greenhouse, the wild type Trichoderma koningii NAS-K1 (non radiated) and the selective mutant NAS-K1M25 isolates were used. The induction of mutation in wild type increases the biological control efficiency of the disease. The efficiency of powder, granular and seed coating bio-formulations, were evaluated separately in greenhouse. Powder has the best effect in reducing the disease; granular bio-formulation has the best effect on plant growth and its yield and seed coating, has the best effect on seed germination characteristics and vigor index. The application of these bio-formulations increased soybean growth indices compared to the control and chemical treatments. The highest yield production increase in the presence of the pathogen was observed by seed coating treated with NAS-K1M25. Study on viability of biological agent in powder and granular bio-formulations, showed that it has slight decrease and still effective for a period of 11 months at room temperature, but keeping it at 4 °C has a positive effect on it.
    Keywords: Biological fungicide, charcoal rot, Induction of mutation, soybean Trichoderma
  • Parisa Sharifi-Nezamabad, Saeed Nasrollanejad *, Mohammad Ali Aghajani, Akbar Dizadji, Ahmad Nadimi Pages 227-240

    Potato virus Y, is the type member of the genus Potyvirus, family Potyviridae is of the most destructive viruses of tobacco worldwide. In order to detect PVY and its distribution in Golestan province, several surveys were conducted during July to October 2017 at 15 days intervals in tobacco fields of Gorgan, Aliabad and Minoodasht. 50 plant was selected for each farm and various disease indicators and the virus vector (MP and MPN( were evaluated. Double antibody sandwich-ELISA (DAS-ELISA) using PVY-specific polyclonal antibodies was used to estimate changes in the relative concentrations of PVY. The rate of PVY infection was different among tobacco cultivars and the maximum and minimum infection rates were belonged to PVH03 (33.6%) and Barley (6.2%) cultivars respectively. Based on the statistical analysis of data, there was a significant difference for disease indicators and the virus vector on different tobacco cultivars, as Basma and Barley were less susceptible to PVY than Flue-cured cultivars (PVH03, NC100 and K326). Also, the K326 cultivar has the highest Myzus persicae ssp. nicotiana and Myzus persicae populations. There was a direct correlation between DI and OD and relative humidity and rainfall changes so that DI with rainfall changes had the highest Correlation (r = 0.98 and P = 0.004).

    Keywords: Tobacco, Disease incidence, DAS-ELISA, Myzus persicae, PVH03
  • Siamak Roshandel * Pages 241-251
    Biology and economic importance of peach twig borer were investigated during 2000-2001 and 2016-2017 in almond orchards located in Saman, Chahar mahal VaBakhtiary, Iran.From the beginning of the growing season, almond orchards were visited weekly to collect infected branches and fruits transferred to laboratory to isolate and rear different developmental stages of the pest. Moreover, pest population changes were investigated by installing pheromone traps in almond orchards. Results showed that the pest spends winter in the form of first and second instar larvae within the terminal buds of the branches of host trees. Pest larvae feed on shoots and buds in the early growing season. Since mid-June, the larvae fed upon immature apricot, peach, and almond fruits, causing them to fall. The average infection rate in immature fruits of “Mamaee” almond cultivar was 2.95% and 1.47% in 2000 and 2001, respectively. The amount of “Sefid” almond cultivar infection was determined18% in heavy infested orchards. The number of infested fruitand branches in peach trees were higher than almond trees.The amount of infestation in almond and peach trees in the west and south directions was statistically more than the north and east directions. In laboratory conditions, with 25± 2 ° C, 50±10% RH and 8:16 hours (L: D) the embryonic period of the pest along with larval and pupal stages were lasted 5-6, 12-16 and 7-12days respectively. The pest completes three generations per year. The peak of the first, second and third generation occurs in late May, the second week of July and the last week of September respectively.
    Keywords: Almond, biology, economic damage, peach twig borer
  • Masoud Latifian * Pages 253-263

    This study aimed to define sampling programs for pests, Oryzaephilus surinamensis (Linnaeus), Ephestia kueheniella (Zeller) and Plodia interpunctella (Hübner) using spectrophotometer in date Zahedi cultivar. The experiments were conducted in a completely randomized design with factorial arrangement. The first factor consisted of eggs, larvae, pupae and adult and the second including 5, 10, 15, 20, 25, 30, 35, 40, 45 and 50 densities of the above stages. Results showed that the maximum absorption wavelength for egg, larva, pupa and adult of O. surinamensis, was 1220, 1240, 1280, 1300 nm, for E. kuheniella 1210, 1270, 1320, 1360 nm and for P. interpunctella 1310, 1320, 1380, 1400 nm, respectively. The lowest number of sampling (each sample 110 g date fruits) for an accurate estimation of the egg, larva, pupa and adult of O. surinamensis were 1, 2, 1, 2, for E. kuheniella 1, 1, 3, 3 and for P. interpunctella 1, 1, 2 3, 2 samples, respectively, Relative Variation )RV( and Relative net precision )RNP( indices were used to validate the sampling accuracy. The RV for development stages of O. surinamensis were 2.23, 3.26, 3.15, 2.52, for E. kuheniella 2.52, 1.42, 1.64, 1.78, 3.71 and for P. interpunctella 2.23, 3.27, 3.15, 3.52 respectively. The accuracy level of samplings was lower than 10 in all cases, The RNP values for O. surinamensis were 39.79, 18.06, 32.29, 22.37, for E. kuheniella 22.54, 27.58, 13.15, 10.33 and for P.interpunctella 36.51, 23.71, 15.58 10.99 respectively. Based on the results, the spectrophotometer could detect the hidden pest stages (egg and pupa) with maximum accuracy and minimum cost.

    Keywords: Date palm, Sampling, Spectrophotometer, Storage Pests
  • Mekameh Mahdavi, Mohammad Razavi *, Hamid Reza Zamanizadeh, Saeed Rezaee Pages 265-279

    Crown and root rot are important diseases of different small-grain cereals, especially wheat and barley which are caused by soil-borne fungi Fusarium culmorum and F. pseudograminearum. For controlling such diseases, application of fungicides is inadequate, and cause hazardous effects for environment and living organisms. As an alternative strategy, screening of resistant wheat genotypes has been emphasised in the recent studies. This research was conducted to evaluate level of resistance of 66 cultivars/advanced lines of bread wheat and durum wheat to F. culmorum and F. pseudograminearum isolates in greenhouse and field conditions. These experiments were conducted based on completely randomized design with seven replications in greenhouse and randomized complete block design with 4 replications in field condition. The results showed that, 12 genotypes including C61 (C-87-18) and C62 (C-87-11), C38 (F06659G6-1), C43 (POLOVCHANKA/PEHLIVAN), C52 (McCormick/Trego), C37 (F06580G2-1), C35 (Prostor), C54 (VA01W-205/TX99D4628), C50 (GA951079-3-5/Neuse), C58 (Burbot-6), C53 (AWD99*5725/FL9547) and C34 (Gelibolu) were moderately resistant to F. culmorum and F. pseudograminearum isolates. These genotypes have potential to be incorporated into wheat breeding programs.

    Keywords: Crown root rot, fusarium, genotypes, resistance, Wheat
  • Narjes Khatoon Ramesh, Shahram Naeimi *, Saeed Rezaee, Khalil-Berdi Fotouhifar Pages 281-296
    The objective of the current study was to isolate and identify the fungal endophytes of rice as the effective and safe alternatives to use indtead of  chemical fungicides for controlling rice Bakanae disease caused by Fusarium fujikuroi. Fungal endophytes obtained from leaf, stem, sheath and root samples of rice plants in paddy fields. The fungal isolates screened against aggressive strain of F. fujikuroi F257in dual culture tests and the most effective endophytes were selected for greenhouse experiments. Rice seedlings were treated with the fungal endophytes and F. fujikuroi F257 isolate. Disease incidence and growth parameters were measured. The lowest Bakanae incidences were recorded using Chaetomium globosum NR-R688 and C. globosum NR-SH321 strains as 2% (with 97.4% disease control) and by NR-L243 Penicillium sp. and Fusarium sp. NR-L645 as 6% (with 92.3% disease control). In addition, these four fungal endophytes significantly promoted the growth parameters of rice seedlings compared to the control. According to the results of this study, fungal endophytes of rice could be applied as the potential biocontrol agents of Bakanae disease and plant growth promoter, but more research is needed for developing them in the future.
    Keywords: biocontrol, fusarium, Growth parameters, nursery, seedling blight
  • Jalal Shirazi *, Masood Amir Maafi, Hemmat Dadpour, Ali Jooyandeh Pages 297-308
    Dispersal of Trichogramma brassicae Bezd. was studied in 2 rice fields by a single release of 50000 adult wasps from a central point and recapturing them using yellow sticky traps and egg cards of Sitotroga cerealella (Oliv.) Results revealed that in rice field 1, dispersal coefficients were 3.04 and 1.07 m2/day at 1st and 2nd sampling turns. However, it reached to a level of 11.28 m2/day at 3rd sampling turn. In contrast, T. brassicae dispersed with a speed of 3.93 m2/dayat 1st sampling turn and had the highest dispersal coefficient (29.76 m2/day) at 3rd sampling turn in rice field 2. Similarly, the distances that encompassed 98% recaptured T. brassicae was highest in field 2 (53.45 m) compared with that in field 1 (15.11 m) at 3rd sampling turn. Number of wasps remained in fields 1 and 2 were recorded as 630.67 and 272.18 individuals, respectively, for total sampling turns. Moreover, the highest parasitism rates (64.75 and 91 mean parasitized eggs/card in fields 1 and 2, respectively) were observed at 1 meter distance from release point at first sampling turn and it decreased with time and distance elevation. It is concluded that more release points of T. brassicae per rice field is required to achieve universal dispersal in successful rice stem borer biocontrol. It needs innovation in packing and release method of the wasp.
    Keywords: biological control, Dispersal behavior, rice stem borer, Trichogramma brassicae
  • Reza Pourrahim *, Shirin Farzadfar Pages 309-310

    Most virus members of the Vitivirus genus have been isolated from grapevine (Vitis vinifera), among which Grapevine virus A (GVA), Grapevine virus B (GVB) and Grapevine virus E (GVE) have been reported from Iranian vineyards (1, 2, 3). In this study, the occurrence of Grapevine virus D (GVD) has been reported from Iran. During a survey in 2017, a total number of 33 symptomatic samples were collected from grapevines showing leaf mottling, stem deformations and color change of stem tissue in Azarbaijan-e-gharbi province. Total RNA was extracted from leaf petiole and primary veins and was tested for the presence of GVD by RT-PCR using primers specific to the coat protein gene of GVD (4). A DNA fragment with the expected size of 470 bp was amplified from three samples. The amplified DNA fragments of two samples (Irn-AzW7 and Irn-AzW23) were purified and their nucleotide sequence were determined. The nucleotide sequence obtained from PCR amplicons was submitted in the GenBank under accession numbers MT133689 and MT152314 and was subjected to BLASTn analysis (available at NCBI) to confirm the identity of the target virus. The Iranian isolates showed 94.3 % nucleotide sequence identity with a GVD isolate from Italy (Ac.No. Y07764) and 92 % with a GVD isolate from Turkey (Ac.No. KY689027). GVD has been reported from Italy, Tunisia, Turkey, Croatia in Europe, and Brazil in South America (4, 5, 6). To our knowledge, this is the first report on the occurrence of GVD in Iran.

    Keywords: Grapevine, disease, Virus