فهرست مطالب

  • سال چهارم شماره 4 (بهار 1399)
  • تاریخ انتشار: 1399/03/10
  • تعداد عناوین: 8
|
  • سجاد یاریان*، نازنین فاطمه عامری صفحات 1-10
    مقدمه

    خودکشی یکی از اصلی ترین چالش های دوره سالمندی است که نیازمند شناخت عوامل مرتبط با آن، جهت ارایه راهکارهای پیشگیرانه و درمانی می باشد. پژوهش حاضر با هدف پیش بینی افکار خودکشی بر اساس راهبردهای مقابله ای و معناداری زندگی در سالمندان شهر تهران انجام گردید.

    روش

    روش پژوهش توصیفی-تحلیلی بوده است. جامعه آماری شامل کلیه سالمندان مرد و زن 60 سال و بالاتر شهر تهران بودند که 207 نفر از آنها به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات نیز پرسشنامه های افکار خودکشی، راهبردهای مقابله ای و معناداری زندگی بودند و داده های تحقیق در نرم افزار SPSS نسخه 24 و با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون تجزیه و تحلیل گردیدند.

    یافته ها

    بین راهبردهای مساله مدار و  هیجان مدار با افکار خودکشی به ترتیب رابطه منفی معنادار و مثبت معنادار (05/0<p) مشاهده شد و بین معناداری زندگی و دو خرده مقیاس آن (چارچوب و رضایت) با افکار خودکشی رابطه منفی معنادار (01/0<p) وجود داشت. همچنین دو خرده مقیاس معناداری زندگی شامل رضایت و چارچوب به ترتیب با ضرایب بتای 76/0- و 32/0- نسبت به راهبردهای مساله مدار و هیجان مدار، با قدرت بیشتری توان پیش بینی افکار خودکشی را در سالمندان داشتند.

    نتیجه گیری

     راهبردهای مقابله مساله مدار و هیجان مدار و معناداری زندگی با خودکشی ارتباط داشته و می توانند گرایش به خودکشی را در سالمندان تبیین کنند. بنابراین آموزش سالمندان جهت توانمندسازی آنها در این زمینه ها پیشنهاد می شود.

    کلیدواژگان: خودکشی، افکار خودکشی، راهبردهای مقابله، معناداری زندگی، سالمند
  • حمیده جمال، لیوانی، مهرنوش جعفری*، خلیل علی محمدزاده صفحات 11-18
    مقدمه

    سالمندی دوره بسیار مهمی از زندگی است که اضطراب مرگ یک ویژگی مشترک سالمندان می باشد لذا شناسایی عواملی که در این دوران بر اضطراب مرگ تاثیرگذار است، حایز اهمیت است. لذا این مطالعه با هدف بررسی نقش حمایت اجتماعی بر اضطراب مرگ سالمندان مراجعه کننده به مجتمع بیمارستانی امام خمینی تهران با میانجی گری خودکارآمدی انجام شد.

    روش

    روش تحقیق کاربردی توصیفی پیمایشی از نوع همبستگی و جامعه آماری پژوهش کلیه شامل سالمندان بالای 60 سال مراجعه کننده به مجتمع بیمارستانی امام خمینی (ره) تهران در سال 97-1396 بود. نمونه گیری در این مطالعه به صورت تصادفی مد نظر قرار گرفت. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه حمایت اجتماعی (SS-A)، پرسشنامه ی ساخته شرر و همکاران (1988) و پرسشنامه استاندارد اضطراب مرگ تمپلر بود. برای تحلیل داده ها از روش معادلات ساختاری استفاده شده است، که در نهایت برای تجزیه و تحلیل و به کارگیری این آزمون ها از نرم افزار SPSS 23 و Amos 23 استفاده شد.

     یافته ها

     نشان داد حمایت اجتماعی، خودکارآمدی و اضطراب مرگ سالمندان بالاتر از حد متوسط بوده است. همچنین تاثیر حمابت اجتماعی بر خودکارآمدی و اضطراب از مرگ به ترتیب مثبت و منفی معنی دار، تاثیر حمایت اجتماعی بر اضطراب از مرگ منفی و معنی دار و خودکارآمدی و حمایت اجتماعی می توانند 36 درصد از تغییرات اضطراب از مرگ را تبیین کند.

    نتیجه گیری

     حمایت اجتماعی می تواند به شکل قابل ملاحضه ای اضطراب مرگ در سالمندان را کاهش دهد و نیز تاثیر مثبتی بر خودکارآمدی آنان دارد. در نهایت با توجه به مدل های ارایه شده در پژوهش حاضر و برازش های قابل قبول اثرگذاری متغیرها بر یکدیگر می توان این گونه بیان نمود که توجه همه جانبه به بهبود وضعیت حمایت اجتماعی می تواند از یک سو بر خودکارآمدی سالمندان و از سوی دیگر منجر به کاهش اضطراب ها و تنش های پیش روی سالمندان بویژه اضطراب مرگ آنان می شود.

    کلیدواژگان: حمایت اجتماعی، اضطراب مرگ، خودکارآمدی، سالمندان
  • زهرا فروزنده، شهرام مامی*، امید امانی صفحات 19-29
    مقدمه

    سالمندی فرایندی زیستی است که با تغییرات فراوانی در بستر فردی و خانوادگی همراه بوده و چالش های متعددی را برای افراد به وجود می آورد. این مطالعه با هدف اثربخشی معنادرمانی فرانکل به شیوه گروهی بر تاب آوری، افسردگی و کیفیت زندگی در سالمندان انجام گرفت.

    روش

    مطالعه حاضر از نظر هدف بنیادی و از لحاظ ماهیت، اجرا و نحوه جمع آوری اطلاعات نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش، شامل کلیه زنان و مردان سالمند ساکن در مراکز نگهداری سالمندان شهر کرج بود. نمونه مورد مطالعه نیز تعداد 30 از میان افراد حاضر در مراکز فوق بود که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شده و در دو گروه آزمایش (15نفر) و کنترل (15 نفر) قرار گرفتند. داده های پژوهش با استفاده از پرسشنامه تاب آوری کونور و دیویدسون،  پرسشنامه افسردگی بک و پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت در دو مقطع پیش و پس آزمون گردآوری شده و با استفاده از روش های توصیفی (میانگین و انحراف استاندار) و استنباطی (تحلیل کواریانس چند متغیره) تجریه و تحلیل گردید.

    یافته ها

     نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان دهنده آن بود که معنادرمانی گروهی اثرات مثبت و معنی داری بر تاب آوری سالمندان داشته (05/0 >P) و موجب کاهش افسردگی و افزایش کیفیت زندگی افراد حاضر در گروه آزمایش در مراحل پس آزمون گردیده است (05/0 >P).

    نتیجه گیری

     با استفاده از روش های گروهی، در دسترس و مبتنی بر شواهدی همچون معنادرمانی می توان در راستای افزایش کیفیت زندگی سالمندان اقدام نمود.

    کلیدواژگان: معنادرمانی تاب آوری، افسردگی، کیفیت زندگی، سالمندان
  • ناهید مقدم منش، علیرضا فارسی*، مریم کاویانی صفحات 30-39
    مقدمه

    دوران سالمندی با کاهش ظرفیت فیزیولوژیکی و عملکردی در ارتباط است که می تواند باعث افزایش ناتوانی، کاهش تعادل حین راه رفتن، کاهش سرعت و تغییر شکل راه رفتن شود؛ هدف این پژوهش مقایسه تاثیر تمرینات مقاومتی هم تنش و کوتاه شونده بر سرعت راه رفتن و زمان اتکای دوگانه، در زنان سالمند بود.

    روش کار

    پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی بود که با طرح پیش آزمون- پس آزمون همراه با گروه کنترل اجرا شد. 30 زن سالمند (7/5 ± 1/66) بدون سابقه ی سقوط، به صورت داوطلبانه در این مطالعه شرکت داشتند که بر اساس سن و نمره آزمون تعادل به طور همگن در 3 گروه مساوی قرار گرفتند. کلیه اطلاعات کینماتیک مربوط به پیش آزمون و پس آزمون با استفاده از دستگاه تحلیل و در حین گامبرداری با سرعت ترجیحی افراد به دست آمد. بعد از مرحله ی پیش آزمون، برنامه تمرینی در 18 جلسه که شامل سه جلسه در هفته بود اجرا و سرعت راه رفتن و زمان اتکای دوگانه به وسیله ی دستگاه موشن آنالیز اندازه گیری شد. تحلیل داده ها با استفاده نرم افزار SPSS نسخه 18 و با آزمون تحلیل واریانس عاملی مرکب (3×2)، و آزمون تعقیبی LSD (05/0> P) صورت پذیرفت.

    یافته ها

    نتایج پژوهش حاضر نشان داد که 6 هفته تمرین مقاومتی هم تنش و کوتاه شونده، تاثیر معناداری بر بهبود سرعت راه رفتن (001/0=P) و کاهش زمان اتکای دوگانه (001/0=P) زنان سالمند نسبت به گروه کنترل دارد. به طوری که تاثیر تمرینات هم تنش بر زمان اتکای دوگانه، بیشتر از تمرینات کوتاه شونده است. در مقابل تاثیر تمرینات کوتاه شونده بر سرعت راه رفتن بیشتر از تمرینات هم تنش بود.

    نتیجه گیری

    تمرینات مقاومتی هم تنش باعث کاهش زمان اتکای دوگانه می شود، و تمرینات مقاومتی کوتاه شونده باعث بهبود سرعت راه رفتن می گردد. درنتیجه این نوع تمرینات می تواند به گونه ای موثر باعث بهبود پارامترهای راه رفتن در سالمندان شوند.

    کلیدواژگان: مرینات مقاومتی، سرعت راه رفتن، گامبرداری
  • مهدی کوشکستانی، محسن پروانی، محمدرضا حسینی*، سهراب رضایی صفحات 40-47
    مقدمه

    سالمندی با کاهش عملکرد شناختی و افزایش ریسک ابتلا به بیماری های عصبی از جمله زوال مغزی و افسردگی همراه است. شناخت عوامل موثر بر این بیماری ها از اهمیت بالایی به منظور پیشگیری و درمان این اختلالات ذهنی برخوردار است. لذا هدف از پژوهش حاضر بررسی عملکرد شناختی و عوامل موثر بر آن در سالمندان آسایشگاهی شهر تهران بود.

    روش

    این مطالعه از نوع توصیفی- همبستگی بود و آزمودنی های پژوهش را 131 نفر(38 مرد و 93 زن) از سالمندان بالای 60 سال ساکن خانه های سالمندان شهر تهران با میانگین سنی 3/72 سال تشکیل می دادند. ابتدا آزمودنی ها فرم رضایتنامه شرکت در پژوهش را تکمیل نمودند. سپس مشخصات دموگرافیک آزمودنی ها ثبت شد. به منظور بررسی زوال مغزی و استرس به ترتیب از پرسشنامه های آزمون کوتاه وضعیت ذهنی (MMSE) و مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس (21DASS) استفاده شد. همچنین وزن و قد افراد به ترتیب به وسیله ی ترازوی دیجیتالی مدل و متر نواری اندازه گیری و ثبت شد. به منظور بررسی تفاوت میان گروه های زوال مغذی و بدون زوال مغذی از آزمون تی مستقل و برای بررسی ارتباط میان متغیرها از ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. تجزیه و تحلیل آماری داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 21 انجام شد.

    یافته ها

    نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل آماری داده ها حاکی از ارتباط مثبت سن با زوال مغزی (002/0<p) میباشد. همچنین ارتباط معکوس و معنی داری میان سطح تحصیلات با زوال مغزی (001/0<p) مشاهده شد. میانگین سن (003/0<p) و سطح استرس (048/0<p) به میزان معنی داری در گروه زوال مغزی بالاتر بود. از طرف دیگر سطح تحصیلات در گروه بدون زوال مغزی به میزان معنی داری بیشتر بود(001/0<p).

    نتیجه گیری

    با توجه به یافته های این پژوهش میتوان بیان کرد که افزایش سن، سطح تحصیلات و استرس از عوامل تاثیرگذار در کاهش عملکرد شناختی و بیماری های مرتبط با آن از جمله زوال مغذی در سالمندان آسایشگاهی میباشند.

    کلیدواژگان: سالمند، شناخت، استرس، تحصیلات، زوال مغزی
  • وحید پاکپور، رامش اللهویردی ممقانی، تکتم کیانیان* صفحات 48-58
    مقدمه

    امروزه، مراقبت از جمعیت روبه رشد سالمندان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. مدیریت سلامت سالمندان، نیازمند شناسایی وضعیت دانش و نگرش موجود و بازنگری در برنامه های آموزشی است در این راستا، پژوهش حاضر با هدف مقایسه دانش و نگرش دانشجویان پرستاری و پرستاران شاغل پیرامون حقایق دوران سالمندی انجام شد.

    روش

    این پژوهش یک مطالعه توصیفی- مقطعی است که با همکاری 403 دانشجوی پرستاری و 446 پرستار شاغل در بیمارستان های آموزشی درمانی دانشگاه علوم پزشکی تبریز طی سال 1398 انجام یافت. نمونه گیری از دانشجویان و پرستاران به ترتیب به روش سرشماری و تصادفی طبقه ای از نوع نسبتی صورت گرفت. دانش و نگرش دانشجویان و پرستاران پیرامون سالمندی به ترتیب با استفاده از ابزارهایFAQ و KOP به روش خودگزارشی مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه تجلیل داده ها در نرم افزار 16 SPSS V. و با استفاده از آزمون های تی مستقل، آنالیز واریانس یک طرفه و همبستگی پیرسون انجام شد.

    یافته ها

    میانگین نمره دانش و نگرش در گروه دانشجویان به ترتیب 95/2±91/10 و07/13 ± 04/143و در گروه پرستاران02/3 ±72/10 و 15/12± 57/143 بود. تنها میانگین نمره دانش دانشجویان، در بعد روانی اجتماعی به لحاظ آماری بیشتر از پرستاران بود (03/0=P). و پرستاران در بعد قدردانی نگرش مثبت تری به سالمندان داشتند (02/0=P).

    نتیجه گیری

     یافته ها حاکی از این است که برنامه های آموزشی دانشگاه ها و برنامه های ضمن خدمت ارایه شده در بیمارستان ها درزمینه سالمندی غنی نبوده و نتوانسته اند دانش دانشجویان و پرستاران را در این زمینه به سطح مطلوب برسانند. لذا با توجه به رشد پدیده سالمندی در جامعه، تجدیدنظر در برنامه های آموزشی موجود یک پیشنهاد جدی است.

    کلیدواژگان: دانش، نگرش، دانشجویان، پرستاران، سالمند
  • محمد نصیری فخراباد، وحید راشدی*، محمدعلی مروتی شریف آبادی، مرتضی نصیری فخراباد، حسن رضایی پندری صفحات 59-67
    مقدمه

    جمعیت سالمندان در جهان رو به فزونی می باشد، بنابراین ضروری است اقدامات مناسب در جهت ارتقا سطح سلامت این قشر به عمل آید. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر تفریح درمانی بر وضعیت کیفیت زندگی در زنان سالمند انجام پذیرفت.

    روش مطالعه

    پژوهش حاضر یک کارآزمایی شاهددار تصادفی است. جامعه پژوهش شامل کلیه زنان سالمند  بالای 60 سال  مراجعه کننده به مرکز روزانه سالمندان بودند. 64 نفر به صورت تصادفی انتخاب، سپس اعضای نمونه به صورت تصادفی در دو گروه آزمون (32 نفر) و شاهد (32 نفر) قرار گرفتند. مداخله شامل 10 جلسه تفریح درمانی در طول 10 هفته بود که برای گروه آزمون انجام شد. کیفیت زندگی قبل و بعد از مداخله و همچنین در مرحله پیگیری در هر دو گروه اندازه گیری شد. ابزار پژوهش، شامل پرسشنامه کیفیت زندگی SF-36 بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار  SPSS نسخه 20 استفاده شد.

    یافته ها

    درگروه مداخله میانگین نمرات کیفیت زندگی قبل از مداخله، بعد از انجام مداخله و در پیگیری به ترتیب 52/41، 07/55 و 43/72 و در گروه کنترل به ترتیب 45/44، 16/45 و 81/45 بود. علاوه بر این یافته های مطالعه نشان داد که قبل از انجام مداخله، میانگین کیفیت زندگی در دو گروه مداخله و کنترل اختلاف معنی دار ندارند (293/0=P)، اما بعد از انجام مداخله و در پیگیری، اختلاف معنی داری دارند (001/0 >P).

    نتیجه گیری

    تفریح درمانی موجب بهبود کیفیت زندگی زنان سالمند می شود، لذا پیشنهاد می گردد که در موقعیت های مختلف مراقبتی سالمندان از تفریح درمانی استفاده شود.

    کلیدواژگان: تفریح درمانی، کیفیت زندگی، سالمندان
  • رقیه ارشادی سرابی، مهدی قصابی چورسی، بتول مسلمی زاده* صفحات 68-78
    مقدمه

    سالمندان برای داشتن یک زندگی مطلوب، نیازمند سبک خاص از زندگی می باشند. آن ها برای آگاهی و پیروی از این سبک خاص، نیاز به آموزش دارند. برای فراهم نمودن آموزش های مناسب، نیازسنجی و شناخت وضعیت موجود ضروری است. ارزیابی نیازها باعث برنامه ریزی مناسب، صرفه جویی در وقت و هزینه می شود؛ بنابراین، در این مطالعه ما نیازهای آموزشی سالمندان درباره سبک زندگی سالم در دوران سالمندی را بررسی کرده ایم.

    روش

     این مطالعه یک مطالعه توصیفی از نوع مقطعی بود که در سال 98- 1397 بر روی سالمندان شهرستان سیرجان انجام شد. حجم نمونه 361 نفر بود که بر اساس جدول مورگان و روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای نسبتی انتخاب شدند. اطلاعات بر اساس پرسشنامه ی سنجش سبک زندگی سالم در سالمندان ایرانی با 46 گویه و آلفای 77/0 جمع آوری گردید، اطلاعات توسط نرم افزار SPSS نسخه 24 و به کمک روش های آمار ANOVA و Student-t مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت.

    یافته ها

    میانگین کلی نمره سبک زندگی سالم سالمندان 131±00/14 آمده است؛ بنابراین سبک زنگی سالمندان شهرستان سیرجان در وضعیت متوسط است؛ و ازنظر سطوح سبک زندگی 293 نفر (95%) در سطح متوسط قرار داشتند؛ در حیطه های سبک زندگی، حیطه پیشگیری با میانگین و انحراف معیار 47±00/4 حیطه ورزش، تفریح و فعالیت جسمانی با میانگین و انحراف معیار 13±01/13، حیطه تغذیه سالم با میانگین و انحراف معیار 31±00/4، حیطه مدیریت تنش با میانگین و انحراف معیار 13±00/3، حیطه روابط اجتماعی و بین فردی با میانگین و انحراف معیار 24±00/5، نیازهای آموزشی سالمندان در سطح متوسط قرار داشت.از دیگر نتایج این پژوهش، این بود که بین نیازهای آموزشی متفاوت سالمندان درزمینه شیوه زندگی با عوامل دموگرافیک مانند جنسیت، سن، سطح سواد همچنین وضعیت ابتلا بودن یا نبودن به بیمارهای مزمن و وضعیت زندگی تنها یا با همراه ارتباط وجود دارد.

     نتیجه گیری

    سالمندان شهرستان سیرجان ازنظر سبک زندگی سالم و حیطه های آن در وضعیت متوسطی هستند. لازم است آموزش سبک زندگی سالم بر اساس نیازهای آنان و با در نظر گرفتن ویژگی های جمعیت شناختی با جدیت بیشتری پی گیری شود.

    کلیدواژگان: آموزش، سبک زندگی سالم، سالمندان
|
  • Sajjad Yarian*, Nazanin Fatemeh Ameri Pages 1-10
    Introduction

    Suicide is one of the major challenges of the elderly period that needs to be recognized in order to provide preventive and therapeutic strategies. The purpose of this study was to predict suicidal ideation based on coping strategies and meaning in life in the elderly.

    Method

    The research method was descriptive-analytical. The statistical population included all elderly men and women, 60 years and older in Tehran that 207 of them were selected by non-randomly sampling method. Suicide ideation, coping strategies, and life Meaning in life Questionnaires were used for data collection. Research data were also analyzed in SPSS software-version 24, using Pearson correlation coefficient and regression analysis.

    Results

    There was a significant negative and positive relationship between problem-oriented and emotion-focused strategies with suicidal ideation (P<0.05), and a significant negative relationship between meaning in life and its two subscales (framework and satisfaction) with suicidal ideation (P<0.01). Also, two subscales of meaning in life, including satisfaction and framework, with standard beta coefficients of -0.76 and -0.32, respectively, were more predictive of suicidal ideation in elderly than problem-focused and emotion-focused strategies.

    Conclusion

    Understanding the factors associated with suicide in the elderly such as problem-focused and emotion-focused strategies and meaningful life and trying to educate strategies to improve them can reduce some of the suicide rate in this period.

    Keywords: Suicide, Suicidal Ideation, Coping Strategies, Meaning in Life, Elderly
  • Hamideh Jamal Livani, Mehrnoosh Jafari*, Khalil Alimohammadzadeh Pages 11-18
    Background

    Elderly is a very important period of life in which the death anxiety is a common feature of them. It is important to identify the factors that affect death anxiety during elderly period. The aim of this study was to investigate the role of social support on death anxiety in elderlies referred to Imam Khomeini Hospital.

    Methods

    The descriptive research method was used in current research. This study included all the elderly over 60 years old referring to Imam Khomeini Hospital between 2017 and 2018. In addition, the sampling method was considered randomly. Three questionnaires such as Social Support (SS-A), the Scherer et al (1988) questionnaire and Death Anxiety Scale questionnaire by Templer included to the study. The Structural Equation Modeling (SEM) was applied to the data and the SPSS/AMOS version 23 were used for statistical analysis.

    Results

    The results showed than score of social support, self-efficacy, and elderly death anxiety were above their average. Moreover, the impact of social support on self-efficacy and death anxiety was positive and negative significant, respectively. The impact of self-efficacy on death anxiety was negative significant. Self-efficacy and social support can explain the 36% of death anxiety variation. 

    Conclusion

    Social support can significantly reduce the anxiety of death in the elderly and have a positive effect on their self-efficacy. Finally, considering the presented models in the current study and their appropriate fits, extensive attention to improving social support can lead to increase the self-efficacy of the elderly and to reduce the death anxiety.

    Keywords: Social Support, death anxiety, self-efficacy, Elderly
  • Zahra Frouzandeh, Shahram Mami*, Omid Amani Pages 19-29
    Introduction

    Aging is a biological process that is associated with many changes in the personal and family context and presents many challenges for individuals. The purpose of this study was to evaluate the effectiveness of Frankl group logic therapy on resiliency, depression and quality of life in the elderly.

    Method

    The present study was conducted in terms of the nature of the research, its implementation, and the method of collecting semi-experimental data with a pre-test post-test design with control group. The statistical population of the study included all elderly women and men in the elderly care centers of Karaj. The sample of the study was 30 of those who were selected through purposeful sampling and were divided into two groups (15 subjects) and control (15 people). The data were collected using the World Health Organization Quality of Life Questionnaire, Conver and Davidson Resiliency Questionnaire and Beck Depression Inventory. Data were analyzed by descriptive methods (mean and standard deviation) and inferential statistics (multivariate covariance analysis) using statistical software spss v.23 was analyzed and analyzed.

    Results

    The results of the data analysis indicated that group logarithm has a positive and significant effect on quality of life and resilience and has reduced depression in the experimental group in the post-test stages.

    Conclusion

    Considering these findings, group therapy can be used to increase the mental health of the elderly.

    Keywords: Group Logotherapy, Quality of life, Resilience, Depression, Elderly
  • Nahid Moghadammanesh, Alireza Farsi*, Maryam Kavyani Pages 30-39
    Introduction

    Elderly age is associated with a decrease in physiological and functional capacity that can lead to increased disability and decreased balance during walking, decreased speed and deformity of walking. The purpose of this study was to compare the effect of isometric and concentric resistance training on walking speed and double stance time in elderly women.

    Methodology

    30 elderly women (66.1 5 5.7) with no history of falls voluntarily participated in this study. They were divided into 3 equal groups according to age and pre-test balance. After the pre-test phase, the training program was performed in 18 sessions, which consisted of three sessions per week, and walking speed and double stance time were measured by a motion analyzer.Data were analyzed by Mixed factor analysis of variance (2 3 3) and LSD as a post hoc test (P≤0.05).

    Findings

    The results of this study showed that 6 weeks of isometric and concentric resistance training had a significant effect on improving gait speed (P: 0.001) and decreasing the double stance time (P: 0.001) in older women compared to the control group. As the effect of isometric training on the double stance time is more than concentric training. In contrast, the effect of concentric resistance training on walking speed was longer than training.

    Discussion

    Isometric resistance training also reduces the double stance time, and concentric training improves walking speed. As a result, this type of exercise can effectively improve walking parameters in the elderly.

    Keywords: resistance training, walking speed, double stance time, elderly
  • Mehdi Kushkestani, Mohsen Parvani, MohammadReza Hosseini*, Sohrab Rezaei Pages 40-47
    Introduction

    Aging is associated with a decrease in cognitive function and an increased risk of neurodegenerative diseases such as dementia and depression. Understanding the factors affecting these diseases is of great importance in order to improve the health of the community. So the aim of the present study was to investigate the cognitive function and its influencing factors in the elderly in Tehran sanatorium.

    Methods

    The study was a correlational study which was conducted on 131 elderly people (38 male & 93 female) over 60 years old living in Tehran nursing homes with an average age of 72.3 years.. Subjects first completed the consent form for participation in the study. Then the demographic characteristics of the subjects were recorded. The mini mental state exam (MMSE) and Depression Anxiety and Stress Scales (DASS-21) were used to assess dementia and stress, respectively. Weight and height were also measured and recorded by digital scale and tape meter, respectively. Independent T test was used to investigate the differences between groups and Pearson correlation coefficient was used to examine the relationship between variables. Statistical analysis was performed using SPSS v.21 software.

    Results

    The results of statistical analysis of data indicate that there is an inverse relationship between age and educational level (P <0.02) and a positive relationship between age and dementia (P <0.002). There was also a significant inverse relationship between education level and dementia (P <0.000). Mean age (P <0.003) and stress level (P <0.048) were significantly higher in the dementia group. On the other hand, the level of education was significantly higher in the group without dementia (P <0.000).

    Conclusion

    According to the findings of this study, it can be concluded that increased age, level of education, and stress are influencing factors contributing to the decline in cognitive function and related diseases, such as dementia in nursing homes.

    Keywords: Aged, Cognition, Stress, Education, Dementia
  • Vahid Packpour, Ramesh Allahverdi Mamaghani, Toktam Kianian* Pages 48-58
    Introduction

    Today, caring for growing population of the elderly is important. Elderly health management requires identifying existing knowledge and attitudes and revising educational programs, in this way, the aim of this study was compare the Knowledge and attitude of Nursing Students and Nurses towards facts of aging period.

    Method

    This descriptive cross-sectional study was performed on 403 nursing students and 446 nurses working in teaching hospitals of Tabriz University of Medical Sciences in 2019. Sampling of students and nurses were done by using census method and random-classified method (relative), respectively. The knowledge and attitude of nursing students and nurses were evaluated by using self-report questionnaire (FAQ: Facts on Aging Quiz) and (KOP: Kogan Attitudes toward Old People). Data analysis was performed in SPSS 16 software by using independent t-test, one-way ANOVA, and Pearson correlation.

    Results

    The mean scores of knowledge and attitude in nursing students were 10.91±2.95 and 143.04±13.07 and in the nurses group were 10.72±3.02 and 143.57±12.15, respectively. Only mean score of students' knowledge in psychosocial dimension was statistically higher than nurses (P = 0.03). And nurses had a more positive attitude toward the elderly in gratitude (P = 0.02).

    Conclusion

    The findings showed that university curricula and in-service programs provided in hospitals were not rich in the realm of the elderly and they failed to bring the knowledge of students and nurses to the desired level. Therefore, considering the growth of the phenomenon of aging in the society, reconsideration of existing educational programs is a serious proposal.

    Keywords: Knowledge, Attitude, Students, Nurses, Aged
  • Mohammad Nasiri Fakhrabad, Vahid Rashedi*, MohammadAli Morowatisharifabad, Morteza Nasiri Fakhrabad, Hasan Rezaei Pandari Pages 59-67
    Introduction

    The purpose of this study was to investigate the effect of therapeutic recreation on the quality of life in the elderly. This study aimed to examine the effect of therapeutic recreation on the quality of life among older women in the daycare center.

    Methods

    It was a randomized controlled trial. The research population consisted of all older women over 60 years of age who were referred to the elderly center. A total of 64 people were randomly selected based on the sample size, and then the sample members were randomly divided into two groups (32 subjects) and control (32 subjects). The intervention consisted of 10 sessions of therapeutic recreation for 10 weeks for the experimental group. Life expectancy was measured before, after the intervention, and follow up in both groups. The research tool was SF-36 quality of life questionnaire. SPSS 20 software was used to analyze the data.

    Results

    Mean scores of quality of life before intervention after intervention and follow up were 41.52, 55.07, and 72.43, respectively, and in the control group, 45.44, 45.16, and 45.81, respectively. In addition, the findings of this study showed that before the intervention, the mean quality of life in the two intervention and control groups was not significant (P = 0.293). Still, there was a significant difference after the intervention and follow up (P<0.001).

    Conclusion

    Recreation therapy improves the health of older women, so it is recommended that recreational treatments be used in various age-care settings.

    Keywords: Recreation Therapy, Quality of life, Elderly
  • Roghayeh Ershadi Sarabi, Mehdi Ghassabichorsi, Batool Moslemizadeh* Pages 68-78
    Introduction

    Elderly people need a particular way of life in order to have a good life. They need training to become aware of and follow this particular style. Needs assessment and understanding of the current situation is necessary to provide appropriate training.  Needs assessment causes proper planning, saving time and money. Therefore, in this study, we surveyed the educational needs of the elderly about healthy lifestyle in old age.

    Methods

    This was a descriptive cross-sectional study that was performed on elderly people in Sirjan in 2018-2019. The sample size was 361 people that was selected based on Morgan table and multistage stratified sampling method. The data was collected on the basis of a questionnaire called "Living in the Iranian Faith" with 46 questions and Cronbach's alpha of 0.77 Data were analyzed by SPSS software version 24 and using ANOVA and Student-t statistics.

    Results

    The overall mean score of healthy elderly lifestyle was 131± 14.00 Therefore; the life style of the elderly in Sirjan was moderate. 293people (%95)were in the average level of life style; in the areas of lifestyle, mean score and standard deviation47±4.00, in the areas of sport, recreation and physical activity with mean score and standard deviation13 ± 13.01, in the areas of  Healthy Nutrition Area with Average Score and SD 31 ± 4.00 in the areas of Stress Management Score with Average Score and SD13± 3.00 , in the areas of  Social and Interpersonal Relations With the mean score and standard deviation 24±5.00,  Elderly people ‘s needs were in the average level.Another result of this study was that there is a relationship between the different educational needs of older people in the field of lifestyle with demographic factors such as gender, age, literacy level as well as the status of being or not having chronic illnesses and living alone or with a partner.

    Conclusion

    Elderly people in Sirjan’s Elderly people are in  moderately situation  in terms of healthy lifestyles and their domains. It is  necessary to pursue more healthy lifestyle education based on their needs and taking into account demographic characteristics..

    Keywords: Education, Healthy Lifestyle, Elderly