فهرست مطالب

فرهنگ رضوی - پیاپی 29 (بهار 1399)
  • پیاپی 29 (بهار 1399)
  • تاریخ انتشار: 1399/03/17
  • تعداد عناوین: 8
|
  • سید علی مشهدی، سید حسین سیدموسوی*، وحیده فخار نوغانی صفحات 9-34

    یکی از مباحث مهم در حوزه اسماء و صفات الهی، اثبات علم پیشین الهی به ذات قبل از ایجاد ممکنات است. ظاهر روایت عمران صابی از امام رضا (ع) نیاز خداوند به چنین علمی را منتفی دانسته و این سبب ناسازگاری با روایات مثبت مطلق علم الهی، ازجمله حدیث دیگر از امام رضا (ع) شده است. شارحان این حدیث از میان محدثان، فلاسفه و عرفا در تبیین و حل این ناسازگاری اختلاف نظر دارند. علامه مجلسی چهار توجیه ذکر می‎کند که همه آنها قابل نقد است. قاضی سعید قمی ظاهر حدیث را می پذیرد و آن را حمل بر مقام احدیت می‎کندکه این دیدگاه نیز با روایات مثبت صفات ذاتی سازگاری ندارد. علامه جعفری فقط از اصل «هوهویت» در توجیه روایت استفاده می‎کند و حمل روایت بر علم حضوری را نمی پذیرد. در این میان، دیدگاه ملاصدرا که بر اساس علم حضوری و قاعده «هوهویت» بنا شده، در حل این تعارض، با روایت امام رضا (ع) سازگارتر دانسته شده است.

    کلیدواژگان: امام رضا (علیه السلام)، مناظره عمران صابی، اسماء و صفات، علم الهی، هوهویت، علم حضوری
  • علی اکبر نورسیده*، رقیه پوربایرام الوارس صفحات 35-58

    نشانه  معناشناسی از جمله ابزارهای ارزیابی چگونگی تولید و دریافت معنا در تحلیل گفتمان است. این دانش نوین با پشت‎سرنهادن نشانه‎شناسی کلاسیک، مجال را برای بروز نشانه ها با مدلول های نو در مسیری استعلایی فراهم می آورد. در این مقاله با استفاده از روش تحلیلی توصیفی و به‎منظور بررسی نشانه معناشناسانه گفتمان امام رضا(ع)، «دعای طلب باران» برای بررسی انتخاب شده است. این دعا به‎دلیل داشتن ماهیت گفتمان روایی، حاوی شوش ها و کنش های متعدد و ارزش‎محور است و از این لحاظ برای بررسی نشانه معناشناسانه نظام های حاکم در آن شایسته توجه است. امام رضا (ع) به‎عنوان وارث و پرچمدار امامت، مانند سایر ایمه (ع) وظیفه انتقال و ترویج مفهوم امامت را بر دوش می کشد. ایشان برای تحقق این مهم از روش های متعددی به‎طور واضح و پنهان بهره می گیرند اما در مواجهه با مامون مانند برخی ایمه (ع)، شیوه تقیه را برمی‎گزینند و القای غیرمستقیم آموزه های مورد نظر خود یعنی هژمونی امامت از طریق «دعای باران» را انتخاب می‎کنند. این پژوهش چگونگی رقم خوردن هژمونی مطلوب امام رضا (ع) یعنی ابلاغ و ترویج امامت فراخور زمان را نشان می دهد. برای شناساندن این هژمونی نیازمند ابزاری هستیم که با کنکاش انواع گفتمان، ما را با پاسخی مناسب مواجه کند. نشانه معناشناسی به‎عنوان ابزاری دقیق می‎تواند ما را در تحقق این مهم یاری کند. در این جستار، انواع نظام های گفتمانی از قبیل نظام کنشی، نظام عاطفی و  نظام تنشی و شگردهای پردازش مفهوم، انتقال پیام و ارتباط با مخاطب در متن «دعای باران» ارزیابی و نشان داده شده است که امام رضا (ع) از نظام های گفتمان چگونه بهره می گیرد و به تبیین حقانیت ولایت خود و خاندان مطهرشان می پردازد و گفتمان ولایت را هژمونیک می نماید.

    کلیدواژگان: نشانه معناشناسی، نظام های گفتمان، هژمونی، امام رضا (ع)، دعای طلب باران
  • سید محمدرضا لواسانی*، مسعود آذربایجانی صفحات 59-94

    سبک زندگی امام رضا (علیه السلام)که از موضوعات پربسامد پژوهش‎های کنونی است، بیشتر با جنبه های خانوادگی، اجتماعی، کلامی و تربیت دینی عجین بوده و از رویکردهای روان شناختی و روش های متناسب آن بهره ای نداشته است تا بتواند تندیس جامع تری از شخصیت متعالی ایشان ترسیم کند؛ آنها با انگیزه های فرزانگی، جایگاه عاطفی معنوی و امتیازهای ایشان در میان ایمه (علیهم السلام)، احیاء و تبیین فرهنگ رضوی و رافت حسی نشر یافته اند. پژوهش حاضر می کوشد تا از پژوهش های سبک زندگی رضوی تحلیلی روان شناختی بر اساس دیدگاه «گستره عمر» اریکسون ارایه دهد. نخستین هدف نگارش نهادینه‎کردن جوهره سبک زندگی رضوی در ظهورات فردی و اجتماعی، دوم؛ نمایش، طبقه بندی و ارتقای دینی عمومی در سطوح فرهنگ عملی و نظری و سوم، تحلیل روان شناختی نتایج پژوهش است. روش گردآوری اطلاعات، کتابخانه ای  اسنادی و با رویکرد کیفی و روش تحلیل روانی تاریخی اریکسون پژوهش صورت گرفته، بعد از استخراج مولفه های اجتماعی فرهنگی و فردی تحلیل شخصیت اریکسون، ویژگی های سبک زندگی امام رضا (علیه السلام) از اسناد برساخته و مطابق مولفه های یادشده دسته بندی شدند. حاصل پژوهش این است که مصادیق هویت ایشان بازتاب باورها، ارزش ها و دانش های کاربردی و نمادهای رفتار عملی بوده و اساس هویت های دینی، معنوی، اخلاقی اجتماعی و ذهنی است و قابلیت الگوپذیری همگانی دارد.

    کلیدواژگان: امام رضا (علیه السلام)، سبک زندگی رضوی، تحلیل روان شناختی، هویت، اریک اریکسون
  • عطیه خان حسین آبادی* صفحات 95-134

    کاشیکاری یکی از شیوه های نقش پردازی آرمان گرایانه در تزیینات معماری ایران است، که پیشینه تاریخی آن به قبل از اسلام باز می‎گردد. هنر کاشیکاری در قرون اولیه اسلامی در ایران به‎دلیل افزایش ساخت بناهای مذهبی، به صورت تزیینات در مجموعه های مذهبی نمایان می شود. روند رشد و توسعه حرم مطهر در سراسر تاریخ اسلام و در طول حیات حکومت های اسلامی ادامه داشته است. از این‎رو، نوع معماری و متعلقات آن از جمله کاشیکاری ، در طول تاریخ و دوره های ایلخانی، تیموری، صفوی، قاجار و معاصر به سبک ها و روش های مختلفی انجام شده است. در دوره قاجار تحولات بسیاری در هنر و معماری به ویژه در تزیینات بناها روی داد. در این دوران نقشینه‎کردن دیوار ابنیه جلوه ای نوین یافت. کاشی نگاران این عصر در نقش پردازی، عکاسی، مرسولات پستی،  اسلوب های غربی، سنت های کهن نگارگری، و همچنین کتاب‎های ادبی، تاریخی، مذهبی و تصاویر چاپ سنگی را منبع الهام قرار داده اند. هدف اصلی این مقاله آشنایی با کاشی نگاره‎های دوره قاجار در حرم مطهر و تطبیق کاشی نگاره معجزه حمله شیران به حمیدبن مهران بر پیشانی ایوان شرقی صحن عتیق با تصاویر چاپ سنگی مشابه آن است. سوال این است که کاشی‎نگاره های دوره قاجار در حرم مطهر رضوی شامل چه مضامینی می شوند؟ آیا می توان کاشی نگاره معجزه امام رضا (علیه السلام) در مجلس مامون (حمله شیران به حمیدبن مهران) را متاثر از تصاویر  چاپ سنگی مشابه دانست؟ در صورت تاثیرپذیری این کاشی نگاره از تصاویر چاپ سنگی، این تاثیرها چه مواردی را شامل می شود و با اثر کدام هنرمند تصویرساز مطابقت بیشتری دارد؟ مطالب و تصاویر پژوهش به روش میدانی و کتابخانه ای گردآوری شده و با رویکرد توصیفی و تحلیلی همراه با تفسیر تصویرها و تطبیق آن ها نگارش یافته است.

    کلیدواژگان: حرم مطهر رضوی، امام رضا (علیه السلام)، حمیدبن مهران، کاشی نگاره، چاپ سنگی
  • اصغر طهماسبی بلداجی*، سید ابراهیم مرتضوی صفحات 135-161

    مناظرات امام رضا (علیه السلام) با گروه‎های مختلف در موضوعات گوناگون، گنجینه‎ای از معارف رضوی است که از عالم آل محمد (صلی الله علیه وآله) به یادگار مانده است. در این مناظرات، مباحث مختلف از معارف دین اسلام بیان گردیده که پاس خ به شبهات و سوالات و روشنگری در مسایل دینی از مباحث مهم مورد بحث در این گفتمان‎ها بوده است. توجه به اهداف امام (علیه السلام) از این مناظرات و نتایج این گفتگوها حایز اهمیت است زیرا علاوه بر تبیین و تشریح معارف رضوی، چیدمان مناظره مطلوب و خداپسندانه در هر عصری را نیز ترسیم می‎نماید. بر همین اساس، پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و با رویکردی غایت شناسانه، مناظرات رضوی را بررسی و در ابعاد دینی، اجتماعی و سیاسی به رهاوردها و نتایج این مناظرات اشاره کرده است. نتیجه آنکه، امام(علیه السلام) در این مناظرات اهدافی را دنبال می‎کردند که مهم ترین آنها عبارتند از: هدایت افراد مناظره‎کننده، تبیین معارف دین، شبهه زدایی از معارف دین، تبیین جایگاه و مقام اهل بیت (علیهم السلام) و فرهنگ‎سازی مناظره مطلوب در جامعه. کاربست این اهداف و رهاوردها در عصر حاضر دو نتیجه مهم به‎دنبال خواهد داشت: نخست، به ترویج و تبلیغ معارف دین و پاسخگویی به شبهات در قالب مناظره کمک می کند. دوم، توجه به این اهداف و رویکردها و به‎کارگیری آنها، فرهنگ‎سازی مناظره مطلوب و نتیجه‎بخش در سطوح مختلف جامعه از ابعاد دینی، سیاسی، اجتماعی و اقتصادی را به‎دنبال خواهد داشت.

    کلیدواژگان: امام رضا (علیه السلام)، مناظرات رضوی، رهاوردهای غایی، کاربست مناظرات، تبیین معارف دین
  • مجید محمدی*، ایمان قنبری اقدم، بهناز نظری صفحات 163-191

    شعر آیینی یکی از گونه های شعر تعلیمی است که پیشینه ای کهن در ادبیات دارد. جایگاه والای امام رضا (علیه السلام) در میان شیعیان و به‎ویژه حضور ایشان در ایران، سبب شده است که شاعران هر گوشه از این دیار با سرایش مدیحه‎ها و مرثیه های زیبا، آثاری ارزشمند بیافرینند و گام های بزرگی در غنای ادبیات دینی بردارند. در این میان، «محمدحسین غروی اصفهانی» و «خوشدل تهرانی» نمونه‎هایی بارز از شاعران خوش‎ذوقی هستند که غالب اشعار آنان را مدح و ستایش اهل بیت (علیه السلام) تشکیل می دهد. در این پژوهش، نخست بنا بر جایگاه و رسالت ادبیات تطبیقی، بر بنیان دیدگاه های مکتب آمریکایی، که تاکید بر مطالعات زیباشناختی، میان‎رشته ای و بینافرهنگی از ویژگی های برجسته این نظریه است، پیش رفته و سپس به روش توصیفی تحلیلی، با استناد به شواهدی از اشعار این دو شاعر، با هدف بررسی تطبیقی مضامین رضوی به مدایح و مراثی ایشان پرداخته شده است. یافته های این پژوهش بیانگر آن است که دو شاعر در مباحثی چون بیان فضایل اخلاقی امام (علیه السلام)، حکمت و علم، منزلت و فضیلت های امام (علیه السلام)، ولایت، وجه تسمیه امام، کرامت بارگاه مطهر امام، حوادث تاریخی زندگی امام (علیه السلام)، نماز باران و حدیث سلسله‎الذهب، ضامن آهو، شوق زیارت، شفاعت و... دارای شباهت و وجوه تفاوتی هستند. نتایج حاکی از آن است که اشعار رضوی خوشدل تهرانی به‎سبب تصاویر ادبی زیبا و مضامین متنوع آن، نمود برجسته تری نسبت به شعر غروی اصفهانی دارد و تاثیر بیشتری بر مخاطب گذاشته است هرچند در شعر غروی نیز مضامین بدیع زیبایی به‎چشم می خورد.

    کلیدواژگان: ادبیات تطبیقی، امام رضا (علیه السلام)، شعر رضوی، غروی اصفهانی، خوشدل تهرانی
  • سینا عصاره نژاد دفولی*، میثم فرخی صفحات 193-216
    سیره ایمه اطهار (علیهم السلام) مملو از درس های پربار است. از آموزه های زندگی امام رضا (علیه السلام) نیز می توان برای بهبود زندگی بشر بهره های بسیار برد. یکی از آنها اقدام های سیاست گذارانه آن حضرت برای تربیت انسان هاست. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی‎‎‎تحلیلی، درصدد است دلالت هایی بنیادین در سیاست گذاری تربیتی اسلامی از سیره رضوی را استخراج کند. نتایج پژوهش حاکی از دلالت‎های تربیتی مانند جهت دهی به استعدادها و گرایش های متربی در فرایند تربیت، نقش اثرهای وضعی بر متربی در فرایند تربیت؛ سیاست گذاری برای الگوهای اخلاقی و رفتاری متربی، در فرایند تربیت؛ تشویق محور و تهدیدمحور بودن توامان مدل تربیتی؛ توجه به گفتگومحور بودن مدل های تربیتی اسلامی؛ توجه به هماهنگی و تاثیر متقابل علم و عمل در سیاست گذاری تربیتی؛ مخاطب شناسی در فرایند تربیت؛ ضرورت سیاست گذاری برای محیط رشد متربی است.
    کلیدواژگان: تربیت، سیاست گذاری تربیتی اسلامی، دلالت بنیادین، امام رضا(علیه السلام)، سیره رضوی
  • سید مهدی سیدمحسنی یاغسنگانی* صفحات 217-239

    موضوع زیارت باوجود اهمیت و جایگاه فوق العاده در مبانی دینی و مکتبی، کمتر مورد توجه عالمانه از منظر دانش سیاست گذاری قرار گرفته است. از سوی دیگر، استفاده از روش های آینده‎نگارانه در پیش‎ارزیابی سیاست های عمومی به‎دلیل برخورد پیش دستانه با عوامل محیط، به تدریج مورد توجه و اقبال دانشمندان حوزه سیاست گذاری قرار گرفته است. این تحقیق درصدد است تا با تکیه بر ترکیب فرایند تحلیل سلسله‎مراتبی و دلفی و بر مبنای مدل شوارتز، مهم ترین پیشران های اثرگذار بر آینده را شناسایی، اولویت بندی و در نهایت چهارچوب سناریوهای سیاستی آینده زیارت در مشهد مقدس در افق 1404 را طراحی کند. برای این‎کار، با به کارگیری مطالعه اسنادی و پرسش نامه باز و مصاحبه، دیدگاه 15 صاحب نظر شناسایی شد و با تحلیل مضمون فهرست پیشران ها استخراج و با تکیه به روش دلفی 8 پیشران اصلی مورد اجماع خبرگان شناسایی و با اجرای فن تصمیم گیری چندمتغیره دو پیشران که بیشترین اهمیت و عدم قطعیت را داشتند، شناسایی و بر اساس آن چارچوب سناریوها طراحی شد.

    کلیدواژگان: زیارت، سیاست گذاری فرهنگی، سیاست گذاری زیارت، سناریوپردازی، مشهدمقدس
|
  • Seyed Ali Mashhadi, Seyed Hossain Seyed Mosavi *, Vahideh Fakhar Noghani Pages 9-34

    One of the important issues in the field of divine names and attributes is God's previous knowledge to his essence before creating possible beings. According to the appearance of the ᷾Imran Ṣᾱbi's narration, Imᾱm Reḍᾱ (A.S) denies God's need for such knowledge that is incompatible with another Imᾱm's narration in which God's knowledge to His essence is affirmed. The commentators of this narration like hadith scholars, philosophers, and mystics disagree in explaining and solving such incompatibility. ʿAllᾱmih Majlisī has mentioned four justifications that all of them can be criticized. Qᾱżī Saʿid Qummī accepts the apparent meaning of Hadith and attributes this knowledge to the level of Unity.  This viewpoint is incompatible with those traditions in which the attributes of essence are affirmed. ʿAllᾱmih Jafarī uses only the principle of identity in jusfying this Hadith and does not accept the attributing this to God's intuitive knowledge. In this article, Mullᾱ Ṣadrᾱ's viewpoint that is based on intuition knowledge and the principle of identity is more compatible with Imᾱm Reḍᾱ's (A.S) Hadith in solving this contradiction.

    Keywords: Imᾱm Reḍᾱ's (A.S), Imran Ṣᾱbi's debate, names, attributes, divine knowledge, the principle of identity, intuitive knowledge
  • Ali Akbar Noresideh *, Roghayeh Poor Bayram Pages 35-58

    Sign-semantics is a tool for evaluating how to generate and get meaning in discourse analysis.  This new science, with the backing of classical semiotics, provides the opportunity for signs to appear with new signatures in a forward direction.  In this paper, using a descriptive analytical method, and in order to examine the semantic sign of the discourse of Imam Riḍā (as), the “Prayer asking for rain” was selected for research.  This prayer is due to the nature of narrative discourse, which contains many acts and values, and regarding its semantic sign of governing systems, worth to be considered.  Imam as the heir and flagship of Imamate, like other Imams, has the task of transferring and promoting the concept of Imamate. To realize this, they use a number of obvious and hidden methods, but in the face of Mamūn, like some Imams, he proceed the way of taqīyah, and indirectly induces the concept of their intended meaning, the hegemony of Imamate through the prayer asking for rain.  This research demonstrates the realization of how the ideal hegemony of Imam Riḍā (as) is, namely, the advent of Imamate, and, in order to identify that hegemony, we need a precise tool to deal with the variety of our discourses. Here the sign-semantics analysis, as an accurate tools, can help us realize this.  In this research, various types of discourse systems such as system of action, emotional system and tension system, and concepts for the processing of the concept, transmission of message and communication with the audience were evaluated and shown how Imam Riḍā (as) uses in the prayer, from some discourse systems, and explains the legitimacy of his wilāyat (authority)  and his purified family, and hegemonic discourse of the authority.

    Keywords: Sign-Semantics, Discourse Systems, Hegemony, Imam Riḍā (as), Prayer asking for rain
  • Masoud Azarbayejani, Seyed Mohammadreza Lavasani * Pages 59-94

    The lifestyle of Imam Riḍā (as), which is one of the most popular topics in contemporary research, is more intertwined with family, social, theological, and religious studies, and has not benefited from psychological approaches and appropriate methods in order to depict a more comprehensive statue of his transcendent personality. They have been published with the motives of wisdom, emotional-spiritual status and their privileges among the Imams (as), revival and explanation of Raḍavī culture and sensory compassion. The present study seeks to provide a psychological analysis of Razavi's lifestyle based on Erickson's "life span" perspective. The first purpose of the author is to institutionalize the essence of Raḍavī lifestyle in individual and social emergencies, second, the display, classification, and promotion of public religion at the levels of practical and theoretical culture, and third, the psychological analysis of the research results. The data collection method is based on library-documentary and has been done with qualitative approach and Ericsson's research method of psychological-historical analysis. After extracting the socio-cultural and individual components of Erickson's personality analysis, the characteristics of Imam Riḍā's (as) lifestyle were constructed from the authentic documents and classified according to the mentioned components. The result of the research is that the examples of his identity reflect the beliefs, values and applied sciences and symbols of practical behavior and are the basis of religious, spiritual, moral-social and mental identities and have the ability to be modeled on the public.

    Keywords: Imam Riḍā (as), Raḍavī life style, Psychological analysis, Identity, Erik Erikson
  • Atiye Khan Hossein Abadi* Pages 95-134

    Tiling is one of the idealistic ways of painting in the architectural decoration of Iran, at least its historical background dates back to before Islam. In the early Islamic centuries, art of tiling in Iran, because of the increase in the construction of religious buildings, appears as decorations in religious collections. The process of growth and development of the holy shrine has continued throughout the history of Islam and throughout the life of Islamic governments; hence, the type of architecture and its accessories, including tiling, throughout history and periods of Ilkhānī, Timurid, Safavid, Qājār and contemporary period have been done by different styles and methods. During the Qājār period, many developments in art and architecture, especially in the decoration of buildings, occurred. In this period, the painting of the building’s wall found new effects. In this era, the tile designers have inspired from portraiture, photography, postage stamps, western fashions, ancient art traditions of painting, as well as literary, historical, religious, and lithographic. The main purpose of this article is to get familiar with Qājār period tiles in the holy shrine and to adapt the miracle of the lion’s attack to Hamid Ibn Mehrān on the front of the eastern porch of the Atiq courtyard with similar lithographic prints. The question is what are the topics of the Qājār period tiles in the holy shrine of Raḍavī? Can we see the tile of Imam Riḍā's miraculous tale in the Ma'mūn's assembly (Lion’s attack on Hamid ibn Mehrān) from similar lithographic prints? If this tile is affected by lithographic prints, what are these effects? What works of the painter artists are more consistent with these items? The compilation of the materials and pictures of the present research was done by field and library method, and its writing was done with a descriptive and analytical approach along with interpretation of the images and their adaptation.

    Keywords: Raḍavī Shrine, Imam Riḍā (as), Qājār era, Paintings of Tiles, lithography
  • Asghar Tahmasebi *, Sayed Ebrahim Mortazavi Pages 135-161

    Imam Riḍā's debates with different groups on various topics are a treasure from the teachings of Raḍavī, which has survived from the Prophet (pbuh). In these debates, various topics have been presented in the teachings of the Islamic religion that the answer to the doubts and questions and enlightenment in religious matters has been one of the most important topics discussed in these discourses. Considering the goals of Imam (as) from these debates and the results of these talks is important, because in addition to explaining and explaining the teachings of Raḍavī, the plot of a desirable and admirable debate in every age and Egyptian is also depicted. Accordingly, the present research, using a descriptive-analytical method and with an end-point approach, has focused on Raḍavī's debates and has drawn attention to the findings and outcomes of these debates in religious, social and political dimensions. As a result, Imam (as) pursued the goals in these debates, the most important of which are: Guiding the debater, explaining the teachings of religion, the hypocrisy of religion, explaining the position of the Ahl al-Bait (as) and the culture of the desired debate in society. These goals and objectives will have two main consequences in the present age: Firstly, promoting the religious education and nullifying the doubts in the form of a debate; secondly, paying attention to these goals and approaches and their application will lead to the emergence of favorable and controversial debates at various levels.

    Keywords: Imam Riḍā (as), Raḍavī's debates, Final discharges, debates
  • Majid Mohammadi *, Iman Ghanbariaghdam, Behnaz Nazari Pages 163-191

    Ritual poetry is one of the types of teaching poetry that has an ancient background in literature. The supreme position of Imam Riḍā (as) among the Shiites, and especially his presence in Iran, has caused the poets of every corner of this land to create beautiful inspirational works and make great works in this regard, and taking steps thereafter a great deal in the richness of religious literature. Meanwhile, "Mohammad Hossein Gharavi Isfahani" and "Khoshdel Tehrani" are a typical example of the well-known poets who form the majority of their poems and praise Ahl al-Bayt (as). In this research, firstly, according to the position of the comparative literature, it proceeds from the perspective of the American school, which emphasizes the aesthetic, interdisciplinary, and interdisciplinary studies of the prominent features of this theory, and then, through a descriptive-analytical method, based on evidence of the poetry of these two poets, with the aim of comparative study of the themes of Raḍavī in ​​his mediates and his successor, has been discussed. The findings of this research indicate that the two poets in the discussions such as: The expression of the moral virtues of Imam (as), the wisdom and knowledge, the dignity and virtues of Imam (as), the wilāyat (authority), the imam's signification, the dignity of the Imam, the historical events of Imam's life (as), prayer asking for rain, and the hadith of the Ḍāmin Āhū (deer guarantor), the passion of pilgrimage, intercession, etc., have similarities and different aspects; the results indicate that the Raḍavī  theme of Khoshdel Tehrani poetry, due to the beautiful literary images and its various themes, has had a more influential effect on the audience than the poetry of Isfahani, although in the poetry of Gharavi there are also some beautiful new themes.

    Keywords: comparative literature, Imam Riḍā (as), Raḍavī Poetry, Gharavi Isfahani, Khoshdel Tehrani
  • Sina Asare Nejhad Dezfuli *, Meysam Farokhi Pages 193-216
    The manners of the pure Imams (as) are full of fruitful lessons. The teachings of Imam Reza's (as) life can also be used to improve human life. One of them is his policy of educating human beings. The present study, with its descriptive-analytical approach, seeks to extract fundamental implications for Islamic educational policy from the Raḍavī tradition. The results of the research indicate educational implications such as orientation to the talents and tendencies of the educator in the training process, the role of situational effects on the educator training in the training process; policy-making for moral and behavioral patterns of the educator in the process of education; encouragement and threat-centeredness of the educational model; paying attention to the conversational nature of Islamic educational models; paying attention to the coordination and interaction of knowledge and practice in educational policy; recognition of audience in the process of education; the need for policy-making for the growth environment of the educator.
    Keywords: Education, Islamic education policy, Fundamental implication, Imam Riḍā (as), Raḍavī methodology
  • Seyed Mahdi Seyed Mohseni Bagh Sangani* Pages 217-239

    The subject of pilgrimage, despite its great importance and place in religious and scholastic foundations, has received less scholarly attention from the perspective of policy-making knowledge. On the other hand, the use of futuristic methods in the pre-evaluation of public policies due to the pre-emptive approach to environmental factors has gradually attracted the attention of policy makers. Relying on a combination of hierarchical and Delphi analysis process and based on the Schwartz model, this research seeks to identify, prioritize, and ultimately design the most important future policy scenarios for pilgrimage in Mashhad in 1404. To do this, using expert documentation and open-ended questionnaires and interviews, the views of 15 experts were identified, and by analyzing the content, the list of models was extracted and based on Delphi method, 8 main models were identified by experts, and by implementing a multi-variable decision-making technique, the two models that were most important and uncertain were identified, and the scenario framework was designed based on that.

    Keywords: Pilgrimage, Cultural Policy, Pilgrimage Policy, Scenario Making, Holy Mashhad