فهرست مطالب

مجله علمی پزشکی جندی شاپور - سال نوزدهم شماره 1 (پیاپی 124، فروردین و اردیبهشت 1399)
  • سال نوزدهم شماره 1 (پیاپی 124، فروردین و اردیبهشت 1399)
  • تاریخ انتشار: 1399/01/01
  • تعداد عناوین: 10
|
  • اسما جوانشیر، احسان کریمی *، مسعود همایونی تبریزی صفحات 1-9
    زمینه و هدف
    هدف از انجام این تحقیق بررسی خاصیت آنتی اکسیدانی و ضد باکتریایی نانوامولسیون روغن کرچک می باشد.
    روش بررسی
    ارزیابی فعالیت آنتی اکسیدانی نانو امولسیون روغن کرچک با آزمونهای (1،1-دیفنیل- 2 -پیکریل- هیدرازیل) (DPPH) ، (2،2- آزینو بیس 3-اتیل بنزوتیازولین 6- سلفونیک اسید) (ABTS) و به منظور بررسی خواص ضد میکروبی نانو امولسیون روغن کرچک از باکتری استافیلوکوکوس اوریوس به روش دیسک دیفیوژن استفاده شد.
    یافته ها
    نتایج آزمون آنتی اکسیدانی نشان می دهد که نانوامولسیون ساخته شده از روغن کرچک قادر به مهار رادیکال های آزاد ABTS و DPPH می باشد که مقادیر IC50 مربوط به هر دو آزمون بترتیب برابر با 177.66 و 235.79 میکروگرم بر میلی لیتر می باشد. همچنین آزمون ضد باکتریال نشان می دهد قطر هاله عدم رشد این ماده روی باکتری استافیلوکوکوس اوریوس 9 میلیمتر می باشد.
    نتیجه گیری
    نتایج این مطالعه بیان می کند که نانوامولسیون حاصل از روغن گیاه کرچک دارای خاصیت آنتی اکسیدانی و ضد باکتریال قوی می باشد همچنین این ماده میتواند در مصارف دارویی مورد استفاده قرار گیرد.
    کلیدواژگان: کرچک، نانوامولسیون، آنتی اکسیدان، ضد باکتریال
  • انسیه کریمی، مهرداد ایرانشاهی، علی الماسی راد، احسان کریمی * صفحات 11-25
    زمینه و هدف

    ملفالان (MEL) یک عامل شیمی درمانی در درمان ملانوم متاستاتیک و سرطان پستان است .با این حال، عوارض جانبی MEL برنامه های بالینی آن را محدود می کند. پارتنولید، سزکویی ترپن لاکتون در گیاه دارویی گل بابونه گاوی میباشد که دارای خاصیت ضد لوسمی است. با وجود مزیت های زیاد ، این ترکیبات دو نقص آشکار دارند: غیر اختصاصی بودن برای سلول‎های سرطانی و حلالیت اندک در آب. هدف از انجام این تحقیق سنتز هیبریدی از ملفالان و پارتنولید بوده تا کارایی بهتری نسبت به داروهای ضد سرطان داشته باشد و همچنین اثر سمیت سلولی هیبرید به دست آمده بر روی رده سلولی پستان (MDA- MB-231) بررسی شد.

    روش بررسی

    جهت سنتز هیبرید مورد نظر، داروی ضد سرطان آمین دار ملفالان را از طریق واکنش افزایش مایکل به سزکویی ترپن لاکتون سایتوتوکسیک پارتنولید مزدوج و پس از جداسازی هیبرید با روش کروماتوگرافی مایع با فشار بالا، توسط تست آلاماربلو سمیت سلولی آن مورد بررسی قرار گرفت.

    یافته ها

    در ادامه مزدوج سازی داروی ضد سرطان ملفالان با سزکویی ترپن لاکتون سایتوتوکسیک پارتنولید، محصول پارتالان سنتز و با استفاده از طیف های به دست آمده از LC-MS تایید شد. نتایج حاصل از سمیت سلولی نشان داد که توان حیاتی سلول های سرطانی به صورت وابسته به دوز به کاهش و IC50 پارتالان، پارتنولید و هیبرید به ترتیب 13/5 ، 24 و 23 میکروگرم در میلی لیتر گزارش شد.

    نتیجه گیری

    براساس پژوهش انجام شده هیبرید شدن پارتنولید به همراه ملفالان باعث افزایش اثر ماده پارتنولید شده است.

    کلیدواژگان: سرطان پستان، ملفالان، سزکوئی ترپن لاکتون، پارتنولید، سمیت سلولی
  • رضا آموزش، پروین خردمند* صفحات 27-36
    هدف

    این مطالعه به منظور بررسی میزان بیان پروتیین HER2 در بیماران مبتلا به کارسینوم کولورکتال با هدف درک بهتر از پاتوفیزیولوژی و رفتار فاکتورهای ژنومی در این بیماری انجام شد

    مواد و روش ها

    در این مطالعه ی توصیفی مقطعی بلوک های پارافینی نمونه بافتی بیماران مراجعه کننده به بیمارستان های آموزشی امام خمینی (ره) با تشخیص پاتولوژی سرطان کلورکتال ارزیابی شدند. اطلاعات بالینی و دموگرافیک بیماران از پرونده ی بیمارستانی استخراج شد. جهت رنگ آمیزی ایمونوهیستوشیمی از آنتی بادی منوکلونال Anti Her-2 استفاده شد.

    یافته ها

    در این مطالعه تعداد 31 بیمار مبتلا به سرطان کلورکتال (با میانگین سنی 65.1 (در رنج 33 تا 89) مورد ارزیابی قرار گرفتند. اغلب تومور ها دارای درجه ی G2 (54.8%) بودند. همچنین مرحله ی تومور در بیش از نیمی از موارد Pt3 بود. عدم درگیری لنف نود در 71 درصد موارد دیده شد. وسعت رنگ پذیری Her2 در بیماران برابر با 30.65%(در رنج 2 تا 85 درصد) بود. بیش از یک چهارم بیماران منفیبوده و تنها 6.5% بیماران واکنش مثبت قوی داشته داشتند. بیان ایمنوهیستوشیمیایی مارکر Her2 با دیگر خصوصیات مورد بررسی تومور کلورکتال شامل درجه ی بیماری، مرحله ی بیماری و وضعیت متاستاز به لنف نود ها ارتباط معنی داری نداشت.

    نتیجه گیری

    به طور کلی یافته های این مطالعه نشان می دهد که بیش از 70% بیماران مبتلا به کلورکتال بیان Her2 را نشان می دهند. با این حال یافته های ما هیچ ارتباطی بین مارکر Her2 و دیگر متغیر های پاتولوژیک تومور نشان ندادند.

    کلیدواژگان: سرطان کلورکتال، فاکتور Her2 درجه ی تومور، مرحله ی تومور، متاستاز
  • محمدجواد رضایی*، اباذر پارسی، اسکندر حاجیانی، سید سعید سیدیان، محمود لطیفی، نغمه جبیبی کوتنایی صفحات 37-45
    زمینه و هدف

    واریس مری عمدتا به علت فشارخون پورت ایجاد میشود و یکی از عوارض بیماری های مزمن کبد است.در این مطالعه،ما ارتباط تشخیصی بین سفتی کبد و طحال اندازه گیری شده با الاستوگرافی و همراهی آنها با واریس مری در بیماران سیروزی را بررسی کردیم. روش انجام:125بیمار سیروز کبد از شهریور 96 تا مرداد 98 مورد مطالعه قرار گرفتند.تمام بیماران برای ارزیابی از نظر شدت واریس مری،آندوسکوپی فوقانی دستگاه گوارش شدند. برای همه بیماران سفتی کبد توسط الاستوگرافی کبد مورد سنجش قرار گرفت.

    نتایج

    ارتباط آسپارتات آمینوترانسفراز (AST)، آلانین آمینوترانسفراز (ALT)، پلاکت (PLT) و نسبت آسپارتات آمینوترانسفراز به پلاکت (APRI) بین دو گروه با و بدون واریس مری معنا دار نبود (p>0.05)،همچنین برای سفتی کبد بین دو گروه، ارتباط معناداری دیده نشد (p=0.826).

    نتیجه گیری

    سفتی کبد اندازه گیری شده با الاستوگرافی همراهی معناداری با میزان واریس مری نداشت و بین دو گروه مورد مطالعه (با و بدون واریس مری) از نظر سفتی کبد،تفاوت معناداری دیده نشد.

    کلیدواژگان: واریس مری، سفتی کبد، سیروز، اپری
  • نغمه حبیبی کوتنایی*، علی اکبر شایسته صفحات 47-52
    زمینه و هدف

    خونریزی دستگاه گوارش یک علت شایع بستری اورژانسی در بیمارستان می باشد.هدف این مطالعه بررسی انواع زخم های گوارشی و میزان فراوانی آن در جمعیت بستری در بیمارستان امام اهواز در سال های 97 تا 98 می باشد.

    روش بررسی

    شرکت کنندگان مطالعه به صورت تصادفی در مطالعه قرار گرفتند.بعد از انجام آندوسکوپی اولیه اطلاعات آزمایشگاهی و اندوسکوپیک بیماران ثبت شد. اطلاعات در  SPSS نسخه 20 آنالیز شد.

    یافته ها

    از 375 بیمار شرکت کننده در مطالعه، 76.5% مرد و 23.5% زن بودند. در بین بیماران 51 نفر سابقه مصرف دارویی نداشتند.در بین 324 بیمار دیگر، 170 بیمار سابقه مصرف آسپرین و 82 بیمار سابقه مصرف داروهای ضد التهاب غیر استروییدی را داشتند که بیشترین داروی مصرفی در بین بیماران بوده است. flat pigmented بیشترین زخم در یافته آندوسکوپی بیماران مورد مطالعه بود (46.4%).سایر زخم ها شامل:24% visible vessle،17% oozing ulcer ،8% adherent clot ،8% واریس مری .

    نتیجه گیری

    با توجه به شیوع بیشتر زخم flat pigmented در بین بیماران،توجه به نوع درمان و نیاز به بستری یا عدم بستری بیماران جهت کاهش تعدد بستری بیماران در بیمارستان مد نظر می باشد.همچنین توصیه به بیماران جهت عدم مصرف داروهای خودسرانه با توجه به ارتباط بین مصرف داروها با خونریزی گوارشی مورد هدف بوده است.

    کلیدواژگان: خونریزی گوارشی، کارآزمایی بالینی، زخم با قاعده تمیز، واریس مری
  • سید علی امامی هاشمی، ملیحه حدادنژاد*، زدنیک سوبودا، علی عباسی صفحات 53-68
    زمینه و هدف

    مبتلایان به پرونیشن مچ پا که به شکل ویژه عوامل درونی خطرساز آسیب اندام تحتانی را به همراه دارند، بررسی استفاده از پارامترهای کنترل حرکتی و مشاهده اثر بخشی آن در اصلاح حرکت و پیشگیری از آسیب این افراد در شرایط نزدیک به فعالیت ورزشی و همراه خستگی محیطی و موضعی می تواند یافته سودمندی در جهت کاهش خطرپذیری آسیب این افراد باشد.

    روش بررسی

    طرح تحقیق حاضر از نوع نیمه تجربی می باشد. 20 مرد جوان فعال با دامنه سنی و مبتلا به پرونیشین مچ پا در یک پروتکل خستگی عملکردی اندام تحتانی شرکت متعاقبا تست فرود از جعبه 30 سانتی متری و ارزیابی الکترومایوگرافی عضله همسترینگ را در چهار زمان بدون مداخله و بدون خستگی، با مداخله و بدون خستگی، بدون مداخله و با خستگی و با مداخله همراه خستگی انجام دادند.

    یافته ها

    نتایج تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر نشان دارد که بین فعالیت عضلانی در زمان های بدون مداخله و بدون خستگی، با مداخله و بدون خستگی و همچنین با مداخله همراه خستگی تفاوت معنادار (p=0.001) وجود دارد و بین زمان های بدون مداخله و بدون مداخله همراه خستگی تفاوت معناداری (p>0.05) دیده نشد. نتیجه گیری: به نظر می رسد اصلاح تکنیک فرود می تواند با تغییر فعال سازی عضله همسترینگ طبق فاکتور های کاهنده اثبات شده خطر آسیب زانو، مچ و نهایتا تنه را در مردان مبتلا به پرونیشن عملکردی مچ پا کاهش دهد.

    کلیدواژگان: الگوهای حرکتی، عضلات ران، فرود، ناهنجاری مچ پا
  • نازیلا مومن دوست*، سید جمال مشتاقیان، فریبا اسماعیلی صفحات 83-95
    مقدمه
    بیماری پارکینسون با از دست رفتن انتخابی گروهی از سلول های دوپامینرژیک در جسم سیاه ایجاد می شود. یکی از روش های درمانی این بیماری، جایگزینی سلول های از دست رفته توسط سلول های بنیادی است. این مطالعه با هدف تاثیر القاکننده های عصاره مغز نوزاد رت و دپرنیل در تمایز سلول های کارسینومای جنینی P19به سلول های عصبی انجام گرفت.
    روش بررسی
    سلول های بنیادی P19 در محیط کشت α-MEM همراه با سرم 10% FBS و پس از آن سلول ها بر روی ظروف کشت با چسبندگی پایین جهت تولید اجسام شبه جنینی کشت داده شدند. جهت تمایز، سلول های شبه-جنینی در محیط کشت حاوی سرم 3% FBS به همراه عصاره مغز نوزاد رت، دپرنیل و ترکیبی از هر دو به مدت 28 روز کشت داده شدند. برای ردیابی پروتیین های ویژه سلول های عصبی مانند سیناپتوفیزین، بتاتوبولین3 و نستین در سلول های تمایزیافته از روش ایمنوفلورسنس و به منظور سنجش بیان ژن های اختصاصی عصبی از Real-time PCR استفاده شد.
    یافته ها
    در روش ایمنوفلورسنس سلول های P19 تمایز یافته با هرسه گروه القاگر نسبت به آنتی باد های نستین، سیناپتوفیزین و بتاتوبولین3 پاسخ مثبت نشان دادند. بررسی بیان نسبی فاکتورهای رونویسی نستین، سیناپتوفیزین در سلول های تمایزیافته با هرسه القاگر با استفاده از روش Real-time PCR حاکی از بیان بالای هر دوی این ژن ها تحت تاثیر هر سه گروه القاگر در هفته دوم بود و در هفته های سوم و چهارم کاهش معنی داری را نشان داد.
    نتیجه گیری
    سلول های بنیادی کارسینومای جنینی P19 تحت شرایط آزمایشگاهی و تحت تاثیر عوامل القاگر قابلیت تمایز به سلول های عصبی به ویژه فنوتیپ دوپامینرژیک را دارند.
    کلیدواژگان: سلول های کارسینومای جنینیP19، دپرنیل، عصاره مغز نوزاد رت، تمایز عصبی
  • محمدحسین سیاحی، فاطمه شمخانی، عفت عباسی منتظری، سید جعفر سقانژاد* صفحات 97-108
    زمینه وهدف

    در این تحقیق سنتز مشتقات جدیدی از ترکیبات 1، 4 - دی‌هیدروپیریدین‌های استخلاف‌دار بااستفاده از واکنش سه‌جزیی بین 4-آمینوکومارین، باربیتوریک اسید و آلدهیدهای آروماتیک در حضور کاتالیزور تیوفیلین- فسفریک‌ اسید (TPA)، ارایه می‌گردد. جهت بررسی اثر ضدمیکروبی وضدقارچی محصولات با انجام آزمون Minimum inhibitory concentration) MIC به روش استاندارد ماکرودایلوشن (Macrodilution) در محیط کشت تریپتیک سوی ‌براث (TSB) در رقت وآزمون MBC (Minimum Bactericidal concentration) در محیط مولرهینتون آگار، بر گونه‌های استاندارد باکتری‌های گرم مثبت Staphylococcus aureus, Enterococcus faecalis، دو گونه استاندارد باکتری گرم منفی Acinetobacter baumannii, Escherichia coli و روش MFC برای قارچ Candida albicans در محیط آزمایشگاهی مورد ارزیابی ومطالعه قرار گرفتند.

    روش بررسی

    ترکیبات 1، 4 - دی‌هیدروپیریدین‌های استخلاف‌دار با استفاده از واکنش سه‌جزیی بین 4-آمینوکومارین، باربیتوریک اسید و آلدهیدهای آروماتیک در حضور کاتالیزور اسیدی (TPA)، تهیه شد. پیشرفت روند واکنش با انجام کروماتوگرافی لایه نازک TLC (حلال اتانول، n- هگزان)، مورد بررسی قرار گرفت ومحصولات با استفاده از طیف مادون قرمز (IR)، رزونانس مغناطیسی هسته (1HNMR,13CNMR) آنالیز عنصری (CHN) و طیف جرمی شناسایی و تعیین ساختار شدند. برای بررسی اثر ضد‌میکروبی، غلظتهای مختلف از مشتقات در دی-متیل‌سولفوکسید DMSO  در دوازده رقت تهیه گردید. سوسپانسیون باکتری با دانسیته (cfu/ml 106× 1) به تمام لوله‌ها اضافه شد و فعالیت ضد باکتریایی ترکیبات پس از 18-20ساعت انکوبه شدن به دقت قرایت شد.

    کلیدواژگان: تئوفیلین- فسفریک اسید، 4- دی هیدروپیریدین های استخلاف دار، فعالیت ضدباکتریایی، ماکرودایلوشن
  • مرضیه صدیقی*، صدیقه حسین پور دلاور، ناصر بهپور، وحید تادیبی صفحات 109-122
    مقدمه

    تمرینات ورزشی روش غیردارویی موثر بر کاهش عوارض یایسگی می باشد؛ سیترولین نیز یک مکمل موثر بر عملکرد ورزشی می باشد. هدف تحقیق حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرین مقاومتی و مکمل سیترولین مالات بر سطوح استراحتی BDNF، NO و استروژن زنان یایسه بود.

    مواد و روش ها

    در تحقیقی نیمه تجربی حاضر 42 زن یایسه در شش گروه: تمرین+مکمل، تمرین+دارونما، تمرین، کنترل، مکمل و دارونما قرار داده شدند. تمرین مقاومتی به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته با شدت 55-45 درصد یک تکرار بیشینه انجام شد. مکمل دهی شامل 200 میلی لیتر آب، 8 گرم سیترولین مالات، 20 میلی لیتر آب لیمو و 10 گرم شکر یک ساعت قبل از جلسه تمرین بود. برای بررسی داده ها از آزمون ANOVA دو سویه وآزمون t وابسته در سطح معناداری (05/0 ≥ P) استفاده شد.

    یافته ها

    افزایش معنی داری در استروژن، NO و BDNF در گروه تمرین + مکمل نسبت به گروه های تمرین و مکمل بیشتر بود (001/0 > P). همچنین افزایش استروژن در گروه تمرین نسبت به گروه مکمل به صورت معنی داری بیشتر بود (001/0 > P)، اما تفاوتی بین سطوح NO و BDNF در گروه های تمرین و مکمل مشاهده نشد.

    نتیجه گیری

    با توجه به نتایج، تمرین مقاومتی و مکمل سیترولین مالات روش های موثری در افزایش سطوح سرمی استروژن، NO و BDNF در زنان یایسه می باشند و ترکیب هر دو روش نسبت به هر روش به تنهایی اثر بیشتری بر بهبود این متغیرها دارد.

    کلیدواژگان: زنان یائسه، تمرین مقاومتی، سیترولین مالات، استروژن، فاکتور نروتروفیک مشتق از مغز
  • عارف حبیبی، اصغر توفیقی*، فیروز قادری پاکدل، جواد طلوعی آذر، مهسا احسانی فر صفحات 110-122
    زمینه و هدف

    هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر سه شیوه مختلف تمرینی بر پروفایل لیپیدی خون، فتویین A و FGF-21 بافت چربی احشایی موش های صحرایی چاق شده با HFD بود.

    روش بررسی

    25 سر رت نر نژاد ویستار در 5 گروه 5 تایی: 1) کنترل، 2) رژیم غذایی پر چرب (HFD)، 3) تمرین تداومی با شدت متوسط (MICT)، 4) تمرین تداومی با شدت بالا (HICT)، 5) تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) قرار گرفتند. به جز گروه کنترل، همه رت ها به مدت 12 هفته تحت HFD قرار گرفتند و سپس رت های گروه تمرینی به مدت 12 هفته، 5 جلسه در هفته تمرین کردند. مقادیر Fetuin-A و FGF-21 به روش الایزا اندازه گیری شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار GraphPad Prism نسخه 6 و آزمون های آماری ANOVA و توکی استفاده شد (05/0≥P).

    یافته ها

    12 هفته HFD سبب تغییرات منفی پروفایل لیپیدی (افزایش کلسترول، تری گلیسرید، LDL و کاهش HDL)، مقاومت به انسولین (افزایش)، Fetuin-A (افزایش) و FGF-21 (کاهش) بافت چربی احشایی می شود که این تغییرات معنی دار بود (05/0≥P). در مقابل، 12 هفته برنامه تمرینی MICT، HICT و HIIT بعد از HFD سبب کاهش معنی دار کلسترول، تری گلیسرید، LDL و مقاومت به انسولین (05/0≥P) و افزایش معنی دار HDL و FGF-21 شد (05/0≥P).

    بحث و نتیجه گیری

    به نظر می رسد انجام طولانی مدت تمرینات ورزشی مختلف به ویژه HIIT، در بهبود پروفایل لیپیدی و کنترل مقاومت به انسولین از طریق تنظیم مثبت FGF-21 بافت چربی احشایی موثر باشند. با وجود این، تغییرات Fetuin-A چربی احشایی با تمرین ورزشی نیاز به مطالعات بیشتر دارد.

    کلیدواژگان: Fetuin-A، FGF-21، بافت چربی احشایی، تمرین ورزشی، رت چاق
|
  • Asma Javanshir, Ehsan Karimi *, Masoud Homayouni Tabrizi Pages 1-9
    Background and Objective
    The aim of this study is to examine the antioxidant potential and anti-bacterial efficacy of Ricinus communis L. nano-emulsions. Subjects and
    Methods
    In this order, the antioxidant activity was evaluated using DPPH (2,2-diphenyl-1-picryl-hydrazyl-hydrate) and ABTS [2,2'-azino-bis (3-ethylbenzothiazoline-6-sulphonic acid)] test. Meanwhile the antibacterial properties of Ricinus communis L. nano-emulsions were tested using disc diffusion method against the Gram positive bacteria Staphylococcus aureus.
    Results
    The obtained results revealed that the R. communis L. nano-emulsions have strong ability to inhibit the free radicals of ABTS and DPPH. The IC50 concentration related the both assay was reported 177.66 and 235.79 µg/ml respectively. The anti-bacterial results of demonstrated that R. communis L. nano-emulsions strongly inhibited the growth rate of Staphylococcus aureus with values of 9 mm.
    Conclusion
    The overall results of this study indicated hat R. communis L. nano-emulsions have strong antioxidant potential and anti-bacterial properties and it can be used in the food and medicinal industries.
    Keywords: Ricinus communis L, nano-emulsions, Antioxidant, anti-bacterial
  • Ensiyeh Karimi, Mehrdad Iranshahi, Ali Almasi Rad, Ehsan Karimi * Pages 11-25
    Background and Objective

    Melphalan is a chemotherapy agent and used for treating of metastatic melanoma and breast cancer. However, the side effect of this compound have been limited its clinical care. Parthenolide, a sesquiterpene lactone is a bioactive compound from Tanacetum parthenium medicinal plant and have anti-leukemia properties. Despite the many advantages of sesquiterpene terpene lactones, these compounds have two obvious drawbacks: non-specificity for cancer cells and low solubility in water. Therefore, the aim of this study is to synthesis of melphalan and parthenolide hybride using conjugation method to enhance the higher potency to anticancer drug. Meanwhile, the cytotoxicity activity of this compound has been tested against breast cancer cell line (MDA-MB-231). Subjects and

    Methods

    In order to synthesis of mentioned compound, the melphalan as an anticancer drug have been conjugated to parthenolide sesquiterpene lactone by aza-Michael reaction. Then, the cytotoxicity activity of this compounds have been tested by alamar blue assay.

    Results

    The parthalan product synthesis of melphalan anticancer drug and parthenolide sesquiterpene have been analysed and identified by LC-MS. The cytotoxicity activity results indicated that cell viability of cancer cell (MDA-MB-231) have been decreased in dose dependent manner and the IC50 of parthalan, parthenolide and synthesized hybrid were reported with respective values of 13/5, 24 and 23 μg/ml.

    Conclusion

    The overall results of this research demonstrated that parthenolide-melphalan hybrid induce significantly enhanced the higher potency of parthenolide.

    Keywords: breast cancer, Melphalan, Sesquiterpene terpene lactones, Parthenolide, cytotoxicity activity
  • Parvin Kheradmand * Pages 27-36
    Objective

    The aim of this study was to evaluate the expression of Her2 protein in patients with colorectal carcinoma in order to better understand the pathophysiology and behavior of inflammatory factors in this disease.

    Materials and Methods

    In this cross-sectional descriptive study, tissue paraffin blocks of patients referring to Imam Khomeini teaching hospitals with pathological diagnosis of colorectal cancer were evaluated. Clinical and demographic data of patients were extracted from hospital records. Anti Her-2 monoclonal antibody was used for immunohistochemical staining.

    Results

    In this study, 31 patients with colorectal cancer (mean age 65.1 (range 33 to 89)) were evaluated. Most tumors had grade G2 (54.8%). Tumor stage pt3 was also seen in more than half of cases. Lymph node involvement was observed in 29% of cases. The mean staining area was 34.6% (range 2 to 78%). Her2 staining area in was 30.65% (range 2 to 85%). More than a quarter of patients were negative and only 6.5% had a strong positive reaction. Immunohistochemical expression of Her2 marker was not significantly correlated with other pathological characteristics of colorectal tumor including disease grade, stage of disease and metastasis to lymph nodes.

    Conclusion

    Overall, the findings of this study indicate that more than 70% of colorectal patients show Her2 expression. However, our findings showed no association between Her2 marker and other tumor pathologic variables.

    Keywords: colorectal cancer, Her-2, Tumor grade, tumor stage, Metastasis
  • Mohammadjavad Rezaei *, Abazar Parsi, Eskandar Hajiani, Seyed Saeid Seyedian, Mahmood Latifi, Naghmeh Habibi Kootenaei Pages 37-45
    Background

    Esophageal varices are mainly caused by portal hypertension and are a common complications of chronic liver disease (CLD). In this study, we investigated the diagnostic relationship between liver stiffness (LS) measurement using elastography and their association with esophageal varices in cirrhotic patients.

    Methods

    One hundred twenty-five consecutive patients with liver cirrhosis were enrolled in this study between Sep 2017 and Aug 2019 . All patients underwent upper gastrointestinal endoscopy to evaluate the presence and severity of esophageal varices . LS measurements were performed for all liver.

    Results

    Aspartate aminotransferase (AST), alanine aminotransferase (ALT), Platelet and AST-to-platelet ratio (APRI) levels were not significantly different between the two groups (p> 0.05). No significant difference was observed for Liver stiffness (LS) in the two groups (p -value = 0.826) .

    Conclusion

    No significant difference was observed for LS in the two groups with and without varices in this study.

    Keywords: Esophageal Varices, Liver stiffness, cirrhosis, APRI
  • Naghme Habibi Kootenaei *, AliAkbar Shayesteh Pages 47-52
    Background

    Upper gastrointestinal bleeding (GIB) is a common cause of admissions at hospital emergency. The aim of this study was to evaluate the types of gastrointestinal ulcers and their prevalence in the hospitalized population of Imam Ahwaz Hospital from 2018 to 2019 years.

    Methods

    Study participants were randomly selected. After initial endoscopy, laboratory and endoscopic data were recorded. Data were analyzed by SPSS version 20.

    Results

    The study included 375 patients, 76.5% of whom were male and 23.5% were female. 51 patients had no history of drug use. Among the other 324 patients, 170 had a history of aspirin use and 82 had a history of taking non-steroidal anti-inflammatory drugs, the most commonly used. flat Pigmented ulcer were the most prevalent endoscopic findings in 46.4% of the patients studied, other lesions included: 24% visible vessle, 17% oozing ulcer, 8% adherent clot, and 8% esophageal varices.

    Conclusion

    Given the higher prevalence of flat pigmented ulcers among patients, consideration is given to the type of treatment and the need for hospitalization or non-hospitalization in order to reduce the number of hospitalized patients. It has also been suggested that patients should not take arbitrary medications with regard to the association between drug use and gastrointestinal bleeding.

    Keywords: Gastrointestinal haemorrhage, Clinical trial, Esophageal Varices, flat Pigmented ulcer
  • Ali Emami, Malihe Hadadnezhad *, Zdeněk Svoboda, Ali Abbasi Pages 53-68
    Background and Objectives

    Patients with ankle disorder, which have specific intrinsic risk factors for lower extremity injury, investigate the use of motor control parameters and their effects on injury prevention combined with environmental and local fatigue can be a useful finding to reduce the risk of injury in these people.

    Background and Objectives

    This research is a quasi-experimental study. active young men with ankle disorder in a lower extremity functional fatigue protocol subsequently performed a 30 cm box landing test and evaluation of hamstring muscle at four times without intervention, without intervention, with and without fatigue, they performed the intervention without fatigue and with fatigue.

    Results

    The results of repeated measures analysis of variance showed that there was a significant difference (p = 0.001) between muscle activity in non-intervention and non-fatigued, intervention and non-fatigued as well as fatigue-associated intervention. There was no significant difference (p> 0.05) without fatigue intervention.

    Conclusion

    It seems that motion alteration can reduce the risk of knee, ankle and trunk injury in men with functional ankle disorder by modifying hamstring muscle activation according to proven factors.

    Keywords: Patterns, Thigh, Landing, Ankle disorders
  • Nazila Momendoust *, Seyed Jamal Moshtaghian, Fariba Esmaeili Pages 83-95
    Introduction
    Parkinson's disease cause by selective loss of a group of dopaminergic cells in the Substantial nigra. One of the treatments for this disease is the displacement of lost cells by stem cells. The purpose of this study was to investigate the effect of inducers of extract of neonatal rat brain and deprenyl on neural differentiation of P19 embryonic carcinoma cells.
    Materials and Methods
    P19 stem cells were cultured in alpha-MEM medium supplemented with 10% FBS serum. Then, the cells were cultured on low-adhesion culture plates to create pseudo-embryonic bodies. In order to differentiate, germ cells were cultured in medium containing 3% FBS serum and extract of neonatal rat brain, deprenyl and mixture of both extract for 28 days. Immunofluorescence assay and Real-time PCR was applied to detect and evaluate the expression specific proteins of neurons including synaptophysin, beta-tubulin 3 and nestin, respectively.
    Results
    Regarding to immunofluorescence results, differentiated P19 cells, positively affected by three inducers such as nestin, synaptophysin and beta-3. Relative expression of transcription factors of nestin, synaptophysin in cells differentiated by all three inducer using Real-time PCR demonstrated that in P19 embryonic carcinoma cells, Nestin and Synaptophysin expression increased in the second week, while, thier expression significantly reduced in the third and fourth weeks.
    Conclusion
    The results of this study indicated P19 embryonic carcinoma stem cells are potential to differentiate into neurons, especially dopaminergic phenotype, following laboratory conditions and inducing factors
    Keywords: P19 embryonic carcinoma cells, deprenyl, extracts of neonatal rat brain, neural differentiation
  • MohammadHosein Sayahi, Fatemeh Shamkhani, Effat Abbasi Montazeri, Seyyed Jafar Saghanezhad * Pages 97-108
    Scope

     In this research project, novel derivatives of 1, 4-dihydropyridines were synthesized via the three-component reaction of 4-aminocoumarin, barbituric acid and aromatic aldehydes in the presence of theophylline phosphoric acid (TPA). For the antibacterial and antifungal test of the products, Minimum inhibitory concentration (MIC) was performed according to Macrodilution standard in Tryptic Soy Broth (TSB) and Minimum Bactericidal concentration (MBC) in Müller-Hinton agar on Gram-positive bacteria (e.g. Enterococcus Faecalis andStaphylococcus aureus), Gram negative bacteria (e.g. Escherichia coli, Acinetobacter baumannii) and MFC method for Candida albicans as a fungus.

    Materials and Methods

    1, 4-dihydropyridine derivatives were synthesized via the three-component reaction of 4-aminocoumarin, barbituric acid and aromatic aldehydes in the presence of theophylline phosphoric acid (TPA). Reaction monitoring was performed via Thin Layer Chromatography (TLC) (n-hexane: Ethanol 5: 2) and the products were characterized via FTIR, TGA, 1HNMR, and 13CNMR, CHN and mass spectroscopies. Antimicrobial tests were performed in twelve dilutions. Bacterial suspension with the density of 1×106 CFU/mL were added to all the tubes and the antibacterial activity of the products were checked after 18-20 hours of incubation.

    Results

    The antimicrobial screening data show that the compounds 4c and 4d have the ability to inhibit the growth of bacteria as well as the bacteria in an equal concentration.

    Conclusions

    All compounds in MIC, MBC test Showed excellent antibacterial and antifungal activity compared to control drugs.

    Keywords: Theophylline phosphoric acid, 4-dihydropyridine derivatives, Antibacterial Activity, Macrodilution
  • Marzieh Sedighi *, Sedigheh Hosseeinpoor Delavar, Naser Behpour, Vahid Tadibi Pages 109-122
    Introduction

    Exercise training is a non-pharmacological method that is effective in reducing postmenopausal complications; citrulline is also an effective supplement for exercise performance. The purpose of this study was to investigate the effect of eight weeks of resistance training and citrulline malate supplementation on resting levels of BDNF, NO and estrogen in postmenopausal women.

    Materials and methods

    In the present quasi-experimental research, 42 postmenopausal women were divided into six groups including: Exercise + Supplement, Exercise + Placebo, Exercise, control, Supplement and Placebo. Resistance training was performed for eight weeks, three sessions per week at intensity of 45-55% of 1 repetition of maximum. Supplementation consisted of 200 ml of water, 8 g of citrulline malate, 20 ml of lemon juice and 10 g of sugar one hour before the training session. Data were analyzed by two-way ANOVA and dependent t-test at the significant level (P < 0.05).

    Results

    Increase in estrogen, NO and BDNF was significantly higher in exercise + supplement group than in exercise and supplement groups (P <0.001). Also, there was a significant increase in estrogen in the exercise group compared to the supplement group (P < 0.001), but there was no difference between NO and BDNF levels in the exercise and supplement groups.

    Conclusion

    According to the results both resistance training and supplement citrulline malate had an effective methods for increasing serum levels of estrogen, NO and BDNF in postmenopausal women, and combining both methods has more effect on the improvement of these variables than either method alone.

    Keywords: Postmenopausal women, resistance training, Citrulline malate, estrogen, Brain-Derived Neurotrophic Factor
  • Aref Habibi Maleki, Asghar Tofighi *, Firouz Ghaderi Pakdel, Javad Tolouei Azar, Mahsa Ehsani Far Pages 110-122
    Background and Objective

    Exercise training is one of the strategies to deal with cellular damage caused by adipose tissue. The purpose of the present study was to investigate the effect of three different training modalities on blood lipid profile, Fetuin A and FGF-21 in visceral adipose tissue of high fat diet (HFD)-induced obese rats. Subjects and

    Methods

    25 male Wistar rats were divided into 5 groups of 5: 1) control, 2) high fat diet (HFD), 3) moderate intensity continuous training (MICT),4) high intensity continuous training (HICT), 5) High Intensity interval training (HIIT). Except for the control group, all rats underwent HFD for 12 weeks and then the rats in the training group received 5 sessions per week for 12 weeks. Fetuin-A and FGF-21 levels were measured by ELISA. Data were analyzed using Graph Pad Prism 6 and ANOVA and Tukey tests (P ≤0.05).

    Results

    12 weeks of HFD caused increased in cholesterol, triglyceride, LDL and decrease HDL, increase of insulin resistance, increase of Fetuin-A and decrease of FGF-21 in visceral adipose tissue. However, these changes were significant (P≤0.05). In contrast, 12 weeks of MICT, HICT, and HIIT after HFD, significantly reduced cholesterol, triglyceride, LDL, and insulin resistance (P≤0.05) and significantly increased in HDL and FGF-21 (P≤0.05).

    Conclusion

    It seems that, long-term exercise training, especially HIIT, effective in improving lipid profile and controlling insulin resistance through positive regulation of visceral adipose tissue FGF-21. However, changes in Fetuin-A visceral fat with exercise training need further study.

    Keywords: Fetuin-A, FGF-21, visceral adipose tissue, Exercise training, obese rat