فهرست مطالب

  • سال بیست و ششم شماره 1 (پیاپی 0، بهار 1399)
  • تاریخ انتشار: 1399/02/12
  • تعداد عناوین: 8
|
  • حسن بابامحمدی*، زهرا صیادجو، فائزه دیهیم فر، هاجر چهارپاشلو، راهب قربانی صفحات 1-14
    زمینه و هدف

    برخی مطالعات سبک یادگیری دانشجویان رشته های مختلف تحصیلی را به صورت مجزا مورد ارزیابی قرار داده اند. اما، تعداد معدودی به بررسی سبک یادگیری دانشجویان رشته های مختلف تحصیلی در دانشگاه های علوم پزشکی پرداخته اند. لذا این مطالعه با هدف تعیین سبک یادگیری دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی سمنان انجام یافته است.

    روش بررسی

    در این مطالعه توصیفی- مقطعی، 228 نفر از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی سمنان در سال 1396 به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب و مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار پژوهش آخرین نسخه پرسشنامه سبک یادگیری Kolb بود. در نهایت داده ها در نرم افزار SPSS نسخه 18 با استفاده از آزمون های آماری توصیفی و تحلیلی (مجذور کای) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

    یافته ها

    8/54% نمونه ها مونث و 89/5% مجرد بودند. 63/2% معدل بالاتر از 16 داشتند و 52/2% ترم 2 تحصیلی بودند. سبک یادگیری 40/4% دانشجویان جذب کننده، 21/9% واگرا، 19/3% انطباق یابنده و 18/4% هم گرا بود. ارتباط معناداری بین سبک یادگیری و رشته تحصیلی (0/014=p) و نیز معدل (0/006=p) مشاهده شد، اما ارتباط معناداری بین سبک یادگیری با جنس، سن، وضعیت تاهل و ترم تحصیلی دیده نشد (0/05<p).

    نتیجه گیری

    با توجه به این که سبک یادگیری غالب دانشجویان جذب کننده بوده است و با توجه به این نکته که حرفه های پزشکی از مشاغل ارتباطی، مردم محور و عملی است، لازم است اساتید دانشگاه توجه بیش تری به سبک یادگیری دانشجویان داشته باشند، و از راهبردهای مختلف آموزشی برای تقویت و افزایش توانمندی های لازم برای این گروه از فراگیران در محیط های آموزشی و بالینی استفاده نمایند.

    کلیدواژگان: یادگیری، دانشجویان علوم پزشکی، Kolb
  • ریحانه جراحی، ناهید گلمکانی*، سید رضا مظلوم صفحات 15-27
    زمینه و هدف

    بهداشت قاعدگی، جنبه مهمی از سلامت دختران نوجوان است. بیش تر دختران اطلاعات مناسب درباره بهداشت قاعدگی ندارند و به دلیل کسب اطلاعات نادرست از منابع غیر موثق، دچار مشکل می شوند. مطالعه حاضر با هدف مقایسه آموزش مبتنی بر گروه های کوچک با مشارکت مادران و آموزش معمول بر رفتارهای بهداشت قاعدگی دختران نوجوان انجام یافته است.

    روش بررسی

    این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده در مورد 60 دانش آموز دختر دوره اول متوسطه که دارای قاعدگی منظم بودند در دو گروه مداخله و کنترل انجام یافت. از بین مدارس متوسطه شهر مشهد در سال 1397، دو مدرسه انتخاب و با قرعه کشی به یکی از دو گروه تخصیص یافت. آموزش بهداشت قاعدگی در گروه مداخله طی چهار جلسه و در گروه های 4-3 نفره انجام گرفت. جهت مادران این گروه نیز دو جلسه 2 ساعته با همان محتوا و جهت دانش آموزان گروه کنترل، آموزش معمول انجام یافت. داده ها با استفاده از پرسشنامه رفتارهای بهداشت قاعدگی، قبل از مداخله و بعد از مداخله (پایان اولین و دومین سیکل قاعدگی) جمع آوری و با آزمون های من ویتنی، کای دو و تی مستقل در نرم افزار SPSS نسخه 16 تجزیه و تحلیل شد.

    یافته ها

     قبل از مداخله نمره رفتارهای بهداشت قاعدگی دو گروه تفاوت آماری معناداری نداشت (0/199=p) پس از مداخله در هر دو گروه میانگین نمره رفتارهای بهداشت قاعدگی (پایان اولین و دومین سیکل قاعدگی) افزایش معناداری نشان داد (p<0/001). همچنین میانگین نمره رفتارهای بهداشت قاعدگی گروه مداخله به صورت معناداری بیش تر از گروه کنترل بود (p<0/001).

    نتیجه گیری

     آموزش مبتنی بر گروه های کوچک با مشارکت مادران در مقایسه با آموزش معمول، در ارتقای رفتارهای بهداشت قاعدگی دختران نوجوان روش موثرتری بود. این روش، جهت آموزش مسایل بهداشتی از جمله بهداشت قاعدگی، به برنامه ریزان بهداشتی توصیه می شود.
    ثبت کارآزمایی بالینی: IRCT20180904040952N2

    کلیدواژگان: آموزش بهداشت، قاعدگی، نوجوان، مادران، رفتار بهداشتی
  • ناهید مهران، سپیده حاجیان*، معصومه سیمبر، حمید علوی مجد صفحات 28-45
    زمینه و هدف

    دوران بارداری و زایمان، یکی از مهم ترین اتفاقات زندگی هر زن است که تحت حمایت اطرافیان به ویژه همسر می تواند تجربه ای به یادماندنی با پیامدهای مثبت مادری و نوزادی باشد. مداخلات متعددی در مورد ارتقای مشارکت مردان در این دوران انجام گرفته است، لذا این مطالعه با هدف مروری سیستماتیک بر مطالعات مبتنی بر مشارکت مردان در مراقبت های پره ناتال انجام یافته است.

    روش بررسی

    مطالعه حاضر، مروری سیستماتیک بر مقالات چاپ شده در زمینه راهکارهای ارتقای مشارکت مردان در دوران بارداری، زایمان و پس از زایمان (از سال 2000 تا 2019) است که براساس دستورالعمل PRISMA و جستجو توسط دو پژوهشگر در پایگاه های اطلاعاتی معتبر انجام یافته است. مطالعات تجربی و نیمه تجربی که در زمینه راهکارهای افزایش مشارکت مردان در دوران پری ناتال در مجلات داخلی و بین المللی چاپ شده بودند، وارد مطالعه شدند. ارزیابی کیفی مقالات با استفاده از چک لیست Jadad وCONSORT و استخراج داده ها براساس چک لیست پژوهشگر ساخته صورت گرفت.

    یافته ها

    در این مرور سیستماتیک، 4808 مقاله شناسایی شد که بعد از بررسی عناوین و در نظر گرفتن معیارهای ورود و خروج و بررسی متن کامل مقالات، نهایتا 15 مقاله، وارد مطالعه شد. راهکارهای ارتقا، در چهار

    حیطه

    زن محور، زوج محور، جامعه محور و تسهیلات محور طبقه بندی شد.

    نتیجه گیری

    با توجه به نتایج این مطالعه، جهت ارتقای مشارکت مردان در مراقبت های پری ناتال باید روی چهار حیطه زن محور، زوج محور، جامعه محور و تسهیلات محور برنامه ریزی شود.

    کلیدواژگان: مرور سیستماتیک، مرد، مشارکت جامعه، مراقبت های پری ناتال
  • لیلا ممشلی، سودابه آلوستانی* صفحات 46-57
    زمینه و هدف

    تجربه نزدیک شدن به مرگ یکی از واقعیت های غیرقابل انکار دوران سالمندی است که می تواند باعث ترس و اضطراب سالمندان شود. با توجه به این که معنویت به عنوان یک پایگاه مستحکم می تواند عامل قوی در کنترل شرایط پرتنش باشد، این مطالعه با هدف تعیین تاثیر گروه درمانی معنوی بر میزان اضطراب مرگ سالمندان انجام گرفته است.

    روش بررسی

    این مطالعه نیمه تجربی در مورد 50 نفر از سالمندان مراجعه کننده به مرکز روزانه سالمندان شهر علی آباد کتول (استان گلستان) در سال 1397 انجام گرفته است. نمونه گیری به شیوه در دسترس انجام یافت و نمونه ها با تخصیص تصادفی ساده در دو گروه آزمون و کنترل قرار گرفتند. گروه مداخله برنامه گروه درمانی معنوی را در 8 جلسه در طول 8 هفته دریافت نمودند. داده ها با استفاده از پرسشنامه جمعیت شناختی و مقیاس اضطراب مرگ Templer جمع آوری و در نرم افزار SPSS نسخه 16 با استفاده از آزمون های آماری تی مستقل، تی زوجی و آزمون کواریانس در سطح معناداری 0/05>p تجزیه و تحلیل شد.

    یافته ها

    میزان اضطراب مرگ قبل از مداخله در گروه مداخله و کنترل به ترتیب 3/67±7/36 و 1/65±7/32 بود که از نظر آماری اختلاف معناداری نداشت (0/961=p)، ولی بعد از مداخله میانگین اضطراب مرگ در گروه مداخله و کنترل به ترتیب 3/28±5/24 و 1/92+7/84 بود که از نظر آماری اختلاف معناداری داشت (p<0/001).

    نتیجه گیری

     با توجه به نتایج به دست آمده، پیشنهاد می شود زمینه های لازم شرکت در فعالیت های معنوی برای سالمندان فراهم شود، این مورد می تواند در بهبود وضعیت روان شناختی سالمندان موثر باشد.
    ثبت کارآزمایی بالینی: IRCT20181207041877N1

    کلیدواژگان: اضطراب مرگ، سالمندان، گروه درمانی، معنوی
  • سحر رستم پور، فاطمه عرفانیان ارغوانیان*، معصومه کردی، محمدتقی شاکری، فریده اخلاقی، سید محسن اصغری نکاح صفحات 58-71
    زمینه و هدف

    دیابت بارداری شایع ترین اختلال طبی در دوران بارداری است که تاثیرات منفی بسیاری بر جسم و روان مادر باردار و جنین می گذارد. طبق مطالعات موجود نقش مشاوره و حمایت همسر در دیابت بارداری کم تر بررسی شده است، لذا مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر مشاوره حمایتی زوج ها بر رفتار خودمراقبتی زنان مبتلا به دیابت بارداری تحت درمان با انسولین انجام یافته است.

    روش بررسی

    در این کارآزمایی بالینی تصادفی 64 زن مبتلا به دیابت بارداری با سن بارداری 30-26 هفته مراجعه کننده به درمانگاه دیابت بیمارستان ام البنین (س) مشهد در سال 98-1397 به روش در دسترس انتخاب و با تخصیص تصادفی بلوکه بندی شده چهار تایی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. مشاوره حمایتی زوج ها توسط پژوهشگر به مدت 3 جلسه یک ساعته با فاصله یک هفته برای گروه مداخله و همسرانشان برگزار شد. پرسشنامه خودمراقبتی دیابت در دو مرحله قبل و 4 هفته بعد از اتمام مداخله در هر دو گروه تکمیل و داده ها با استفاده از آزمون تی مستقل و تی زوجی در نرم افزار SPSS نسخه 16 تحلیل شد.

    یافته ها

    میانگین نمره خودمراقبتی قبل از مداخله بین دو گروه، اختلاف آماری معناداری نداشتند (0/05<p). اما بعد از مداخله، اختلاف میانگین نمرات خودمراقبتی قبل و بعد از مداخله در گروه مداخله 7/56±12/09و در گروه کنترل 3/60±00 بود که افزایش معناداری در نمره خودمراقبتی گروه مداخله نسبت به کنترل مشاهده شد (0/001>p).

    نتیجه گیری

     مشاوره حمایتی زوج ها به ارتقای رفتار خودمراقبتی مبتلایان به دیابت بارداری کمک می کند و می توان از آن به عنوان روشی موثر در کاهش پیامدهای نامطلوب ناشی از دیابت بارداری استفاده کرد.
    ثبت کارآزمایی بالینی: IRCT20181002041202N1

    کلیدواژگان: مشاوره، حمایت، خودمراقبتی، دیابت بارداری
  • محبوبه سجادی، فهیمه داودآبادی*، سیما زاهدی، فاطمه رفیعی صفحات 72-83
    زمینه و هدف

    هیسترکتومی یکی از رایج ترین جراحی های زنان است که سبب ایجاد عوارض جسمی و روانی زیادی از جمله اضطراب می شود. این مطالعه با هدف مقایسه تاثیر تنفس دیافراگمی و لب غنچه ای بر اضطراب زنان تحت هیسترکتومی انجام گرفته است.

    روش بررسی

    در این کارآزمایی بالینی کنترل شده تصادفی دوسوکور، 126 بیمار مراجعه کننده به بیمارستان طالقانی اراک در طی سال های 98-1396 به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و با استفاده از جدول اعداد تصادفی به دو گروه تنفس دیافراگمی و لب غنچه ای و یک گروه کنترل تخصیص یافتند. پرسشنامه اضطراب اشپیل برگر عصر روز قبل از عمل (قبل از مداخله)، یک ساعت قبل از ورود به اتاق عمل (بعد از مداخله) و دو ساعت بعد از عمل تکمیل شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی در نرم افزار SPSS نسخه 16 تحلیل شد.

    یافته ها

    میانگین و انحراف معیار نمره اضطراب گروه تنفس دیافراگمی، تنفس لب غنچه ای و کنترل قبل از مداخله به ترتیب 10/49±55/33، 9/84±55/4و 11/31±55/07بود، که از نظر آماری اختلاف معناداری نداشت (0/983=p). یک ساعت قبل از جراحی (بعد از انجام مداخله) این میانگین به ترتیب به 8/5±41/98، 7/88±42/43و 11/5±52/86و پس از جراحی به ترتیب به 8/13±37/79، 7/88±38/07و 11/35±50/62 کاهش یافت و اختلاف آماری معناداری مشاهده شد (p<0/0001). میانگین نمرات اضطراب در بین گروه تنفس دیافراگمی و گروه تنفس لب غنچه ای بعد از انجام مداخله اختلاف معنادار آماری نداشت (0/999=p).

    نتیجه گیری

     این مطالعه نشان داد که تنفس دیافراگمی و لب غنچه ای موجب کاهش اضطراب زنان تحت هیسترکتومی شده است. استفاده از این شیوه غیردارویی و در دسترس برای کاهش اضطراب قبل و بعد از جراحی هیسترکتومی پیشنهاد می شود.
    ثبت کارآزمایی بالینی: IRCT20180103038211N4

    کلیدواژگان: تنفس دیافراگمی، تنفس لب غنچه ای، اضطراب، هیسترکتومی
  • لیلا شابختی، کاملیا روحانی*، مهسا مطبوعی، نرگس جعفری صفحات 84-104
    زمینه و هدف

    توکوفوبیا به عنوان یک اختلال روان پزشکی برای اولین بار در سال 2000 معرفی شد. هدف از مطالعه حاضر پاسخ به چهار سوال است: توکوفوبیا چیست و چگونه به وجود می آید؟ شیوع توکوفوبیا در دنیا چقدر است؟ علا یم توکوفوبیا چیست؟ و راهکارهای کنترل و درمان توکوفوبیا چیست؟

    روش بررسی

    این مرور سیستماتیک در سال 1398 با جستجوی مقالات انگلیسی و فارسی منتشر شده از ژانویه سال 2000 تا ژانویه سال 2018 در پایگاه های اطلاعاتی بین المللی PubMed، Scopus، Web of Science، Google Scholar، Science Direct و پایگاه های اطلاعاتی داخلی Magiran و SID به همراه جستجوی دستی در منابع انجام یافت.

    یافته ها

    پس از بررسی 151 مقاله در نهایت 16 مقاله وارد مطالعه شدند. نتایج نشان می دهد که توکوفوبیا، ترس شدید و پاتولوژیک از زایمان بوده و در طبقه بندی اختلالات روان پزشکی براساس راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی، نسخه چهارم (DSM-IV) به عنوان یک فوبیای اختصاصی تقسیم بندی می شود. اتیولوژی توکوفوبیا چند عاملی بوده و شیوع آن در زنان باردار در 18 کشور جهان حدود 14% تخمین زده است. علایم این اختلال می تواند با بی خوابی، گریه، بی قراری، افسردگی و یا اضطراب و همچنین نگرانی شدید از زایمان ظاهر شود. راهبردهای روان شناسی، درمان های شناختی- رفتاری و دارویی برای کاهش ترس زنان از زایمان در مطالعات مختلف به کار برده شده است.

    نتیجه گیری

    نتایج می تواند به عنوان یک راهنما برای شناسایی و غربالگری زنان در معرض خطر و همچنین اجرای مداخلات پرستاری و روان درمانی در مرحله پری ناتال و زایمان به اعضای تیم بهداشتی- درمانی کمک کند.

    کلیدواژگان: توکوفوبیا، ترس از زایمان، ترس از بارداری
  • رقیه بایرامی*، علیرضا دیدارلو، افسانه اسدی نژاد صفحات 105-117
    زمینه و هدف

    فعالیت فیزیکی از جمله رفتارهای بهداشتی می باشد که به سلامت ذهنی و عمومی فرد کمک کرده و با ارتقای سلامت زنان در دوره پیش بارداری باعث کاهش عوارض بارداری و زمان تولد می شود. هدف این مطالعه پیش بینی فعالیت فیزیکی در دوره پیش بارداری براساس سازه های مدل بزنف در زنان مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی ارومیه بوده است.

    روش بررسی

    در این مطالعه مقطعی تعداد 230 نفر از زنان دوره پیش از بارداری مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهر ارومیه در سال 1397 با روش نمونه گیری چند مرحله ای انتخاب و مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه های محقق ساخته اطلاعات فردی اجتماعی، سازه های مدل بزنف و فرم کوتاه پرسشنامه فعالیت فیزیکی بود. داده ها در نرم افزار آماری SPSS نسخه 16 و با استفاده از آزمون های رگرسیون خطی، لجستیک و تی تست مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

    یافته ها

    نتایج مطالعه نشان داد 3/61% زنان فعالیت فیزیکی سبک داشتند. آگاهی(β=0.2, P<0.003)، عوامل قادر ساز (β=0.18, P<0.004) و نگرش (β=0.15, P<0.017) به طور معناداری قصد انجام فعالیت فیزیکی را تبیین کرده بودند. همچنین از بین مولفه های متغیر پیش بینی، آگاهی به طور معناداری (0/001>p) انجام فعالیت فیزیکی را تبیین کرده بود.

    نتیجه گیری

    میزان پایین فعالیت فیزیکی زنان در دوره پیش بارداری ضرورت طراحی و اجرای مداخلات براساس مدل بزنف در جهت تاثیرگذاری بر آگاهی، نگرش و عوامل قادر ساز را مطرح می کند.

    کلیدواژگان: فعالیت فیزیکی، مدل بزنف، سلامت پیش بارداری، زنان
|
  • Hassan Babamohamadi*, Zahra Sayadjou, Faezeh Daihimfar, Hajar Chahrpashloo, Raheb Ghorbani Pages 1-14
    Background & Aim

    Some studies across different disciplines have investigated students’ learning styles (LS) separately. However, few studies have investigated the LS of students of various educational disciplines in Medical Sciences. We aimed to determine the LS of students of Semnan University of Medical Sciences.

    Methods & Materials

     In this descriptive-cross-sectional study, 228 students of Semnan University of Medical Sciences were selected by cluster sampling in 2017. Data collection tool was the latest version of Kolb's learning style inventory. Finally, the data were analyzed by descriptive and analytical (Chi square) tests using the SPSS software version 18.

    Results

    In this study, 54.8% of students were female and 89.5% were single. 63.2% had the average scores higher than 16 and 52.2% were at second semester. The LS of students were assimilation (40.4%), divergent (21.9%), accommodation (19.3%), and convergent (18.4%). There was a significant relationship between the type of LS with the field of study (P=0.014) and average score (P=0.006), but there were no correlations between the type of LS with gender, age, marital status and academic semesters (P>0.05).

    Conclusion

    Considering that the assimilation LS was predominant within the students and given the fact that medical profession is a communicative, people-centered, and practical work, the faculty needs to emphasize the LS of students, and use various teaching strategies to strengthen and enhance the capabilities which are necessary for this group in educational and clinical settings.

    Keywords: learning, medical students, Kolb
  • Reihaneh Jarrahi, Nahid Golmakani*, Seyyed Reza Mazlom Pages 15-27
    Background & Aim

    Menstrual health is an important aspect of adolescent health. Most girls do not have proper information about menstrual health, and incorrect information from unreliable sources makes problems for them. Aim of this study was to compare small group-based education with maternal participation and routine education on adolescent girls’ menstrual health behaviors.

    Methods & Materials

     This randomized clinical trial study was performed on 60 high school students with regular menstruation in the groups of intervention and control. Among high schools in Mashhad in 2018, two schools were assigned to one of two groups by lottery. Menstrual health education was provided to the intervention group in four sessions as the groups of 3-4 people. For mothers in this group, two 2-hour sessions with the same content were held and the students in control group received routine education. Data were collected by a questionnaire on menstrual health behaviors, before the intervention, after the end of the first and second menstrual cycle. Data were analyzed by Mann-Whitney, Chi square and independent samples t-test using the SPSS software version 16.

    Results

    before the intervention, there was a statistically significant difference in the menstrual health behaviors score (P=0.199). After the intervention, mean score of menstrual health behaviors (the end of the first and second menstrual cycles) significantly increased (P<0.001) for the two groups. Also, mean score of menstrual health behaviors for the intervention group was significantly higher than that of for the control group (P<0.001).

    Conclusion

    The small group-based education with the participation of mothers in comparison to routine education was more effective in promoting menstrual health behaviors in adolescent girls. This method is recommended to health planners for education of health issues, including menstrual health.
    Clinical trial registry: IRCT20180904040952N2

    Keywords: health education, menstruation, adolescent, mothers, health behavior
  • Nahid Mehran, Sepideh Hajian*, Masoumeh Simbar, Hamid Alavi Majd Pages 28-45
    Background & Aim

    Pregnancy and childbirth is one of the most important events in the life of every woman that can be a memorable experience with positive consequences for the mother and the baby, under support of others, especially the spouse. Numerous interventions to promote men's participation have been conducted during this period. Therefore, this study was conducted with the aim of a systematic review of men's participation in prenatal care.

    Methods & Materials

      This study is a systematic review of published articles on strategies to promote male participation, during pregnancy, childbirth and after childbirth (from 2000 to 2019), based on PRISMA guidelines, and the search was conducted by two scholars on the valid databases. Experimental and quasi-experimental studies, published on strategies for increasing male participation during perinatal period, published in national and international journals, were included in the study. Qualitative assessment of the articles was done using the Jadad and CONSORT checklist and the data extraction was based on the researcher's checklist.

    Results

    In this systematic review, 4808 articles were identified. After reviewing the titles, and considering the inclusion and exclusion criteria, 15 articles were included in the study. The promotion strategies were categorized into four groups: female-centered, couple-centered, community-centered, and facility-centered.

    Conclusion

    According to the results of the study, in order to promote the participation of men in perinatal care, it should be planned on four areas of female-centered, couple-centered, community-centered and facility-centered.

    Keywords: systematic review, male, community participation, perinatal care
  • Soudabeh Aloustani, Leila Mamashli* Pages 46-57
    Background & Aim

    The experience of approaching death is one of the undeniable facts of aging that can cause fear and anxiety in the elderly. Given that spirituality as a solid base can be a powerful factor in controlling tense situations, this study was conducted to examine the effect of spiritual group therapy on death anxiety in the elderly.

    Methods & Materials

     This quasi-experimental study was conducted on 50 elderly people attending the elderly daily center in Aliabad Katoul (Golestan Province) in 2018. Sampling was done using the convenience method and participants were randomly assigned into either experimental- or control group. The experimental group received spiritual group therapy in 8 sessions within eight weeks. The data were collected using a demographic characteristics questionnaire and the Templer death anxiety scale. Using the SPSS software version 16, data were analyzed through independent t-test, paired t-test and covariance test at a significance level of less than 0.05.

    Results

    The rate of death anxiety before the intervention in the experimental- and control group were 7.36±3.67 and 7.32±1.65 respectively, which did not show a statistically significant difference (P=0.961). After the intervention, the average score of death anxiety for the experimental group was 5.24±3.28 and for the control group was 7.84±1.92 which showed a statistically significant difference (P<0.001).

    Conclusion

    According to the results, it is recommended to provide the necessary conditions to the elderly to participate in spiritual activities, which can be effective in improving the psychological state of the elderly.
    Clinical trial registry: IRCT20181207041877N1

    Keywords: death anxiety, elderly, group therapy, spiritual
  • Sahar Rostampour, Fatemeh Erfanian Arghavanian*, Masoumeh Kordi, Mohammad Taghi Shakeri, Farideh Akhlaghi, Seyyed Mohsen Asghari Nekah Pages 58-71
    Background & Aim

    Gestational diabetes mellitus is the most common medical disorder during pregnancy that has many negative psychosomatic effects on the pregnant women and their fetus. According to existing studies, the role of counseling and husband’s support in gestational diabetes has been less studied, so the present study aimed to determine the effect of couples' supportive counseling on self-care behavior in women with insulin-treated gestational diabetes.

    Methods & Materials

     In this randomized clinical trial, 64 pregnant women (26-30 weeks of gestation) with gestational diabetes referred to the diabetes clinic of Umm al-Banin Hospital in Mashhad in 2018-2019 were divided into the intervention or control groups using the 4-way blocking method. For the women and their husbands in the intervention group, couples' supportive counseling was conducted by the researcher in the form of three one-hour sessions with one week interval. A diabetes self-care questionnaire was completed in two stages, before and four weeks after the intervention for both groups, and data were analyzed by independent t-test and paired t test using the SPSS software version 16.

    Results

    There were no statistically significant differences between the two groups in pre-intervention self-care scores (P>0.05). After the intervention, the difference between the mean of self-care scores before and after the intervention in the intervention group was 12.09±7.56 and in the control group was 0.00±3.60, which a significant increase was observed in the self-care score for the intervention group compared to the control group (P<0.001).

    Conclusion

    Couples' supportive counseling helps to promote self-care behavior in patients with gestational diabetes and can be used as an effective method to reduce the adverse consequences of gestational diabetes.
    Clinical trial registry: IRCT20181002041202N1

    Keywords: counseling, support, self-care, gestational diabetes
  • Mahbobeh Sajadi, Fahimeh Davodabady*, Sima Zahedi, Fatemeh Rafiei Pages 72-83
    Background & Aim

    Hysterectomy is one of the most common surgeries in women, which causes many physical and psychological complications including anxiety. The aim of this study was to compare the effect of diaphragmatic breathing and pursed lip breathing on anxiety in women undergoing hysterectomy.

    Methods & Materials

    In this double-blind randomized controlled clinical trial, 126 patients referred to Taleghani hospital of Arak during 2017-2019 were selected by convenience sampling, and then assigned into three groups of diaphragmatic breathing, pursed lip breathing and control using the random number table. Anxiety was measured the evening before the operation (before the intervention), one hour before entering the operating room (after the intervention) and two hours after the operation, using the Spielberger Anxiety Questionnaire. Data were analyzed using descriptive and analytic statistics using the SPSS software version 16.

    Results

    The mean and standard deviation of anxiety scores for the diaphragmatic breathing, pursed lip breathing, and control groups were 55.33±10.49, 55.4±9.84, and 55.07±11.31 respectively, and there was no significant difference between the groups (P=0.983). One hour before going to the operating room (after the intervention), the mean and standard deviation of the anxiety score was 41.98±8.5, 42.43±7.88, and 52.86±11.5, respectively, and after the operation, the scores decreased to 37.79±8.13, 38.07±8.33 and 50.62±11.35 respectively. There was a significant difference between the three groups (P<0.0001). There was no statistically significant difference in the anxiety scores between the diaphragmatic breathing group and the pursed-lip breathing group after the intervention (P=0.999).

    Conclusion

    The results of this study showed the diaphragmatic breathing and pursed-lip breathing techniques are effective in reducing hysterectomy anxiety in women. Therefore, using this non-pharmacological approach is recommended to reduce anxiety before and after hysterectomy surgery.
    Clinical trial registry: IRCT20180103038211N4

    Keywords: diaphragmatic breathing, pursed lip breathing, anxiety, hysterectomy
  • Leila Shabakhti, Camelia Rohani*, Mahsa Matbouei, Narges Jafari Pages 84-104
    Background & Aim

    Tokophobia was introduced as a psychiatric disorder for the first time in 2000. The purpose of this study is to answer four questions: What is tokophobia and how does it occur? What is the global prevalence of tokophobia? What are the symptoms of tokophobia? and what are the strategies for the control and treatment of tokophobia?

    Methods & Materials

    This systematic review was conducted by searching articles in English and Persian published between January 2000 and January 2018 on international databases; PubMed, Scopus, Web of Science, Google Scholar, Science Direct, and domestic databases; Magiran and SID, along with a manual search in resources.

    Results

    After reviewing 151 articles, finally 16 were included in the study. The results indicate that tokophobia is a severe and pathological fear of childbirth. In the categorization of psychiatric disorders, it is classified as a specific phobia based on the Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, 4th edition (DSM-IV). The etiology of tokophobia is multifactorial, and its prevalence in pregnant women was reported around 14 percent among 18 countries. The signs and symptoms of the disorder are insomnia, crying, restlessness, depression, anxiety and severe worry about childbirth. Psychological strategies, cognitive behavior therapy and medication have been proposed to reduce the fear of childbirth in women in different studies.

    Conclusion

    As a guide, these results can assist the healthcare team members to recognize and screen at-risk women as well as to perform nursing interventions and psychotherapy in the prenatal and delivery stages.

    Keywords: tokophobia, fear of childbirth, fear of pregnancy
  • Roghieh Bayrami*, Alireza Didarloo, Afsaneh Asadinejad Pages 105-117
    Background & Aim

    Physical activity is a health behavior that helps one's mental and general health, improves the health of women during preconception period and reduces pregnancy and birth complications. The aim of this study was to predict physical activity based on the BASNEF model constructs during preconception period among women referred to Uremia health centers.

    Methods & Materials

     This cross-sectional study was conducted on 230 women during preconception period, who were selected using the multistage sampling method in 2018. The data collection tool was a researcher-made questionnaire containing sociodemographic information, the BASNEF model constructs, and a short form of the international physical activity questionnaire. Data were analyzed using logistic and linear regression and t-test through the SPSS software version 16.

    Results

    The results showed that 61.3% of women had low levels of physical activity. Knowledge (β=0.2, P<0.003), attitude (β=0.15, P<0.017), and enabling factors (β=0.18, P<0.004) significantly explained their intention to do physical activity. Also, among the predictive variables, knowledge (P<0.001) significantly explained physical activity.

    Conclusion

    Low rate of women's physical activity during preconception period calls for designing an intervention based on BASNEF model in order to influence knowledge, attitude and enabling factors.

    Keywords: physical activity, BASNEF model, preconception health, women