فهرست مطالب

شفای دل - سال سوم شماره 1 (پیاپی 5، بهار و تابستان 1399)
  • سال سوم شماره 1 (پیاپی 5، بهار و تابستان 1399)
  • تاریخ انتشار: 1399/04/01
  • تعداد عناوین: 12
|
  • فرهاد براتی، غلامرضا قربانی مقدم، علی عزیزی* صفحات 1-11
    در این مقاله به روایات و مباحثی که در متون پهلوی درباره گرشاسب آمده است می پردازیم. در متون پهلوی، نابودی ضحاک به دست گرشاسب صورت می گیرد. این پژوهش، به بررسی گرشاسب پهلوان حماسی گرشاسب نامه در روایت پهلوی و دیگر متون زبان پهلوی می پردازد. در فصل هشتم روایت پهلوی، سخن از ظهور موعودان زردشتی است که هرکدام به فاصله هزار سال و طبق عقیده مزدیسنان، پس از هزار و پانصد سال ظهور می کنند. یکی از این موعودان «هوشیدر»  از فرزندان زردشت است. پس از این که هوشیدر عدالت، راستی و پاکی را در زمین برقرار کرد، اهریمن با آفرینش دیو «ملکوسان» که باران بر می انگیزد، جهان را زیر سلطه خواهد برد و بر راستی چیره خواهد شد. در روایت پهلوی که متنی بازمانده به زبان فارسی میانه است، اعمال گرشاسب از زبان خود وی، برشمرده شده و تقریبا مانند داستانی است و عنوان آن «داستان روان گرشاسب» می باشد. در متن های پهلوی از روان گرشاسب گناهکار به سبب آزردن آتش بازخواست می شود و با میانجی گری زردشت بخشوده می شود.
    کلیدواژگان: گرشاسب، حماسه، روایت پهلوی، متون زبان پهلوی
  • فرشته پایدار نوبخت*، محمدجعفر یوسفیان کناری صفحات 13-36

    این مقاله در صدد است به این پرسش پاسخ دهد که نمایشنامه به عنوان یک قالب ادبی، چگونه می تواند جلوه ای گفتمانی پیرامون وقایع تاریخی و مسایل اجتماعی باشد. به نظر می رسد ضرورتی فراتر از تاریخ، یعنی نیاز به تفکر پیرامون گذشته و فهم و ادراک تاریخ، زمینه ساز پیوند میان فضای ذهنی مولف و مخاطب در زمان حال و نیز وقوع رخدادها در گذشته می باشد. هدف این پژوهش بررسی و شناخت الگوهای گفتمان نمایشی پیرامون تاریخ و پدیده های اجتماعی از منظر ایده فراتاریخ نگاری هایدن وایت است. از آن جاکه داستان پردازی و ظرفیت های زبانی، از شاخصه های گفتمان در نظریه فراتاریخ نگاری هستند، فرض بر این است که نمایشنامه از طریق امکانات روایی و زبانی، گفتمان پیرامون گذشته تاریخی را در زمان حال ممکن می سازد. این پژوهش به روش کتابخانه ای و از طریق جمع آوری و تحلیل اطلاعات انجام پذیرفته است. یافته های این مطالعه نشان می دهد که نمایشنامه قادر است به واسطه ایجاد نظمی زبانی و کلامی، محدوده رسمی دستور زبان روایت را شکسته و از طریق امکانات روایی و ظرفیت های زبان، مرزهای گفتمان میان گذشته و حال را گسترش دهد.

    کلیدواژگان: فراتاریخ نگاری، گفتمان نمایشی، گفتمان روایی
  • زهرا جمشیدی* صفحات 37-51
    قرآن بزرگ ترین معجزه پیامبر اسلام و نشانه حقانیت دین مبین اسلام است. در اعجاز قرآن همین بس که از زمان نزول آن تا کنون کسی نتوانسته است آیه ای همانند آن بیاورد. با واکاوی ابعاد مختلف قرآن، همواره افق هایی تازه در برابر پژوهشگران گشوده می شود. یکی از مهم ترین بحث های زبان و ادبیات فارسی تاثیرپذیری شاعران و نویسندگان از ظاهر و باطن قرآن است. در میان ادبا، حافظ شیرازی یکی از شاعرانی است که تاثیرپذیری فراوانی از قرآن دارد؛ این اثرپذیری نه فقط در محتوا که در لفظ، وزن و حتی بحور عروضی است. ما در این جستار برآنیم تا با مطالعه تطبیقی اوزان و بحور پربسامد حافظ و قرآن کریم به میزان اثرگذاری بحور قرآنی بر شعر حافظ دست یابیم. برآیند تحقیق اثبات می کند که بحور رمل، مضارع، هزج، متقارب و رجز از جمله بحرهای مشترک شعر حافظ و قرآن کریم می باشد و حافظ از این نظر نیز تحت تاثیر قرآن است. نکته دیگر این که بحور قرآنی بسیار شبیه به شکل عروض اشعار فارسی هستند و بسیاری از اوزان عروضی که در عربی غالبا به شکل مسدس و مربع به کار می روند، در قرآن کریم به شیوه اوزان فارسی به صورت مثمن استفاده شده اند و این امر اثبات می کند که نه تنها محتوای قرآن متعلق به کل جهان است و فقط اختصاص به جهان عرب ندارد، وزن و ظاهر آن نیز اختصاص به زبان عربی ندارد و می تواند فرازبانی باشد.
    کلیدواژگان: قرآن کریم، حافظ، عروض، وزن، تاثیر
  • سمیه حدادیان* صفحات 53-68
    کلیله ودمنه از جمله متون تعلیمی است که از زمان ترجمه شدن آن به زبان فارسی مورد توجه بسیاری از پژوهشگران و محققان قرار گرفته است. ترجمه ها و تحریر هایی که در طول زمان های متفاوت و به زبان های مختلف بر روی آن صورت گرفته است، باعث شده که مترجمان آن ها بر حسب ذوق و سلیقه خود تصرف هایی در آن به وجود آورند؛ بنابراین چه به لحاظ محتوا و چه به لحاظ ساختار تفاوت هایی باهم پیدا کرده اند. یکی از وجوه این تفاوت ها، اسامی خاص به کار رفته در حکایت های این کتاب است. در این پژوهش اسامی خاص به کار رفته در باب «بومان و زاغان» در کتاب های پنچاتنترا، کلیله ودمنه، داستان های بیدپای، انوارسهیلی و عیاردانش بررسی شده است. در این میان کتاب پنچاتنترا که منشا اصلی هندی کتاب های دیگر به شمار می رود، مبنا قرار گرفته، اسامی خاص به کار رفته در دیگر کتاب ها با آن مقایسه شده است. نتایج پژوهش نشان از آن دارد که در این کتاب ها هفده مورد اسم خاص به کار رفته است که بیش ترین کاربرد آن در کتاب پنچاتنترا و بیش ترین تغییرات مربوط به کتاب های انوارسهیلی و عیاردانش است.
    کلیدواژگان: اسم خاص، پنچاتنترا، کلیله ودمنه، داستان های بیدپای، انوارسهیلی، عیاردانش
  • آذر خانی صفحات 69-83

    آداب سیر و سلوک عرفانی را می توان مجموعه دستورالعمل ‏ها و ارشادهایی دانست که بزرگان متصوفه در رساله ها و کتاب های خود برای تربیت سالکان نوپا آورده اند. شهاب الدین سهروردی، عارف نامدار قرن هفتم هجری و کمال الدین حسین خوارزمی، عارف قرن دهم ازجمله کسانی بودند که به ترتیب در کتاب های «عوارف المعارف» و «ارشادالمریدین» به راهنمایی سالکان پرداخته و اصول و روش های سلوک را بیان کرده اند. مقاله حاضر به شیوه توصیفی-تحلیلی می کوشد این آداب را در این دو رساله بررسی کند. برای سهولت بررسی، آداب سلوک به دو دسته کلی آداب ظاهری و باطنی طبقه بندی شد. منظور از آداب ظاهری مواردی نظیر نماز، روزه، شب- زنده داری و... و منظور از آداب باطنی خصیصه ها و خصلت هایی است که سالک باید برای رسیدن به حقیقت به آن ها متحلی و آراسته گردد. پژوهش حاضر به این نتیجه دست می یابد که سهروردی در عوارف المعارف آداب ظاهری را با تفصیل بیشتری مطرح ساخته و در مقابل، خوارزمی عمدتا به آداب باطنی نظر داشته است.

    کلیدواژگان: عرفان، سلوک، سهروردی، عوارف المعارف، خوارزمی، ارشادالمریدین
  • زینب سرمدی*، تراب جنگی قهرمان صفحات 85-107
    در این مقاله نقش و کارکرد داستانی قهرمانان و شریران در قصه های عامیانه با توجه به حکایت های هزار و یک شب و بر اساس نظریه پراپ مورد بررسی قرار گرفته است و هم​چنین به دسته بندی یا الگو قراردادن قهرمانان و شریران و تحلیل و تبیین نقش و کارکرد داستانی قهرمانان و شریران در حکایت های مذکور پرداخته شده است.هزار و یک شب کتابی است سرگرم کننده که ریشه در ادبیات هندی و ایرانی دارد. این کتاب در حدود قرن دهم هجری در مصر تدوین کامل یافته و در دوره قاجاریه توسط عبداللطیف طسوجی تبریزی به فارسی برگردانیده شده است و از آن جایی که در قصه های عامیانه ساختار متن در جهت نوعی تقابل بین قهرمان و شریر هویت پیدا می کند و نقش قهرمانان در قصه ها سرکوبی شخصیت های شریر و جادوگران است و نقش شریران در قصه ها به هم زدن آرامش خانواده خوشبخت و ایجاد یک نوع خراب کاری است، بر این اساس نقش و کارکرد داستانی قهرمانان و شریران در حکایت های هزار و یک شب توصیف و تحلیل شده است.
    کلیدواژگان: نقش و کارکرد داستانی، قهرمانان و شریران، هزار و یک شب
  • لطیفه سلامت باویل صفحات 109-128

    الفاظ و معانی احادیث به صورت های گوناگون در زندگی مسلمانان، رفتار، گفتار و کردار آنان تاثیر داشته است. یکی از بارزترین موارد این تاثیر سروده های شاعران است. نظامی نیز یکی از شاعران بزرگی است که از علوم مختلف زمان خود بهره مند بوده و مضامین عالی قرآن و حدیث به اشکال مختلف در آثار او راه یافته است. شعر او هم از نظر صورت و هم از نظر معنا در اوج هنر شعری است. نظامی برای تبیین مفاهیم دینی و اخلاقی مورد نظرش در اشعار خود به وفور از آیات و احادیث بهره گرفته است. در این پژوهش گونه های مختلف اثرپذیری از حدیث در شعر نظامی به شیوه توصیفی تحلیلی بررسی شده است. از میان انواع مختلف شیوه های اثرپذیری، اثرپذیری ساختاری سبکی و اثرپذیری شیوه ای در آثار نظامی دیده نمی شود و اثرپذیری واژگانی و الهامی- بنیادی بیشترین کاربرد را در اشعار او داشته است.

    کلیدواژگان: نظامی، حدیث، گونه های اثرپذیری، نقد
  • محمود صادق زاده*، سعید عابدینی صفحات 129-148

    نقد و تحلیل آثار برجسته ادبیات داستانی ایران و شناخت دقیق این حوزه از ادبیات، افق های جدیدی را برای محققان و نویسندگان می گشاید و اهمیت به سزایی در ارتقاء و اعتلای ادبیات فارسی دارد. یکی از مهم ترین راه های شناخت در این بخش از ادبیات، بررسی داستان های ادبیات فارسی از جهت کاربرد مکاتب بزرگ ادبی جهان در نگارش آن هاست. در بین نویسندگان حوزه ادبیات داستانی، محمد حجازی چهره ای برجسته محسوب می شود و نوآوری های وی در خلق آثار ادبی موجب شده تا جایگاه بزرگی را در خلق مکتب ادبی به وی اختصاص دهند. پژوهش حاضر به شیوه توصیفی- تحلیلی به بررسی و تحلیل رویکرد مکتب های ادبی در مجموعه داستان سرشک حجازی پرداخته است. اگرچه نقد ادبی را نمی توان یکی از شاخه های علوم انسانی محسوب کرد، اما از جنبه های مختلف می توان نشان داد که در نقد ادبی به طور عام و در نقد تحلیل داستان و رمان به طور خاص، روش علمی تا حدود زیادی به کار گرفته می شود.

    کلیدواژگان: حجازی، سرشک، مکتب های ادبی، رمانتیسم، رئالیسم، ناتورالیسم
  • شعله عبدالعلی پور* صفحات 149-167
    شعر و موسیقی، زبان دل و احساس اند. شعر تسلی بخش ناکامی ها و موسیقی مونس و غم خوار دوران تنهایی و سختی های بشر بوده است. تصنیف، تلفیق ماهرانه این دو هنر است؛ به گونه ای که بر دل مخاطب اثری شگرف داشته باشد. در این پژوهش سعی بر این است که این موضوع در ادب فارسی از آغاز تا مشروطیت بحث و بررسی شود و معانی و مفاهیم مختلف آن در طی دوره های تاریخی و نمونه هایی از چهره های برجسته ای که به این مقوله پرداخته اند، نقل و تبیین گردد. روش تحقیق در این پژوهش به شیوه توصیفی- تحلیلی و بر مطالعات کتابخانه ای استوار است. نتایج تحقیق حاکی از آن است که تصنیف سرایی در تمامی دوره های حیات ایرانیان وجود داشته است؛ زیرا به طور مستقیم با آمال و عواطف اقوام ایرانی مرتبط بوده و درون مایه اصلی زبان ملی ما را رقم زده است. تصنیف از قرن دهم به بعد رواج بیشتری یافت و در دوره مشروطیت با شاعرانی چون عارف و ملک الشعرا و... به اوج رسید.
    کلیدواژگان: تصنیف، موسیقی، سرود، عارف، مشروطیت
  • فاطمه غلامپور درزی*، عبدالله علی اسماعیلی صفحات 169-187

    فرهنگ را می توان از مفاهیم نسبتا جدید در عرصه علوم انسانی در نظر گرفت. ویژگی بارز این مفهوم ارتباط میان هسته های متفاوت فرهنگی است که در نتیجه تعاملات متقابل بشری شکل می گیرد. مهم ترین عنصری که در ایجاد این گونه تعاملات نقش دارد، جغرافیاست؛ چرا که وجود شرایط گوناگون جغرافیایی در پدید آمدن حوزه های متفاوت فرهنگی نقش برجسته دارد. البته این حوزه نوین علوم انسانی و اجتماعی که به مطالعه تاثیر و تاثرات فرهنگی و تعامل و ارتباط میان ساختارهای گوناگون فرهنگ و جغرافیا می پردازد، تحت عنوان جغرافیای فرهنگی قرار می گیرد. شایان ذکر است فرهنگ به عنوان مهم ترین ریشه و آبشخور ادبیات در تعاملی متقابل سبب بالندگی، استقرار و استحکام هویت فرهنگی یک ملت می شود. یکی از ارکان سازنده در ساختار فرهنگی- ادبی تمدن های کهن، وجود نماد به عنوان شاخصه ای مهم در نشانه شناسی یا کنش خاص میان فرهنگی است که می تواند به بازخوانی ذهنی اقوام گوناگون از یک مفهوم واحد منجر شود. در این معنا، نماد فرهنگی گل نیلوفر آبی به عنوان موجودیتی نمادین، مفهومی شاخص دارد. پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی و تاریخی به تجزیه و تحلیل این نماد کهن فرهنگی ایران در دو عصر هخامنشی و ساسانی پرداخته است. نتایج نشان می دهد نماد نیلوفر آبی از عصر هخامنشیان تا عصر ساسانی بروز و ظهور گوناگون داشته و به عنوان هسته ای نمادین، انبوهی از معانی انتزاعی و مفاهیم خاص ذهنی از جمله صلح جهانی، عبادت، زیبایی، عشق و... را گرد خود فراهم نموده است.

    کلیدواژگان: جغرافیا، جغرافیای فرهنگی، نماد، نیلوفر آبی
  • سجاد خجسته گزافرودی، فاطمه مدرسی* صفحات 189-204
    یکی از مهم ترین ویژگی های متغیر و بارز عرفان و آثار عرفانی و آثار منثور غنایی، شخصیت متغیر است. سیر شخصیت متغیر نیز از مهم ترین مسایل عرفان و آثار منثور غنایی است؛ تا آنجا که شخصیت متغیر با سیری بغرنج به تکامل شخصیتی نزدیک می شود. تکامل شخصیتی شخصیت متغیر به اشکال گوناگونی در آثار عرفانی و آثار منثور غنایی به ویژه مقالات شمس تبریزی نمود می یابد. شخصیت متغیر عرفانی در مقالات شمس همچون پهلوان ژانر حماسی، ابزارهای گوناگونی در اختیار دارد، ولی در عین حال از پهلوان حماسی متمایز است. مکمل شخصیت متغیر در مقالات شمس، سیر عرفانی اوست. او برای رسیدن به تکامل یا وصال باید این سیر را آغاز کند، اما آغاز سیر در مقالات شمس منوط به گذر از مراحل دیگر است. این مراحل، شخصیت متغیر را با یک ندای درونی فرامی خواند؛ تا آنجا که شخصیت متغیر دچار یک ناخودآگاهی می شود. پس از عبور از مراحل مذکور، شخصیت متغیر به سیری پرمانع گام برمی دارد، این موانع در سیر عرفانی او متمایزند و به اشکال گوناگونی در مقابل شخصیت متغیر عرفانی قرار می گیرند. گاه حرکت شخصیت متغیر خود مانعی در مقابل اوست، این بی ثباتی موانع، موجب تمایز شخصیتی شخصیت متغیر نیز می شود. این پژوهش به شیوه توصیفی- تحلیلی مبتنی بر تحلیل ساخت گرایانه با تکیه بر مقالات شمس تبریزی می کوشد تا شخصیت متغیر را در سیر تکاملی مورد مطالعه قرار دهد و به فرضیه های تکرار آغاز شخصیت متغیر در پایان سیر و عدم ایستایی شخصیت متغیر در سیر تکاملی دست یابد.
    کلیدواژگان: شخصیت، متغیر، عرفان، سیر، مقالات شمس.
  • احمدرضا نظری چروده*، معصومه نظری چروده صفحات 205-231
    مقاله حاضر پیشینه مضامین سیاسی و اجتماعی را در اشعار نادرپور از شاعران شعر معاصر مورد بررسی قرار داده است؛ درحالی که مضامین سیاسی و اجتماعی او در پژوهش های معاصر مغفول مانده است. اگر نادرپور را شاعر تصویرها بنامیم، سخنی به گزافه نگفته ایم. زمینه اصلی مضامین شعر نادرپور، فردی یا انسانی فلسفی است و خیلی متمایل به اندیشه های سیاسی و اجتماعی نیست، اما در دفتر سرمه خورشید و در دفترهای بعدی گاهی به سراغ مضامین سیاسی و اجتماعی به صورت سمبلیک می رود. مصداق های عاطفی شعر او از عواطف رمانتیکی سیاه آغاز شده و به سوی عاطفه های اجتماعی حرکت می کند و سرانجام به عاطفه های اندوهگین ناشی از غربت و مرگ اندیشی خیام گونه پایان می پذیرد. رمانتی سیسم فردگرایانه نادرپور در دهه های 30 تا 50 تبدیل به رمانتی سیسم اجتماعی انقلابی می شود و شعر عاشقانه رمانتیکی را با شعر سیاسی انقلابی در هم می آمیزد. در پس زمینه های شعری او هراس، عصیان، انتقام، شکست های عصبی، اجتماعی و سیاسی بسامد بالایی دارد. در برخی اشعار نادرپور ما شاهد نگاه نو شاعر به انسان و اجتماع و مفاهیمی چون عشق، آزادی، عدالت و مسایل سیاسی، اجتماعی و فرهنگی جهان معاصر هستیم.
    کلیدواژگان: نادرپور، مضامین سیاسی، مضامین اجتماعی، عشق، آزادی، عدالت، شعرمعاصر
|
  • Farhad Barati, Gholamreza Ghorbanimoghaddam, Ali Azizi * Pages 1-11
    In this study, we will discuss narratives and discussions regarding Garshasb in Pahlavi texts. In Pahlavi texts, Zahhak’s demise is caused by Garshasb. This study will consider Garshasp, the epic champion of Garshasbnameh in Pahlavi Narrative and other Pahlavi texts. In Pahlavi Narrative chapter eight, Zoroastrian Saviors are talked about in which each would appear every one thousand years and according to Mazdistan, every one thousand and five hundred years. One of these saviors is Houshidar, Zarathustra’s child. After Houshidar settled justice, honesty and good deeds, Satan would dominate the world by creating Demon (Moloksan) that brings rain. In Pahlavi Narrative that is a remnant of middle Persain language, Garshasb’s deeds are narrated by himself and it is almost similar to a tale and its title is “Garsahb’s Soul Story”. In Pahlavi texts, Garshasb’s soul is questioned to have annoyed fire and he is later forgiven by Zarathustra’s mediation.
    Keywords: Garshasb, epic, Pahlavi Narrative, Pahlavi Texts
  • Fereshteh Paydar Nobakht *, MohammadJafar Yousefian Kenari Pages 13-36

    This study intends to answer a question that how can drama -as a literal framework- be a representation of surrounding discourse of historical and social issues. It seems that a necessity beyond history which is a thoughtful attention of the history and its comprehension is the primary path to connect the author’s mindset and his audience towards past and present events. This study is done with a purpose and identification of patterns on dramatic discourse in terms of history and social issues from the Hayden White’s Metahistory perspective. Since storification and language capacity are considered as discourse paradigms in Metahistorical theory, the hypothesis claims that drama enables historic discourse to be felt at the present time by means of narration and language amenities. The preset study has been executed through library research and data collection and analysis. The findings show that drama is able to disrupt the syntax of formal narration due to establishing a discourse discipline and to expand discourse borders between past and present via narrative amenities and language capacities.

    Keywords: Metahistory, dramatic discourse, narrative discourse
  • Zahra Jamshidi * Pages 37-51
    Quran is considered as the most important miracle of the prophet Mohammad and it signifies the true essence of Islam. Since its advent, no one has been able to bring anything similar to verses of Quran. The more we study into Quran, the more we find ourselves to new horizons opening to us. Being influenced from both appearance and content of Quran is one of the most vital discussions poets and writers encounter with. Among them, Hafez Shirazi is one poet who has been tremendously influenced by Quran; this influence not only has been in content but also in terms of words, rhythm and even prosody. In this study using comparative approach of rhythms, we will try to represent Quranic influences on Hafez’s poems. Our findings show that Hafez has been also influenced from Quran regarding geomancy, present, anthem, prosody and praise. Quranic features are very similar to the rhythms of Persian poems and many prosodies that are used as sextet and quartet in Arabic are similar to Farsi rhythms as octave poetry of Quran. This proves that not only Quran content belongs to the whole world and it does not exclusively belong to the Arabs but also its appearance and rhythm could go beyond languages.
    Keywords: Holy Quran, Hafez, Prosody, Rhythm, Influence
  • Somaye Hadadiyan * Pages 53-68
    One of the educational texts that has attracted scholars and researchers’ attention since its translation to Persian is Kalileh va Dmeneh. Over time, the translations and interpretations in different languages on these books have been influenced by the translators’ personal perspectives. Thus, there are differences in terms of both content and structure. One of these differences is proper nouns used in the stories of this book. In the present study, I have discussed proper nouns regarding “Booman-o-Zaghan” in Panchatantra, Kalileh va Dmneh, Bidpai Tales, Anvar Soheili and Ayyar Danesh. Among all, Panchatantra is considered as the main Indian source and proper nouns used in the other books are compared with it. The findings showed seventeen proper nouns used in these books among which the most are used in Panchatantra and the most differences are related to Anvar Soheili and Ayyar Danesh.
    Keywords: proper nouns, Panchatantra, Kalileh va Dmneh, Bidpai Tales, Anvar Soheili, Ayyar Danesh
  • Azar Khani Pages 69-83

    Mystic etiquettes are a set of principles and guidance that Sufi elites have established to train novice disciples in their articles and books. Shahab al-Din Sohrevardi –renowned, seventh century mystic- and Kamal al-Din Hossein Kharazmi -renowned, tenth century mystic- were amongst those who have guided novice disciples and explained mysticism etiquettes in Awarif al-Ma’arif and Ershad al-Moridin, respectively. This study investigates the aforementioned etiquettes through a descriptive-analytical approach. For convenience, mystic etiquettes are divided to two main categories of outer and inner aspects. Outer refers to aspects such as fasting, prayer, pernoctation and inner refers to aspects to which disciples ought to attain in order to approach the mere truth. The findings represent that Sohrevardi has explained the outer aspects in Awarif al-Ma’arif in detail, whereas, Kharazmi has mainly looked upon outer aspects.

    Keywords: mysticism, etiquettes, Sohrevardi, Awarif al-Ma’arif, Kharazmi, Ershad al-Moridin
  • Zeinab Sarmadi *, Torab Jangi Ghahreman Pages 85-107
    This study investigates the narrative role and performance of heroes and villains in common tales of One Thousand and One Nights according to Propp Theory. In addition, it categorizes and symbolizes heroes and villains and analyzes and defines the narrative role and performance of heroes and villains in the aforementioned stories. One Thousand and One Nights is an entertaining book that is rooted in Indian and Iranian literature. The book was entirely written approximately in tenth century AH in Egypt and Abod al-latif Tasouji Tabrizi translated it to Persian in Qajar period. The common tales in the book represent a sort of opposition between heroes and villains. In fact, the role of the heroes is to oppress the villains and wizards. Conversely, the role of the villains in the tales is to disturb a happy family and to establish vandalism. Narrative role and performance of the heroes and villains in One Thousand and One Nights are described and analyzed according to this end.
    Keywords: narrative role, performance, heroes, villains, One Thousand, One Nights
  • Latifeh Salamatbavil Pages 109-128

    Hadith words and meanings have influenced lives, manners, speech and behaviors of the Muslims. One of the most noticeable of these effects is poets’ works. Nezami is considered as one of the most celebrated poets who has benefitted from the various sciences of his era and whose works have been influenced by the grand Quranic notions as well as Hadith in various ways. His poems are at the apex of poetic art in terms of both structure and meaningfulness. Nezami has made use of Quranic verses and hadith to convey his religious and moral perspectives. This study represents various effectiveness from hadith in Nezami’s poems with a descriptive-analytical approach. Amongst different types of effectiveness, structural-stylistic and methodical effectiveness are not seen in Nezami’s works. Nevertheless, lexical and inspirational-fundamental effectiveness are widely common in his poems.

    Keywords: Nezami, Hadith, effectiveness types, criticism
  • Mahmoud Sadeghzadeh *, Saeed Abedini Pages 129-148

    Analyzing and criticizing remarkable Iranian fiction and recognizing this realm of literature gives way to new horizons for researchers and writers. In addition, it plays a significant role to betterments and improvements of Persian literature. One of the most important ways to acknowledge this realm of literature is to investigate Persian literature stories in terms of utilizing noticeable world literary masterpieces in writing them. Amongst fiction writers, Mohamad Hejazi is considered a well-known figure. His innovations in creating literary works has resulted him to have a grand status in creating a literary school. This study using a descriptive-analytical approach is done to analyze literary schools in story collection of Sereshk by Hejazi. Although one cannot consider literary criticism as a branch of human sciences, it is possible in various ways to represent that generally in literary criticisms and specifically in story and novel analysis, scientific method could be applied to a great extent.

    Keywords: Hejazi, Literary Schools, Romanticism, Realism, Naturalism
  • Sholeh Abdolalipour * Pages 149-167
    Poems and music are the languages of heart and emotions. Poems have been as comforts of failures and music has been the companion of loneliness and humans’ hardships. Ballad is a skillful combination of both; in a way to have significant influences on the audience’s heart. This study investigates this issue in Persian literature from dawn to Constitutional Revolution and explains and clarifies its various meanings and notions during historical eras. In addition, it represents some renowned figures in this respect. The methodology in this study is descriptive-analytical and it is based on library research. The findings show that ballad has always existed within Iranian lives since it is connected with ambitions and emotions of Iranian tribes. Moreover, it has made the main essence of our national language. From tenth century onward, ballad became more pervasive and during constitutional era, it received its apex with the advent of poets such as Aref and Malek osh-Shoa’ra.
    Keywords: ballad, Music, song, Aref, Constitutional Revolution
  • Fatemeh Gholampour Darzi *, Abdolah Ali Esmaeili Pages 169-187

    Culture is considered as a relatively new notion in human sciences. Its noticeable feature is the relation amongst different cultures which is formed as a result of human interactions. The most important element to establish these interactions is geography; since various geographical conditions has a significant role in different cultural areas. Needless to mention that this new human and social science realm to study the cultural effects, interactions and relations amongst various culture and geography is characterized as cultural geography. It is worth mentioning that culture as a vital fundamental principle in literature in a mutual interaction, contributes to improvement, establishment and strength of a nation’s cultural identity. One of the constituents of literary-cultural formation in ancient civilizations is allegory, as a remarkable index of symbolism or a specific intercultural action that is able to reread the minds of different tribes of a unique notion. Lotus, as a cultural allegory and entity possesses a special signification. The present study via descriptive-analytical approach investigates and analyses this ancient Persian allegory in Achemenians and Sassanids dynasties. The findings represent that lotus allegory has appeared as a symbolistic essence from Achemenians to Sassanids dynasties. It entails an accumulation of abstract and intellectual concepts such as universal peace, worship, splendor, love, etc.

    Keywords: Geography, cultural Geography, allegory, Lotus
  • Sajad Khojaste Gazafrodi, Fatemeh Modarresi * Pages 189-204
    One of the most obvious and varied characteristics of mysticism, mystical works and lyric prosaic works is changing personality. Changing personality development is also an important issue in mysticism and lyric prosaic works so that it approaches personality evolution through an intricate process. In mystical works and lyric prosaic works, more specifically in Shams Tabriz’s discourse, the evolution of personality is revealed in various forms. The mystical changing personality in Shams Tabrizi’s discourse, like the hero of the epic genre has a variety of tools at his disposal however, simultaneously, he is distinguished from an epic hero. In Shams Tabrizi’s discourse, changing personality through a mystical journey complements his personality traits. He has to begin this journey to reach the evolution or get to the ultimate goal but in Shams Tabrizi’s discourse, starting the journey is contingent to passing other stages. These stages call the changing personality through the inner voice in a way that he lapses into unconsciousness. After passing these stages, the changing personality takes steps in a difficult journey full of barriers; these barriers are varied in the mystical journey of changing personality and are appeared in various forms for the mystical changing personality. Sometimes the changing personality’s steps are barriers for him; this volatile makes personality separate in the changing personality. This study employs descriptive-analytical methods based on structuralism, uses Shams Tabrizi’s discourse, and intends to study the changing personality in the evolutional process and to formulate theories of repeating the changing personality starting point at the end of the journey and moving out the stagnation of the changing personality variable character in the evolutionary development.
    Keywords: personality, changing, mysticism, Journey, Shams’ discourse
  • Ahmadreza Nazaricharvadeh *, Masoumeh Nazaricharvadeh Pages 205-231
    The present article has investigated political and social content in contemporary poet, Nader Naderpour’s poems. Nevertheless, his political and social views in terms of contemporary research have been neglected. We will not exaggerate if we consider Naderpour as the poet of images. The main essence of his poems are individual or human-philosophical and it is not much related to political and social perspectives. However, in Sormeh-ye Khorsheed and the other poems, his symbolic affiliations are at times towards political and social concepts. Romantic instances of his poems start from blue romance through to social examples and end in sad romance which is due to homesickness and they resemble Khayyam’s poems. Naderpour’s individualistic romanticism shifts to social revolutionary romanticism in the 30s and 50s. He combines romantic poems with political ones in this era. There are frequent fear, arrogance, revenge as well as  neural, social and political breakdowns in the background of his poems. In some of his poems, we detect a new perspective towards human and society and also love, freedom, justice as well as political, social and cultural issues in the contemporary world.
    Keywords: Naderpour, political perspective, social perspective, love, freedom, Justice, Contemporary Poem