فهرست مطالب

دانشکده پزشکی اصفهان - پیاپی 572 (هفته چهارم خرداد 1399)
  • پیاپی 572 (هفته چهارم خرداد 1399)
  • تاریخ انتشار: 1399/03/28
  • تعداد عناوین: 3
|
  • داریوش مرادی فارسانی، زهرا اعظمیان جزی*، سید مرتضی حیدری، بهزاد ناظم رعایا صفحات 252-259
    مقدمه

     مطالعه ی حاضر با هدف بررسی تاثیر تزریق زیرجلدی متوکلوپرامید، پتیدین و کتامین بر درد بعد از اعمال جراحی اصلاح فتق اینگوینال تحت بیهوشی عمومی و مقایسه ی آن با گروه شاهد انجام شد.

    روش ها

    در این مطالعه ی کارآزمایی بالینی، تعداد 104 نفر از بیماران انتخاب و به طور تصادفی به چهار گروه 26 نفری تقسیم شدند. بیماران گروه 1 معادل 5/0 میلی گرم/کیلوگرم کتامین، بیماران گروه 2 معادل 75/0 میلی گرم/کیلوگرم پتیدین، بیماران گروه 3 معادل 10/0 میلی گرم/کیلوگرم متوکلوپرامید و بیماران گروه شاهد، نرمال سالین به صورت زیرجلدی در محل برش جراحی دریافت کردند. بیماران در 24 ساعت اول بعد از ورود به ریکاوری، از نظر شدت درد بر اساس معیار دیداری سنجش درد (Visual analog scale یا VAS)، متغیرهای همودینامیک، مدت زمان خروج لوله ی تراشه و ریکاوری، عوارض دارویی، مجموع مسکن مصرفی اضافی، زمان اولین نیاز به مسکن اضافی و رضایتمندی مورد بررسی قرار گرفتند.

    یافته ها

    میانگین VAS در بیشتر زمان های بعد از ورود به ریکاوری (050/0 > P) و میانگین مجموع مسکن مصرفی اضافی (007/0 = P) در دو گروه کتامین و پتیدین به طور معنی داری کمتر از دو گروه متوکلوپرامید و شاهد بود. میزان رضایت از بی دردی بعد از عمل در گروه پتیدین به طور معنی داری بیشتر از سایر گروه ها بود (001/0 > P).

    نتیجه گیری

    پتیدین و کتامین، اثر برابری در کاهش شدت درد بعد از عمل دارند، اما رضایتمندی بیماران از پتیدین بیشتر بود. متوکلوپرامید در مقایسه با دو داروی دیگر اثر کمتر و گاهی برابر با دارونما در کنترل درد پس از عمل داشته و همراه با عوارض بیشتری بوده است.

    کلیدواژگان: متوکلوپرامید، پتیدین، کتامین، اصلاح فتق اینگوینال، درد پس از عمل
  • نیلوفر راشدی، مرتضی تقی زاده*، پریسا محمدی نژاد، مهدی مهدوی، رضا جلالی راد صفحات 260-266
    مقدمه

     ویروس آنفلوانزا H1N1 به عنوان عامل بیماری زا و تهدید کننده ی حیات انسان مطرح می شود. واکسیناسیون، از راه های موثر برای پیش گیری و مهار بیماری آنفلوانزا است. تولید پروتیین نوترکیب هماگلوتینین در سیستم بیانی باکولوویروس، در بستر سلول یوکاریوت حشره (Sf9) به عنوان یک راهکار موثر پیشنهاد شده است.

    روش ها

     توالی ژن هماگلوتینین ویروس آنفلوانزا H1N1 از National Center for Biotechnology Information (NCBI) استنتاج و پس از طراحی پرایمر اختصاصی، توالی با استفاده از هضم آنزیمی در پلاسمید pFastBacHTA کلون گردید و برای تولید یک بکمید نوترکیب به سلول DH10Bac انتقال داده شد. پس از استخراج پلاسمید مربوط و تایید صحت کار، به داخل سلول حشره ترانسفکت گردید و بعد از بیان پروتیین توسط سلول Sf9، با روش Sodium dodecyl sulfate-Polyacrylamide gel electrophoresis (SDS-PAGE) و Western blot، حضور پروتیین نوترکیب تایید شد.

    یافته ها

     ژن هماگلوتینین با طول 654 جفت باز در پلاسمید pFastBacHTA به کمک دو آنزیم BamHI و Xhol ساب کلون گردید. سلول حشره بعد از دریافت بکمید نوترکیب، پروتیینی به وزن تقریبی 60 کیلودالتون را بیان نمود. پس از استخراج پروتیین، با روش های SDS-PAGE و Western blot تایید انجام گرفت و با روش Lowry، غلظت پروتیین اندازه گیری شد.

    نتیجه گیری

    سیستم بیانی باکولوویروس برای تولید پروتیین هایی با ساختار پیچیده مفید است. به طور کلی، از این طرح می توان به این نتیجه رسید که این پروتیین در سلول حشره به میزان بالایی بیان می شود و به دلیل تشابه سیستم آن با سیستم انسانی، می تواند در آینده به عنوان جایگزین مناسب برای تخم مرغ های جنین دار در زمینه ی واکسیناسیون مورد استفاده قرار گیرد.

    کلیدواژگان: ویروس آنفلوانزا نوع A، زیر گروه HINI، هماگلوتینین، سلول SF9، باکولوویروس
  • سمن افخمی اردکانی، شتیلا ترابی*، یحیی شاهرخی صفحات 267-269
    مقدمه

     عوارض زیادی نظیر عوارض چشمی، به دنبال مصرف ایزوترتینوین سیستمیک که برای درمان آکنه ی شدید استفاده می شود، گزارش شده است. در این مطالعه، یک مورد کنژکتیویت، هوردیولوم و شالازیون دوطرفه که در ارتباط با مصرف ایزوترتینوین خوراکی رخ داده است، گزارش می گردد.

    گزارش مورد

     بیمار خانم 20 ساله ای بود که به دلیل آکنه ی شدید التهابی، تحت درمان با ایزوترتینوین خوراکی قرار گرفته و حدود 5/4 ماه پس از شروع درمان دچار کنژکتیویت، هوردیولوم و شالازیون دوطرفه شده بود. دو هفته پس از قطع درمان، علایم چشمی بیمار بهبود یافت، اما بار دیگر، پس از شروع ایزوترتینوین خوارکی (این نوبت با دز کمتر) کنژکتیویت بیمار عود کرد. به همین دلیل، ایزوترتینوین بیمار قطع شد.

    نتیجه گیری

    از آن جایی که وضعیت چشم بیمار دوطرفه بود، پس از قطع دارو، بیمار بهبود یافت و پس از شروع مجدد، بار دیگر بیماری عود نمود. به احتمال قوی، عوارض چشمی بیمار ثانویه به مصرف ایزوترتینوین است و یک یافته ی تصادفی نمی باشد.

    کلیدواژگان: ایزوترتینوین، آکنه، کنژکتیویت، هوردئولوم، شالازیون
|
  • Darioush Moradi Farsani, Zahra Azamian Jazi*, Seyed Morteza Heydari, Behzad Nazemroaya Pages 252-259
    Background

    The aim of this study was to investigate the effect of subcutaneous injection of metoclopramide, pethidine, and ketamine on postoperative pain after inguinal hernia repair under general anesthesia compared to control group.

    Methods

    In this clinical trial study, 104 patients were selected and randomly divided into four groups of 26 patients. The patients received subcutaneous injection of each drug at the incision site. In the first group, 0.5 mg/kg ketamine, in the second group, 0.75 mg/kg pethidine, in the third group, 0.1 mg/kg metoclopramide, and in the control group, normal saline were administered. We evaluated the pain intensity [by visual analog scale (VAS)], hemodynamic parameters, extubation and recovery time, drug complications, total rescue analgesic consumption, time to first analgesic request, and satisfaction score for the initial 24 hours after entrance to recovery.

    Findings

    The mean of VAS at the most of measuring times (P < 0.050) and the mean of total rescue analgesic consumption (P = 0.007) were significantly lower in the ketamine and pethidine groups compared to metoclopramide and control groups. The satisfaction score for postoperative analgesia in pethidine group was significantly higher than the other groups (P < 0.001).

    Conclusion

     Pethidine and ketamine have equal effects on postoperative pain; but the patients were more satisfied with pethidine. The effect of metoclopramide on the postoperative pain was lower than the other two drugs; moreover, its effect was equal to the placebo and was associated with more adverse reactions.

    Keywords: Metoclopramide, Ketamine, Inguinal hernia, Postoperative pain
  • Niloufar Rashedi, Morteza Taghizadeh*, Parisa Mohamadynejad, Mehdi Mahdavi, Reza Jalalirad Pages 260-266
    Background

     The H1N1 influenza virus is a highly pathogenic virus that threatens human life. Vaccination is an effective way of preventing and controlling influenza. Production of recombinant hemagglutinin in the baculovirus expression system, in the insect eukaryotic cell substrate (Sf9), has been suggested as an effective strategy.

    Methods

    The H1N1 influenza virus hemagglutinin gene sequence was prepared from National Center for Biotechnology Information (NCBI). After designing a specific primer, the sequence was provided using restriction digestion, cloned into pFastBacHTA plasmid, and transferred to the DH10Bac cell to produce a recombinant bacmid. After extracting the relevant plasmid, it was transfused into the insect cell; and after the expression of the protein by Sf9 cell, the presence of recombinant protein was confirmed using sodium dodecyl sulfate-polyacrylamide gel electrophoresis (SDS-PAGE) and Western blot methods.

    Findings

    The hemagglutinin gene (654 bp) was cloned in pFastBacHTA plasmid using the two enzymes of BamHI and Xhol. Sf9 cell expressed a protein weighing approximately 60 kDa after receiving the recombinant bacmid protein. The extracted protein was identified and confirmed using SDS-PAGE and Western blot methods; and protein concentration was measured by Lowry method.

    Conclusion

     The baculovirus system is useful for the production of proteins with complex structures. Generally, it can be concluded that this protein is highly expressed in insect cells. Due to the similarity of this system with the human system, it can be a suitable alternative for embryonic eggs in the future, and can be used in vaccination.

    Keywords: Influenza A virus_H1N1 subtype_Hemagglutinins_Sf9 cells_Baculovirus
  • Saman Afkhami Ardakani, Shatila Torabi*, Yahya Shahrokhi Pages 267-269
    Background

    Several adverse effects (AEs) such as ocular AEs have been reported following systemic consumption of isotretinoin. Here, we report a case of bilateral chalazion, conjunctivitis, and hordeolum associated with systemic isotretinoin.

    Case Report

    A 20-year-old girl was treated with oral isotretinoin because of severe inflammatory acne, and developed bilateral chalazion, conjunctivitis, and hordeolum about 4.5 months after initiation of treatment. Two weeks after cessation of oral isotretinoin, patient’s eye condition improved. However, after re-initiation of oral isotretinoin treatment with a reduced dose, her conjunctivitis relapsed; therefore, the treatment was once again terminated.

    Conclusion

     Since the patient’s condition was bilateral, recovered after cessation of therapy; and once again, relapsed after re-initiation. It was most likely a complication of the medication and not a coincidence.

    Keywords: Isotretinoin, Acne, Conjunctivitis, Hordeolum, Chalazion