فهرست مطالب

فیزیولوژی و بیوتکنولوژی آبزیان - سال هشتم شماره 1 (بهار 1399)
  • سال هشتم شماره 1 (بهار 1399)
  • تاریخ انتشار: 1399/04/18
  • تعداد عناوین: 8
|
  • فائزه مرتضائی، مریم رویان*، مسلم پورابراهیم، آریا باباخانی صفحات 1-18

    هدف این پژوهش بررسی الگو های فنوتیپی و ژنوتیپی مقاومت آنتی بیوتیکی دو باکتری اسید لاکتیک Lactococcus lactis subsp. cremoris (NABRII64 و NABRII66) دارای پتانسیل پروبیوتیکی جداسازی شده از روده ماهیان قزل آلای رنگین کمان بود. الگوی حساسیت فنوتیپی سویه های مورد بررسی بر اساس حداقل غلظت بازدارندگی (MIC) نسبت به هشت آنتی بیوتیک رایج در پزشکی و دامپزشکی شامل آمپی سیلین، کانامایسین، جنتامایسین، استرپتومایسین، اریترومایسین، کلیندامایسین، تتراسایکلین و کلرامفنیکل بررسی شد. پس از مقایسه مقادیر MIC با مقادیر استاندارد توصیه شده توسط سازمان ایمنی مواد غذایی اتحادیه اروپا (EFSA)، ماهیت مقاومت فنوتیپی مشاهده شده در سویه های باکتریایی به وسیله DNA پلاسمیدی از طریق واکنش زنجیره پلی مرازی (PCR) بررسی شد. نتایج ارزیابی فنوتیپی نشان دهنده مقاومت تتراسایکلینی در هر دو سویه باکتریایی بود (mg/L4<MIC). بررسی ژنوتیپی ژن های مقاومت آنتی بیوتیکی شامل tet (S)، tet (L)، (tet (M)، tet (O)، tet (W و (tet (K بیانگر حضور ژن های مقاومت (tet (S و (tet (M درDNA  پلاسمیدی هر دو سویه باکتریایی بود. این نتایج، مقاومت اکتسابی و حضور دو ژن مقاومت تتراسایکلینی در DNA پلاسمیدی را در دو سویه باکتریایی NABRII64 و NABRII66 نشان داد. با این حال، مطالعات بیشتری به منظور درک ماهیت مکانیسم مقاومت اکتسابی در آینده مورد نیاز است.

    کلیدواژگان: : قز ل آلای رنگین کمان، مقاومت آنتی بیوتیکی، مقاومت تتراسایکلینی، DNA پلاسمیدی، Lactococcus lactis
  • مهدی رسا* صفحات 19-36

    نمونه های آب از چشمه‏ آب معدنی گرم قینرجه استان اردبیل در اطراف کوه سبلان جمع‏آوری شد. پس از کشت، از میان باکتری‏های رشد داده شده، باکتری Gh1 به دلیل رشد سریع تر در محیط های انتخابی و بازه دمایی مورد نظر، برای بررسی‎‏های بیشتر انتخاب شد. ویژگی های باکتری با استفاده از کشت روی محیط های کشت اختصاصی در شرایط هوازی و بی هوازی، آزمایش های بیوشیمیایی، تعیین هویت برخی لیپیدها، تعیین توالی بازی 16S rDNA و ترسیم درخت فیلوژنتیک به دست آمد. باکتری Gh1، گرم مثبت، اسپوردار و غیرمتحرک بود. طول و عرض سویه 4-3 ×1 میکرومتر بود و اسپورهای آن مستطیل شکل و انتهایی بودند. دمای مطلوب رشد 60-58 درجه سانتی گراد و حداقل و حداکثر دمای رشد به ترتیب 30 و 72 درجه سانتی گراد بود. pH مطلوب رشد 0/8 بود و باکتری در pH بین 6 تا 10 رشد می کرد. غلظت 0/1-5/0 درصد NaCl سرعت رشد را بالا برد، اما غلظت 0/2 درصد NaCl رشد را مهار کرد. تنها منبع هیدروکربنی با اثر مثبت روی رشد باکتری، نشاسته بود. علاوه بر فعالیت آمیلازی، باکتری دارای فعالیت‏های ژلاتینازی، کاتالازی و اکسیدازی نیز بود. سویه Gh1 هوازی بود و روی محیط کشت بی هوازی رشد نکرد. بررسی لیپیدهای قطبی نشان داد سویه حامل فسفاتیدیل اتانول آمین، دی‏فسفاتیدیل گلیسرول، فسفاتیدیل گلیسرل و چندین لیپید و فسفولیپید شناسایی نشده بود. دی‏آمینو پیملیک اسید در دیواره‎ باکتری موجود نبود. بررسی توالی 16S rDNA نشان داد این توالی 72/99 درصد با  باکتری Aeribacillus pallidus یکسانی داشت. ویژگی های مهم دیگر باکتری، مانند تحرک و تنفس بی هوازی، با گزارش های پیشین متفاوت بودند. نتایج به دست آمده همچنین نشان داد که نمی توان از وجود فسفاتیدیل اتانول آمین به عنوان معیاری برای تفکیک Aeribacillus از Geobacillus استفاده کرد.

    کلیدواژگان: ائریباسیلوس پالیدوس، دی آمینوپیملیک اسید، دیفسفوتیدیل گلیسرل
  • تکاور محمدیان*، رضا قانعی مطلق، حسین خاج، صادق رباط کریمی، علی ضیاغم، امین حیدری صفحات 37-68

    هدف از مطالعه حاضر بررسی اثرات مصرف باکتری Lactobacillus casei روی برخی از فراسنجه های بیوشیمیایی و آنتی اکسیدانی سرم خون ماهی قز ل آلای رنگین کمان پس از مواجهه با فلز سرب در جیره است. برای این منظور، 375 قطعه ماهی (6/4±15 گرم) به طور تصادفی به پنج گروه تقسیم شدند (با سه تکرار). گروه یک، دو و سه به ترتیب با جیره های حاوی 106×5، 107×5 و CFU/g 108×5 پروبیوتیک تغذیه شدند. گروه چهارم (شاهد منفی) با جیره پایه تغذیه شد. گروه پنجم (شاهد مثبت) ابتدا به مدت 45 روز با جیره پایه و سپس به مدت 21 روز همراه با گروه های پروبیوتیکی با غذای حاوی نیترات سرب تغذیه شد. خون گیری در روزهای صفر، 45، 52، 59 و 66 صورت گرفت. طبق نتایج مقادیر LDH، کلسترول و تری گلیسرید در اغلب تیمارهای پروبیوتیکی پس از 45 روز نسبت به گروه شاهد منفی کاهش معنی داری داشت (0/05<P). پس از مواجهه با سرب مقادیر ALP و LDH سرم در گروه دو نسبت به پنج از کاهش معنی داری برخوردار بود (0/05<P). در گروه دو سطح آنزیم گلوتاتیون در روز 52 افزایش معنی داری نسبت به گروه پنج داشته است (0/05<P). بر اساس نتایج، استفاده از پروبیوتیک مذکور در ماهی قزل آلای رنگین کمان می تواند با بهبود شاخص های بیوشیمیایی و آنتی اکسیدانی ماهی در پیشگیری از مسمومیت با سرب موثر باشد. همچنین به نظر می رسد که سطح CFU/g107×5 باکتری تاثیر بهتری در بهبود فراسنجه های مورد مطالعه داشت.

    کلیدواژگان: پروبیوتیک، سرب، سرم خون، قزل آلا، لاکتوباسیلوس کازئی
  • سپیده بابائی ماهانی نژاد، مرتضی یوسف زادی*، سولماز سلیمانی صفحات 69-94
    بهره گیری های صنعتی از جلبک های دریایی در دهه های گذشته رشد نمایی را نشان می دهد. کاربردهای غذایی به ویژه در ترکیبات غذای انسان و کاربردهای درمانی از مهم ترین این بهره مندی ها به شمار می آید. هدف مطالعه حاضر ارزیابی فعالیت زیستی فراکشن آلی، آبی و اتیل استاتی از دو گونه ماکروجلبک قهوه ای Polycladia myrica و Padina sp. از سواحل جزیره قشم بود. در مطالعه تجربی حاضر، به منظور شناسایی گونه برتر، خواص زیستی شامل خواص آنتی اکسیدانی و ضدباکتریایی، از یک گرادیان غلظتی با روش های سنجش توان احیاکنندگی آهن، FRAP و مهار رادیکال های آزاد DPPH و ABTS، تعیین ترکیبات فنلی و فلوروتانن و نیز سنجش فعالیت ضدباکتریایی به روش دیسک انتشار استفاده شد. فراکشن اتیل استاتی در هر دو گونه ماکروجلبکی بیشترین فعالیت آنتی اکسیدانی را در تمامی روش های مورد آزمایش داشت. تنها فراکشن اتیل استاتی ماکروجلبک Padina sp. فعالیت ضدباکتریایی نسبت به همه سویه های مورد مطالعه نشان داد. هر دو گونه ماکروجلبک قهوه ای Polycladia myrica و Padina sp. خواص آنتی اکسیدانی و ضدباکتریایی داشتند، اما ماکروجلبک گونه Padina sp. به دلیل داشتن مقادیر زیادی فنل و فلوروتانن و قدرت آنتی اکسیدانی و ضدباکتریایی بالا، می تواند به عنوان گونه ای با ارجحیت خواص زیستی معرفی شود.
    کلیدواژگان: فلوروتانن، آنتی اکسیدان، ضدباکتریایی، ماکروجلبک قهوه ای
  • عافیه ناظر، محمد هرسیج*، سیده آیناز شیرنگی، حسین آدینه صفحات 95-122
    این مطالعه به منظور بهبود پاسخ های فیزیولوژیکی ماهی قزل آلای رنگین کمان تحت تنش مزمن آمونیاک، به عنوان یک عامل بازدارنده در سیستم های بازگردشی آب پرورش ماهی، با استفاده از مکمل های آنتی اکسیدانی انجام شد. 150 قطعه ماهی (میانگین وزن اولیه 84/0±40/8 گرم) در 5 تیمار آزمایشی و هر یک با سه تکرار به مدت 60 روز مورد بررسی قرارگرفتند. تیمارها شامل ماهیان تغذیه شده با جیره پایه و بدون تنش آمونیاک (C-)، با جیره پایه همراه با تنش آمونیاک (C+)،  با جیره دارای مکمل ویتامین E و تحت تنش آمونیاک (E)، با جیره دارای مکمل نانوسلنیوم و تحت تنش آمونیاک (Se) و ماهیان با جیره دارای مکمل ویتامین E همراه نانوسلنیوم تحت تنش آمونیاک (E+Se) بود. بعد از 30 روز تغذیه با مکمل ها، ماهیان در معرض آمونیاک (NH4OH: 2/0 میلی گرم در لیتر) به مدت 30 روز قرارگرفتند و شاخص های رشد و خون در روزهای 44 و 60 آزمایش مورد مطالعه قرارگرفت. نتایج نشان داد تغذیه ماهیان با E+Se باعث افزایش شاخص های رشد و کاهش آمونیاک پلاسما در مقایسه با دیگر تیمارهای آزمایشی شد. ماهیان تغذیه شده با مکمل های E+Se دارای بیشترین تعداد گلبول قرمز، هموگلوبین و هماتوکریت بودند در حالی که تعداد گلبول های سفید نسبت به تیمار C- تفاوت معنی دار نداشت. این نتایج اثرات هم افزایی افزودن مکمل های E+Se را در جیره ماهی قزل آلای رنگین کمان نشان داد که می تواند خسارات ناشی از آلودگی های آمونیاکی را جبران کند.
    کلیدواژگان: قزل آلای رنگین کمان، تنش آمونیاک، مکمل غذایی، رشد، شاخص های خونی
  • مجتبی علیشاهی*، مصطفی حلیمی، مسعود قربانپور، محمدرضا تابنده صفحات 123-146

    در این مطالعه اثر تجویز واکسن (باکترین) دو گانه استرپتوکوکوزیس/لاکتوکوکوزیس به سه روش خوراکی، تزریقی و غوطه وری در ماهی قزل آلای رنگین کمان بر بیان دو ژن مرتبط با ایمنی (IL-6 و IgM) ارزیابی شد. به این منظور 600 قطعه ماهی (1/2±14 گرم) به چهار تیمار، هر تیمار در سه تکرار به صورت زیر تقسیم شدند: تیمار تجویز خوراکی حاوی CFU/g108 از باکترین دوگانه (Streptococcus iniae و Lactococcus garvieae)، تیمار تزریقی (تزریق داخل صفاقی باکترین دوگانه به مقدار CFU/mL109)، تیمار غوطه وری (حمام دو دقیقه ای در سوسپانسیون باکترین دوگانه به مقدار CFU/mL109) و تیمار شاهد بدون تجویز باکترین. ماهی ها به مدت دو ماه در شرایط مشابه تغذیه و نگهداری شدند. در روزهای صفر، 20، 40 و 60 عیار پادتن سرمی به روش الایزا، و میزان بیان دو ژن ایمنی IL-6 و IgM در کلیه قدامی ماهی ها با استفاده از تکنیک کمی با روش qRT-PCR ارزیابی شد. سپس تیمارها در روز 60 آزمایش با هر دو باکتری به طور جداگانه مواجهه داده شدند و تلفات بین تیمارها مقایسه شد. نتایج نشان داد که تلفات بعد از مواجهه تیمار باکترین تزریقی در مورد S. iniae و L. garvieae به ترتیب 10±20 و 77/5±67/26، در روش خوراکی 10±30/56 و 10±70/57 و در غوطه وری 63/7±50 و 63/5±33/43 بود. عیار پادتن در برابر هر دو باکترین در تیمار تزریقی به طور معنی داری نسبت به تیمارهای دیگر افزایش داشت (05/0P<). میزان بیان هر دو ژن در تیمارهای واکسینه شده به طور معنی داری نسبت به تیمار  شاهد افزایش نشان داد (05/0P<) و بیشترین بیان مربوط به تیمار تزریقی بود. به طور کلی می توان نتیجه گرفت که میزان محافظت، عیار پادتن و میزان بیان هر دو ژن ایمنی در تیمار باکترین تزریقی از روش های دیگر بالاتر بود، ولی با توجه به ارجحیت های روش غوطه وری و خوراکی نسبت به روش تزریقی، انجام پژوهش های بیشتر در بهبود کارایی این روش ها توصیه می شود.

    کلیدواژگان: باکترین استرپتوکوکوزیس، لاکتوکوکوزیس، روش تجویز، کارایی باکترین، IgM، IL-6، قزل آلای رنگین کمان
  • آرزو چرمی، عبدالعلی موحدی نیا*، محمود بهمنی، نگین سلامات، مهتاب یارمحمدی صفحات 147-164
    در مطالعه حاضر اثرات آب مغناطیده بر سطوح پروتیین کل، آلبومین، گلبول های قرمز و سفید، هموگلوبین و هماتوکریت تاس ماهی استرلیاد (Acipenser ruthenus) مورد بررسی قرار گرفت. نمونه برداری از تاس ماهیان استرلیاد (40 قطعه با میانگین وزن 51/4±46/100 گرم و میانگین طول کل 80/0±73/31 سانتی متر) که در معرض میدان مغناطیسی با شدت های 5، 15 و 25 میلی تسلا قرار گرفتند و همچنین نمونه های شاهد، انجام شد. هر تیمار شامل دو تکرار و هر تکرار حاوی 5 قطعه ماهی بود. خون گیری از ماهیان در روزهای 30 و 60 انجام شد. طبق نتایج به دست آمده، تعداد گلبول های قرمز و سفید خون، هماتوکریت و هموگلوبین در ماهی های تحت تیمار با شدت های مختلف میدان مغناطیسی در مقایسه با گروه شاهد تفاوت معنی داری در زمان های مورد بررسی نداشت. همچنین سطح پروتیین کل و آلبومین تغییر چندانی را در تیمار با شدت های مختلف میدان مغناطیسی نسبت به گروه شاهد نشان نداد. با توجه به این که پژوهش حاضر، نخستین مطالعه در زمینه اثرات آب مغناطیس بر تاس ماهیان استرلیاد در بازه زمانی نسبتا طولانی است، می تواند زمینه ساز مطالعات آتی در این زمینه باشد.
    کلیدواژگان: آب مغناطیده، میدان مغناطیسی ایستا، تاس ماهی استرلیاد، Acipenser ruthenus
  • یونس کردی تمندانی، اکبر نورسته نیا*، فاطمه مرادی صفحات 165-187

    امروزه با توجه به مصرف بسیار زیاد پلیمرهای مقاوم به تخریب زیستی، مشکل بزرگ تجمع ضایعات پلیمری در طبیعت به وجود آمده است. پلی هیدروکسی آلکانوات ها ترکیبات تجزیه پذیر زیستی هستند که می توانند جایگزین پلاستیک شوند. در این مطالعه، اثر تنش غلظت های مختلف نمک های معدنی موجود در محیط کشت بر تولید پلی هیدروکسی بوتیرات توسط سیانوباکتری Spirulina sp. مورد بررسی قرار گرفت. اسپیرولینا در محیط کشت زاروک حاوی نمک های معدنی با غلظت های نصف ()، برابر (X، به عنوان شاهد)، دو برابر (2X) و سه برابر (3X) به مدت 20 روز کشت داده شد. بررسی کیفی و کمی پلی هیدروکسی بوتیرات و اندازه گیری شاخص های رشد، محتوای پروتیین و پراکسیداسیون لیپیدی صورت گرفت. میزان رشد Spirulina sp. در محیط کشت حاوی غلظت های افزایشی و کاهشی نمک های موجود تغییر معنی داری نداشت. اما میزان پراکسیداسیون لیپیدی و میزان پروتیین با بیشتر شدن غلظت نمک تا 3 برابر در مقایسه با نمونه شاهد به ترتیب افزایش و کاهش یافت. مقدار پلی هیدروکسی بوتیرات در شرایط ، X، 2X و 3X به ترتیب 011/0، 014/0، 019/0 و 006/0 گرم بر گرم وزن خشک سلول به دست آمد. در نتیجه تیمار با غلظت نمک 2X، تنش مناسب تری برای تولید پلی هیدروکسی بوتیرات نسبت به تیمارهای دیگر است.

    کلیدواژگان: پلی هیدروکسی آلکانوات، پلی هیدروکسی بوتیرات، سیانوباکتری، Spirulina sp
|
  • Faezeh Mortezaei, Maryam Royan *, Moslem Pourebrahim, Aria Babakhani Pages 1-18

    This study aimed to investigate the phenotypic and genotypic patterns of antibiotic resistance in two potential probiotic lactic acid bacteria, Lactococcus lactis subsp. cremoris (NABRII64 and NABRII66) isolated from the rainbow trout intestine. The phenotypic susceptibility pattern of the strains was studied based on the Minimum Inhibitory Concentration (MIC) of eight most commonly used antibiotics in medicine and veterinary including ampicillin, kanamycin, gentamicin, streptomycin, erythromycin, clindamycin, tetracycline, and chloramphenicol. After comparing the MICs with standard values recommended by European Food Safety Authority (EFSA), the nature of phenotypic resistance observed in bacterial strains was investigated by polymerase chain reaction (PCR) through plasmid DNA extraction. The results of the phenotypic evaluation indicated the tetracycline resistance in both bacterial strains (MIC<4mg/L). Genotyping of antibiotic resistance genes including tet (S), tet (L), tet (M), tet (O), tet (W) and tet (K) indicated the presence of tet (S) and tet (M) resistance genes in plasmid DNA of both bacterial strains. These results exhibited the acquired resistance and the presence of two tetracycline resistance genes in the plasmid DNA of two bacterial strains, NABRII64 and NABRII66. However, further studies are required to understand the nature of the acquired resistance mechanism in the future.

    Keywords: Rainbow trout, Antibiotic Resistance, Tetracycline Resistance, plasmid DNA, Lactococcus lactis
  • Mehdi Rassa * Pages 19-36

    Water samples were collected from Gheynarjeh hot water spring, around Sabalan Mountain in Ardebil province. One isolate (Gh1), isolated from the hot water spring was chosen for further studies. This selection was based on the isolates ability to grow faster and within the temperature limits chosen. Isolate characteristics were determined by culture on various selective aerobic and anaerobic media, biochemical assays, identification of typical lipids, 16S rDNA sequencing and drawing the phylogenetic tree. Isolate Gh1 was 1μm wide and 3-4μm in length and an endospore-forming non-motile Gram positive bacillus with rectangular terminal spores. The optimal growth temperature was 58-60°C, with Tmin and Tmax at 30°C and 72°C, respectively. The optimal pH for growth was 8.0 and it grew between pH 6 and 10. NaCl concentrations of 0.5–1.0% encouraged growth, but at 2% NaCl, growth was inhibited. The only carbohydrate source with a positive effect on bacterial growth was starch. The isolate exhibited amylolytic as well as gelatinolytic, catalase and oxidase activities. The isolate was aerobic and no growth was observed on anaerobic medium. Cell wall fatty acid analysis showed the presence of phosphatidyl ethanolamine, diphosphatidyl glycerol, phosphatidyl glycerol and several unidentified lipids and phospholipids. Diaminopimelic acid could not be detected in the peptidoglycan. The 16S rDNA sequence analysis exhibited 99.72% identity with Aeribacillus pallidus. Other important characteristics, such as movement and anaerobiosis were different from those previously reported isolates. In addition, the results showed that the presence/absence of phosphatidyl ethanolamine cannot be used as a variable for differentiating between Geobacillus and Aeribacillus.

    Keywords: Aeribacillus pallidus, Diaminopimelic acid (DPA), Diphosphotidyl glycerol (DPG)
  • Takavar Mohammadian *, Reza Ghanei-Motlagh Ghanei-Motlagh, Hossein Khaj, Sadegh Robatkarimi, Ali Ziagham, Amin Heidari Pages 37-68

    This study was aimed to investigate the effects of different concentrations of Lactobacillus casei on some serum biochemicals and antioxidant factors in rainbow trout exposed to foodborne lead toxicity. For this purpose, 375 juvenile fish (15±4.6g) were randomly divided into five groups in three replications. Group 1, 2 and 3 were respectively fed with a diet containing 5×106, 5×107 and 5×108 CFU/g Lactobacillus casei throughout the experiment. Group 4 (negative control) was fed with a basal diet (no probiotic and lead) during all experiment period. Group 5 (positive control) was fed with the basal diet for 45 days and was subsequently fed with diets containing 500 µg/kg lead nitrate similar to the probiotic groups for 21 days. Blood sampling was performed to measure the parameters on days of 0, 45, 52, 59, and 66. The results showed that LDH, cholesterol and triglyceride levels were significantly reduced in most probiotic treatments after probiotic consumption for 45 days compared to a negative control group (P<0.05). After exposure to lead, serum ALP and LDH values in group 2 were significantly lower than group 5 (P<0.05). In group 2, GSH enzyme levels significantly increased compared to group 5 on day 52 (P<0.05). The findings of this study showed that supplementing the diet with Lactobacillus casei in rainbow trout can be effective in preventing the chronic effects of lead poisoning by improving the biochemical and antioxidant indices. It seems that level of 5×107 CFU/g of probiotic bacteria had an ameliorative effect on improving of the biomarkers.

    Keywords: probiotic, lead, Blood sreum, Trout, Lactobacillus caesi
  • Sepideh Babaei Mahani Nejad, Morteza Yousefzadi *, Soolmaz Soleimani Pages 69-94
    Industrial usage of different macroalgae has grown exponentially during the last decade. Nutritional applications for human feeding and multiple therapeutic are their main important exploitation. This study aimed to investigate the biological activities of the organic, water and ethyl acetate fractions of two brown algae Polycladia myrica and Padina sp., collected from the coast of Qeshm Island. In this experimental study, for identification of the superior species, the tested biological activities included antioxidant assay at gradient concentrations by ferric reducing power assay, FRAP, inhibition free radicals DPPH and ABTS, total phenolic and phlorotannins content, and antibacterial assay by disk diffusion. The more effective algal fractions by maximum antioxidant capacity in all tested methods were recorded for ethyl acetate fractions in both macroalgae. Only ethyl acetate fraction of Padina sp. had an antibacterial effect on all studied strains. Both brown algae, Polycladia myrica and Padina sp., had antioxidant and antibacterial activities, but Padina sp. due to the high amount of phenol and phlorotannins and high antioxidant and antibacterial power can be introduced as a priority species for biological properties.
    Keywords: Phlorotannins, Antioxidant, Antibacterial, brown macroalgae
  • Afieh Nazer, Mohammad Harsij *, Seyedeh Ainaz Shirangi, Hossein Adineh Pages 95-122
    This study was performed to improve the physiological responses of rainbow trout to chronic stress of ammonia, as an inhibiting factor in recirculating aquaculture system, by using dietary antioxidant. 150 fish (initial mean weight of 8.4±0.84 g) were investigated in five treatments, each with three replicates for 60 days including fish fed with no supplemented food without ammonia exposure (C-), without supplemented food but with ammonia exposure (C+), with supplementation of vitamin E and ammonia exposure, with supplementation of nano-selenium and ammonia exposure (Se) and with supplementation of combined vitamin E and nano-selenium with ammonia exposure (E+Se). After 30 days of feeding with supplements, the fish were exposed to the ammonia (NH4OH: 0.2 ppm) for 30 days. Growth and hematological parameters were studied at days of 44 and 60. Results showed that feeding fishes with E+Se increased the growth parameters and reduced plasma ammonia compared to other treatments. Fish fed with E+Se had the highest RBC, hemoglobin and hematocrit levels while WBC was not significant compared to C- group. These results indicated the synergistic effects of dietary E+Se supplement in rainbow trout fish, it could compensate the imposed damaged by ammonia pollutions.
    Keywords: Oncorhynchus mykiss, Ammonia Stress, Dietary supplementation, Growth, Hematological parameters
  • Mojtaba Alishahi *, Mostafa Halimi, Masoud Ghorbanpour, Mohammad Reza Tabandeh Pages 123-146

    In this study the effect of streptococosis/lactococosis bacterin administrated via oral, bath and intraperitoneal routes on the expression of two immune related genes (IgM and IL-6) was investigated. 600 fish (14±2.1g) were randomly divided into 4 groups in triplicates. Group 1 was vaccinated via oral route using 108CFU bacterial cell (Streptococcus iniae and Lactococcus garvieae) in each gram of food. Group 2 was injected with 0.1mL of 109CFU/mL bacterin. Group 3 was vaccinated via immersion route for 2 minutes in 109CFU/mL. Group 4 was none immunized group without vaccination. Fish were reared for two months in a similar situation. At days of 0, 20, 40 and 60, antibody titer against both bacteria was performed by ELISA method and expression of IL-6 and IgM genes were evaluated through qRT-PCR method. Then fishes were exposed to S. iniae and L. garvieae separately at the end of the experiment and the rate of mortality was compared among the groups. The result showed that the rate of mortality in exposed fish to S. iniae in injection, oral, immersion and unvaccinated routs were 20±10,  56.3±10, 50±5.67 and 90±3.67 whereas in exposed fish to L. garvieae were 26.67±5.77, 57.7±10, 43.33±5.67 and 90± 4.63 respectively. The antibody titer in the vaccine injection group was increased compared to control (P<0.05). Expression of IL-6 and IgM in vaccinated groups was significantly increased compared to the control group (P<0.05) with the highest rate in the injection group. It can be concluded that although injection route causes the best protection, antibody titer and expression of immune genes, oral and immersion routes could also induce relative protection and immunogenicity in rainbow trout and each route possesses some priority over other routes then further research on efficacy improvement of each route can be recommended.

    Keywords: Streptococosis, lactococosis vaccine, vaccine efficacy, IL-6, Rainbow trout
  • Arezoo Charmi, Abdolali Movahedinia *, Mahmoud Bahmani, Negin Salamat, Mahtab Yarmohammadi Pages 147-164
    In the present study, the effects of magnetized water on total protein, albumin, red blood cells (RBC), white blood cells (WBC), hemoglobin and hematocrit level in sterlet (Acipenser ruthenus) were examined. Fish (40 individuals, 100.46±4.51g, 31.73±0.80cm) were exposed to magnetized water with different intensities (5, 15, 25 mT), with a control group. Each treatment consisted of two repeats and each repeat contained 5 individuals. A sampling of exposed and control fishes were done at 30 and 60 days. Based on the results, there were not any significant differences between the control group and treated fishes with different intensities in red and white blood cells, hematocrit, and hemoglobin after 30 and 60 days (P>0.05). Also, there were not any significant differences between the control group and treated fishes with different intensities in total protein and albumin levels after 30 and 60 days (P>0.05). This study is the first research about the effects of magnetized water on Acipenser ruthenus in a relatively long period that could be future studies basis.
    Keywords: Magnetized Water, Static Magnetic field, Sterlet, Acipenser ruthenus
  • Younes Kordi Tamandani, Akbar Norastehnia *, Fatemeh Moradi Pages 165-187

    Today, due to the high consumption of biodegradable resistant polymers, there is a huge problem of the accumulation of polymer waste in nature. Polyhydroxyalkonoates are biodegradable compounds that are very much considered for replacement with synthetic plastics. In this study, the effects of salt concentration changes on the production of polyhydroxybutyrate by cyanobacteria Spirulina sp. were investigated. Spirulina was cultured in Zarrouk medium containing half (1/2X), equal (X, as control), double (2X) and triple (3X) salt concentrations for 20 days. Quality and quantity of polyhydroxybutyrate were analyzed by measuring growth, protein content and lipid peroxidation. The growth rate of Spirulina sp. in the medium containing increased and decreased concentrations of salts did not change significantly. However, lipid peroxidation and protein increased and decreased, respectively, by increasing salt concentration to 3 times as compared to control. The amount of polyhydroxybutyrate under salt concentrations of 1/2X, X, 2X and 3X were 0.011, 0.014, 0.019 and 0.006 (g/g dcw) respectively. As a result, treatment with 2X salt concentration is more suitable for polyhydroxybutyrate producing than other treatments.

    Keywords: Polyhydroxyalkanoates, Polyhydroxybutyrate, Spirulina sp