فهرست مطالب

  • سال چهاردهم شماره 1 (بهار و تابستان 1399)
  • تاریخ انتشار: 1399/04/26
  • تعداد عناوین: 12
|
  • حسن شریفی یزدی*، زهرا گروهی، عبدالله میرزایی، سعید نظیفی، ابوالفضل حاجی بمانی صفحات 3-11

    بتا دیفنسین تولید شده در رحم، نقش مهمی در ایمنی ذاتی رحم گاو شیری جهت پاکسازی عفونت، رفع التهاب و کمک به جمع شدن طبیعی اندومتر پس از زایش دارد. این مطالعه به منظور بررسی تاثیر پلی‌مورفیسم ژن بتا دیفنسین بر تغییرات فاکتورهای مختلفی همچون پروتیین‌های فاز حاد و لوکوگرام قبل و پس از درمان در گاوهای شیری مبتلا به اندومتریت صورت گرفت. تعداد 51 راس گاو شیری مبتلا به اندومتریت بالینی در زمان انجام تست پاکیزگی رحم (30 تا40 روز پس از زایش) انتخاب شدند. پس از تایید اندومتریت بالینی، گاوها بدنبال اقدامات درمانی، مجددا دو هفته بعد مورد ارزیابی بالینی قرار گرفتند. در هر دو زمان نمونه‌گیری شامل خون کامل (حاوی ماده ضد انعقاد) و خون بدون ماده ضد انعقاد به منظور جدا سازی سرم، انجام شد. آزمایشات مربوطه و همچنین ژنوتایپینگ گاوها بر اساس ژن بتا دیفنسین به روش RFLP PCR انجام گرفت. در نتیجه موتاسیون نقطه‌ای C به T در ناحیه 2239 ژن مورد نظر سه ژنوتیپ متفاوت CC، CT و TT مشاهده شد. با مقایسه تغییرات سرم آمیلویید آ (قبل و پس از درمان) بر اساس حضور آلل T در ژن β-defensin مشاهده شد که پس از درمان، گاوهای دارای آلل T در مقایسه با گاوهای فاقد آلل T، افزایش سرم آمیلویید آ را بیشتر نشان دادند، که این اختلاف از نظر آماری معنی‌دار بود (04/0=P). در مورد تغییرات سایر فاکتورهای هماتولوژیک، اختلاف آماری معنی‌داری بین ژنوتیپ‌ها و آلل‌های مختلف مشاهده نشد.

    کلیدواژگان: اندومتریت، بتادیفنسین، پلیمورفیسم، پروتئین فاز حاد، لوکوگرام
  • هادی بیننده*، عبدالناصر محبی، فرید براتی، ناصر شمس آبادی صفحات 13-21

    چون مکانسیم زایمان طبیعی یک فرآیند وابسته به واکنش‌های ایمونولوژیک است، ممکن است فاکتورهای التهابی مختلف دخیل در واکنش‌های ایمنی (IL-6 یک سایتوکاین پیش‌التهابی) در زمان‌های نزدیک زایمان تولید شود. هدف از این پژوهش بررسی تغییرات اینترلوکین-6 (IL-6) از یک هفته قبل از زایمان تا یک هفته بعد از زمان زایمان طبیعی در میش بوده است. با این هدف تعداد 4راس میش آبستن نیمه ی دوم انتخاب شد. نگه داری و وضعیت تغذیه ای میش های آبستن در شرایط یکسان صورت گرفت. خون‌گیری از طریق ورید وداج میش پس از ضدعفونی موضع، با ونوجکت و لوله‌ی خلا‌دار به میزان 5 تا 7 سی سی هر24 ساعت یک بار به مدت یک هفته قبل از زایمان تا یک هفته بعد از زایمان صورت گرفت. نمونه‌ها از طریق لوله‌های استریل به صورت جداگانه پس از اخذ جمع‌آوری شد و برای جداسازی سرم به آزمایشگاه منتقل شد. نمونه‌های سرمی پس از جداسازی در فریزر آزمایشگاه و در دمای 70- درجه قرار داده شد تا از اتولیز و تخریب زنجیره‌های ایمنی جلوگیری شود. جهت اندازه‌گیری اینترلوکین-6 از کیت اختصاصی IL-6 گوسفندی استفاده شد و با تست الایزا نمونه‌های سرم مورد سنجش قرار گرفته شد. نتایج این پژوهش نشان داد که در روزهای مختلف قبل از زایمان و بعد از زایمان و همچنین روز زایمان IL-6 تغییرات ناچیزی داشته است که این تغییر از نظر آماری معنی دار نیست (P=0.7625). در کل نتایج این پژوهش بیانگر این است که وقوع زایمان بر سطوح سرمی اینترلوکین-6 (IL-6) در دوره‌ی زمانی مورد پژوهش تاثیر ندارد.

    کلیدواژگان: زایمان طبیعی، میش، اینترلوکین، 6، سرم
  • مریم قلی زاده، علیرضا محمودیان، موسی توسلی* صفحات 23-31

    هیپودرما بویس ((Diptera: Oestridae به طور عمده انگل بیماری‌زای گاو با پراکندگی جهانی در کشور‌های توسعه یافته و در حال توسعه است و موجب خسارات اقتصادی شدید ناشی از کاهش میزان تولیدات دامی، از جمله شیر، گوشت و کاهش کیفیت پوست می‌شود. در این پژوهش نمونه‌ها از گاوهای کشتار شده در طی کشتار سالیانه از سه منطقه آب و هوایی جمع‌آوری شد. نمونه‌ها مورد استخراج DNA و آزمون PCR قرار گرفتند، سپس محصول PCR خالص‌سازی شده برای تعیین توالی ارسال شد. پاسخ توالی‌های اخذ شده بررسی و تصحیح گردید. در نهایت، توزیع هیپودرما بویس با توجه به ویژگی‌های ریخت‌شناسی در سه منطقه آب و هوایی ایران بررسی شد. ژن CO1 در لارو مگس‌های مولد میاز جمع‌آوری شده بررسی شد و داده‌ها یک شباهت و همبستگی بین گونه‌ای را نشان دادند. بر اساس مشاهدات ریخت‌شناسی از مجموع 416 عدد لارو مرحله سوم به دست آمده از گاوهای کشتار شده در سه منطقه تعداد 268 عدد (64.4%) آنها لارو هیپودرما بویس بود. متعاقب آنالیزهای فیلوژنتیک، مشخص شد که جدایه‌های حاضر با تعدادی از گونه‌های هیپودرمای پژوهش شده در کشورهای دیگر در یک خوشه قرار می‌گیرند در حالی که برخی دیگر از گونه‌ها در خوشه جدا قرار دارند. به نظر می‌رسد که ناحیه CO1 در بین عوامل مولد میاز بسیار متغیر است. یافته‌های حاضر همچنین نشان می‌دهد CO1 می‌تواند به عنوان یک نشانگر مولکولی مناسب برای شناسایی و تشخیص گونه‌های هیپودرما مورد استفاده قرار بگیرد.

    کلیدواژگان: هیپودرما بویس، پراکندگی، فیلوژنتیک، ژن CO1، ریخت شناسی، ایران
  • ابراهیم احمدی*، حسن نظری، نجمه داودیان صفحات 33-39

    اسپرم‌های استحصال شده از ناحیه دم اپیدیدیم دام‌های مرده یا کشتار شده و نیز انجماد آن‌ها، در حفاظت از گونه‌ها و نژادهای دامی در معرض خطر انقراض و حفظ پتانسیل ژنتیکی دام‌های نر پرارزشی که به صورت ناخواسته از گله حذف می‌شوند دارای کاربرد‌های بالقوه فراوانی است. در این موارد معمولا بیضه‌ها‌ی دام از لاشه جدا شده و به مرکزی که قابلیت جداسازی اسپرم و انجماد آن‌را دارد ارسال می‌شود. با توجه به تاثیر گذشت زمان بر کیفیت اسپرم استحصال شده از اپیدیدیم در نژاد‌های مختلف گوسفند و نیز گونه‌های دیگر ، هدف از مطالعه‌ی حاضر ارزیابی اثر نگهداری اپیدیدیم‌های جدا شده از بیضه در دمای 5 درجه سانتی‌گراد به مدت 24 و 48 ساعت پس از کشتار دام بر تحرک و انجمادپذیری اسپرم اپیدیدیمی قوچ‌های نژاد لری بختیاری و مقایسه آن با زمان 2 ساعت پس از کشتار بود. میزان تحرک کلی و حرکت پیش رونده در زمان 2 ساعت به صورت معنی‌دار از زمان 48 ساعت بیشتر بود (05/0>P). در سایر پارامتر‌های کینماتیک به جز STR، به صورت معنی‌دار گروه 2 ساعت بیشترین و گروه 48 ساعت کمترین میزان را داشتند (05/0>P). پس از ذوب، حرکت پیش‌رونده و پارامتر‌های سرعت گروه 2 ساعت به صورت معنی‌داری از گروه 48 ساعت بیشتر بود. با توجه به نتایج مطالعه حاضر می‌توان نتیجه‌گیری نمود که کیفیت و انجماد پذیری اسپرم‌های اپیدیدمی گوسفند استحصال شده از اپیدیدیم‌های نگهداری شده در دمای 5 درجه سانتی‌گراد در زمان 48 ساعت به صورت قابل توجهی کاهش یافته بود.

    کلیدواژگان: اسپرم اپیدیدیمی، اپیدیدیم جدا شده، انجماد، انجمادپذیری اسپرم، دمای نگهداری
  • حسین کابلی بروجنی، محمدصادق ابوطالبی، نرگس خیرالهی، سمیه حقیقت*، محمد حقیقت صفحات 41-50

    چکیده بروسلوز از مهم‌ترین و شایع‌ترین بیماری‌های مشترک بین انسان و دام در جهان محسوب می شود. کنترل بروسلوز در حیوانات منجر به کاهش معنی‌دار بیماری در انسان می‌گردد. این پژوهش به منظور بررسی اپیدمیولوژیک بروسلوز دامی در شهرستان بروجن طی سال‌های 1395-1389 اجرا شد. داده‌های مربوط به تعداد آزمون‌های غربال گری و تکمیلی انجام شده و واکسیناسیون دامی به تفکیک سال و نوع دام (گاو، گوسفند و بز) از واحد مبارزه با بیماری‌های دامی اداره دامپزشکی استان چهارمحال و بختیاری اخذ و در نرم افزار SPSS نسخه 16 با آمار توصیفی گزارش گردیدند. طی سال‌های 1389 تا 1395، 25226 راس گاو، 35000 راس گوسفند و 1300 راس بز از نظر ابتلا به بروسلوز بررسی گردید، که به ترتیب 161 (6/0 %)، 2 (006/0 %) و 2 (15/0 %) از نمونه‌ها آلوده بودند. بیشترین میزان آلودگی به بروسلوز در جمعیت دامی شهرستان بروجن، مربوط به سال 1392 با 55 راس گاو بود. تعداد 14033 راس گاو (08/93 %) و 8362 راس گوساله (02/75 %)، 388659 راس گوسفند و بز (22/87 %)، 306500 راس بره و بزغاله (04/88 %)، واکسینه شدند. بیشترین میزان واکسیناسیون علیه بروسلوز (67/96 %) در گاوها و کمترین میزان (5/14 %) در گوساله ها در سال 1392 بوده است. با توجه به نتایج مطالعه و روند کاهشی شیوع بروسلوز طی سال‌های 1389 تا 1392 در جمعیت دامی گاو، گوسفند و بز و روند افزایشی دام واکسینه علیه بروسلوز، می‌توان بر برنامه واکسیناسیون برای کنترل این بیماری تمرکز بیشتری کرد.

    کلیدواژگان: اپیدمیولوژیک، بروسلوز، بروجن، جمعیت دامی، واکسیناسیون
  • فاطمه راست منش، علیرضا زراسوندی، الهه پرویز، علی عباس نیکوند*، محمد نوری، حمیدرضا کاوش صفحات 51-58

    پژوهش حاضر باهدف بررسی اثر مقادیر مس، گوگرد، آهن، مولیبدن و روی خاک و علوفه بر سطوح سرمی مس و روی گوسفندان در شهرستان مسجدسلیمان انجام گرفت. تعداد 4 نمونه خاک و علوفه و 60 نمونه سرم گوسفندی از 4 منطقه مورد پژوهش از این شهرستان اخذ و به پژوهشکده کاربرد پرتوها، واقع در سازمان انرژی اتمی ایران ارسال شد. نمونه‌های خاک، پس از هضم قلیایی، با دستگاه ICP-OES و نمونه‌های علوفه، پس از هضم اسیدی، با دستگاه ICP-MS خوانش و همچنین مقادیر سرمی روی و مس با روش جذب اتمی اندازه‌گیری شد. مقایسه مقادیر عناصر مذکور خاک با استاندارد بین‌المللی و پژوهش‌های مشابه، نشان داد که همه عناصر در محدوده طبیعی قرار دارند. مقایسه میانگین عناصر مذکور در علوفه با مقدار بحرانی و سایر پژوهش‌ها نشان داد که آهن، بالاتر از حد استاندارد بین‌المللی و مقدار بحرانی آن در علوفه است. در حالی‌که میانگین مقدار گوگرد، مس، مولیبدن و روی علوفه مناطق مورد پژوهش، در محدوده طبیعی قرار داشت؛ نتایج نشان داد که به‌رغم این‌که مقدار مس علوفه در کم‌ترین حد طبیعی (5/1± 2/6 میلی‌گرم/ کیلوگرم) قرار دارد و به‌ دلیل طبیعی بودن مقادیر گوگرد و مولیبدن خاک و علوفه، کمبود مس در گوسفندان منطقه دیده نشد؛ اما در مقایسه با مقادیر طبیعی، مقدار سرمی روی گوسفندان مورد بررسی به ‌واسطه بالا بودن آهن خاک و علوفه و کاهش زیست‌دستیابی روی، در حد کمبود مرزی یا کم‌تر از حد طبیعی قرار داشت.

    کلیدواژگان: مس، گوگرد، ICP، MS، علوفه، گوسفند، مسجد سلیمان
  • مجید همت افزا، فاضل پوراحمد، مصطفی نعمتی* صفحات 59-64

    استافیلوکوکوس اوریوس با ایجاد عفونت‌های داخل پستانی یکی از مهم‌ترین عوامل ایجاد کننده ورم پستان در دام‌های شیری است. بیماری ورم پستان خسارت‌های اقتصادی جبران‌ناپذیری را در صنعت پرورش دام بویژه در گاوهای شیری را بوجود می‌آورد و از طرف دیگر به دلیل افزایش روز افزون مقاومت استافیلوکوکوس اوریوس نسبت به آنتی‌بیوتیک‌ها به یکی از اساسی‌ترین مشکلات درمانی در سراسر جهان تبدیل شده است. هدف از این مطالعه، بررسی ژن مقاومت به متی‌سیلین (mecA) و تعیین الگوی مقاومت آنتی‌بیوتیکی سویه‌های استافیلوکوکوس اوریوس جداسازی شده از شیر گاوهای مشکوک به بیماری ورم پستان در گاوداری‌های صنعتی استان ایلام است. در این مطالعه 208 نمونه شیر از هفت گاوداری صنعتی جمع‌آوری شد که تعداد 42 (54/20 درصد) جدایه‌ با روش‌های فنوتیپی و در روش PCR تعداد 38 (56/91 درصد) جدایه از آن‌ها به عنوان استافیلوکوکوس اوریوس تایید شد. از مجموع 38 جدایه تعداد 22 (38/52 درصد) جدایه ژن mecA داشتند. بیشترین میزان مقاومت نسبت به آنتی‌بیوتیک پنی‌سیلین (100 درصد) و کمترین میزان مقاومت نسبت به آنتی‌بیوتیک کلرامفنیکل (20/1 درصد) در این جدایه‌ها مشاهده شد. در این مطالعه شیوع سویه‌های استافیلوکوکوس اوریوس مقاوم به متی‌سیلین بسیار بالا بود و تمامی سویه‌های دارای مقاومت آنتی‌بیوتیکی چندگانه بودند. تاکنون در استان ایلام مطالعه‌ای در این خصوص صورت نپذیرفته است و در این مطالعه برای اولین بار حضور این باکتری مورد تایید قرار گرفت که می‌تواند زنگ خطری در بهداشت دام و مهم‌تر از آن شیر می‌تواند به عنوان یکی از منابع اصلی این باکتری محسوب شود و همچنین مقایسه این نمونه ها با نمونه های بیمارستانی از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

    کلیدواژگان: استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین (MRSA)، شیر، ورم پستان، mecA
  • نجمه داودیان*، ابراهیم احمدی صفحات 65-72

    کشت آزمایشگاهی زیگوت‌ها و جنین‌های لقاح یافته در آزمایشگاه یکی از مراحل اصلی تولید جنین آزمایشگاهی است که تاثیر عمده‌ای بر کمیت و کیفیت جنین‌ها دارد. کشت انفرادی رویان در چندین زمینه تحقیقاتی و عملی از اهمیت خاصی برخوردار است و مطالعه حاضر با هدف تنظیم روشی مناسب برای کشت انفرادی جنین‌های گوسفند انجام شد. تخمدان‌های گوسفند در کشتارگاه جمع‌آوری شده و پس از طی مراحل بلوغ تخمک و لقاح آزمایشگاهی، زیگوت‌های احتمالی به صورت دسته‌های 6 تایی در قطره‌های 20 میکرولیتری و انفرادی در قطره‌های 10 و 20 میکرولیتری محیط کشت قرار داده شدند . در آزمایش دیگر تاثیر 5 یا ده درصد سرم اضافه شده در روز سوم به قطرات 10 میکرولیتری حاوی یک جنین بر تکامل جنین‌های گوسفند، مورد ارزیابی قرار گرفت. تعویض محیط تا روز 7 انجام نشد. تحلیل آماری داده‌ها نشان داد که نرخ تسهیم زیگوت‌ها در روز سوم، تعداد کلی بلاستوسیست‌ها، تعداد بلاستوسیست‌های اولیه، متسع و تفریخ شده در روز 6 در هر دو آزمایش تفاوت معنی‌داری میان گروه-ها نداشت. ولی در روز 7 تعداد کلی بلاستوسیست‌ها در کشت انفرادی در قطرات 10 میکرولیتری بیش از کشت گروهی بود و در آزمایش دوم، تعداد کلی بلاستوسیست‌ها و بلاستوسیست‌های اولیه میان دو گروه اختلاف معنی‌دار داشت. در مجموع چنین به نظر می‌رسد کشت انفرادی جنین‌های گوسفند در قطرات 10 میکرولیتری بدون نیاز به تعویض و تازه‌سازی محیط کشت تا روز 7 و فقط با اضافه کردن 10 درصد سرم در روز 3 نتایج قابل قبولی از نظر نرخ تشکیل بلاستوسیست خواهد داشت.

    کلیدواژگان: جنین، گوسفند، روش کشت، انفرادی
  • برهان شکراللهی*، وریا غفوری، علی اکبر امیری صفحات 73-80

    هدف از این مطالعه موقعیت‌یابی ایمنوهیستوشیمیایی (IHC) گرلین در بافت بیضه خروس بود. اخیرا گرلین به‌عنوان تنظیم کننده پلیوتروپیک گسترده اعمال اندوکرین و غیر‎اندوکرین ظاهر شده است. قبلا القای احتمالی کنترل عمل‌کرد گنادی، بیان گرلین و گیرنده‎های آن، گیرنده نوع یک a ترشح کننده هورمون رشد، در گنادهای پستانداران و همچنین اثرات مستقیم گرلین در کنترل ترشح بیضه‎ای و تکثیر سلولی گزارش شده بود. هنوز، بیان و یا نقش عمل‌کردی گرلین در گنادهای گونه‎های غیرپستانداران بررسی نشده است. در این پژوهش موقعیت‌یابی ایمنوهیستوشیمیایی گرلین در بافت‎ بیضه خروس، با آنتی‎بادی مونوکلونال موشی ضد گرلین به‌عنوان آنتی‎بادی اولیه و آنتی‌بادی پلی‌کلونال دانکی ضد ایمنوگلوبین G (HRP) به‌عنوان آنتی‌بادی ثانویه بررسی شد. نمونه‌های بافتی از 5 خروس 45 روزه جمع‌آوری شد و برای آزمایش IHC در فرمالین 10 % نگه‌داری شدند. سپس بلوک‌های پارافینی و مقاطع بافتی برای آزمایش IHC تهیه شد. واکنش ایمنی در سلول‎های زایا، سلول‌های لایدیگ و سلول‎های سرتولی مشاهده شد. عقیده بر این است که محل بیان گرلین در سلول‎های زایا، سلول‎های لایدیگ و سلول‎های سرتولی ممکن است نقش آن را در تنظیم موضعی نشان دهد. این اولین مطالعه‌ای است که شواهد مولکولی را برای وجود گرلین در بافت بیضه‎ای خروس فراهم کرده است.

    کلیدواژگان: بیضه، سلول لیدیگ، سلول سرتولی، گرلین، خروس
  • آمنه خوشوقتی*، سینا مهرورز صفحات 81-91

    99 قطعه جوجه گوشتی از سویه راس 308 در طرحی کاملا تصادفی در سن 21 روزگی به 3 تیمار و هر تیمار به3 تکرار و هر تکرار شامل 11 قطعه جوجه،تقسیم شدند.آب و سه جیره‌ی غذایی مختلف با سطح انرژی و پروتیین یکسان به صورت آزاد تا سن 42 روزگی در اختیار جوجه‌ها قرار گرفت.خوراک مصرفی،افزایش وزن، ضریب تبدیل غذایی و تلفات در پایان هر هفته مورد محاسبه قرار گرفت.در پایان پژوهش از جوجه‌های خون‌گیری به عمل آمد و تفکیک و تعیین وزن قسمت‌های مختلف لاشه انجام شد.گروه تجربی 1(جیره برپایه ذرت و جو (سطح جو 22 درصد)و کنجاله سویا،2600 واحد بر گرم بتازایلاناز،1800 واحد بر گرم بتاگلوکاناز و500 واحد بر گرم سلولاز)بیشترین هزینه تولید را داشت.میانگین وزن کبد،پیش-معده،سنگدان،روده‌ها و چربی ناحیه شکمی نسبت به وزن زنده و نیز میانگین درصد لاشه،قطعات سینه و ران‌ها بین تیمارها اختلاف آماری معنی‌دار نشان داد (05/0 P<)،بیشترین درصد لاشه در گروه تجربی 2(دریافت‌کننده ذرت،جو،2200 واحد بر گرم بتازایلاناز،200 واحد بر گرم بتا گلوکاناز، 100 واحد بر گرم سلولاز و 100 واحد بر گرم پکتیناز)دیده شد. پروتیین تام و اسید‌اوریک در گروه‌های مختلف تفاوت آماری معنی‌داری نشان نداد(05/0 P>)، اما گروه تجربی 1 نسبت به گروه‌های دیگر کاهش معنی‌دار در میزان گلوکز و آلبومین سرم نشان داد(05/0 (P<.از یافته‌های این پژوهش معلوم شد که افزودن مولتی آنزیم دارای میزان کمتر آنزیم‌های بتازایلاناز، بتاگلوکاناز و سلولاز و حاوی پکتیناز به جیره‌های غذایی بیان‌شده،در عمل‌کرد طیور و هزینه تولید تاثیر بیشتری داشته است و بیان‌گر‌ کاهش اثر فاکتورهای ضدتغذیه‌ای در گروه-های دریافت‌کننده این گروه آنزیمی است

    کلیدواژگان: پارامترهای بیوشیمیایی، جوجه های راس، پکتیناز، ویژگی های لاشه
  • منصور خورشیدی مطلق*، حمید رجاییان، مهدیه رئیس زاده صفحات 93-98

    برهمکنش های دارویی می‌تواند بر روی فاکتورهای فارماکوکینتیک داروهای بیهوشی تاثیر گذارد. هدف از این پژوهش بررسی تاثیر فنیل‌بوتازون بر فاکتورهای فارماکوکینتیک تیوپنتال در سگ نر بود. دوازده قلاده سگ نر را به صورت تصادفی به دو گروه (کنترل و آزمایش) تقسیم شد. سلامتی حیوانات با انجام آزمایشات کلینیکی تایید شد. در گروه کنترل سالین نرمال 1/0 میلی‌لیتر بر کیلوگرم قبل از تجویز داخل وریدی تیوپنتال 17 میلی‌گرم بر کیلوگرم و در گروه آزمایش فنیل‌بوتازون 20 درصد به میزان 20 میلی‌گرم بر کیلوگرم داخل وریدی تزریق شد. بعد از بیهوشی نمونه‌های خون در فواصل زمانی مشخص جمع‌آوری و سپس با سانتریفیوژ سرم آن جداسازی شد. غلظت تیوپنتال با روش HPLCاندازه‌گیری شد. سرعت حذف دارو، نیمه عمر، حجم توزیع و کلیرانس به صورت غیرمحفظه‌ای با نمودار غلظت – زمان تیوپنتال به‌دست‌آمد. نتایج نشان از اختلاف بین پارامترهای فارماکوکینتیک تیوپنتال در گروه آزمایش و کنترل داشت. به نحوی که سرعت حذف دارو و کلیرانس در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل کاهش اما نیمه‌عمر و حجم توزیع در گروه آزمایش افزایش یافت. این مسیله ممکن است نتیجه جابجایی جایگاه های پیوند یافته فنیل بوتازون باشد.. در نتیجه فاکتورهای فارماکوکینتیک و هم‌چنین مدت زمان عملکرد تیوپنتال تغییر یابد.

    کلیدواژگان: فارماکوکینتیک، فنیل بوتازون، تیوپنتال، سگ نر، تداخل دارویی
  • ناصر وجدی*، سید مرتضی حائریان، علیرضا رعایت جهرمی صفحات 99-104

    مادیان پنج ساله نژاد عرب – ترک که در حین جابجایی با اسبکش دچار سانحه در اندام خلفی سمت چپ شده بود ارجاع گردید که بر اندام متاثر هیچ گونه وزن گذاری نداشت. علایم حیاتی طبیعی بود و عارضه زمینه ای خاصی مشاهده نگردید. معاینات بالینی و ارزیابی‌های رادیولوژی به عمل آمده نشان از شکستگی مورب و بسته استخوان‌های متاتارس دوم و چهارم (اسپلینت) داشت. بررسی‌های اولتراسونوگرافی آسیبی از ساختارهای لیگامانی و تاندونی را نشان نداد. در ادامه پس از آماده سازی‌های معمول، بیمار تحت بیهوشی عمومی قرار داده شد و پس بعد از اعمال کشش بر اندام آسیب دیده اقدام به گچ گیری اندام شد. ریکاوری از بیهوشی بدون عارضه خاصی انجام پذیرفت. با گذشت 8 هفته اقدام به باز نمودن گچ گردید؛ بیمار بر اندام متاثر وزن گیری ناقص همراه با لنگش متوسط داشت. به مدت 8 هفته دیگر توصیه بر فیزیوتراپی و قیار سم گردید به ‌نحوی که بعد از گذشت 16 هفته از زمان وقوع شکستگی، وزن گیری کامل و عدم لنگش مشاهده گردید. تثبیت عضو به روش گچ‌گیری در شکستگی‌های استخوان اسپلینت در مواردی که بخصوص با آسیب تاندونی و لیگامنتی همراه نباشد روشی ارزان و در مقایسه با سایر روش‌ها آسان‌تر و قابل انجام در شرایط مزرعه است. ارزیابی رادیوگرافی بعد از دوره نقاهت جهت بررسی بیشتر میزان موفقیت درمان بسیار ضروریست و در ارزیابی موفقیت روش بکار گرفته شده در کنار علایم بالینی نقش بسزایی خواهد داشت.

    کلیدواژگان: مادیان، استخوان متاتارس، شکستگی، گچ گیری
|
  • Hassan Sharifiyazdi*, Zahra Goroohi, Abdolah Mirzaei, Saeed Nazifi, Abolfazl Hajibemani Pages 3-11

    Uterine beta defensin plays an important role in innate immunity of dairy cows’ in order to clear the infection and resolve the inflammation and helps for a normal uterine involution after calving. This study was conducted to investigate the effect of different beta defensin genotypes on acute phase proteins and leukogram alterations before and after treatment in dairy cows suffering endometritis, in order to identify the best genotype. Fifty one Iranian dairy Holstein cows with clinical endometritis were chosen at cleaning test time (30-40 days after parturition). Cows were taken usual herd treatment and examined again two weeks after. Blood samples including whole blood (containing anticoagulant) and blood without anticoagulant (in order to separate serum) were taken from cows with clinical endometritis at both times (n=102). Hematological tests and genotyping with RFLP PCR (on the basis of beta defensin gene) were done. Based on a SNP (C/T) at position 2239, three different genotype patterns CC, CT and TT were observed. Alterations of serum amyloid A (SAA) concentrations before and after treatment were significantly different between cows with and without Allele T (P = 0.04). Cows with Allele T significantly showed increased SAA concentrations compare to cows without Allele T. Other factors showed no significant differences between different genotypes.

    Keywords: Endometritis, Beta defensin, Polymorphism, Acute phase protein, Leukogram
  • Hadi Binandeh*, Abdolnaser Mohebbi, Farid Barati, Naser Shams Pages 13-21

    Since the the natural delivery mechanism is related to the immunologic process, it is possible that level of different Inflammatory factors involved in immune responses (IL-6 as Pro-Inflammatory Cytokine) may change in the near-parturition time (before and after parturition). The aim of this study is evulation of IL-6 level change in the ewe, one week before until one week after Parturition. For this purpose a total 4 pregnant ewes in the second term of their conception, are selected. Preservation and feeding was same for all of them. Blood sampling were taken from Jugular vein by means of nonobjective and vacuum pipe (5-7cc each 24h, one week before parturition until one week after it). The blood samples for serum separation, were transferred to laboratory and after serum separation, for prevention of otolysis and destruction of immune chains were put in -70ċ. IL-6 was measured useing of specific kit and by Elisa test (Enzyme-linked immunodeficient assay). Results were showed that in the different days before and after parturition the level of IL-6 has slightly changed that is insignificant (P = 0.7625). In total result showed that serum level of IL-6 in different times of parturition doesn’t affect.

    Keywords: Parturition, Serum, IL, 6, Ewe
  • Gholizadeh M., Tavassoli M.*, Mahmoudian A.R Pages 23-31

    Hypoderma bovis (Diptera: Oestridae) is an important parasite in cattle that is pathogenic and cause serious economic losses and reduce livestock products, including milk, meat and hide quality.In this study, samples from slaughtered cattle were collected from three climate of Iran. Extraction of DNA and PCR test was performed on the samples, then the purified PCR product was sequenced. Sequence response was reviewed and corrected. Finally, the distribution of this species was investigated according to morphological characteristics in three climate zones of Iran. The CO1 gene of third stage larvae of H. bovis was investigated in the collected larvae. Data showed interspecies correlation. Based on morphological observations, from total of 416 third stage larvae obtained from slaughtered cattle in three regions, 268 (64.4%) were H. bovis. Based on phylogenetic analysis of the present isolates, these isolates are located in a cluster with a number of Hypoderma species of studied in other countries, while some other species are isolated in the other cluster. The COl region seems to be very variable among the miyasis caused flies. The findings also suggest that CO1 gene can be used as an appropriate molecular marker for identification and diagnosis of Hypoderma species.

    Keywords: Hypoderm abovis, distribution, phylogenetic, CO1 gene, morphology, Iran
  • Ebrahim Ahmadi*, Hassan Nazari Pages 33-39

    Spermatozoa recovered from the cauda epididymis of dead or slaughtered animals have many potential applications in the conservation of endangered species and breeds and also in the preserving the genetic potential of valuable males that un-intentionaly culed from herds. In these cases, the animal’s testes are usually isolated from the carcase and sent to the centers capable of recovering and freezing epididymal spermatozoa. Considering the effect of post-mortem time length on the quality of recovered spermatozoa in different sheep breds and other species, this study was aimed to evaluate the influence of storing isolated epididymes of Lori-Bakhtiary rams for 24 and 48 h post-slaughter at 5 ˚C on the motility and freezablity of spermatozoa recovered at these timepoints in comparison to these parameters at 2 h post-slaughter. Before freezing, the rates of total and progresive motility at the time of 2 h were significantly higher than those of 48 h (P<0.05). Other kinemetic parameters, except for STR, were significantly different between groups (P<0.05). After thawing, the progressive motility and velocity parameters of 2 h group were significantly higher than 48 h group (P<0.05). In conclusion, the quality and freezability of ovine epididymal spermatozoa recovered from epididymes stored in refrigarator for 48 h had considerably decreased.

    Keywords: Epididymal spermatozoa, isolated epididymis, Cryopreservation, spermatozoa freezability, storage temperature
  • Kaboli Boroujeni H, Abutalebi M.S, Kheirollahi N, Haghighat S* Pages 41-50

    Summary Brucellosis is the most important and the most common zoonotic diseases all throughout the world. Brucellosis control in animals results in a significant reduction in human disease. The Purpose of this study was epidemiological surveillance of livestock brucellosis in borujen city during 2010-2016. Data of performed screening and supplementary tests and livestock vaccination by year and livestock type (cattle, sheep and goats) were obtained from the animal disease control department of Veterinary office of Chaharmahal and Bakhtiari province. Data were analyzed by SPSS software version 16 with descriptive statistics. 25226 cases of cows, 35000 cases of sheep and 1300 cases of goats were detected for brucellosis, which 161 (0.64%), 2 (0.006%) and 2 (0.15%) of the samples were infected respectively during 2010 to 2016. The highest amount of brucellosis contamination in livestock population of Borujen city was in 2013 with 55 cases of cows. Over the 7 years, 14033 cases of cows (93.08%), 8362 cases of calves (75.02%), 388659 cases of sheep and goats (87.22%) and 306500 cases of lambs and kids (88.4%) were vaccinated. In livestock vaccination against brucellosis, the highest vaccination rate (96.6%) was observed in cattle and the lowest (14.5%) was in calves in 2013. According to the results of the study and the reduction rate of brucellosis in cattle, sheep and goats’ population during the years 2010-2016, and the increasing trend of vaccination of animals against brucellosis, the vaccination program could be more focused to controlling the disease.

    Keywords: Epidemiologic, Brucellosis, Borujen, livestock Population, Vaccination
  • Rastmanesh F, Zarasvandi A.R, Parviz E, Nikvand A.A*, Nouri M., Kavosh H.R Pages 51-58

    The present study was conducted to evaluate the effects of copper, sulfur, iron, molybdenum and zinc of soil and pastoral forages on copper and zinc serum levels of sheep in Masjedsolaiman, southwestern Iran. 4 soil and forage samples and 60 blood samples were taken from sheep in 4 under regarded areas of Masjedsolaiman. The samples were sent to the institute of radiation at Atomic Energy Organization of Iran for the elements measurement. After alkaline digesting, the soil samples were read by ICP-OES apparatuses. After acidic digesting, the forage samples were read by ICP-MS apparatuses. Serum levels of copper and zinc were also measured by atomic absorption spectroscopy. Comparing the averages mentioned elements of soil with international standard and similar previous researches showed that the soil elements were in normal ranges. Comparing the mean values of forage elements with their critical levels and other studies showed that iron was higher than international standard and critical level, while the mean values for sulfur, copper, molybdenum and zinc were in normal ranges. The results revealed, although copper forage content was in the lowest normal value (6.2 ± 1.5 mg/kg), because of normal sulfur and molybdenum amounts in soil and forage, there was not copper deficiency in zonal sheep. Comparing to normal values, due to high content of soil and pasture iron and decrease in zinc bioavailability, serum zinc concentration of sheep under this investigation was mostly in a borderline deficiency status.

    Keywords: Copper, Sulfur, ICP-MS, forage, sheep, Masjedsolaiman
  • Hematafza M, Nemati M*, Pourahmad F Pages 59-64

    Staphylococcus aureus is one of the most important agents of mastitis in dairy cows. Mastitis poses many economic losses to animal husbandry particularly cattle industry. With regards to increasing rates of resistance of this bacterium to numerous antibiotics, efforts have been made to tackle staphylococcosis worldwide. The presence of mecA gene in Staphylococcus can result in methicillinresistant by decreasing affinity in binding of b-lactam antibacterial group in this bacterium. This study was aimed to evaluate the incidence of mecA gene as well as antibacterial resistance pattern in S. aurues strains isolated from industrial dairy cows suspected to mastitis in Ilam province. In this study, 208 specimens were collected from 7 industrial dairy farms in 2017, in which 42 (20.54%) bacteria identified as S. aureus by standard biochemical tests. Consequently, PCR of femA gene confirmed the results of phenotypic methods for 38 (91.56%) isolates. Of 38 S. aureus isolates, 22 (52.38%) had mecA genes. For evaluating antibiotic resistance and detecting of mecA gene the disc diffusion and PCR tests were performed, respectively. The highest resistance to antibiotics was penicillin (100%) and the lowest resistance was chloramphenicol (1.20%) (P<0.05). To the best of our knowledge, this is the first study to report the presence of mecA gene in this province. The results indicate that the prevalence of MRSA is too high in milk samples and this can be a health hazard to livestock. Therefore further studies on the typing of these isolates and conducting a comparative study with the isolates from hospitals are necessary.

    Keywords: Methicillin Resistant Staphylococcus aureus (MRSA), milk, mastitis, femA, mecA
  • Davoodian N*, Ahmadi E Pages 65-72

    The development of an ovine in vitro embryo production system where individual embryos could be followed through to the blastocyst stage would be of interest to several fields of study and would allow us to characterize developmentally competent embryos through non-invasive analysis of the metabolite constituents of their corresponding culture media. The present study was designed to establish an individual ovine embryo culture system, with embryo development rates similar to that observed under grouped culture conditions. After IVM and IVF, presumptive zygotes were cultured in groups or individually, either in 20 and 10 microliter drops. Cleavage and blastocyst rates at days 3, 6 and 7 were evaluated. Moreover, the effect of 5 or 10 percent fetal calf serum added to individual culture at day 3, were evaluated. No refreshing was made. Cleavage rate, total blastocyst, early, expanded and hatched blastocyst were similar for all treatments at day 6. Total blastocyst rates at day 7 was lower in group culture than that of individually cultured and in another experiment, total blastocyst and early blastocyst rate was different at day 7 post-cultured. The results of this study show clearly that a large proportion of ovine zygotes can develop to the blastocyst stage when cultured individually, adding 10 percent fetal calf serum at day 3 and without refreshing.

    Keywords: ovine, embryo, individual, culture
  • Borhan Shokrollahi*, Vorya Ghafouri, Ali Akbar Amiri Pages 73-80

    Ghrelin has recently emerged as pleiotropic regulator of a wide array of endocrine and non-endocrine functions. The former likely includes the control of gonadal function, as expression of ghrelin and its putative receptor, the GH secretagogue receptor type 1a (GHS-R1a), has been described in mammalian gonads, and direct effects of ghrelin in the control of testicular secretion and cell proliferation have been reported. Yet, the expression and/or functional role of ghrelin in gonads from non-mammalian species remain to be analyzed. This study investigated the immunohistochemical localization of ghrelin in testicular tissues of rooster, using mouse monoclonal anti ghrelin antibody as primary antibody and donkey anti rabbit IgG (HRP) Polyclonal antibody as secondary antibody. Samples of testis collected from five rooster (45 day olds) and for IHC test were kept in 10% Formalin. Then paraffin blocks and histological section for IHC test were prepared.Evaluation of the pattern of cellular expression of ghrelin protein in rooster testis using immunohistochemistry demonstrated that ghrelin peptide was located in the interstitial leydig, sertoli cells and germ cells. Thus, strong ghrelin immunostaining was observed in leydig cells, sertoli cells and germ cells of testicular tissue. No ghrelin signal was detected in control sections. In addition, the sheep testicular tissue was used as positive control Immunoreactions was observed in germ cells, Leydig and Sertoli cells. It is believed that site of ghrelin expression in germ cells, Leydig and Sertoli cells may indicate its role in local regulations. Results of this research are agree with our previous study on Holstein bull, researches on goat and sheep (unpublished data) and some other studies conducted on sheep, cattle and mouse. This is one of the first studies to provide molecular evidence for the presence of ghrelin within the entire testicular tissues of rooster.

    Keywords: Ghrelin, Leydig cell, Sertoli cell, testis, rooster
  • Ameneh Khoshvaghti*, Sina Mehrvarz Pages 81-91

    Ninty nine broiler chicks from Ross 308 strain at 21 days of age were randomly divided into three treatments and each treatment was divided into trireplicates and each replicate containing 11 chicks. The chicks were recieved water and three different diets with the same energy and protein levels free up to 42 days of age. Feed intake, weight, feed conversion ratio and mortality were calculated at the end of each week. At the end of the study, blood samples were collected and the different parts of the carcasses were separated and weighted. Experimental group 1 (Corn and barley-based diets (barley level 22%) and soybean meal, β-glucanase 2,600 IU/g, β-beta glucanase 1800 IU/g and cellulase 500 IU/g) had the highest production cost. There were statistically significant differences between experimental groups respected to proventriculus (P=0.002), abdominal fat (P=0.031), liver, gizzard and intestine ratio to alive weigh and average percent of carcass, breast and the thighs (P<0.0001). The highest carcass percent was observed in experimental group 2 (Receiver of corn, barley, β-xylanase 2200 U/g, β-glucanase 200 IU/g, cellulase 100 IU/g and pectinase 100 IU/g). The different groups showed no statistically significant differences in term of total protein and uric acid (P>0.05). However, the groups 1 showed statistically significant differences decreases for glucose and albumin in comparision to other groups (P<0.05). The findings of this study showed that the group that received lower levels of β-xylanase, β-glucanase and cellulase, with adding of pectinase, had better performance and lower production cost, which indicates a decrease in the effect of anti-nutritional factors on the recipients of this enzymatic complex.

    Keywords: Biochemical parameters, broiler chicks, Carcass characteristics, pectinase
  • mansour khorshidimotlagh*, hamid rajaian, mahdieh raeeszadeh Pages 93-98

    Drug interactions may affect on pharmacokinetic parameters of anesthetic agents. The purpose of this research was to investigate the effect of phenylbutazone on various pharmacokinetic parameters of Sodium thiopental in male dogs. Twelve male dogs were randomly divided into two (control and experimental) groups. Animal health was confirmed by clinical examination prior to testing. Equivalent doses of thiopental sodium (17 mg/kg) were intravenously administered following the injection of 0.9% normal saline (0.1 ml/kg) in control group and phenylbutazone 20% (20 mg/kg) via the same route in experimental group. After anesthesia, blood samples were collected at various time intervals and their sera were separated by centrifugation and were assayed for thiopental concentration using HPLC method. Elimination rate constant (kel), half-life (t1/2), volume of distribution (Vd) and clearance (Cl) of thiopental were determined non-compartmental analysis of the concentration-time curves. Results show a significant difference in thiopental pharmacokinetic parameters. The elimination rate constant and clearance in the experimental group were found to be less than those in the control group, but the half-life and Vd of thiopental were more than in the experimental group compared to those in the control group. This is probably as a result of displacement from binding sites by phenylbutazone which can lead to changes in pharmacokinetic parameters and duration action of thiopental .

    Keywords: Pharmacokinetics, drug interaction, Thiopental, male dog, Phenylbutazone
  • nasser vajdi*, Seyyed Morteza Ha'erian, Alireza Raayat Jahromi Pages 99-104

    A 5-year-old Turkish-Arabs Mare was presented with left hind limb severe lameness. The vital signs were normal and there was no specific Underlying disease. Radiological assessments showed an oblique and closed fracture of the second and fourth metatarsal bones (splint). The patient was placed under general anesthesia and the limb was put in the cast. Recovery from an uncomplicated anesthetic was performed. After 8 weeks The patient had incomplete Weighing with moderate lameness. For another 8 weeks’ recommendation was made on physiotherapy. After 16 weeks of fracture, complete weighing and mild lameness were observed. Fixation of the limb with cast, recommended in this type of fracture in field condition.A 5-year-old Turkish-Arabs Mare was presented with left hind limb severe lameness. The vital signs were normal and there was no specific Underlying disease. Radiological assessments showed an oblique and closed fracture of the second and fourth metatarsal bones (splint). The patient was placed under general anesthesia and the limb was put in the cast. Recovery from an uncomplicated anesthetic was performed. After 8 weeks The patient had incomplete Weighing with moderate lameness. For another 8 weeks’ recommendation was made on physiotherapy. After 16 weeks of fracture, complete weighing and mild lameness were observed. Fixation of the limb with cast, recommended in this type of fracture in field condition.

    Keywords: mare, splint bone, fracture, cast