فهرست مطالب

دانش علفهای هرز - سال شانزدهم شماره 1 (پیاپی 32، بهار و تابستان 1399)
  • سال شانزدهم شماره 1 (پیاپی 32، بهار و تابستان 1399)
  • تاریخ انتشار: 1399/06/24
  • تعداد عناوین: 7
|
  • تاج محمد خواجوی، زینب اورسجی*، ابراهیم غلامعلی پور علمداری، عباس بیابانی صفحات 1-13
    به منظور بررسی بقایای علف‎کش ایمازتاپیر (پرسوییت 10 درصد SL) در خاک بر پنبه و ذرت، آزمایشی در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در گلخانه دانشکده کشاورزی دانشگاه گنبد کاووس اجرا شد. در این آزمایش، یازده غلظت‎ علف‎کش ایمازتاپیر معادل صفر، یک، پنج، 10، 15، 20، 30، 40،50، 75 و 100 درصد مقدار توصیه شده علف‎کش که به ترتیب معادل صفر، 5/4، 23، 45، 68، 91، 140، 180، 230، 340 و 450 میکروگرم در کیلوگرم خاک می‏باشد، روی گیاهان زراعی ذرت و پنبه  به کار برده شد و وزن خشک ریشه و ساقه گیاهان زراعی مورد نظر، ارتفاع، طول ریشه و سطح برگ نیز در انتهای آزمایش اندازه گیری شدند. در برازش داده‎ها، از منحنی‎های لگاریتم لجستیک سه و چهار پارامتره استفاده شد. نتایج نشان داد که تقریبا در همه داده‏های مورد بررسی، منحنی سه پارامتره، برازش مناسبی نشان داد. در برازش جداگانه داده‏ها، همواره بقایای علف‎کش‎ ایمازتاپیر، زیست توده خشک ساقه و ریشه گیاهان زراعی پنبه و ذرت را کاهش داد به‎طوری که برای کاهش 50 درصدی وزن خشک ساقه پنبه و ذرت، به ترتیب4-10×2/1 و 4-10×1 گرم ماده موثره ایمازتاپیر در کیلوگرم خاک لازم بود. همچنین جهت کاهش 50 درصدی وزن خشک ریشه پنبه و ذرت، به ترتیب به 4-10×3 و 4-10×15/1 گرم ماده موثره ایمازتاپیر در کیلوگرم خاک نیاز بود. در مجموع، نتایج حاصل از برازش دوگانه داده‏ها نشان داد که همواره ریشه و ساقه ذرت در مقایسه با پنبه، حساسیت بیشتری به بقایای علف کش ایمازتاپیر بروز داد. ارتفاع، طول ریشه و سطح برگ با افزایش بقایای علف‎کش ایمازتاپیر کاهش یافت.
    کلیدواژگان: رگرسیون، زیست سنجی، طول ریشه، وزن خشک
  • وحید خدادادی، علیرضا یوسفی*، سعید شهبازی صفحات 15-26

    به منظور معرفی علف کش مناسب جهت کنترل علف های هرز در مزارع سیاهدانه، آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان اجرا شد. تیمار های آزمایشی شامل کاربرد 5/2 لیتر در هکتار علف کش فورام سولفورون، چهار لیتر در هکتار اگزادیازینون، چهار لیتر در هکتار پندی متالین بعد از کشت بذر، دو لیتر در هکتار نیکوسولفورون، 70 گرم در هکتار ریم سولفورون، 30 گرم در هکتار سولفوسولفورون، 1250 میلی لیتر یودوسولفورون متیل سدیم + مزوسولفورون متیل+ ایمن کننده مفن پیر دی اتیل (آتلانتیس)، 1250 میلی لیتر در هکتار یودوسولفورون متیل + مزوسولفورون متیل + دیفلوفنیکان + ایمن کننده مفن پیر دی اتیل (اتللو) بودند.نتایج نشان داد که تیمار ها، اثر معنی داری در سطح احتمال یک درصد بر زیست توده علف های هرز و وزن خشک سیاهدانه داشتند.بجز آتلانتیس و فورام سولفورون، بقیه علف کش ها بطور معنی داری زیست توده سوروف و دم روباهی سبز را کاهش دادند. بالاترین کارایی در کاهش زیست توده پهن برگ ها، در نتیجه کاربرد آتلانتیس و اتللو در کنترل تاج خروس ریشه قرمز و سلمه تره مشاهده شد. تیمارهای پندی متالین، ریم سولفورون، اتللو و آتلانتیس به ترتیب با 60، 59، 57 و 50 درصد، بیشترین کاهش را در وزن خشک مجموع علف های هرز موجب شدند. بیشترین عملکرد سیاهدانه در تیمار وجین تمام فصل علف های هرز به دست آمد. علف کش های اگزادیازینون و فورام سولفورون به ترتیب با گیاهسوزی کم و بسیار کم، عملکرد زیست توده بهتری نسبت به بقیه تیمارها داشتند.

    کلیدواژگان: آتلانتیس، اتللو، ریم سولفورون، سولفوسولفورون، فورام سولفورون، گیاه دارویی
  • فرشید نورالوندی، حسن علیزاده*، حسین صارمی، غلامرضا صالحی جوزانی صفحات 27-36
    در این تحقیق، امکان بهره گیری از جدایه های قارچ فوزاریوم (Fusarium spp.)، در ارتباط با ریشه برخی علف های هرز مهم مزارع گندم به عنوان عامل کنترل زیستی آن ها مطالعه شد.  بذرهای جودره (Hordeum spontaneum)، یولاف وحشی (Avena ludoviciana)، چاودار (Secale cereale)، خردل وحشی (Sinapis arvensis) و شلمی (Rapistrum rugosum) روی خاک نمونه برداری شده از مزارع گندم استان های آذربایجان شرقی، البرز، تهران، خراسان رضوی، خراسان شمالی، خوزستان، فارس، قزوین، قم، کرمانشاه، گلستان، مازندران و همدان در شرایط گلخانه کشت و جدایه های فوزاریوم  ریشه این گیاهان، جداسازی شدند. در مرحله اول، زیست سنجی روی گیاهچه گیاه حساس کاهو (Lactuca sativa) به عنوان گیاه محک و در مرحله بعدی روی گیاهچه های علف های هرز انجام شد. در زیست سنجی، اثر بازدارندگی جدایه ها بر رشد ریشه چه (≥70 درصد) به عنوان معیار کنترل موثر در نظر گرفته شد. در نهایت، برای ارزیابی میزبان گزینی اختصاصی، زیست سنجی جدایه ها روی گیاهچه گندم رقم سیوند انجام شد. جدایه هایی که به میزان مناسبی باعث بازدارندگی رشد ریشه چه علف های هرز شدند اما برای گندم ایمن بودند (کاهش رشد ریشه چه ≤ 10 درصد)، با روش های مورفولوژیک و مولکولی شناسایی شدند. نتایج نشان داد که یک جدایه از قارچ F. oxysporum در کنترل انتخابی خردل وحشی و شلمی، یک جدایه از قارچ F. brachygibbosum  در کنترل انتخابی جودره و یک جدایه از قارچ F. equiseti در کنترل انتخابی جودره و یولاف وحشی به طرز موفقیت آمیزی عمل کردند. آگاهی از میکروارگانیسم های مناسب برای کنترل زیستی علف های هرز می تواند در تنوع بخشیدن به روش های موجود و حفظ ثبات کارایی علف کش های شیمیایی موجود یاری رسان باشد.
    کلیدواژگان: ریشه، فوزاریوم، گندم، گیاه محک، میزبان گزینی
  • نرگس ناصر، اکبر علی وردی* صفحات 37-48

    کاربرد نوع نازل مناسب، با در نظر گرفتن اندازه قطرات پاشش و حجم پاشش، جهت مصرف نهادینه علف کش ها ضروری می باشد. در آزمایش نشست پاشش که به صورت فاکتوریل (شش نوع نازل × دو شماره نازل) و در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی در گلخانه تحقیقاتی دانشگاه بوعلی سینا اجرا شد، از کاغذهای حساس به رطوبت قرار گرفته در چهار موقعیت استفاده شد. در آزمایش واکنش به مقدار علف کش، شش دز علف کش کلودینافوپ پروپارژیل (صفر، هشت، 16، 32، 48 و 64 گرم ماده موثره در هکتار)، با استفاده از شش نوع نازل در دو شماره (11002 و 11004)، در مرحله رشدی پنج برگی یولاف وحشی زمستانه پاشیده شد. با افزایش شماره نازل، سطح بیشتری از تمامی کاغذهای حساس به رطوبت خیس شد. اگرچه با افزایش شماره هر نوع نازل، اندازه قطرات تولید شده آنها بزرگتر شد ولی کارایی کلودینافوپ پروپارژیل در کنترل یولاف وحشی زمستانه با افزایش شماره نازل ها افزایش یافت. در نازل های شماره 11004، عملکرد نازل ها در کارایی کلودینافوپ پروپارژیل بر اساس مقادیر ED90به صورت بادبزنی استاندارد دوقلو > بادبزنی استاندارد > بادبزنی القاکننده هوا متراکم > بادبزنی ضد بادبردگی دوقلو > بادبزنی ضد بادبردگی > بادبزنی القاکننده هوا دوقلو بود.

    کلیدواژگان: علف کش، علف ه رز، نازل دو بادبزنی، نازل تک بادبزنی
  • اسحاق کشتکار*، زهرا غزالی، مجید آقاعلی خانی، پیر کودسک صفحات 49-61

    به منظور آزمودن فرضیه بیشتر بودن هزینه شایستگی مقاومت به علف کش ها در شرایط تنش، دو بیوتیپ حساس و مقاوم به علف کش های بازندارنده آنزیم استیل کوآنزیم ای کربوکسیلاز با پس زمینه ژنتیکی همگن از بین یک جمعیت دم روباهی کشیده (A. myosuroides) با ساز وکار مقاومت به غیر محل هدف، ایزوله شدند. ایزوله سازی بیوتیپ ها در گروه اگرواکولوژی دانشگاه آرهوس دانمارک و ارزیابی شایستگی در گروه زراعت دانشگاه تربیت مدرس تهران در سال 1395 و 1396 انجام شدند. بیشینه جوانه زنی تجمعی (Gmax) و زمان رسیدن به 50 درصد بیشینه جوانه زنی (G50) برای بیوتیپ های حساس و مقاوم به علف کش تحت شرایط تنش(خشکی 8/0- مگاپاسکال، شوری 16 دسی زیمنس بر متر) و عدم تنش محاسبه شد. همچنین، رشد گیاهچه پیش از رویش برای هر دو بیوتیپ در شرایط بدون تنش اندازه گیری شد. در شرایط عدم تنش اختلاف معنی داری بین دو جمعیت از نظرحداکثر جوانه زنی وجود نداشت، اما در شرایط تنش شوری و خشکی حداکثر جوانه زنی بیوتیپ مقاوم بترتیب 28 و 49 درصد کمتر از بیوتیپ حساس بود. همچنین در تمام شرایط ها (تنش شوری، خشکی وعدم تنش) بیوتیپ مقاوم به علف کش نسبت به بیوتیپ حساس دیرتر (بین هفت تا 16 ساعت) جوانه زد، یعنی زمان تا رسیدن به 50 درصد جوانه زنی بالاتری داشت. ارزیابی رشد گیاهچه پیش از سبز شدن نشان داد که هر دو بیوتیپ از نظر طول ساقه چه و ریشه چه مشابه بودند. نتایج این پژوهش به روشنی نشان داد که علف هرز دم روباهی کشیده مقاوم به علف کش درصورت وقوع تنش خشکی و شوری هزینه ی بیشتری را از نظر پارامترهای جوانه زنی در مقایسه با بیوتیپ حساس به علف کش پرداخت خواهد کرد.

    کلیدواژگان: طول ریشه چه، طول ساقه چه، مقاومت به علف کش، هزینه ی شایستگی
  • بیژن یعقوبی*، فرزین پورامیر، فاطمه منصورپور صفحات 63-78
    سنبل آبی، مهمترین علف هرز مهاجم آبزی دنیا است. این علف هرز، در کمتر از دو دهه پس از ورود به ایران به طور گسترده ای در اکوسیستم های آبی شمال کشور گسترش یافته است. جهت معرفی علف کش های مناسب برای کنترل شیمیایی این علف هرز، دو آزمایش گلدانی در موسسه تحقیقات برنج کشور، در سال 1395 و 1396 اجرا شد. آزمایش اول، با هدف غربال علف کش ها جهت شناسایی ترکیبات موثر در کنترل سنبل آبی انجام شد. نتایج ارزیابی های چشمی نشان داد که از بین 21 علف کش مورد بررسی، 15 علف کش دارای کمتر از 16 درصد و شش علف کش دارای بیش از 30 درصد کارایی در کنترل سنبل آبی بودند. آزمایش دوم با علف کش های دارای بیشترین کارایی در آزمایش نخست و با دز مورد بررسی در آزمایش اول و دز دو برابر اجرا شد. نتایج نشان داد که علف کش های یو46-دیفلویید (2,4-D, SL 72%, 2160 g ai/ha)، یو46-کامبیفلویید (2,4-D + MCPA, SL 67.5%, 2700 g ai/ha)، دی آلن سوپر (2,4-D + Dicamba, SL 46.4%, 1856 g ai/ha)، رانداپ (Glyphosate, SL 41%, 1640 g ai/ha)، نومینی (Bispyribac sodium, SC 10%, 50 g ai/ha) و کلین وید (Bispyribac sodium, SC 40%, 80, g ai/ha) در دز دو برابر، به ترتیب دارای 75، 93، 81، 93، 91 و 100 درصد کارایی در کنترل سنبل آبی بودند. از بین علف کش های فوق، تاثیر بازدارندگی بیس پایریباک سدیم (نومینی و کلین وید) بر زیست توده، سطح برگ و تکثیر گیاهچه های سنبل آبی در دزهای مورد بررسی، مشابه و یا بیشتر از دیگر علف کش ها بود؛ بنابراین بیس پایریباک سدیم به عنوان علف کش مجاز اکوسیستم های آبی، انتخابی برنج و فاقد تاثیر سوء برروی ماهی، برای کنترل شیمیایی سنبل آبی توصیه می شود.
    کلیدواژگان: اکوسیستم آبی، برگ مصرف، خاک مصرف، دز علف کش، علف هرز مهاجم
  • عادل شادلو، مهدی راستگو*، رضا قربانی، محمد بازوبندی صفحات 79-94

    به منظور ارزیابی تاثیر اقلیم و تغییرات آتی آن روی توزیع جغرافیایی احتمالی علف هرز بزچره(Dodartia orientalis) ،که یک گونه مهاجم در دنیا و ایران است، پژوهشی در سال 1396 در دانشگاه فردوسی مشهد با استفاده از نرم افزار کلایمکس انجام شد. داده های ورودی این نرم افزار شامل دو دسته اطلاعات رشدی و اطلاعات مربوط به تنش های احتمالی برای گیاه بود نتایج حاکی از پتانسیل گسترش گیاه در جهان بیشتر به سمت شرق چین، اکثر کشورهای اروپای شرقی و ایالات مرکزی آمریکا بوده و به عبارتی می توان به طور کل در محدوده 35 تا 55 درجه عرض شمالی است که در آینده به مرور این پراکندگی به سمت عرض های شمالی تر خواهد بود، در نتیجه مناطقی مثل قاره آفریقا، استرالیا و آمریکای جنوبی گسترش این گیاه بسیار محدود و در حد بسیار پایین خواهد بود. در ایران پراکنش در استان های خراسان شمالی، رضوی، جنوبی، کهکیلویه، چهارمحال، فارس، لرستان، ایلام، کرمانشاه، همدان، مرکزی و تهران است که با بروز تغییرات اقلیمی، بیشتر به سمت استان های شمال غربی ایران با گستردگی بسیار بالا خواهد بود، بنابراین به منظور مدیریت صحیح و علمی کنترل این علف هرز، باید ضمن رعایت بهداشت گیاهی و اعمال قرنطینه، مطالعات دیگر درباره روش های کنترل و ایجاد محدودیت های لازم جهت جلوگیری از گسترش و توسعه آن در کشورهای در معرض خطر انجام گردد.

    کلیدواژگان: پیش بینی تهاجم، تغییر اقلیم، توزیع جغرافیایی، تهاجم گیاهی، درجه روز رشد
|
  • Taj Mohammad Khajavi, Zeinab Avarseji *, Ebrahim Gholamalipour Alamdari, Abbas Biabani Pages 1-13
    To evaluate the soil residue of imazthapyr effects on cotton and maize, an experiment was carried out based on completely randomized design at greenhouse of Agricultural Faculty of University of Gonbad Kavous. Different doses of imazthapyr (0, 4.5, 23, 45, 68, 91, 140, 180, 230, 340 and 450 μg.kg-1 soil) were applied on maize and cotton and finally the dry weight of root and shoot, shoot height, root length and leaf area of crops were measured. Three and four Log- logistic curves were fitted to the data. Results indicated that almost all data fitted better to the three parameter log- logistic curve. Results of separate fitting of the data showed that the residue of imazthapyr always reduced dry weight of crops. For 50 percent reduction of shoot dry weight of cotton and maize, 13.26 and 21.91 g.a.i.ha-1of imazthapyr were needed respectively. To reduce 50 percent of root dry weight of cotton and maize, 72.75 and 25.19 g.a.i. ha-1of imazyhapyr were needed. Generally, the results of data simultaneously fitting showed that maize root and shoot sensitivity to imazthapyr were always more than cotton. Shoot height, root length and leaf area were decreased as imazthapyr residue was increased.
    Keywords: Bioassay, Dry weight, regression, Root length
  • Vahid Khodadadi, Ali Reza Yousefi *, Saeid Shahbazi Pages 15-26

    To determine the selective herbicides for weed control in black cumin, an experiment was conducted based on a randomized complete block design at the Research Farm of university of Zanjan. Experimental treatments consisted of POST application of foramsulforon, oxadiazinon, niclosulfuron, rimsulforone, sulfosulfuron, atlantis Ottelo and Pre-plant application of pendimethaline. Results showed that the treatments had a significant effect on the density and biomass of weeds and black cumin (P <0.01). All herbicides except atlantis and foramsulforon decreased grasses weed biomass. Biomass of broadleaf weeds was reduced by herbicides in which the highest control was obtained from Atlantis and Ottelo. The treatments including pendimethaline, rimsulforone, Ottelo and Atlantis controlled total weeds by 60, 59, 57 and 50 %, respectively. The highest crop yield was achieved in weed free plots. Among the herbicides, oxadiazinon and foramsulforon caused the lowest injury on black cumin.

    Keywords: atlantis, foramsulforon, Medicinal plants, niclosulfuron, ottelo, oxadiazinon, rimsulforone, Sulfosulfuron
  • Farshid Nooralvandi, Hassan Alizadeh *, Hosein Saremi, Gholamreza Salehi Jozani Pages 27-36
    In this research, the biological potential of rhizosphere Fusarium (Fusarium spp.) species to control some important weeds of wheat fields was studied. In the greenhouse, wild barely (Hordeum spontaneum), wild oat (Avena ludoviciana), rye (Secale cereale) wild mustard (Sinapis arvensis), and turnipweed (Rapistrum rugosum) seeds were planted on the soils sampled from wheat fileds of East Azerbayejan, Alborz, Tehran, North Khorasan, Razavi Khorasan, Khouzestan, Fars, Qazvin, Qom, Mazandaran, Kermanshah, Hamedan and Golestan provinces. Fusarium species of plants root were isolated. Effect of Fusarium isolates on seedling radicle length was considered as the criteria for successful control (inhibition of radicle length≥ 70%) in the bioassay experiments. In the first step of bioassay experiments, lettuce (Lactuca sativa) seedling was used as a test plant and the next step was carried out on mentioned weed species. Finally, wheat seedling of Sivand cultivar was used to evaluate the host specifity of selected isolates from pervious stages. Isolates with efficient inhibitory effects on weeds with least inhibitory (seedling radicle reduction≥ 10%) effect on wheat, were determined as successful selective biological control agents and identified with morphological and molecular methods. Results showed that one isolation of F. oxysporum on wild mustard and turnipweed, one isolate of F. brachygibbosum on wild barely and one isolate of F. equiseti on wild barely and wild oat, controlled the species very effectively. Knowledge about microbial agenets for biological control of weed species could be helpful in diversifying current management methods and maintenance of efficacy of available chemical herbicides.
    Keywords: fusarium, Host specifity, root, Test plant, Wheat
  • Narges Naser, Akbar Aliverdi * Pages 37-48

    Selection of suitable nozzle type, regarding the size of droplets and the volume of spray to apply herbicides optimally is necessary. In the spray deposition experiment, conducted using a factorial (six nozzle types × two nozzle sizes) arranged as a completely randomized block design, the moisture-sensitive papers were used and localized in four positions. In dose-response experiment, six doses of clodinafop-propargyl(0, 8, 16, 32, 48, and 64 gr.a.i. ha-1) were sprayed using six nozzle types with two nozzle sizes (11002 and 11004) at five-leaf growth stage of winter wild oat. As the nozzle number increased, more surface area of all moisture sensitive papers was wetted. Although the size of droplets increases with increasing the size of nozzles, the efficacy of clodinafop-propargylto controlwinter wild oat was increased. For the nozzles size of 11004, the performance of nozzles in the efficacy of clodinafop-propargylbased on the ED90 values was as Twin Fan Standard > Standard Flat Fan > Compact Fan Air > Twin Fan Low Drift > Fan Low Drift > Twin Fan Air.

    Keywords: dual flat nozzle, herbicide, single flat nozzle, weed
  • Zahra Ghazali, Majid Aghaalikhani, Per Kudsk Pages 49-61

    Fitness costs of herbicide resistance may be more evident and increase under stress environmental conditions. To test this hypothesis, a herbicide-resistant (R) and a herbicide-susceptible (S) phenotype with controlled and homogenized genetic background were isolated within a non–target-site resistant (NTSR) black-grass population. Accumulated maximum germination (Gmax) and time to reach the Gmax (G50) of biotypes were examined under non- and abiotic-stress conditions (salinity at 16 dSm-1, drought at -0.8 Mpa). In addition, seedling pre-emergence growth of the biotypes were evaluated at non-stress condition. There was no difference in Gmax between the R and S biotypes, whereas the Gmax of R phenotype was 28% and 49% lower than that of the S phenotype under salinity- and drought-stress conditions, respectively. The R phenotype germinated around seven to 16 hours later than the S phenotype under all non- and abiotic-stress conditions, i.e. the R phenotype had higher G50 than the other phenotype. The experiments of seedling pre-emergence growth showed that the R and S biotypes had similar root and shoot length under non-stress condition. The results clearly showed that the germinability fitness costs of NTSR black-grass increase when the plants are grown under salinity- and drought- stress conditions.

    Keywords: Root length, shoot length, Herbicide resistance, fitness cost
  • Bijan Yaghoubi *, Farzin Pouramir, Fatemeh Mansourpour Pages 63-78
    Water hyacinth (Eichhornia crassipes (Mart.) Solms)is the most important invasive aquatic weed in the world. This plant has expanded widely in aquatic habitats in the north of Iran in less than a decade after introduction. To introduce herbicides for chemical control of this weed, two pot experiments were conducted at the Rice Research Institute of Iran in 2017 and 2018. The purpose of the first experiment was to screen herbicides to identify effective herbicides for water hyacinth control. Results showed that among 21 studied herbicides, 15 herbicides had less than 16% and 6 herbicides had more than 30% efficacy on water hyacinth control. The second experiment was performed with the most effective herbicides in the first experiment and with the dose studied in the first experiment and double dose. The results showed that the efficacy of U46-Difloid (2,4-D, SL 72%, 2160 g ai/ha), U46-Combifloid (2,4-D+MCPA, SL 67.5%, 2700 g ai/ha), Dialensuper (2,4-D+Dicamba, SL 46.4%, 1856 g ai/ha), Roundup (Glyphosate, SL 41%, 1640 g ai/ha), Nominee (Bispyribac sodium “BPS”, SC 10%, 50 g ai/ha) and Cleanweed (BPS, SC 40%, 80, g ai/ha) at double dose was 75, 93, 81, 93, 91 and 100% respectively. Among the investigated herbicides, the inhibitory effect of BPS (Nominee and Cleanweed) on biomass, leaf area and propagation of water hayacinth seedlings in both investigated doses was similar or more than other herbicides. Therefore, BPS as a selective herbicide for rice and authorized for aquatic ecosystems without toxicity on fish, is recommended for chemical control of water hayacinth.
    Keywords: Aquatic ecosystem, foliar applied, herbicide dosae, invasive weed, soil applied
  • Adel Shadloo, Mehdi Rastgoo *, Reza Gorbani, Moahammad Bazoubandi Pages 79-94

    To evaluate the climatic impacts and future climatic changes on geographical distribution of the Dodartia orientalis, an invasive weed species in the world and Iran, a study was conducted in Ferdowsi University of Mashhad, using CLIMEX software, during 2016. The results represented that the plant species has a distribution potential in the world towards east china, most east European countries and central states of USA. So that the regions relies in the geographical position of 35 to 55 northern altitude which gradually will extend towards the higher northern altitude that leads to limited continental spread of the plant to Africa, Australia and south America. The distribution pattern of the weed in Iran was found mostly in North, Razavi, and South Khorasan, , Kohkiloyeh, Chaharmahal, Fars, Lorestan, Ilam, Kermanshah, Hamedan, Central and Tehran provinces which will be highly expanded towards the country North West provinces as a result of the occurrence of climatic changes. Therefore to manage this weed, while taking steps towards its quarantine; further studies on the control methods and tools to restrict its establishment, development and expansion should be conducted in vulnerable countries at risk.

    Keywords: Climate change, Invasion prediction, geographical distribution, growth degree day, Plant Invasion