فهرست مطالب

  • Volume:13 Issue: 2, 2020
  • تاریخ انتشار: 1399/05/13
  • تعداد عناوین: 7
|
  • احسان محمدی* صفحات 1-3

    پنومونی ناشی از ونتیلاتور یکی از عفونت های شایع بیمارستانی و مهم ترین عفونت اکتسابی در بخش های مراقبت ویژه است [1]. پنومونی ناشی از ونتیلاتور 48 ساعت بعد از شروع تهویه مکانیکی در بیماران بخش های ویژه اتفاق می افتد. این عفونت با عوارض متعددی همراه است از جمله، بستری طولانی مدت، هزینه های درمانی بالا، مصرف آنتی بیوتیک زیاد و میزان مرگ و میر بالا [2, 3]. شیوع پنومونی ناشی از ونتیلاتور در کشورهای در حال توسعه بیشتر از کشورهای توسعه یافته است [2]. علی رغم پیشرفت های تشخیصی و درمانی، پنومونی ناشی از ونتیلاتور هنوز یک عفونت شایع و یک علت مهم مرگ و میر در بخش های مراقبت ویژه است که تقریبا 27 درصد بیماران بدحال را درگیر می کند [2, 3]. پیشگیری از پنومونی ناشی از ونتیلاتور یک چالش مهم برای کارکنان در بخش ویژه است و باید به عنوان یک اولویت در نظر گرفته شود. روش های مختلفی جهت پیشگیری از پنومونی ناشی از ونتیلاتور استفاده می شوند؛ استفاده از سدیشن مناسب و جدا سازی سریع از ونتیلاتور، استفاده از پوزیشن نیمه نشسته، بهداشت مناسب دهان، استفاده از روش های تهویه غیر تهاجمی، ساکشن مناسب راه هوایی، بهداشت دست پرستاران، ضد عفونی کردن انتخابی لوله گوارشی، آنتی بیوتیک تراپی و ساکشن ترشحات ساب گلوتیک [2, 4, 5]. روش دیگر جهت پیشگیری از پنومونی ناشی از ونتیلاتور که کمتر به آن توجه شده است اطمینان از فشار مناسب کاف لوله تراشه است. فشار کاف لوله تراشه باید به طور دقیقی در محدوده (20-30 Cm H2O) حفظ شود و فشار کم کاف با خطر آسپیراسیون و پر باد بودن کاف با خطر آسیب تراشه می تواند همراه باشد [6, 7]. میکروآسپیراسیون ترشحات سابگلوتیک که به دلیل فشار کم کاف تراشه اتفاق می افتد یکی از مهم ترین ریسک فاکتورهای پنومونی ناشی از ونتیلاتور است [4]، لذا اطمینان از فشار کاف صحیح جهت پیشگیری از پنومونی ناشی از ونتیلاتور یک اقدام کم هزینه آسان و کاربردی به نظر می رسد. به هر حال اهمیت این روش در گایدلاین ها و مطالعات کمتر مورد توجه و بررسی قرار گرفته است. روش های مختلفی جهت بررسی فشار کاف تراشه استفاده می شوند شامل، روش های دستی (Minimal leak و Finger Palpation) و روش های اتوماتیک (مانومتری مستقیم و پایش مداوم). دو روش شایع جهت بررسی صحت فشار کاف، روش دستی Minimal leak و استفاده از مانومتری مستقیم است [6]. همچنین مطالعات اخیر نشان داده اند که پایش مداوم فشار کاف تراشه جهت کاهش پنومونی ناشی از ونتیلاتور موثرتر است [1, 4]. با توجه به اهمیت موضوع، طراحی و اجرای گایدلاین های مناسب جهت بررسی و اطمینان از فشار صحیح کاف تراشه در کنار سایر اقدامات ضروری بوده و به پیشگیری از پنومونی ناشی از ونتیلاتور کمک می کند.

    کلیدواژگان: همکاری بین حرفه ای، عملکرد تیمی، بخش های مراقبت ویژه
  • سیده رقیه حاجی سید رضایی، نسرین علایی*، فرید زایری صفحات 4-13
    زمینه و هدف

    شغل افراد یکی از منابع مهم استرس محسوب می شود. در مشاغل مرتبط با پزشکی استرس بیشتری وجود دارد پرستاران خصوصا پرستاران بخش های مراقبت ویژه، با استرس های شغلی بسیاری مواجه هستند که جهت مقابله با آن از راهکار های متعددی استفاده می کنند. شناسایی نوع و میزان استفاده از راهکارهای مقابله ای پرستاران در مواجهه با استرس شغلی می تواند در برنامه ریزی آموزشی آنها در راستای به کارگیری راهکارهای مقابله ای مناسب، مفید باشد. بنابراین مطالعه حاضر با هدف تعیین راهکارهای مقابله ای با استرس شغلی پرستاران شاغل در بخش های مراقبت ویژه بیمارستان های شهر تهران، انجام شد.

    روش ها:

     این پژوهش یک مطالعه توصیفی- مقطعی است که در سال 1398 در شهر تهران انجام شد. در این پژوهش پنج بیمارستان دانشگاهی که دارای بخش های مراقبت های ویژه بودند به روش تصادفی خوشه ای انتخاب شدند، سپس تمام پرستاران شاغل در بخش های ویژه که رضایت آگاهانه به شرکت در پژوهش داشتند و واجد شرایط بودند به صورت سرشماری و به تعداد 235 نفر مورد بررسی قرار گرفتند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های جمعیت شناختی و راهکارهای مقابله ای (Lazarus-Folkman) جمع آوری و تجزیه و تحلیل شد.

    یافته ها: 

    نتایج نشان داد نمره اکثر پرستاران (75/3 درصد) در به کارگیری راهکارهای مقابله ای در سطح نامطلوب بود (14/34±65/81). پرستاران بیشتر از راهکارهای مقابله ای مسیله محور (11/13±47/72) استفاده کردند. زیر مقیاس ارزیابی مجدد مثبت (14/80±51/55) از نوع راهکارهای مقابله ای مسیله محور و زیر مقیاس خویشتنداری (12/92±45/79) از نوع راهکارهای مقابله ای هیجان محور به میزان بیشتری توسط پرستاران مورد استفاده قرار گرفت. بین مشخصه جمعیتی سن با میزان راهکارهای مقابله ای تفاوت آماری معناداری مشاهده شد (0/037=P).

    نتیجه گیری: 

    با توجه به نتایج مطالعه حاضر، آموزش استفاده مطلوب از راهکارهای مقابله ای به پرستاران ضروری به نظر می رسد.

    کلیدواژگان: پرستار، بخش مراقبت ویژه، استرس شغلی، راهکارهای مقابله ای
  • حمیدرضا عزیزی، نازنین یوسفیان میاندآب، فریبا یعقوبی نیا* صفحات 14-21
    زمینه و هدف

    بیماران مبتلا به سندرم کرونری حاد به علت درک ناکافی از مباحث آموزشی مرتبط با مراقبت و متعاقبا عدم پیروی از برنامه های درمانی، گرفتار عواقب وخیم بیماری از جمله عود بیماری و بستری مجدد می شوند. استفاده از راهکارهایی با هدف ارتقاء آگاهی و درک و فهم بیماران از محتواهای آموخته شده ممکن است تاثیر مثبتی بر پیامدهای این بیماران داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر آموزش بازخورد محور بر بستری مجدد در بیماران با سندرم کرونری حاد انجام شد.

    مواد و روش ها

    در این کارآزمایی بالینی تصادفی 70 بیمار مبتلا به سندرم کرونری حاد بستری در بخش های قلب و مراقبت های ویژه قلبی دو بیمارستان شهر زاهدان در سال 1398 به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند، سپس تخصیص تصادفی بیماران به دو گروه مداخله و کنترل با استفاده از کارت های رنگی  و به صورت قرعه کشی انجام شد. ابزار گردآوری داده ها شامل فرم اطلاعات جمعیت شناختی و فرم ثبت موارد بستری مجدد بود. مداخله به صورت آموزش به شیوه بازخورد محور طی سه جلسه به صورت انفرادی 45-30 دقیقه ای و 24 ساعت بعد از پذیرش بیمار و در بیمارستان انجام شد. سه ماه بعد از مداخله، بستری مجدد بیماران از طریق تماس تلفنی با آنها بررسی و ثبت شد.

    یافته ها

    نتایج نشان داد که متغیرهایی مانند سن، جنس، وضعیت تاهل، سطح تحصیلات و ابتلا به دیابت در دو گروه با یکدیگر تفاوت معنی داری نداشت (P>0.05). در گروه مداخله 3/14 درصد و در گروه کنترل 1/37 درصد بیماران در طی سه ماه بعد از ترخیص از بیمارستان بستری مجدد به دلیل بیماری قلبی اولیه داشتند و تفاوت معنی داری از نظر فراوانی بستری مجدد بین دو گروه وجود داشت (P=0.029).

    نتیجه گیری

    روش آموزش بازخورد محور باعث کاهش موارد بستری مجدد در بیماران با سندرم حاد کرونری می شود. با توجه به اهمیت نقش پرستاران در زمینه آموزش می توان از این شیوه آموزشی در جهت ارتقاء بهبود پیامدهای بیماری استفاده نمود.

    کلیدواژگان: آموزش بازخورد محور، بستری مجدد، سندرم کرونری حاد
  • زهرا احمدنیا، جلال خیرخواه، سیده شیوا مدلل کار، آسیه عشوری، عبدالحسین امامی سیگارودی* صفحات 22-29
    زمینه و هدف

    بسیاری از بیمارانی که تحت مداخلات پزشکی تهاجمی هم چون مطالعات الکتروفیزیولوژی قلب قرار می گیرند اضطراب را در روز عمل تجربه می کنندکه این امر می تواند روی مسایل روانی و فیزیولوژیکی بیماران تاثیرگذار باشد. هدف از انجام این پژوهش بررسی تاثیر تجسم هدایت شده بر اضطراب و علایم حیاتی بیماران کاندید مطالعه الکتروفیزیولوژی قلب بود.

    مواد و روش ها

    این پژوهش به صورت یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده دو سو کور انجام گرفت. جامعه آماری شامل 52 بیمار کاندید مطالعه الکتروفیزیولوژی قلب در شهر رشت بود که بصورت تصادفی ساده در دو گروه 26 نفره مداخله و کنترل قرار گرفتند. قبل و بعد مداخله پرسشنامه اضطراب اشپیل برگر تکمیل و علایم حیاتی ثبت شد. برای افراد گروه مداخله یک روز قبل و یک ساعت قبل از عمل مطالعه الکتروفیزیولوژی قلب، لوح فشرده تجسم هدایت شده صوتی، به مدت 18 دقیقه و از طریق هدفون پخش شد.

    یافته ها

    نتایج نشان دادند که در مقایسه میانگین نمره فشار خون، تعداد تنفس، درجه حرارت بدن، تعداد ضربان قلب قبل و بعد از مداخله در دو گروه تفاوت معنی داری وجود نداشت (05/0<p). شدت نمره اضطراب پنهان بعد از مداخله بین دو گروه تفاوت معنی داری با یکدیگر داشت و سایر متغیرها (نمره اضطراب آشکار قبل و بعد از مداخله و نمره اضطراب پنهان قبل از مداخله) بین دو گروه تفاوت معنی داری با یکدیگر نداشتند (05/0<p). 

    نتیجه گیری

    تجسم هدایت شده بر کنترل هر دو نوع اضطراب آشکار و پنهان بیماران تحت عمل مطالعه الکتروفیزیولوژی قلب موثر بوده ولی بر شاخص های علایم حیاتی تاثیری نداشت.

    کلیدواژگان: اضطراب، الکتروفیزیولوژی قلب، علایم حیاتی، تجسم هدایت شده
  • محمد صداقت، محبوبه نوری، الناز دامنی*، الهام دامنی صفحات 30-37
    زمینه و هدف

    بخش اورژانس یکی از مهم ترین بخشهای بیمارستان است که عملکرد آن می تواند تاثیر فراوانی بر عملکرد سایر بخش های بیمارستان و رضایت بیماران داشته باشد. این مطالعه با هدف تاثیر استقرار طب اورژانس بر ارزیابی شاخص های عملکردی بخش اورژانس دو بیمارستان انجام شد.

    مواد و روش ها

    در این مطالعه که از نوع توصیفی- مقطعی بود، تاثیر استقرار طب اورژانس بر ارزیابی شاخص های عملکردی بخش اورژانس دو بیمارستان در زاهدان، در سال1397 از بایگانی بیمارستان ها استخراج شد.

    یافته ها

    این مطالعه نشان داد که حضور گروه طب اورژانس در بیمارستان تاثیری روی شاخص های عملکردی بخش اورژانس نداشته است اما استقرار گروه طب اورژانس در بیمارستان خاتم الانبیاء باعث کاهش میزان CPR ناموفق، میزان ترک بیمارستان با رضایت شخصی و هم چنین کاهش میانگین مدت زمان تریاژ در سطوح 3، 4 و 5 تریاژ شده است. بر اساس نتایج این مطالعه، درصد CPR ناموفق، طی یکسال در بیمارستان تفاوت نداشته اما درصد آن پس از استقرار طب اورژانس در بیمارستان کاهش داشته است.

    نتیجه گیری

    حضور گروه طب اورژانس در بیمارستان باعث بهبود شاخص های عملکردی طب اورژانس شده است.

    کلیدواژگان: اورژانس، گروه طب اورژانس، بیمارستان
  • سعیده حیدری، محمد عباسی نیا، مریم عبدلی* صفحات 38-45
    زمینه و هدف

    یکی از دلایل مهم عملکرد نامطلوب پرستاران اورژانس در ارایه مراقبت به بیماران ترومایی فقدان آمادگی، دانش و مهارت های مربوطه است. ارزیابی دوره ای آمادگی پرستاران اورژانس ضروری است. مطالعه حاضر با هدف تعیین آمادگی پرستاران اورژانس در مراقبت از بیماران ترومایی بر اساس شاخص ATLS و عوامل مرتبط با آن انجام شد.

    مواد و روش ها

    در این مطالعه توصیفی- مقطعی 230 پرستار شاغل در اورژانس سه بیمارستان وابسته به دانشگاه علوم پزشکی قم با روش نمونه گیری آسان و در دسترس در سال 1398 شرکت کردند. اطلاعات با استفاده از ابزارهای اطلاعات دموگرافیک و آمادگی پرستاران در مراقبت از بیمار ترومایی جمع آوری شد. ابزار آمادگی شامل حیطه های تریاژ، ارزیابی اولیه، ارزیابی ثانویه سر تا پا و مراقبت از بیماران ترومایی در شرایط خاص بود. طیف نمره کلی آمادگی و هریک از حیطه های آن 5-1 بود. تجزیه تحلیل داده ها با آمار توصیفی و آزمون های تی مستقل، آنوا، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی انجام شد. سطح معناداری آماری برای تمامی آزمون ها 0/05 در نظر گرفته شد.

    یافته ها

    میانگین و انحراف معیار نمره آمادگی پرستاران 0/06±3/55 بود. حیطه "تریاژ" و "بررسی شکم"در ارزیابی ثانویه ضعیف ترین(با میانگین 2/87) و "برهنه کردن بدن بیمار و ارزیابی کل بدن" (با میانگین 4/19) در ارزیابی اولیه و مراقبت از بیماران ترومایی با شرایط خاص قوی ترین حیطه های آمادگی پرستاران بود. نتایج نشان داد، آمادگی پرستاران با تحصیلات، منابع دریافت اطلاعات، گذراندن دورهای آموزشی، سن، سابقه کار کلی و اورژانس ارتباط معنی داری داشت (0/05>P).

    نتیجه گیری

    آمادگی پرستاران اورژانس در مراقبت از بیماران ترومایی بیش از دو سوم نمره کل و خوب بود. مدیران خدمات پرستاری بایستی برنامه های آموزشی در جهت تقویت نقاظ ضعف پرستاران و در نهایت افزایش کیفیت مراقبت پرستاری و سطح ایمنی بیماران ترومایی طراحی و اجرا کنند.

    کلیدواژگان: آمادگی، تروما، اورژانس، پرستار، حمایت حیاتی پیشرفته در تروماATLS
  • نسرین رضایی، علیرضا سالار*، علی اکبر کیخا صفحات 46-53
    زمینه و هدف

    کیفیت مراقبت از منظر بیمار و پرستار متفاوت  است. تفاوت ها می تواند متاثر از عواملی هم چون نوع بخش، باورهای افراد و قوانین باشد. پرستاران نقش اصلی و مهمی در ارایه مراقبت در بخش های مراقبت ویژه دارند. مطالعات کیفی در شناسایی چالش ها و موانع موجود در سر راه مراقبت بسیار کمک کننده هستند. بنابراین مطالعه حاضر با هدف شناسایی تجارب پرستاران از نحوه ی مراقبت پرستاری در بخ ش های مراقبت های ویژه انجام شد.

    مواد و روش ها

    این مطالعه کیفی به روش تحلیل محتوای قراردادی با مشارکت 15 نفر پرستار، سرپرستار و سوپروایزر شاغل در بخش های مراقبت های ویژه به شیوه هدفمند انجام شد. گردآوری داده ها از طریق مصاحبه های فردی و نیمه ساختار یافته انجام شد. داده ها بر اساس روش پیشنهادی گرانیهایم و لاندمن تحلیل شدند.

    یافته ها

    سه طبقه اصلی و شش زیر طبقه استخراج شد. طبقه"ماهیت کاری بخش" با دو زیر طبقه شرایط کاری و ساختار بخش، طبقه"مراقبت ایمن" با زیر طبقات رعایت استانداردها و شرایط بهینه و طبقه"مراقبت غیر ایمن" شامل دو زیر طبقه سهل انگاری و ناآگاهی بود.

    نتیجه گیری

    تحلیل داده ها نشان داد به منظور ارایه مراقبت بهینه ضمن توجه به ماهیت کاری بخش های مراقبت ویژه باید به نقش مراقبت ایمن توجه داشت.

    کلیدواژگان: پرستار، مراقبت پرستاری، بخشهای مراقبت ویژه، مطالعه کیفی
|
  • Ehsan Mohammadi* Pages 1-3

    Ventilator-Associated pneumonia (VAP) is one of the prevalent nosocomial infections and the most severe Acquired infection in intensive care units (ICUs) [1]. VAP usually occurs forty-eight hours after the starting of mechanical ventilation. This infection has several complications, including hospital long stay, high medical costs, high antibiotic use, and high mortality rates [2,3]. The prevalence of VAP in developing countries is more than that in developed countries [2]. Despite recent advances in diagnostic and therapeutic methods, VAP has remained a common infection and a major cause of mortality in the ICUs [2,3]. VAP affects approximately 27% of critically ill patients in ICU wards [2,3]. Prevention of VAP is a significant challenge for workers in intensive care units and should be considered as a priority. There are some strategies to prevent VAP, such as appropriate sedation and early weaning, semi-seating position, oral hygiene, applying noninvasive positive pressure ventilation (NPPV), tracheal secretion management, nurses hand hygiene, selective decontamination of the digestive tract, appropriate antibiotic therapy, and subglottic secretion suctioning [2,4,5]. Another under attention approach to preventing VAP is to ensure adequate pressure of endotracheal cuff. Tracheal cuff pressure should be maintained in the accurate range (20–30 cm H2O), and under inflation and over inflation can be associated with the risk of aspiration and tracheal injury [6,7]. Micro aspiration of subglottic secretions due to cuff under Inflation is one of the most critical risk factors for the VAP [4], Therefore, ensuring adequate pressure of cuff to prevent micro aspiration is a low-cost, easy, and practical approach in VAP prevention. However, the importance of this technique in guidelines and studies is under attention. Various methods are used to assess the accuracy of tracheal cuff pressure, including manual (Minimal leak and Finger Palpation) and automatic (Direct Manometer and Continuous Monitoring) methods. Two common methods for checking the accuracy of cuff pressure are the manual method (Minimal leak) and the use of direct manometer [6]. Studies showed that continuous monitoring of cuff pressure could also be more efficient in VAP prevention [1,4]. Given the importance of this issue, the design and implementation of the guillotines to assess and ensure adequate cuff pressure along with other measures is necessary and can help to prevent VAP.

    Keywords: Ventilator-Associated Pneumonia, Prevention, Endotracheal Tube
  • Seyedeh Roghayeh Hajiseyedrezaei, Nasrin Alaei*, Farid Zayeri Pages 4-13
    Background and aim

    People's jobs are one of the most important sources of stress. There is more stress in medical jobs. Nurses, especially nurses in intensive care units, are faced with many occupational stressors that use many strategies to cope with them. Identifying the type and extent of coping strategies used by nurses in the face of occupational stress can be useful in their educational planning in order to employ appropriate coping strategies. Therefore, the present study aimed to determine coping strategies with job stress of nurses working in intensive care units of hospitals in Tehran.

    Methods

    This research is a descriptive-cross-sectional study that was conducted in 2019 in Tehran. In this study, 5 university hospitals that had intensive care units were selected by cluster random sampling and then all nurses working in special wards that were consciously willing to participate in the research and were eligible were examined by census and 235 people. Data were collected using demographic questionnaires and countermeasures (Lazarus-Folkman) and analyzed.

    Results

    The results showed that the majority of nurses (75.3%) had poor coping strategies (65.81±14.34). Nurses mostly used problem-centered coping strategies (47.72±11.13). Positive reappraisal subscale (51.55±14.80) of problem-centered coping strategies and restraint subscale (45.79±12.92) of emotion-focused coping strategies were used more frequently by nurses. There was a statistically significant difference between demographic characteristics and age of coping strategies (P=0.037).

    Conclusion

    According to the results of the present study, it seems necessary to educate nurses about the optimal use of coping strategies.

    Keywords: Nurse, Intensive Care Unit, Job Stress, Coping Strategies
  • Hamid Reza Azizi, Nazanin Yousefian Miandoab, Fariba Yaghoubinia* Pages 14-21
    Introduction & Aim

    Patients with acute coronary syndrome suffer from severe consequences such as relapse and readmission due to insufficient comprehension of educational content and subsequently failure in treatment adherence. Using some strategies in order to improvement of their knowledge and comprehension about taught content may be effective on disease outcomes. The current study aimed to determine the effect of teach-back education on readmission in patients with acute coronary syndrome.

    Methods

    In this randomized clinical trial, 70 patients with acute coronary syndrome admitted to the cardiology and cardiac care units of two Hospitals in Zahedan were selected conveniently in 2019. Then patients were randomly assigned to intervention and control groups through using color cards. Data collection tools included demographic information form and a form for recording the readmission. Intervention was based on teach-back education method during three sessions of 30-45 minutes individually and 24 hours after admission to the hospital. Three months after the intervention, readmission was assessed. Data analysis was done through descriptive statistics, independent t-test and chi-square test in SPSS21.

    Results

    Results showed there was no significant difference between two groups in terms of some variables such as age, gender, educational level, marital status and diabetes history (P>0.05). In intervention group,14.3 percent of patients and in control group 37.1 percent reported readmission during three months after the intervention and there was significant difference between the two groups in terms of readmission (P=0.029).

    Conclusion

    Teach-back education reduces the cases of readmission in patients with acute coronary syndrome. Given the importance of nurses' role in education, this educational method can be used to improve disease outcomes.

    Keywords: Teach-Back Education, Readmission, Acute Coronary Syndrome
  • Zahra Ahmadnia, Jalal Kheirkhah, Seyede Shiva Modallalkar, Asieh Ashouri, Abdolhosein Emamisigaroudi* Pages 22-29
    Background & aim

    Many patients undergoing aggressive medical interventions, such as cardiac electrophysiology studies, experience anxiety on the operation day, which can affect patients' psychological and physiological issues. This study aimed to investigate the effect of guided imagery on anxiety and vital signs in patients undergoing cardiac electrophysiology studies.

    Methods

    This study was performed as a double blind randomized clinical trial study. The statistical population included 52 patients who were candidates for cardiac electrophysiology study in Rasht. They were divided into two groups of intervention (n=26) and control (n=26) through simple randomization. Before and after the intervention, the Spiel Berger state anxiety inventory questionnaire was completed and their vital signs were recorded. For the intervention group, one day before and one hour before the electrophysiology studies, a guided audio visualization CD was delivered through headphones for 18 minutes.

    Results

    The results showed that there were no significant differences between the two groups in mean blood pressure score, respiratory rate, body temperature, and heart rate before and after the intervention (p >0.05). The severity of hidden anxiety score was significantly different between the two groups after the intervention.  No meaningful difference was observed between the two groups in regards to the other variables such as obvious anxiety score before and after intervention and the hidden anxiety score before intervention(p >0.05).

    Conclusion

    Guided visualization was effective in controlling both open and hidden anxiety in patients undergoing the electrophysiology studies but had no effect on patient's vital signs.

    Keywords: Anxiety, Electrophysiology Studies, Vital Signs, Guided Imagery
  • Mohammad Sedaghat, Mahbube Noori, Elnaz Damani*, Elham Damani Pages 30-37
    Background & Aim

    The emergency department is one of the most important wards in a hospital. This study was conducted with the aim of evaluating the performance indices in emergency departments of hospitals before and after the establishment of the emergency medicine group.

    Methods

    In this cross-sectional study, the performance indices in the emergency departments of hospitals were extracted before and after the establishment of emergency medicine groups from the archive of these hospitals.  

    Results

    This study showed that the presence of the emergency medicine group in the hospital had no effect on the performance indicators of the emergency department, but the establishment of the emergency medicine group in Khatam al-Anbia Hospital reduced the rate of unsuccessful CPR, the rate of hospitalization with personal satisfaction and the average triage time in Levels 3, 4 and 5 are triaged. According to the results of this study, the percentage of unsuccessful CPR did not differ during the year in the hospital, but its percentage decreased after the establishment of emergency medicine in the hospital.

    Conclusion

    According to findings it can be concluded that the establishment of emergency medicine groups in hospitals improved their performance indices.

    Keywords: Emergency, Emergency Medicine Group, Hospital
  • Saeide Heidari, Mohammad Abbasinia, Maryam Abdoli* Pages 38-45
    Background and Aim

    One of the main reasons for the poor performance of emergency nurses in providing care to trauma patients is the lack of readiness, knowledge and relevant skills of them. It is important to have a periodic evaluation of the readiness of emergency nurses. The aim of this study was to determine the readiness of emergency nurses in the care of trauma patients based on the ATLS index and related factors.

    Methods

    In this descriptive-cross-sectional study, 230 nurses working in the emergency department of three hospitals affiliated to Qom University of Medical Sciences participated with an easy and convenience sampling method in 2019. Data were collected using demographic information tools and nurses' readiness to care for a trauma patient. Readiness tools included areas such as triage, primary assessment, secondary assessment of head-to-foot, and trauma patient care in special circumstances. The overall score of the preparation and each of its areas were 1-5. Data analysis was performed using SPSS software version 22 and descriptive statistics and independent T-tests, ANOVA and Pearson correlation coefficient. The statistical significance level for all tests was considered to be 0.05.

    Results

    The mean and standard deviation of the readiness of emergency nurses score was 3/55±0/60. The "triage" and "abdominal examination" in the secondary assessment was the weakest (mean 2.87) and "stripping the patient's body and assessing the whole body" (mean 4.19) in the primary assessment and "caring for trauma patients with special conditions" was the strongest area for nurses' readiness. Nurses' readiness was significantly associated with education, sources of information, passing educational courses, age, general and emergency work experience (P<0/05).

    Conclusion

    The readiness of emergency nurses to care for trauma patients was more than two-thirds of the total and was considered as good scores. Nursing service managers should design and implement training programs to strengthen nurses' weaknesses and ultimately increase the quality of nursing care and the safety level of trauma patients.

    Keywords: Preparation, Trauma, Emergency, Nurse, Advance Trauma Life Support (ATLS)
  • Nasrin Rezaee, Alireza Salar*, Aliakbar Keykha Pages 46-53
    Introduction

    The quality of patient and nurse care varies. Differences can be influenced by factors such as the type of department, individuals’ beliefs, and rules. Nurses play an important role in providing care in intensive care units. Qualitative studies are very helpful in identifying the challenges and obstacles in the way of care. Therefore, the present study was conducted to identify nurses' experiences of nursing care in the intensive care unit.

    Materials: 

    This was a qualitative research using conventional content analysis. Based on purposed sampling 15 nurses, head nurses and supervisors participant which working in the intensive care unit. Data were collected through individual and semi-structured interviews. The data were analyzed based on Graneheim and Lundman proposed method.

    Results

    Three categories and six subcategories were extracted. The "working nature of the ward" with two sub-categories of working conditions and the structure of the ward, the "safe care" with the two subcategories, sustain standards and optimal conditions, and the "unsafe care" included two subcategories of negligence and ignorance.

    Conclusion

    Data analysis showed that in order to provide optimal care, while paying attention to the nature of the intensive care unit, the role of safe care should also be considered.

    Keywords: Nurse, Nursing Care, Intensive Care Unit