فهرست مطالب

دامپزشکی ایران - پیاپی 67 (تابستان 1399)
  • پیاپی 67 (تابستان 1399)
  • تاریخ انتشار: 1399/05/01
  • تعداد عناوین: 12
|
  • مینا افسر، سعید نظیفی*، وحید گنجیانی، اسحاق امیدی، مجتبی رهسپار، سید محمدباقر حسینی، سید مصطفی رضوی صفحات 5-13

    برای ارزیابی هورمون های تیروییدی در شترهای دو کوهانه در سنین مختلف و دو جنس نر و ماده و ارتباط میان این هورمون ها و برخی پارامترهای بیوشیمیایی مانند الکترولیت ها، چربی ها، گلوکز، ازت اوره خون و کراتینین، این پارامترها در 26 نفر شتر بالغ دوکوهانه اندازه گیری شدند. شترها در دو جنس (نر 18 نفر و ماده 8 نفر)، با سن 2 تا 11 سال (8 نفر 2 تا 4 ساله، 9 نفر 5 تا 8 ساله و 9 نفر 9 تا 11 ساله) برای این مطالعه انتخاب شدند. تفاوت های معنی داری از نظر هورمون های تیروییدی میان دو جنس و گروه های سنی مختلف شترها دیده شد. افزون بر این، همبستگی های معنی داری میان این هورمون ها و فسفر، آهن، سدیم، پتاسیم، منیزیوم، کلسترول، تری گلیسیرید، لیپوپروتیین با چگالی پایین، لیپوپروتیین با چگالی بالا، اوره، کراتینین و گلوکز وجود داشت. علت این یافته ها و برخی یافته های متناقض در مورد ارتباط میان هورمون های تیروییدی سرم، تری گلیسیرید و کلسترول روشن نیست و می تواند به دلیل تاثیر برخی عوامل مانند نژاد، منطقه ی جغرافیایی و جیره ی غذایی برروی سیمای سرمی گروه های مورد آزمایش باشد. برای ارزیابی این پارامترها در شترهای دو کوهانه نیاز به تحقیقات بیش تری است.

    کلیدواژگان: هورمون های تیروئیدی، پارامترهای بیوشیمیائی، شتر دو کوهانه
  • فاطمه احمدیان، آرش چایچی نصرتی*، علی شهریاری، محمد فائزی قاسمی، سهیل شکری صفحات 14-21

    آفلاتوکسین از نقطه نظر اقتصادی از مهم ترین انواع سموم قارچی در جهان است. سمی ترین شکل این توکسین آفلاتوکسین  B1بوده که یکی از معدود سموم قارچی است که سازمان غذا و داروی آمریکا بیشینه ی مجاز برای آن تعیین نموده است.  در مقایسه با سایر مایکوتوکسین ها نیز مطالعات بیش تری در خصوص بیولوژی و بیوسنتز آفلاتوکسین انجام شده است. در این مطالعه توانایی تولید سم آفلاتوکسین B1 در گونه های مختلف آسپرژیلوس های جداسازی شده از مناطق زراعی زیست محیطی و کارخانجات فرآوری مواد غذایی مورد بررسی واقع گردید. برای تشخیص سطح کمی آفلاتوکسین B1 از روش آنزیمی ایمونواسی رقابتی (الایزا) استفاده شد. همچنین الگوی تولید آفلاتوکسین B1 در محیط رشدو بیومس قارچی، در گونه های توکسین زا با یکدیگر مورد مقایسه واقع شدند. نتایج نشان دادند که همه ی جدایه های آسپرژیلوس، دارای توانایی تولید سم آفلاتوکسین B1 می باشند، اگرچه بین میانگین سم تولید شده در محیط رشد و عصاره ی سلول قارچی در گونه های مختلف، اختلاف آماری معنی داری وجود داشت. در گونه های آسپرژیلوس فلاووس،آسپرژیلوس پارازیتیکوس،آسپرژیلوس سوژه،آسپرژیلوس تریوس،آسپرژیلوس اوستیانوس،آسپرژیلوس کربوناریوس و آسپرژیلوس ونتی ای باقی ماندن سم در سلول قارچی بیش تر از رهاسازی توکسین در محیط رشد قارچ بود. در سایر ایزوله ها شامل آسپرژیلوس نایجر، آسپرژیلوس فتیدوس و آسپرژیلوس اکراسیوس میزان خروج سم از سلول قارچی بیش از باقیماندن آن در سلول اتفاق افتاد. نتایج نشان می دهند که ایزوله های توکسین زای آسپرژیلوس می توانند در تمام مناطق جغرافیایی مورد مطالعه در شمال ایران وجود داشته باشند. اگرچه رفتار گونه ها در رهاسازی سم به محیط رشد با هم متفاوت می باشند که به نظر می رسد این تفاوت به دلیل تاثیرگذاری فاکتورهای مختلف بر مکانیزیم خروج سم به محیط خارج سلول قارچی است

    کلیدواژگان: آفلاتوکسین، آسپرژیلوس، بیومس قارچ، محیط رشد، توکسین زایی
  • زهرا بصیر*، رحیم پیغان صفحات 22-28

    در این تحقیق کلیه ماهی کپور معمولی که از گونه های پرورشی گرمابی بسیار مهم و اقتصادی می باشد تحت تغییرات شوری های مختلف محیطی مورد مطالعه قرار گرفته است.  این تحقیق انجام پذیرفت تا مشخص گردد که ماهی کپور معمولی تا چه اندازه می توانند بدون تغییر در ساختار و آسیب بافت ها به ویژه سلول های دخیل در تنظیم اسمزی کلیه در مقابل شوری مقاومت داشته باشد.  برای این منظور تعداد 120 قطعه ماهی کپور معمولی به مدت دو هفته در تیمار با شوری های  ppt 4،  ppt8، ppt 12 و آب شیرین با سه تکرار قرار داده شدند. جهت مطالعات هیستومورفولوژی کلیه نمونه هایی به ضخامت حداکثر cm5/0 برداشته و پس از ثبوت در فرمالین بافر 10 درصد و طی مراحل معمول تهیه مقاطع بافتی، برش هایی به ضخامت 6-4 میکرون تهیه و به وسیله هماتوکسیلین- ایوزین رنگ آمیزی شدند.  در مطالعات میکروسکوپی بخش دفعی کلیه شامل نفرون ها به همراه جسمک کلیوی که به شکل ساختارهای کروی در سراسر بافت کلیه به صورت پراکنده و لوله های ادراری که شامل لوله پیچیده نزدیک، دور و لوله های جمع کننده مشاهده شدند.  در مطالعات هیستومتری در طول دوره ی سازگاری با شوری های مختلف بیش ترین تعداد و قطر گلومرول ها در شوری ppt12 و کم ترین این مقدارها متعلق به شوری ppt 8  و ppt 4 گزارش گردید.  از طرفی بیش ترین تعداد و قطر لوله های جمع کننده در تیمار شاهد و کم ترین این مقدارها در شوری ppt12 و ppt 8 به دست آمد.  همچنین بیش ترین و کم ترین ضخامت لایه ی عضلانی لوله های جمع کننده متعلق به شوری ppt 4 و  ppt 8 به دست آمد.  بنابراین با توجه به تحقیق انجام گرفته می توان نتیجه گرفت که قدرت تحمل و سازش پذیری کپور معمولی نسبت به تغییرات شوری محیط به دلیل ایجاد تغییرات سریع در ساختار بافتی و فیزیولوژیکی کلیه جهت تنظیم حالت اسمزی بالا بوده به طوری که که گونه ی مورد نظر توانسته نسبت به تغییرات شوری های محیطی خود را تطبیق و به حیات خود ادامه دهد

    کلیدواژگان: کلیه دفعی، کپور معمولی، هیستومورفولوژی، شوری، سازگاری
  • مهسا لاری بقال، منصور میاحی*، نادر موسوی، زهرا برومند صفحات 29-37

    سل پرندگان یک بیماری مزمن است که عموما دستگاه گوارش پرنده را درگیر کرده و اغلب منجر به مرگ پرنده می شود.  مایکوباکتروم اویوم تحت گونه اویوم مهم ترین عامل بیماری در پرندگان می باشد.  از مهر 1396 تا مهر 1397، 101 کبوتر بر اساس نشانه های بالینی و شرایط بدنی نامناسب انتخاب شد.  به منظور انجام تست الایزای طراحی شده از ورید بالی کبوتران خون گیری به عمل آمد و نمونه سرم جدا شد.  برای انجام تست PCR، پس از آسان کشی کبوتران، جهت جمع آوری نمونه های بافتی در صورت وجود ضایعات در هر اندام نمونه ها از اندام مذکور و در صورت عدم وجود ضایعات نمونه ها از بافت کبد و طحال جمع آوری و در فریزر 40- درجه ی سانتی گراد نگهداری شدند.  جهت انجام آزمایشات سرولوژی از آنتی ژن های مایکوباکتریوم اویوم تحت گونه اویوم سویه D4 موجود در بانک ژنی موسسه ی رازی و جهت انجام تست مولکولی از پرایمرهای 16S rRNA، IS901 و IS1245 استفاده شده.  نتایج نشان داد که از 101 کبوتر مشکوک 39 کبوتر بر اساس توالی ژنومی IS901 و IS1245 با استفاده از روش PCR مثبت بودند.  اما 13 مورد از 101 کبوتر با استفاده از آزمایش الایزای طراحی شده مبتلا به سل پرندگان تشخیص داده شدند.  این 13 مورد با استفاده از تست PCR نیز نتایج مثبت داشتند.  بر اساس نتایج به دست آمده همبستگی بین روش PCR و الایزای طراحی شده معنی دار بود (485/0). حساسیت و ویژگی روش PCR  و الایزا در تشخیص موارد ابتلا به سل به ترتیب 100درصد و 33/33 درصد و 100 درصد بود.  همچنین میزان آلودگی کبوتران اهواز نسبتا بالا است و روش های پیش گیری و کنترل باید توسط سازمان دامپزشکی و پرورش دهندگان به کار گرفته شود.  حساسیت روش PCR جهت ردیابی سل پرندگان بالاتر از روش الایزا می باشد و به نظر می رسد می توان از آزمایش الایزای طراحی شده جهت غربال گری گله های کبوتر در مراحل اولیه ی بیماری سل پرندگان استفاده نمود

    کلیدواژگان: سل ماکیان، مایکوباکتریوم، طراحی پی سی آر: الایزا
  • بهزاد مهرپور، سجده کمالی*، سعد گورانی نژاد، علیرضا قدردان مشهدی، محمد راضی جلالی، عبدالرحمن راسخ صفحات 38-46

    در میان گونه های مختلف دامی، تعیین جنسیت جنین و استفاده از روشی که تشخیص را در زمانی زودتر ممکن سازد از جذابیت زیادی برخوردار می باشد.  پیش فرض های متعددی برای پیش بینی وضعیت نسبی نتاج حاصل از یک پدر و مادر مشخص وجود دارد که در میان آن ها می توان به ارتباط بین وضعیت بدنی مادر و نیز  برخی عوامل  موجود در محیط بیرونی اشاره نمود.  مطالعه ی حاضر با هدف بررسی ارتباط میان مواردی از قبیل نمره ی وضعیت بدنی مادر، pH واژن، میزان گلوکز، تری گلیسرید، کلسترول و اوره ی خون مادیان ها با نسبت جنسی نتاج در یک ماه پیش از جفت گیری، زمان جفت گیری و نیز تغییرات آن در بازه ی زمانی فوق روی 25 راس مادیان عرب در استان خوزستان واقع در جنوب شرق ایران صورت گرفته است.  نتایج نشان داد که نمره ی وضعیت بدنی مادیان ها در یک ماه پیش از زمان جفت گیری  تاثیر معنی داری بر پیش بینی در رابطه با جنس کره نداشته در حالی که اثرات آن بر جنسیت کره در زمان جفت گیری معنی دار بوده است، به طوری که پیش بینی می شود به ازای یک واحد افزایش در نمره ی وضعیت بدنی مادیان ها در یک ماه پیش از جفت گیری نسبت نر به ماده در کره های آن ها به میزان 81‏/4 برابر افزایش یابد.  انجام آزمون آماری یو- من ویتنی نشان داد که میانگین نمره ی وضعیت بدنی مادرانی که کره های آن ها نر شده اند به طرز معنی داری در هر یک از زمان های مورد بررسی نسبت به مادیان های واجد کره های ماده، بهتر بوده است.  اما در رابطه با تغییرات نمره ی وضعیت بدنی و جنسیت نتاج، هیچ رابطه ی معنی داری آشکار نگردید.  همچنین مشخص شد که سایر متغیرهای مورد ارزیابی نیز در هیچ یک از زمان های ارزیابی با اثر معنی داری بر جنسیت کره همراه نبوده است به طور کلی میتوان ادعا نمود که ارزیابی BCS نقش موثری در پیش گویی نسبت جنسی نتاج دارد.

    کلیدواژگان: اسب عرب، وضعیت بدنی، پارامترهای بیوشیمیایی، نسبت جنسی، نتاج
  • ملیحه محامد، رحیم عبدی*، محمدتقی رونق، محمدعلی سالاری علی آبادی، زهرا بصیر صفحات 47-53

    به منظور انجام این مطالعه سه گونه ماهی از جمله ماهی شوریده به عنوان ماهی دارای فلس ماکروسکوپی، فیل ماهی دارای فلس میکروسکوپی و گربه ماهی پنگوسی فاقد فلس تهیه و نمونه برداری از قسمت های مختلف سطح پشتی، شکمی و جانبی انجام شد.  مراحل معمول آماده سازی بافت ها انجام و بلوک های پارافین در اندازه های 6-4 میکرون برش داده، تحت رنگ آمیزی هماتوکسیلین - ایوزین قرار گرفته و به وسیله ی میکروسکوپ نوری مورد مطالعه قرار گرفتند.  نتایج رنگ آمیزی هماتوکسیلین - ایوزین نشان داد که اپیدرم از بافت پوششی سنگ فرشی مطبق غیر شاخی به همراه سلول های موکوسی، جوانه های چشایی و سلول های هشدار دهنده تشکیل شده بود.  سلول های موکوسی در امتداد لایه های سطحی قرار داشته و توزیع آن ها نیز متفاوت بود.  در مطالعات هیستومورفومتریک بیش ترین تعداد سلول های موکوسی در نواحی پشتی و کم ترین تعداد آن ها در ناحیه ی شکمی مشاهده شد.  سلول های موکوسی بیش تر در لایه ی میانی پراکنده و به سمت قسمت سطحی کشیده شده بودند.  سلول های هشداردهنده با یک هسته ی بزرگ عمدتا در لایه های عمقی و میانه قرار گرفته بودند.  این سلول ها در سطوح جانبی هر سه گونه مورد مطالعه دیده نشدند.  جوانه های چشایی بر روی سطح شکم مشاهده شده و تعداد آن ها در گربه ماهی با بیش ترین تعداد بود.  بر اساس نتایج هیستومتریک به استثنای سلول های موکوسی، در هر سه گونه در سطح پشتی، شکمی و جانبی در سایر موارد مورد مطالعه اختلاف معنی داری مشاهده شد.

    کلیدواژگان: پوست، ماهی شوریده، فیل ماهی، گربه ماهی پنگوسی، هیستومورفومتری
  • بهمن مصلی نژاد*، رضا آویزه، محمدرضا تابنده، بهاره حافظی مقدم صفحات 54-59

    روی، همواره به عنوان یکی از مهم ترین مواد مغذی در تعیین وضعیت پوششی بدن در سگ ها به شمار می رود.  کمبود روی بیش تر به صورت درماتوز پاسخ دهنده به روی، رخ می دهد، اما مسمومیت با روی بندرت رخ می دهد.  مطالعه ی حاضر، جهت تعیین سطح سرمی روی، در سگ های شهری و روستایی منطقه ی اهواز و به روش اسپکتروفتومتری جذب اتمی انجام گردید.  نمونه های سرمی از 250 قلاده سگ شهری و روستایی (سالم از نظر بالینی)، در سنین مختلف و به صورت تصادفی جمع آوری گردید.  تقسیم بندی بر اساس سن، جنس، نژاد و منطقه انجام گردید.  سگ ها بر اساس سن، به 3 گروه (کم تر از 1 سال، 1 تا 3 سال و بالای 3 سال) تقسیم شدند.  میانگین و انحراف معیار غلظت روی، در جمعیت کل سگ های مورد بررسی، 04/0±21/1 میلی گرم/ لیتر به دست آمد.  انتشار فراوانی روی، نشان داد که میانگین و انحراف معیار سرمی روی، در سگ های شهری و روستایی، به ترتیب 06/0±36/1 و 05/0±05/1 میلی گرم/ لیتر بودند.  میانگین سطح سرمی روی، در تمام نمونه ها در محدوده طبیعی قرار داشت (42/1-87/0: CI‏ 95 درصد‎‏، 04/0±21/1).  غلظت روی سرم، به طور معنی داری در سگ های شهری بیش تر از روستایی بود.  غلظت روی، تفاوت معنی داری را برای سنین مختلف (09/0±16/1 زیر 1 سال، 06/0±15/1 بین 3-1 سال و 07/0±27/1 بالای 3 سال)، جنس (10/0±41/1 در نرها و 08/0±33/1 ماده ها در سگ های شهری و 07/0±06/1 در نرها و 08/0±03/1 ماده ها در سگ های روستایی) و نژاد (بیش ترین میزان در نژاد باکسر= 60/0±42/1 و کم ترین میزان در نژاد بولداگ= 18/0±87/0) نشان نداد.  مطالعه ی حاضر نشان داد که غلظت روی سرم، به طور معنی داری در سگ های شهری بیش تر از روستایی بود که احتمالا به جیره ی غذایی بهتر آن ها بر می گردد.

    کلیدواژگان: روی، سگ، سرم، اهواز
  • حمیدرضا مسلمی*، سید مرتضی حائریان، میثم تهرانی شریف، رامین مظاهری نژاد فرد صفحات 60-67

    به دلیل نقش مهم تاندون در مکانیک بدن، جراحت در این بافت آسیب های فراوانی به همراه داشته و می تواند موجب درد، ناتوانی و افزایش هزینه های مراقبت های بهداشتی شود.  گیاه کاپاریس اسپینوزا یکی از پراکنده ترین گیاهان معطر است که در ایران نیز رشد می کند.  هدف از این تحقیق، مطالعه ی تاثیر عصاره ی اتانولی گیاه کاپاریس اسپینوزا بر روند التیام جراحت تاندون آشیل در خرگوش می باشد.  برای انجام این مطالعه تعداد نه سر خرگوش سفید نژاد نیوزلندی تهیه و یک برش نیم ضخامت در تاندون آشیل هر دو پای آن ها داده شد.  سپس به مدت سه روز عصاره ی گیاه کاپاریس اسپینوزا و نرمال سالین در گروه های درمانی و کنترل تزریق شد.  بر اساس نتایج هیستوپاتولوژی در روزهای 7، 14 و 28، گروه درمانی در مقایسه با گروه کنترل میزان بازسازی و بهبود روند التیام بالاتری را نشان داد.  بر این اساس در گروه درمانی، میزان کم تر سلول های التهابی، عروق خونی و فیبروبلاست های بیش تر و افزایش فیبرهای کلاژن همراه با آرایش موازی مشاهده شد.  نتایج این مطالعه نشان داد که به کارگیری عصاره ی گیاه کاپاریس اسپینوزا می تواند روند التیام را در جراحت تاندون آشیل خرگوش ها بهبود بخشد.

    کلیدواژگان: کاپاریس اسپینوزا، تاندون آشیل، خرگوش
  • بهروز نیک احوال*، محمدسعید احراری خوافی، سکینه بهروزپور، سعید نظیفی صفحات 68-74

    استیوآرتریت یک حالت پیشرونده و دژنراتیو غضروف مفصلی و سایر ساختارهای مفاصل می باشد. لازم است که هر چه زودتر این حالت تشخیص داده شود. مطالعه حاضر در این جهت طراحی شد که میزان استیوپروتگرین و تومور نکروزیس فاکتور آلفا در مایع مفصلی و سرم خون سگهای مبتلا به پارگی تجربی لیگامنت کروشیت به عنوان مدلی برای استیوآرتریت، اندازه گیری شود. در مطالعه حاضر، 4 قلاده سگ بالغ (حدود 20 ماهه)، بزرگ (حدود 18 کیلوگرم)، نژاد آمیخته، نر به ظاهر سالم انتخاب شدند تا اثر استیوآرتریت تجربی بر روی استیوپروتگرین و تومورنکروزیس فاکتورآلفا به عنوان راهی برای تشخیص اولیه استیوآرتریت بررسی شود. استیوپروتگرین و تومورنکروزیس فاکتورآلفا، در روزهای صفر، 14 ،28، 90 و 180 پس از عمل جراحی لیگامنت کروشیت قدامی، در مفصل استایفل، در مایع مفصلی و سرم خون، اندازه گیری شدند. آنالیز آماری نتایج نشان داد که افزایش معنی داری در غلظت  تومورنکروزیس فاکتورآلفا، در سرم و مایع مفصلی وجود دارد. قبل و دو هفته پس از القای استیوآرتریت ، سطح سرمی استیوپروتگرین کاهش نشان داد، اما پس از آن در بقیه دوره مطالعه ثابت باقی ماند . در طول مطالعه، سطح استیوپروتگرین مایع مفصلی  نوسان گسترده ای نداشت. استیوپروتگرین، در شروع آزمایش سطح ثابتی داشت و در مرحله پایانی افزایش یافت.  نتیجه گیری کلی این که  اندازه گیری تومورنکروزیس فاکتورآلفا در سرم و مایع مفصلی، می تواند به عنوان راهی برای تشخیص اولیه استیوآرتریت استفاده شود.

    کلیدواژگان: استئوآرتریت، استئوپروتگرین، تومور نکروزیس فاکتور آلفا، مایع مفصلی
  • سیروس رفیعی اصل، غلامحسین خواجه، سیده میثاق جلالی*، جواد جمشیدیان، آناهیتا رضائی صفحات 75-88

    اثرات محافظتی احتمالی بروملین، به عنوان یک داروی گیاهی با خواص ضدالتهابی، در مقابل مسمومیت حاد ریوی ناشی از کادمیوم مورد مطالعه قرار گرفت.  تعداد 66 سر موش صحرایی آلبینو نژاد ویستار به ترتیب در 11 گروه تحت درمان قرار گرفتند: گروه 1 (کنترل منفی)؛ گروه 2 و 3: کلریدکادمیوم با دوز 400 میکروگرم به ازای هر موش صحرایی به صورت داخل نایی دریافت کرده و به ترتیب پس از 5 و 10 روز مورد نمونه گیری قرار گرفتند؛ گروه 4 و 5: بروملین با دوز 20 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم به صورت خوراکی از 14 روز قبل تا به ترتیب 5 و 10 روز پس از تجویز کلریدکادمیوم دریافت کردند؛ گروه 6 و 7: بروملین با دوز 40 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم به صورت خوراکی از 14 روز قبل تا به ترتیب 5 و 10 روز پس از تجویز کلریدکادمیوم دریافت کردند؛ گروه 8: بروملین با دوز 40 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم به مدت 24 روز دریافت کردند؛ گروه 9 و 10: سلکوکسیب با دوز 25 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم به صورت خوراکی از یک روز قبل تا به ترتیب 5 و 10 روز پس از تجویز کلریدکادمیوم دریافت کردند؛ گروه 11: سلکوکسیب را به مدت 11 روز دریافت کردند.  ارزیابی پروتیین سرم نشان داد تجویز داخل نایی کادمیوم منجر به افزایش تمامی فراکسیون های گلبولین ها در روز 5 و 10 پس از تزریق گردید.  درمان با دوز پایین بروملین برای 24 روز در موش های صحرایی مواجه شده با کلریدکادمیوم کاهش معنی داری در پروتیین تام سرم و تمامی فراکسیون های گلبولین ها ایجاد نمود.  با این وجود تجویز کلریدکادمیوم به همراه دوز بالای بروملین به مدت 24 روز، تمامی شاخص های یاد شده را به طور معنی داری افزایش داد.  غلظت گاماگلوبولین مایع لاواژ برونکوآلویولار در کلیه گروه های درمان شده با کلریدکادمیوم و/یا بروملین کاهش یافته بود.  با این حال، این تغییرات در مقایسه با گروه کنترل معنی دار نبود.  فعالیت لاکتات دهیدروژناز سرم، 5 روز پس از مسمومیت با کادمیوم افزایش یافته بود در حالی که تجویز همزمان بروملین یا سلکوکسیب منجر به کاهش جزیی فعالیت آنزیم گردید.  در بررسی هیستوپاتولوژیک پنومونی بینابینی شدید و برونکوپنومونی فیبرینی در موش های مواجه شده با کادمیوم مشاهده شد و تجویز دوز پایین بروملین برای 24 روز منجر به کاهش این عوارض در بافت ریه گردید.  در مجموع تجویز بروملین می تواند به عنوان یک درمان حمایتی یا جایگزین برای کاهش تغییرات التهابی برونکوآلویولار و سیستمیک ناشی از کلرید کادمیوم در نظر گرفته شود.  با این وجود تحقیقات بیش تری در جهت شناسایی ابعاد مختلف و مکانیسم اثرات محافظتی بروملین در برابر سمیت کادمیوم ضروری است.

    کلیدواژگان: کادمیوم، بروملین، مسمومیت ریوی، مایع لاواژ برونکوآلوئولار، الکتروفورز پروتئین
  • حسن رهیج طرفی، محمد راضی جلالی*، صالح اسماعیل زاده، حسین نجف زاده ورزی صفحات 89-98

    عقرب مزوبوتوس اوپیوس یک گونه عقرب بومی در جنوب غربی ایران بوده که مسیولیت اکثر موارد ناشی از عقرب گزیدگی در استان خوزستان را بر عهده دارد.  به منظور انجام این تحقیق، تعداد 75 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به طور تصادفی به 5 گروه مساوی تقسیم شدند.  گروه 1 (کنترل)؛ گروه 2: سم عقرب را به میزان mg/kg/ip 1 دریافت نمود.  گروه 3: علاوه بر سم، 5/0 میلی لیتر آنتی ونوم را از طریق داخل عضلانی، 30 دقیقه پس از تجویز سم دریافت نمود.  گروه 4: علاوه بر سم، کارودیلول را به میزان mg/kg/ip 5 را 30 دقیقه پس از تجویز سم دریافت نمود.  گروه 5:  سم + 5/0 میلی لیتر آنتی ونوم + mg/kg/ip 5 کارودیلول را 30 دقیقه پس تجویز سم دریافت نمود.  نمونه های خون از طریق داخل قلبی در ساعت های 8 ، 24 و 48 پس از تزریق از رت های بیهوش شده اخذ شد.  پلاسمای هپارینه برای اندازه گیری شاخص های بیوشیمیایی مرتبط با قلب از جمله فعالیت آنزیم هایCPK-MB ، LDH و AST و همچنین مقادیر تروپونین-I با روش های متداول آزمایشگاهی اندازه گیری شد.  نتایج نشان داد که فعالیت آنزیم های CPK-MB، LDH، AST و همچنین تروپونین I به عنوان یک شاخص اختصاصی صدمات قلبی در زمان های مختلف به دنبال تزریق سم در مقایسه با گروه کنترل افزایش یافته است.  اگرچه تجویز آنتی ونوم به دنبال تزریق سم در زمان های مختلف، فعالیت این آنزیم ها و همچنین میزان تروپونین-I را کاهش داد، اما سطح این شاخص ها در برخی زمان ها بالاتر از گروه کنترل بود.  تجویز کارودیلول به تنهایی تاثیر معنی داری در کاهش شاخص های فوق نداشت.  در همین حال، ترکیب کارودیلول و آنتی ونوم نتایج مشابهی با گروه آنتی ونوم به تنهایی داشت.  البته این نتیجه ممکن است با دوز کارودیلول و دفعات استفاده از آن مرتبط باشد.

    کلیدواژگان: اثرات قلبی، عقرب، مزوبوتوس اوپئوس، آنتی ونوم، کارودیلول
  • بهارک اختردانش*، رضا خیراندیش، نادیا ندیمی، علی رضا نخعی، رسول شادمان صفحات 99-103

    این گزارش به وقوع یک مورد توپی مویی بزرگ در معده ی یک قلاده شیر آفریقایی نر 12 ساله که منجر به پارگی معده، پریتونیت و مرگ حیوان گردید، اشاره می کند.  در کالبدگشایی، معده بسیار سفت و متسع بود و تمام حجم آن توسط یک توده ی وسیع به وزن 3800 گرم اشغال شده بود.  وقوع پارگی وسیعی در ناحیه ی انتروم منجر به پریتونیت چرکی، شوک سپتیک و مرگ گردید.  عدم حضور فعالیت های حرکتی مناسب، تغذیه با لاشه ی حاوی پوست و مو، عدم تنوع غذایی و مصرف پیش گیرانه ترکیبات لاکساتیو و فیبر در جیره ی غذایی این شیر، مجموعه عواملی بودند که باعث وقوع تریکوبزوار در حیوان مذکور شدند.  تشکیل توپی مویی یک عارضه ی نسبتا شایع در گربه سانان وحشی در اسارت می باشد و لذا کاربرد رژیم های پیش گیرانه ی تغذیه ای و درمانی در شیرهای باغ وحش توصیه می شود.  شناسایی علل شایع مرگ و میر گربه سانان وحشی در مجموعه های حیات وحش، باعث ارتقاء شرایط نگهداری و مدیریت بهداشتی این حیوانات در اسارت  شده و در نهایت  به بقای بهتر این گونه ها در حیات وحش کمک می کند.

    کلیدواژگان: شیر آفریقایی، باغ وحش، تریکوبزوار معدی، پریتونیت
|
  • Mina Afsar, Saeed Nazifi *, Vahid Ganjiani, Eshagh Omidi, Mojtaba Rahsepar, Seyed MohammadBagher Hosseini, Seyed Mostafa Razavi Pages 5-13

    To evaluate both thyroid hormones status in different ages and sexes of Bactrian camel (Camelus bactrianus) and the correlations between these hormones and some biochemical parameters, such as electrolytes, lipids, glucose, BUN, and creatinine, these parameters were measured in twenty-six adult camels. The camels in two sexes (male= 18 and female= 8), aged between 2 and 11 years old (2-4 years old= 8, 5-8 years old= 9, and 9-11 years old= 9) were chosen for this study. Significant differences were detected for the thyroid hormones between the two sexes and among the different age groups of camels. Also, there were significant correlations between these hormones and phosphorus, Fe, Na, K, Mg, cholesterol, triglyceride, LDL, HDL, urea, creatinine, and glucose. The cause of these findings and some contradictory findings regarding the relation between serum thyroid hormones, triglyceride and cholesterol are not clear and could be due to the effect of some factors such as breed, geography and diet on serum profiles of sampled groups. More research is needed to evaluate these parameters in Camelus bactrianus

    Keywords: Thyroid hormones, biochemical parameters, Bactrian camel (Camelus bactrianus)
  • Fatemeh Ahmadian, Arash Chaichi Nosrati *, Ali Shahriari, Mohammad Faezi Ghasemi, Soheil Shokri Pages 14-21

    Aflatoxin is the most economically important mycotoxin in the world. The most toxic form of aflatoxin is aflatoxin B1. It is one of the few fungal toxins that is regulated by the US food and drug administration; moreover, compared with other mycotoxins, more is known about its biology and biosynthesis. In the present study, we aimed at detecting the ability of producing aflatoxin B1 in different Aspergillus species that have been isolated from agro-ecological zones and processing plants in the North of Iran. Also, through using the ELISA method, the aflatoxin B1 production pattern was compared between fungal biomass and growth medium in toxicogenic isolates. The results showed that all of the studied Aspergillus species isolates tended to produce aflatoxin B1. Although there was a statically significant difference in the mean of aflatoxin B1 in growth medium and cell extract in several species, in A. flavus, A. parasiticus, A. sojae, A. terreus, A. ostianus, A. carbonarius, A. wentii storing, the toxin in fungal cell was more than that of releasing toxin in matrix culture medium. In the other isolates including A. niger, A. foetidus, and A. ocraceus, export of toxin was more than that of cell storage. We concluded that toxicogenic isolates of Aspergillus spp can be found in all studied geographic areas of Northern Iran. Although the behavior of species in releasing of aflatoxin into the growth environment was different, we hypothesized that it depends on different mechanisms that effect on export toxin into the external environment.

    Keywords: Aflatoxin, Aspergillus, fungal biomass, growth medium, toxigenic
  • Zahra Basir *, Rahim Peyghan Pages 22-28

    In this research, excretory kidney of, Common carp, which is a very important Warm water fish species, has been studied under various environmental salinity changes.  This research was conducted to find out how C. carpio can resist without changes in structure and damage of tissues, especially the cells involved in osmotic regulation of kidney against different salinity. For this purpose, 120 specimens of common carp were placed for 2 weeks in saline treatment with 4ppt, 8ppt, 12ppt and freshwater as a control treatment with three replications. For histomorphology studies, samples were taken at a maximum thickness of 0.5 cm. After fixation in 10% formalin buffer, the routine procedure of tissue preparation was done and sections of 4 -6 µm thickness stained with Hematoxylin and eosin. In microscopic studies excretory kidney including nephrons and glomerulus were seen scattered throughout of this organ. Urinary tubules were seen as, proximal and distal convoluted tubules and collecting ducts. In histometric studies, during the period of adaptation with different Salinities, the highest number and diameter of glomeruli were seen in 12ppt salinity and the lowest was seen in 8ppt and 4ppt. On the other hand, the highest number and diameter of collecting ducts were observed in the control treatment and the lowest was for 12ppt and 8ppt Salinities. Also, the maximum and minimum thickness of the muscle layer of collecting tubes belonged to salinity 4ppt and 8ppt. Therefore, according to the results, it can be concluded that the tolerance and adaptability of C. carpio are high to the salinity changes due to rapid changes in the tissue and physiological structure of the kidney for osmoregulation. So, the species has been able to adapt to the changes in its environmental salinity and to survive.

    Keywords: Excretory kidney, Cyprinus carpio, histomorphology, Salinity, adaptation
  • Mahsa Lari Baghal, Mansour Mayahi *, Nader Mosavari, Zahra Boroomand Pages 29-37

    Avian tuberculosis is a chronic disease that generally affects the bird's gastrointestinal tract and it often results in bird death. Mycobacterium avium subsp. avium is the most important cause of disease in birds. From October 2018 to October 2019, one hundred one suspected pigeons were selected based on clinical signs and poor physical condition. For ELISA system design, a blood sample was collected via pigeon wing vein and serum was collected. For the PCR method, pigeons were euthanized and post mortem were performed, and samples from liver and spleen and each organ with gross lesions were collected and stored in a freezer at -40 °C. Mycobacterium avium subsp. avium strain D4 antigen in Microbial Bank of Vaccine Research Institute was used in the design of the ELISA system. 16S rRNA, IS901 and IS1245 primers were used for molecular testing. The results showed that 39 out of 101 suspected pigeons were positive for the IS901 and IS1245 genomic sequences in PCR. But, only 13 cases out of 101 pigeons, were positive by the designed ELISA system. These 13 cases also were positive in the PCR test. Correlation between PCR and designed ELISA methods results was significant (0.485). Clinical sensitivity and specificity of the PCR method were 100% and the sensitivity and specificity of the ELISA method were 33.33% and 100%, respectively. It was concluded that the rate of aviantuberculosis among pigeon flocks in Ahvaz is relatively high and prevention and control plans should be applied by pigeon keeper and veterinary organization. The sensitivity of PCR to detect avian tuberculosis is higher than the designed ELISA system and ELISA test could be used for primary screening pigeon flocks in the early stages of avian tuberculosis.

    Keywords: Avian Tuberculosis, Mycobacterium, PCR, designed, ELISA
  • Behzad Mehrpour, Sojdeh Kamali *, Saad Gooraninejad, Alireza Ghadrdan Mashhadi, Mohammad Razi Jalali, Abdolrahman Rasekh Pages 38-46

    Among various animal species, fetal sex determination and the use of methods to make earlier diagnosis of fetus sex possible are of great interest. There are several assumptions to predict the sex ratio of offspring from a given parent, including the relationship between maternal body condition and some factors in the environment. The present study conducted on 25 Arab mares in Ahvaz, Khuzestan, in the southeast of Iran, to investigate the relationship between maternal body condition score (BCS), vaginal pH, blood glucose, triglyceride, cholesterol and urea levels in mares and offspring sex ratio, one month before mating and at mating time, and also the above-mentioned parameters’ changes during these periods. The results showed that the maternal BCS had no significant effect on predicting offspring sex one month before mating, while its effect on offspring sex was significant at mating time. As was expected, with one-unit increase in maternal BCS one month before mating, the proportion of males to females offspring increased by 4.81 times. The U-Mann-Whitney statistical test showed that the mean score of body condition in mares, who had a colt, was significantly better (higher) than in mares with fillies at each time point of the study. However, no significant relationship was found regarding changes in body condition score and offspring gender. It was also found that other variables had no significant effect on offspring sex at any time of evaluation. In general, it can be claimed that BCS assessment can play an effective role in predicting offspring sex ratio.

    Keywords: Arabian horse, BCS, biochemical parameters, sex ratio, Offspring
  • Malihe Mohamed, Rahim Abdi *, MohammadTaghi Ronagh, MohammadAli Salari Ali Abadi, Zahra Basir Pages 47-53

    To perform this study, three species of fish, macroscopic scaled fish as Otolithes ruber, microscopic scaled fish as Huso huso and free scaled fish as Pangasius hypophthalmus were prepared and sampling of different parts of the dorsal, ventral and lateral surface was carried out. Routine procedures of tissues preparation were followed and paraffin blocks were cut at 4-6 micron, stained with H&E and studied under a light microscope. Results by (H&E) staining showed that epidermis formed non keratinized stratified squamous epithelium with mucous goblets like cells, taste bud and club cells. Mucous cells were along with the superficial cells layers and their distributions varied. In histomorphometry studies, the highest number of mucous cells were seen in dorsal regions, and the lowest were seen in the ventral region. The goblet cells were mostly secreted in the middle layers and they were drawn to the surface layer of skin. The club cells, with a large nucleus, mostly founded in deep and intermediate layers. These cells were not seen in the lateral surfaces of all three species. Taste buds was seen on ventral surface and in catfish the number of them was high. According to histometric results, except for goblet cells, in all other studied cases, there were significant differences in all three species in dorsal, ventral and lateral surface.

  • Bahman Mosallanejad *, Reza Avizeh, MohammadReza Tabandeh, Bahareh Hafezi Moghaddam Pages 54-59

    Zinc is one of the most important nutrients in determining the appearance of the coat in dogs. Zinc deficiency occurs, most commonly as zinc responsive dermatosis, but zinc toxicity rarely occurs. The present study was conducted to detect the level of serum zinc concentration in urban and rural dogs of Ahvaz district, by atomic absorption spectrophotometry. A total of 250 serum samples of urban and rural dogs (clinically healthy) with different ages were randomly obtained. The classification was made by age, sex, breed and location. The dogs were divided into three groups based on age (≤1 year, 1-3 years and ≥3 years). The mean and standard deviation of zinc concentration was 1.21±0.04 mg/l in the studied dog's population. The frequency distribution of zinc showed that serum concentrations were 1.36±0.06 and 1.05±0.05 mg/l in urban and rural dogs respectively. The mean and standard deviation of zinc was in the normal range in all samples (1.21±0.04; 95% CI: 0.87-1.42). Serum zinc concentration was significantly higher in urban than rural dogs. Zinc concentration didn’t show a significant difference for different ages (1.16±0.09 less than one year, 1.15±0.06 between 1-3 years and 1.27±0.07 above 3 years), gender (1.41±0.10 in males and 1.33±0.08 for females in urban dogs and 1.06±0.07 in males and 1.03±0.08 for females in rural dogs), and breed (the most level in Boxer breed= 1.42±0.60 and the least level in Bulldog breed= 0.87±0.18). The present survey showed that the serum zinc concentration was significantly higher in the urban than rural dogs which are probably due to the better diet.

    Keywords: zinc, Dog, Serum, Ahvaz
  • HamidReza Moslemi *, Seyyed Morteza Seyyed Morteza Haeryan, Meysam Tehrani Sharif, Ramin Mazaheri Nezhad Fard Pages 60-67

    The critical role of tendons in body mechanics and injury and degeneration of this tissue can highly be debilitating, resulting in substantial pain, disability and costs. Capparis spinossa is one of the most common aromatic plants growing in Iran. The major objective of the study was to assess Achilles tendon healing in a rabbit model by local injection of ethanolicextract of C. spinossa. Nine adult white New Zealand male rabbits were anesthetized and partial thickness tenotomies were created on both hindlimbs. The C. spinossa extract and normal saline were respectively injected daily to the treatment and control groups for three days post-operatively. Histological analysis on days 7, 14 and 28 post-rupture demonstrated higher regenerating activity and capacity in treated groups than the control group. This was illustrated by fewer inflammatory cells, a larger number of blood vessels, further fibroblasts and increased structural organization with further longitudinally oriented collagen fibers in the treated group. In summary, these results suggest that use of C. spinossa extract can promote the healing process of damaged Achilles tendons in rabbits.

    Keywords: Capparis spinossa, Achilles tendon, Rabbit
  • Behrooz Nikahval *, MohammadSaeed Ahrari Khafi, Sakineh Behroozpoor, Saeed Nazifi Pages 68-74

    Osteoarthritis (OA) is a progressive and degenerative condition of the articular cartilage and other joints’ structures. It is essential to diagnose this condition as early as possible.The present study was conducted to measure the Osteoprotegerin (OPG) and Tumor Necrosis Factor-α (TNF-α) levels in synovial fluid and serum samples of dogs with experimental cruciate ligament rupture as a model of OA. In the present study, four adult (~ 20 months), large (weighing ~ 18 kg), mixed breed, male clinically healthy dogs were selected to investigate the effect of experimental OA, on OPG and TNF-α as a way of early detection of OA. OPG and TNF-α were measured in synovial fluid and serum on days 0, 14, 28, 90 and 180 after the surgical transaction of the cranial cruciate ligament in one stifle joint. Statistical analysis of the results showed that there was a significant increase in the concentrations of TNF-α in both synovial fluid and serum. Serum level of OPG showed a reduction before and two weeks after surgery and remained steady for the rest of the study period. Synovial fluid levels of OPG had no wide fluctuation throughout the study. OPG had constant levels at the beginning of experiment and increased at final stage. In conclusion, TNF-α could be used in both synovial fluid and serum as a way of early detection of OA.

    Keywords: osteoarthritis, Osteoprotegerin, tumor necrosis factor α, Synovial fluid
  • Sirous Rafiei Asl, Gholamhosein Khadjeh, Seyedeh Missagh Jalali *, Javad Jamshidian, Anahita Rezaie Pages 75-88

    A total of 66 albino Wistar rats were subjected to the following treatments in 11 groups: Group 1 (negative control); Group 2 and 3: received Cadmium Chloride (CdCl2) 400 µg/rat intratracheally (IT) and sampled after 5 and 10 days, respectively; Group 4 and 5: received bromelain 20 mg/kg orally (PO) from 14 days before until 5 and 10 days after CdCl2 instillation, respectively; Group 6 and 7: received bromelain 40 mg/kg from 14 days before until 5 and 10 days after CdCl2 instillation, respectively; Group 8: received bromelain 40 mg/kg for 24 days; Group 9 and 10: received Celecoxib 25 mg/kg PO from one day before until 5 and 10 days after CdCl2 instillation, respectively; Group 11: received Celecoxib for 11 days. Serum protein analysis revealed that intratracheal Cadmium administration resulted in an insignificant rise in all globulin fractions on day 5 and 10 post-injection. Low dose bromelain treatment for 24 days in CdCl2 exposed rats showed a significant decrease in serum total protein and all globulin fractions. However, CdCl2 plus high dose bromelain treatment for 24 days, significantly increased all the mentioned analytes. Bronchoalveolar lavage fluid γ-globulin concentration was decreased in all cadmium and/or bromelain treated groups. However, these changes were not significant compared to the control group. Serum LDH activity was significantly increased 5 days after cadmium intoxication while bromelain or celecoxib coadministration resulted in an insignificant decrease in enzyme activity level. In the histopathologic examination, severe interstitial pneumonia and fibrinous bronchopneumonia were observed in cadmium exposed rats and low dose bromelain administration for 24 days resulted in the reduction of these complications in lung tissue. In brief, bromelain administration can be considered as a supportive or alternative treatment to alleviate CdCl2 induced systemic and bronchoalveolar inflammatory changes, especially when administered in the lower dose.

    Keywords: Cadmium, Bromelain, Pulmonary intoxication, Bronchoalveolar lavage fluid, protein electrophoresis
  • Hasan Rahayej Torfi, Mohammad Razi Jalali *, Saleh Esmaeilzadeh, Hossein Najafzadeh Varzi Pages 89-98

    Mesobuthus eupeus is an indigenous scorpion species in Southwest Iran which is responsible for the majority of scorpion sting cases in Khuzestan province. To conduct this research a total of 75 Wistar male rats were divided into 5 equal groups randomly. Group 1 (control); Group 2: M. eupeus venom was administered with a dose of 1 mg/kg IP. Group 3: Venom + 0.5 ml of polyvalent antivenom intramuscularly, 30 minutes after envenomation. Group 4: Venom + 5 mg/kg of carvedilol 30 minutes after envenomation IP. Group 5: Venom + 0.5 ml of polyvalent antivenom + 5 mg/kg of carvedilol 30 minutes after envenomation IP. Blood samples were collected by cardiac puncture at 8, 24, and 48 hours after saline/venom injection from anesthetized rats. Heparinized plasma was isolated to measure cardio-related biochemical parameters, including the activity of CPK, LDH, and AST and troponin-I levels were measured by routine methods. The results showed that the activity of the enzymes of CPK-MB, LDH, AST, and also troponin-I as a specific index of heart damage elevated at different times following venom injection compared with the control group. Even though the administration of anti-venom following venom injection at different times significantly reduced the activity of these enzymes and also troponin-I levels, but the level of these indicators was still higher than the control group. Carvedilol administration had no significant effect on reducing the activity of the above-mentioned factors. Meanwhile, the combined administration of carvedilol and anti-venom following venom injection had similar results with the antivenom group. This result may relate to the dose and its frequency of carvedilol use.

    Keywords: cardiotoxicity, Scorpion, Mesobuthus eupeus, Antivenom, Carvedilol
  • BAHARAK AKHTARDANESH *, Reza Kheirandish, Nadia Nadimi, Alireza Nakhaei, Rasoul Shademan Pages 99-103

    This report describes a huge gastric trichobezoar in a 12-year old male captive African lion (Panthera leo) leading to gastric perforation, fatal peritonitis and death. At necropsy, the stomach seemed firm, highly distended and filled with a giant mass weighted 3800 grams. A big perforation was identified in the antrum which caused severe pyoperitoneum, septic shock and death. Restricted physical activity at nights, whole carcasses feeding, lack of fiber supplement or laxatives and repetitious diet were the major risk factors for trichobezoar formation in this case. Trichobezoar should be considered as a common gastrointestinal disease in captive wild cats, so nutritional and medical preventive regimen is highly recommended for lions in zoos. Determining the common causes of morbidity and mortality of wild felines housed in zoological collections will provide insights that contribute to their improved care, health, and medical management in captivity and ultimately affect the sustainability of these species in the wild.

    Keywords: Panthera leo, Zoo, Gastric Trichobezoar, Peritonitis