فهرست مطالب

  • Volume:18 Issue: 8, 2020
  • تاریخ انتشار: 1399/06/03
  • تعداد عناوین: 10
|
  • صفحات 571-578
    مقدمه

    فعال ساز پلاسمینوژن بافتی (t-PA) یک پروتیین است که در سیستم فیبرنولیتیک باعث کاتالیز تبدیل پلاسمینوژن به پلاسمین فعال می شود. فعالیت   t-PA به وسیله مهارکننده 1 فعال ساز پلاسمینوژن کنترل می شود. t-PA نقش اساسی در اسپرماتوژنز دارد. یک پلی مورفیسم برای ژن t-PA گزارش شده است که به صورت حضور (+Alu) یا عدم حضور (Alu-) یک تکرار 300 بازی Alu می باشد.

    هدف

    مطالعه حاضر جهت بررسی ارتباط بین پلی مورفیسم Alu در ژن t-PA و ناباروری مردان طراحی شد.

    مواد و روش ها

    با استفاده از واکنش زنجیره ای پلی مراز بر روی DNA استخراج شده از خون 79 شرکت کننده در مطالعه یک ناحیه پلی مورفیک برای درج ماده Alu در ژن t-PA تکثیر شد. به علاوه، غلظت کلی t-PA، غلظت کمپلکس مهارکننده 1 فعال ساز پلاسمینوژن به t-PA و فعالیت t-PA در پلاسمای سمینال به وسیله تکنیک الیزا اندازه گیری شد. 

    نتایج

    میزان پلی مورفیسم های مختلف Alu ژن t-PA به صورت هوموزیگوت درج  Alu(+/+Alu)، هتروزیگوت +/-Alu و هوموزیگوت حذف Alu-/-) Alu) در 50 فرد نابارور شرکت کننده تفاوتی با 29 فرد کنترل نداشت (به ترتیب 85/0 و 81/0 ،43/0=p). از طرف دیگر، یک کاهش معنی دار در غلظت کلی t-PA در پلاسمای سمینال افراد نابارور در مقایسه با افراد کنترل مشاهده شد (0001/0 =p). به هر حال، نتایج مشخص کرد که ارتباطی بین ژنوتیپ های مختلف t-PA Alu و غلظت کلی سمینال t-PA در مردان نابارور در مقایسه با افراد کنترل وجود ندارد (63/0 =p).

    نتیجه گیری

    اطلاعات بدست آمده از مطالعه حاضر از ارتباط بین پلی مورفیسم t-PA Alu و غلظت سمینال t-PA و ناباروری مردان حمایت نکرد.

    کلیدواژگان: ماده Alu، ناباروری مردان، مایع منی، اسپرماتوژنز، t-PA
  • صفحات 579-590
    مقدمه

    متنامین یک داروی ضدباکتریایی برای درمان عفونت های سیستم ادراری در انسان و حیوانات می باشد که کاربرد گسترده ای در تمام نقاط دنیا دارد. در مطالعات قبلی تاثیر مصرف دارو در اوایل دوران بارداری به خوبی مشخص نشده است. از طرفی رشد و تکامل عروق خونی جزء ضروری رشد اولیه رویان می باشد.

    هدف

    در این مطالعه از پرده کوریوآلانتوییک جنین ماکیان برای ارزیابی تاثیر داروی متنامین بر رشد و تکامل شبکه عروقی خارج جنینی استفاده گردید.

    مواد و روش ها

    تعداد 20 عدد تخم مرغ نطفه دار نژاد راس 308 با میاگین وزنی 4±55 در داخل گرمخانه قرار داده شد. برای ارزیابی اثر متنامین بر رشد عروقی تخم مرغ ها به دو گروه 10 عددی تقسیم شدند. در گروه اول متنامین با دوز 150 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن تخم مرغ در زیر پوسته تخم مرغ و روی غشای کوریوآلانتوییک تزریق شد و درگروه دوم (گروه کنترل) PBS با همان روش تزریق شد. تزریق ها دوبار و در فواصل 96 ساعت و 120 ساعت بعد از شروع گرمخانه گذاری انجام گردید. 24 ساعت بعد از آخرین تزریق پوسته تخم مرغ برداشته شد و تکامل شبکه عروقی روی پرده کوریوآلانتوییک و نیز میزان بیان ژن فاکتور رشد اندوتلیال عروقی نوع A مورد بررسی قرار گرفت.

    نتایج

    میزان رشد عروق در گروه متنامین به صورت معنی داری کاهش یافت. معیارهایی مانند سطوح حاوی عروق، طول عروق و شاخص Df در گروه درمان بصورت معنی داری پایین تر از گروه کنترل بود. مصرف متنامین باعث کاهش بیان ژن فاکتور رشد اندوتلیال عروقی نوع A شد.

    نتیجه گیری

    براساس نتایج به دست آمده از این مطالعه، داروی متنامین دارای اثرات منفی بر رشد و تکامل شبکه عروقی در پرده خارج جنینی ماکیان می باشد.

    کلیدواژگان: متنامین، رگ زایی، VEGF-A، کورویوآلانتوئییس
  • صفحات 591-596
    مقدمه

    ضخامت آندومتر (EMT) به عنوان شاخصی از پذیرش آندومتر و یک عامل پیش آگهی در IVF/ICSI شناخته شده است. آندومتر نازک منجر به کاهش میزان بارداری و لانه گزینی و افزایش احتمال سقط جنین می شود. بیمارانی که برای FET آماده می شوند، نیاز به مکمل استروژن اضافی یا مداخلات دیگری در صورت آندومتر نازک دارند.

    هدف

    این تحقیق به منظور مقایسه نتایج بالینی آمادگی آندومتر با استفاده از قرص استرادیول والرات بصورت خوراکی و واژینال در بیمارانی که ضخامت آندومتر نازک دارند، انجام شده است.

    مواد و روش ها

    این یک مطالعه سطح مقطعی، شامل 79 بیمار (سیکل) که تحت درمان انتقال جنین فریز قرار گرفتند می باشد. آماده سازی آندومتر با استفاده از قرص استرادیول والرات از روز دوم قاعدگی آغاز شد. در روز 13 قاعدگی، در صورتی که ضخامت آندومتر کمتر از 7 میلی متر بود، در گروه خوراکی (OE)، بیماران قرص استرادیول والرات را ادامه دادند. اما در گروه واژینال (VE)، بیماران قرص استرادیول والرات را بصورت واژینال استفاده کردند. حاملگی شیمیایی، حاملگی بالینی و سقط زودرس جنین بین دو گروه مقایسه شد.

    نتایج

    نرخ سقط زودرس در گروه VE در مقایسه با گروه OE کمتر بود (5/2% در مقابل 8/18%، 40/0=p) با وجودی که بیماران گروه VE میزان کمتری بارداری شیمیایی را در مقایسه با گروه 25% (OE در مقابل 4/34%، 440/0 p=) نشان دادند، میزان بارداری بالینی برای آنها بیشتر بود (5/22% در مقابل 6/15%، 644/0=p)، به ویژه در افراد بالای 34 سال (5/37% در مقابل 1/11، 355/0=p.).

    نتیجه گیری

    تجویز واژینال قرص های استرادیول در زنان مبتلا به آندومتر نازک، منجر به نرخ قابل قبول حاملگی و میزان پایین سقط جنین زودرس، به ویژه در افراد مسن که بیشتر در خطر وقوع حوادث ترومبوآمبولیک هستند می شود.

    کلیدواژگان: انتقال جنین فریز شده، آماده سازی آندومتر، استرادیول والرات
  • صفحات 597-604
    مقدمه

    کانال های CATSPER1 و  CATSPER2نقش مهمی در تحرک اسپرم دارند. اثرات پرکاری تیرویید براین کانال ها در عملکرد اسپرم مورد بررسی قرارگرفت.

    هدف

    مطالعه اخیر به منظور بررسی اثرات پرکاری تیرویید بر بیان ژن ها و پروتیین های CATSPER1 و CATSPER2 در لوله های سمینفروس موش انجام گرفته است.

    مواد و روش ها

    این تحقیق برروی 20 موش نژاد BALB/C انجام شد که به دو گروه مساوی تجربی و کنترل تقسیم شدند. گروه تجربی 500 میلی گرم در لیتر محلول مایع لووتیروکسین (-L تیروکسین) را به مدت دو ماه برای القاء پرکاری تیرویید دریافت کردند که با آزمایشات radioimmunoassay مورد تایید قرارگرفت. از طرف دیگر گروه گنترل در خانه حیوانات تحت شرایط طبیعی نگهداری شدند. پس از بیهوشی حیوانات با کلروفرم، بیضه ها به منظور تغییرات ایمنوهیستوشیمیایی و مطالعات Real-time PCR استخراج گردیدند.

    نتایج

    بر اساس نتایج حاصله اختلاف معنی داری در بیان ژن های کت اسپری یک (45/0=p) و دو (34/0=p) در گروه های تجربی و کنترل مشاهده نشد، در ضمن اختلاف معنی داری در شدت رنگ پذیری ایمونوهیستوشیمی (CATSPER117/0 p= و CATSPER2 22/0 p=) گروه های تجربی در مقایسه با کنترل مشاهده نشد.

    نتیجه گیری

    با توجه به نقش کلیدی CATSPER در ساختار مولکولی اسپرم، یافته های ما نشان داد که پرکاری تیرویید اثرات قابل توجهی برعملکرد این اجزا ندارد.

    کلیدواژگان: CATSPER1، CATSPER2، هایپرتیروئیدیسم، موش، اسپرم
  • صفحات 605-610
    مقدمه

    چاقی، التهاب و تغییرات سطح ماتریکس متالوپروتییناز 9 و اکسید نیتریک در بروز سندرم تخمدان پلی کیستیک نقش دارند.

    هدف

    بررسی ارتباط بین سطح ماتریکس متالوپروتییناز 9، اکسید نیتریک و اینترلوکین 10 با افزایش شاخص توده بدنی در خانم های مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک.

    مواد و روش ها

    در این مطالعه 62 زن نابارور با سندرم تخمدان پلی کیستیک بررسی شدند. سطح سرمی ماتریکس متالوپروتییناز 9، اکسید نیتریک و اینترلوکین 10 در زنان با افزایش شاخص توده بدنی بررسی شد.

    نتایج

    در خانم های با شاخص توده بدنی بیشتر در مقایسه با افراد با شاخص توده بدنی کمتر سطح ماتریکس متالوپروتییناز 9 به صورت معنی داری افزایش و سطح اینترلوکین 10 به صورت معنی داری کاهش داشت. سطح ماتریکس متالوپروتییناز 9 به صورت مثبتی با مدت ناباروری و به صورت منفی با سطح اکسید نیتریک ارتباط داشت. همچنین یک ارتباط منفی معنی داری بین سطح اینترلوکین 10 و شاخص توده بدنی در بیماران با سندرم تخمدان پلی کیستسک مشاهده شد.

    نتیجه گیری

    سطح ماتریکس متالوپروتییناز 9 در زنان چاق مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستسک افزایش یافته و این در ارتباط با سطح اکسید نیتریک و مدت ناباروری می باشد.

    کلیدواژگان: شاخص توده بدنی، اینترلوکین 10، اکسید نیتریک، متالوپروتئیناز 9-ماتریکس
  • صفحات 611-624
    مقدمه

    قرار گرفتن اشخاص مذکر در معرض مواد سمی محیط می تواند به عنوان عاملی جهت کاهش تعداد اسپرم و ناباروری تلقی شود.

    هدف

    در این مطالعه اثرات اصلاحی سولفورفان در جهت بهبود اثرات سمی آلومینیوم تری کلرید بر روی بیضه موش های نر بالغ نژاد ویستار بررسی شد.

    مواد و روش ها

    در کل تعداد 32 موش نر بالغ نژاد ویستار با وزن 180 تا 200 گرم و سن 8 تا 10 هفته به 4 گروه 8 تایی تقسیم شدند. به گروه آ) آب مقطر به عنوان پلاسبو داده شد. گروه ب) فقط آلومینیوم تری کلرید به میزان 100 میلی گرم به ازای هرکیلوگرم وزن بدن به صورت خوراکی دریافت کردند. گروه ث) آلومینیوم تری کلرید و سولفورفان هر کدام به میزان 100 میلی گرم به ازای هرکیلوگرم وزن بدن به صورت خوراکی دریافت کردند. به گروه د) فقط سولفورفان به میزان 100 میلی گرم به ازای هرکیلوگرم وزن بدن به صورت خوراکی تجویز شد. بعد از 28 روز آزمایش، حیوانات کشته شده و نمونه خون از آنها برای بررسی گرفته شد و همچنین بیضه ها تحت بررسی های بیومدیکال، بافت شناسی، پروفیل هورمونی و مشخصات اسپرم قرار گرفتند.

    نتایج

    پارامترهای اسپرم تفاوت معنی داری را در گروهی که فقط آلومینیوم تری کلرید دریافت کرده بودند در مقایسه با گروه کنترل و گروهی که فقط سولفورفان گرفته بودند نشان داد. بهر حال دریافت آلومینیوم تری کلرید به همراه سولفورفان باعث بهبود حرکت، زنده مانی و تعداد اسپرم ها در مقایسه با گروهی که فقط سولفورفان گرفته بودند شد. به علاوه یک کاهش معنی دار در پروفیل هورمونی و وضعیت آنتی اکسیدانی در گروه فقط آلومینیوم تری کلرید در مقایسه با گروه کنترل و گروه فقط سولفورفان مشاهده شد. مشخصات بافت شناسی بیضه در گروه فقط آلومینیوم تری کلرید نشان دهنده چروکیدگی توبول های سمنی فروس، اختلال در اسپرماتوژنز و لوله های خالی در مقایسه با گروه کنترل و گروه فقط سولفورفان بود.

    نتیجه گیری

    مطالعه حاضر نشان دهنده پاسخ مناسب به سولفورفان در مسمومیت بیضه به آلومینیوم تری کلرید در ارتباط با بهبود شاخص های پروفیل هورمونی، وضعیت اکسیداتیو، پراکسیداسیون لیپید و بررسی های هیستومورفومتریک در حین استرس اکسیداتیو بود.

    کلیدواژگان: سولفورفان، تری کلرید آلومینیوم، استرس اکسیداتیو، بیضه، بافت شناسی
  • صفحات 625-636
    مقدمه

    درمان شناختی-رفتاری یکی از راه های بهبود عملکرد جنسی نامطلوب است.

    هدف

    هدف از این مطالعه بررسی تاثیر درمان شناختی-رفتاری بر عملکرد جنسی و خودکارآمدی جنسی زنان باردار بود.

    مواد و روش ها

    این کارآزمایی بالینی تصادفی شده بر روی 36 زن باردار (14 تا 16 هفته حاملگی) مراجعه کننده به مرکز بهداشتی اهواز در سال 1396 انجام شد. جامعه آماری مورد مطالعه از طریق نمونه گیری آسان انتخاب شدند. زنان باردار با نمره عملکرد جنسی کمتر از 28 و نمره خودکارآمدی جنسی کمتر از 20 وارد مطالعه شده و به صورت تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. گروه مداخله براساس درمان رفتاری شناختی برای 8 هفته متوالی مشاوره گرفتند و گروه کنترل مراقبت های روتین را دریافت نمودند. 2 و 4 هفته پس از پایان جلسات مشاوره، هر دو گروه پرسشنامه ها را به طور مجدد تکمیل نمودند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 22 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.

    نتایج

    میانگین نمره عملکرد جنسی و نمره خودکارآمدی زنان باردار در گروه مورد و شاهد قبل از مداخله اختلاف معنی داری نداشت (56/0 =p). میانگین نمره عملکرد جنسی و نمره خودکارآمدی جنسی زنان باردار در گروه مورد و شاهد 2 و 4 هفته پس از مداخله از لحاظ آماری معنی دار بود (0001/0 =p).

    نتیجه گیری

    نتایج این مطالعه نشان داد که مشاوره مبتنی بر درمان شناختی-رفتاری در مقایسه با مراقبت های معمول دوران بارداری، عملکرد جنسی و خود کارآمدی جنسی زنان باردار را بهبود می بخشد.

  • صفحات 637-650
    مقدمه

    رزوراترول و زرشک به عنوان آنتی اکسیدان های طبیعی و تنظیم کننده های متابولیسم انسانی شناخته شده اند. ولی اثرات رزوراترول و زرشک بر مورفولوژی تخمدان در سندروم تخمدان پلی کیستیک ناشناخته است.

    هدف

    این مطالعه قصد دارد که اثر عصاره هیدروالکلی زرشک در ترکیب با زروراترول بر پارامترهای بیوشیمیایی و مورفولوژی تخمدان در رت های بالغ مبتلا به سندروم تخمدان پلی کیستیک به وسیله لتروزول بررسی کند.

    مواد و روش ها

    70 رت ماده از نژاد Sprague-Dawley با سن 12-10 هفته و وزن 20±200 به صورت تصادفی به 7 گروه تقسیم شدند. گروه اول: نرمال، گروه دوم: شم، گروه سوم: رت های مبتلا به سندروم تخمدان پلی کیستیک که به صورت دهانی 1 سی سی نرمال سالین دریافت کردند، گروه چهارم: رت های مبتلا به سندروم که به صورت دهانی 150 میلی گرم بر کیلوگرم وزن، متفورمین دریافت می کردند، گروه پنجم: رت های مبتلا به سندروم که به صورت دهانی 20  میلی گرم بر کیلوگرم وزن، رزوراترول دریافت می کردند، گروه ششم: رت های مبتلا به سندروم که به صورت دهانی 3 گرم بر کیلوگرم وزن، زرشک دریافت  می کردند، گروه هفتم: رت های مبتلا به سندروم که به صورت دهانی 3 گرم بر کیلوگرم وزن، زرشک و 20 میلی گرم بر کیلوگرم وزن، رزوراترول دریافت می کردند.

    نتایج

    رزوراترول به تنهایی یا با ترکیب با زرشک در رت ها منجر به کاهش معناداری در LDL ,TG ,MDA و TNFα شد در حالی که درمان با زرشک، رزوراترول، ترکیب زرشک و رزوراترول و متفورمین منجر به افزایش معناداری در SOD ,TAC و HDL شد.

    نتیجه گیری

    رزوراترول، زرشک و ترکیب آنها به عنوان ترکیبات طبیعی با عوارض جانبی کمتر ممکن است بتوانند به عنوان درمان جایگزین در سندروم تخمدان پلی کیستیک استفاده شود.

    کلیدواژگان: زرشک، رزوراترول، سندروم تخمدان پلی کیستیک، تخمدان، رت
  • صفحات 651-666
    مقدمه

    دیابت یکی از شایع ترین بیماری های مزمن است که بر بسیاری از اعضای بدن از جمله سیستم تولید مثل در زنان و مردان تاثیر دارد.

    هدف

    این مطالعه برای بررسی تاثیر داروی متفورمین بر خصوصیات استریولوژیکی و فراساختاری تخمدان در دیابت القایی ناشی از استرپتوزوتوسین در موش های صحرایی ماده بالغ انجام شد.

    مواد و روش ها

    هفتاد سر موش صحرایی نژاد Sprague Dawley به طور مساوی به 7 گروه، کنترل؛ دیابت القایی (یکبار تزریق داخل صفاقی استرپتوزوتوسین به میزان 65 میلی گرم به ازای یک کیلوگرم)؛ درمان با متفورمین (روزانه 50 میلی گرم متفورمین خوراکی به ازای هر 100 گرم وزن بدن)؛ دیابتی درمان شده با متفورمین (تجویزاسترپتوزوتوسین+متفورمین)؛ شاهد 1 (یکبار تزریق درون صفاقی سدیم سیترات)؛ شاهد 2 (تجویز 5/0 میلی لیتر آب مقطر خوراکی)؛ شاهد 3 (تجویز هم زمان سیترات سدیم+آب مقطر) تقسیم شد. شاخص توده بدنی، وزن تخمدان، میزان قند خون، کلسترول و تری گلیسیرید، اندازه گیری شد. مشخصات استریولوژیکی (تعداد سلول های گرانولوزا و فولیکول ها، حجم کل تخمدان، حجم قشر و مدولای تخمدان، نسبت قطر هسته به سیتوپلاسم تخمک ها) و خصوصیات فراساختاری تخمدان مورد بررسی قرار گرفت.

    نتایج

    در گروه دیابت القایی؛ قند خون موش های صحرایی افزایش داشت. شاخص توده بدنی، تعداد سلول های گرانولوزا، تعداد فولیکول های بدوی، اولیه و ثانویه، حجم کلی تخمدان و قشر آن، نسبت قطر هسته به اووپلاسم کاهش و تعداد فولیکول های آترتیک افزایش یافت. ارزیابی های فراساختاری تخمدان در موش های صحرایی دیابتی نشان از آسیب بیشتر بافت تخمدان در گروه های دیابتی حتی در گروه دیابتی دریافت کننده متفورمین نسبت به سایر گروه ها بوده است.

    نتیجه گیری

    دیابت اثرات مخربی بر فولیکول های تخمدان دارد و موجب تخریب آن ها می شود. همچنین، اندازه فولیکول ها و تخمک ها، تعداد سلول های گرانولوزا و ارگانل های تخمک که در رشد و تکامل فولیکول ها نقش دارند، متاثر از دیابت هستند و متفورمین اثرات پیشگیرانه ندارد.

  • صفحات 667-682
    مقدمه

    اسپرماتوژنز فرآیندی پیچیده است که تحت تاثیر ژن های بسیاری قرار دارد.

    هدف

    این مطالعه به منظور بررسی اثرات احتمالی عصاره هیدروالکلی سراتونیا سیلیکوا بر اسپرماتوژنز و بیان ژن پروتامین در موش های صحرایی تحت درمان با دوکسوروبیسین انجام شد.

    مواد و روش ها

    56 سر موش صحرایی نر بالغ با محدوده سنی 5/2 الی 3 ماه (10±210 گرم) به 8 گروه 7 تایی تقسیم شدند. گروه کنترل تحت درمان قرار نگرفت. گروه شم به صورت درون صفاقی 3/0 میلی لیتر آب مقطر دریافت کرد. گروه کنترل منفی 3 میلی گرم بر کیلوگرم دوکسوروبیسین یک بار در هفته به مدت 28 روز به صورت درون صفاقی دریافت کرد. گروه کنترل مثبت دوز حداکثر عصاره سراتونیا سیلیکوا (600 میلی گرم بر کیلوگرم) را به مدت 48 روز به صورت دهانی دریافت کرد. گروه های تجربی 1، 2 و 3 به ترتیب 150، 300 و 600 میلی گرم بر کیلوگرم عصاره هیدروالکلی سراتونیا سیلیکوا به مدت 48 روز به صورت دهانی و همچنین 3 میلی گرم بر کیلوگرم دوکسوروبیسین یک بار در هفته به مدت 28 روز دریافت کردند. در مطالعه بافت شناسی بیضه از رنگ آمیزی هماتوکسیلین- ایوزین استفاده شد و در اندازه گیری سطح سرمی تستوسترون از روش ELISA استفاده شد. اسپرم اپیدیدیم در تانک ازت نگهداری و سپس جهت بیان ژن پروتامین با روش Real Time- PCR استفاده شد.

    نتایج

    میانگین وزن بدن (009/0 =p)، وزن بیضه (001/0  ≤p)، حجم بیضه (001/0 ≤p)، سطح تستوسترون (022/0=p)، تعداد سلول های لیدیگ   (014/0=p)، اسپرماتوگونیا (046/0=p)، اسپرماتوسیت (025/0=p)، اسپرماتید (006/0=p) و همچنین بیان ژن پروتامین (008/0=p) در گروه تجربی 2 نسبت به گروه کنترل منفی به طور معنی داری افزایش یافت. گروه تجربی 2 منجر به بازسازی بافت بیضه گردید.

    نتیجه گیری

    عصاره سراتونیا سیلیکوا تاثیر محافظتی بر صدمات بیضه ای ناشی از دوکسوروبیسین دارد.

|
  • Lubna Hamid Tahtamouni*, Mahmoud Nael Hamdan, Zainab Ali Al-Mazaydeh, Randa Mahmoud Bawadi, Majdoleen Sobhi Rammaha, Ahmad Mohammad Zghoul, Mamoun Ahmad Ahram, Salem Yasin Pages 571-578
    Background

    Tissue plasminogen activator (t-PA) is a protein involved in the fibrinolytic system that catalyzes the conversion of plasminogen into the active plasmin. The activity of t-PA is controlled by plasminogen activator inhibitor-1. t-PA has crucial functions during spermatogenesis. One polymorphism was reported for t-PA gene, either the presence of a 300-bp Alu-repeat (Alu+) or its absence (Alu-).

    Objective

    The current work aimed at studying the association between Alu polymorphism in the t-PA gene and male infertility.

    Materials and Methods

    Using polymerase chain reaction on genomic DNA isolated from the blood of 79 participants, a region polymorphic for Alu element insertion in t-PA gene was amplified. In addition, total t-PA concentration, plasminogen activator inhibitor-1 /t-PA complex concentration, and t-PA activity in seminal plasma were measured by enzyme-linked immunosorbent assay.

    Results

    The results indicate that the percentage of infertile participants (n = 50) who were homozygous for t-PA Alu insertion (Alu+/+), heterozygous Alu+/- or homozygous for t-PA Alu deletion (Alu-/-) did not change significantly (p = 0.43, 0.81, and 0.85, respectively) when compared with the control participants (n = 29). On the other hand, a significant decrease (p = 0.0001) of t-PA total concentration in seminal plasma was observed in the infertile group in comparison with the control group. However, the results indicate that there is no association between the t-PA Alu different genotypes and the total t-PA seminal concentration in the infertile group when compared to the control group (p = 0.63).

    Conclusion

    Data obtained from the current study does not support an association between t-PA Alu polymorphism and t-PA seminal concentration or male infertility.

    Keywords: Alu element, Male infertility, Semen, Spermatogenesis, t-PA
  • Hadi Tavakkoli, Masoud Imani*, Seyyed Mohammad Rahchamani, Mohsen Rezvani Pages 579-590
    Background

    Methenamine is a worldwide antibacterial agent for urinary system infections in human and animals. The effect of methenamine consumption during early phase of pregnancy is not fully clarified in previous studies. Vascular development is the essential part of the early embryonic growth.

    Objective

    In this study, we used chicken chorioallantoic membrane to evaluate the effects of methenamine administration on angiogenesis process as a model.

    Materials and Methods

    in this experimental study, 20 Ross 308 eggs (mean weight 55±4) were incubated. The eggs were divided into two equal groups (n = 10/each). In the first group, methenamine (150 mg/kg egg weight) was injected on the shell membrane, and in the second group (control group) phosphate-buffered salineas injected. Methenamine was inoculated at 96 and 120 hrafter incubation; 24 hrafter the last inoculation, the eggs were removed and the egg’s shell was incised. Then, the development of vascular network and vascular endothelial growth factor Aexpression was evaluated.

    Results

    Angiogenesis was significantly decreased after methenamine treatment. The indexes such as areas containing vessels, the vessels’ length, the percentage of angiogenesis developing areas, and vascular complexity in the treatment group receiving methenamine were significantly reduced compared to the control group. Vascular endothelial growth factor Aexpression was suppressed in the methenamine treated group.

    Conclusion

    According to the achieved results, it was defined that methenamine could have an inhibitory effect on the growth and development procedures of extraembryonic vasculature.

    Keywords: Methenamine, Angiogenesis modulating agents, Vascular endothelial growth factor A, Extraembryonic membranes
  • Robab Davar, Masrooreh Hoseini*, Lida Saeed Pages 591-596
    Background

    Endometrial thickness is regarded as an indicator of the receptivity of the endometrium. Patients preparing for frozen embryo transfer need some interventions in case their endometrium is thin.

    Objective

    This study aimed to compare the clinical outcomes of oral administration of estradiol valerate with its vaginal type in women with inappropriate endometrial thickness.

    Materials and Methods

    This cross sectional study comprised of 79 women (cycles) who had undergone frozen-thawed embryo transfer. On the 13th day of the cycle, vaginal sonography was performed in case the thickness of the endometrium was < 7 mm; in the oral group, the patients continued using oral estradiol valerate tablet. However, in the vaginal group, the participants applied estradiol valerate tablet vaginally. Finally, the chemical and clinical pregnancy rate, also, early miscarriage rate were compared between the two groups.

    Results

    The early miscarriage rate was lower in the vaginal group in comparison with the oral group (p = 0.040). Women in the vaginal group showed a lower rate of chemical pregnancy compared to the oral group, but this difference was not statistically significant (25.0 vs. 34.4%, p = 0.440). The rate of clinical pregnancy in the two groups was not statistically significant, although the vaginal group had a higher pregnancy rate (22.5% vs. 15.6%, p = 0.464), especially in women older than 34 years (37.5% vs. 11.1%, p = 0.355).

    Conclusion

    Vaginal administration of estradiol tablet in women with thin endometrium leads to a lower rate of early miscarriage.

    Keywords: Endometrium, Thickness, Frozen, Embryo transfer, Estradiol valerate
  • Saeed Sadeghi, Mahdi Jalali*, MohammadReza Nikravesh, Mojtaba Sankian Pages 597-604
    Background

    CATSPER 1 (Cation Channel Sperm Associated 1) and CATSPER2 channels have an important role in sperm motility. In this study, the effects of hyperthyroidism on Catsper1 and 2 genes of seminiferous tubules in mice testes were investigated.

    Objective

    The present study was conducted to investigate the effect of hyperthyroidism on the expression of CATSPER1 and CATSPER2 genes in the seminiferous tubules of mice.

    Materials and Methods

    This study was conducted on 20 BALB/C male mice divided into two groups - experimental and control. The experimental group was administered with 500 mg/l levothyroxine (L-thyroxine) liquid solution for two months for inducing hyperthyroidism, which was confirmed by radioimmunoassay. On the other hand, the control group was kept in animal houses under a normal condition. The implementation of real-time polymerase chain reaction and immunohistochemical studies was accomplished after the removal of the testes of the mice under anesthesia induced by chloroform.

    Results

    Results showed that there was no significant difference in CATSPER1 (p = 0.45) and CATSPER2 (p = 0.34) gene expression between groups. At the same time, the color intensity showed no significant enhancement in the hyperthyroidism group (CATSPER1 p = 0.17 and CATSPER2 p = 0.22) as compared to the control group.

    Conclusion

    Considering the key role of CATSPER in the molecular structure of the sperm, our findings showed that the hyperactivity of the thyroid gland has no significant effects on the function of these components. Therefore, it might be concluded that hyperthyroidism has no considerable effects on the seminiferous tubules.

    Keywords: CATSPER1, CATSPER2, Hyperthyroidism, Mice, Sperm
  • Angel Mercy Sylus, Hanumanthappa Nandeesha*, Chitra Thiagaraju Pages 605-610
    Background

    Obesity, inflammation and alterations in matrix metalloproteinase-9 (MMP-9) and nitric oxide (NO) levels are involved in the development of polycystic ovary syndrome (PCOS).

    Objective

    To investigate the relationship of MMP-9, NO and interleukin-10 (IL-10) with the increase in body mass index (BMI) in women with PCOS.

    Materials and Methods

    Sixty two infertile PCOS women were included in the study. Serum levels of NO, IL-10 and MMP-9 were assessed in the women with increase in BMI.

    Results

    MMP-9 was significantly increased (p = 0.029) and IL-10 (p = 0.015) was significantly reduced in obese PCOS subjects compared to those with lesser BMI. MMP-9 levels positively correlated with the duration of infertility (r = 0.253, p = 0.047) and negatively correlated with NO levels (r = - 0.259, p = 0.042). A significant negative correlation between the interleukin-10 levels and the BMI (r = - 0.272, p = 0.033) was also found in the PCOS subjects.

    Conclusion

    MMP-9 levels are increased in obese PCOS women and it is associated with NO levels and the duration of infertility.

    Keywords: Body mass index, Interleukin-10, Nitric oxide, Matrix metalloproteinase-9
  • Babatunde Ogunlade*, Sunday Adelakun, Kingsley Iteire Pages 611-624
    Background

    The exposure of male individual to environmental toxicant is regarded as a channel that results in reduced sperm counts and infertility.

    Objective

    This study investigated the ameliorative response of Sulforaphane (SFN) on Aluminum trichloride (AlCl3) induced testicular toxicity in adult male Wistar rats.

    Materials and Methods

    A total of 32 adult male Wistar rats (180-200 gm between 8-10 wk) were divided into four groups (n = 8/each). Group A) received distilled water orally as placebo; Group B) received 100 mg/kgbw AlCl3 only orally; Group C) received 100 mg/kgbw AlCl3 and 100 mg/kgbw SFN orally; and Group D) received 100 mg/kgbw SFN only orally. After 28 days of experiment, animals underwent cervical dislocation, blood serum was obtained for analysis, and testes were harvested for biochemical assays, histology, hormonal profile, and sperm characterization.

    Results

    The sperm parameters showed a significant difference within the AlCl3 only group compared with the control and SFN only groups (p = 0.02). However, AlCl3 and SFN co-treatment showed improvement in the motility, viability, and sperm count compared with the AlCl3 only group (p = 0.02). Furthermore, there was a significant decline in the levels of hormones profile and antioxidant status in AlCl3 only group compared to the control and SFN only (p = 0.02). The testicular histoarchitecture of the AlCl3 only group showed shrinkage of seminiferous tubules, spermatogenesis disruption, and empty lumen compared to the control and SFN only groups.

    Conclusion

    The present study revealed the ameliorative response of SFN on AlCl3-induced testicular toxicity on serum hormone profiles, antioxidant status, lipid peroxidation, and histomorphometric analysis through oxidative stress.

    Keywords: Sulforaphane, Aluminum trichloride, Oxidative stress, Testis, Histology
  • Mina Nezamnia, Mina Iravani*, Mehdi Sayyah Bargard, Mahmoud Latifi Pages 625-636
    Background

    Cognitive-behavioral therapy (CBT) is one of the ways to improve an undesirable sexual function.

    Objective

    The purpose of this study was to investigate the effect of CBT on the sexual function and sexual self-efficacy of pregnant women.

    Materials and Methods

    This study was a randomized controlled trial conducted on pregnant women receiving prenatal care at the health centers in Ahvaz, Iran, from December 2016 to January 2017. In total, 60 pregnant women were randomly recruited from 5 health centers through stratified random sampling. Finally, 36 pregnant women who met the inclusion criteria were enrolled in this study and randomly assigned to intervention and control groups. The intervention group received counseling based on cognitive behavioral therapy for 8 consecutive weeks and the control group received the routine training provided by healthcare staff. Two and four weeks after the end of sessions, both groups completed the Female Sexual Function Index and self-efficacy questionnaires again.

    Results

    The mean of sexual function score and self-efficacy score in pregnant women in the case and control groups before the intervention did not show a significant difference (p=0.56). The mean of sexual function score and self-efficacy score of pregnant women in the case and control groups was statistically significant 2 and 4 wk after intervention (p≤0.0001).

    Conclusion

    The results of this study showed that counseling based on CBT in comparison with the routine training during pregnancy improves the sexual performance and self-efficacy of pregnant women.

    Keywords: Cognitive Behavioral Therapy, Pregnant Women, sexual dysfunction, Self- Efficacy, Sex counseling
  • Fatemeh Ashkar, MohammadHassan Eftekhari, Nader Tanideh*, Farhad Koohpeyma, Maral Mokhtari, Kambyz Irajie, Aida Iraji Pages 637-650
    Background

    Resveratrol and Berberis integerrima (B. integerrima) are known to be natural antioxidants and regulators of human metabolism. However, the effects of resveratrol and B. integerrima on the ovarian morphology in polycystic ovary syndrome (PCOS) are not obvious.

    Objective

    This study aimed to determine the effect of the hydroalcoholic extract of B. integerrima in combination with resveratrol on some biochemical parameters and ovarian morphology in the letrozole-induced PCOS rat.

    Materials and Methods

    Seventy adult female Sprague-Dawley rats aged 10-12 weeks  weighing 200 ± 20 gr were randomly divided into seven groups (n = 10/each). Group I): normal; Group II): vehicle; Group III): letrozole-induced PCOS 1 mg/kg letrozole orally, rats receiving 1 cc normal saline orally; Group IV): PCOS + receiving 150 mg/kg metformin orally; Group V): PCOS + receiving 20 mg/kg resveratrol orally; Group VI): PCOS + 3 gr/kg barberry orally; and Group VII): PCOS + receiving 3 gr/kg barberry and 20 mg/kg resveratrol orally. All animals were followed-up for 63 days. The biochemical parameters and histological assessments of ovaries were performed.

    Results

    Resveratrol alone and/or in combination with B. integerrima treatment in rats led to a significant decrease in low-density lipoprotein, triglyceride, malondialdehyde , and tumor necrosis factor-alpha concentrations (p = 0.02). The groups IV, V, VI, and VII showed a decrease in insulin resistance and an increase in the superoxide dismutase, total antioxidant capacity, and high-density lipoprotein (p =0.01). No significant difference was observed between the level of serum glucose in the treatment groups. Number of cystic follicles had a significant decrease in barberry, resveratrol, and their combination groups (p < 0.001).

    Conclusion

    Resveratrol, B. integerrima, and their combination as natural products with fewer side effects might be effective as an alternative medicine in treatment of PCOS.

    Keywords: Barberry, Resveratrol, Polycystic ovary syndrome, Ovary, Rat
  • Parisa Mehrabianfar, Farzaneh Dehghani, Nargess Karbalaei, Fakhroddin Mesbah* Pages 651-666
    Background

    Diabetes is a chronic disease that can affect almost all of the body organs, including male and female reproductive systems.

    Objective

    This study was designed to investigate the preventive effects of metformin on stereological and ultra-structural characteristics of the ovary in the streptozotocin-induced diabetes adult female rats.

    Materials and Methods

    Seventy adult (8-10 wk.) female Sprague-Dawley rats (180-200 gr) were equally divided, as follows: (n= 10/ each) control; STZ-induced diabetes (single dose of 65 mg/kg STZ, IP); metformin-treated (50 mg/100 gr of body weight, orally); diabetic-metformin-treated; sham 1, (single dose of sodium citrate); sham 2, (0.5 ml of daily oral distilled water); and sham 3, (sodium citrate + distilled water treated). The Body mass index, ovarian weight, blood sugar level, cholesterol, and triglyceride were measured. The stereological and ultrastructural features of ovary were assessed.

    Results

    The blood sugar of induced-diabetic rats was increased (p<0.01). The BMI (p<0.01), number of granulosa cells (p = 0.04), primordial, primary and secondary follicles (p = 0.03), total volume of ovary (p<0.01) and cortex, nucleus diameter ratio to the cytoplasm of the oocyte were decreased. The number of atretic follicles in the diabetic and diabetic + metformin-treated rats were increased (p<0. 01). The ultrastructural characteristics of ovary were more damaged in diabetic rats.

    Conclusion

    Diabetes has destructive effects on ovarian follicles and causes follicular atresia. Also, the size of oocytes, numbers of granulosa cells and ooplasmic organelles, which are involved in the folliculogenesis are affected by diabetes and metformin has no preventive effects.

    Keywords: Diabetes, Metformin, Ovary, Tissue
  • Hengameh Mehdi Khani, Mehrdad Shariati*, Mohsen Forouzanfar, Seyed Ebrahim Hosseini Pages 667-682
    Background

      Spermatogenesis is a complex process under the influence of many different genes.

    Objective

    This study was to investigate the possible effects of Ceratonia siliqua hydroalcoholic extract (CSHAE) on protamine gene expression, testicular function and testicular histology in doxorubicin-treated rats.   

    Materials and Methods

    56 adult male rats (210± 10 g) were divided into 7 groups (n=8/each). The control group left untreated; the sham group  received 0.3ml distilled water intraperitoneally; The negative control group  received 3 mg/kg doxorubicin, intraperitoneally, once a week for 28 days; the positive control group received 600 mg/kg of  CSHAE, orally, for 48 days; the experimental groups 1, 2 and 3 received 150, 300 and 600 mg/kg of  CSHAE,  orally, respectively for 48 days, as well as 3 mg/kg doxorubicin once a week for 28 days. Hematoxylin-eosin staining was used in histological study of testes, and enzyme-linked immunosorbent assay method was used in measuring serum levels of testosterone. Protamine gene expression was determined by Real Time PCR method.

    Results

    Mean body weight (p=0.009), testicular weight (p<0.001), testicular volume (p<0.001), testosterone level (p=0.022), the count of Leydig (p=0.014), spermatogonia (p =0.046), spermatocyte (p =0.025), and spermatid (p=0.006) cells, as well as protamine gene expression (p=0.008) were significantly increased in experimental group 2 compared to the negative control group. The testicular tissue regeneration was observed in the experimental group 2.

    Conclusion

    CSHAE has protective effect on doxorubicin-induced testicular injuries.

    Keywords: Ceratonia siliqua, Doxorubicin, Protamine, Testicular injuries, Rat