فهرست مطالب

تحقیقات جغرافیایی - سال سی و پنجم شماره 2 (بهار 1399)
  • سال سی و پنجم شماره 2 (بهار 1399)
  • تاریخ انتشار: 1399/01/13
  • تعداد عناوین: 9
|
  • زین العابدین فلاح*، بهمن طیبی، سعید قربانی صفحات 95-103
    اهداف و زمینه‌ها

     سرانه ورزشی را می‌توان میزان مساحت فضاها و اماکن ورزشی در نظر گرفت که به ازای هر نفر از جامعه آماری وجود دارد. هدف از انجام این تحقیق تحلیل سرانه و مکانیابی جغرافیایی اماکن ورزشی استان گلستان در پایگاه GIS بود.

    روش‌شناسی

     روش تحقیق از نوع توصیفی- پیمایشی بود که به طریق میدانی انجام گردید. جامعه آماری شامل کلیه اماکن ورزشی (721 مکان) شهرستان‌ها استان گلستان بودند. برای جمع‌آوری اطلاعات اماکن ورزشی، مختصات جغرافیایی اماکن ورزشی جستجو گردید. سپس نسبت به ایجاد پایگاه داده و وارد ساختن داده‌ها در پایگاه GIS اقدام و نقشه‌های مورد نیاز استخراج گردید.

    یافته‌ها

    نتایج تحقیق نشان داد که از مجموع 721 مکان ورزشی از نظر موقعیت مکانی 179 مکان در روستاها و 542 مکان در شهرهای استان گلستان قرار دارند و 145 مکان ورزشی روباز، 578 مکان ورزشی سرپوشیده است. بررسی میزان سرانه اماکن ورزشی نشان داد که سرانه ورزشی کل استان 76/0 متر مربع به ازای هر نفر است که در این میان سرانه جمعیت روستایی 86/0 متر مربع و سرانه جمعیت شهری 71/0 متر مربع بود. براساس چشم‌انداز برنامه پنجم توسعه سرانه مطلوب اماکن ورزشی برای هر ایرانی 2/1 متر مربع پیشنهاد شده است. بنابراین سرانه ورزشی استان از حداقل سرانه پیشنهادی کمتر است. در بین شهرهای استان کردکوی با سرانه ورزشی 69/1 مترمربع بیشترین و مراوه تپه با 45/0 متر مربع کمترین سرانه را در بین شهرهای استان داشتند.

    نتیجه‌گیری

     در ساخت فضاهای ورزشی جدید، باید با توجه به سرانه های موجود، سعی شود مناطقی که از سرانه پایین‌تری برخوردار هستند در اولویت قرار گیرند، و همچنین با توجه به کمتربودن سرانه ورزشی فضاهای سرپوشیده در روستاها نسبت به شهر، حدالامکان فضاهای ورزشی جدید در روستاها ساخته شوند.

    کلیدواژگان: سرانه ورزشی، اماکن ورزشی، سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS)، استان گلستان
  • سید عباس پورهاشمی*، محمد پاکراه، محمدرضا پروین صفحات 105-115
    اهداف و زمینه‌ها

     هدف این پژوهش بررسی و مقایسه تطبیقی توسعه پایدار مناطق عشایری کشور از دیدگاه قواعد حقوقی در دوران پیش و پس از انقلاب اسلامی ایران بوده است.

    روش‌شناسی

     این تحقیق، از نوع توصیفی و تحلیلی است که به شکل مطالعه عمیق صورت گرفته است. در بخش اول، اقدام به گردآوری اطلاعات پایه درباره وضعیت عشایر (جمعیت، پراکنش و درصد) در دوران پیش و پس از انقلاب گردید. سپس؛ قوانین و مقررات مرتبط که در هر دوره وضع شده بودند، استخراج و مورد مقایسه قرار گرفتند. همچنین؛ مقایسه تطبیقی میان شاخص‌های توسعه پایدار عشایر در دو دوره مورد مطالعه صورت گرفت. بدین منظور، از رویکرد و دستورالعمل بانک جهانی برای سنجش شاخص‌های توسعه پایدار استفاده گردید.

    یافته‌ ها

    توسعه پایدار مناطق عشایری در دوران پیش از انقلاب از فراز و نشیب بیشتری برخوردار بوده است. در حالیکه در دوران پس از انقلاب تلاطم در برنامه‌ریزی و وضع قوانین کمتر به چشم می‌خورد. از سوی دیگر، برخی از شاخص‌های توسعه پایدار از وضعیت مطلوب‌تری برخوردار بوده‌اند. به‌طور مثال:‌ تامین سرمایه توسط جامعه محلی، سطح درآمد، سلامت اکوسیستم طبیعی و بهره‌مندی از منابع طبیعی. در حالیکه در دوران پس از انقلاب، شاخص‌هایی نظیر: وجود قاعده حقوقی، حضور در اجرای برنامه‌های توسعه، ارایه طرح و برنامه به دولت، سطح بهداشت، سطح سواد و نقش موثر در اقتصاد ملی در وضعیت بهتری قرار دارند.‌

    نتیجه گیری

    نتایج بیانگر آن است که با وجود قوانین مترقی همچون اصل پنجاهم قانون اساسی، قواعد حقوقی فعلی، برای ارتقای متوازن شاخص‌های توسعه انسانی، محیط زیستی و اقتصادی در مناطق عشایری ناتوان هستند.

    کلیدواژگان: توسعه پایدار، مناطق عشایری، برنامه‌های توسعه، قواعد حقوقی
  • حسین ربانی، عسکر جلالیان*، منصور پورنوری صفحات 117-128
    اهداف و زمینه‌ها

    هدف این پژوهش گونه شناسی جرایم محیط زیستی در جغرافیای طبیعی ایران بود.

    روش‌شناسی

    این پژوهش از نوع کاربردی است. در ابتدا، فهرست اولیه انواع جرایم محیط زیستی با استفاده از روش مصاحبه نیمه‌ساختاریافته استفاده گردید. نمونه‌گیری به روش هدفمند و حجم نمونه 169 نفر تعیین گردید. کلیه مصاحبه ها به صورت متن پیاده سازی و کدگذاری شدند. در گام بعد، با استفاده از آرای خبرگان و روش مقایسه زوجی، جرایم محیط زیستی وزن‌دهی و ضریب اهمیت آنها مشخص شد. سپس، با استعلام از دفاتر حقوقی سازمان‌های ذی‌ربط، آمار تخلفات و جرایم محیط زیستی به تفکیک استان‌های کشور حدفاصل سال‌های 1395 تا 1398 به دست آمد.

    یافته‌ ها

    جرایم محیط زیستی به 3 عامل کلان، 8 عامل خرد و 23 سنجه دسته‌بندی می شوند. بیشترین میزان جرایم، به ترتیب، «تخریب اکوسیستم»، «آلودگی‌های محیطی» و «برداشت منابع و اثر بر تنوع زیستی» بوده‌اند. بیشترین درصد جرایم خرد متعلق به «آلودگی منابع آب» با 58% و سپس، «آلودگی خاک» با 26% و در نهایت، «آلودگی هوا» با 16% بوده است. در جرایم مربوط به «تخریب اکوسیستم»؛ بیشترین درصد «تخریب جنگل‌ها و مراتع» با 48% و سپس، «تخریب تالاب‌ها و اکوسیستم‌های آبی» با 35% و در نهایت، «تخریب کوهستان و دشت» با 17% قرار داشته‌اند. در مورد جرایم مربوط به «برداشت منابع و اثر بر تنوع زیستی»؛ بیشترین درصد «خسارت به حیات‌وحش» با 57% و کمترین میزان متعلق به «خسارت به زیستگاه» با 43% بوده است. بیشترین سنجه ارتکاب جرم «تغییر کاربری اراضی» (9.4٪) و کمترین «برداشت گیاهان دارویی» (0.5٪) است. استان مازندران با 6674 مورد ارتکاب جرایم محیط زیستی در صدر استان‌های کشور و استان خراسان رضوی با 232 مورد ارتکاب جرم، در انتهای فهرست قرار داشته‌اند.

    نتیجه‌گیری

     نظر به تعدد و تنوع جرایم محیط زیستی در کشور و افزایشی بودن روند ارتکاب جرایم، لازم است تا اقدامات موثرتری در این خصوص صورت گیرد

    کلیدواژگان: گونه‌شناسی جرایم، جرایم محیط زیستی، جغرافیای طبیعی، تخریب اکوسیستم
  • طیبه ولیان، سید مجید مفیدی شمیرانی*، مهناز محمودی صفحات 129-140
    اهداف و زمینه‌ها

    هدف این پژوهش گونه‌شناسی بادگیرهای استان سمنان به‌عنوان نمونه‌ای از معماری سنتی مبتنی بر الگوهای توسعه پایدار است.

    روش‌شناسی

     این تحقیق به‌لحاظ هدف، از نوع کاربردی و به‌لحاظ روش‌شناسی، از نوع توصیفی- تحلیلی است که به‌روش کتابخانه‌ای و برداشت میدانی انجام گرفته است. شیوه تحقیق و تجزیه و تحلیل داده‌ها ترکیبی از دو روش کیفی و کمی بوده است. در ابتدا تمامی خانه‌های قدیمی و شناسنامه‌دار استان مورد بازبینی قرار گرفتند و در نهایت 37 مورد به‌عنوان نمونه‌های اصلی انتخاب و براساس شاخص‌های پنج‌گانه ارزیابی، بررسی شدند. در این برداشت‌ها، بنای انتخابی و به ویژه بادگیر بنا مورد بررسی دقیق قرار گرفته و نقشه‌های آن به‌طور دقیق ترسیم گردیده و در ادامه با بررسی و مقایسه نقشه‌های به دست آمده، گونه‌های مختلف بادگیر با توجه به وجه تشابه و تفاوت‌های موجود در دسته‌های جداگانه قرار گرفتند.

    یافته‌ها

    نتایج نشان داد که 10.8% بادگیرها دوطرفه و 89.2% چهارطرفه هستند. بررسی جانمایی بادگیرها در پلان نشان می‌دهد که تمام بادگیرهای بررسی شده در ارتباط با تالار هستند؛ 45.9% بادگیرها در محور تقارن تالار و 54.1% نیز در گوشه تالار واقع شده‌اند. بررسی پلان بادگیرها نشان داد که 29.7% بادگیرها دارای پلان مربع بوده و 70.3% نیز با پلان مستطیل شکل مشاهده گردید. نتایج نشان داد که 40.5% بادگیرها فقط به طبقه همکف سرویس‌دهی کرده و به زیرزمین نمی‌رسند، همچنین 59.5% به زیرزمین نیز سرویس‌دهی می‌کنند. همچنین؛ 27% دارای قفسه مربع، 46% دارای قفسه مستطیل عمودی و 27% بادگیرها دارای قفسه مستطیل افقی هستند. نیمه غربی استان دارای بادگیرهای بیشتری نسبت به نیمه شرقی و شمالی است.

    نتیجه‌گیری

     می‌توان از طریق بکارگیری اصول معماری سنتی همساز با اقلیم، نسبت به رفع برخی از نیازهای معماری امروز نظیر تهویه هوا و مصرف بهینه انرژی اقدام نمود.

    کلیدواژگان: بادگیر، معماری پایدار، تهویه طبیعی، معماری بومی، استان سمنان
  • مهدی بهروش، سید عباس پورهاشمی*، مصطفی پناهی، محمدرضا پروین صفحات 141-153
    اهداف و زمینه‌ها

     هدف این پژوهش شناسایی نقش و اهمیت تنوع زیستی منطقه تحت حفاظت توران در توسعه اکوتوریسم است.

    روش‌شناسی

     این تحقیق از نوع پیمایشی و تحلیلی است. با ثبت نقاط زمینی توسط دستگاه GPS و به‌ کارگیری سیستم اطلاعات جغرافیایی، نقشه زیستگاه‌های حساس منطقه تهیه شد. در این تحقیق، ‌از داده‌های سنجنده +ETM ماهواره لندست 7 و نرم‌افزار ArcGIS, Version9.2 استفاده شد. به‌منظور سنجش آرای کاربران و اولویت‌بندی اهمیت جاذبه‌های طبیعی مرتبط با تنوع زیستی، از پرسش‌نامه تغییریافته استفاده شد. نمونه‌گیری، از نوع تصادفی خوشه‌ای و تعداد نمونه‌ها 764 نفر بود. از تحلیل عاملی برای تحلیل داده‌ها استفاده شد.

    یافته‌ها

    بخش‌های جنوبی و شرقی منطقه مطالعاتی را کاربری بیابان (حدود 57%) تشکیل داده است. حدودا 40% منطقه تحت پوشش مراتع و دشت‌ها است که عمدتا بخش‌ میانی منطقه مطالعاتی را شامل می‌شود. کوهستان (حدود 3%) در شمال منطقه قرار دارند. 16 گونه تنوع زیستی در فهرست گونه‌های تحت حمایت قرار دارند. از دیدگاه گردشگران، مهم‌ترین عوامل مرتبط با حیات‌وحش به ترتیب عبارتند از: جاذبه‌های مرتبط با شکار و صید، جاذبه‌های مرتبط با ورزش، جاذبه‌های مرتبط با تفریح، جاذبه‌های مرتبط با آموزش و پژوهش و جاذبه‌های مرتبط با اقتصاد. در این میان، بیشترین وزن را شکار با اسلحه (75/0) و پس از آن جاذبه‌های مرتبط با سوارکاری (63/0) و جاذبه‌های مربوط به مشاهده حیوانات (59/0) به خود اختصاص داده‌اند و کمترین وزن را جاذبه‌های مربوط به کسب درآمد (14/0) و نیز جاذبه‌های مربوط به نقاشی (18/0) داشته‌اند.

    نتیجه‌گیری

    منطقه مطالعاتی از پانسیل بالایی برای اکوتوریسم برخوردار است، ولیکن با توجه به تمایل زیاد گردشگران نسبت به برخی تخلفات و نیز آگاهی اندک گردشگران و جامعه محلی نسبت به پیامدهای جرایم محیط زیستی، لزوم به‌ کارگیری اصول مدیریتی شامل آموزش، برنامه‌ریزی و حقوق کیفری محیط زیست بیش از پیش احساس می‌گردد.

    کلیدواژگان: : تنوع زیستی، اکوتوریسم، منطقه تحت حفاظت توران
  • هومن بهمن‌پور*، سید هادی نقیبی، حسن عبدی صفحات 155-165
    اهداف و زمینه ها

    هدف این تحقیق ارزیابی ریسک زیست محیطی فضاهای ورزشی شهر تهران در ارتباط با آلاینده مونواکسید کربن هوا است.

    روش‌شناسی

    در ابتدا، داده‌های مربوط به آلاینده‌ مونواکسید کربن در بازه‌ زمانی ابتدای فروردین 1397 تا ابتدای فروردین 1398، به‌صورت خام از مرکز پایش آلودگی هوای تهران جمع‌آوری و مورد تحلیل قرار گرفت. براساس درون یابی به روش کریجینگ به تفکیک رستر مربوطه تولید و کلاس بندی انجام شد. در نهایت براساس جدول شاخص کیفیت هوا (AQI / PSI) طبقه بندی صورت گرفت و نقشه مربوطه تهیه گردید. از طریق تکنیک IO در سیستم GIS اقدام به روی‌هم‌گذاری لایه موقعیت مکانی مجموعه‌های ورزشی و لایه‌ پهنه‌بندی آلاینده‌ مونواکسید کربن گردید. از روش ارزیابی ریسک ویلیام فاین و براساس دو سناریوی مختلف، برای تعیین سطح و رتبه ریسک زیست محیطی استفاده شد.

    یافته‌ها

     نتایج نشان داد که بیشترین و کمترین میزان غلظت ساعتی آلاینده مونواکسید کربن به ترتیب متعلق به ایستگاه‌های اقدسیه ppm) (2.39 و پیروزی (2.11ppm) است. بیشترین هوای پاک متعلق به ایستگاه اقدسیه (77 روز) و کمترین آن متعلق به ایستگاه پیروزی (7 روز) بوده است. حدودا 30% روزهای سال دارای کیفیت هوای "ناسالم" و "ناسالم برای گروه‌های حساس" بوده است. میانگین غلظت ساعتی و روزانه آلاینده مونواکسید کربن در تمامی ایستگاه‌های مورد مطالعه، کمتر از حد مجاز توصیه شده بوده است که نشان هیچ یک از مجموعه‌های ورزشی در محدوده مطالعاتی در معرض خطر غلظت ساعتی آلاینده مونواکسید کربن نیستند. براساس سناریوی الف؛ رتبه ریسک مربوط به آلاینده مونواکسید کربن 24 بوده که نشانگر وضعیت غیراضطراری و «سطح ریسک کم» است. ولیکن؛ در سناریوی دوم، رتبه ریسک 90 و سطح ریسک «متوسط» ارزیابی می‌گردد.

    نتیجه‌گیری

     حدودا 12 مجموعه‌ ورزشی، در معرض مستقیم این آلاینده‌ هوا قرار دارند و لازم است تا با اتخاذ راهکارهای مدیریتی به ارتقای کیفیت این نوع از کاربری‌های شهری همت گماشت

    کلیدواژگان: آلاینده مونواکسید کربن، ارزیابی ریسک محیط زیستی، فضاهای ورزشی، شهر تهران
  • ابراهیم صفی زاده، داریوش کریمی*، حمیدرضا غفارزاده، سید عباس پورهاشمی صفحات 167-176
    اهداف و زمینه‌ها

     هدف از این تحقیق، بررسی ابعاد محیط زیستی مرتبط با آلودگی‌های رودخانه ارس است.

    روش‌شناسی

    در ابتدا ویژگی‌های فیزیکو شیمیایی آب رودخانه در مجاورت با صنایع سنجش شد. در ادامه با بررسی قوانین و اسناد فرادستی در خصوص جنبه‌های حقوقی و محیط زیستی آن بحث گردید. این تحقیق از نوع کاربردی و به‌روش پیمایشی و از طریق نمونه‌برداری و انجام مطالعات آزمایشگاهی انجام شده است. نمونه‌برداری از اوایل سال 1397 تا اواسط سال 1398 و در ایستگاه‌های منتخب انجام شد. در هر ایستگاه 3 نمونه آب برداشت شد. اندازه‌گیری فلزات سنگین توسط دستگاه جذب اتمی انجام و غلظت نیترات، نیتریت و کل مواد جامد با دستگاه اسپکتروفتومتر اندازه‌گیری شد. غلظت کلسیم، سدیم و پتاسیم با دستگاه Flame Photometer و مابقی موارد نیز با دستگاه‌های تخصصی سنجش شدند. تمامی نمونه‌برداری‌ها چهاربار تکرار شدند و عدد میانگین برای هر ایستگاه اعلام شد.

    یافته‌ها

     نتایج بیانگر آن بوده است که کمترین میزان هدایت الکتریکی در نمونه‌های اندازه‌گیری شده 0.789 و بیشترین آنها ds/m2.346 است که نشانگر محدودیت بالای خاک و آب برای آبیاری گیاهان است. کل مواد جامد نیز با mg/l1211 نشانگر محدودیت متوسط برای شوری است. درباره pH میانگین ثبت شده 8.17 است که در محدوده مجاز ملی و استاندارد سازمان بهداشت جهانی است، نیترات و نیتریت، بالاتر از محدوده مجاز قرار دارند. پتاسیم، در محدوده استاندارد قرار دارد. کلسیم، با توجه به میانگین حاصله (mg/l 64) می‌توان عنوان نمود که این پارامتر در محدوده مجاز و استاندارد قرار دارد. سرب (μg/l 0.09) در محدوده استاندارد قرار دارد. کادمیوم (μg/l 0.8)، نیز در محدوده مجاز و استاندارد قرار دارد.

    نتیجه‌گیری

    ورود فاضلاب کشاورزی، صنعتی و شهری در بالادست منطقه مطالعاتی، بزرگ‌ترین تهدید برای محیط زیست پایین‌دست به شمار می‌رود.

    کلیدواژگان: آلودگی محیطی، ویژگی‌های فیزیکو شیمیایی، فلزات سنگین، رودخانه ارس
  • عقیل مددی*، افشین ستوده پور، صیاد اصغری صفحات 177-187
    اهداف و زمینه‌ها

    هدف از انجام این پژوهش ارزیابی تغییرات خط ساحلی شهرستان بوشهر و بررسی رسوبگذاری و فرسایش سواحل بوشهر با استفاده از سنجنده‌های TM،ETM+، OLI از سال 1976 تا 2018 میلادی است.

    روش‌شناسی

     روش تحقیق بکار رفته در این پژوهش از نوع کاربردی و بر پایه موردی استوار بوده که در آن علاوه بر تصاویر ماهواره ای،نقشه های زمین شناسی و اطلاعات هواشناسی شهر بوشهر از مشاهدات میدانی نیز استفاده شد. پیش پردازش، پردازش و بارزسازی تصاویر ماهواره ای با استفاده از نرم افزار ENVI5.3 صورت گرفت. با استفاده از روش طبقه بندی نظارت شده و الگوریتم بیشترین شباهت، تصاویر طبقه بندی شدند. آشکارسازی تغییرات و در نهایت تحلیل تغییرات خط ساحلی انجام شد. جهت شناسایی خصوصیات هیدرولیکی و هیدروفیزیکی محدوده مورد مطالعه از شاخص ضریب خمیدگی استفاده شد.

    یافته‌ها

    نتایج نشان داد بیشترین طول خط ساحلی در سال 2018 میلادی به طول 200 کیلومتر و کمترین مقدار آن در سال 1976 به طول 122کیلومتر بوده است. طول خط ساحلی در تمامی دوره های مطالعاتی افزایش نشان می دهد. فعالیت‌های انسانی بیشترین نقش را در تغییر خط ساحلی داشته است. برخی سازه ها و تاسیسات باعث ایجاد عدم تعادل در فرسایش و رسوبگذاری شده که این عامل باعث شده در این قسمت از سواحل کانالها و مصب بیشتر خورها دچار جابجایی و تغییر در عرض و پهنا شوند. جهت تحلیل کمی تغییرات خط ساحلی از شاخص ضریب خمیدگی برای مقایسه سال‌های مورد مطالعه استفاده شد.

    نتیجه‌گیری

    تحقیقات نشان داد بیشتر تغییرات به‌صورت پسروی خط ساحل بوده است. افزایش تعداد قوس ها در بازه بیشتر از 2 (ضریب خمیدگی) در سال‌های 1986 و 2001 و 2018 حاکی از وجود ناتعادلی دارد که علاوه بر اثرگذاری عوامل طبیعی، بیشترین تاثیر را فعالیت‌های انسانی داشته است. نتایج نشان داد با توجه به شیب کم و دخالت‌های انسانی، افزایش سطح تراز آب می‌تواند باعث بروز چالش های جدی و تهدیدات زیست محیطی مختلفی گردد.

    کلیدواژگان: بندر بوشهر، تغییرات خط ساحلی، سنجش از دور، ضریب خمیدگی
  • بررسی قلمرو حقوق کیفری مبارزه با جرایم منابع طبیعی در ایران و تطابق آن با اهداف توسعه پایدار (SDG17)
    محمدرضا پروین*، حسین نوروزی، منصور پورنوری صفحات 189-197
|
  • Zynalabedin Fallah*, Bahman Tayebi, Saeed Ghorbani Pages 95-103
    Aims & Backgrounds

    Sports sites per capita can be considered as the area exist for each member of statistical population. The purpose of this study istoanalyze and Geo-locate sports sites in Golestan Province using GIS

    Methodology

    this was descriptive survey, which was carried out in the field. The statistical population included all sports sites (721 spots) in Golestan province, Iran. Geographical coordinates of sports sites were collected. Then, the database was created and imported into the GIS so as to prepare the required maps.

    Findings

    The results showed 179out of 721 total sports sites, are located in rural areas and 542 sports sites are in cities of Golestan provinces, Iran. 145 sports sites are outdoors and 578 sites are indoors. The analysis showed that the total sports space per capita is 76 square meters per person in Golestan, the rural sports space is 86 square metersper capita while, it is 71 square meters in rural areas. According the vision of the fifth development plan, the optimum sports space per capita is 2.1 square meters for Iranians. Therefore, the provincechr('39')s sports space per capita is far lessthan the minimum suggested per capita. Among the cities, Kordkoy has the largest sports space per capita (with 69.1 square meters) while, Maraveh Tapeh has the smallest space (with 0.45 square meters).

    Conclusion

    Therefore, it is suggested that areas with less space per capita should be the top priority in the construction of new sports. Sites Moreover, considering the fewer number of indoor sports sites per capita in rural areas, new sports fields ought to be built in such areas as much as possible.

    Keywords: Abundance of Sports sites Per Capita, Sports Sites, Geographic Information System (GIS), Golestan Provance
  • Seyed Abbas Poorhashemi*, Mohammad Pakrah, MohammadReza Parvin Pages 105-115
    Aims & Backgrounds

    The aim of this study was to compare the sustainable development of nomadic areas of the country from the perspective of legal rules in the period before and after the Islamic Revolution of Iran.

    Methodology

    This research is descriptive and analytical in the form of an in-depth study. In the first part, basic information about nomadic status (population, distribution and percentage) was collected before and after the revolution. Then; relevant rules and regulations that were enacted in each period were extracted and compared. Also; a comparative comparison was made between the indicators of sustainable nomadic development in the two studied periods. Therefore, the World Bankchr('39')s approach and guidelines were used to measure sustainable development indicators.

    Findings

    Sustainable development of nomadic areas during the pre-revolutionary period has varied. While in the post-revolutionary period, there is less turmoil in planning and formulating laws. On the other hand, some indicators of sustainable development have been more favorable. For example: ‌ Capital financing by the local community, income level, natural ecosystem health and natural resource utilization. While in the post-revolutionary period, indicators such as the existence of legal rules, participation in the implementation of development programs, the presentation of plans and programs to the government, the level of health, literacy and effective role in the national economy are better.

    Conclusion

    The results show that despite progressive laws such as Article 50 of the Constitution, the current legal rules are incapable of balancing the indicators of human, environmental and economic development in nomadic areas.

    Keywords: Sustainable Development, Nomadic Areas, Development Programs, Legal Rules
  • Hossein Rabani, Askar Jalalian*, Mansoor Pournouri Pages 117-128
    Aims & Backgrounds

    The aim of this study was to evaluate the typology of environmental crimes in the natural geography of Iran.

    Methodology

    First, a checklist of different environmental crimes prepared based  on semi-structured interview method with 169 respondents identified as sample size. Second, using expert opinions and the method of pairwise comparison, environmental crimes are weighted and their importance coefficient was determined. Finally, related data were collected from the legal offices of the relevant organizations, the statistics of violations, and environmental crimes in each provinces of the country between the years 2016 to 2019.

    Findings

    Environmental crimes are classified into 3 major factors, 8 minor-factors, and 23 measurement categories. The highest crime rates were "ecosystem degradation", "environmental pollution" and "biodegradation", respectively. The highest percentage of minor crimes belongs to "water pollution" with 58 percent, followed by "soil pollution" with 26 percent, and finally "air pollution" with 16 percent. In crimes related to "ecosystem destruction"; the highest percentage belongs to  "destruction of forests and pastures" with 48%, followed by "destruction of wetlands and ecosystems" with 35%, and finally, "destruction of mountains and plains" with 17%. In the case of crimes related to "harvesting resources and effects on biodiversity"; the highest percentage of "damage to wildlife" was 57% and the lowest rate was "damage to habitat" with 43%. The highest crime rates belong to  "land-use change" (9.4%) and the lowest is "herbal plant harvests" (0.5%). Mazandaran province with 6674 cases of environmental crimes is at the top of the list of provinces in the country and Khorasan Razavi province with 232 crimes is at the lowest point.

    Conclusion

    Considering the multiplicity and diversity of environmental crimes in the country and the increasing frequency of crime, it is necessary to take more effective measures in this regard.

    Keywords: Criminal Typology, Environmental Crime, Natural Geography, Ecosystem Degradation
  • Tayebeh Valian, Seyed Majid Mofidi Shemirani*, Mahnaz Mahmoodi Pages 129-140
    Aims & Backgrounds

    This study aims to identify the typology of wind-catchers in Semnan province as an example of traditional architecture based on sustainable development patterns.

    Methodology

    This is applied research in terms of purpose and descriptive-analytical in terms of methodology, which has been done through library and field study. The methodology has been a combination of both qualitative and quantitative methods. First, 37 items were selected as the main samples and evaluated using five evaluation indicators. In these perceptions, the selected buildings and especially their wind-catchers were carefully examined and their maps were drawn accurately, and then by examining and comparing the obtained maps, different types of wind-catchers were categorized in separate categories according to the similarities and differences.

    Findings

    The results showed that 10.8% of wind catchers are two-way and 89.2% are four-way. Examination of wind towers’ plan of wind-catchers in the plan shows all wind-catchers studied wind catchers are connected to the hall; 45.9% of them are located in the symmetry axis of the hall and 54.1% are located in the corner of the hall. Examination of the windshield plan showed that 29.7% of the windshields had a square plan and 70.3% had a rectangular plan. The results showed that 40.5% of wind-catchers ventilate only the ground floor, while 59.5% ventilate the basement. Moreover, 27% of wind towers have a square shelf, 46% have a vertical rectangular shelf and 27% have windshields with a horizontal rectangular shelf. The western half of the province has more wind-catchers than the eastern and northern half.

    Conclusion

    By applying the principles of traditional architecture in line with the climate, it is possible to meet some of todaychr('39')s architectural needs such as air conditioning and optimal energy consumption.

    Keywords: : Wind-catchers, Sustainable Architecture, Natural Ventilation, Native Architecture, Semnan Province
  • Mahdi Behravesh, Seyed Abbas Poorhashemi*, Seyed Mostafa Panahi, MohammadReza Parvin Pages 141-153
    Aims & Backgrounds

    This study aims to identify the importance of biodiversity in the development of ecotourism in Khar Turan National Park or Touran Wildlife Refuge in Iran.

    Methodology

    This is an analytical survey. First, the map of the most vital habitats in the study area was prepared through locating the land points in GPS using GIS, The study used Landsat 7 (ETM+) data (updated in 2010). For this purpose, Arc GIS software, Version9.2 was used. A modified questionnaire was used to record users’ opinions and the importance of natural attractions in terms of biodiversity. The sampling method is a cluster random technique with 764 samples. Exploratory factor analysis is used to analyze the data.

    Findings

    The southern and eastern parts of the study area are desert (with 57%). Rangelands and plains, mainly in middle parts, cover 40% of the region. Moreover, there are 3 mountains (3%) in the northern part. There are 16 protected species in the list of biodiversity of this region. From the touristschr('39') point of view, the most important attractions related to wildlife are hunting, sport, recreation, education, and research and economic benefits, respectively, gun hunting has the biggest weight (with 0.75) followed by equestrian-related attractions (with 0.63), and animal-watching attractions (with 0.59), while economic benefits and drawing attractions carried very little weight, with 0.14 and 0.18, respectively

    Conclusion

    The study area has great potential for ecotourism. However, due to the high tendency of tourists to commit environmental violations and the low awareness of them and the local community about the consequences of environmental crimes, it is needed to apply management principles including education, planning, and making environmental laws.

    Keywords: Biodiversity, Ecotourism, Natural Geography, Touran protected area
  • Hooman Bahmanpour*, Seyed Hadi Naghibi, Hassan Abdi Pages 155-165
    Aims & Backgrounds

    The purpose of this study was to evaluate the environmental risk of Tehranchr('39')s sports spaces in terms of the release of carbon monoxide pollutants.

    Methodology

    First, data related to carbon monoxide pollutants were collected from the Tehran Air Pollution Monitoring Center and analyzed from the beginning of April 2018 to the beginning of April 2019. Using Craigchr('39')s introspection, the corresponding raster was generated and classified. Finally, the classification was done and the relevant map was prepared using the air quality index table (AQI / PSI), the spatial location layer of the sports complex, and the pollution layer of the carbon monoxide was merged using  IO technique in the GIS. William Finechr('39')s risk assessment method, with two different scenarios, was used to determine the level and rank of environmental risk.

    Findings

    The results showed that the highest and the lowest hourly concentration of carbon monoxide pollutants are recorded in Aqdasiyeh (with 2.39 ppm) and Piroozi (with 2.11 ppm), respectively. The cleanest air was recorded in Aqdasiyeh station (with 77 clean days), while the most polluted air was recorded in Piroozi station (with just7 clean days). Approximately, 30 percent of the days of the year had grouped into categories of "unhealthy" and "unhealthy for sensitive groups". The average hourly and daily concentration of carbon monoxide pollutants was less than permitted levels at all stations, indicating that none of the sports complexes in the study area are at risk for hourly concentrations of carbon monoxide pollutants. According to Scenario A, the risk rating is related to the carbon monoxide pollutant 24, which indicates a non-hazardous situation and a "low-risk level".

    Conclusion

    About 12 sports complexes are directly exposed to this pollutant and it is necessary to adopt management strategies to improve the quality of this type of urban land use.

    Keywords: : Carbon Monoxide Pollutant, Environmental Risk Assessment, Sports Spaces
  • Ebrahim Safizadeh, Daryoush Karimi*, HamidReza Ghafarzadeh, Seyed Abbas Poorhashemi Pages 167-176
    Aims & Backgrounds

    The purpose of this study is to investigate the environmental impacts of Aras River pollution.

    Methodology

    First, the physicochemical properties of river water were measured in the vicinity of industrial zones. This is an applied survey carried out through sampling and laboratory experiments. Sampling was performed from mid-2018 to mid-2019 and at selected stations. Three water samples were taken at each station. Atomic absorption spectroscopy. The concentrations of Nitrate, Nitrite, and TDS were measured with a spectrophotometer. Calcium, Sodium, and Potassium concentrations were measured using Flame Photometer and the remainder were measured by professional devices. All sampling process was repeated four times and the average number was recorded for each station.

    Findings

    The results showed that the lowest recorded electrical conductivity was 0.789 while the highest was 2.346 ds / m, unsuitability of soil, and water for irrigation. The measured total solids content was 1211 mg / l indicates a moderate limitation in terms of salinity. The average recorded pH was 8.17, which is within the national permitted range and standard of the World Health Organization. The concentration of Nitrate and Nitrite is more than the maximum amount of the permitted range. The concentration of Potassium is in the standard range. According to the obtained mean (64 mg / l), the concentration of Calcium and Cadmium is within both national permitted range and international standard range, eith64mg/1, and 0.8 μg/1, respectively. While that of Lead (μg / l 0.09) is just within the standard range.

    Conclusion

    Discharge of agricultural, industrial, and municipal wastewater into the river in upper parts of the study area is the biggest threat to the lower parts environment.

    Keywords: Environmental Pollution, Physico-Chemical Properties, Heavy Metals, Aras River
  • Aghil Madadi*, Afshin Sotoudehpour, Sayyad Asghari Pages 177-187
    Aims & Backgrounds

    The purpose of this research was to analyze the coastline changes, sedimentation, and erosion in Bushehr coastline using TM, ETM+, OLI from 1976 to 2018.

    Methodology

    This is an applied case study that used satellite imagery, geological maps, and meteorological information as well as field observations. Pre-processing, processing, and visualization of satellite images were done using ENVI5.3 software. The images were classified using the supervised classification method and the maximum likelihood algorithm. Finally, the changes detected was analyzed. To determine the hydraulic and hydrostatic specification of the study area, the coefficient of curvature index was used.

    Findings

    Results showed the maximum length of the coastline was 200 kilometers in 2018 while it was 122 kilometers in 1976. The length of the coastline has increased during all study periods. Human activities have played the most important role in coastal change. Some structures and installations have caused an imbalance between erosion and sedimentation, which made changes in width and length of the coast in some parts of canals, and Khor. For the quantitative analysis of coastline change, the coefficient of curvature index was used to compare the studied years.

    Conclusion

    Results of the research showed that most of the changes have been coastline retreat. Increasing the number of arches in the range of more than 2 (curvature coefficient) in 1986, 2018, and 2018 indicates a non-equilibrium which is a consequence of human activities as well as natural factors. Increasing sea level as a result of this region’s gentle slop and human interference may cause serious challenges and environmental threats.

    Keywords: Bushehr Port, Coastline Changes, Remote Sensing, Coefficient of Curvature
  • Investigating the scope of criminal law in the fight against natural resources crimes in Iran and its compliance with the goals of sustainable development (SDG17)
    MohammadReza Parvin*, Hossein Noroozi, Mansoor Poornoori Pages 189-197