فهرست مطالب

علوم دامی ایران - سال پنجاه و یکم شماره 2 (تابستان 1399)
  • سال پنجاه و یکم شماره 2 (تابستان 1399)
  • تاریخ انتشار: 1399/06/25
  • تعداد عناوین: 7
|
  • طوبی ندری، سعید زین الدینی*، آرمین توحیدی، غلامحسین ریاضی، مهدی ژندی، محسن شرفی صفحات 91-101
    هدف از این مطالعه، ارزیابی اثر سطوح مختلف گلوتاتیون احیا در رقیق کننده بر کیفیت اسپرم گاو پس از فرایند انجماد و ذوب بود. در پژوهش حاضر، رقیق کننده حاوی نانولیپوزوم های غنی شده با چهار سطح صفر، 1، 5/2 و 5 میلی مولار آنتی اکسیدان گلوتاتیون بود. لیپوزوم های حاوی گلوتاتیون با استفاده از روش فیلم نازک تهیه شد. اندازه ذرات با استفاده از دستگاه سونیکاتور به ابعاد نانو کاهش یافت. چهل انزال طی شش هفته از شش راس گاو نر هلشتاین جمع آوری و مورد انجماد قرار گرفت. صفات مورد ارزیابی پس از انجماد و ذوب شامل، فراسنجه های جنبایی، فعالیت غشا  و یکپارچگی غشا و ریخت شناختی اسپرم بود. نتایج این مطالعه نشان داد که استفاده از 1 میلی مولار گلوتاتیون جنبایی کل و جنبایی پیشرونده را به طور معنی داری افزایش می دهد (7/1±5/47 و 2±7/32  درصد)، اگرچه، تفاوت معنی داری با غلظت 5/2 میلی مولار نداشت (7/1±0/45 و 2±2/26 درصد). همچنین، غلظت 5/2 میلی مولار بالاترین میزان یکپارچگی و سلامت غشا را نشان داد، اما تفاوت معنی داری با غلظت 1 میلی مولار نشان نداد. با این حال، 5 میلی مولار گلوتاتیون درون پوشانی شده سبب کاهش فراسنجه های کیفی اسپرم شد. بنابراین، استفاده از سطح 1 میلی مولار گلوتاتیون به شکل درون پوشانی شده در رقیق کننده می تواند حفاظت بهتری از اسپرم گاو نسبت به سایر سطوح به عمل آورد.
    کلیدواژگان: انجماد، درون پوشانی، گلوتاتیون، منی گاو، نانو ذرات
  • مسعود عظیمی، مرتضی مهری*، فاطمه شیرمحمد صفحات 103-112
    برای مقایسه آثار منابع آلی، غیرآلی و هیدروکسی روی بر عملکرد رشد و آنزیم های کبد جوجه گوشتی، آزمایشی با استفاده از 360 قطعه جوجه راس 308 در قالب طرح کاملا تصادفی با 6 تیمار و 4 تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایشی عبارت بودند از 1) شاهد منفی؛ بدون مکمل روی، 2) شاهد مثبت دارای 80 میلی گرم سولفات روی در کیلوگرم جیره، 3) جیره دارای 80 میلی گرم هیدروکسی کلراید روی در کیلوگرم جیره، 4) جیره دارای 60 میلی گرم سولفات روی+ 20 میلی گرم روی-متیونین در کیلوگرم جیره، 5) جیره دارای 40 میلی گرم سولفات روی+ 40 میلی گرم اکسید روی در کیلوگرم جیره، 6) جیره دارای 30 میلی گرم سولفات روی + 30 میلی گرم اکسید روی + 20 میلی گرم روی-متیونین در کیلوگرم جیره. در پایان آزمایش، وزن نسبی بورس فابریسیوس و تیموس در مقایسه با گروه شاهد منفی کاهش یافت (05/0P<). منبع هیدروکسی کلراید روی مصرف خوراک را نسبت به گروه شاهد مثبت و افزایش وزن روزانه را در مقایسه با تیمارهای 1، 2 و 4 بهبود بخشید (05/0P<). فعالیت آلکالین فسفاتاز پلاسما در تیمارهای 5 و 6 نسبت به تیمارهای 3 و 4 افزایش معنی داری نشان داد، ولی تفاوت معنی داری در سطح لاکتات دهیدروژناز، آسپارتات آمینوترانسفراز و آلانین آمینوترانسفراز پلاسما در تیمارهای مختلف مشاهده نشد. یافته ها نشان می دهد منبع هیدروکسی کلراید روی آثار قابل مقایسه ای با منابع غیرآلی و ترکیب منابع آلی و غیرآلی روی در جوجه گوشتی دارد.
    کلیدواژگان: آلکالین فسفاتاز، روی- متیونین، سولفات روی، هیدروکسی کلراید روی
  • رضا خلخالی ایوریق، نعمت هدایت ایوریق*، حسن حافظیان، ایوب فرهادی، محمدرضا بختیاری زاده صفحات 113-119
    مطالعه حاضر به منظور شناسایی تنوع تعداد کپی و بررسی اثرات آنها بر ژن های شترهای تک کوهانه با استفاده از داده های توالی یابی کامل ژنومی دو نفر شتر ایرانی (شتر یزدی و شتر طرودی) انجام شد. توالی یابی کامل ژنوم نمونه های یزدی و طرودی، به ترتیب حدود 456 و 8/418 میلیون خوانش با اندازه 100 جفت بازی تولید کرد. پس از هم ردیفی خوانش های پالایش شده در ژنوم مرجع (شماره دسترسی در NCBI: GCA_000767585.1)، از الگوریتم مبتنی بر عمق خوانش، برای شناسایی تنوع تعداد کپی ها استفاده شد. تنوع تعداد کپی شناسایی شده برای نمونه های موردمطالعه برابر با 831 برای شتر یزدی و 312 برای شتر طرودی بود. نزدیک به 60 درصد (606 ژن برای شتر یزدی و 288 ژن برای شتر طرودی) از تنوعات شناسایی شده، با ژن ها دارای تداخل بودند و ما بقی در نواحی خارج ژنی قرار داشتند. نتایج به دست آمده نشان داد که ژن های مهمی از جمله ژن های دخیل در عملکرد سیستم ایمنی و مرگ سلولی برنامه ریزی شده دارای تنوع تعداد کپی هستند. همچنین دو ژن مهم OOEP و WWC3 که در عملکرد تولیدمثلی پستانداران نقش دارند، در نمونه های مورد مطالعه دارای تنوع تعداد کپی بودند.
    کلیدواژگان: توالی یابی نسل بعد، تولیدمثل، ژن آنتولوژی، ژنومیکس‏
  • زهرا حشمتی پور، مهرداد معمار*، مصطفی محقق دولت آبادی، سید محمدرضا هاشمی صفحات 121-128

    به منظور مطالعه تغییرات رشد بیضه ها و بیان ژن IGF-I در دوره بلوغ خروس های بومی فارس، 24 قطعه خروس پنج، شش، هفت و هشت ماهه به طور تصادفی انتخاب شدند. در هر نوبت نمونه برداری شش خروس کشتار و نمونه های بافت بیضه برای اندازه گیری میزان فراوانی رونوشت ژن IGF-I و صفات بیومتریک بیضه ها جمع‏آوری شدند. نتایج نشان داد که بیان ژن IGF-I در بیضه خروس های شش، هفت و هشت ماهه نسبت به خروس های پنج ماهه افزایش یافت، درحالی‏که فراوانی رونوشت این ژن در هفت ماهگی تفاوتی با شش ماهگی نداشت. همچنین، نتایج نشان دادند که وزن بیضه های چپ و راست در هفت و هشت ماهگی نسبت به پنج و شش ماهگی افزایش یافت و بیشینه نسبت طول به عرض بیضه چپ در شش ماهگی و کمینه آن در هفت و هشت ماهگی مشاهده شد ولی این نسبت در بیضه راست در سنین مختلف تفاوتی نداشت. بررسی تغییرات بافت شناسی بیضه ها نیز نشان داد که بیشینه ی تعداد سلول های سرتولی و لایدیگ در هر دو بیضه چپ و راست مربوط به سن هشت ماهگی بود. به طور کلی، نتایج نشان داد که فراوانی رونوشت ژن IGF-I در دوره بلوغ خروس های بومی فارس (پنج تا هشت ماهگی) روندی افزایشی داشت و وزن بیضه های چپ و راست در هفت و هشت ماهگی به بیشترین مقدار خود رسید.

    کلیدواژگان: بلوغ، بومی، بیضه، خروس، ‏IGF-I
  • مسعود برزگر، مجتبی زاغری*، مهدی ژندی، مصطفی صادقی صفحات 129-137
    در تحقیق حاضر اثر سطوح و اندازه ذرات مختلف اکسید روی بر عملکرد تولید مثلی مرغ ها و خروس های مادر گوشتی مورد ارزیابی قرار گرفت. از تعداد 200 قطعه مرغ مادر گوشتی سویه راس 308 به صورت طرح کاملا تصادفی با 4 تیمار، 5 تکرار و 10 پرنده در هر تکرار و 24 قطعه خروس مادر گوشتی سویه راس 308 در قالب طرح کاملا تصادفی با چهار تیمار، شش تکرار و یک پرنده در هر تکرار در سن 54 هفتگی استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل جیره حاوی 70 میلی گرم روی از منبع اکسید روی با اندازه ذرات بزرگ(LPZnO-70)، 100 میلی گرم روی از منبع اکسید روی با اندازه ذرات بزرگ (LPZnO-100)، 70 میلی گرم روی از منبع اکسید روی با اندازه ذرات کوچک (SPZnO-70) و 100 میلی گرم روی از منبع اکسید روی با اندازه ذرات کوچک (SPZnO-100) در هر کیلوگرم خوراک بودند. نتایج نشان دادند که تیمارهای آزمایشی بر تولید تخم مرغ، وزن بدن، وزن تخم مرغ و وزن زرده تخم مرغ تاثیر معنی داری نداشتند. ضخامت پوسته تخم مرغ در کل دوره آزمایش در تیمار حاوی SPZnOبیشتر از LPZnO بود (001/0P<). بالاترین و پایین ترین میزان باروری و جوجه درآوری به ترتیب در تیمارهای حاوی SPZnO-100وLPZnO-70مشاهده شد. بیشترین میزان حجم مایع منی در تیمارهای حاوی SPZnO-100 و LPZnO -100 مشاهده شد (05/0P<). به طور کلی می توان نتیجه گرفت که SPZnO به دلیل قابلیت دسترسی بالاتر، تاثیر مطلوب تری بر فراسنجه های تولیدمثلی گله های مادر گوشتی دارد. از آنجایی که سطح 100 میلی گرم روی در هر کیلوگرم جیره از هر دو منبع اکسید روی عملکرد تولیدمثلی بهتری را به همراه داشت، استفاده از SPZnO -100 توصیه می شود.
    کلیدواژگان: اسپرم، اکسید روی، باروری، جوجه درآوری، مرغ مادر گوشتی‏
  • محمدهادی صادقی، محسن ساری*، طاهره محمدآبادی، مرتضی رضائی صفحات 139-150

    به‎منظور بررسی تاثیر تغذیه گیاهان شورزیست گتک (Halocnemum strobilaceum) و سیاه شور مصری (aegyptiacaSuaeda) بر عملکرد، قابلیت هضم، فراسنجه های خونی و خصوصیات لاشه بره های تغذیه شده با جیره های پرکنسانتره سی و شش راس بره نر نژاد عربی با میانگین سنی 2/0±5/4 ماه و وزن 13/1±3/25 کیلوگرم به طور تصادفی به مدت 80 روز با جیره های آزمایشی تغذیه شدند. جیره ها شامل 1- شاهد، 2- دارای 15 درصد گیاه سیاه شور مصری، 3- دارای 15 درصد گیاه گتک و 4- دارای 15 درصد گیاه سیاه شور مصری و 15 درصد گیاه گتک بود. تیمارها تفاوتی از نظر میانگین ماده خشک مصرفی، افزایش وزن روزانه، ضریب تبدیل غذایی و افزایش وزن نهایی نداشتند. مصرف علوفه شورزیست میزان آب مصرفی را افزایش داد (001/0p <). قابلیت هضم چربی خام (001/0p <) و الیاف نامحلول در شوینده اسیدی در تیمارهای شاهد و تیمار حاوی 15 درصد علوفه گیاه سیاه شور بالاتر از دیگر تیمارها بود (003/0P=). ماده آلی در تیمارهای حاوی 15 درصد گیاه سیاه شور و دارای 15 درصد علوفه گیاه گتک نسبت به تیمارهای دیگر قابلیت هضم بیشتری داشت. غلظت نیتروژن اوره ای خون در پلاسمای بره های تیمار 30 درصد گیاه شور نسبت به بره های دیگر کم تر بود (0001/0P=). لاشه بره هایی که30 درصد گیاه شور مصرف کردند، چربی کمتر (024/0P=) و گوشت بیشتری داشت (006/0P=). بره های تغذیه شده با 15 درصد سیاه شور، عضله راسته روشن تری داشتند (03/0P=). در کل، نتایج آزمایش نشان داد که استفاده از گیاهان شورزی سیاه شور و گتک جایگزین مخلوط کاه و یونجه در جیره عملکرد پرواری دام را حفظ نموده و چربی لاشه را کاهش می دهد.

    کلیدواژگان: سیاه شور مصری، قابلیت هضم، کیفیت گوشت، گتک، گیاهان شورزیست
  • سودابه مرادی*، آرش مرادی، وحید عطابیگی، رضا عبداللهی صفحات 151-161
    این پژوهش به منظور مطالعه اثر اندازه ذرات ذرت و منابع مختلف فیبر نامحلول بر عملکرد، خصوصیات لاشه و دستگاه گوارش در جوجه های گوشتی از سن 1 تا 21 روزگی انجام شد. تعداد 660 قطعه جوجه گوشتی نر به صورت آزمایش فاکتوریل 3×2 با شش تیمار و پنج تکرار استفاده شدند. عوامل مورد مطالعه شامل دو اندازه ذرات ذرت (2 و 6 میلی متر) و سه منبع فیبر نامحلول (لیگنوسلولز، پوسته برنج و پوسته آفتابگردان) بودند. اثر اصلی منبع فیبر بر افزایش وزن بدن و ضریب تبدیل غذایی، معنی دار بود به طوری که پرندگان تغذیه شده با جیره حاوی پوسته آفتابگردان، افزایش وزن بیشتر (01/0>P) و ضریب تبدیل غذایی بهتری (01/0>P) نسبت به پرندگان تغذیه شده با دو منبع دیگر فیبر داشتند. به کاربردن لیگنوسلولز (05/0>P)و اندازه ذرات ریز (01/0>P) منجر به افزایش وزن لاشه، به ترتیب در مقایسه با دو منبع دیگر فیبر و اندازه ذرات درشت گردید. وزن روده کوچک در پرندگانی که جیره حاوی لیگنوسلولز دریافت کردند بالاتر از دو منبع دیگر فیبر بود (01/0>P). تیمارهای آزمایشی تاثیر معنی داری بر طول قسمت های مختلف روده باریک نداشتند. آسیاب درشت ذرت و به کاربردن پوسته آفتابگردان،pH سنگدان را به ترتیب در مقایسه با ذرات ریز و لیگنوسلولز کاهش داد (05/0>P). وزن سنگدان در پرندگانی که با جیره حاوی لیگنوسلولز و پوسته آفتابگردان تغذیه شدند بالاتر (01/0>P) از جوجه های تغذیه شده با جیره حاوی پوسته برنج بود. براساس نتایج این تحقیق، به کار بردن 3 درصد پوسته آفتابگردان در جیره از طریق بهبود وزن و کاهش pH سنگدان، عملکرد رشد را بهبود می دهد و می تواند در صنعت جوجه های گوشتی به صورت کاربردی مورد استفاده قرار گیرد.
    کلیدواژگان: اندازه ذرات، جوجه های گوشتی، خصوصیات لاشه، دستگاه گوارش، عملکرد، فیبر نامحلول
|
  • Touba Nadri, Saeed Zeinoaldini *, Armin Towhidi, Gholamhossein Riazi, Mahdi Zhandi, Mohsen Sharafi Pages 91-101
    This study was designed to evaluate the effects of encapsulated reduced glutathione added to extender on the quality of bull sperm after freezing and thawing process. Extender contains lecithin nanoliposomes supplemented with different concentrations of glutathione (0, 1, 2.5 and 5 Mm concentration). The supplemented nanoliposomes with glutathione were prepared by thin-film preparation method.  The particle size decreased to nanometer by sonication. 40 ejaculations were collected from 6 Holstein bulls and frozen for 6 weeks. Evaluated characteristics after freezing and thawing process were kinetic parameters (CASA), membrane activity (HOST), membrane integrity (eosin-nigrosin) and morphology of sperm ( Hancock's solution). Results showed that level 1 mM significantly increased the total and progressive motility (47.5±1.7, 32.7±2 %).  Although, there was no significant difference with level 2.5 mM glutathione (45.0±1.7, 26.2±2 %). Also, the concentration of 2.5 mM showed the highest value of cell membrane integrity and cell membrane functionality but did not differ with the concentration of 1mM. However, supplementation of nanoliposomes with 5 mM glutathione reduced the quality of post-thaw sperm. Thus, level 1 M encapsulated glutathione can provide better protection compare to the other level of that for bull sperm.
    Keywords: Bull semen, Encapsulation, Freezing, Glutathione, nanoparticels
  • Masood Azimi, Morteza Mehri *, Fatemeh Shirmohammad Pages 103-112
    A 360 Ross 308 broilers were used in a completely randomized design with 6 treatments and 4 replicates with the objective of comparing the effects of different sources of zinc on growth performance and some liver enzymes. The experimental treatments were: 1) negative control (non-supplemented), 2) positive control with 80mg/kg zinc sulfate, 3) hydroxychloride Zn (80mg/kg), 4) zinc sulfate (60mg/kg) + Zn-Met (20mg/kg), 5) zinc sulfate (40mg/kg) + zinc oxide (40mg/kg) and 6) zinc sulfate (30mg/kg) + zinc oxide (30mg/kg) + Zn-Met (20mg/kg). After 42 days, relative weight of bursa of Fabricius  (except for treatment 4) and thymus (except for treatment 3) were decreased significantly compared with the  negative control group (P<0.05). The hydroxychloride Zn source improved feed intake, compared to positive control group and daily weight gain compared to treatments 1, 2 and 4 (P<0.05). The inclusion of zinc oxide in treatments 5 and 6 increased alkaline phosphatase activity in plasma compared to treatments 3 and 4 (P<0.05). But, there were no differences in plasma AST, ALT, and LDH levels among the zinc different sources. These findings show that hydroxychloride Zn have comparable effects with zinc of inorganic and combination of organic with inorganic sources in broiler chickens.
    Keywords: alkaline phosphatase, Hydroxychloride Zn, Zinc sulfate, Zn-Met‎
  • Reza Khalkhali-Evrigh, Nemat Hedayat-Evrigh *, Hassan Hafezian, Ayoub Farhadi, Mohammad Reza Bakhtiarizadeh Pages 113-119
    The present study was performed to identify the copy number variations and their impacts on the genes of dromedary camels using whole genome sequencing data of two Iranian dromedary camels (Yazdi camel and Trodi camel). Whole genome sequencing of the Yazdi and Trodi samples produced about 456 and 418.8 paired-end reads with a read length of 100 bp, respectively. After mapping of trimmed reads to reference genome (NCBI accession number: GCA_000767585.1), a read-depth based algorithm was used to identify copy number variations. Identified copy number variations of studied samples, were 831 for Yazdi and 312 for Trodi camels. Nearly 60% (606 genes for Yazdi and 288 for Trodi camel) of the identified variants overlapped with the genes, and the rest were in the none genic regions. The obtained results showed that important genes including genes involved in immune system function and programmed cell death have copy number variation. As well as, two important genes of studied samples, OOEP and WWC3, which are involved in mammalian reproductive function, had copy number variation.
    Keywords: gene ontology, Genomics, Next generation sequencing, reproduction
  • Zahra Heshmatipour, Mehrdad Meamar *, Mostafa Mohaghegh Dolat Abadi, Seyed Mohammad Reza Hashemi Pages 121-128

    In order to investigate the changes of IGF-I gene transcription during the sexual maturity period of Fars native roosters, 24 roosters in the age of 5, 6, 7, and 8 months were selected randomly. In each date of sampling 6 roosters were slaughtered and testes were collected for evaluation the level of IGF-I gene transcription. The results indicated that IGF-I gene transcription in the testes of 6, 7 and 8-month roosters were increased compared to 5-month roosters while the expression of this gene did not change in 7th months compared to 6th months. The results also indicated that the level of IGF-I gene transcription did not differ significantly in left and right testes in all ages (5th-8th months) but the left and right testes weight increased in 7th and 8th months compared to 5th and 6th months. The maximum and the minimum rates of left testis length to its width were observed in 6th and 8th months respectively but this rate did not change in right testis among different ages. Histological investigation also indicated that the maximum number of Sertoli and Leydig cells in both left and right testes was observed on 8th months. In conclusion the results indicated that the gene transcription of IGF-I had an increasing procedure during the sexual maturity period of roosters (5th-8th months) and weight of the left and right testes reached to their maximum rate in 7th and 8th months.

    Keywords: IGF-I, native, Rooster, sexual maturity, testis
  • Masoud Barzegar, Mojtaba Zaghari *, Mahdi Zhandi, Mostafa Sadeghi Pages 129-137
    In this research the effects of different levels and particle sizes of zinc oxide on reproductive performance of hens and roosters of broiler breeders were evaluated. A total of 200 female Ross 308 broiler breeders in a completely randomized design with 4 treatments, 5 replicates and 5 birds per each replication, and 24 male Ross 308 broiler breeders in a completely randomized design with 4 treatments, 6 replicates and one bird per each replication at 54 weeks of age were used. The experimental treatments included the diets containing 70 mg zinc from zinc oxide with large particle size (LPZnO-70), 100 mg zinc from zinc oxide with large particle size (LPZnO-100), 70 mg zinc from zinc oxide with small particle size (SPZnO-70) and 100 mg zinc from zinc oxide with small particle size (SPZnO-100). The results indicated that the experimental treatments had no significant effect on egg production, body weight, egg weight and egg yolk weight. In the entire experimental period, the egg shell thickness was significantly higher in treatment containing SPZnO than LPZnO (P<0.001). The highest and lowest fertility and hatchability ratioes were observed in treatments containing SPZnO-100and LPZnO-70, respectively. The highest semen volume was observed in roosters of treatments containing SPZnO-100 and LPZnO-100 (P< 0.05). Generally, it can be concluded that SPZnO has a more desirable effect on reproductive parameters of broiler breeders due to its higher bioavailability. Since the level of 100 mg zinc per kg of diet from both sources of zinc oxide resulted in better reproductive performance, the utilization of SPZnO-100 might be recommended.
    Keywords: Broiler Breeder, fertility, hatchability, Sperm, Zinc oxide
  • Mohammad Hadi Sadeghi, Mohsen Sari *, Tahereh Mohammadabadi, Morteza Rezaei Pages 139-150

    This study was conducted to investigate the effects of Halocnemum strobilaceum and Suaeda aegyptiaca halophytes plants feeding on performance, feed digestibility, blood parameters and carcass characteristics of lambs fed by high-concentrate diets. Thirty six Arabian male lambs with an average age of 4.5±0.2 month and 25.3±1.13 kg live weight were fed by experimental diets for 80 days. The experimental diets included 1- Control, 2- 15% Suaeda, 3- 15% Halocnemum, and 4- 30% mixture of Suaeda and Halocnemum. Treatments had no significant effects on daily weight gain, feed conversion ratio and final body weight. Water intake increased by consumption of halophytes (p < 0.001) compared to the control group. Crude fat and ADF digestibility were higher in control and 15% Suaeda treatments compared to other treatments (P=0.003). Organic matter digestibility was higher in 15% Suaeda and 15% Halocnemum treatments compared to other treatments. Blood urea nitrogen of lambs fed by 30% mixture of Suaeda and Halocnemum was lower than other treatments (P=0.0001). Lambs fed 30% saline plants had less total deposit carcass fat (P=0.024) and more meat content (P=0.006). Muscle yellowness increased in lambs fed halophytes compared to the control treatment (p < 0.001). The results of this study showed that replacement of wheat straw and alfalfa hay with Halocnemum and Suaeda, in high concentrate diets could maintain fattening performance and reduce carcass deposition of fat.

    Keywords: digestibility, Halocnemum strobilaceum, Halophytes, Meat quality, Suaeda aegyptiaca
  • Soudabeh Moradi *, Arash Moradi, Vahid Atabaigi, Reza Abdollahi Pages 151-161
    This study was conducted to evaluate the effect of corn particle size and different insoluble fiber sources on performance and carcass and gastrointestinal tract characteristics of broilers from 1 to 21 days of age. A total of 660 male broilers were used in a 2×3 factorial arrangement with 6 treatments and five replicates per treatment. The factors of interest were two corn particle sizes (2 and 6 mm) and three insoluble fiber sources (lignocellulose, rice hull, RH and sunflower hull, SFH). The main effect of fiber source was significant for the body weight gain (P<0.01) and feed conversion ratio, with SFH inclusion improved BWG (P<0.01) and FCR (P<0.01) compared to OH and lignocellulose. The supplementation of lignocellulose (P<0.05) and fine particles (P<0.01) resulted in higher carcass weight compared to other fiber sources and coarse particles, respectively. Feeding lignocellulose increased (P<0.01) the weight of the small intestine than the other two fiber sources. The Experimental treatments had no significant effect on the relative length of small intestinal segments. Coarse grinding of corn and SFH inclusion reduced gizzard pH when compared to fine grinding and lignocellulose inclusion, respectively (P<0.05). The Gizzard weight of birds fed a diet containing lignocellulose and SFH was significantly higher (P<0.01) those fed RH. Generally, the dietary inclusion of 3% SFH improves growth performance through improved weight and reduced pH of gizzard and can be practically used in the broiler industry.
    Keywords: Broilers, carcass characteristics, Gastrointestinal tract, insoluble fiber, Particle size, performance‎