فهرست مطالب

  • پیاپی 192 (خرداد 1399)
  • تاریخ انتشار: 1399/03/20
  • تعداد عناوین: 15
|
  • سید حمزه موسوی، بهار خسروی، بهار محجوبی، رضوان میرزایی* صفحات 1-8
    زمینه و هدف

    مهم ترین عوارض درمان فیستول آنال بی اختیاری دفع گاز یا مدفوع و عود فیستول است. عود یکی از مهم ترین عوارض درمان های فسیتول می باشد، چراکه عود می تواند باعث بستری مکرر، جراحی متعدد، آسیب بیشتر بافت، صرف هزینه و زمان بیشتر شود. با توجه به اینکه به نظر می رسد بیشتر علل عود فیستول قابل پیشگیری  باشد، تصمیم بر آن شد تا در مطالعه ای بر روی بیماران عوامل موثر بر عود فیستول آنال  بررسی شود.

    روش کار

    در این مطالعه مقطعی (توصیفی-تحلیلی) 50 بیمار مراجعه کننده به بخش جراحی بیمارستان رسول اکرم جهت درمان عود فیستول از فروردین 96 الی شهریور 96 وارد مطالعه شدند. برای هر بیمارقبل از عمل پرسش نامه ای شامل سن، جنس، مدت بیماری، سابقه جراحی فیستول، سابقه جراحی آبسه، سابقه تخلیه آبسه های خود به خودی، تعداد دفعات دفع مدفوع در روز، بیماری زمینه ای دیابت، مصرف کورتون، تعداد دفعات مراجعه به پزشک بعد از جراحی فیستول قبلی، تعداد و محل سوراخ داخلی و خارجی پر گردید و روز بعد از عمل که آناتومی کامل فیستول و اشکالات تکنیکی جراحی های قبلی مشخص شد، قسمت دوم پرسش نامه تکمیل گشت. در نهایت اطلاعات به دست آمده وارد نرم افزار آماری SPSS نسخه 24 شد و تحت انالیز آماری قرار گرفت.

    یافته ها

    تعداد 50 بیمار با میانگین سنی 3/12±5/42 سال وارد مطالعه شدند که به صورت میانگین 09/4±33/3 سال درگیر بیماری فیستول مقعدی بوده اند. در این مطالعه 8 نوع علت عود فیستول در بیماران بررسی شد به طوری که 18 نفر (36%)  از بیماران به دلیل کالکشن سوپرالواتور وسیع، 7 نفر (14%)  به دلیل نبود سوراخ داخلی، 3 نفر (6%) به دلیل بیماری التهابی روده (Inflammatory Bowel Disease-IBD)، 6 نفر (12%) به دلیل عدم پیگیری مناسب، 6 نفر (12%) به دلیل فیستول نعل اسبی، 7 نفر (14%) به دلیل فیستول رکتوواژینال، 1 نفر (2%) به دلیل توده رترورکتال و 2 نفر (4%) به دلیل عدم تشخیص curve extension دچار عود فیستول شدند. همچنین ارتباط معناداری بین علت عود و نوع ترکت اصلی نیز به دست آمد.
     (035/0=p).

    نتیجه گیری

    با به کارگیری بهترین تکنیک جراحی فیستول مقعدی با توجه به شرایط بیمار و در نظر گرفتن نوع ترکت اصلی، می توان میزان عود فیستول و عوارض پس از عمل را کاهش داد.

    کلیدواژگان: فیستول مقعدی، فیستولوتومی، عود فیستول مقعدی
  • شیما صالحی، محمد رادگودرزی* صفحات 9-18

    امروزه درگیری های قلبی یکی از مهم ترین موانع در درمان بیماران روماتولوژیک است. چنین درگیری برای نخستین بار در ابتدای قرن بیستم معرفی شد، اما در دهه های اخیر، با توجه به تکنیک های تصویربرداری قلبی بسیار حساس، غیر تهاجمی یا نیمه تهاجمی، بیماری های روماتیسمی زیادی تشخیص داده و معرفی شده اند. درگیری های قلبی در بیماران مبتلا به بیماری های روماتولوژیک از تظاهرات تحت بالینی تا شدید متفاوت است. این تظاهرات ناهمگن بر ساختارهای مختلف (پریکارد، میوکارد یا غدد درون ریز) تاثیر می گذارد. آریتمی می تواند نخستین تظاهر سارکوییدوز، لخته داخل قلبی یک شکل از تظاهر بیماری بهجت  و یا پریکاردیت تظاهری از اسکلرودرمی می باشد. دراسپوندیلیت انکیلوزان اختلالات قلبی می توانند شکایات تدریجی نظیرکاهش توان فعالیتی یا ضعف ایجادکنند که به اشتباه به جنبه های غیرقلبی بیماری منسوب شوند. آن ها در زمان تشخیص اختلال روماتولوژیک یا پس از آن ارایه می شوند. درگیری قلبی همچنین می تواند اولین مورد از شرایط روماتولوژیک باشد به طوری که برخی از بیماران مبتلا به بیماری روماتولوژیک ممکن است در درجه اول هنگام حمله بیماری، به یک متخصص قلب مراجعه کنند. درگیری قلبی می تواند باعث مرگ و میر و عوارض در بیماران مبتلا به بیماری های روماتولوژیک شود. شناخت سریع ناهنجاری های قلبی-عروقی برای مدیریت به موقع و مناسب بیماری ضروری است. روش های درمانی جهت روند التهابی برای کاهش عوارض بیماری قلبی-عروقی و مرگ و میر بسیار مهم است. آن ها ممکن است نیاز به درمان سرکوب کننده سیستم ایمنی داشته باشند. اگرچه درمان تهاجمی بیماری های روماتولوژیکی اولیه می تواند میزان مرگ و میر را کاهش داده و آن ها را بهبود بخشد، اما تاکنون دستورالعمل و توصیه خاصی برای آن ها وجود ندارد.

    کلیدواژگان: کاردیت، آرتریت، واسکولیت
  • مهدی فروزش، عبدالرزاق برزگر، مسعود قادی پاشا*، سمیرا ولی یاری، علی خادمی صفحات 19-26
    زمینه و هدف

    موتورسواری یکی از دلایل عمده سوانح ترافیکی در جاده ها محسوب می شود و موتورسواران به عنوان آسیب پذیرترین کاربران جاده محسوب می شوند. مطالعه حاضر با هدف تعیین اپیدمیولوژی مرگ و میر ناشی از تصادفات موتورسیکلت در استان تهران انجام شد.

    روش کار

    در این مطالعه مقطعی اطلاعات کلیه مرگ های مرتبط با تصادفات موتور سیکلت درطی سال های 1390 تا 1395 با همکاری سازمان پزشکی قانونی جمع آوری و مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها توسط نرم افزار SPSS نسخه 25 انجام شد.

    یافته ها

    از 2098 مورد فوت شده در تصادفات موتورسیکلت، 8/95 درصد مرد و 2/4 درصد زن بودند. میانگین سنی در متوفیان 7/17±9/28 سال با بیشترین فراوانی در گروه سنی 18 تا 24 سال (6/30 درصد) بود. مهم ترین علت نهایی منجر به فوت ضربه به سر (1/64 درصد) بود. از نظر وضعیت متوفی، 7/73 درصد از متوفیان راننده و 6/22 درصد ترک نشین بودند. بالاترین میزان مرگ و میر در افرادی با تحصیلات زیر دیپلم (8/62 درصد) و دارای شغل آزاد (2/38 درصد) مشاهده شد. مکانسیم عمده تصادفات موتورسیکلت ناشی از برخورد با وسایل نقلیه در حال حرکت (6/76 درصد) بود. بیشترین موارد تصادف در مناطق درون شهری (80 درصد) رخ داده بود و اکثر متوفیان در بیمارستان فوت نمودند.

    نتیجه گیری

    با توجه به میزان بالای مرگ و میر در مردان، سنین جوانی، افراد با تحصیلات پایین، جاده های درون شهری و همچنین این مطلب که ضربه به سر علت مرگ اکثر متوفیان را تشکیل می داد اقدامات پیشگیرانه مناسب جهت کاهش تصادفات موتورسیکلت ضروری به نظر می رسد.

    کلیدواژگان: تصادفات موتورسیکلت، اپیدمیولوژی، مطالعه مقطعی، مرگ و میر
  • مریم سلیمی بنی، حسین سازگار*، نوشا ضیاء جهرمی صفحات 27-37
    زمینه و هدف

    ژن PAX4 فاکتور های رونویسی حیاتی را برای تکوین و تمایز سلولی رمز گذاری می کنند.  PAX4 برای تولید اجداد سلولی جزایر پانکراس و تمایز آن ها به سلول های بتا ضروری است. عملکرد صحیح این ژن نه تنها در تکوین بلکه در بقا و ترمیم سلول های بتا نیز ضروری است و جهش های موجود در آن با دیابت نوع یک و دو همراه است. در همین راستا مطالعه حاضر به منظور بررسی اثر تیمول بر بیان ژن PAX4 در موش های دیابتی شده با استرپتوزوتوسین طراحی و اجرا شد.

    روش کار

    در این مطالعه مورد-شاهدی 42 سر موش صحرایی نر بالغ از نژاد ویستار به طور تصادفی در 7 گروه شش تایی توزیع شدند. گروه A: گروه شاهد سالم، گروه B: هر سه روز یک بار طی یک ماه در هر نوبت 160 میلی گرم بر کیلوگرم تیمول به صورت گاواژ دریافت می کنند، گروه C: دیابتی شده با استرپتوزوتوسین است و گروه کنترل منفی (شاهد دیابتی)، گروه D: داروی کاهنده ی قند خون (متفورمین) به مقدار 80 میلی گرم برکیلو گرم به صورت گاواژ  دریافت می کنند، گروه E و G و F گروه تیمار هستند که به ترتیب  40، 80 و 160 میلی گرم بر کیلو گرم تیمول به صورت گاواژ دریافت می کنند. جهت بررسی تغییر بیان ژن PAX4 از تکنیک Real Time - PCR استفاده شد. آنالیز اطلاعات مربوطه با استفاده از نرم افزار  SPSS V.22صورت گرفت و از آزمون آنالیز واریانس جهت مقایسه آماری نمونه ها استفاده شد.

    یافته ها

    مطالعه حاضر نشان داد که بیان ژن PAX4 در موش های دیابتی تیمار شده با دوز های مختلف تیمول دارای تفاوت معنی داری نسبت به گروه دیابتی شاهد می باشد (001/0>p). بنابراین استفاده از ماده موثره تیمول سبب افزایش بیان ژن PAX4 در سلول های بتای پانکراس در رت های دیابتی شده که این افزایش بیان به صورت وابسته به دوز بود.

    نتیجه گیری

    تیمول می تواند با افزایش بیان PAX4 و کاهش غلظت گلوکز خون به بهبود بیماری در بیماران مبتلا به دیابت ملیتوس در نظر گرفته شود.

    کلیدواژگان: تیمول، بیان ژن، PAX4، دیابت، استرپتوزوتوسین
  • فاطمه شهیدیان اکبر، پروین فرزانگی*، هاجر عباس زاده صفحات 38-48
    زمینه و هدف

    هدف از انجام تحقیق حاضر بررسی تغییرات بیان ژن ESR و IGFBP1 موش های مدل اندومتریوز به دنبال یک دوره تمرین هوازی و مصرف ویتامینE بود. 

    روش کار

    در این تحقیق تجربی 25 سر موش صحرایی بالغ نژاد ویستار پس از ایجاد مدل آندومتریوز به صورت تصادفی به 5 گروه کنترل سالم، اندومتریوز، اندومتریوز+ویتامین E، اندومتریوز+ تمرین، اندومتریوز+ تمرین+ ویتامینE دسته بندی شدند. میزان مصرف ویتامین، kg/mg 200 به ازای وزن بدن هر موش بوده و برنامه تمرین شنا به مدت 8 هفته و هر هفته پنج روز و هر روز به مدت 30 دقیقه بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آنالیز واریانس یکطرفه استفاده گردید.

    یافته ها

    یافته هاحاکی از آن بود که بیشترین بیان ژن ESR و IGFBP1 درگروه اندومتریوز+ تمرین+ ویتامین Eو کمترین سطوح آن در گروه اندومتریوز مشاهده شد. مقایسات بین گروهی نشان داد که اختلاف معنی داری میان گروه اندومتریوز با گروه های اندومتریوز+تمرین، اندومتریوز+ویتامین E و اندومتریوز+تمرین+ویتامین E در بیان ژن ESR وجود دارد (0016/0= p، 026/0=p، 0335/0=p، به ترتیب). همچنین اختلاف معنی داری میان گروه اندومتریوز با گروه های اندومتریوز+تمرین و اندومتریوز+تمرین+ ویتامین E و نیز بین گروه های اندومتریوز+تمرین+ ویتامینE با گروه های اندومتریوز+تمرین و اندومتریوز+ویتامین E در بیان ژن IGFBP1 مشاهده شد (0019/0=p، 0446/0=p، 0002/0=p، 0222/0=p، به ترتیب).

    نتیجه گیری

    به طور کلی نتایج تحقیق حاضر بیانگرآن استکه تغییر مولکول های کلیدی یا مسیرهای سیگنالی و بیان ژن در فرایند آندومتریوز می تواند باعث بهبود سطح این بیماری گردد و انجام فعالیت ورزشی منظم هوازی و نیز مصرف هم زمان ویتامین Eدر مهار این بیماری و بهبود سطح این بیماری کمک شایانی می کند.

    کلیدواژگان: شنا، ویتامینE، ژن IGFBP1، آندومتریوز
  • کیوان خرمی پور، امیرحسین احمدی حکمتی کار*، هادی ستوان صفحات 49-59

    امروز چاقی به یکی از مشکلات جوامع در حال توسعه تبدیل شده است و هزینه های درمانی گزافی را بر دولت ها تحمیل کرده است. به همین دلیلی پژوهشگران شروع به انجام مطالعات گسترده ای جهت یافتن موثرترین پروتکل های ورزشی برای کاهش چربی بدن کرده اند. دو اصلاح رایج در مطالعاتی که تاثیر ورزش بر اکسداسیون چربی را می سنجند شامل حداکثر اکسیداسیون چربی (Maximal Fat Oxidation-MFO) و Fatmax (شدتی از فعالیت است که حداکثر اکسیداسیون چربی در آن اتفاق می افتد) است. در این مطالعه مطالب مربوط به MFO و  Fatmaxدر مطالعات انجام شده تا به امروز مرور و پژوهش های انجام شده در حوزه تاثیر فعالیت ورزشی بر چربی سوزی به بحث گذاشته شده است. علی رغم اینکه تحقیقات بسیاری برای مشخص کردن Fatmax صورت گرفته ولی داده ها در این زمینه ضدونقیض است. با این حال اکثر پژوهشگران معتقدند بیشترین میزان اکسیداسیون چربی ها درشدت های کم تا متوسط بین 35 تا 65 درصد vo2max اتفاق می افتد.

    کلیدواژگان: MFO، Fatmax، چاقی، اضافه وزن، فعالیت ورزشی، پاسخ وابسته به مقدار
  • مهدی زایر، حکیمه آقایی*، پرویز شریفی درآمدی صفحات 60-74
    زمینه و هدف

    نقص در مهارت های اجتماعی و به دنبال آن ناتوانی در ایجاد، حفظ و توسعه روابط و تعامل اجتماعی، از علایم آشکار کودکان درخودمانده گزارش شده است و در ارزیابی های تشخیصی بر این ویژگی ها بسیار تاکید می شود. توانایی زبان گفتاری یکی از پیش بینی کننده های قوی مهارت های اجتماعی است. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی تاثیر برنامه آموزشی مهارت های زبان بدن بر مهارت های اجتماعی کودکان اوتیسم7 الی 12 سال با عملکرد بالا در شهر سمنان بود.

    روش کار

    در این مطالعه شبه تجربی تعداد 30 نفر از کودکان مبتلا به اوتیسم7 تا 12 سال با عملکرد بالا در شهر سمنان با بهره گیری از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت غیرتصادفی در دو گروه 15 نفری کنترل و برنامه آموزشی زبان بدن  قرارگرفتند. مادران گروه مداخله به صورت گروهی، برنامه آموزشی زبان بدن را در 18 جلسه(هر هفته دو جلسه و هر جلسه 45 دقیقه ای) دریافت نمودند و گروه کنترل آموزشی دریافت ننمود. همه آزمودنی ها قبل از آغاز آموزش و پس از آن و 3 ماه بعد در مرحله پیگیری، پرسش نامه مهارت های اجتماعی گرشام و الیوت(1990)  را پر کردند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر استفاده شد.

    یافته ها

    با توجه به نتایج، میانگین مهارت های اجتماعی و مولفه های آن(قاطعیت، خویشتن داری، همکاری) در گروه آزمایش در مرحله پس آزمون نسبت به گروه گواه افزایش یافت (05/0p<) و این تغییر بعد از پایان آموزش، در مرحله پیگیری 3 ماهه نیز ادامه داشته است.

    نتیجه گیری

    نتایج نشان داد که برنامه آموزشی زبان بدن بر افزایش عملکرد و کسب تغییرات در مهارت های اجتماعی کودکان اوتیسم با عملکرد بالا موثر است. بنابراین، به اولیا و مربیان کودکان اوتیسم توصیه می شود با توجه به سطح تحولی آنها از آموزش مهارت های زبان بدن که سبب بهبود سازش یافتگی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان اوتیسم می شود بهره بگیرند.

    کلیدواژگان: زبان بدن، مهارت های اجتماعی، کودکان، اوتیسم
  • مهدی شریفیان، ناصر بهپور*، حمیدرضا مهاجرانی، فرامرز دارابی صفحات 75-84
    زمینه و هدف

    تحقیق حاضر به منظور تعیین تاثیر مکمل یاری بلند مدت خار مریم همراه با چهار هفته تمرین فزاینده بر شاخص های سرمی آسپارتات آمینو ترانسفراز (AST)، آلانین آمینو تراسفراز (ALT)، لاکتات دهیدروژناز (LDH)، کراتین فسفوکیناز (CPK) زمان استراحت در مردان کشتی گیر انجام شد.

    روش  کار

    روش انجام تحقیق حاضر بدین صورت بود که 20 کشتی گیر مرد به طور داوطلب به عنوان نمونه در تحقیق حاضر شرکت کرده و به طور تصادفی به دو گروه 10 نفری (تمرین+ خار مریم، تمرین+ دارونما) تقسیم شدند. سپس آزمودنی ها فرم  رضایت نامه را تکمیل کردند. سپس مکمل خار مریم به وزن300 میلی گرم در چهار هفته مکمل دهی شد. در مرحله پایه، یک ساعت، 24 ساعت و 36 ساعت بعد تمرین کشتی یکسان از نظر حجم تمرینی نمونه های خونی جمع آوری شدند. از آزمون های تی مستقل، تحلیل واریانس با اندازه های مکرر، تعقیبی بونفرونی برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد.

    یافته ها

    مقادیر AST 24 ساعت (004/0=p) و 36 ساعت (001/0=p) بعد تمرین در گروه خارمریم کاهش معناداری داشت. همچنین کاهش معناداری در مقادیر CPK 24 ساعت (03/0=p)، 36 ساعت (001/0=p) و ALT 24 ساعت (001/0=p) و 36 ساعت (001/0=p) بعد تمرین در گروه خارمریم وجود داشت. مقدار LDH بین گروه ها تفاوت معناداری نداشت. با توجه به آزمون تحلیل واریانس با اندازه های مکرر مقادیر CPK (02/0=p)، AST (003/0 =p) و ALT (011/0=p) در گروه خار مریم کاهش معناداری داشت.

    نتیجه گیری

    با توجه به نتایج یافته های مطالعه انجام شده تمرین به همراه مکمل خار مریم در بلند مدت می تواند به کاهش در شاخص های سرمی آسیب عضلانی منجر شود و سبب مقابله بهتری با آنزیم های تولید شده در زمان استراحت بعد تمرین شود.

    * فرمول ها به درستی نمایش داده نمی شوند.

    کلیدواژگان: آسپارتات آمینو ترانسفراز، آلانین آمینو تراسفراز، کراتین فسفوکیناز، لاکتات دهیدروژناز
  • سپیده تشکری، داود خورشیدی* صفحات 85-92
    زمینه و هدف

    فعالیت ورزشی شدید و وامانده ساز سبب استرس اکسیداتیو و آسیب سلولی می شود. هدف از انجام این مطالعه بررسی تاثیر مکمل سازی کوتاه مدت جینسنگ بر مارکرهای بیوشیمیایی آسیب سلولی پس از ورزش بی هوازی شدید در دختران جوان بود.

    روش کار

    در این مطالعه نیمه تجربی 20 دانشجوی دختر فعال با میانگین سن 7/3 ±85/22 سال به طور تصادفی در دو گروه تجربی (10=n)  و کنترل (10=n) قرار گرفتند. آزمودنی های گروه تجربی و کنترل به ترتیب روزانه دو عدد کپسول جینسنگ (1036 میلی گرم) یا دارونما را به مدت یک هفته مصرف کردند. همه آزمودنی ها پس از دوره مکمل سازی در یک آزمون بی هوازی شدید (رست)  شرکت کردند. سطوح لاکتات، لاکتات دهیدروژناز و آسپارتات آمینوترانسفراز در سه مرحله پایه، پس از مکمل گیری و بلافاصله پس از آزمون ورزشی اندازه گیری شدند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر انجام شد.

    یافته ها

    سطوح لاکتات، لاکتات دهیدروژناز و آسپارتات آمینوترانسفراز  پس از آزمون ورزشی در هر دو گروه افزایش معنی داری داشتند (05/0<p). با این حال پس از آزمون تفاوت معنی داری در میزان لاکتات خون (35/0=p)، لاکتات دهیدروژناز (14/0=p) و آسپارتات آمینوترانسفراز (47/0=p) بین دو گروه تجربی و کنترل وجود نداشت.  

    نتیجه گیری

    بر اساس یافته های این مطالعه می توان نتیجه گیری کرد که مکمل سازی کوتاه مدت جینسنگ بر مارکرهای بیوشیمیایی آسیب سلولی پس از ورزش بی هوازی شدید تاثیری ندارد.

    کلیدواژگان: ورزش بی هوازی، جینسنگ، لاکتات، لاکتات دهیدروژناز، آسپارتات آمینوترانسفراز
  • فاطمه گودرزی، حجت الله نیکبخت*، حسین عابدنطنزی، خسرو ابراهیم، فرشاد غزالیان صفحات 93-100
    زمینه و هدف

    پیری فرایندی است که باعث تغییرات ساختاری و عملکردی در قلب می شود. هدف از انجام پژوهش حاضر مقایسه تاثیر تمرین هوازی و مقاومتی بر برخی شاخص های اکسایشی و TGF-β بافت قلب موش های سالمند بود.

    روش کار

    در این مطالعه تجربی 27 سر موش صحرایی نژاد ویستار تهیه شده از مرکز انستیتو پاستور رازی با میانگین سن 24 ماه به صورت تصادفی به سه گروه کنترل (9 سر  موش)، تمرین مقاومتی (9 سر موش) و تمرین استقامتی (9 سر موش) تقسیم شدند.  موش ها ابتدا به مدت یک هفته با محیط جدید آشنا شدند. سپس گروه تمرین استقامتی برنامه تمرینی خود را روی نوارگردان با شیب ثابت صفر درجه به مدت هشت هفته و 5 روز در هفته بین ساعت 9 الی 11 انجام دادند. گروه تمرین مقاومتی نیز برنامه تمرینی خود را روی نردبان تمرین مقاومتی مخصوص موش  به مدت هشت هفته و 5 روز در هفته انجام دادند. در این مدت گروه کنترل هیچ تمرینی انجام نداد. متغیرهای تحقیق به روش الایزا و با استفاده از کیت Zellbio آلمان اندازه گیری شدند. جهت تجزیه و تحلیل استنباطی داده ها از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه استفاده شد.

    یافته ها

    نتایج نشان داد بین تاثیر هشت هفته تمرین هوازی و مقاومتی بر GPX (050/0p=)، SOD (002/0p=) و TGF-β (005/0p=) در بافت قلب موش های سالمند تفاوت معنی داری وجود دارد. نتایج آزمون تعقیبی نشان داد تفاوت تنها بین گروه های تجربی با گروه کنترل وجود دارد.

    نتیجه گیری

    به نظر می رسد نتایج حاصل از تحقیق تایید کننده نقش تمرین هوازی و مقاومتی در بهبود شاخص های استرس اکسیداتیو در بافت قلب موش های سالمند می باشد.

    * فرمول ها به درستی نمایش داده نمی شوند.

    کلیدواژگان: تمرین هوازی، تمرین مقاومتی، بافت قلب، رت های سالمند
  • رقیه شیرولیلو، جعفر شهرکی، ام البنین شهرکی، سکینه شیرولیلو، حبیب غزنوی* صفحات 101-121

    میکروRNAها، RNAهای کوتاه اندوژن تک رشته ای غیرکدکننده ی پروتیین می باشند که اغلب به عنوان تنظیم کننده ی منفی بیان ژن، بعد از فرآیند رونویسی عمل می کنند. این مولکول ها به صورت فعال در فرآیندهای مهم سلولی مشارکت کرده و در ایجاد بدخیمی های مختلف نظیر سرطان ریه دخیل اند. سرطان ریه سلول های غیرکوچک، با ماهیت هتروژن، بیش از 80% موارد سرطان ریه را شامل می شود. اخیرا بررسی الگوی بیان RNAهای تنظیمی غیر کدکننده در بافت های سالم و بیمار مورد توجه قرار گرفته و نقش احتمالی میکروRNAها در تنظیم بیان ژن پیشنهاد شده است. یافته های رو به افزایش این مولکول ها را از نظر عملکرد در دو رده ی آنکومیر و یا RNAهای سرکوبگر تومور معرفی می نماید. غربالگری گسترده ی ژنوم نشان داده است که الگوی بیان میکروRNAهای خاص با پیامد سرطان ریه سلول های غیرکوچک مرتبط می باشد. از طرفی ارزیابی کمی بیان ژن نشان داده است که میکروRNAهای دارای بیان بالا در بافت سالم، در تومورهای ریه کاهش بیان یافتند که نشانگر نقش احتمالی این مولکول ها به عنوان "مهارکننده ی تومور" می باشد. برعکس، گروه دیگر میکروRNAها نیز که در بافت تومور ریه با افزایش بیان شناسایی و  به عنوان "آنکومیر" معرفی شدند. دراین مقاله مروری قصد داریم به معرفی، ساخت و پردازش و اهمیت میکروRNAها در سلول های نرمال و بیمار، بافت سالم و بافت بدخیم ریه، مکانیسم های درگیر در اختلال بیان، عملکرد، روش های شناسایی و در نهایت کاربرد این مولکول ها به عنوان مارکر زیستی در سطح بالین بپردازیم.

    کلیدواژگان: میکروRNA، سرطان ریه سلول های غیرکوچک، تشخیص، پیش آگهی، درمان
  • احمد نورمحمدی*، علیرضا آقا یوسفی، احمد علی پور، محسن رضوی صفحات 122-129
    زمینه و هدف

    طبق آمار سرطان پستان شیوع بالایی در زنان ایرانی دارد و سلامت جسمی و روانی آنان را به خطر می اندازد. این مطالعه باهدف تعیین تاثیر درمان بر مبنای پذیرش و تعهد بر سن تندرستی، شدت درد و درک از استرس زنان مبتلابه سرطان پستان شهر تهران انجام شد.

    روش کار

    این تحقیق از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون همراه با پیگیری (سه ماه و شش ماه پس از پیگیری اول) است. از بین کلیه زنان مبتلابه سرطان سینه شهر تهران با توجه به ملاک های ورود به تحقیق و به صورت داوطلبانه، نمونه تحقیق انتخاب و در دو گروه آزمایش (10 نفر) و گروه انتظار (10 نفر) به صورت تصادفی کاربندی شد. گروه آزمایش طی 8 جلسه 5/1 ساعته در جلسات گروهی درمان بر مبنای پذیرش و تعهد شرکت کردند و گروه انتظار تا پایان طرح، برنامه درمانی عادی خود را دریافت نمودند. داده ها به روش تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر تحلیل شدند.

    یافته ها

    نتایج نشان داد که برنامه درمانی توانسته است سن تندرستی، شدت درد و درک از استرس را کاهش دهد و در طول زمان پایدار بماند (01/0<p). 

    نتیجه گیری

    بنابراین می توان نتیجه گرفت که این درمان می تواند باعث بهبود شرایط زیستی روانی مبتلایان به سرطان پستان شود.

    کلیدواژگان: درمان بر مبنای پذیرش و تعهد، سن تندرستی، شدت درد، درک از استرس
  • فهیمه کلهر، سجاد ارشدی*، اردشیر ظفری، عبدالعلی بنائی فر صفحات 130-137
    زمینه و هدف

    هدف از انجام تحقیق حاضر تعیین تاثیر یک دوره تمرین مقاومتی بر شاخص های آتروژین، ایوتاکسین و IL-10 در زنان چاق بود.

    روش کار

    برای انجام این تحقیق نیمه تجربی و کاربردی 30 نفر از بین زنان چاق 30-45 ساله دانشگاه آزاد تهران جنوب انتخاب و به دو گروه تمرین مقاومتی (10 نفر) و کنترل (10 نفر) تقسیم شدند. در مرحله بعد و 24 ساعت قبل از شروع تمرینات، ویژگی های فردی آزمودنی ها و متغیرهای تحقیق (آتروژین، ایوتاکسین و IL-10) در بافت خون و در مرحله پیش آزمون اندازه گیری شد. در ادامه آزمودنی های گروه تمرین مقاومتی برنامه تمرین خود را بدین صورت انجام دادند که ابتدا 1RM آن ها با استفاده از فرمول برزیکی به دست آمد. سپس آزمودنی ها تمرینات خود را به مدت 8 هفته، سه جلسه در هفته با شدت 40 درصد و 5 تکرار در هفته اول شروع کرده و شدت به صورت تدریجی افزایش یافت تا در هفته 8 به 90 درصد با 20 تکرار برسد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های تی وابسته، تحلیل واریانس دو طرفه و بونفرونی  استفاده شد.

    یافته ها

    نتایج نشان داد یک دوره تمرین مقاومتی بر میزان آتروژین و ایوتاکسین در زنان چاق تاثیر معنی داری ندارد، اما بر میزان IL-10 تاثیر معنی داری دارد.

    نتیجه گیری

    با توجه به عدم تاثیر معنی دار تمرین مقاومتی بر آتروژین و ایوتاکسین توصیه می شود زنان چاق از تمرینات مقاومتی با مشورت پزشک استفاده کنند.

    کلیدواژگان: تمرین مقاومتی، آتروژین، ائوتاکسین، IL-10، زنان چاق
  • محمد صادقی نژاد*، محمد سعیدی، شیوا مومن، محمدطاها سعادتی راد، فاطمه محسنی صفحات 138-159

    در دسامبر سال 2019، مواردی از پنومونی ویروسی از نوع جدید در ووهان، استان هوبی، چین رخ داده است.  سپس در تاریخ 12 ژانویه سال 2020 توسط سازمان بهداشت جهانی (WHO) به نام (2019-novel coronavirus) و در اخر به  SARS-CoV-2 نامگذاری شده است. این بیماری تنفسی نوظهور، بدون راهنمای جامع ایی همچون کنترل، درمان، تشخیص، وپیشگیری می باشد. لذا، برای کلیه کادر درمانی  خط مقدم در مقابله با پنومونی COVID-19، یک دستورالعمل جامع نیازمند می باشد. بنابراین، دستورالعمل سریع ایی با استفاده از داده های دست اول بیمارستان های مختلف وتجربیات کادر درمانی خط مقدم و قوانین کلیWHO  شامل پیشگیری، تشخیص، درمان و کنترل COVID-19 تهیه و مورد بررسی قرار گرفته است. درحال حاضر،  تشخیص دقیق covid-19 با روش RT-PCR امکان پذیر می باشد. علاوه براین،  CT اسکن و یافته های ازمایشگاهی نقش بسیار مهمی را در پیگیری روند بهبودی بیماری و تشخیص سریع و زودهنگام COVID-19 بازی می کنند. در رابطه با موضوع درمانی،  داروهایی همچون Chloroquine یک داروی ضد مالاریا و Lopinavir/Ritonavir یک داروی ضد HIV در مقابل بیماری COVID-19 فعالیت ضدویروسی به سزایی را از خود نشان داده اند  و درمکان های درمانی از ان ها به عنوان دارو اصلی در مقابله با covid-19 استفاده می شود. علاوه بران، داروهای کاندید دیگر مانند آنالوگ های نوکلیوزید تایید شده (Favipiravir and Ribavirin) و آنالوگ های نوکلیوزید تجربی (Remdesivir و Galidesivir) ممکن است فعالیت  ضد  COVID-19داشته باشند. Pegylated Interferon Alfa-2a/b که برای درمان HBV و HCV تایید شده است، می تواند برای تحریک پاسخ ضد ویروسی ذاتی در بیماران آلوده به  SARS-CoV-2مورد استفاده قرار گیرد. سپس این مقاله در رابطه با بهبودی علایم و راه کارهای درمانی و تشخیصی پیشنهادی دیگری را برای بیماران covid-19 مورد بحث قرار داده است.

    کلیدواژگان: covid-19، کروناویروس، درمان، تشخیص، پیشگیری، کنترل
  • الهه نجفی، راحله رفیعی سفیددشتی، زهرا رام پیشه، فریبا امنی، رامتین حدیقی* صفحات 159-167
    زمینه و هدف

    انتروبیوس ورمیکولاریس، شایع ترین آلودگی کرمی در جهان است. میزان شیوع آن در ایران در سال 2017 در بین کودکان مهدکودک 2/17 درصد تخمین زده شده بود. حضور بالای این انگل در محیط های پر جمعیت باعث انتشار انگل در بین افراد جامعه و حفظ ناقلین انگل می شود. هدف این مطالعه تعیین شیوع انتروبیوس ورمیکولاریس در کودکان 6-2 ساله مهدکودک های تابعه دانشگاه علوم پزشکی ایران، شهر تهران در سال 1397 بود.

    روش کار

    در این مطالعه توصیفی - مقطعی، با استفاده از تست گراهام، میزان شیوع انتروبیوس ورمیکولاریس درکنار آزمایش مدفوع برای مقایسه با شیوع دیگر انگل های روده ای، مورد ارزیابی قرار گرفت.

    یافته ها

    از بین 154 کودک که یکی از اعضاء خانواده آن ها در دانشگاه و بیمارستان های علوم پزشکی ایران مشغول به کار بودند، 8/19 درصد مبتلا به انواع مختلف تک یاخته های روده ای بودند، در حالی که شیوع انتروبیوس ورمیکولاریس به عنوان تنها آلودگی کرمی 9/0 درصد بود و هیچ گونه آلودگی کرمی دیگری دیده نشد.

    نتیجه گیری

    در مطالعه حاضر میزان شیوع کرم های روده ای و همچنین انتروبیوس ورمیکولاریس در کودکان بسیار کمتر از مقادیر گزارش شده در دهه های اخیر بوده است و این کاهش ابتلا افراد، اگرچه قابل تقدیر و ستایش است اما نکته قابل تامل احتمال شروع انقراض همزیست های دایم بشریت و لزوم پیش بینی تبعات آتی آن از جمله افزایش آلرژی ها است. 
     

    کلیدواژگان: انتروبیوس ورمیکولاریس، انگل های روده ای، بهداشت، بیماری های آلرژیک
|
  • Seyed Hamzeh Mousavie, Bahar Khosravi, Bahar Mahjoobi, Rezvan Mirzaei* Pages 1-8
    Background

    The most important complications of anal fistula are gas, fecal incontinence and fistula recurrence. Recurrence can lead to frequent hospitalization, multiple surgeries, more tissue damage, more time and high cost. Considering the fact that most causes of fistula recurrence can be preventable, we studied factors that were effective on recurrence.

    Methods

    In this cross-sectional (descriptive-analytical) study, 50 patients with recurrence of anal fistula that had referred to Rasoul Akram Hospital between April to September 2006 were enrolled. A questionnaire including age, sex, duration of disease, history of fistula surgery, history of abscess surgery, history of spontaneous abscess drainage, underlying diabetes mellitus, corticosteroid use, number of recurrence, the number and location of internal and external orifices were completed. The second part of the questionnaire was completed after the operation when the complete anatomy of the fistula and the previous surgical errors were determined. SPSS version 24 was used for statistical analysis.

    Results

    50 patients with mean age of 42.5±12.3 years were studied and on average 3.33±4.0 years had anal fistula. In this study, 8 types of fistula recurrence were studied; 18(36%) patients  due to extensive superalevator collection, 7(14%) patients due to lack of internal orifices, 3 (6%) patients due to Inflammatory Bowel Disease (IBD), 6 (12%) due to inadequate follow-up, 6(12%) due to horseshoe fistula, 7(14%) due to rectovaginal fistula, 1 person (2%) due to retro rectal mass and 2(4%) patients due to unknown curve extension. There was also a significant relationship between the cause of recurrence and the type of primary tract of fistula (p= 0.035).

    Conclusion

    Using appropriate technique of anal fistula surgery based on patientchr('39')s condition and considering the main fistula tract, can reduce the rate of fistula recurrence and postoperative complications.

    Keywords: Anal fistula recurrence, Anal fistula, Fistulotomy
  • Shima Salehi, Mohammad Radgoodarzi* Pages 9-18

    Today, cardiac involvement is one of the major obstacles in the treatment of patients with rheumatologic diseases. Such an involvement was introduced at the beginning of 20th century, but in the last decades, newly recognized clinical entities have been introduced owing to emerging highly sensitive, non-invasive or semi-invasive cardiac imaging techniques. Cardiac involvements in patients with rheumatologic diseases are different ranging from subclinical to severe manifestations. These manifestations are heterogeneous affecting different structures (pericardium, myocardium or endocardium). Arrhythmias may be the first manifestation of sarcoidosis. An intracardiac clot may also be a manifestation of Behcetchr('39')s disease, and finally, pericarditis may be a manifestation of scleroderma. In ankylosing spondylitis, cardiac disorders can cause gradual complaints such as decreased ability to function or weaken, which are misleadingly attributed to non-clinical aspects of the disease. They are presented at the time of diagnosis of rheumatologic disorder or afterward. The cardiac involvements can also be the first presentation of rheumatologic circumstances so that some patients with rheumatologic diseases may primarily visit a cardiologist when they are attacked by this disease. Cardiac involvements can cause mortality and morbidity in patients with rheumatologic diseases. Prompt recognition of cardiovascular abnormalities is necessary for timely and appropriate management. Therapies directed towards inflammatory process are crucial to reduce cardiovascular disease morbidity and mortality. They may require aggressive immunosuppressive therapy. Although aggressive treatment of primary rheumatologic diseases can reduce the mortality rate and improve them, there are no specific guidelines and recommendations for them so far.

    Keywords: Carditis, Arthritis, Vasculitis
  • Mehdi Forouzesh, Abdolrazagh Barzegar, Masoud Ghadipasha*, Samira Valiyari, Ali Khademi Pages 19-26
    Background

    Motorcycling is one of the major causes of road traffic accidents and motorcyclists are the most vulnerable road users. The present study aimed to determine the epidemiology of fatality caused by motorcycle accidents in Tehran province.

    Methods

    In this cross-sectional study, all the information of deaths related to motorcycle accidents during 2011-2016 were collected and investigated by the Legal Medicine Organization. Data analysis was performed using SPSS software version 25.0.

    Results

    Of the 2098 dead cases in motorcycle accidents, 95.8% were men and 4.2% were women. Mean age of the deceased was 28/9±17/7 years with the highest frequency in the age group of 18-24 years (30.6%). The most important cause of death was head trauma (64.1%). In terms of the deceased’ status, 73.7% of the deceased people were drivers and 22.6%were pillion passengers. The highest rate of fatality was observed among those with under-diploma education (62.8%) and self-employed (38.2%). The major mechanism of motorcycle accidents resulted from collision with moving vehicles (76.6%). Most of the accident cases occurred in urban areas (80%) and the majority of deceased people died in hospital (53.9%).

    Conclusion

    Given the high mortality rate among men, younger ages, people with low education, urban roads and the fact that head trauma were the leading cause of death for most deceased, appropriate preventive measures seem to be essential for reducing motorcycle accidents.

    Keywords: Motorcycle accidents, Epidemiology, Cross-sectional study, Fatality
  • Maryam Salimi Beni, Hosein Sazegar*, Noosha Zia Jahromi Pages 27-37
    Background

    The PAX4 gene encodes crucial transcription factors for cellular differentiation and development. PAX4 is essential for the production of pancreatic islet cell ancestors and their differentiation into beta cells. Proper function of this gene is essential not only in development but also in the survival and repair of beta cells, and mutations in it are associated with type 1 and type 2 diabetes. The present study was designed to investigate the effect of thymol on PAX4 gene expression in streptozotocin-induced diabetic mice.

    Methods

    In this study, 42 adult Wistar rats were randomly divided into 7 groups of six. Group A: healthy control group, group B: receive 160 mg/kg thymol by gavage every three days once a month, group C: streptozotocin-diabetic, and negative control group (diabetic control), Group D: Glycemic drug (metformin) 80 mg/kg gavage, group E, G and F are treatment group that gavage 40, 80 and 160 mg/kg, respectively they receive. Real time - PCR technique was used to evaluate the expression of PAX4 gene. Data analysis was performed using SPSS V.22 software and ANOVA was used for statistical comparison of samples.

    Results

    The present study showed that the expression of PAX4 gene in diabetic rats treated with different Thymol doses had a significant difference compared to the diabetic control group (P-value < 0.001). In this case, the use of Thymol has led to an increase in the expression of PAX4 gene in pancreatic beta cells in diabetic rats, which was a dose-dependent increase of expression.

    Conclusion

    Thymol can be considered to improve disease in patients with diabetes mellitus by increasing PAX4 expression and decreasing blood glucose concentration.

    Keywords: Thymol, Gene expression, PAX4, Diabetese, Streptozotocin
  • Fatemeh Shahidian Akbar, Parvin Farzanegi*, Hajar Abbaszadeh Pages 38-48
    Background

    The aim of this study was to investigate the ESR and IGFBP1gene expression changes in endometriosis model rats following a period of aerobic exercise and vitamin E intake.

    Methods

    In this experimental study, 25 adult Wistar rats were randomly divided into 5 groups of healthy control, endometriosis, endometriosis+ exercise, endometriosis+ vitamin E, endometriosis+ vitamin E+ exercise after creating endometriosis model. Vitamin intake was 200 kg/mg per rat body weight and swimming program was 8 weeks, five days a week for 30 minutes each day. One-way ANOVA test were used for data analysis.

    Results

    The results showed that the highest expression of ESR and IGFBP1 gene was observed in endometriosis+ exercise+ vitamin E group and the lowest levels in endometriosis group. Intergroup comparisons showed that there was a significant difference between endometriosis and endometriosis+exercise, endometriosis+vitamin E and endometriosis+exercise+vitamin E groups in ESR gene expression (p=0.0016, p=0.026 , p=0.0335, respectively). There was also a significant difference between endometriosis group with endometriosis+exercise and endometriosis+exercise+vitamin E and also between endometriosis+exercise+ vitamin E groups with endometriosis+exercise and endometriosis+vitamin E groups in IGFBP1 gene expression (p=0.0019, p=0.0446, p=0.002, p=0.0222, respectively).

    Conclusion

    In general, the results of this study indicated that alteration of key molecules or signaling pathways and gene expression in endometriosis can improve the level of this disease and regular aerobic exercise as well as concomitant use of Vitamin E can help prevent and improve this disease.

    Keywords: Swimming, Vitamin E, Insulin-Like Growth Factor Binding Protein 1, Endometriosis
  • Kayvan Khoramipour, Amirhossein Ahmadi Hekmatikar*, Hadi Sotvan Pages 49-59

    Nowadays, obesity has become a problem in the developing country and left the government with huge treatment costs. Due to this, researchers have started large scale studies to find the best exercise protocols for fat loss. Two popular terms in the studies that investigate the effects of exercise training on fat loss are Maximal Fat Oxidation (MFO) and fatmax (exercise intensity which the maximum fat oxidation is occurred). In this study MFO, fatmaxand studies which assess the effect of exercise on fat oxidation are reviewed. Although a lot of research has been done to determine fatmax, the data are inconsistent. However, most researchers believe that the highest amount of lipid oxidation occurs at low to moderate intensities ranging from 35 to 65% of vo2max.

    Keywords: MFO, Fatmax, Obesity, Overweight, Exercise, Dose response
  • Mehdi Zayer, Hakimeh Aghaee*, Parviz Sharafi Daramadi Pages 60-74
    Background

    Disadvantages in social skills and, consequently, inability to create, the preservation and development of social relationships and interactions has been reported as a clear indication of Autistic children and are highly emphasized in diagnostic evaluations of these characteristics. The purpose of this study was to investigate the effect of Teach Body Language Skills Program on Social Skills of Autistic Children with High Performance.

    Methods

    In this quasi-experimental study, 30 autistic children with high performance 7-12 years old in Semnan city, Iran were selected through convenience sampling method. Then, randomly, 15 of them were placed in the experimental group and the other 15 were placed in the control group.Experimental group participated in body language training in 8 sessions (week a meeting and each session is 45 min). The control group was given no training. The subjects completed Elliott & Gersham Social Skills Questionnaire (1990) prior and after the training and 3 month later in follow-up. ANOVA with repeated measure was used to analyze the data.

    Results

    According to the results, the mean of social skills and its components (assertiveness, self-control, collaboration) in the experimental group in the post-test stage were increased compared to the control group (p<0.05) which remained stable three month after the end of training.

    Conclusion

    The results showed that body language training program is effective in increasing the performance and acquiring changes in the social skills of Autistic Children with High Performance. Therefore, parents and coaches of children with autism are advised, given their evolutionary level, they will benefit from body language training that improves autism studentschr('39') social adjustment and social skills.

    Keywords: Body language, Social skills, Children, Autism
  • Mehdi Sharifian, Naser Behpour*, Hamidreza Mohajerani, Faramarz Darabi Pages 75-84
    Background

    The purpose of this study was to evaluate the effect of four weeks incremental training with silybum marianum supplementation on Aspartate aminotransferase (AST), Alanine aminotransferase (ALT), Lactate dehydrogenase (LDH), and resting Creatine phosphokinase (CPK) levels among wrestlers.

    Methods

    Twenty volunteer wrestlers were randomly divided into 2 groups of 10 participants namely "Exercise with silybum marianum supplementation, and placebo with training". Written consents were received from everyone. Silybum marianum supplements were administerd every day three times at 300 mg for four weeks. At the baseline, blood samples were collected one hour, 24 hours, and 36 hours after the same wrestling exercise. Independent t-test, repeated measures ANOVA, Bonferroni post-test were used for data analysis.

    Results

    AST values were significantly decreased in 24 hr (p=0.004) and 36 hr (p=0.001) post exercise training in silybum marianum group. There was also a significant decrease in CPK values 24 hr (p=0.03), and 36 hr (p=0.001) and in ALT levels 24 hr (p=0.001) and 36 hr (p=0.001) after exercise in the silybum marianum group. LDH levels were not significantly different between groups. According to the analysis of variance with repeated measures of CPK (p=0.02), AST (p=0.003) and ALT (p=0.011), there was a significant decrease in silybum marianum group.

    Conclusion

    According to the results of the present study, long-term supplementation with silybum marianum may lead to a decrease in serum markers of muscle injury, and better confrontation with the enzymes produced after training.

    Keywords: Aspartate aminotransferase, Alanine aminotransferase, Lactate dehydrogenase, Creatine phosphokinase
  • Sepideh Tashakori, Davood Khorshidi* Pages 85-92
    Background

    The intense and exhaustive exercise causes oxidative stress and cell damage. The purpose of this study was to investigate the effect of short-term ginseng supplementation on biochemical markers of cell damage following intense anaerobic exercise.

    Methods

    In this semi-experimental study, 20 active girl students with the mean age of 22.85±3.7 years were randomly divided into experimental (n=10) and control (n=10) groups. Subjects of the experimental and control groups respectively received two capsules of ginseng (1036 mg) or placebo daily for seven days. All subjects participated in an intense anaerobic exercise test (Rast) after supplementation period. Lactate, lactate dehydrogenase and aspartate aminotransferase levels were measured in three phases; baseline, after supplementation and immediately after anaerobic exercise test. Data were analyzed by repeated measure ANOVA. 

    Results

    Lactate, lactate dehydrogenase and aspartate aminotransferase levels significantly increased after the exercise test in the two groups (p˂0.05). However, there were no significant differences in levels of Lactate p=0.35), lactate dehydrogenase (p=0.14) and aspartate aminotransferase (p=0.47) between experimental and control groups following exercise test.

    Conclusion

    Based on the findings of this study, it can be concluded that short-term ginseng supplementation has no effect on biochemical markers of cell damage following intense anaerobic exercise.

    Keywords: Anaerobic Exercise, Ginseng, Lactate, Lactate dehydrogenase, Aspartate aminotransferase
  • Fatemeh Godarzi, Hojatollah Nikbakht*, Hosein Abednatanzi, Khosrow Ebrahim, Farshad Ghazalian Pages 93-100
    Background

    Aging is a process in which structural and functional changes occur in the heart. This study was performed to compare aerobic and resistance training on some oxidative markers and TGF-β in cardiac tissue of elderly rats.

    Methods

    For this experimental study, 27 Wistar rats (mean age 24 months) were randomly divided into three groups of control (9 rats), resistance training (9 rats) and endurance training (9 rats). After one week of endurance training, rats in the endurance group performed their training on a zero-degree steep treadmill for 8 weeks and 2 days a week. Resistive exercise group also performed on the ladder for eight weeks and seven days a week. The research variables were measured by ELISA using Zellbio Germany kits. Data were analyzed using one-way analysis of variance.

    Results

    In the present study, it was found that the effect of eight weeks of aerobic and resistance training on GPX (p=0.005), SOD (p=0.002) and TGF-β (p=0.005) was significant in the heart tissue of elderly rats. As a result of the post hoc test, it was found that there was only a difference between the experimental and control groups.

    Conclusion

    The results of this study indicate the role of aerobic and resistance training in improving oxidative stress indices in the heart tissue of elderly rats.

    Keywords: Aerobic Exercise, Resistance Training, Heart Tissue, Elderly Rats
  • Roghayeh Sheervalilou, Jafar Shahraki, Omolbanin Shahraki, Sakine Shirvalilou, Habib Ghaznavi* Pages 101-121

    MicroRNAs are small endogenous single-stranded non-protein-coding RNAs that often act as negative gene regulators at post-transcriptional level. These molecules actively participate in a wide variety of cellular events, and are involved in pathogenesis of different malignancies, e.g. lung cancer. With a heterogeneous nature, non-small cell lung cancer comprises more than 80% of lung cancer cases. As of recent, expression profile of non-protein-coding RNAs have been considered in various normal and morbid tissues, and possible roles of microRNAs in gene regulation have been speculated. Functionally, a growing body of evidence categorizes these molecules as “oncomiRs” and “tumor suppressive RNAs.” Through high through-put screening of genome, it has been demonstrated that the expression pattern of specific microRNAs is associated with the outcome of non-small cell lung cancer. Furthermore, quantitative gene expression assessment has revealed that microRNAs with a high expression level in the normal lung often become down-regulated in lung tumors, indicating their possible role as tumor suppressive microRNAs. On the contrary, another group of microRNAs was found to be up-regulated in lung cancer tissues, hence, the name “oncomiR”. In this article, we will have a review on introduction, synthesis, and processing of microRNAs, and their importance in normal and abnormal cells, normal and cancerous lung tissue, and mechanisms involved in expression dysregulations, function, definition methods, and ultimately, application of these molecules as biomarker in clinic.

    Keywords: microRNA (miRNA), Non-small cell lung cancer (NSCLC), Diagnosis, Prognosis, Treatment
  • Ahmad Nourmohammadi*, Alireza Aghayosefi, Ahmad Alipour, Seyed Razavi Rzavi Pages 122-129
    Background

    According to statistics breast cancer is highly prevalent in Iranian women and poses a risk to their physical and psychological health. This study aims to determine the effectiveness of ACT on interleukin 6, biological age, pain intensity, and stress in female breast cancer patients in Tehran.

    Methods

    This is a quasi-experimental study with a pretest-post test with follow-up design (three and six months after first follow-up). The research sample was selected from all women with breast cancer in Tehran based on research entry criteria and via voluntary sampling. Participants were randomly assigned into two experimental (n=10) and control (n=10) groups. The experimental group participated in 8 group sessions which lasted one hour and a half, and the waiting group received their normal treatment until the end of the study. The research data was analyzed with repeated measures ANOVA.

    Results

    The results of data analysis showed that the treatment program was able to decrease biological age, pain intensity, and stress and was stable throughout time (p<0.01).

    Conclusion

    Therefore, it could be concluded that this treatment can improve the biopsychological condition of cancer patients.

    Keywords: Acceptance, commitment based therapy, Biological age, Pain intensity, Stress
  • Fahimeh Kalhor, Sajad Arshadi*, Ardeshir Zafari Pages 130-137
    Background

    The purpose of the present study was to determine the effect of resistance training on atrogin, eotaxin and IL-10 indices in obese women.

    Methods

    In this semi-experimental study, 30 obese women aged 30-45 years for South Tehran Branch Islamic Azad University were selected and divided into two groups of resistance training (n = 10) and control (n = 10). In the pre-test, and 24 hours before the start of the exercise, the individual characteristics of the subjects and the research variables (atrogin, eotaxin and IL-10) were measured in blood. Subsequently, the subjects in the resistance training group performed their training program, which was initially 1RM using the Brazilian formula. Subjects then began their workouts for 8 weeks, three sessions per week at 40% intensity and 5 repetitions in the first week, and the intensity gradually increased to reach 90% at week 20 with 20 repetitions. Data were analyzed using dependent t-test, two-way ANOVA, and Bonferroni test.

    Results

    The results showed that a period of resistance training had no significant effect on the level of atrogin and eotaxin in obese women but had a significant effect on IL-10 level.

    Conclusion

    Regarding the lack of significant effect of resistance training on atherogenic and etotoxin, it is recommended that obese women use resistance training in consultation with physician.

    Keywords: Resistance training, Atrogin, Eotaxin, IL-10, Obese women
  • Mohammad Sadeghinejad*, Mohammad Saeidi, Shiva Momen, Mohammad Taha Saadatirad, Fatemeh Mohseni Pages 138-159

    In December 2019, a new type of viral pneumonia emerged in Wuhan, Hubei Province, China. Subsequently, the World Health Organization (WHO) named this unknown virus as (2019-novel coronavirus) on January 12, 2020, and then designated as “SARS-CoV-2”. This novel disease has no comprehensive guidelines of treatment, diagnosis, control, and prevention. An evidence-based guideline needs to be developed forthwith for frontline physicians and other involved healthcare workers in the fight against COVID-19 pneumonia. Therefore, we prepared this guideline following WHO recommendation, clinical studies, and clinical data of different studies. At present, the RT-PCR technique is approved as a determined diagnostic method for COVID-19. In addition, CT scans and Chest-X-Rays play a prominent role in follow up treatment and recovery statues of disease, and applicable for early detection of COVID-19. Regarding the treatment, drugs such as Chloroquine, an anti-malarial drug, and Lopinavir/Ritonavir, an anti-HIV drug, have shown significant antiviral activity against COVID-19. Other candidate drugs such as approved nucleoside analogues (favipiravir and ribavirin) and experimental nucleoside analogues (Remdesivir and Galidesivir) may have potential antiviral activity against COVID-19. Further, Pegylated Interferon Alfa-2a/b, an approved drug for the treatment of HBV and HCV, can also be exerted to stimulate the intrinsic antiviral response in patients with covid-19. Eventually, we further discussed other potential therapeutic agents and diagnostic strategies for the treatment, detection, and evaluation of covid-19 pneumonia to assist the healthcare workers in clinical sections.

    Keywords: COVID-19, SARS-CoV-2, Coronavirus, Treatment, Diagnosis, Prevention, Control
  • Elahe Najafi, Raheleh Rafiei Sefiddashti, Zahra Rampisheh, Fariba Amni, Ramtin Hadighi* Pages 159-167
    Background

    Enterobius vermicularis is the most common worm infection worldwide. The prevalence was reported 17.2% among preschool children in Iran, 2017. High prevalence of this parasite in crowded environments would spread the parasite and conserves the parasite carreiers. This study aimed to examine prevalence of Enterobius vermicularis infection in 2-6 years old children in affiliate kindergartens of Iran University of Medical Sciences, Iran, Tehran, 1397.

    Methods

    In this descriptive cross-sectional study, the prevalence of Enterobiosis Vermicularis was evaluated using Graham and Stool tests in contrast with the prevalence of other intestinal parasites.

    Results

    The prevalence of different types of intestinal protozoa was 19.8% in children whom one of their family members works at Iran University of Medical Sciences and affiliate hospitals. While the prevalence of Enterobacter vermicularis, as the only worm infection was 0.9%, and no other helminthic infections were seen.

    Conclusion

    This low prevalence of intestinal worms like Enterobius vermicularis in recent decades may be due to community health improvement, although that is commendable, the important point is the possibility of the extinction of humanitychr('39')s continual symbiosis and a demand to predict its future consequences as well as increase in different type of allergies

    Keywords: Enterobius vermicularis, Intestinal parasites, Hygiene, Allergic diseases